Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
 Από τη Γιώτα Δημητριάδη 
 
 
 Η «Βασίλισσα της ομορφιάς» (Beauty Queen of Leenane) του Ιρλανδού συγγραφέα Μάρτιν ΜακΝτόνα παρουσιάστηκε, για πρώτη φορά, στην Ελλάδα από τον Θύμιο Καρακατσάνη, τη σεζόν 1997-1998 με τον τίτλο «Ωραία μου βασίλισσα», στο θέατρο «Μπροντγουαίη» σε σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου, τον ίδιο στο ρόλο της Μαγκ με Μορίν την Άννα Βαγενά. Μια δεκαετία αργότερα το έργο γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη με  την Έρση Μαλικένζου και Μορίν τη Ναταλία Τσαλίκη στο θεάτρο «Βικτώρια» και σήμερα, δέκα χρόνια, μετά ευτυχεί σε ένα εξαιρετικό ανέβασμα από την ομάδα Νάμα και την Ελένη Σκότη.
 
Στον ελληνικό κοινό ο συγγραφέας έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής και με τον «Πουπουλένιο» (The Pillowman) (πρώτο ανέβασμα στο Θέατρο Αμόρε σε σκηνοθεσία Βίκυς Γεωργιάδου), μεγάλη θεατρική επιτυχία της σεζόν  2013-2014 στο Θέατρο Αθηνών, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη.
 
Ο ΜακΝτόνα ξεχώρισε όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με τη συγγραφή θεατρικών έργων. Αρχικά έγραψε 22 έργα για το ραδιόφωνο (απορρίφθηκαν όλα από το BBC) κι αρκετά σενάρια. Η επιτυχία ήρθε στα 25 του χρόνια με την «Βασίλισσα της ομορφιάς» κερδίζοντας τέσσερα βραβεία Τόνι. Το κείμενο γράφτηκε σε μια εποχή που κυριαρχούσε το λεγόμενο In-Yer-Face Theatre, ένα είδος που ερευνά τη σύγχρονη ζωή με επιθετικό, βίαιο και ασυμβίβαστο τρόπο. Παράλληλα, είναι εμφανής κι η επιρροή της Ιρλανδικής καταγωγής του συγγραφέα, μια χώρας που ζούσε κάτω από την καταπιέση των Άγγλων. Στα έργα του τα δραματικά στοιχεία εναλλάσονται μ' έναν κωμικό παραλογισμό και με στοιχεία αστυνομικού μυστηρίου.
 
Επηρεασμένος από τον Στάινμπεκ («Ανθρωποι και ποντίκια») και τον Ντοστογιέφσκι («Εγκλημα και Τιμωρία»), ο ΜακΝτόνα δημιουργεί  ολοκληρωμένους χαρακτήρες, που καλούνται να κονταρομαχήσουν έντεχνα επί σκηνής. Ο ΜακΝτόνα συγκρίθηκε με συγγραφείς όπως η Σάρα Κέιν κι ο Μαρκ Ρέιβενχιλ, των οποίων τα έργα σόκαραν το κοινό και προκάλεσαν συζητήσεις. Η Βασίλισσα της Ομορφιάς αποτελεί το πρώτο μέρος της «Τριλογίας της Κοννεμάρα» μαζί με τα έργα «Το κρανίο της Κοννεμάρα» (1997) κι «Άγρια Δύση» (2001).
 
Σήμερα, στα 50 του χρόνια έχει στραφεί στην 7η Τέχνη, δηλώνοντας επανειλημμένα πως το σινεμά είναι ο τρόπος έκφρασης που προτιμά. Η πρώτη του δουλειά στον κινηματογράφο έγινε το 2004, γράφοντας και σκηνοθετώντας την ταινία μικρού μήκους «Six Shooter», η οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ. Ακολούθησαν οι μεγάλου μήκους ταινίες «In Bruges» (Αποστολή στην Μπριζ) (2008), «Επτά ψυχοπαθείς» (2012) και «Τρεις Πινακίδες έξω απ’ το Έμπινγκ, στο Μιζούρι» (2017), που τιμήθηκε με βραβεία BAFTA, Satellite, Χρυσές Σφαίρες, καθώς και με επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ.
 
