Cafeteria BTC New Mesto

Ο Μανώλης ήρθε σπίτι μου κατά τις εννιά και μισή. Έμοιαζε πεινασμένος αλλά δεν είχα και τίποτα να τον κεράσω παρά κάτι παρατημένες κονσέρβες τόνου και μακαρόνια ολικής. Και πέταξα στη χύτρα τα μακαρόνια ξέροντας ότι ήταν μάταιος ο διάλογος. Ο Μανώλης, όπως και εγώ παλιότερα, δε θα καταδεχόταν ποτέ να φάει φαλάφελ. Οι χορτοφάγοι δε στις μέρες μας και δε στα Εξάρχεια δεν είναι εκείνο το άκακο είδος περίεργων ανθρώπων που κλαίγονται για τα καημένα τα ζωάκια.

Αντιθέτως το έχουν προχωρήσει πολύ το πράγματα, από το κλάμα πέρασαν στην οργανωμένη δράση και τσουπ! Η μισή Αθήνα έχει γεμίσει συνθήματα ενάντια στα φάρμακα, ενάντια στα εμβόλια, ενάντια στη βιομηχανία, ενάντια στα σπίτια, ενάντια στον πολιτισμό κλπ. Και έτσι περπατάς εσύ στην Πατησίων με τα χέρια στην τσέπη αγχωμένος αν θα προλάβεις την πιάτσα τσιγάρων στην Στουρνάρη ανοιχτή μπας και αγοράσεις κάνα τσιγάρο με 1,5Ε και στο μεταξύ τρως στη μάπα και ένα σύνθημα υπέρ της καταστροφής του πολιτισμού για να γουστάρεις.

Ε που να φας φαλάφελ μετά. Γάμησε το, πιάσε μια χοιρινή με πατάτες μπας και πάνε κάτω τα φαρμάκια. Έβαλα δυο μερίδες μακαρόνια με τόνο σε δυο πλαστικά πιάτα με πλαστικά πιρούνια και πλαστικά μαχαίρια, έδωσα το ένα στον Μανώλη και αράξαμε. Ο Νίκος ήταν ο γκόμενος του εδώ και δυο χρόνια, ο Νίκος ήταν ένας βολεμένος χαζογκόμενος του κερατά, αλλά επειδή ο Μανώλης ήταν ένας ξεβολεμένος έξυπνος πρεζάκιας του κερατά ο Νίκος στην πορεία έκανε κάποια βήματα, όπως γίνεται συνήθως με τέτοια ζευγάρια, γκέι και στρέιτ.

Δεν άκουγα άλλωστε πρώτη φορά παράπονα για το Νίκο. Στο μεταξύ, επειδή είχε πάρα πολύ κόσμο εκεί τριγύρω ένιωσα άσχημα και κάθισα σε μια γωνιά να ηρεμίσω, τον πήρα πάνω από δέκα τηλέφωνα να του πω ότι θα αργήσω, δεν το σήκωσε και δε με πήρε ποτέ, τελικά όταν τέλειωσε η παράσταση ήρθε και με βρήκε». Αρνήθηκα, μου είπε ότι θα φωνάξει την αστυνομία αν δεν φύγω. Του απάντησα όμως…», είπε ο Μανώλης σοβαρά-σοβαρά, «Ότι μέχρι να έρθει η αστυνομία θα τον σαπίσω στο ξύλο γιατί είμαι ψυχοπαθής και πιο δυνατός από αυτόν και μπορώ να τον κάνω ό,τι θέλω».

Ο Μάνος δεν απάντησε.


  • Bitcoin κατανάλωση ενέργειας Δανία.
  • Παρακαλούμε ελέγξτε τους όρους της κράτησης.
  • Πρέπει να πουλήσω ή να αγοράσω bitcoin?
  • Τα 10 Καλύτερα bed & breakfast στη Λιουμπλιάνα, Σλοβενία | .
  • θα αποτύχει τα μετρητά bitcoin!
  • θα αυξηθεί η bitcoin στην τιμή.

Φυσικά και θα έπαιρνε από μένα. Γαμημένοι πρεζάκηδες δεν μπορείς να κάνεις ούτε μία σωστή δουλειά με δαύτους. Κρίμα που είμαστε όλοι στο όριο να γίνουμε σαν και αυτούς άρα πρέπει να είμαστε πάντα σε επιφυλακή και να τα έχουμε καλά με αυτή την πλευρά της πόλης. Όσο για τη δολοφονία ενός αθώου για τα λεφτά δε δίνω δεκάρα πλέον.