Υπόθεση
 
Ας επιστρέψουμε όμως, στη «Βασίλισσα της ομορφιάς». Η υπόθεση διαδραματίζεται σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Ιρλανδίας, σ' ένα απομονωμένο σπίτι, ψηλά στο βουνό, στις αρχές της δεκαετίας του '90, όπου δύο γυναίκες ζουν μόνες τους: η ηλικιωμένη αυταρχική Μαγκ Φόλαν κι η 40χρονη κόρη της Μορίν, η οποία την φροντίζει. Η σχέση τους είναι μια σχέση αγάπης και μίσους, που κάνει τη συμβίωσή τους σχεδόν αφόρητη σε έναν ανελέητο αλληλοσπαραγμό. Τη ζωή τους θα ανατρέψει η εμφάνιση του Πάτο Ντούλυ, ενός άνδρα που επιστρέφει για λίγο στην πόλη του έχοντας πάντα στο μυαλό του, είκοσι χρόνια τώρα, τη Μορίν ως τη βασίλισσα της ομορφιάς της μικρής τους πόλης. Είναι, ουσιαστικά, η τελευταία ευκαιρία της Μορίν να αγαπήσει και να αγαπηθεί.
 
 Η παράσταση
 
 
Η Ελένη Σκότη αναδεικνύει μοναδικά αυτό το ρεαλιστικότατο σκληρό δράμα, οδηγώντας τους ηθοποιούς της σε εντυπωσιακά ειλικρινείς ερμηνείες, αφήνοντας πάντα ένα παράθυρο ανοιχτό στο «μαύρο χιούμορ», μέσα στο οποίο σφαδάζει η δραματική κατάσταση των τεσσάρων ηρώων.
Η σκηνοθεσία δημιούργησε μια παράσταση με εξαιρετική ατμόσφαιρα κι εντυπωσιακό ρυθμό κερδίζοντας την προσοχή και του πιο απαιτητικού θεατή, επιτυγχάνοντας την ενσυναίσθηση με όλους τους χαρακτήρες, θύτες ή θύματα σ' ένα γαϊτανάκι ανεκπλήρωτων ονείρων και κατεστραμμένων ζωών, που βυθίζει τους πάντες στο στροβίλισμά του.
 
Εξαιρετική δουλειά έχει γίνει και με το καστ της παράστασης και οι τέσσερις ηθοποιοί δικαιώνουν, με την υποκριτική τους δεινότητα, τους χαρακτήρες του έργου.
 
Η Σοφία Σεϊρλή είναι απολαυστική. Με τα  εκφραστικά της μέσα σ' εγρήγορση  «ζωγραφίζει» ακόμα και στις σιωπές της. Παράλληλα αποφεύγει τον σκόπελο της γριάς καρικατούρας προσδίδοντας στην ερμηνεία της και μια εσανς σκανταλιάρικης παιδικότητας. Μια γυναίκα «δηλητηριασμένη» από τη ζωή, αλλά και «δηλητηριώδης», θύτης και θύμα, που τη σιχαίνεσαι και τη λυπάσαι παράλληλα. Ίσως, η καλύτερη ερμηνεία της ηθοποιού τα τελευταία χρόνια.
 
beauty queen 7311d m
 
Η Αγορίτσα Οικονόμου αποδεικνύει περίτρανα για μια ακόμη φορά ότι ο πραγματικά καλός ηθοποιός είναι εξίσου καλός στην κωμωδία και στο δράμα. Οι εναλλαγές της από το κωμικό στο τραγικό στοιχειό γίνονται τόσο αβίαστα, καθιστώντας την ηρωίδα της ακόμα πιο τραγικό πρόσωπο. Η Οικονόμου με την ενέργειά της σαρώνει τη σκηνή και δεν σ' αφήνει να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της.
 
Οφείλουμε να επισημάνουμε και την εξαιρετική επικοινωνία των δύο κυριών επί σκηνής, χάρις στην οποία χτίζουν  μια «αληθινή» σχέση, μετατρέποντας το κοινό σ' ένα τερέν αλληλοεξόντωσής  τους. 
 
beauty queen 7744d m
 
Άξιοι συμπαίκτες του γυναικείου πρωταγωνιστικού διδύμου ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος (Πάτο) και ο Γιώργος Κατσής(Ρέι). Ο πρώτος χαρίζει στην παράσταση μια άμεση, πικρά χιουμοριστική ερμηνεία κι ο δεύτερος προσθέτει νεύρο και ενέργεια με το νεανικό θράσος του ήρωά του. 
 
Οι σκηνογραφικές λύσεις και τα κουστούμια του Γιώργου  Χατζηνικολάου λειτούργησαν σαν γέφυρα από τη μια σκηνή στην άλλη, εξυπηρετώντας την εξέλιξη της ιστορίας. Προσφέροντας στο κοινό την αίσθηση μια γνήσιας ιρλανδέζικης οικίας, την οποία συμπληρώνουν μοναδικά τα σκηνικά αντικείμενα και φωτίζουν οι καλοδουλεμένοι φωτισμοί του Αντώνη Παναγιωτόπουλου.
 
Η παραδοσιακή ιρλανδέζικη μουσική, που ακούγεται από το παλιό  ραδιόφωνο του σπιτιού  εμπνέει τον μουσικό της παράστασης Στέλιο Γιαννουλάκη. Με έναυσμα αυτήν οι νότες που συνθέτει στα τέσσερα διαφορετικά κομμάτια της παράστασης συμβαδίζουν, μοναδικά, με την ιστορία των δύο γυναικών, χαρίζοντας στην παράσταση μια ουδέτερη μελαγχολία, η οποία χωρίς να εκβιάζει το συναίσθημα συμπληρώνει με ουσιαστικό τρόπο τη δράση, ενεργοποιώντας παράλληλα τη φαντασία του θεατή.
 
Η ομάδα Νάμα έχει χρόνια τώρα ανεβάσει ψηλά τον πήχη κι η «Βασίλισσα της ομορφιάς» είναι μια από τις καλύτερες στιγμές της. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.
 
 
 
Τον Οκτώβριο στο θέατρο Κιβώτου παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα η μαύρη κωμωδία "Η συμμορία των πέντε"(The Ladykillers) σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα.
Οι σκηνές πρωταγωνίστηκαν στον εκλεκτό κόσμο των θεατών που έχουν ξεχωρίσει τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση για τις κωμικές ικανότητές τους: Θανάσης Τσαλταμπάσης, Γιάννης Μποστατζόγλου, Αγόριτσα Οικονόμου, Κώστας Αποστολάκης, Στέλιος Πέτσος, Κώστας Φλωκάτουλας και Στέλιος Ιακώβης.
Το έργο έκανε πρεμιέρα το 2011 στο Λονδίνο με εξαιρετική επιτυχία. Ο συγγραφέας Graham Linehan διασκεύασε τη μαύρη κωμωδία του William Rose που είχε γυρίσει το 1955 με πρωταγωνιστές, μεταξύ άλλων, τους Alec Guinness και Peter Sellers. Η ταινία αγαπήθηκε από το κοινό, έγινε δεκτή από τους κριτικούς και θεωρείται πλέον κλασικό δείγμα της βρετανικής κωμωδίας. 
Το 2004 οι Joel και Ethan Coen έγραψαν και σκηνοθέτησαν το remake της ταινίας με τον πρωταγωνιστή τον Tom Hanks, αλλά η ταινία δεν κατόρθωσε να παραμείνει ισοδύναμη με την πρωτότυπη που άφησε εποχή.
 