  • Bitcoin μετρητά πιο κερδοφόρα για να δούμε.
  • πώς το bitcoin σας ωφελεί;
  • Οι τιμές Bitcoin με τα χρόνια?
  • Συναλλαγματική ισοτιμία Revolut Bitcoin.
  • Δομή μπλοκ συναλλαγών bitcoin!
  • Καλύτερη εξόρυξη σύννεφων για bitcoin.

Τουλάχιστον αυτό βγάζει κάποιο νόημα. Πολλοί που δηλώνουν πίστη στις εξεγέρσεις που έρχονται σκοτώνουν ψυχικά και σε καθημερινή βάση πολύ περισσότερο κόσμο, χωρίς μάλιστα να βγάλουν ούτε ένα ευρώ, απλά έτσι, για την πρώτη άκυρη κάβλα ή ψυχοπάθεια που έχουν στο μυαλό τους. Τα λεφτά όμως είναι κάτι χρήσιμο. Στόχος μου είναι να μαζέψω αρκετά από αυτά, να βάλω σε ένα κλουβάκι τη γάτα μου και να φύγω μακριά από όλους τους με 50 γραμμάρια κόκας στην βαλίτσα.

Μακριά από φοιτήτριες, αφεντικά, αναρχικούς, βίγκαν, νεκρούς τραγουδιστές, γκόμενες, γονείς, πανεπιστήμια, καφετέριες και φεμινιστικά στέκια.

16 Kostas ideas in | greek costume, greek traditional dress, chios

Με ενδιαφέρουν μόνο οι γάτες, οι άσπρες γραμμές και κυρίως οι γραμμές των ποιημάτων στο χαρτί, όλα τα υπόλοιπα είναι μια θλιβερή απογοήτευση και να πάνε να γαμηθούν, get away or die trying. Άρχισε να με κράζει ότι είμαι πρεζάκιας.

Ε δεν άντεξα, του είπα ότι είναι μικροαστός και τον βάρεσα, του έριξα μια γερή μπουνιά στη μούρη και άρχισα να του φωνάζω Ψόφα παλιοπούστη και τέτοια». Πρέπει να στηρίζεις πάντα τον έρωτα σε αυτή την πόλη. Είτε είναι έρωτας για κάποιον άνθρωπο είτε είναι έρωτας για την πρέζα, άλλωστε το ένα μετατρέπεται συχνά στο άλλο έτσι όπως κυλάνε οι ζωές εδώ πέρα. Αν δεν έχεις δώσει λεφτά σε έναν άνθρωπο που σου ζητάει για πρέζα στην Αθήνα, κι αν δεν έχεις ανάψει ένα κεράκι σε εκκλησία Κυριακή πρωί, κατά πάσα περίπτωση δεν έχεις ούτε τόση δα ψυχούλα μέσα σου.

Του έδωσα ένα ευρώ. Τον ήπιαμε. Έφυγε να προλάβει το μετρό και εγώ κάθισα να τελειώσω τον τόνο μου. Είχα ακόμα, όπως το υπολόγιζα, περίπου 12 γραμμάρια πρωτεΐνης. Το να βαριέσαι είναι μια τέχνη, όπως όλες οι άλλες, με την παλιά έννοια της τέχνης που ουσιαστικά έχει νόημα μόνο σε δύο φράσεις: «Να πάει το παιδί να μάθει καμιά τέχνη» και «Οι τέχνες είναι για τις αδερφές».

Γιάννης Μπουτάρης: «Θέλω να είμαι χρήσιμος, όχι αρεστός»

Το να βαριέσαι δεν είναι —μόνο- για τις αδερφές, είναι δουλειά και μάλιστα πάρα πολύ δυσάρεστη, αν μπορείς να την αποφύγεις, πραγματικά go for it. Ανάμεσα στους τρόπους να βαρεθείς υπάρχουν μερικές αλάνθαστες συνταγές. Ενθουσιάσου πχ πολύ με πράγματα καθημερινά χωρίς να αποδέχεσαι ότι είναι πράγματι καθημερινά.