ΥΠΟΘΕΣΗ
Παριστάνοντας τους ερασιτεχνικούς χορευτές, ο δάσκαλος Μάρκους και η γκρουπ του νοικιάζουν την σοφίτα του σπιτιού της γλυκιάς αλλά πανέμορφης γιορτής που ζει με μοναδική παρέα στον παπαγάλο της. Ο Μάρκους έχει σχεδιάσει την τέλεια ληστεία μιας χρηματικής αποστολής και στο σχέδιο μπλέκεται, χωρίς την θέλησή της, και την σπιτονοικοκύρα. Το "τέλειο" σχέδιο όμως χτυπάει και η κατάσταση παίρνει απρόβλεπτη και καταξιωτική τροπή γιατί η ομάδα των Πέντε δεν είχε υπολογίσει έναν απρόβλεπτο, αλλά καθοριστικό παράγοντα: το καλοκαθαρισμένο παλιά ...
 
 
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΛΕΑΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΚΗΝΙΚΑ: ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΑΚΗΣ
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΝΙΚΟΣ ΧΑΡΛΑΥΤΗΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΦΡΟΣΩ ΛΥΤΡΑ
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: ΣΑΚΗΣ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΙΧ. ΝΙΒΟΛΙΑΝΙΤΗΣ - ΑΛΕΞ. ΧΡΗΣΤΑΡΑΣ
ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΡΟΜΠΟΥΚΗ
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: ΝΟΥΡΜΑΛΑ ΗΣΤΥ
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΟΥ: ΕΛΙΝΑ ΔΡΑΚΟΥ
 
ΠΑΙΖΟΥΝ (ΜΕ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ)
ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ
ΑΓΟΡΙΤΣΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΣΤΑΤΖΟΓΛΟΥ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΕΤΣΟΣ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΛΤΑΜΠΑΣΗΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΦΛΩΚΑΤΟΥΛΑΑΣ
 
Πρεμιέρα: 10 Οκτωβρίου 2018
Ημέρες παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
Ώρες των εκδηλώσεων: Τετάρτη: 19.00, Πέμπτη: 21.00, Παρασκευή: 21.00, Σάββατο: 18.00 και 21.00, Κυριακή: 19.00
Διάρκεια: 120 '
Τιμές εισιτηρίων: 
ΤΕΤΑΡΤΗ € 15 ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ, € 10 ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 65, € 12 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ, € 5 ΑΤΕΛΕΙΑ
ΠΕΜΠΤΗ € 18 ΖΩΝΗ Α, € 15 ΖΩΝΗ Β, € 10 ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 65, € 12 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ, € 5 ΑΤΕΛΕΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ € 18 ΖΩΝΗ Α, € 15 ΖΩΝΗ Β, € 10 ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 65, € 12 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ, € 5 ΑΤΕΛΕΙΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ € 15 ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ, € 10 ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 65, € 12 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ, € 5 ΑΤΕΛΕΙΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ € 20 ΖΩΝΗ Α - € 18 ΖΩΝΗ Β
ΚΥΡΙΑΚΗ € 20 ΖΩΝΗ Α - € 18 ΖΩΝΗ Β 
 
ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΒΩΤΟΣ
Πειραιώς 115, Γκάζι
Ταμείο Θεατρου: 2103427426
Ώρες Ταμείου: Τρίτη με Σάββατο: 10:00 - 13:00 και 17:00 - 22:00, Κυριακή: 10:00 - 20:00

Έχει παίξει ίσως την καλύτερη Κλυταιμνήστρα που έχω δει τα τελευταία χρόνια στο θέατρο στην «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» που σκηνοθέτησε η Μαρία Πρωτόπαππα για το Φεστιβάλ Αθηνών το 2013. Σε κάθε παράταση καταφέρνει να ξεχωρίζει.

Φέτος στην πρώτη της συνεργασία με την ομάδα ΝΑΜΑ και την Ελένη Σκότη πετυχαίνει για μια ακόμα φορά μια εκπληκτική ερμηνεία ως Ματριόνα, μια αδίστακτη χωριάτισσα που σπρώχνει το γιο της μεταξύ άλλων μέχρι το έγκλημα για το χρήμα.

Μετά το τέλος της δίωρης και ιδιαίτερα εξαντλητικής παράστασης μοιάζει τόσο ενθουσιασμένη και χαρούμενη καθ’ όλη τη διάρκεια της κουβέντας που ξεχνάς ότι η Αγορίτσα Οικονόμου ήταν η γυναίκα η οποία κινούσε τα νήματα στη «Δύναμη του σκότους» του Λεβ Νικολάγεβιτς Τολστόι. Η αδυσώπητη Ματριόνα έχει μεταμορφωθεί σε φωτεινό άγγελο και μου μιλά για τον «ελεήμονα θεό του θεάτρου»

 

agorisaoikonoumou.jpg

Μετά την ενασχόλησή σου με το συγκεκριμένο έργο ποια νομίζεις πως είναι τα συμπεράσματα του Τολστόι για την ανθρώπινη φύση;

Καταρχήν το έργο το έγραψε γύρω στο 1886, προς το τέλος της ζωής του. Ήταν απογοητευμένος και πηγή έμπνευσης για το εν λόγω κείμενο ήταν ένα πραγματικό γεγονός. Το 1880 κάποιος στο γάμο της πρόγονής του αποκάλυψε μπροστά σε όλους ότι μαζί της έκανε παιδί, το σκότωσε και είχε σκοτώσει και ένα άλλο παιδί του. Αυτό τον τάραξε, γιατί μέχρι τότε στη Ρωσία επικρατούσε η άποψη ότι κακοί και διεφθαρμένοι ήταν οι αριστοκράτες, οι βασιλιάδες, ενώ οι μουζίκοι, οι αμόρφωτοι, οι οποίοι δούλευαν από το πρωί μέχρι το βράδυ και πίστευαν στον Θεό, ήταν καλοί και αγνοί. Έπειτα από το συγκεκριμένο συμβάν ο Τολστόι κλονίστηκε, αν και δεν ζούσε στον κόσμο του. Έγραψε λοιπόν ένα έργο η υπόθεση του οποίου διαδραματίζεται σε μια ρωσική επαρχία, σε ένα χωριό στη μέση του πουθενά, που το μαστίζει η φτώχεια και στο οποίο γίνονται απίστευτα εγκλήματα που όλοι γνωρίζουν αλλά κανένας δεν αναφέρεται σε αυτά. Θεωρώ πως ο Τολστόι ήταν βαθύτατα απογοητευμένος, όμως, επειδή έτρεφε τεράστια αγάπη και θαυμασμό για το ανθρώπινο είδος που είναι ελαττωματικό, υποστήριζε ότι όλοι είναι εν δυνάμει ικανοί για τα πάντα, από τους πολύ πλούσιους μέχρι τους πιο φτωχούς, από τους πολύ θρησκευόμενους μέχρι τους άθεους.

Γι’ αυτό κατά κάποιο τρόπο δικαιολογεί τους ήρωες;

Νομίζω πως ναι. Άλλωστε και οι ηθοποιοί και οι σκηνοθέτες, όταν είναι αντιμέτωποι με αρνητικούς ρόλους, είναι υποχρεωμένοι να βρουν ελαφρυντικά. Και στο συγκεκριμένο έργο, το οποίο κατά την άποψή μου είναι ένα αριστούργημα, ο Τολστόι τους δικαιολογεί όλους, ακόμα και εμένα. Αναφέρεται συνέχεια ότι στην περίπτωσή της δεν γίνεται αλλιώς, ότι επιβάλλεται να σκοτωθεί το νεογέννητο.