Χύσε τον καφέ σου σε δανεικά βιβλία. Ερωτεύσου, αλλά προσοχή! Κάντο με όρους ελληνικών σειρών και προσωρινής ναρκισσιστικής κατανάλωσης αλλιώς μπορεί να προκύψει και τίποτα ενδιαφέρον. Μην ερωτεύεσαι, γύρνα όλη μέρα κομμάτια πάνω κάτω την Αθήνα, μην πίνεις τίποτα, γύρνα το σε στρέιτ-ετζ, ανακάλυψε την ομορφιά του φυσικού κόσμου, σκέψου πόσο άδικο έχεις, μετά σκέψου πόσο άδικο έχουν οι υπόλοιποι και παρηγορήσου με αυτό. Τέλος πάντων τα δοκίμασα όλα κι αφού απότυχα να ξεπεράσω τη βαρεμάρα και την κούραση που με καταβάλει στο να κάνω οτιδήποτε το αποδέχτηκα.

Έπιασα το μέτωπο μου, έβραζα στον πυρετό. Το λεωφορείο έκανε στάση κάπου και μια τύπισσα με μπλε μαλλιά ανέβηκε. Κοίταξα το πρόσωπο της, μετά το όνομα της στάσης, «Γυμνάσιο», έγραφε. Κατέβηκα Χαλάνδρι, πλατεία Δούρου και άρχισα να ψάχνω μια καφετέρια. Για κάποιο λόγο δεν καταφέρνω να προσανατολιστώ ποτέ καλά με το google maps, αλλά τουλάχιστον η στάση που κατέβηκα ήταν σωστή άρα αποκλείεται να είχα πέσει πολύ έξω. Έψαξα κάνα τέταρτο ακόμα και την ανακάλυψα.

Οι προτάσεις μας

Τέλος πάντων μπήκα μέσα και ζήτησα έναν «Δημήτρη», τελικώς ο Δημήτρης ήταν ο μάγειρας εκεί και έπρεπε να τον περιμένω. Κάθισα σε μια γωνιά λοιπόν και χάζευα τις σερβιτόρες. Τρία πολύ όμορφα νεαρά κορίτσια, η μία τους ίσως και μικρότερη μου.

BITCOIN IMPORTÂNCIA DO BÁSICO E REVOLUÇÃO DOS NFTS - CAFÉ DO BITCÃO #84

Δεν έμοιαζαν να μισούν τη δουλειά τους, αλλά και εγώ δεν μοιάζω να μισώ τη ζωή μου πάντα. Τελικά ο Δημήτρης ήρθε να με δει, ψηλός, μελαχρινός με μπούκλες και κοκάλινα γυαλιά, τα ψιλοζήλεψα αυτά τα γυαλιά. Με ρώτησε τι θέλω, του είπα ότι έχω ένα βιβλίο να του αφήσω. Του το άφησα «Οιδίπους τύραννος» λεγόταν, μου έδωσε 9ε. Ίσως αν γινόμουν λίγο κολλιτσίδα να με κερνούσαν κάνα χυμό, αλλά η ψυχολογία μου δεν άντεχε τέτοια παιχνίδια. Έφτασα τελικά στη σχολή. Κοίταξα το ρολόι, είχα έρθει μιάμιση ώρα μπροστά.

Ήπια λίγο καφέ από ένα θερμός που κουβαλούσα μαζί μου για να γλυτώνω λεφτά, έδωσα τα λεφτά που γλύτωσα για μια μπάρα δημητριακών και συνέχισα να διαβάζω. Η ώρα του μαθήματος ήρθε. Μια ιταλίδα που είναι καθηγήτρια στη Γαλλία ήρθε να μας μιλήσει για τους τρόπους συμπεριφοράς των ευγενών στο μεσαίωνα και την αναγέννηση. Δεν ήταν βαρετό, στους περισσότερους άρεσε, πιθανότατα λόγω ταύτισης με το ρόλο του αυλικού. Η διάλεξη κάποια στιγμή έφτασε στο τέλος της και ένα ζευγάρι φίλοι μου με άφησαν με το αμάξι τους στο μετρό.

Ανέβηκα προς Εξάρχεια με σκοπό να συναντήσω τον Αβραάμ, φίλος, συγγραφέας, σταθερή 8ωρη δουλειά με καλά χρήματα.

B&B, η ιδανική επιλογή! Τα καλύτερα B&B!

Είχαμε κάνει μαζί στην ΚΝΕ πριν κάτι χρόνια, ενώ μερικά βιβλία του θα προσπαθούσα να πουλήσω σε ένα παζάρι την επόμενη μέρα. Οι φήμες ότι είχα κόψει το αλκοόλ επιτέλους διαδόθηκαν μετά από 6 μήνες συνειδητής αποχής, κάτι ήταν και αυτό. Όλο και κάποια φήμη πρέπει να παίζει για σένα.