Υπάρχει πάντως μια τάση η μάνα να δικαιολογείται, με το πρόσχημα ότι τα κάνει όλα για το παιδί της. Αυτό το ελαφρυντικό τής δίνεις και εσύ;

Ναι, αλλά η Ματριόνα φτάνει στο έγκλημα. Και αυτό δεν έχει σχέση μόνο με το μωρό. Το πρώτο της έγκλημα αφορά τα χρήματα. Θεωρώ πως όλα τα κάνει για την επιβίωσή της. Μπορεί να μη συμφωνούμε, μπορεί να μη μας αρέσει, αλλά συμβαίνει και αυτό.

Πώς δικαιολογείς μέσα σου τη Ματριόνα;

Είναι παντρεμένη με έναν άνθρωπο που δεν αγάπησε ποτέ, είναι βαθύτατα ερωτευμένη με το γιο της, ζει μέσα στην ανέχεια και προσπαθεί με οποιονδήποτε τρόπο να βελτιώσει τη ζωή της.

Το έργο δεν το έχουμε ξαναδεί στην Αθήνα. Έχει ανέβει μόνο μία φορά στη Θεσσαλονίκη. Εσύ γνώριζες το κείμενο;

Όχι.

Ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση όταν το διάβασες;

Τρελάθηκα. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως ο Τολστόι έγραψε αυτό το έργο το 1886 με τόσο χιούμορ. Όταν το διάβαζα, γελούσα πάρα πολύ. Είναι η γραφή του τέτοια. Πιστεύω πως πολλοί σημαντικοί συγγραφείς έχουν πάρα πολύ χιούμορ, γιατί είναι διάνοιες, τόσο απλά. Τώρα, αν εμείς το αντιληφθούμε, θελήσουμε να το ενστερνιστούμε και να το προβάλουμε και στο κοινό, είναι θέμα απόφασης. Θεωρώ πως όλα τα σπουδαία έργα έχουν χιούμορ. Η «Ορέστεια», για παράδειγμα, έχει πάρα πολύ χιούμορ. Ο Ευριπίδης έχει πάρα πολύ χιούμορ. Όλοι οι τραγικοί, οι μεγάλοι συγγραφείς. Και ο Τολστόι είναι ένας σπουδαίος συγγραφέας. Γι’ αυτό έπαθα πλάκα, επειδή δεν το περίμενα. Είναι ιδιαίτερα σκληρός, βάζει το μαχαίρι στο κόκαλο, αλλά έχει και πάρα πολύ χιούμορ.

Η συνεργασία σου με την Ελένη Σκότη και την ομάδα ΝΑΜΑ πώς ήταν;

Αριστούργημα. Είναι πολύ ανοιχτά μυαλά, διαβάζουν, μελετούν, ψάχνουν, κάνουν έρευνα. Δεν είναι τυχαίοι άνθρωποι. Γι’ αυτό εξάλλου είναι στο χώρο τόσα χρόνια και πάει καλά το θέατρό τους. Δεν είναι τυχαία η επιτυχία που σημείωσε, για παράδειγμα, το «Αγαπητή Ελένα». Είχα έναν ενδοιασμό γιατί καμιά φορά, όταν ακούς Τολστόι, σκέφτεσαι ότι το κείμενο θα είναι πολύ σοβαρό. Όμως, όταν το διάβασα, εξεπλάγην με το χιούμορ του και είχα μια φοβία μήπως το προτείνω και δεν υπάρχει ανταπόκριση. Ωστόσο η πορεία ήταν κοινή. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό, διότι με την πάροδο των προβών διαπιστώσαμε ότι συμβαδίζουμε.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας;

Γι’ αυτό ευθύνονται η Πέγκυ Τρικαλιώτη και ο Γιώργος Παπαγεωργίου. Είπαν στην Ελένη (Σκότη) ότι ήξεραν μια ηθοποιό που πίστευαν πως θα έκανε για το ρόλο και άξιζε να με δει.

Σε ποια συνθήκη νιώθεις πιο δημιουργική, στις πρόβες ή στην παράσταση;

Και στις πρόβες και στην παράσταση. Στις πρόβες έχεις το πλεονέκτημα ότι, αν ο μη γένοιτο συμβεί κάτι, σταματάς και ξαναρχίζεις. Στην παράσταση δεν έχεις αυτή την πολυτέλεια. Πρέπει να μπαλώσεις το οτιδήποτε άρον άρον. Ο θεός του θεάτρου όμως είναι μεγάλος και ελεήμων, είναι δίπλα μας.

Έχεις αναφέρει ότι δεν θέλεις να έρχονται οι δικοί σου στις πρεμιέρες. Γιατί;

Ναι, αυτό ίσχυε πιο παλιά. Δεν το έχω ξεπεράσει εκατό τοις εκατό, αλλά το δουλεύω. Είναι λίγο δύσκολο. Στην πρεμιέρα έχεις μεγάλη αγωνία, να πάνε όλα καλά, να πεις σωστά τα λόγια. Μια μητέρα, για παράδειγμα, πώς να την πείσεις; Αφού βλέπει το παιδί της. Υπάρχει και ένα δεύτερο, τρίτο επίπεδο. Μια αγωνία να είσαι καλή, να τα καταφέρεις, να στηρίξεις. Δεν είναι εύκολο. Αν έρθουν και οι δικοί μου, αυτό ενισχύεται.

Έχεις ασχοληθεί με πολλά και διαφορετικά είδη. Σε έχουμε δει από μιούζικαλ, παιδική παράσταση, μέχρι αρχαία τραγωδία. Εσύ πού αισθάνεσαι καλύτερα;

Μου αρέσουν όλα. Προσπαθώ και έχω κάνει πάρα πολλά είδη και με διαφορετικούς συνεργάτες. Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στο αρχαίο δράμα. Για κάποιον ανεξήγητο ρόλο νιώθω οικεία. Αγαπώ ιδιαίτερα το συγκεκριμένο είδος και έχω παίξει σε αρκετές παραστάσεις. Ξεκίνησα με τις «Τρωάδες», στις οποίες γνώρισα και την Πέγκυ. Εκεί με είδε και ο Δημήτρης Λιγνάδης και με πήρε στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Ωστόσο αγαπώ και άλλα είδη. Το μιούζικαλ, για παράδειγμα, το αγαπώ πάρα πολύ και, όταν μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία πέρυσι, ξετρελάθηκα.

Αν και πολλά χρόνια στο θέατρο, στην τηλεόραση σε έχουμε δει μόνο στο «Κάτω Παρτάλι». Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

Πολύ ωραία, διότι οι πιο πολλοί ήμασταν γνωστοί. Με τους περισσότερους είχαμε ξαναδουλέψει στο θέατρο, οπότε το θέμα της επικοινωνίας είχε λυθεί. Είχαμε κατά κάποιο τρόπο προϋπηρεσία.

Απογοητεύτηκες που έληξε έτσι άδοξα η σειρά;

Δεν μου άρεσε. Θέλω να πω, όταν γίνεται μια δουλειά με τόση αγάπη, τόσο ταλέντο και τέτοια αφοσίωση από όλους, σημειώνει τόση επιτυχία και καταλήγει έτσι, κάτω από αυτές τις συνθήκες, είναι θλιβερό. Αντιλαμβάνομαι την κατάσταση, αλλά είναι στενόχωρο.

 

cover_1745.jpg

 Ποιος προσωπικός ή επαγγελματικός σου μύθος έχει καταρριφθεί; Τι πίστευες και περίμενες από αυτή τη δουλειά και απογοητεύτηκες;

Πίστευα πως, αν είσαι πάρα πολύ καλός, θα σε πάρουν, για παράδειγμα, μέσα από κάποια ακρόαση. Με την πάροδο των χρόνων συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν ισχύει, γιατί πολύ απλά ίσως να μην είσαι αυτό που θέλει ο άλλος. Μπορεί να περάσεις από ακρόαση και να είσαι αριστούργημα, έτοιμος, πάρα πολύ καλός, αλλά όχι αυτό που αναζητά ο σκηνοθέτης. Για παράδειγμα, βλέπει ένας σκηνοθέτης σε μια ακρόαση μια κοπέλα ένα και ογδόντα, μελαχρινή, πάρα πολύ καλή, όμως για το συγκεκριμένο ρόλο αναζητά κάποια ξανθωπή, πιο αδύνατη και πιο κοντή. Γιατί έτσι την έχει φανταστεί. Μια ενδεχόμενη απόρριψη δεν έχει πάντα σχέση με την αμφισβήτηση της αξίας ή του ταλέντου του ηθοποιού. Αυτή λοιπόν ήταν μια αλήθεια που ανακάλυψα, καθώς ήμουν πεπεισμένη ότι, αν είσαι πολύ καλός, σε προτιμούν. Βεβαίως ενδέχεται να σε δει κάποιος, να ξετρελαθεί και να σε επιλέξει μεμιάς. Και αυτό συμβαίνει. Όλα αυτά τα κατάλαβα στη διάρκεια της δουλειάς. Κατά τα άλλα δεν έχει καταρριφθεί κάτι. Άλλωστε εγώ δεν ήμουν ποτέ αιθεροβάμων. Μπήκα και μεγάλη στη σχολή, όχι στα δεκαεπτά, στα δεκαοκτώ, όπως μπαίνουν πολλά παιδιά. Ήμουν απόλυτα συνειδητοποιημένη και ήξερα ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Ότι έπρεπε να προχωρήσω βήμα βήμα. Ότι απαιτείται πάρα πολλή δουλειά, πάρα πολλή δουλειά.

Ακούγεται κάποια στιγμή στην παράσταση ότι «του αθώου τα δάκρυα πέφτουν σαν μπόρα πάνω στον ένοχο». Αυτό τη συγκεκριμένη περίοδο τι συνειρμούς σού δημιουργεί;

Είμαι λίγο απαισιόδοξη. Αυτή λοιπόν η φράση μού φέρνει στο μυαλό όλον αυτό τον κόσμο, όλα αυτά τα παιδιά που έχουν έρθει σε μας και έχουν πάει και σε άλλες χώρες. Όλοι αυτοί διά της βίας εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, τη ζωή τους για να σωθούν. Αυτή η αγριότητα με συγκλονίζει. Με ταράζει το γεγονός ότι οι υψηλά ιστάμενοι δεν ενδιαφέρονται και φοβάμαι ότι καμία χώρα δεν θα νοιαστεί γι’ αυτούς. Μόνο οι απλοί άνθρωποι βοηθούν, δίνουν από το υστέρημά τους, φιλοξενούν, προσφέρουν ό,τι μπορούν. Δεν ξέρω αν το είχατε ακούσει, αλλά πριν από πολλά χρόνια στο πλαίσιο μιας έρευνας σε διάφορες χώρες έβαλαν κάποιον να λιποθυμήσει για να διαπιστώσουν αν ο κόσμος ευαισθητοποιείται μπροστά σε ένα τέτοιο συμβάν. Όπως προέκυψε, μόνο στην Ελλάδα έτρεξαν. Δεν ξέρω αν ισχύει, αλλά το έχω ακούσει. Είμαστε ένας πονεμένος λαός. Έχουμε περάσει πάρα πολλά και περνάμε και δυστυχώς θα περνάμε. Οπότε μόνο ο ένας με τον άλλο. Καμία συμπόνια από τους κρατούντες.

Η Αγορίτσα Οικονόμου πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Η δύναμη του σκότους» του Λέοντα Τολστόι στο Σύγχρονο Θέατρο, σε σκηνοθεσία-καλλιτεχνική επιμέλεια Ελένης Σκότη-Γιώργου Χατζηνικολάου.

 

tg gif 300 250px

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

 

 4 τελευταίες παραστάσεις 27/1, 28/1, 3/2 και 4/2

Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15 στο Θεάτρο ΜΠΙΠ (τηλέφωνο κρατήσεων 2130344074)

 

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία