Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Από τον Σπύρο Σιακαντάρη
 
 
 Στον 22ο χρόνο του μπήκε το Θέατρο του Νέου κόσμου και συνεχίζει να κεντρίζει το ενδιαφέρον με το παραδοσιακά πλουραλιστικό ρεπερτόριο του. Με προτεραιότητα στους νέους δημιουργούς, συνεχίζει με 13 επιτυχημένες παραστάσεις της περσινής σεζόν, παράλληλα προσθέτει και άλλα θέατρα στο δυναμικό του,καθώς μετά τα θέατρα "Τζένη Καρέζη", "Άνεσις" και την επιτυχημένη συνεργασία του με το θέατρο Τέχνης, προστίθενται και τα θέατρα "Bios" και "Τempus Verum Εν Αθήναις". 
Έτσι το καλλιτεχνικό άθροισμα, για τη σεζόν 2019-2020, μετρά 27 παραστάσεις συν την επιτυχημένη δράση με το θέατρο "Αλληλεγγύης για παιδιά" που συνεχίζεται για 18η χρονιά. 
 
 
 Τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου, στη βάση του θεάτρου, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, πραγματοποιήθηκε η  συνέντευξη Τύπου, την οποία παρουσίασε ο Μίλτος Σωτηριάδης με παρόντα τον πατέρα του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο ο οποίος ολοκλήρωσε τα καθήκοντα του ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών πριν από λίγες μόλις ημέρες.
 
Η παρουσίαση του προγράμματος της φετινής σεζόν ξεκίνησε με ένα αυτοσαρκαστικό χιουμοριστικό βίντεο που αναφερόταν σ΄αυτήν ακριβώς την εξάπλωση των δράσεων του θεάτρου του Νέου Κόσμου. «Δεν ανεβάζουμε τόσες παραστάσεις σε τόσα θέατρα για να κατακτήσουμε τον κόσμο, αλλά γιατί έχουμε ωραίες προτάσεις τις οποίες θέλουμε να πραγματοποιήσουμε» είπε χαρακτηριστικά ο Μίλτος Σωτηριάδης.
 
 
Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος χαριτολογώντας δήλωσε: «Eίμαι ο Βαγγέλης και είμαι εδώ και είμαι καλά. Άλλωστε πάντα ήμουν εδώ, έλειπα απλώς από την καθημερινότητα του θεάτρου. Μου έλειπε αυτή η καθημερινότητα». Ο ίδιος θα σκηνοθετήσει δύο από τις 28 παραστάσεις .
 
Ο Μίλτος Σωτηριάδης επισήμανε: «Εξακολουθούμε να πιστεύουμε σε ένα θέατρο το οποίο δεν είναι μαζικό αλλά είναι ένα θέατρο που ξεκινάει από μια οικογένεια και θέλει να αγκαλιάζει όλους τους συνεργάτες σαν μια οικογένεια».
 
Στη συνέχεια ακολούθησαν, αρκετά συμπυκνωμένες λόγω χρόνου, παρουσιάσεις ή προβολές βίντεο από τις παραστάσεις που πρόκειται να δούμε. 
 
Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι το Θέατρο του Νέου Κόσμου συνεχίζει και αυτή τη σεζόν, τη μεγάλη προσφορά προπώλησης. Από σήμερα 9 Σεπτεμβρίου και μέχρι το βράδυ της επόμενης Δευτέρας 16 Σεπτεμβρίου οι θεατρόφιλοι μπορούν να προμηθευτούν εισιτήρια στα 7 ευρώ, για όλες τις παραστάσεις σε οποιαδήποτε ημερομηνία επιθυμούν. Τα εισιτήρια μπορούν να τα προμηθευτούν είτε από τα ταμεία των θεάτρων Νέου Κόσμου και Τζένης Καρέζη είτε ηλεκτρονικά μέσω της εφαρμογής Viva.
 
 
Αναλυτικά το πρόγραμμα και των 28 παραστάσεων έχει ως εξής:
 
 
 

Θέατρο του Νέου Κόσμου

Η Τ Ρ Α Γ Ι Κ Η Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Α Τ Ο Υ Α Μ Λ Ε Τ,

Ε Ν Ο Σ Π Ρ Ι Γ Κ Ι Π Α Τ Η Σ Δ Α Ν Ι Α Σ

του Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Ομάδα GRASSHOPPER

Κεντρική Σκηνή

5.10.2019 - 24.11.2019

Μετά τον «Θείο Βάνια» και τις «Βάκχες», η τρίτη συνεργασία του Έκτορα Λυγίζου και της ομάδας Grasshopper με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, αυτή τη φορά με το δημοφιλέστερο αλλά και πιο αινιγματικό έργο του Σαίξπηρ σε μια καινούρια διασκευή για έξι ηθοποιούς, που ακολουθώντας πιστά την πλοκή του έργου επιχειρεί να ανακαλύψει τους μηχανισμούς του.

Σύμφωνα με τον γνωστό μεσαιωνικό μύθο, ένας πρίγκιπας της Δανίας καλείται να σκοτώσει τον θείο του παίρνοντας εκδίκηση για τη δολοφονία του πατέρα του. Όμως, αντίθετα με αντίστοιχες ιστορίες εκδίκησης στην αρχαία ελληνική τραγωδία, ο πρίγκιπας συνεχώς αναβάλλει την πράξη, μπαίνοντας σε έναν κυκεώνα αμφιβολιών και φλερτάροντας με την τρέλα. Στα χέρια του Σαίξπηρ, αυτή η τυπική ιστορία εκδίκησης μετατρέπεται σε ένα πολυσύνθετο έργο, πάνω στα όρια της αυτενέργειας του ανθρώπου, στη φύση της επιθυμίας, στις λειτουργίες του πένθους, στην αυτοκτονία, στο ίδιο το θέατρο, αλλά και στους μηχανισμούς της εξουσίας. Η σαιξπηρική εκδοχή του Άμλετ είναι ένα δαιδαλώδες έργο. Σαν μια πελώρια μηχανή που μπαίνοντας σε λειτουργία καταπίνει ένα ένα τα θεατρικά πρόσωπα και τα αλέθει στα σωθικά της. Απέναντι στη μοναχική παρουσία των προσώπων θέτει ένα τεράστιο Χρέος, σχεδόν υπεράνθρωπο. Απέναντι στο άτομο θέτει την Ιστορία (και τον μύθο) που με τους πανίσχυρους μηχανισμούς τους στρατεύουν το άτομο και το θέτουν στην υπηρεσία τους μετατρέποντάς το σε Ήρωα.

Στην Τραγική ιστορία του Άμλετ όλα τα πρόσωπα είναι διχασμένα: ένα κομμάτι τους συλλογίζεται, αφηγείται και καθοδηγεί ψάχνοντας απεγνωσμένα να βρει (ή να επινοήσει) ένα νόημα, ενώ ένα άλλο κομμάτι τους δρα και βιώνει. Αυτό το διχασμό των προσώπων θα εξερευνήσει η παράσταση, χρησιμοποιώντας ως βασικό εργαλείο το παιχνίδι που παίζεται ανάμεσα στον σκηνοθέτη και τον ηθοποιό. Άλλωστε το ίδιο το έργο μπορεί να διαβαστεί ως μια σειρά επάλληλων «σκηνοθεσιών». Σκηνοθέτης είναι το φάντασμα του Πατέρα που προσπαθεί να συντονίσει τον Άμλετ στην ιστορία της εκδίκησης, σκηνοθέτες ο Πολώνιος και ο Κλαύδιος που στήνουν τις παγίδες τους, σκηνοθέτης ο ίδιος ο Άμλετ που στήνει την ιστορία της τρέλας του. Σκηνοθέτες είναι όλα τα πρόσωπα που προσπαθούν να παρασύρουν τα άλλα πρόσωπα στη δική τους εκδοχή της ιστορίας, ενώ συγχρόνως αυτοσκηνοθετούνται. Και πάνω απ’ όλους, σκηνοθέτης είναι ο ίδιος ο συγγραφέας που στήνει τον πελώριο δαίδαλο –το έργο.

Συντελεστές της παράστασης

Διασκευή - Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος

Σκηνικό: Κλειώ Μπομπότη

Κοστούμια: Άλκηστη Μάμαλη

Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κασιμάτης

Σχεδιασμός μακιγιάζ και κομμώσεων: Ιωάννα Λυγίζου

Σχεδιασμός ήχου: Brian Coon

Βοηθός σκηνοθέτη: Εύα Βλασσοπούλου 

Βοηθός σκηνογράφου: Στέφη Πανταβού

Το κείμενο της παράστασης βασίζεται στις μεταφράσεις του Γιώργου Χειμωνά, του Διονύση Καψάλη και του Ιάκωβου Πολυλά.

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Κωνσταντίνος Ζωγράφος, Έκτορας Λυγίζος, Άρης Μπαλής, Ηρώ Μπέζου, Αινείας Τσαμάτης

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 5.10.2019 έως 24.11.2019

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 120 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 18:00

Σάββατο 21:00

Κυριακή 18:00*

*Τις Κυριακές 6 & 13 Οκτωβρίου η παράσταση θα παιχτεί στις 21:00.

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/i-tragiki-istoria-tou-amlet-enos-prigkipa-tis-danias/

 

 

 

Τ Ο  Ξ Υ Π Ν Η Μ Α  Τ Η Σ  Α Ν Ο Ι Ξ Η Σ

του Φρανκ Βέντεκιντ

Κεντρική Σκηνή

7.10.2019 - 14.01.2020

 

 

 «Είναι εξευτελιστικό να είσαι άνθρωπος και να μην έχεις δοκιμάσει το πιο ανθρώπινο πράγμα–»

Ο Βέντεκιντ στο Ξύπνημα της άνοιξης συνθέτει ένα ρέκβιεμ για το στραγγαλισμό της αθωότητας και των πρώτων παρορμήσεων και καταγγέλλει μια συντηρητική κοινωνία εστιασμένη στην αποτελεσματικότητα, που καταστέλλει το ένστικτο και την επαφή με το σώμα. 

Μέσα από σύντομες, αποσπασματικές εικόνες, παρακολουθούμε μια γενιά εφήβων να έρχονται αντιμέτωποι με τη διερεύνηση της σεξουαλικότητας, τη φιλία, το ρομαντισμό, τη βία, την αυτοκτονία, τον έρωτα και να ωθούνται εντέλει στον αφανισμό, μέσα από την πάλη τους να αναπνεύσουν σε μια ασφυκτική κοινωνία που προτείνει τη στέρηση της ανθρώπινης ιδιότητας.

Η παράσταση επιχειρεί να παρακολουθήσει μέσα από το μικροσκόπιο όλη τη διακύμανση του ανθρώπινου συμπτώματος που πεθαίνει πριν καν γεννηθεί, διατηρώντας το ωμό και ανηλεές ύφος της γραφής του Βέντεκιντ.

 

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Διασκευή: Γκελυ Καλαμπάκα, Δημητρης Καραντζάς 
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Επιμέλεια κίνησης: Χρήστος Παπαδόπουλος
Σκηνικά: Άρτεμις Φλέσσα
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα  

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Βαγγέλης Αμπατζής
Ασημίνα Αναστασοπούλου
Κορίνα-Άννα Γκουγκουλή
Γιώργος Δικαίος
Αναστάσης Λαουλάκος
Μάνος Πετράκης
Νάνσυ Σιδέρη
Μαρία Σκουλά

Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 15 ετών. 

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

7.10.2019 - 14.01.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/to-ksipnima-tis-aniksis/

 

 

 L o v e N o t

«Το πείραμα μιας σχέσης»

 της Θεοδώρας Καπράλου

Κάτω Χώρος

7.10.2019 – 28.01.2020

Παρακαλώ ακολουθήστε με ακρίβεια τις παρακάτω οδηγίες και απομνημονεύστε το συντομότερο δυνατό τις αρχές της φιλοσοφίας μας.

Οι δύο σύντροφοι οφείλουν να αγαπούν ο ένας τον άλλο. Παρακαλώ στα επόμενα 27 δευτερόλεπτα χαϊδέψτε τρυφερά το σύντροφό σας.

Οι δύο σύντροφοι οφείλουν να συγχωρούν ο ένας τον άλλον. Παρακαλώ στα επόμενα 23 δευτερόλεπτα ζητήστε και λάβετε τη συγχώρεση του συντρόφου σας για οποιοδήποτε ατόπημά σας.

Ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό. Η φυσική –σχεδόν αντανακλαστική– του τάση είναι να διαμορφώνει δυαδικά  συστήματα κλειστού τύπου –ευρέως γνωστά με τον όρο «ζευγάρια»– μέσα στα οποία λειτουργεί αβίαστα και πάντα σε απόλυτη αρμονία με τα ένστικτα και τις ενορμήσεις του.

Ως εκ τούτου, οι σχέσεις που αναπτύσσει το εν λόγω θηλαστικό είναι στέρεες, μακροχρόνιες, βασίζονται στα αμοιβαία αισθήματα των εμπλεκόμενων μερών, διαταράσσονται σπανίως και δεν διακόπτονται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Το καλύτερο και πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα των σχέσεων αυτών αποτελούν οι ερωτικές σχέσεις που αναπτύσσει το είδος.

Η πεποίθηση του θηλαστικού περί μονογαμίας σε συνδυασμό με τη συγκρότηση ανάλογων κοινωνικών ηθών και θεσμών σταθεροποιούν και βασικά εξυγιαίνουν τις σχέσεις αυτές, καθιστώντας τις ιδανικό παράδειγμα για όλα τα υπόλοιπα θηλαστικά του πλανήτη, που με τις λαμπρές εξαιρέσεις του κύκνου, του κάστορα και του πιγκουίνου, αποτυγχάνουν παταγωδώς.

Ου φοβηθείτε. Είμαστε εδώ. Για σας. Προσέλθετε.

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Θεοδώρα Καπράλου

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα

Μουσική επιμέλεια: Σταύρος Σερέτης

Συνεργάτης  σκηνογράφος: Ευαγγελία Θεριανού

Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Video παράστασης: Γιάννης Καραμπάτσος

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρία Κωνσταντάκη, Θύμιος Κούκιος

ΧΩΡΟΣ

Κάτω Χώρος

7.10.2019 – 28.01.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 70 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

love not texnes plus 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kato-xoros/lovenot/

 

 

 

Ο  Α Γ Ν Ο Σ  Ε Ρ Α Σ Τ Η Σ

του Ντέιβιντ Πλαντ

Δώμα

11.10.2019 - 17.11.2019

 

 

Πολύ πέρα από τη στεναχώρια που δεν είσαι τώρα εδώ, μαζί μου

– τόσο πολύ πέρα από τη στεναχώρια αυτή,

που αδυνατώ πια να φανταστώ τη ζωή που ζήσαμε μαζί-

η απουσία σου έχει γίνει για μένα εμμονή.

Τι είναι αυτή η εμμονή με την απουσία,

ώστε ν’ αδυνατώ να φανταστώ μια παρουσία;[1]

 

 

«Ο αγνός εραστής» είναι μια ελεγεία του Αμερικανού συγγραφέα DAVID PLANTE για τον επί σαράντα χρόνια σύντροφό του, τον Έλληνα ποιητή και εκδότη Νίκο Στάνγκο, την κοινή τους ζωή και το τραγικό τέλος της. Μια μακρά σε διάρκεια ερωτική αφιέρωση, μια σχεδόν σωματική και συγκινητική σπουδή πάνω στο θέμα της απώλειας και του πένθους, της μνήμης και της φαντασίωσης.

Σε μια εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος «δημιουργεί δεσμούς εξαρχής χαλαρούς, ώστε να μπορούν να λύνονται εύκολα, γρήγορα και δίχως πόνο»[2], πέντε μόλις χρόνια μετά το θάνατο του συντρόφου του, ο David Plante καταγράφει μια πολυετή ιστορία αφοσίωσης που διαπερνά όλο το φάσμα της συναισθηματικής διακύμανσης: από την έξαψη της πρώτης φοράς στην απόγνωση. Από το απόλυτο σμίξιμο στην απόλυτη μοναξιά. «Εσύ, εσύ, εσύ» γράφει συνεχώς και συνθέτει ταυτόχρονα τη βιογραφία του συντρόφου του, αλλά και μια αφήγηση της ιστορίας της Ελλάδας από το 1936 (έτος γέννησης του Στάνγκου) έως το 2004, πάντα σε δεύτερο ενικό πρόσωπο. Μια απόλυτη ερωτική αφιέρωση, ένας «εξοντωτικός, τολμηρός, προσωπικός θρήνος», όπως γράφει σχετικά ο Philip Roth.

Στην σκηνική εκδοχή της ιστορίας, που επαναλαμβάνεται για δεύτερη φορά μετά την θερμή υποδοχή της την περσινή σεζόν, τέσσερις ηθοποιοί, δύο άντρες, αλλά και σε αντίθεση με την πραγματική ιστορία δύο γυναίκες, όλοι τους διαφορετικές εκδοχές του ίδιου προσώπου, διαχειρίζονται επί σκηνής το τραύμα τους και την μοναξιά τους. Προσπαθούν να βρουν τον νέο τους βηματισμό μετά την απώλεια. Και τελικά υμνούν την αγάπη. Πέρα από φύλα και χρόνους. Στην πλήρη έκφραση και ουσία της. Και κυρίως, την ανάγκη έκφρασής της στην άγρια και μοναχική εποχή μας.

Πώς η μνήμη γίνεται παρόν; Πώς τα θραύσματα γίνονται ενότητα; Πώς βιώνεται ένα πένθος; Πώς γιατρεύεται το τραύμα; Πώς επιβιώνεις; Πώς παίρνεις ανάσα; Ξανά;

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Ηλίας Μαγκλίνης
Σκηνοθεσία: Άρης Λάσκος
Δραματουργία: Άρης Λάσκος, Κόνυ Ζήκου
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Κορνήλιος Σελαμσής
Σκηνικά - Κοστούμια: Τίνα Τζόκα
Επιμέλεια κίνησης: Μυρτώ Γράψα
Σχεδιασμός φωτισμών: Σεσίλια Τσελεπίδη
Βοηθός σκηνοθέτη: Κόνυ Ζήκου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Μάνος Βαβαδάκης
Κατερίνα Πατσιάνη
Θάνος Τσακαλίδης
Ειρήνη Φαναριώτη

ΧΩΡΟΣ

Δώμα

11.10.2019 - 17.11.2019

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 60 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 21:00

Κυριακή 18:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-doma/o-agnos-erastis/

 

 

M U T E

του Γιώργου Χρυσοστόμου

Κεντρική Σκηνή

17.10.2019 - 19.01.2020

Ένας άνθρωπος που κυνηγά το μυαλό του, ένας άνθρωπος που αρνείται τις λέξεις. Μια πολυκατοικία. Ένας μαέστρος, ένας ηλικιωμένος, ένας φοβιτσιάρης, ένας γυμναστής, ένας σεξομανής, ένας γκαντέμης... Τι τους συνδέει; Είναι ένας ή περισσότεροι; Κάποτε όλα διαλύονται· οι λέξεις έρχονται απρόσμενα. Μια παράσταση με μουσική χωρίς μουσικούς, με λέξεις χωρίς λέξεις. Μια παράσταση που κάποιος τολμά να ανοίξει την πόρτα του δωματίου του και να δείξει τι πραγματικά υπάρχει μέσα σε αυτό.

MUTE. 1998 Θεσσαλονίκη. Μπλε βαμμένο δωμάτιο. Συγκάτοικος με τρεις αγνώστους. Ένα cd player. Ενα mini disk. Κανένα κινητό τηλέφωνο. Μουσική με ακουστικά στ’ αυτιά. Το αριστερό δεν δουλεύει. Μονοφωνικό αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια ακρόασης τζαζ κομματιού γεννήθηκε ο Μαέστρος. Και άλλοι ήρωες που παρέα με τον εφευρέτη τους δεν τραγουδήσανε ποτέ. Ούτε στη χαρά, ούτε στον πόνο. Λαχτάρα για μουσική, φόβος για τραγούδι όμως. Οι ήρωες αυτοί βγήκανε να δουλέψουνε βαθιά στη νύχτα. Για να φάει ψωμί ο εφευρέτης. Με σοφία η Σοφία θα τα βγάλει όλα αυτά στο φως. Που θα το σχεδιάσει η άλλη Σοφία. Και με τα φώτα της Φωτεινής θα γεννηθούνε κι άλλα, που θα τα πάρει ο ήλιος της Ηλιάνας και θα τα απογειώσει για να πετάξουν όλοι μαζί πάνω στης Μαγδαληνής το σκηνικό. Τα λόγια είναι περιττά.

Με εκτίμηση

Γιώργος Χρυσοστόμου

Συντελεστές της παράστασης

Ιδέα: Γιώργος Χρυσοστόμου

Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου, Γιώργος Χρυσοστόμου

Δραματουργία: Juan Ayala

Σκηνικά-κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού

Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Γαλάνη

Σχεδιασμός φωτισμών: Σοφία Αλεξιάδου

Βοηθός σκηνοθέτη - κίνηση: Ηλιάνα Γαϊτάνη

Παίζει ο Γιώργος Χρυσοστόμου

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 17.10.2019 - 19.01.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 65 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Από 17/10 έως 24/11

Τετάρτη 21:00

Πέμπτη 21:00

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 18:30

Κυριακή 21:30

Από 6/12 έως 19/1

Τετάρτη 18:30

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 18:30

Κυριακή 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/mute/

 

 

Μ Υ Ρ Τ Ο Σ

Παράσταση βασισμένη

στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Παύλου Μάτεσι

Ομάδα 4Frontal

Δώμα

21.10.2019 - 12.11.2019

 «…-Χρόνια το περιμέναμε, ακούστηκε από απέναντι. Η τιμωρία των αμαρτωλών είναι ημέρα εορτάσιμος. Επιτέλους, ο Θεός σας εκδικήθηκε...

-Λες; Εκδικήθηκε Σταύρο μου;

-Γιατί ρε Διονυσία; Αυτή δεν είναι η δουλειά του;…»


Το 1939, σε μια ελληνική κωμόπολη, ο Μύρτος, οκτώ χρονών, κοιμάται εκ γενετής. 
Απέναντί του, η ευυπόληπτη οικογένεια Γαβριήλ. Προύχοντες και φορείς  της ανώτερης κοινωνικής τάξης. Φαινομενικά καθωσπρέπει αλλά ουσιαστικά «λοιμών καθέδρα», όπως τους αποκαλούν οι απέναντι  που παρακολουθούν ηδονοβλεπτικά κάθε τους κίνηση. Μια κόρη ανάπηρη εκ γενετής, ονόματι Περσεφόνη, μια μάνα που θεωρεί ότι η ασχήμια είναι αμάρτημα και προσπαθεί να καλύψει ό,τι δεν είναι σύμφωνο με τις κοινωνικές επιταγές, ένας πατέρας επιρρεπής στη μοιχεία και τη βία, ένα νεαρό κορίτσι που γίνεται μήλον της έριδος ως φορέας της απόλυτης σεξουαλικότητας, ένας εικοσάχρονος που δεν τον αφήνουν να ενηλικιωθεί, ένα ζευγάρι υποτακτικών –βουβοί θεατές των εγκλημάτων των αφεντικών τους–, μια νεαρή υπηρέτρια που της σκοτώνουν το νόθο παιδί της, ένας ευνούχος υποτακτικός που παλεύει να καλύψει τις «βρωμιές» τους, πριν γίνουν εφιάλτης.

Ο Μύρτος ξυπνά σ’ ένα λογοτεχνικό σύμπαν που επαναπροσδιορίζει την έννοια της ενοχής, της κακίας και της αμαρτίας.

Η ομάδα 4Frontal, μετά τον Μουνή, την Οικογένεια Μπες-Βγες, την Σοφία Λασκαρίδου - μια αγάπη μεγάλη, επιστρέφει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, συνεχίζοντας την αναζήτηση της σκηνικής αναπαράστασης ενός λογοτεχνικού κειμένου.

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης 
Δραματουργική επεξεργασία: Νεφέλη Μαϊστράλη, Θανάσης Ζερίτης 
Σκηνικά - Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Επιμέλεια κίνησης: Πάνος Τοψίδης

Μουσική επιμέλεια: Σταύρος Γιαννουλάδης
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Κουτσιούμπα 

Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Χριστίνα Τσουτσουλίγα

HairStyling: Κωνσταντίνος Κολιούσης

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Χρηστίνα Γαρμπή, Σταύρος Γιαννουλάδης, Γιώργος Κισσανδράκης, Χάρης Κρεμμύδας, Τατιάνα Άννα Πίττα  

 

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Δώμα

21.10.2019 - 12.11.2019

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 95 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-doma/mirtos/

 

 

Ο  Γ Ι Ο Σ

του Φλοριάν Ζελλέρ

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Κεντρική Σκηνή

5.12.2019 - 12.04.2020

Ο 17χρονος Νικολά περνάει μια δύσκολη φάση ύστερα από το χωρισμό των γονιών του. Είναι αδιάφορος, έχει παρατήσει το σχολείο, λέει ψέματα. Η μητέρα του έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά, κι ο Νικολά σκέφτεται πως θα ήταν καλύτερα να πάει να μείνει με τον πατέρα του, που ζει με την καινούρια του σύντροφο και το μωράκι που έχουν αποκτήσει πρόσφατα. Όμως, παρ’ όλες τις προσπάθειες του πατέρα, ανάμεικτες με τις ενοχές του, ο οποίος θέλει να βοηθήσει με κάθε τρόπο το γιο του, και παρ’ όλες τις ελπίδες που γεννάει η καινούρια αυτή αρχή, το πείραμα δεν πετυχαίνει. Όπως πέφτει στο κενό και η προοπτική της ψυχιατρικής βοήθειας.

Ο άλλος, ο έφηβος, με όση φροντίδα κι αν περιβάλλεται, παραμένει ένας άγνωστος, ένα άλυτο αίνιγμα, και η αγάπη δεν μπορεί να κάνει το θαύμα της.

Το ευαίσθητο αυτό έργο του Φλοριάν Ζελλέρ, που έχει στο επίκεντρό του την εφηβεία, αποτελεί το τρίτο μέρος μιας άτυπης τριλογίας, μαζί με τον Πατέρα και τη Μητέρα που έχουν προηγηθεί. Σύμφωνα με τους Times, ο Ζελλέρ είναι «ο πιο συναρπαστικός θεατρικός συγγραφέας της εποχής μας». Ο πολυβραβευμένος Ζελλέρ, γνωστός και στην Ελλάδα, ανατέμνει με μοναδική ικανότητα τις δυναμικές της σύγχρονης οικογένειας, δίνοντάς μας ένα έργο με απρόβλεπτο φινάλε, που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά των θεατών.

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Κοραλία Σωτηριάδου

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Σκηνικό: Ευαγγελία Θεριανού

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί

Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Δέσποινα Κούρτη, Άννα Καλαϊτζίδου, Δημήτρης Κίτσος, Γιώργος Μακρής

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 5.12.2019 μέχρι 12.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 21:15

Πέμπτη 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 18:30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Πέμπτη

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kentriki-skini/o-gios/

 

 

 

 

Φ Τ Ε Ρ Α  Μ Π Ε Κ Α Τ Σ Α Σ

Παράσταση βασισμένη στο μυθιστόρημα του Θανάση Βαλτινού

Ομάδα 4Frontal

Δώμα

17.01.2020 – 12.04.2020

- Να σου πω, είπε ο Γιάννης.
- Να μη μου πεις, είπε η Ράνια.
- Ακούς; είπε ο Γιάννης.
- Όχι, είπε η Ράνια.
- Είπες ότι τελειώσαμε, εντάξει;
- Ναι, είπε η Ράνια.
- Και θέλω το πουλόβερ μου να φύγω, είπε ο Γιάννης.
- Στο διάολο, είπε η Ράνια. Κι άρχισε να κλαίει με λύσσα.

Ο Γιάννης και η Ράνια σε λίγη ώρα θα χωρίσουν. Πριν από αυτό θα κατασπαράξουν ο ένας τον άλλον σε μια σφοδρότατη αντιπαράθεση, με φόντο την Αθήνα και την Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του ’90.

Τα «Φτερά Μπεκάτσας» διαδραματίζονται σε μία περίοδο όπου οι καθημερινές ανάγκες των Ελλήνων έχουν πολλαπλασιαστεί απροσδόκητα εξαιτίας της υποτιθέμενης ευημερίας, καθώς η περίφημη εποχή της αλλαγής συμπαρασύρει στο διάβα της θεσμούς και αξίες.
Με σφιγμένα δόντια ακούμε τους ήρωες να αρθρώνουν με καθημερινό και τραχύ λόγο αλληλοκατηγορίες σε μια καθόλα συνηθισμένη διαμάχη που ηχεί στα αυτιά μας τόσο οικεία, όσο μια τηλεόραση ανοιχτή σ’ ένα συνοικιακό μπαλκόνι.

Σε μια μικροαστική κουζίνα ο Θανάσης Βαλτινός χωράει μια ολόκληρη εποχή. Μια εποχή μαζί με την ηθική που μας κληροδότησε, την ελληνική οικογένεια που ακόμα προσπαθούμε να διαπραγματευτούμε αλλά και τον θάνατο ενός έρωτα, που είναι πάντα επίκαιρος.

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης

Σκηνικά-Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα

Επιμέλεια κίνησης: Πάνος Τοψίδης

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Χάρης Κρεμμύδας

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σταύρος Γιαννουλάδης, Νεφέλη Μαϊστράλη 

 

ΧΩΡΟΣ

Δώμα

17.01.2020 – 12.04.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 70 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 21:25

Κυριακή 18:30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-doma/ftera-mpekatsas/

 

 

Ξ Α Φ Ν Ι Κ Α   Π Ε Ρ Σ Ι   Τ Ο   Κ Α Λ Ο Κ Α Ι Ρ Ι

του Τενεσσή Ουίλλιαμς

GOO Theater Company

Κεντρική Σκηνή

24.01.2020 - 12.04.2020

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου έρχεται σε επαφή με το εμβληματικό έργο του Tenesse Williams, Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι, ίσως το ποιητικότερο έργο του συγγραφέα, με αυτοβιογραφικές αναφορές και ιδιαίτερα φορτισμένο «παρελθόν».

Ο θάνατος του ομοφυλόφιλου ποιητή Σεμπάστιαν, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, θα ωθήσει την μητέρα του κα. Βέναμπλ να έρθει σε σύγκρουση με την ξαδέρφη του, την Κάθρην ώστε μέσω του γιατρού Κούκροβιτς να ζητήσει την λοβοτομή της Κάθρην.

Καταξιωμένοι καθώς και νεότερης γενιάς ηθοποιοί και σταθεροί συνεργάτες του Γ. Παπαγεωργίου, θα προσπαθήσουν να «βυθίσουν» το θεατή στην προβληματική του συγγραφέα και στον τρόπο που δύο γυναίκες μπορούν να αγαπήσουν τον ομοφυλόφιλο Σεμπάστιαν, έναν ποιητή που υποστήριζε ότι «η ζωή ενός ποιητή είναι το έργο του και το έργο του είναι η ζωή του».

Προτείνοντας ένα έντονο πεδίο νατουραλισμού, ο συγγραφέας θέτει το ζήτημα του ακρωτηριασμού της μνήμης ως τρόπο καταστολής εν γένει του ζωοποιού στοιχείου, φέρνοντας στο μυαλό τους στίχους του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, που μοιάζουν να μπορούν να περιγράψουν τον Σεμπάστιαν:

«Τα μύχια βάθη του αγαπούσε, το εσώτερο αγριοτόπι του, εκείνο το αρχέγονο δάσος μέσα του, που, στο βουβό γκρέμισμα του, η καρδιά του φωτεινά πράσινη στεκόταν. Αγαπούσε».

 

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

Δραματουργία: Θεοδώρα Καπράλου

Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα

Μουσική: Φώτης Σιώτας

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Παπαγεωργίου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Θέμις Μπαζάκα, Μαίρη Μηνά, Κώστας Βασαρδάνης, Αθηνά Αλεξοπούλου, Γιάννης Λατουσάκης

 

ksafnika persi to kalokairi 

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 24.01.2020 - 12.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 18:30

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 18:30

Κυριακή 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

 

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kentriki-skini/ksafnika-persi-to-kalokairi/

 

Α Φ Ρ Ι Κ Η

ή

ΠΩΣ ΝΑ ΦΥΤΕΨΕΤΕ ΤΟΝ ΝΕΚΡΟ ΑΔΕΛΦΟ ΣΑΣ

των Κατερίνας Αγγελίτσα, Αγγελικής Γρηγοροπούλου, Ίριδας Κατσούλα

Ομάδα Fem Tettix

Κάτω Χώρος

03.02.2020 - 14.04.2020

 

 

Η ομάδα Fem Tettix, μετά τη νίκη της στο Bob Theatre Festival 2019, παρουσιάζει την ολοκληρωμένη εκδοχή του έργου Αφρική, ή Πώς να φυτέψετε τον νεκρό αδελφό σας στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

«Αφρική»: Η Αντιγόνη και η Ισμήνη, δίδυμες αδελφές, συναντιούνται μετά από χρόνια για την κηδεία του αδελφού τους Ορέστη. Ο στρατηγός Αγαμέμνονας, ο πατέρας τους, θέλει να κηδέψει το γιο του με χριστιανική κηδεία, για να συγχωρεθεί για τον «αμαρτωλό βίο» του, αλλά και για να εξιλεωθεί κι ο ίδιος που τον είχε αποκληρώσει. Μόνο που ο Ορέστης είχε μια τελευταία επιθυμία: Να φυτευτεί και να γίνει ένα περήφανο αφρικανικό δέντρο στους πρόποδες του Κιλιμάντζαρο. Η Αντιγόνη έρχεται να εμποδίσει αυτή την κηδεία κι αν χρειαστεί ακόμα και να… ξεθάψει τον αδελφό της!

«Πώς να φυτέψετε τον νεκρό αδελφό σας»: Ξέρετε τι είναι τα μπαομπάμπ; Πίνετε smoothies; Πηγαίνετε στις παραστάσεις της Επιδαύρου; Θεωρείτε ότι η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα; Είχατε ποτέ κάποια ΜΘΕ (μεταθανάτια εμπειρία); “Nomen est omen” (Το όνομα είναι οιωνός): Συμφωνείτε;  Μπερδευτήκατε; Δεν πειράζει. Τα πράγματα δεν καταλήγουν πάντα κάπου. Ή τουλάχιστον όχι εκεί που περιμένουμε ή ελπίζουμε να καταλήξουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι καταλήγουμε στο χώμα. Ή και όχι…

Μια «μεταφυσική» κωμωδία, που δανείζεται τα δομικά στοιχεία της τραγωδίας για να γαργαλήσει ηθικές αξίες της σύγχρονης κοινωνίας και να θέσει μεταφυσικά ερωτήματα. Μια ιστορία ύμνος στη ζωή μέσα από το πρίσμα του θανάτου.

Συντελεστές της παράστασης:

Σκηνοθεσία: Κατερίνα Αγγελίτσα, Αγγελική Γρηγοροπούλου, Ίρις Κατσούλα

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης

Επιμέλεια Κίνησης: Έλιο Φοίβος Μπέικο

Μουσική επιμέλεια: Αγγελική Γρηγοροπούλου

Σχεδιασμός φωτισμών: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου

Οργάνωση παραγωγής:  Λίνα Αξιωτάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Κατερίνα Αγγελίτσα, Αγγελική Γρηγοροπούλου, Ίρις Κατσούλα, Βασίλης Ψυλλάς

ΧΩΡΟΣ

Κάτω Χώρος

03.02.2020 - 14.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kato-xoros/afriki-pos-na-fitepsete-ton-nekro-aderfo-sas/

 

 

Τ Α  Κ Ο Κ Κ Ι Ν Α  Τ Ε Τ Ρ Α Δ Ι Α

της Ελεάνας Γεωργούλη

Κάτω Χώρος

07.02.2020 - 12.04.2020

 

 

Η αληθινή ιστορία της αντιστασιακής Βάσως Στροφύλλα, σε ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο από την εγγονή της και βραβευμένη ηθοποιό Ελεάνα Γεωργούλη. Η παράσταση ζωντανεύει την Οδύσσεια της νεαρής Βάσως από το 1940, τα χρόνια της στον αντιφασιστικό αγώνα, τη συνάντησή της με τον έρωτά της, τον Γιάννη, τη δολοφονία της αδελφής της, τη διαδρομή της στην παρανομία και τη φυλακή μέχρι την απελευθέρωσή της το 1953.

Στις πιο ταραγμένες σελίδες της ελληνικής ιστορίας, η Βάσω και ο Γιάννης καταφέρνουν να κρατηθούν στη ζωή: “Σώθηκα χάρη στον έρωτα. Τον αισθάνθηκα σαν πυρακτωμένο σίδερο να με διαπερνάει και να με υποχρεώνει να συνεχίζω. Με κάθε κόστος. Να βρω ένα άνοιγμα, να διασχίσω αυτή την απομόνωση. Να επιβιώσω και να βρω στην άλλη άκρη του νήματος, τον Γιάννη”.

Τέσσερις ερμηνευτές ενεργοποιούν τη μηχανή της μνήμης και προσκαλούν τον θεατή να στοχαστεί μαζί τους πάνω στους σταθμούς αυτής της προσωπικής ιστορίας. Αυτεξούσιο. Αυτοδικία. Ανάληψη Ευθύνης. Εξορία. Ελευθερία. Πώς γράφεται η προσωπική και πώς η συλλογική ιστορία; Πώς οι δυνάμεις του έρωτα επενεργούν παντού και πάντα και δρουν σωτήρια; Τι είναι τελικά η ανθρώπινη μοίρα και σε ποιες ατραπούς κινείται;

 

Συντελεστές της παράστασης:

Σκηνοθεσία: Ελεάνα Γεωργούλη

Μουσική: Γιάννης Φίλιας

Κοστούμια: Μαργαρίτα Δοσούλα

Σκηνικά: Γεώργιος Τρικκαλιώτης

Βίντεο: Αλέξης Ζαφειράκης

Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα

Βοηθός σκηνοθέτη: Μάρια Φλωράτου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Ανδρέας Κοντόπουλος, Νάνσυ Μπούκλη, Γιάννης Φίλιας, Ελεάνα Γεωργούλη

ΧΩΡΟΣ

Κάτω Χώρος

Από 07.02.2020 - 12.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Παρασκευή

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/ta-kokkina-tetradia/

 

 

 

Ε Ρ Ω Τ Ο Κ Ρ Ι Τ Ο Σ  T R A V E L   /

στη γη της ομοιοκαταληξίας

 

- ένα αστικό παραμύθι από την bijoux de kant

Κεντρική Σκηνή

10.02.2020 - 14.04.2020

 

 

Η bijoux de kant, μετά τα δύο πρώτα ταξίδια στη χώρα της αγνοημένης ελληνικότητας  (Στέλλα travel / η γη της απαγγελίας, Δημοτικά Σφαγεία Αθηνών 2013 και Ραμόνα travel / η γη της καλοσύνης, Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2014), επαναγοητεύεται από τον Ερωτόκριτο, την έμμετρη μυθιστορία του Βιτσέντζου Κορνάρου, και παραδίδει τη δική της εκδοχή, κλείνοντας την τριλογία της ταυτότητας

Ο Ερωτόκριτος κι η Αρετούσα, νέοι, όμορφοι και αγαθοί, προσπαθούν να επιβιώσουν και να ζήσουν τον έρωτά τους. Εγκλωβισμένοι σ’ ένα αστικό τοπίο σαν εξορία και φυλακή, περιφέρουν την μοναξιά, την εγκατάλειψη, την απελπισία τους αλλά και τους αρχαίους κώδικες ήθους που φέρουν στη γλώσσα τους.

Το σώμα τους, η γλώσσα τους και η επιθυμία τους είναι ο μόνος και ο απόλυτος μηχανισμός αντίστασης στη βαρβαρότητα ενός κοινωνικοπολιτικού τοπίου υπό κατάρρευση. Σ’ αυτόν τον άξενο μη-τόπο θα ζήσουν το δικό τους έσχατο μιούζικαλ.

Συντελεστές της παράστασης

Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Γιάννης Σκουρλέτης

Κείμενο: Βιτσέντζος Κορνάρος, Γλυκερία Μπασδέκη

Σκηνικά - κοστούμια - φωτισμοί: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης

Μουσική: Πάνος Ηλιόπουλος

Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Δραματολόγος - Βοηθός σκηνοθέτης: Γιώργος Παπαδάκης

Βοηθός σκηνογράφου: Αλέξανδρος Σκουρλέτης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ανθή Ευστρατιάδου, Ντένης Μακρής, Ιώκο - Ιωάννης Κοτίδης

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 10.02.2020 - 14.04.2020

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 80 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kentriki-skini/erotokritos-travel/

 

Α Π Ο Σ Τ Α Σ Η  Α Ν Α Π Ν Ο Η Σ

του Τάσου Γουδέλη

Δώμα

10.02.2020 - 14.04.2020

Η λογοτεχνία υπήρξε πάντα ένα ανοιχτό πεδίο, απ’ όπου το θέατρο αντλεί, ελεύθερα, πλούσιο υλικό. Η μεταφορά του λογοτεχνικού κειμένου στη σκηνή προσφέρει πολύτιμους θησαυρούς και δημιουργεί συχνά για τον θεατή μια σχέση τόσο ιδιαίτερη όσο και η διαδικασία της ίδιας της ανάγνωσης. Η σκηνοθέτρια της παράστασης, ξεκινώντας από τις παλιές σημειώσεις, τα παιδικά ημερολόγια του συγγραφέα, ανασυνθέτει το κινηματογραφικό του βλέμμα δανειζόμενη στοιχεία από το σύνολο της συλλογής διηγημάτων του Απόσταση αναπνοής, κρατώντας και για την παράσταση τον ίδιο τίτλο.

Σε απόσταση αναπνοής το μοιραίο, το αναπότρεπτο, η πιο κοντινή απειλή άλλοτε με τη μορφή του χρόνου που καταργεί τις διαστάσεις, άλλοτε με τις παιδικές αναμνήσεις που ξεπηδούν ορμητικές, θραύσματα λες που εκτοξεύονται, σε απόσταση αναπνοής ο εγκλεισμός. Ένας ηθοποιός παρατηρητής του μύθου, κρατώντας αποστάσεις από την καταβύθισή του στον κόσμο αυτό. Ένας ηθοποιός παρατηρητής, στο περιθώριο της Ιστορίας όπως τη γνωρίζουμε. Από το τίποτα, όσο οι φωνές γύρω του δυναμώνουν, οι εικόνες ξεχύνονται από την μηχανή προβολής, απαλλαγμένες από την αρχική τους θερμοκρασία, ο ηθοποιός με χιούμορ, ελαφράδα και στοιχεία αποστασιοποίησης, σχολιάζει, υπονομεύει, ανατρέπει, καυτηριάζει μία κοινωνία που κρύβει βαθιά μέσα της τη βία.

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Τάσος Γουδέλης (Αθήνα 1949) είναι συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου και σκηνοθέτης. Είναι συνεκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ. Έχει γράψει οκτώ συλλογές διηγημάτων και ένα μυθιστόρημα. Το 2003 έλαβε το Κρατικό βραβείο διηγήματος και το βραβείο διηγήματος του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ για το βιβλίο του Η γυναίκα που μιλά. Διηγήματά του έχουν μεταφρασθεί στα Αγγλικά και στα Ισπανικά, ενώ κριτικά του άρθρα για τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο έχουν δημοσιευθεί σε μεγάλες εφημερίδες, περιοδικά και ειδικές εκδόσεις. Έχει γράψει μελέτες για τον κινηματογράφο κι έχει διδάξει Ιστορία του Κινηματογράφου και σενάριο σε Ανώτατες, Ανώτερες και ιδιωτικές σχολές (Πάντειο Πανεπιστήμιο, Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, Σχολή Σταυράκου). Έχει γυρίσει τέσσερις ταινίες μικρού μήκους.

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Μαρία Αιγινίτου

Επιμέλεια σκηνικού χώρου - Ενδυματολογική επιμέλεια: Νίκος Καρδώνης

Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα

Μουσική: Σωτήρης Καστάνης

Video: Σταύρος Στρατηγάκος

Βοηθός σκηνοθέτη: Ανθίας Μπαλής

Παίζει ο Ερρρίκος Λίτσης

ΧΩΡΟΣ

Δώμα

10.02.2020 - 14.04.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 60 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-doma/apostasi-anapnois/

 

 

Μ Α Κ Ι Ν Α Λ

της Σόφι Τρέντγουελ

Ομάδα ΠΥΡ

Κεντρική Σκηνή

27.04.2020 – 2.06.2020

Το εμπνευσμένο από πραγματική δικαστική υπόθεση στις ΗΠΑ έργο της Σόφι Τρέντγουελ Μάκιναλ, αν και πολυπρόσωπο στη σύλληψη, είναι ουσιαστικά ένα έργο με δύο πρόσωπα: μια Πόλη και μια Γυναίκα. Η Πόλη αποκτά υπόσταση μέσα από δεκάδες χαρακτήρες, που θα μπορούσαν να λέγονται έτσι ή αλλιώς, θα μπορούσαν να είναι αυτοί που είναι ή άλλοι, δεν έχει σημασία, συνιστούν τελικά μία οντότητα, μια κοινωνική μηχανή που ορίζει και ομογενοποιεί τις ζωές και τον ψυχισμό όλων. Η Γυναίκα, παρά την αδιάκοπη λειτουργία της μηχανής, τολμά να ονειρευτεί την ελευθερία. Η μηχανή όμως εξαφανίζει τις παρεκκλίσεις, καταπίνει τις παρορμήσεις, σβήνει τις εξάρσεις. Η μηχανή είναι ικανή να μετατρέψει ένα ανθρώπινο όνειρο σε μια τερατώδη πράξη.

Η αμερικανίδα Σόφι Τρέντγουελ, συγγραφέας, δημοσιογράφος, παραγωγός, που δούλεψε ενίοτε και ως ηθοποιός και σκηνοθέτις, παραγωγικότατη, άοκνη ταξιδιώτισσα ανά τον πλανήτη και μια από τις πρώτες μορφές της γυναικείας χειραφέτησης, γράφει το Μάκιναλ, το έργο που την έκανε περισσότερο γνωστή, το 1928. Συνθέτει έναν γρήγορο και μηχανιστικό κόσμο και πειραματίζεται δραματουργικά σε πολύ ιδιαίτερα ύφη, προκειμένου να αφηγηθεί τη συντριβή ενός πλάσματος, που από ένστικτο θέλησε στη ζωή του κάτι διαφορετικό από όσα του έμαθαν να θέλει.

Η νέα δουλειά της ομάδας ΠΥΡ μέσα από το εμβληματικό Μάκιναλ της Σόφι Τρέντγουελ αφηγείται μια ιστορία για το τέλος του πολιτισμού.

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία - Δραματουργική επεξεργασία: Ιώ Βουλγαράκη 

Σκηνικό-Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού 

Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Πάσχου

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου 

Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Χριστοδουλοπούλου

Παίζουν: Δέσποινα Κούρτη, Αργύρης Ξάφης, Κώστας Κορωναίος, Δημήτρης Γεωργιάδης, Αμαλία Καβάλη, Μάνος Κοντός

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 27.04.2020 έως 2.06.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 90 λεπτά

 

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

 

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/makinal/

 

 

 

Γ Ε Λ Ω Ν Τ Α Σ  Α Γ Ρ Ι Α

του Κρίστοφερ Ντουράνγκ

Κάτω Χώρος

27.04.2020 – 02.06.2020

Μετά τη θερμή ανταπόκριση που συνάντησε από το κοινό την περασμένη άνοιξη, επιστρέφει για 2η χρονιά.

Σ’ έναν χώρο, δύο άνθρωποι, έχουν ανάγκη να αναπνεύσουν μαζί με άλλους ανθρώπους. Να επικοινωνήσουν. Το θέμα της συζήτησης, η πραγματικότητα, η ζωή τους τώρα. Ποια είναι αυτά που λέγονται και ποια είναι αυτά που κρύβονται; Ψαχουλεύουν το παρόν, «γελώντας άγρια εν τω μέσω αδυσώπητης θλίψης, εις τον αιώνα των αιώνων, αμήν». 

«Πάντα να αναπνέεις. Αυτή είναι η βάση της ζωής. Η αναπνοή. 

Αν δεν αναπνέεις, πεθαίνεις».

«Εδώ και χρόνια, σηκώνομαι κάθε πρωί και συνεχίζω τη ζωή μου προσπαθώντας να είμαι αξιοπρεπής, ικανός, χρήσιμος, σωστός. Τίποτα απ’ αυτά δεν έχει κάποια σημασία».

«Θέλω να νιώσω χαρά. Θέλω να ξανανιώσω τη χαρά της ζωής. Θέλω η χαρά μου να μοιάζει… έτσι».

Οι δύο ηθοποιοί και οι προσωπικότητές τους συνομιλούν, απευθύνονται, λέγοντας αλήθεια, μεταδίδουν την προσωπική τους ιστορία. Οι σιωπές, οι παύσεις και οι παραφωνίες, όπου χρειάζονται, είναι πάντα ωφέλιμες, μέρος της ιστορίας. Προς την απλότητα, το παιχνίδι, την ελευθερία, τη ζωή.

    

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Χριστίνα Παπαδάκη - Δημήτρης Φραγκιόγλου
Σκηνοθεσία - Διασκευή - Σκηνικός Χώρος - Κοστούμια: 

Νάνσυ Μπούκλη, Πάνος Παπαδόπουλος
Βοηθός παράστασης: Μάρα Βλαχοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Μουμούρη 

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Νάνσυ Μπούκλη, Πάνος Παπαδόπουλος

και η Μάρα

ΧΩΡΟΣ

Κάτω Χώρος

27.04.2020 – 02.06.2020

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 65 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:15

Τρίτη 21:15

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 13€

Μειωμένο 10€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou-kato-xoros/gelontas-agria/

 

ΕΦΗΒΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ

 Ε Λ Ε Ν Η /

Η αλήθεια μέσα στις πλάνες

Παράσταση βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Ευριπίδη

 

Κεντρική Σκηνή

Από 6 Οκτωβρίου

Μετά την «Τριλογία της Ουτοπίας» (Όρνιθες, Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, Φάουστ), η σκηνοθέτρια και θεατροπαιδαγωγός Τζωρτζίνα Κακουδάκη σε συνεργασία με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, παρουσιάζει το 3o μέρος της «Τριλογίας της Πραγματικότητας»: το έργο του Ευριπίδη Ελένη / η αλήθεια μέσα στις πλάνες. (1ο μέρος: Αντιγόνη / το δικαίωμα να έχω γνώμη του Σοφοκλή, 2ο μέρος: Νεφέλες / η εκπαίδευση που έχω, η εκπαίδευση που θέλω του Αριστοφάνη).

Η παράσταση εμπνέεται από το έργο Ελένη και την καινοτομία του Ευριπίδη να φτιάξει ένα υβρίδιο μεταξύ τραγωδίας και κωμωδίας, υποθέτοντας ότι η Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία και κατέληξε στην Αίγυπτο. Βασισμένοι λοιπόν σε αυτό το υποθετικό «Αν» τοποθετούμε την Ελένη και τον Μενέλαο σε ρόλους παικτών ενός παιχνιδιού διαφυγής. Μέσα από τη λύση των γρίφων του, οι παίκτες θα ταυτιστούν με τους ήρωες του Ευριπίδη, και θα έρθουν αντιμέτωποι με τα «μεγάλα» ηθικά διλήμματα της αρχαίας τραγωδίας.

Μετά την επιτυχία που σημείωσε πέρυσι, η παράσταση συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου αλλά και σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Άλλωστε η Ελένη του Ευριπίδη αποτελεί μια καίρια επιλογή, καθώς αποτελεί τμήμα της διδακτέας ύλης της Γ' Γυμνασίου, και μπορεί  να συμπληρώσει τις γνώσεις και τους προβληματισμούς των μαθητών γύρω από τη θεματική του έργου.

Οι παραστάσεις για γκρουπ ακολουθούνται από θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα, στο οποίο οι θεατές συμμετέχουν, ανταλλάσσουν απόψεις και με ελκυστικό τρόπο εμβαθύνουν στην κατανόηση των εννοιών του συγκεκριμένου έργου και γενικότερα του αρχαίου δράματος.

Συντελεστές της παράστασης:

Διασκευή-Σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Σκηνικά-Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Μουσική Σύνθεση: Αγγελική Γρηγοροπούλου
Επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ίρις Κατσούλα

Θεατροπαιδαγωγικό υλικό: Ηρώ Ποταμούση

Παίζουν οι ηθοποιοί:  Αγγελικη Γρηγοροπούλου, Σταύρος Λιλικάκης, Νατάσα Σφενδυλάκη / Ίρις Κατσούλα,  Βασίλης Ψυλλάς

 

Συνεργαζόμενος φορέας: Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

 

Η παράσταση παίζεται τις καθημερινές σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σε αυλές σχολείων και άλλων κοινωφελών οργανισμών, σε ανοιχτούς χώρους και στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και συνοδεύεται από θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα για τους θεατές.

Επικοινωνία-Κρατήσεις: 6942 822295, 210 6080528, 6934 606151

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Κυριακή 6/10, 13/10, 10/11 & 24/11/2019 στις 16:00

Επόμενες ημερομηνίες θα ανακοινωθούν.

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική είσοδος 10€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται:

 

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-neou-kosmou/eleni/

 

 

 

 

Θέατρο Τζένη Καρέζη

 

Π Ο Ι Ο Σ   Σ Κ Ο Τ Ω Σ Ε

 Τ Ο  Σ Κ Υ Λ Ο  Τ Α  Μ Ε Σ Α Ν Υ Χ ΤΑ

του Σάιμον Στήβενς

Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Μαρκ Χάντον

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Για 2η χρονιά

στο Θέατρο Τζένη Καρέζη

Μετά τη μεγάλη περσινή επιτυχία, συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Τζένη Καρέζη η παράσταση Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

Είμαι ο Κρίστοφερ Τζον Φράνσις Μπουν. Ξέρω όλες τις χώρες του κόσμου με τις πρωτεύουσές τους. Και όλους τους πρώτους αριθμούς μέχρι το 7507.

Είναι 7 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα. Ο 15χρονος Κρίστοφερ στέκεται δίπλα στον σκοτωμένο σκύλο της γειτόνισσάς του, της κ. Σίαρς, που τον έχουν καρφώσει με ένα δικράνι. Η κ. Σίαρς θα καλέσει την αστυνομία, και ο Κρίστοφερ για πρώτη φορά στη ζωή του θα οδηγηθεί στο αστυνομικό τμήμα, όπου θα του γίνει σύσταση. Παρά την απαγόρευση του πατέρα του, ο Κρίστοφερ αποφασίζει να λύσει το μυστήριο του σκοτωμένου σκύλου, γιατί πιστεύει πως ο δολοφόνος πρέπει να βρεθεί και να τιμωρηθεί. Με την ενθάρρυνση της δασκάλας του, θα καταγράψει όλα τα στοιχεία που θα συγκεντρώσει σ’ ένα βιβλίο, που θα γίνει και θεατρικό έργο για τη σχολική γιορτή...

Ο Κρίστοφερ έχει φοβερό μυαλό και εξαιρετικές ικανότητες στα μαθηματικά, σκοντάφτει όμως στα απλά πράγματα της καθημερινής ζωής. Δεν έχει τολμήσει ποτέ να απομακρυνθεί μόνος του από το σπίτι του, δεν ανέχεται να τον αγγίζει κανείς και δεν εμπιστεύεται τους ξένους. Η αστυνομική του έρευνα, που θα τον βγάλει για πρώτη φορά έξω από το σπίτι του, θα φέρει τη ζωή του τα πάνω κάτω. Ο Κρίστοφερ θα βρει τη χαμένη μητέρα του, θα καταλάβει πως η αγάπη των δικών του είναι μπερδεμένη με μυστικά και ψέματα και θα συνειδητοποιήσει τις δυνάμεις που θα του επιτρέψουν να προχωρήσει στη ζωή...

Ο διάσημος θεατρικός συγγραφέας Σάιμον Στήβενς, που έργα του έχουν ανεβεί άλλες δυο φορές από το Θέατρο του Νέου Κόσμου, υπογράφει τη θεατρική διασκευή του πολυβραβευμένου μυθιστορήματος του Μαρκ Χάντον Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα, που κέρδισε 7 βραβεία Ολίβιε, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου το 2013. Έχει παιχτεί σε πολλές χώρες, ανάμεσά τους στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στο Μεξικό, στην Κορέα, στην Ιαπωνία, στην Αυστραλία, στο Βέλγιο, στο Ισραήλ, στην Ελλάδα, κερδίζοντας πολλά σημαντικά βραβεία.

Μια γλυκόπικρη ιστορία για τον αυτισμό, την εφηβεία, την οικογένεια, τα μαθηματικά και τα χρώματα.

 

Συντελεστές της παράστασης:

Σκηνοθεσία Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Μετάφραση Κοραλία Σωτηριάδου

Σκηνικά Μαγδαληνή Αυγερινού

Κοστούμια Κλαιρ Μπρέισγουελ

Μουσική Σταύρος Γασπαράτος

Επιμέλεια κίνησης Σοφία Μαυραγάνη

Σχεδιασμός φωτισμών Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη Κατερίνα Γεωργουδάκη

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Γιάννης Νιάρρος  Κρίστοφερ

Κατερίνα Λυπηρίδου  Τζούντι, η μητέρα του Κρίστοφερ            

Κόρα Καρβούνη  Σιβόν

Θύμιος Κούκιος  Εντ, ο πατέρας του Κρίστοφερ

Μαρία Κατσανδρή  Κα. Αλεξάντερ / Κομψή κυρία

Γιώργος Κριθάρας  Ρότζερ / Αξιωματικός Υπηρεσίας / Νούμερο 37 / Υπάλληλος εκδοτηρίων / Πληροφορίες / Μεθυσμένος 1

Γιώργος Γιαννακάκος  Αιδεσιμότατος Πήτερς / Θείος Τέρρυ / Κος Γουάιζ / Αστυνομικός του σταθμού / Σεκιουριτάς

Βάσια Χρήστου Κα Σίαρς / Κα Γκασκόιν / Κυρία στο δρόμο / Γυναίκα στο τρένο / Καταστηματάρχισσα / Πανκ κορίτσι

Σπύρος Κυριαζόπουλος  Αστυνομικός 1 / Κος Τόμπσον / Μεθυσμένος 2 / Άντρας με τις κάλτσες / Αστυνομικός 3

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο Τζένη Καρέζη

Ακαδημίας 3 Αθήνα

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2019

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 19:00

Πέμπτη 21:00

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 18:00 & 21:00

Κυριακή 19:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο απόγευμα

Κανονικό: 18€

Φοιτητικό, άνω των 65 ετών, πολυτέκνων, παιδιά έως 18 ετών: 15€

Ανέργων, ΑΜΕΑ: 12€

Σάββατο βράδυ -Κυριακή

Κανονικό: 20€

Μειωμένο/ Ανέργων: 17€

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 120 λεπτά με διάλειμμα

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται:

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-tzeni-karezi/poios-skotose-to-skulo-ta-mesanuxta-2019/

 

H I M M E L W E G

(Ο δρόμος για τον ουρανό)

του Χουάν Μαγιόργκα

Θέατρο ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ

07.10.2019 – 26.11.2019

 

 

«Ο δρόμος για τον ουρανό» συνδέεται με ένα ιστορικό γεγονός κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πόλεμου: Σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης Εβραίων κοντά στην Πράγα, στήνεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων, δηλαδή εξαπάτησης. Η ναζιστική κυβέρνηση του Βερολίνου επιβάλλει σε επιλεγμένους κρατούμενους να δημιουργήσουν μια πλαστή εικόνα αξιοπρεπούς διαβίωσης για χάρη της  κοινής γνώμης. Εκπρόσωποι του ερυθρού σταυρού, θορυβημένοι από τις φήμες για τις συνθήκες που επικρατούν στα στρατόπεδα, καταφθάνουν και γίνονται μάρτυρες μιας καλοστημένης απάτης. Επισκέπτονται το Τερεζίν, ένα ιδιόμορφο γκέτο, στο οποίο τα πάντα φαίνονται να λειτουργούν «κανονικά». Επιστρέφοντας από το στρατόπεδο θα καταθέσουν τη μαρτυρία τους για τη σίτιση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τη διαμονή των κρατουμένων.

 Η Theressienstadt είναι μια επιχείρηση ωραιοποίησης του εγκλήματος και προετοιμαζόταν επί ένα χρόνο για να κάνει τη θεαματική της «πρεμιέρα» ενώπιον του «κοινού» της στις 23 Ιουνίου το 1944. «Ο Φύρερ χαρίζει στους Εβραίους μια πόλη» ήταν ο τίτλος της ταινίας που γυρίστηκε στη συνέχεια από τους ναζί, με σχετικά πλάνα που εξαίρουν την γενναιοδωρία του Φύρερ απέναντι στους κρατούμενους.

Ο  Χουάν Μαγιόργκα γράφει ένα έργο απόλυτα σύγχρονο χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη τα παραπάνω γεγονότα: την επίσκεψη του εκπροσώπου του ερυθρού σταυρού, την παρουσία του γερμανού διοικητή του στρατοπέδου αλλά και του εβραίου που αναλαμβάνει να «σκηνοθετήσει» τους συμπατριώτες του. Παράλληλα στο έργο υπάρχει ένα πλήθος «ηθοποιών» που υποδύονται τους προκαθορισμένους ρόλους.

Δεν πρόκειται όμως για απλή ιστορική αναπαράσταση των γεγονότων. Η μνήμη του ολοκαυτώματος είναι πολύ ισχυρή, αλλά πιο ισχυρές είναι οι νύξεις στο σKammerspielεματογραφημήμερα. Αυτό που μας αφορά σε αυτό το έργο δεν είναι τόσο η –έτσι κι αλλιώς συνταρακτική– ιστορία του ολοκαυτώματος, όσο το ζήτημα της κατασκευής του ψεύδους: Η σύλληψη ενός σχεδίου εξαπάτησης. Η τελειότητα του μηχανισμού. Η ευκολία ή η τάση του ανθρώπου να ενδίδει σε αυτό που φαίνεται κανονικό. Πώς εθελοτυφλούμε και γιατί; Επίσης, οι μορφές της εξέγερσης και της υποταγής. Και κυρίως τα όνειρα και οι εφιάλτες των ανθρώπων, τόσο αυτών που εξουσιάζουν όσο και των θυμάτων τους.

Χώρος και χρόνος: σύγχρονα, χρόνια μετά το ολοκαύτωμα. Σε ένα χώρο που τον ορίζουν οι ράγες των τρένων, το ρολόι του σταθμού και οι μνήμες των ηρώων. Σε αυτό το σύγχρονο σκηνικό –στρατόπεδο συγκέντρωσης– χρόνια μετά, έρχονται σταδιακά να προστεθούν τα στοιχεία που συνθέτουν το «θέατρο μέσα στο θέατρο», οι κούνιες, τα παιδικά παιχνίδια, τα μπαλόνια, το παγκάκι… Επιπλέον, στην παράσταση χρησιμοποιείται φωτογραφικό υλικό καθώς και κινηματογραφημένα πλάνα.

Έλενα Καρακούλη

Το Himmelweg στον τόπο που γεννήθηκαν η Ευρώπη και το θέατρο.

Από όλα τα έργα που έχω γράψει, το Himmelweg είναι εκείνο που έχει ανέβει περισσότερες φορές: τριανταπέντε παραγωγές, σε θέατρα όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής και της Ασίας. Πέρα από τη μικρή αξία που ίσως έχει το έργο, πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μερικά από τα θέματα που θίγει θέτουν ερωτήματα στον σύγχρονο θεατή, έστω κι αν αυτός κοιτάζει από απόσταση εκείνη την Ευρώπη που δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί τους Εβραίους της. Οι θεατές είδαν το Himmelweg όχι μόνο σαν μια αναπαράσταση της πιο μαύρης σελίδας στην ιστορία της Ευρώπης, αλλά και σαν ένα έργο για την εξόντωση των αθώων, την εκμετάλλευση των θυμάτων, την προπαγάνδα, τους ευφημισμούς, το αόρατο της φρίκης. Δυστυχώς, αν παρατηρήσουμε με προσοχή, όλα αυτά θα τα δούμε και σήμερα. Και νομίζω ότι υπάρχει ένα ερώτημα, που βρίσκεται στο κέντρο του Himmelweg και μπορεί να το υποβάλει ο καθένας στον εαυτό του: εγώ, μέσα στη σκηνή του κόσμου, κατά πόσο είμαι ένας ρόλος που τον έγραψαν και τον σκηνοθετούν άλλοι; 

Είναι πολύ συγκινητικό για μένα το γεγονός ότι το Himmelweg θα παρασταθεί εκεί όπου γεννήθηκαν η Ευρώπη και το θέατρο. Γι' αυτό και νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη για τη Μαρία Χατζηεμμανουήλ που μετέφρασε το έργο μου στην πανέμορφη ελληνική γλώσσα, για το Φεστιβάλ Αθηνών που το περιέλαβε στο πρόγραμμά του και για την Έλενα Καρακούλη και την ομάδα της, που θέλουν να το  μεταμορφώσουν σε μια ποιητική και πολιτική εμπειρία για τους θεατές. 

Juan Mayorga

Έγραψαν για την παράσταση

Tο «Himmelweg» είναι ένα θεατρικό αριστούργημα, ένα μάθημα ζωής, μια παράσταση από την οποία φεύγεις ταυτόχρονα συγκλονισμένος και βαθιά προβληματισμένος!

(…) Η σκηνοθεσία της Έλ. Καρακούλη παρέλαβε ένα δραματουργικά άρτιο και ενδιαφέρον κείμενο, στο οποίο μπόρεσε να δώσει ψυχή και πολλαπλά νοήματα. Έπαιξε με την «αλήθεια» και τα «φαινόμενα», ενώ ταυτόχρονα απέσπασε το κείμενο από τον βασικό θεματικό του πυρήνα και το ανύψωσε μιλώντας για τις διακρίσεις, την κακομεταχείριση ανθρώπου από άνθρωπο, την αδιαφορία και τη φιλαυτία.

Τόνια Τσαμούρη, to spirto

Η Καρακούλη φαίνεται να γνωρίζει καλά ότι καλείται να σκηνοθετήσει όχι μόνο ένα έργο περί το ψεύδος, αλλά κυρίως τη σκηνοθεσία του ψεύδους είτε ως κατά συνθήκη αλήθειας (είτε ως φρικαλέα διαστροφή της συνείδησης).

Γιώργος Πεφάνης

 Η Έλενα Καρακούλη, μετά από εκτεταμένη έρευνα που αποτυπώνεται στην υπέροχη παράστασή της επιστρατεύει την προβολή κάποιων ντοκουμέντων, αφενός για να υπενθυμίσει την ιστορικότητα –την αληθινή υπόσταση– του γεγονότος, κι αφετέρου για να σχολιάσει την ίδια τη φύση της θεατρικής τέχνης: το θέατρο μπορεί και κατασκευάζει μια σαθρή πραγματικότητα, που θα καταρρεύσει στο τέλος.

Νίκος Ξένιος,  Bookpress

 

Ο διοικητής του Νίκου Ψαρρά μάλλον αποτελεί την απόλυτη ενσάρκωση του διοικητή του Μαγιόργκα και της κοινοτυπίας του κακού όπως την ορίζει η Άρεντ. Είναι όμορφος, ελκυστικός, συμπαθητικός. Ο Ψαρράς, ερμηνευτικά ώριμος, ακριβής βγαίνει στη σκηνή για τον δικό του μονόλογο αποδεικνύοντας πως καμιά στερεοτυπική όψη του κακού δεν έχει, και παρόλα αυτά αγγίζει την παράνοια και την αλαζονεία. 

Ιωάννα Βαρδαλαχάκη, Clickatlife

 

Η σκηνοθεσία επενδύει στην αφύπνιση της σκέψης του θεατή. Λιτή, ουσιαστική, ακολούθησε πιστά τη γραμμή του κειμένου και ανέδειξε την ουσία και τα μηνύματά του. Η σωστή χρήση του video και οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών συνετέλεσαν ώστε το εγχείρημα αυτό να είναι ένα από τα καλύτερα του φετινού Φεστιβάλ και να ελπίζω σε επανάληψή του σε κάποια χειμερινή θεατρική αίθουσα.

Γιώργος Χριστόπουλος, onlytheater.gr

 H Έλενα Καρακούλη, στην καλύτερη δουλειά της μέχρι σήμερα, ανέστησε την ιστορία του Χ. Μαγιόρκα με μοναδικό τρόπο στήνοντας μια σπουδαία παράσταση. Μοιάζει να μην υπογραμμίζει τίποτα, αντιθέτως, δίνει στον θεατή την ευκαιρία να φανταστεί ακόμα περισσότερες εικόνες από αυτές που παρακολουθεί.

Ο Νίκος Ψαρράς, στον ρόλο του σκληρού Γερμανού στρατιωτικού, χτίζει έναν ολοκληρωμένο χαρακτήρα με τις ψυχώσεις, τις εμμονές, αλλά και κάποια ψήγματα ευαισθησίας, τα οποία φωτίζουν μοναδικά τον ήρωά του. Σκηνική εγρήγορση, εντυπωσιακή απεύθυνση κι ένας λόγος που ρέει και σε παρασύρει. Νομίζω μια από τις καλύτερες ερμηνείες του ηθοποιού, τα τελευταία χρόνια, όπου έτσι κι’ αλλιώς έχει ανεβάσει πολύ τον πήχη.

Μια παράσταση, που πρέπει να βρει τον δρόμο της και για τη χειμερινή σεζόν, ώστε να την απολαύσουν, όσο το δυνατόν περισσότεροι θεατρόφιλοι αλλά και μαθητές, αφού μόνο με την Τέχνη και την Παιδεία αντιμετωπίζεται το τέρας του ναζισμού και της ακροδεξιάς. 

Γιώτα Δημητριάδη Teχnesplus

 

 

Συντελεστές της παράστασης:

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Έλενα Καρακούλη
Εικαστική σύλληψη και επιμέλεια: Εύα Νάθενα
Συνεργάτιδα σκηνογράφος-ενδυματολόγος: Εβελίνα Δαρζέντα
Επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου
Πρωτότυπη μουσική - Μουσική επιμέλεια: Violet Louise
Βίντεο: Άγγελος Παπαδόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών: Nίκος Βλασόπουλος
Μακιγιάζ: Κατερίνα Μιχαλούτσου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίκος Ψαρράς, Δημήτρης Παπανικολάου, Θανάσης Δήμου, Βερονίκη Στογιαννίδου / Δανάη Hoffmann

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο Τζένη Καρέζη

Ακαδημίας 3 Αθήνα

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 100 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:00

Τρίτη 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-tzeni-karezi/himmelweg/

himelveg texnes plus

 

 

ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

 

ΩΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

της Μαρίας Παπαγιάννη

Ομάδα C. for Circus – Θάνος Μικρούτσικος

από 29 Σεπτεμβρίου 2019

στο Θέατρο Τζένη Καρέζη

Τι γίνεται όταν το σπίτι σου, οι αγαπημένοι σου, οι φίλοι σου, ο κόσμος όπως τον ήξερες έχουν χαθεί; Τότε θα κάνεις τα πάντα για να τα φέρεις πίσω. Θα περπατήσεις, θα τρέξεις, θα κολυμπήσεις, θα παλέψεις κι αν χρειαστεί θα φτάσεις ως την άκρη του κόσμου.

 Η ιστορία μας ξεκινάει μετά από μια καταστροφή. Δυο μικρά παιδιά, οι ήρωες της ιστορίας μας, ξεκινούν τη δική τους περιπέτεια για να βρουν το «σημείο Χ». Την ασφάλεια, το σπίτι. Στο δρόμο τους θα συναντήσουν ένα σωρό παράξενα πλάσματα, που θα προσπαθήσουν είτε να τους βοηθήσουν είτε να τους εμποδίσουν να πάνε παρακάτω.

 «Δεν είναι όλα όπως φαίνονται», θα τους πει η σοφή Μεντιόλα! Ένας άνθρωπος που σου χαμογελάει δεν είναι πάντα φίλος, κάποιος που είναι πολύ διαφορετικός από σένα δεν σημαίνει ότι είναι εχθρός. Δεν χρειάζεται να έχεις ξύλινο πόδι για να είσαι πειρατής, δεν χρειάζεται καν να είσαι πάνω σε καράβι για να ζήσεις μια πειρατική περιπέτεια. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι φαντασία! Κι αυτό είναι όλη η αλήθεια και η δύναμη που χρειάζεσαι. Τα δυο παιδιά, οι ήρωες της ιστορίας, το ξέρουν καλά. Επιστρατεύουν τη φαντασία τους και βιώνουν μια περιπέτεια ζωής! Μια πειρατική περιπέτεια!

Η ομάδα C. for Circus ενώνει τις δυνάμεις και τη φαντασία της με την συγγραφέα Μαρία Παπαγιάννη και τον συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο, σε μια πειρατική περιπέτεια… «Ως την άκρη του κόσμου»! Γιατί αυτό δεν είναι οι φίλοι; Να πας μαζί κι ως την άκρη του κόσμου… Να πας πίσω στο σπίτι.

Όπως είπε κάποτε η Ursula Le Guin, «Σπίτι δεν είναι η μαμά, ο μπαμπάς, τα αδέρφια, οι φίλοι. Το σπίτι δεν είναι καν μέρος. Είναι η φαντασία σου».

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Σπύρος Χατζηαγγελάκης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Δραματουργία - Επιμέλεια κειμένου: Ελίνα Μαντίδη
Επιμέλεια κίνησης: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σκηνικά-Κοστούμια: Τζίνα Ηλιοπούλου, Λίνα Σταυροπούλου
Διασκευή-ενορχήστρωση μουσικής: Βαλέρια Δημητριάδου, Χρύσα Κοτταράκου
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Πρωτότυπο animation: Άρης Απαρτιάν

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Παναγιώτης Γαβρέλας, Βαλέρια Δημητριάδου, Χρύσα Κοτταράκου, Μαρία-Ελισάβετ Κοττίνη, Παύλος Παυλίδης, Νατάσα Ρουστάνη, Νικόλας Παπαδομιχελάκης

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο Τζένη Καρέζη

Ακαδημίας 3 Αθήνα

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2019

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Σάββατο 15:00

Κυριακή 11:30 & 15:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική είσοδος 10€

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-tzeni-karezi/os-tin-akri-tou-kosmou/

 

 

 

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ

 

 

Η  Μ Ε Θ Ο Δ Ο Σ  Γ Κ Ρ Ο Ν Χ Ο Λ Μ

του Τζόρντι  Γκαλθεράν (Jordi Galceràn)

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ

Από 16 Οκτωβρίου

Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη του Διαγόρα Χρονόπουλου, διατηρώντας –στο μέτρο του δυνατού– τους συντελεστές και το πνεύμα της πρώτης  παράστασης. 

Η Μέθοδος Γκρόνχολμ επιστρέφει στην αθηναϊκή σκηνή 12 χρόνια (πρώτη παράσταση: 31 Ιανουαρίου 2008) μετά το πρώτο ανέβασμα στην Ελλάδα. Το έργο παίχτηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 2007-2008 στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, γνωρίζοντας μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία (παίχτηκε για 6 σεζόν, Ιανουάριος  2008 - Ιούνιος 2013). Οι συντελεστές του πρώτου ανεβάσματος αναβιώνουν την παράσταση, τιμώντας τη μνήμη του Διαγόρα Χρονόπουλου (1939-2015), του σημαντικού αυτού σκηνοθέτη που διατέλεσε αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου (1995-1997), καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1998-2001), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (2001-2005) και καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν (2004-2014).

Ο συγγραφέας, Τζόρντι  Γκαλθεράν, αναφέρει για το έργο:

«Η Μέθοδος Γκρόνχολμ αποπειράται να μιλήσει για τη σκληρότητα στις εργασιακές σχέσεις. Και θέλησα να το κάνω αυτό με αφορμή μία από τις πλέον απάνθρωπες διαδικασίες που υφίστανται στον εργασιακό κόσμο: την επιλογή προσωπικού. Η υπόθεση είναι απλή: οι τελευταίοι τέσσερις υποψήφιοι για μία θέση ανώτατου στελέχους σε μια σημαντική πολυεθνική εταιρεία συναντώνται και υποβάλλονται στις τελευταίες δοκιμασίες της διαδικασίας επιλογής, δοκιμασίες οι οποίες, ακροβατώντας στο παράλογο, δε φαίνεται να έχουν καμία σχέση με αυτή καθαυτή τη θέση εργασίας.

Όλες οι δοκιμασίες στις οποίες υποβάλλονται οι υποψήφιοι, όσο απίστευτο και αν φαίνεται, είναι εμπνευσμένες από πραγματικές τεχνικές επιλογής προσωπικού, καταγεγραμμένες σε σοβαρά έργα που έχουν εκπονήσει ειδικοί επί του θέματος. Το μόνο πράγμα που κάνει το έργο είναι να φτάσει τις δοκιμασίες στα άκρα, χωρίς να κρύψει το κωμικό στοιχείο που υποκρύπτεται σ’ αυτές».

Η Μέθοδος Γκρόνχολμ έχει αποσπάσει περισσότερα από 20 βραβεία και έχει παιχτεί σε πάνω από 60 χώρες. Το θεατρικό έργο του Γκαλθεράν μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 2005 (με τίτλο El método), σε διασκευή του συγγραφέα, και απέσπασε, μεταξύ άλλων, βραβείο Goya καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου.

 

 

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Μαρία Τσατσαρώνη, Γιώργος Καραμίχος 

Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιάννης Μόσχος, βασισμένη στη σκηνοθεσία του Διαγόρα Χρονόπουλου

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Θάλεια Γρίβα

Βοηθός φωτιστή: Ναυσικά Χριστοδουλάκου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Ορφέας Αυγουστίδης

Πέτρος Λαγούτης

Βίκυ Παπαδοπούλου

Χρήστος Σαπουντζής

ΧΩΡΟΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ

Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 77 18 943

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 19:00,

Πέμπτη, Παρασκευή 21:00,

Σάβατο 18:30 & 21:00

Κυριακή 20:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Παρασκευή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-anesis/i-methodos-gkronxolm/

 

methodos gronholm texnes plus

 

 

Α Ρ Ι Σ Τ Ο Σ

Παράσταση βασισμένη στο μυθιστόρημα

του Θωμά Κοροβίνη «Ο γύρος του θανάτου»

GOO Theater Company

 

για 3η χρονιά

στο Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ

 

Η βραβευμένη παράσταση του Γιώργου Παπαγεωργίου, με κεντρικό θέμα τη ζωή του Αριστείδη Παγκρατίδη, του φερόμενου ως «Δράκου του Σέιχ Σου», συνεχίζεται για τρίτη χρονιά στο Θέατρο Άνεσις.

Εννέα χαρακτήρες που συνδέονται με τον Αριστείδη Παγκρατίδη, μέσα από τις χειμαρρώδεις, υποβλητικές εξομολογήσεις τους, μιλώντας διαφορετικές γλώσσες, ανάλογα με τα βιώματα, τον χαρακτήρα και τον ρόλο τους, συνθέτουν το προφίλ του «Αρίστου».

Ο φίλος από την Τούμπα, η παραδουλεύτρα μάνα του, ένας αχθοφόρος του λιμανιού, ο παρακρατικός δοσίλογος περιπτεράς, ένας χωροφύλακας δημοκρατικών φρονημάτων, ένας συντηρητικός αστός της παραλίας, το αφεντικό του σε ένα λαϊκό πανηγύρι, η τραβεστί Λολό και μία λαϊκή τραγουδίστρια - οι δύο έρωτες του, ερμηνευμένοι επί σκηνής από τρεις ηθοποιούς (Φιλαρέτη Κομνηνού , Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Λεάκος). 

Οι ερμηνευτές ζωντανεύουν μια ιστορία που μεταφέρει τους θεατές στις αλάνες της Θεσσαλονίκης, στις σκοτεινές πλευρές του λιμανιού, στα υπαίθρια πανηγύρια και στα μπουζουξίδικα της παλιάς Θεσσαλονίκης, σε ένα σκηνικό χρόνο που φτάνει μέχρι το 1960 όταν γίνεται είκοσι χρονών ο βασικός ήρωας, στον οποίο όλοι αναφέρονται. Πρόκειται για τον Αριστείδη Παγκρατίδη, τον φερόμενο ως «Δράκο του Σέϊχ Σου», τον οποίο ο Τύπος του 1963 (Ελληνικός Βορράς) τον αποκαλούσε «νεαρό ανώμαλο». Το 1966 καταδικάστηκε τετράκις σε θάνατο από το πενταμελές εφετείο Θεσσαλονίκης. Η εκτέλεσή του έγινε στο μέρος που ήταν συνδεδεμένο με το όνομά του, το Δάσος του Σέιχ Σου. Οι τελευταίες λέξεις που ψέλλισε ήταν: «Μανούλα μου, είμαι αθώος».

* Το βιβλίο του Θωμά Κοροβίνη «Ο Γύρος του Θανάτου» τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος *

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

Διασκευή / Δραματουργική επεξεργασία: Θεοδώρα Καπράλου

Μουσική: Γιώργος Δούσος

Σκηνικά-Κοστούμια: Κατερίνα Αριανούτσου

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα 

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου 

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Προϊστάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Φιλαρέτη Κομνηνού, Μιχάλης Οικονόμου, Γιάννης Λεάκος.

Μουσικός επί σκηνής: Άλκης Μαγγόνας

ΧΩΡΟΣ

ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΕΣΙΣ

Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 77 18 943

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:00

Τρίτη 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 17€

Μειωμένο 15€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-anesis/aristos-2019/

 

 

Η  Μ Ω Β  Ο Μ Π Ρ Ε Λ Α

της Άλκης Ζέη

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ

Πρεμιέρα:12 Οκτωβρίου 2019

 

Η ιστορία μιας οικογένειας ένα καλοκαίρι λίγο πριν ξεσπάσει στην Ελλάδα ο πόλεμος του 1940, αλλά και τα γεγονότα που θα καθορίσουν την ιστορία, μέσα από τη μοναδική ματιά των παιδιών. Ένας κήπος στο Μαρούσι, μαγικός, για την Ελευθερία και τα μικρότερα δίδυμα αδέρφια της. Ένα ξένο παιδί από τη Γαλλία που έρχεται να μείνει στο επάνω πάτωμα του σπιτιού τους και γίνεται αχώριστος φίλος τους. Παίζουν όλοι μαζί και σκαρώνουν με τη φαντασία τους χίλιες δυο ιστορίες που μαγεύουν και τους ίδιους. Και πόσα άλλα δε θα έκαναν από όσα ονειρεύονται, αν δεν τους εμπόδιζαν οι μεγάλοι... Οι μεγάλοι και τα παιδιά. Δύο κόσμοι μακρινοί, σχεδόν απλησίαστοι. Ο καθένας με τους δικούς του νόμους και τις δικές του αλήθειες. Όμως ο κόσμος των μεγάλων δεν μπορεί να σταματήσει την αστείρευτη φαντασία, την ακλόνητη πίστη των παιδιών ότι μπορούν να καταφέρουν αυτό που μοιάζει ακατόρθωτο. Και τελικά το καταφέρνουν: Να πετάξουν ψηλά με μια Μωβ Ομπρέλα, μακριά απ’ τον πόλεμο, εκεί που όλα είναι δυνατά. Σε έναν κόσμο που μας χωράει όλους. Όσο διαφορετικοί κι αν είμαστε. 

Η Μωβ Ομπρέλα λειτουργεί ως ιντερμέδιο ανάμεσα στο Καπλάνι της βιτρίνας και στο Μεγάλο περίπατο του Πέτρου. Τα τρία βιβλία μαζί μπορούν να θεωρηθούν μια τριλογία, γιατί αναβιώνουν τη ζωή των ανθρώπων, ιδιαίτερα των παιδιών, από την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά ως την Απελευθέρωση, και αναδεικνύουν τη στάση τους απέναντι στις καταστάσεις που βιώνουν. Η παράσταση παρουσιάστηκε πέρυσι για πρώτη φορά στο Καμπέρειο Θέατρο στα Γιάννενα, σε παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων. Κέρδισε από την πρώτη στιγμή την αγάπη των παιδιών με συνεχείς sold out παραστάσεις. Πάνω από 10.500 παιδιά και εκπαιδευτικοί «πέταξαν» με τη Μωβ Ομπρέλα.

Η Μωβ Ομπρέλα είναι η απόδειξη ότι όλοι κάποτε υπήρξαμε παιδιά

Η Μωβ Ομπρέλα είναι η απόδειξη ότι όλοι κάποτε υπήρξαμε παιδιά.

Σε μια εποχή χαμένη πια μέσα στον απόλυτο χρόνο της ενηλικίωσής μας.

Ο μαγικός κόσμος της ακράδαντης παιδικής πίστης.

Η ακλόνητη παιδική φαντασία για την αόρατη διάσταση που μπορούν να έχουν όλα.                                                                                                                                                                           Αρκεί να στρέψουμε το βλέμμα και να μπούμε από την πόρτα που είναι ανοιχτή, στον μαγικό τους κήπο.

Εκεί που τα πιο απλά πράγματα μπορούν να φτιάξουν τον κόσμο ξανά.                        

Ένας κόσμος φτιαγμένος στο μυαλό, στα όνειρα, στις νύχτες που τα παιδιά μετράνε τ’ άστρα. Και μας τον προσφέρουν.

Ένας κόσμος που μας χωράει όλους.                                                                                            Μικρούς και μεγάλους. Διαφορετικούς.                                                                                                               Που δεν έχουν πάντα την ίδια πατρίδα, την ίδια γλώσσα, την ίδια θρησκεία.                                      Αλλά  μπορούν να κρατήσουν όλοι μαζί μια μωβ ομπρέλα και να πετάξουν.                                                                                                                                                                                                                                                     Σε αυτόν τον κόσμο, ένα καλοκαίρι, λίγο πριν ξεσπάσει και στην χώρα μας ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος, τα παιδιά πιστεύουν και στο τέλος καταφέρνουν να πετάξουν ψηλά με μια μωβ ομπρέλα.                                                                                                                                                        Με τους δικούς τους νόμους βαρύτητας.                                                                                           

Σε χώρες που δεν υπάρχει πόλεμος.                                                                                                              Εκεί που τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.                                                                                                     Στην καρδιά και στο μυαλό. Αρκεί να κλείσεις τα μάτια.                                                                                                                                   Αρκεί να έχεις πίστη.

Η βαθιά ματιά της Άλκης Ζέη για τον πολύτιμο κόσμο των παιδιών. Έναν κόσμο που όλα είναι δυνατά εφόσον τα πιστεύεις και τους δίνεις τη δύναμη της καρδιάς σου για να υπάρξουν.

Η αθωότητα, η σοφία, το μαγικό βλέμμα των παιδιών, έχουν πάντα τόσα πολλά να μας πουν για το πώς μπορούμε να βρίσκουμε μαζί τους εκείνη την πίστη που θα μας επιτρέψει να φτιάχνουμε κάθε μέρα τον κόσμο απ’ την αρχή.

                                                                                        Δήμητρα Λαρεντζάκη

 

 

Συντελεστές της παράστασης:

Διασκευή: Σοφία Ευτυχιάδου, Δήμητρα Λαρεντζάκη

Σκηνοθεσία: Δήμητρα Λαρεντζάκη

Σκηνικά: Αντώνης Δαγκλίδης

Κοστούμια: Λίνα Σταυροπούλου, Τζίνα Ηλιοπούλου

Μουσική: Κώστας Βόμβολος

Χορογραφίες: Ζωή Χατζηαντωνίου

Βίντεο: Πέτρος Σεβαστίκογλου

Video Animation: Μπάμπης Βενετόπουλος, Γιώργος Βενετόπουλος, Ασπασία Καζέλη, Θάνος Γιουβανούδης

Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτη: Έλλη Σαρρή

Παίζουν οι ηθοποιοί: Νίνα Δραγώνα, Δημήτρης Μπαμπανιώτης, Ευάγγελος Χαλκιαδάκης, Δημήτρης Διακοσάββας, Στέλλα Ράπτη, Γιάννης Ασκάρογλου, Έλιο Φοίβος Μπέικο, Χρήστος Χριστόπουλος, Κωνσταντίνα Εμμανουήλ.

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ

Λεωφ. Κηφισίας 14, Αθήνα

Τηλ: 210 77 18 943

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 100 λεπτά (με διάλειμμα)

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Σάββατο 15:00

Κυριακή 11:00 & 15:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική Είσοδος: 10 ευρώ

Οργανωμένες παραστάσεις για σχολεία τις καθημερινές.

Επικοινωνία για ομαδικές κρατήσεις: 210-8665144, 210-8674657 (Δευτ.-Παρ. 09:30-14:30), theatropol@otenet.gr

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-anesis/i-mov-omprela/

 

 

BIOSMain

 

 Ο  Θ Ε Ι Ο Σ  Β Α Ν Ι Α Σ 

του Άντον Τσέχωφ

 

2η Χρονιά

BIOSMain

02.10.2019 – 05.01.2020

 

Μετά τη μεγάλη περσινή επιτυχία, ο Θείος Βάνιας σε σκηνοθεσία Μαρίας Μαγκανάρη εντάσσεται στο ρεπερτόριο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου και παρουσιάζεται στο BIOS από 2 Οκτωβρίου.

Σ’ αυτό το έργο:

Κανένας δεν κοιμάται όσο θα ήθελε.

Κανένας δεν αγαπά όσο χρειάζεται.

Κανένας δεν αρπάζει καμία ευκαιρία.

Κανένας δεν αγαπιέται όσο έχει ανάγκη.

Όλοι θέλουν να νιώσουν περισσότερο.

Όλοι είναι έτοιμοι για καυγά.

Όλοι επαναλαμβάνονται.

Κάποιοι πίνουν παραπάνω απ’ όσο πρέπει.

Κάποιοι έχουν τη δουλειά για φάρμακο.

Κάποιοι ζουν τη ζωή τους σαν δράμα.

Στο τέλος δεν αλλάζει τίποτα.

                                                «Αυτό το βάρος... Δεν είμαι καλά... Τίποτα...»

                               

Είναι μάλλον αδύνατον να βρει κανείς τόσα πολλά παράπονα μαζεμένα σε ένα και μόνο θεατρικό έργο. Όμως ο Θείος Βάνιας είναι ένα έργο γοητευτικό.

Πώς προκύπτει ποίηση από τα παράπονα;

Όλα τα πρόσωπα του έργου κουβαλούν ένα βάρος.

Ο Νίτσε λέει πως δεν γίνεται να υποφέρουμε χωρίς να κάνουμε κάποιον να πληρώσει γι’ αυτό.

Τι τον κάνουν όλον αυτόν τον πόνο οι ήρωες του Θείου Βάνια;

Και τι είδους ήρωες είναι;

Καμιά γυναίκα δεν είναι «ηρωίδα», δηλαδή όσο πρέπει θηλυκή ή μητρική.

Και κανένας άντρας δεν είναι όσο πρέπει «αρσενικός» για να γίνει ήρωας. Ιδίως ο ίδιος ο Βάνιας, αποτυγχάνει παταγωδώς ως άντρας πρωταγωνιστής. Ακόμα και στον τίτλο του έργου κατοικεί λειψά: ως «θείος».

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη

Σκηνοθεσία: Μαρία Μαγκανάρη

Φωτισμοί: Μαρία Γοζαδίνου

Μουσική: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
Σκηνικά: Διδώ Γκόγκου
Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Ανδριάνα Χαλκίδη, Βασιλική Σκευοφύλαξ

Ευχαριστούμε τη Νεφέλη Ανανιάδη

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Ανθή Ευστρατιάδου, Βασίλης Καραμπούλας, Σύρμω Κεκέ, Κώστας Κουτσολέλος, Ασπασία Κράλλη, Μαρία Μαγκανάρη, Δημήτρης Ντάσκας, Γιωργής Τσαμπουράκης

 

Η παράσταση έχει επιχορηγηθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

ΒΙΟSMain

Πειραιώς 84, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 34 25 335

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 80 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 21:00,

Πέμπτη 21:00,

Παρασκευή 21:00

Σάββατο 18:30 & 21:00

Κυριακή 20:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο απογ.

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

Σάββατο βρ.-Κυριακή

Κανονικό 20€

Μειωμένο 17€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-bios/o-thios-vanias/

 

Τ Ο  Δ Α Χ Τ Υ Λ Ι Δ Ι  Τ Η Σ  Μ Α Ν Α Σ 

του Γιάννη Καμπύση

C. for Circus

 

3ος χρόνος

BIOSMain

14.10.2019 – 07.01.2020

 

Μετά τις sold out παραστάσεις τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για 2 συνεχόμενες χρονιές, οι C. for Circus επιστρέφουν με Το δαχτυλίδι της μάνας σε σκηνοθεσία Παύλου Παυλίδη, για τρίτη χρονιά, από τις 14 Οκτωβρίου στο BIOS. Με αφορμή το έργο του Γιάννη Καμπύση για τις τελευταίες στιγμές ενός ποιητή και όχημα τη μουσική, την ποίηση και τη φαντασία, οι C. for Circus στήνουν μια ολοζώντανη τελετή αποχαιρετισμού, ξαναγράφουν για χάρη του ποιητή τις τελευταίες του σελίδες και γιορτάζουν τα 10 χρόνια της κοινής τους πορείας με την πιο αισιόδοξη παράστασή τους μέχρι σήμερα.

Παραμονή Χριστουγέννων. Σε μία καλύβα κοντά στο δάσος ζει μία φτωχή οικογένεια: η μάνα και οι δυο της γιοι. Ο μεγάλος γιος της οικογένειας, ο Ποιητής, βαριά άρρωστος, γνωρίζοντας πως έχει πλέον λίγη ζωή μέσα του, νοσταλγεί τα απάτητα βουνά του τόπου του, τους θρύλους της οικογένειάς του, τις Νεράιδες του Βουνού. Ταξιδεύει με τη φαντασία του κοντά τους, για να τον συντροφεύσουν στις τελευταίες του στιγμές και καρτερά να «σβήσει» στην ποδιά της αγαπημένης του. Η μητέρα του, για να τον σώσει, αποφασίζει να πουλήσει τη μοναδική περιουσία της οικογένειας, το δαχτυλίδι που έδωσαν κάποτε οι μοίρες στους προγόνους της, αν και γνωρίζει ότι μια τέτοια κίνηση είναι καταραμένη. Κάπου, κάποτε, σε μια Ελλάδα.

«Το δαχτυλίδι της μάνας» (1898) του Γιάννη Καμπύση είναι θεατρικό έργο γραμμένο σε ντοπιολαλιά, κι εμπνέεται απ’ τη ζωή του ποιητή και πεζογράφου Κώστα Κρυστάλλη. Έχει χαρακτηριστεί ως μουσικό δράμα αλλά και ως χριστουγεννιάτικο ονειρόδραμα. Το 1917, ο Μανώλης Καλομοίρης το συνέθεσε σε μορφή όπερας, ενώ 51 χρόνια αργότερα, το 1968, το έργο εκφωνήθηκε στο «Θέατρο της Τετάρτης» στην Ε.Ρ.Α. Το Δεκέμβριο του 2004, το Δαχτυλίδι της μάνας παρουσιάστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή σε λιμπρέτο Γιώργου Στεφόπουλου (ο οποίος υπέγραφε ως Άγνης Ορφικός) και σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου.

Ενεργοποιώντας τις αισθήσεις της λαϊκής παράδοσης, που τόσο έντονα διατρέχουν την ιστορία του Γιάννη Καμπύση, η ομάδα C. for Circus φέτος «ενηλικιώνεται» με μια ελάχιστα ειπωμένη ιστορία αποχαιρετισμού.

 

Σημείωμα του σκηνοθέτη

«Το δαχτυλίδι της μάνας», έργο γραμμένο σε μια μπασταρδεμένη ντοπιολαλιά, μιλά για μια Ελλάδα στην οποία συνυπάρχουν η πίστη στο Θεό και τις Νεράιδες· Η ποίηση, η άγρια ομορφιά της φύσης, η απλότητα των ανθρώπων αλλά κι η φτώχεια και το αναπόφευκτο του θανάτου. Δεν υπάρχει κανένα «κακό» σ’ αυτήν την ιστορία και κανένας «κακός» σ’ αυτούς τους ήρωες. Μόνο η ανάγκη των ανθρώπων για ζωή. Αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, είναι η πανανθρώπινη τάση όλων μας, τη στιγμή που η πραγματικότητα είναι τόσο σκληρή, να στρεφόμαστε στη φαντασία. Κάτι που για μένα έχει διττή σημασία κι ερμηνεία: είτε την παράδοση στο Θάνατο, είτε την επιμήκυνση της Ζωής, αφού τι άλλο είναι η φαντασία πέρα από τη συνέχεια της πραγματικότητας σ’ ένα άλλο περιβάλλον με ακόμα περισσότερες διαστάσεις; Τι άλλο είναι ο Θάνατος πέρα από τη συνέχεια της Ζωής; Μπορεί κάποιος διαβάζοντας το έργο να το δει ως μία ανάμνηση, ως κάτι που έγινε κάποτε κάπου στην Ελλάδα. Εγώ, λοιπόν, διαφωνώ. Για μένα δεν πρόκειται για ανάμνηση, αλλά για κάτι που δυστυχώς έχουμε ξεχάσει κι επιβάλλεται να θυμηθούμε. Να εμπνευστούμε και να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να κοιτάξουμε τη ζωή μ' αυτήν τη λησμονημένη απλότητα. 

Παύλος Παυλίδης

 

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Παύλος Παυλίδης

Δραματουργία: Παύλος Παυλίδης, Αθηνά Σακαλή

Κατασκευή σκηνικού: Σπύρος Δουκέρης

Κοστούμια: Λίνα Σταυροπούλου, Τζίνα Ηλιοπούλου

Σχεδιασμός φωτισμών: Ιωάννα Ζέρβα

Μουσική διδασκαλία: Βαλέρια Δημητριάδου

Πιάνο, νταούλι, ηλεκτρική κιθάρα, τρομπόνι, μελόντικα: C. for Circus

Βοηθός σκηνοθέτη: Αθηνά Σακαλή

Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας

Βίντεο: Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη

Παίζουν οι ηθοποιοί: Παναγιώτης Γαβρέλας, Χρύσα Κοτταράκου, Αθανασία Κουρκάκη, Ειρήνη Μακρή, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Νατάσα Ρουστάνη, Σπύρος Χατζηαγγελάκης

 

ΧΩΡΟΣ

ΒΙΟS

Πειραιώς 84, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 34 25 335

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 70 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:00

Τρίτη 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

Ανέργων 12€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/bios/to-daxtilidi-tis-manas/

 

TEMPUS VERUM

 

Ε Π Ι Θ Ε Ω Ρ Η Τ Η Σ

 

σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαγεωργίου

 

*βασισμένο στο έργο "Ο Επιθεωρητής" του Νικολάι Γκόγκολ

 

Θέατρο Tempus Verum-Εν Αθήναις

07.10.2019 – 21.01.2020

 

 

Ο Επιθεωρητής, η παράσταση του Γιώργου Παπαγεωργίου βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Ν. Γκόγκολ, μετά την περσινή της επιτυχία, έρχεται στο Tempus Verum-Εν Αθήναις.

Η διασκευή του κλασικού έργου του Ν. Γκόγκολ επικεντρώνεται όχι μόνο στην κοινωνικοπολιτική σάτιρα που προσφέρει το έργο του συγγραφέα, αλλά στον «έρωτα» με το όνειρο, την ψευδαίσθηση, την «προσυμφωνημένη» ήττα.

Μετά τον Αρίστο, ο Γιώργος Παπαγεωργίου μαζί με 5 ηθοποιούς και έναν μουσικό επί σκηνής, κρατώντας ως άξονα την γνωστή ιστορία του Ρώσου απατεώνα Χλεστιακόβ και την έλευσή του στη μικρή επαρχιακή πόλη της Ρωσίας, δημιουργούν έναν φαντασιακό κόσμο.

Χρησιμοποιώντας υλικά από το χώρο των ταχυδακτυλουργικών εφέ και των αφηγήσεων μέσα από τα καμαρίνια ενός θιάσου, η κλασική κωμωδία του Γκόγκολ, που έχει χαρακτηριστεί ως αριστούργημα, θα ανιχνεύσει τα όρια της αλήθειας και της ψευδαίσθησης. Τα πρόσωπα της ρωσικής επαρχίας του 1830 θα συναντηθούν με τους ηθοποιούς της παράστασης με την ανοιχτή συνομιλία της παράστασης σε σχέση με την βαθιά κριτική που ασκεί το ίδιο το έργο στους μηχανισμούς της απάτης.  

Στο πρόσωπο του Χλεστιακόβ οι κάτοικοι της πόλης βλέπουν έναν μεγάλο σωτήρα και οραματίζονται ένα σπουδαίο μέλλον. Για μία ημέρα και οι δύο πλευρές ζουν ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα· και είναι η αγάπη αυτή για την αναζήτηση της προσωπικής αλήθειας που δημιουργεί τη συμφιλίωση με την ψευδαίσθηση που φέρνει μαζί του ο «Επιθεωρητής».

«Τώρα καταλαβαίνω τι σημαίνει να είσαι κωμωδιογράφος. Την παραμικρή αλήθεια –ακόμη και ίχνος αυτής της αλήθειας– αν πεις, έχεις να αναμετρηθείς όχι μονάχα με άτομα, αλλά με ολόκληρες τάξεις», γράφει στο φίλο του Στσέπκιν ο Ν. Γκόγκολ.

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Διασκευή / Δραματουργική Επεξεργασία: Πάνος Παπαδόπουλος, Γιώργος Παπαγεωργίου

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

Σκηνικά: Κατερίνα Αριαννούτσου

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Χριστοδουλοπούλου

Κομμώσεις: Talkin’ Heads

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρία Διακοπαναγιώτου, Θανάσης Ζερίτης, Πάνος Παπαδόπουλος, Μαρία Πετεβή, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος

Μουσικός επί σκηνής: Γιάννης Λατουσάκης

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Yπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

 

 

ΧΩΡΟΣ

Θέατρο Tempus Verum-Εν Αθήναις

Ιάκχου 19, Αθήνα

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 210 34 25 170

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Δευτέρα 21:00,

Τρίτη 21:00,

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/tempus-verum/epitheoritis/

 

 

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Ο Γ Λ Α Ρ Ο Σ

του Άντον Τσέχοφ

Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν - Φρυνίχου

16.10.2019 – 18.01.2020

Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος αναμετριέται για τρίτη φορά με τον Γλάρο του Άντον Τσέχοφ, ένα από τα αριστουργήματα του παγκόσμιου ρεπερτορίου κι ένα έργο-σημάδι για τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Έχοντας σκηνοθετήσει το έργο στο Εθνικό Θέατρο της Κραϊόβα το 2015, αλλά και το 2018 σε μια συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και του Θεσσαλικού Θεάτρου, επιστρέφει ξανά στο ίδιο κείμενο, που μιλά με χιούμορ και αδυσώπητη αλήθεια για μεγάλα θέματα της ζωής: τη ματαίωση των ονείρων, τη σταδιακή υποταγή σε κάθε λογής συμβιβασμούς, αλλά και την αντίσταση σε ό,τι μας βαλτώνει, σε ό,τι αποτελεί εμπόδιο στην αέναη αναζήτηση της ευτυχίας. 

Η παράσταση ακολουθεί την ερευνητική διαδρομή και τη σκηνοθετική γραφή που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου στα δύο δημοτικά περιφερειακά θέατρα και αναπροσαρμόζεται για να ενσωματώσει στοιχεία της ιστορίας και της φυσιογνωμίας του νέου χώρου παρουσίασης στη Φρυνίχου.

 

Λίγα λόγια για το έργο

«Είναι κωμωδία και έχει τρεις γυναικείους ρόλους, έξι ανδρικούς, τέσσερις πράξεις, ένα τοπίο (θέα σε λίμνη), πολλές λογοτεχνικές συζητήσεις, λίγη δράση και πέντε καντάρια έρωτα»: με αυτά τα λόγια περιέγραφε ο ίδιος ο Άντον Τσέχοφ τον Γλάρο.

Μια λίμνη ορίζει τον ψυχικό χώρο του έργου. Μια λίμνη που κάνει μάγια, τρελαίνει, παίρνει τα μυαλά των ηρώων, δημιουργεί, καθρεφτίζει ή καταπίνει τα όνειρά τους. Ο νέος συγγραφέας Τρέπλιεφ ανεβάζει το πρώτο του θεατρικό έργο, με σκοπό να εντυπωσιάσει τους καλεσμένους της μητέρας του, αλλά και την ίδια, τη διάσημη ντίβα του θεάτρου Αρκάντινα. «Πρέπει να βρούμε νέους τρόπους έκφρασης, που εάν δεν τους βρούμε, καλύτερα να μην κάνουμε θέατρο» υποστηρίζει με ορμή και πάθος. Πρωταγωνίστρια του έργου του, ο μεγάλος του έρωτας, η Νίνα, ένα απλό κορίτσι που έχει μεγαλώσει δίπλα στη λίμνη και ονειρεύεται να γίνει ηθοποιός. Το άδοξο τέλος της παράστασης του νεαρού συγγραφέα θα φέρει απρόβλεπτες συνέπειες και θα είναι ο καταλύτης που θα σφραγίσει τις ζωές τους για πάντα.

Back to black

Η εκ νέου ανάγνωση και η εκ νέου αφήγηση του έργου: αυτό είναι το πιο επιτακτικό ζητούμενο, όταν αναμετριέται κανείς σήμερα με ένα κλασικό αριστούργημα, όπως είναι ένα κείμενο του Τσέχοφ. Να ξανα-ακούσουμε το έργο. Να πετάξουμε από πάνω του τη σκόνη, τη διαμεσολαβημένη γνώση, τα επιστρώματα βεβαιοτήτων για το θέμα, τους ήρωες, για το αληθινό διακύβευμά του. Να ανακαλύψουμε τις κρυμμένες δράσεις. Να δούμε πώς αποτυπώνονται στις αντιδράσεις των ηρώων. Άλλωστε, ο Τσέχοφ τοποθετεί τη δράση πάντα ανάμεσα στις πράξεις ή εκτός σκηνής και αυτό που παρακολουθούμε είναι το πώς αυτές εγγράφονται στο σώμα και τον ψυχισμό των προσώπων του.

Διαβάζαμε λοιπόν το έργο. Ξανά και ξανά. Και η αφήγηση έγινε κομμάτι της παράστασης. Μια συλλογική φωνή, που όμως αρχίζει να υποχωρεί για να γεννηθούν μπροστά μας τα πρόσωπα. Και τα λόγια τους. Γιατί, με έναν τρόπο, είμαστε όλοι γλάροι, είμαστε όλοι μετέωροι στο αέναο κυνήγι της ευτυχίας. Σε αυτόν το «δρόμο μετ’ εμποδίων». Που διαρκώς μας καλεί σε υπερβάσεις. Που συχνά μας οδηγεί σε βαλτωμένες διαδρομές και υποχωρήσεις. Και που, μερικές ελάχιστες στιγμές, μας ανταμείβει σπαραχτικά. Έτσι, ίσα-ίσα για να πειστούμε ότι κάπου, κάπως, κάποτε, συμβαίνει. Η ευτυχία.

Στον Γλάρο, η ματαίωση των ονείρων της νιότης και οι λάθος επιλογές στον έρωτα ωθούν τη δράση. Το ερωτικό ασύμπτωτο, η απόρριψη, η αναπόσπαστη σχέση ζωής και τέχνης, οι συγκρούσεις του παλιού με το νέο, η κωμωδία της ανθρώπινης αποτυχίας, η απεγνωσμένη αναζήτηση της ευτυχίας: είναι όλα εκεί. Η παράσταση εστιάζει στην προσπάθεια που καταβάλλουν οι νέοι ήρωες για να αντισταθούν, ώστε να μην ενσωματωθούν σε έναν κόσμο τελματωμένο και παλιό. Σε κάθε πράξη του έργου, ένας νέος άνθρωπος, με όνειρα, με προσδοκίες, με ορμή, δεν αντέχει πια να είναι… γενναίος, απαρνιέται τη διαφορετικότητά του, γλιστρά και ενσωματώνεται σε έναν κόσμο συντηρητικό και συμβιβασμένο. Έναν κόσμο σαν αυτόν των γονιών μας, για τους οποίους συχνά νιώθουμε αγάπη, αλλά και ντροπή. Από αυτήν την άποψη, η παράσταση ανιχνεύει τη διάψευση των ονείρων, τη ματαίωση της επιθυμίας, την αγωνία της διατήρησης της προσωπικής ταυτότητας, αναζητώντας, ίσως, διεξόδους δημιουργικής αντίστασης μέσα από την ίδια την πράξη του θεάτρου.

Γιάννης Παρασκευόπουλος

 

 

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση:  Ξένια Καλογεροπούλου

Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος

Συνεργάτης Δραματουργός: Σοφία Ευτυχιάδου

Σκηνικά: RichardAntony

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Κοστούμια: Βασίλης Μπαρμαρίγος

Μουσική: Μάνος Μυλωνάκης                                          

Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδρέας Παράσχος                                   

Παραγωγή: Θέατρο Του Νέου Κόσμου - PanEntertainment

 

ΔΙΑΝΟΜΗ

Σόριν: Θανάσης Μιχαηλίδης                 

Αρκάντινα: Γιώτα Φέστα           

Τριγκόριν:   Γιώργος Βεργούλης

Τρέπλιεφ:   Γκαλ Α. Ρομπίσα                 

Νίνα: Χρυσή Μπαχτσεβάνη                  

Σαμράγιεφ: Στέλιος Νίνης                   

Πωλίνα: Ζωή Ιωαννίδη                        

Ντόρν: Αρτέμης Χαραλαμπίδης   

Μάσα: Έφη Γούση                     

Μεντβεντέγκο: Γιάννης Κοντός  

Γιάκοφ: Λάμπρος Γραμματικός   

Χώρος:

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Φρυνίχου 14, Πλάκα

Τηλέφωνο Κρατήσεων:  210 32 22 464

18.10.2019 – 16.01.2020

Παραστάσεις:

Τετάρτη 20:00

Πέμπτη 21:15

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 20:00

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-texnis-koun/o-glaros/

Ρ Ι Τ Τ Ε Ρ,   Ν Τ Ε Ν Ε, Φ Ο Σ

του Τόμας Μπέρνχαρντ

 

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

18.10.2019 – 16.01.2020

Τρία πρόσωπα. Τρείς ηθοποιοί. Ένα αιμομικτικό τρίο σε γεύμα ανάμεσα σε βαριά οικογενειακά πορτραίτα. Μία κωμικοτραγική ιεροτελεστία. Σαν χορωδία σε ένα κελί από παράφρονες, τρία αδέλφια αποπειρώνται ενάντια στην αφασία, στην παράλυσή τους, στο μηδενισμό, με όπλο τον μηδενισμό.

Ο Λούντβιχ, τρόφιμος σε μια κλινική για πνευματικά διαταραγμένους ασθενείς, επιστρέφει στο πατρικό του σπίτι όπου από πάντα κατοικείται από τις δύο αδερφές του, ηθοποιούς. Μπορούν να παίζουν στο θέατρο όποτε το επιθυμούν μιας και το πενηνταένα τοις εκατό του συγκεκριμένου θεάτρου τους ανήκει. Έτσι ξεκινάει το έργο. Και εκτυλίσσεται πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από ένα γεύμα όπου προσπαθούν να επικοινωνήσουν με παροιμιώδη ανικανότητα.

Ένα ασφυκτικός χώρος μαρτυρά το βαρύ παρελθόν, υψηλή τέχνη και διανόηση ανάμεσα σε κλασική μουσική, πίνακες προγόνων και μαθηματικούς ορισμούς. Τρία πρόσωπα που πιάστηκαν στον ιστό ενός κληρονομημένου ανταγωνισμού.

Με υπερβολή που αγγίζει το γκροτέσκ, ο Τόμας Μπέρνχαρντ δανείζεται ένα από τα σκληρότερα εφέ του μυθιστοριογράφου Χένρυ Τζαίημς: το διφορούμενο της αθωότητας. Τα δικά του γερασμένα «παιδιά», ο Λούντβιχ, η μεγαλύτερη και η μικρότερη αδελφή του, με  τέλεια υποκρισία, κρύβουν το Καθαρό Κακό που έχουν μέσα τους, ενώ, ταυτόχρονα, αντιπαραθέτουν την πραγματική, αδιάφθορη παιδική τους αθωότητα στο Αυθεντικό Κακό των «Μεγάλων», των προπατόρων τους. Θέλουν να ζήσουν, να επιβιώσουν μόνο με τον δικό τους τρόπο, ξεχνώντας την ανάγκη αποδοχής ή έστω ανοχής και του τρόπου των άλλων.

Το έργο μοιάζει να είναι μια αλληγορία για την ψευδαίσθηση. Πολιτικά, υποκινείται από την αγανάκτηση του συγγραφέα για την υποκριτική άρνηση των συμπατριωτών του Αυστριακών, να παραδεχθούν την συν-ευθύνη τους για την άνοδο του φασισμού και το αιματοκύλισμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπαρξιακά, ελατήριο δεν είναι άλλο, από τα προσωπικά βιώματα του συγγραφέα και την αγκύλωση της ψυχής και της διάνοιας στα άρρωστα μοτίβα που κληρονομούνται από το παρελθόν. Με έναν αμφίσημο τρόπο καταγελάει την ανθρώπινη ανικανότητα να οδηγηθεί προς την πραγματική ελευθερία της βούλησης, την ελευθερία που ανοίγει δρόμους για τη συμβιωτική συνύπαρξη.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας

Σκηνοθεσία: Μαρία Πρωτόπαππα

Σκηνικά-Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Κοστούμια: Άγις Παναγιώτου

Κατασκευές Αντικειμένων, Props: Γεωργία Μπούρα

Sound Design: Λόλεκ

Βοηθός Σκηνοθέτη-Εκτέλεση Παραγωγής: Μαρία Ξανθοπουλίδου

Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιουλία Σταμούλη

Βοηθός σκηνογράφου: Νατάσσα Τσιντικίδη

 

Τους πίνακες στην παράσταση τους φιλοτέχνησε η Νατάσα Πουλαντζά.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Λουκία Μιχαλοπούλου, Στεφανία Γουλιώτη, Αργύρης Ξάφης

Χώρος:

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Υπόγειο

Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα

Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 32 28 706

18.10.2019 – 16.01.2020

Παραστάσεις:

Τετάρτη 20:00

Πέμπτη 21:15

Παρασκευή 21:15

Σάββατο 18:15 & 21:15

Κυριακή 20:00

 

Εισιτήρια για την παράσταση προπωλούνται

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-texnis-karolou-koun/riter-ntene-fos/

7

Όλα τα εισιτήρια

Για όλες τις παραστάσεις

Μόνο από 9 έως 16 Σεπτεμβρίου

 

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου πρόκειται να παρουσιάσει την περίοδο 2019-2020 ένα ρεπερτόριο ιδιαίτερα πλούσιο, με παραγωγές, συμπαραγωγές και συνεργασίες, που θα βρουν στέγη όχι μόνο στη σταθερή του έδρα (Αντισθένους 7), αλλά και στο Θέατρο Τζένη Καρέζη, στο Θέατρο Άνεσις, στο Bios, στο Tempus Verum-Εν Αθήναις και στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν.

Λίγες εβδομάδες πριν την έναρξη της φετινής σεζόν, το Θέατρο του Νέου Κόσμου δίνει και φέτος τη δυνατότητα στο θεατρόφιλο κοινό να προμηθευτεί εισιτήρια για όλες τις παραστάσεις του στη μοναδική τιμή των 7€! Η προσφορά ισχύει για αγορές εισιτηρίων που θα γίνουν στο διάστημα 9-16 Σεπτεμβρίου και αφορά όλες τις παραγωγές που εντάσσονται στο φετινό του ρεπερτόριο.

Δείτε το πρόγραμμα παραστάσεων στο www.nkt.gr και προμηθευτείτε έγκαιρα τα εισιτήριά σας!

Για την καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού, από 9 μέχρι 16 Σεπτεμβρίου, τα ταμεία του Θεάτρου του Νέου Κόσμου (Αντισθένους 7, Αθήνα) και του Θεάτρου Τζένη Καρέζη (Ακαδημίας 3, Αθήνα) θα λειτουργούν καθημερινά από τις 10 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ.

Η προσφορά ισχύει για περιορισμένο αριθμό θέσεων.

Στα εισιτήρια της προσφοράς δεν γίνονται αλλαγές.

 

 

Εισιτήρια για όλες τις παραστάσεις προπωλούνται:

 

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

www.nkt.gr

www.facebook.com/theatroneoukosmou

Υπεύθυνη Επικοινωνίας:

Μαρία Τσολάκη

 

Παρατείνεται η θητεία του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Βαγγέλη Θεοδωροπούλου, η οποία λήγει στις 29 Απριλίου, έως και την ολοκλήρωση του Προγράμματος του Φεστιβάλ, όπως ο ίδιος ζήτησε.
Η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Μυρσίνη Ζορμπά ευχαριστεί τον κ. Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο για την ανανέωση του Φεστιβάλ και την προσέλκυση ευρύτερου κοινού.
Το Υπουργείο, όπως έχει ήδη ανακοινώσει για παρόμοιες θέσεις εποπτευόμενων φορέων, θα προχωρήσει σύντομα σε δημόσια πρόσκληση ενδιαφέροντος για τη θέση νέου καλλιτεχνικού διευθυντή, ο οποίος θα αναλάβει από την 1η Σεπτεμβρίου.
 
 Οι Θεσμοφοριάζουσες παρουσιάστηκαν το 411 π.Χ., πιθανότατα στα Μεγάλα Διονύσια. Ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του Αριστοφάνη, στο οποίο βασικός πρωταγωνιστής είναι ο αρχαίος τραγικός Ευριπίδης. Ο Αριστοφάνης χτίζει ολόκληρη την πλοκή του έργου γύρω από την γνωστή αντιπάθεια του τραγικού για τις γυναίκες, δημιουργώντας κωμικές καταστάσεις και μπερδέματα.
 
Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος σκηνοθετεί και πάλι Αριστοφάνη (έχουν προηγηθεί οι Αχαρνείς το 2005 και οι Εκκλησιάζουσες το 2012), έχοντας μαζί του μία ομάδα εκλεκτών συνεργατών και έναν θίασo αγαπημένων ηθοποιών. 
 
Ο Ευριπίδης έχει πληροφορηθεί ότι στη γιορτή των Θεσμοφορίων – γιορτή αποκλειστικά γυναικεία – οι γυναίκες θα αποφασίσουν πώς θα τον εξοντώσουν, επειδή έχουν εξοργιστεί από τον τρόπο που τις παρουσιάζει στις τραγωδίες του. Μετά την άρνηση του τραγικού ποιητή Αγάθωνα, αναλαμβάνει να τον βοηθήσει ο ηλικιωμένος Μνησίλοχος, ο οποίος μεταμφιέζεται σε γυναίκα και αναλαμβάνει να υπερασπιστεί τον Ευριπίδη στη συγκέντρωση. Όμως η ταυτότητά του αποκαλύπτεται και τώρα ο Ευριπίδης πρέπει όχι μόνο να υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του, αλλά και να απελευθερώσει τον φίλο του. 
 
Σημείωμα του σκηνοθέτη 
Στις Θεσμοφοριάζουσες, ένα από τα τρία «γυναικεία» έργα του Αριστοφάνη, γραμμένο την εποχή της κατάλυσης της Αθηναϊκής Δημοκρατίας −το 411 π.Χ., που θεωρείται χρόνος γραφής του, επιβλήθηκε Ολιγαρχία− μια μειονότητα της Πολιτείας, οι γυναίκες, κρούουν τον κώδωνα για την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας. Μπορεί σήμερα οι γυναίκες να μην είναι σε τέτοια δεινή θέση ώστε να οραματίζονται τους θεσμούς αντί να συμμετέχουν σε αυτούς, αλλά υπάρχουν πάντα μειονότητες που δεν δικαιούνται ίσο μερίδιο στην λειτουργία της Πολιτείας. Ένα έργο για τα ζητήματα των φύλων, για την διεκδίκηση της προσωπικής ταυτότητας, για το δικαίωμα στην πολιτειακή ισότητα, ένα έργο για την κρίση αξιών, τη φύση και τον νόμο. Και πάνω απ’ όλα, ένα έργο που, με όπλο το θέατρο και το χιούμορ, δίνει άπειρες δυνατότητες στον ηθοποιό να πρωταγωνιστήσει ως πολιτικό ον στη σκηνή της κωμωδίας.
 
Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
27 & 28 Ιουλίου, 21:00
 
 
Συντελεστές:
Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Ενδυματολόγος: Άγγελος Μέντης
Σκηνογράφος: Μαγδαληνή Αυγερινού
Χορογραφίες: Σεσίλ Μικρούτσικου
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Παντελής Δεντάκης
Μουσική διδασκαλία - Μουσικός: Αναστάσης Σαρακατσάνος
 
Παίζουν: Μάκης Παπαδημητρίου (Μνησίλοχος), Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος (Ευριπίδης), Γιώργος Χρυσοστόμου (Αγάθωνας, Τοξότης), Γιώργος Παπαγεωργίου (Υπηρέτης Αγάθωνα, Κλεισθένης), Θεσμοφοριάζουσες: Νάντια Κοντογεώργη (1η γυναίκα), Μαρία Κατσανδρή (2η γυναίκα), Άντρη Θεοδότου (3η γυναίκα), Ελένη Ουζουνίδου (Κηρύκαινα), Βαλέρια Δημητριάδου, Ειρήνη Μακρή, Κατερίνα Μαούτσου, Ίριδα Μάρα, Φραγκίσκη Μουστάκη,Ελένη Μπούκλη, Ηλέκτρα Σαρρή, Νατάσα Σφενδυλάκη, Αντιγόνη Φρυδά
 
Συμπαραγωγή: : Α. Μ. Τέχνη Χώρος - ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης - ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων - Ε.Φ.
 
Με αγγλικούς υπέρτιτλους.
 
Εισιτήρια από 8€ (early bird 6€) στο greekfestival.gr και στο 210 32 72000.
 

Η Αίθουσα της Πειραιώς 260 ήταν κατάμεστη από καλλιτέχνες και δημοσιογράφους. Όλοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του καλλιτεχνικού διευθυντή Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, ένα χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, για την παρουσίαση του προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, που είναι αφιερωμένο στην έλευση του ξένου.

Στο μότο του φεστιβάλ δηλώνεται χαρακτηριστικά: «Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον [...] ὃς ὡς ξένος οὐκ ἔχει τὴν κεφαλὴν ποῦ κλίνῃ».

Τη συνέντευξη προλόγισε η υπουργός Πολιτισμού, κυρία Λυδία Κονιόρδου:

Το φετινό φεστιβάλ στοχεύει, όπως ανέφερε ο κύριος Θεοδωρόπουλος, να προσελκύσει περισσότερους νέους, γι’ αυτό και δίνεται ένα νεανικό στίγμα με ένα προ-φεστιβάλ! Αυτό θα ξεκινήσει στην Πειραιώς 260 στις 22 Μαΐου, θα διαρκέσει μέχρι τις 28 Μαΐου και θα φιλοξενήσει δύο αυτοδιαχειριζόμενες πλατφόρμες. Πρόκειται για το δημοφιλές Βοb Festival, που προσφέρει βήμα πειραματισμού σε νεοσύστατες θεατρικές ομάδες, και την queer πλατφόρμα Sound Acts, που περιλαμβάνει ένα σύνολο από περφόρμανς σχετικά με την έμφυλη, φυλετική και σωματική ταυτότητα.

Μεγάλο στοίχημα του φεστιβάλ είναι η εκπαίδευση. Γι’ αυτό, όπως είχε ανακοινωθεί ήδη από πέρυσι, εγκαινιάζεται το Λύκειο της Επιδαύρου. Μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα κατατέθηκαν 150 αιτήσεις για τις μόλις 100 θέσεις των συμμετεχόντων. «Από την πρώτη μέρα που ανέλαβα τα καθήκοντά μου ως καλλιτεχνικός διευθυντής έθεσα ως πρωταρχικό στόχο τη σύνδεση της καλλιτεχνικής διαδικασίας με την εκπαίδευση και το διάλογο στο χώρο των παραστατικών τεχνών, και αυτόν ακριβώς το στόχο υπηρετεί η ίδρυση του Λυκείου Επιδαύρου», δήλωσε ο κύριος Θεοδωρόπουλος.

Επιπλέον μεγάλη βαρύτητα δίνεται φέτος σε συνεργασίες, κοινές δράσεις και συμπαραγωγές. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τις 11 παραστάσεις που θα παρουσιαστούν στα δύο θέατρα της Επιδαύρου οι δύο είναι συμπαραγωγές με ΔΗΠΕΘΕ: το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας και το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων.

Ταυτόχρονα ενισχύεται το στίγμα κάθε χώρου. Η Πειραιώς 260, όπως πάντα, ανήκει κατά κύριο λόγο στη σύγχρονη θεατρική και χορευτική δημιουργία, ενώ το Ηρώδειο θα έχει κυρίως μουσική ταυτότητα, καθώς θα φιλοξενήσει παραστάσεις λυρικού θεάτρου, ορχήστρες και συναυλίες κλασικής και σύγχρονης, βυζαντινής, παραδοσιακής και έντεχνης ελληνικής μουσικής. Στο Ηρώδειο θα επαναληφθεί επίσης, τιμώντας τη μνήμη του, η τελευταία παράσταση του Σπύρου Ευαγγελάτου, ο «Αμύντας» του Γεωργίου Μόρμορη.

Επίσης, στο πλαίσιο της προσπάθειας να γίνει πιο ουσιαστική η σχέση του καλλιτεχνικού κόσμου αλλά και του κοινού με τα έργα του προγράμματος, δίνεται έμφαση στις εκπαιδευτικές δράσεις (εργαστήρια, συζητήσεις, ημερίδες κ.λπ.), συνεχίζοντας την πολιτική που εφαρμόστηκε το καλοκαίρι του 2016.

Το φεστιβάλ όμως δεν μένει μόνο στους χώρους του, αλλά «κάνει άνοιγμα στην πόλη» με δράσεις σε μη θεατρικούς χώρους, δραματουργίες site specific, ποιητικές και μουσικές παραστάσεις καθώς και ακτιβιστικές παρεμβάσεις σε ευαίσθητες περιοχές.

Επιπλέον, μετά τη μετεγκατάσταση της Λυρικής Σκηνής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το Φεστιβάλ Αθηνών μπαίνει για δύο μήνες (Ιούνιο και Ιούλιο) στο Θέατρο Ολύμπια της οδού Ακαδημίας. Ο κύριος Θεοδωρόπουλος ευχαρίστησε τον κύριο Κουμεντάκη για την καλή συνεργασία και για την παραχώρηση του χώρου με όλο τον εξοπλισμό.

Όσον αφορά τα οικονομικά του φεστιβάλ, όπως επισήμανε ο υπεύθυνος οικονομικός διευθυντής, κύριος Σταυριανός, φέτος ο προϋπολογισμός είναι πολύ μικρότερος από άλλες χρονιές, αφού φτάνει τα 10.000.000 ευρώ, από τα οποία τα τέσσερα ουσιαστικά προορίζονται για το αμιγώς καλλιτεχνικό έργο.

Ο κύριος Θεοδωρόπουλος προανήγγειλε και τη θεματική της επόμενης χρονιάς, που θα αφορά την πολιτεία και τους πολίτες.

 

Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017:

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

 

[Όλες οι παραστάσεις θα έχουν αγγλικούς υπέρτιτλους.]

 

Τσέζαρις Γκραουζίνις – Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Επτά επί Θήβας του Αισχύλου

 

Μετά την αποκάλυψη των φρικτών πράξεών του, ο Οιδίποδας άφησε τον θρόνο στους δύο γιους του, οι οποίοι συμφώνησαν να κυβερνούν τη Θήβα εναλλάξ. Όταν ήρθε, ωστόσο, η σειρά του Πολυνείκη να αναλάβει την εξουσία, ο Ετεοκλής δεν τήρησε την υπόσχεσή του. Εξοργισμένος ο Πολυνείκης συμμάχησε με τον βασιλιά του Άργους Άδραστο και οργάνωσε εκστρατεία εναντίον της Θήβας. Επτά αρχηγοί των δύο αντίπαλων στρατευμάτων παρατάχθηκαν εκατέρωθεν των επτά πυλών της πόλης, με τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη αντιμέτωπους στην έβδομη πύλη. Κεντρικός ήρωας της τραγωδίας είναι ο Ετεοκλής· η Θήβα βρίσκεται σε ασφυκτική κατάσταση πολιορκίας κι εκείνος προσπαθεί να οργανώσει την αντεπίθεση σε μια μάχη καταδικασμένη, χωρίς πραγματικό νικητή. Από τις μεγάλες επιτυχίες του περυσινού προγράμματος της Επιδαύρου, οι Επτά επί Θήβας επαναλαμβάνονται και φέτος, ανοίγοντας το πρόγραμμα των Επιδαυρίων 2017. Μια παράσταση που ερευνά πώς το κοινό μας ένστικτο επιβίωσης συμβαδίζει με την ανάγκη να παραμείνουμε άνθρωποι, παρά τον φόβο, την ανασφάλεια, την απελπισία.

 

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας • Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις • Σκηνικά – Κοστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν • Μουσική: Δημήτρης Θεοχάρης • Χορογραφία – Κίνηση: Έντι Λάμε • Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος • Παίζουν: Γιάννης Στάνκογλου (Ετεοκλής), Κλειώ-Δανάη Οθωναίου (Αντιγόνη), Ιώβη Φραγκάτου (Ισμήνη), Γιώργος Καύκας (Άγγελος), Αλέξανδρος Τσακίρης (Κήρυκας) κ.ά.

 

[30 Ιουνίου - 1 Ιουλίου]

Σταύρος Τσακίρης 

Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή

 

Στην τελευταία τραγωδία του Σοφοκλή, ο Οιδίπους φτάνει στο άλσος του Κολωνού, στις παρυφές της πόλεως των Αθηνών, ζητώντας φιλοξενία – ένας «ξένος», τυφλός και ρακένδυτος μετά από δεκαετή περιπλάνηση. Χρειάζεται έναν τόπο ν’ αναπαυθεί, καθώς διαισθάνεται το τέλος να πλησιάζει. Μόνος συμπαραστάτης του η κόρη-αδελφή του Αντιγόνη. Μετά από διαπραγματεύσεις, του επιτρέπεται να κατοικήσει στα «σύνορα», στο μεταίχμιο νομιμότητας και παρανομίας, ζωής και θανάτου. Μέσα από τις συναντήσεις του με τον Θησέα, τον Κρέοντα, τη μικρότερη κόρη-αδελφή του Ισμήνη και τον γιο-αδελφό του Πολυνείκη κάνει ανασκόπηση της ζωής του και στοχάζεται επάνω στο παράλογο του ανθρώπινου βίου. Σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη, που υιοθετεί εδώ τη φόρμα του αφηγηματικού θεάτρου, ο θίασος εξιστορεί στους θεατές αυτή την ιστορία-«παραβολή», σ’ έναν άδειο χώρο, με ελάχιστα αντικείμενα. Οι ηθοποιοί ενδύονται τους ήρωες, που εμφανίζονται κι εξαφανίζονται σαν οπτασίες του ετοιμοθάνατου Οιδίποδα. Η μουσική, σε σύνθεση Μίνωα Μάτσα, εκτελείται ως παράλληλο κείμενο από τις φωνές των ηθοποιών και δίνει στο θέαμα τον χαρακτήρα ενός επικολυρικού ποιήματος. Στον ομώνυμο ρόλο ο σπουδαίος Κώστας Καζάκος.

 

Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης • Σκηνοθεσία: Σταύρος Τσακίρης • Σκηνικά: Κέννυ ΜακΛέλλαν • Κοστούμια: Θάλεια Ιστικοπούλου • Μουσική: Μίνως Μάτσας • Παίζουν: Δημήτρης Λιγνάδης (Ξένος), Κώστας Καζάκος (Οιδίπους), Κόρα Καρβούνη (Αντιγόνη), Τζένυ Κόλλια (Ισμήνη), Γιάννος Περλέγκας (Θησέας), Δημήτρης Ήμελλος (Κρέων), Δημήτρης Λάλος (Πολυνείκης), και 8μελής χορός ηθοποιών. Παραγωγή: Venus A.E.

 

[7 - 8 Ιουλίου]

 

Έκτορας Λυγίζος – ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας

Βάκχες του Ευριπίδη

 

Ο θεός Διόνυσος φτάνει στην πόλη με ανθρώπινη μορφή και ο βασιλιάς Πενθέας παλεύει να οχυρώσει εαυτόν και το άστυ απέναντι στην έλευση μιας θρησκείας που εξισώνει τους πάντες –νυν και πρώην βασιλιάδες, θεούς και δούλους, μάντεις και αγγελιοφόρους, γυναίκες και άνδρες– σε έναν κόσμο συμφιλίωσης του ανθρώπου με τα πιο ζωώδη, αλλά και αγνά του ένστικτα. Πρόκειται για τη μοναδική σωζόμενη τραγωδία όπου ο Διόνυσος συμμετέχει ως πρόσωπο του δράματος, αλλά και ως παντεπόπτης σκηνοθέτης- συγγραφέας. Η παράσταση εξερευνά τη σύγκρουση ανάμεσα στην ατομικότητα του ήρωα και την πολυφωνικότητα του χορού: οκτώ αφηγητές, εντάσσοντας τα χορικά στη βασική πλοκή, παρακολουθούν τη διαδικασία της σταδιακής σύνθεσης και αποσύνθεσης ενός μικτού συνόλου, την αντίσταση των μελών του, αλλά και τη λαχτάρα τους να ανέβουν φαντασιακά στο ιερό βουνό ως μαινάδες και να μετατραπούν σε βάκχες. Μια τελετή μύησης στη λατρεία του «άλλου», της οποίας πρώτο στάδιο είναι να σταθούν δύο άτομα αντιμέτωπα υπό το βλέμμα ενός θεατή- μάρτυρα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς • Διασκευή – Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος • Σκηνικά – Κοστούμια: Κλειώ Μπομπότη • Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης • Δραματολογική συνεργασία: Κατερίνα Κωνσταντινάκου • Σωματική προετοιμασία: Βίκυ Παναγιωτάκη • Φωνητική προετοιμασία: Ρηνιώ Κυριαζή • Παίζουν: Ανθή Ευστρατιάδου, Έκτορας Λυγίζος, Βασίλης Μαγουλιώτης, Άρης Μπαλής, Αργύρης Πανταζάρας, Ανέζα Παπαδοπούλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Χρήστος Στέργιογλου. Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας.

 

[14 – 15 Ιουλίου]

Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης – Εθνικό Θέατρο

Ειρήνη του Αριστοφάνη

 

Μια μουσική παράσταση σε σύνθεση του Νίκου Κυπουργού

 

Το Εθνικό Θέατρο ανέθεσε στον σπουδαίο συνθέτη Νίκο Κυπουργό τη μουσική σύνθεση και στον ταλαντούχο νέο συγγραφέα Δημοσθένη Παπαμάρκο το λιμπρέτο για τη δημιουργία μιας μουσικής παράστασης που βασίζεται στην Ειρήνη του Αριστοφάνη. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο καταξιωμένος σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, ενώ τον ρόλο του Τρυγαίου ερμηνεύει ο πάντοτε απρόβλεπτος Τζίμης Πανούσης. Η Καμεράτα - Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, υπό τη διεύθυνση του διεθνούς φήμης μαέστρου Γιώργου Πέτρου, συνοδεύει ζωντανά την παράσταση στην Επίδαυρο. Η Ειρήνη παρουσιάστηκε στα Μεγάλα Διονύσια το 421 π.Χ., αποσπώντας το δεύτερο βραβείο, λίγες μόλις ημέρες πριν από τη σύναψη της Νικίειας Ειρήνης, που συνοδευόταν από ελπίδες για το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου. Αυτή ακριβώς η εύθραυστη, όπως αποδείχθηκε, ισορροπία μεταξύ του πολέμου και της ειρήνης, το ηρακλείτειο ρητό «Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί» και το ακανθώδες ερώτημα κατά πόσο η ειρήνη είναι συνώνυμο της ευτυχίας και της αρετής εμπνέουν τους συντελεστές της ιδιαίτερης αυτής παράστασης.

 

Λιμπρέτο: Δημοσθένης Παπαμάρκος • Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης • Video mapping: Στάθης Μήτσιος • Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου • Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου • Συμμετέχει η Καμεράτα – Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου. Παίζουν: Τζίμης Πανούσης (Τρυγαίος), Τάσης Χριστογιαννόπουλος (Ερμής), Ειρήνη Καράγιαννη (Ειρήνη), Αιμιλιανός Σταματάκης (Πόλεμος). Χορός: Ασημίνα Αναστασοπούλου, Θωμάς Βελισσάρης, Δημήτρης Γεωργιάδης, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Νίκος Καρδώνης, Γιασεμί Κηλαηδόνη, Γιάννης Κλίνης, Νάντια Κοντογεώργη, Ελίτα Κουνάδη, Ηλίας Κουνέλας, Ελένη Μπούκλη, Μαρία Νίκα, Μαρίνα Σάττι, Γιωργής Τσουρής, Αντιγόνη Φρυδά.

 

[21 – 22 Ιουλίου]

Κατερίνα Ευαγγελάτου – Εθνικό Θέατρο

Άλκηστη του Ευριπίδη

 

Το Εθνικό Θέατρο προσεγγίζει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και συγχρόνως προκλητικά έργα του Ευριπίδη, την Άλκηστη, αναθέτοντας την παρουσίασή της στην Κατερίνα Ευαγγελάτου, που θα πραγματοποιήσει την πρώτη της σκηνοθεσία στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Έργο που φέρει επί σκηνής τον θρίαμβο επί του θανάτου, η Άλκηστη, το πρώτο από τα σωζόμενα του Ευριπίδη (438 π.Χ.), προκάλεσε ατελεύτητες συζητήσεις για το είδος στο οποίο ανήκει, εξαιτίας της συνύπαρξης τραγικών και κωμικών στοιχείων. Παράλληλα, η εμφανής σοφιστική επίδραση πυροδότησε σειρά από θέματα ηθικής των διαπροσωπικών σχέσεων. Σε έναν κόσμο όπου έχει κανείς τη δυνατότητα να ανταλλάξει τον θάνατό του με τη ζωή κάποιου άλλου, ο συγγραφέας του «Αθηναϊκού Διαφωτισμού» υποβάλλει σε εξονυχιστικό έλεγχο σχέσεις «αδιαμφισβήτητης» ανιδιοτέλειας και θέτει επί τάπητος τολμηρά ερωτήματα: Πώς αποδεικνύεται η αγάπη; Μέχρι πού φτάνει η αφοσίωση; Ποια ζωή έχει μεγαλύτερη αξία, και για ποιον λόγο; Οι νόμοι των ανθρώπων δίνουν επαρκείς απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα; Και τι γίνεται όταν η παρέμβαση των θεών αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού;

 

Μετάφραση: Κώστας Τοπούζης • Σκηνοθεσία – Επεξεργασία μετάφρασης: Κατερίνα Ευαγγελάτου • Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη • Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα • Κίνηση: Πατρίσια Απέργη • Μουσική: Γιώργος Πούλιος • Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου • Παίζουν: Νίκος Κουρής (Άδμητος), Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος (Ηρακλής), Μαρία Κίτσου (Άλκηστη), Γιάννης Φέρτης (Φέρης), Κώστας Βασαρδάνης (Απόλλων), Σωτήρης Τσακομίδης (Θάνατος), Δημήτρης Παπανικολάου (Δούλος). Χορός: Κωνσταντίνος Βουδούρης, Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Γιώργος Ζυγούρης, Στάθης Κόικας, Μιχάλης Μιχαλακίδης, Αντώνης Μιχαλόπουλος, Γιώργος Νούσης, Χρήστος Ξυραφάκης, Στέλιος Παυλόπουλος, Δημόκριτος Σηφάκης, Περικλής Σκορδίλης, Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Βαλάντης Φράγκος. Συμμετέχουν πέντε μουσικοί επί σκηνής.

 

[28 – 29 Ιουλίου]

 

 Μαριάννα Κάλμπαρη – Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων

Μήδεια του Ευριπίδη

 

Η βαρβαρότητα του έρωτα

 

«Δύο φορές βάρβαρη η Μήδεια, από καταγωγή και από έρωτα» γράφει στον πρόλογο της αξεπέραστης μετάφρασής του ο Γιώργος Χειμωνάς. Δύο όψεις έχει ο έρωτας: τη «βάρβαρη», τη βυθισμένη στον πόνο και στο σκοτάδι, αλλά και την ονειρική, την ηδονική, τη λουσμένη στο φως. Μέσα από το έργο του Ευριπίδη, αλλά και κείμενα της αρχαιοελληνικής γραμματείας (Σαπφώ, Πλάτων, Θεόφραστος κ.ά.), τραγουδώντας τη γιορτή και το πένθος του έρωτα, η παράσταση του Θεάτρου Τέχνης διερευνά τον τρόπο με τον οποίο το βαθύ, τρομακτικό σκοτάδι της άγριας πλευράς του έρωτα καταπίνει βάναυσα κάθε τι ωραίο και ευγενές, οδηγώντας την ψυχή στο απόλυτο κακό. Στην επιτακτική ανάγκη να προκαλέσει τον ίδιο ακριβώς πόνο που ένιωσε. Γιατί «δεν υπάρχει οργή πιο φοβερή και αθεράπευτη από αυτήν που γεννιέται ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν αγαπηθεί»...

 

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς • Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη • Σκηνικά – Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης • Μουσική: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος • Χορογραφία: Μαρίζα Τσίγκα • Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου • Δραματολόγος παράστασης: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου • Παίζουν: Μαρία Ναυπλιώτου, Χάρης Φραγκούλης, Αλεξάνδρα Καζάζου, Φωτεινή Μπαξεβάνη, Θεοδώρα Τζήμου, Σύρμω Κεκέ, Ιωάννα Μαυρέα, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Γεράσιμος Γεννατάς, Δημήτρης Πασσάς και σπουδάστριες της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης. Συμμετέχουν τέσσερις μουσικοί. Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν.

 

[4- 5 Αυγούστου]

Άρης Μπινιάρης  –  Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου

Πέρσες του Αισχύλου

 

Για πρώτη φορά στην Επίδαυρο, σε μια παραγωγή του ΘΟΚ με πλειάδα σπουδαίων Ελλαδιτών και Κυπρίων ηθοποιών, ο νεότατος Άρης Μπινιάρης, που έχει διακριθεί για τις εκρηκτικές παραστάσεις του τα τελευταία χρόνια, προτείνει μια ζωντανή σύνθεση ποιητικού λόγου, μουσικής και θεατρικής δράσης. Όχημα της παράστασης, που δομείται στη συνάντηση του ρυθμού και της λέξης, είναι η μουσικότητα. Όλοι οι βασικοί χαρακτήρες, όπως και ο χορός, ερμηνεύονται με τρόπο που αποκαλύπτει τη μουσική υφή του έργου. Η παράσταση ξεδιπλώνεται μέσα από τη δράση, τη λέξη, το τραγούδισμα και τον χορό, αναζητώντας μια θεμελιώδη απλότητα, που θα αναδείξει τις αδιάκοπες εσωτερικές δονήσεις του αρχαίου ελληνικού δράματος.

 

Μετάφραση: Παναγιώτης Μουλλάς • Σκηνοθεσία – Mουσική δραματουργία: Άρης Μπινιάρης • Δραματουργική συνεργασία: Αντώνης Σολωμού • Μετρική διδασκαλία: Θεόδωρος Στεφανόπουλος • Σκηνικά: Κωνσταντίνος Λουκά • Κοστούμια: Ελένη Τζιρκαλλή • Κινησιολογία: Λία Χαράκη • Σχεδιασμός φωτισμού: Γεώργιος Κουκουμάς • Ηχητικός σχεδιασμός: Γιώργος Χριστοφή • Παίζουν: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (Άτοσσα), Χάρης Χαραλάμπους (Αγγελιαφόρος), Νίκος Ψαρράς (Δαρείος), Αντώνης Μυριαγκός (Ξέρξης). Χορός: Ηλίας Ανδρέου, Πέτρος Γιωρκάτζης, Γιώργος Ευαγόρου, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Νεκτάριος Θεοδώρου, Μάριος Κωνσταντίνου, Παναγιώτης Λάρκου, Δαυίδ Μαλτέζε, Γιάννης Μίνως, Άρης Μπινιάρης, Ονισήφορος Ονισηφόρου, Αντρέας Παπαμιχαλόπουλος, Μάνος Πετράκης, Στέφανος Πίττας, Κωνσταντίνος Σεβδαλής.

 

[11-12 Αυγούστου]

Ρενέ Πόλλες – I Love you, but I’ve Chosen Entdramatisierung /Σ’ αγαπώ, αλλά επέλεξα την αποδραματοποίηση

Γιορτή λήξης

Εδώ είν’ αλώνι για χορό!

 

Το Φεστιβάλ Επιδαύρου τιμά τη μουσικοχορευτική παράδοση του Μοριά

 

Με αφετηρία τον επτάσημο ρυθμό του συρτού καλαματιανού (που απαντάται ήδη στον Αριστοφάνη) και τον αρχαίο τσακώνικο τελετουργικό χορό, το Φεστιβάλ Επιδαύρου θα ολοκληρώσει τον κύκλο των φετινών παραστάσεων με ένα τιμητικό-γιορταστικό αφιέρωμα στην πλούσια μουσικοχορευτική παράδοση του Μοριά, ως διαχρονική κιβωτό της ταυτότητας και της ιστορικής μνήμης. Η ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου μετατρέπεται στο μεγάλο αλώνι-χοροστάσι του Χρόνου, για να υποδεχτεί τους σύγχρονους συμποσιαστές, τραγουδιστές, οργανοπαίκτες και χορευτές απ’ όλη την Πελοπόννησο, σε μιαν ανοιχτή πρόσκληση για συμμετοχή στον κύκλο και την τελετουργία του ελληνικού παραδοσιακού γλεντιού.

 

Καλλιτεχνική – Μουσική επιμέλεια: Λάμπρος Λιάβας • Σκηνική επιμέλεια: Σοφία Σπυράτου • Σχεδιασμός φωτισμού: Λευτέρης Παυλόπουλος • Συνεργασία: Κέντρο Ελληνικής Μουσικής «Φοίβος Ανωγειανάκης», Λύκειον των Ελληνίδων Καλαμάτας.

 

[19 Αυγούστου]

 

Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

 

[Όλες οι παραστάσεις θα έχουν αγγλικούς υπέρτιτλους.]

Δημήτρης Καραντζάς

Μήδεια του Ευριπίδη

 

Η παράσταση επιχειρεί να ανασύρει και να τοποθετήσει το ζήτημα «Μήδεια» στο επίκεντρο. Τρεις άντρες βρίσκονται πάνω στη σκηνή προκειμένου να αναρωτηθούν, να επανεξετάσουν, να επιχειρήσουν να δώσουν απαντήσεις στον «θρύλο» της Μήδειας από αντρική σκοπιά. Σε ποια σημεία η Μήδεια «υποκρίνεται», σε ποια σημεία επιχειρηματολογεί επαρκώς, ποια μέρη του έργου είναι αμιγώς λογικά και δικαιολογημένα και πού σφάλλει; Πώς τρία πρόσωπα αντίθετου φύλου από αυτό του ρόλου μπορούν να δικαιολογήσουν και να αθωώσουν την πράξη της Μήδειας; Η παράσταση επανέρχεται στο έργο για να θέσει όλα αυτά τα ζητήματα σε έναν πάγκο ανατομικής μελέτης της ρυθμολογίας και της επιχειρηματολογίας του, σε μια «ψιθυριστή» παράσταση που προσπαθεί να αγγίξει το «σύμπτωμα» της Μήδειας υπό τους ήχους ζωντανής μουσικής.

 

Μετάφραση: Μίνως Βολανάκης • Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς • Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Καραντζάς, Θεοδώρα Καπράλου • Μουσική: Ανρί Κεργκομάρ • Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου • Κοστούμια : Ιωάννα Τσάμη • Φωτισμοί : Αλέκος Αναστασίου • Κίνηση: Χρήστος Παπαδόπουλος • Παίζουν: Γιώργος Γάλλος (Μήδεια, Τροφός), Χρήστος Λούλης (Ιάσων, Κρέοντας, Παιδαγωγός, Αιγέας, Άγγελος), Μιχάλης Σαράντης (Χορός).

 

[30 Ιουνίου - 1 Ιουλίου]

 

 

 

Ιώ Βουλγαράκη – ΠΥΡ

Άφιξις

 

Με αφετηρία τη Μνηστηροφονία από την ομηρική Οδύσσεια

 

Πέρα και πριν από οποιαδήποτε απόπειρα ερμηνείας, η Οδύσσεια είναι ένα τραγούδι επιστροφής, προερχόμενο από μια εποχή που τα μακρινά ταξίδια των ναυτικών γεννούσαν τραγούδια για την απουσία. Επιστρέφοντας στην Ιθάκη, έπειτα από είκοσι χρόνια, ο Οδυσσέας θα σκοτώσει 108 άνδρες που διεκδικούν τη γυναίκα και τον θρόνο του, ξεκληρίζοντας το νησί. Αυτό το μακελειό εγείρει τα ερωτήματα: Σε τι επιστρέφει ο Οδυσσέας; Ποιος θυμάται τον απόντα βασιλιά και ποιος είναι σήμερα αυτός ο άντρας; Και γιατί χρειάζεται να χυθεί τόσο αίμα; Η παράσταση επικεντρώνεται στη στιγμή της επιστροφής, για να μιλήσει ακριβώς για το ανέφικτο της επιστροφής. Ποτέ δεν μπορούμε να επιστρέψουμε σε καμιά πατρίδα, αφού ο χρόνος κινείται αμείλικτα μόνο προς τα μπρος και τίποτα δεν παραμένει όπως το έχει διαφυλάξει η μνήμη. Έτσι, ο Οδυσσέας επιστρέφει σε ένα «φάντασμα ονείρου». Ανοίγοντας τη δράση πέρα από τα όρια του θεατρικού χώρου, με όχημα τη σπουδαία μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη, και επενδύοντας στην αφήγηση και όχι στον ρεαλισμό, η παράσταση της Ιώς Βουλγαράκη και της ομάδας ΠΥΡ, που έχει συνιδρύσει με τον Αργύρη Ξάφη και τη Δέσποινα Κούρτη, επιχειρεί να φωτίσει την ψυχική μας σύνδεση με μια από τις πιο αιματηρές σκηνές της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.

 

Μετάφραση: Δ.Ν. Μαρωνίτης • Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Ιώ Βουλγαράκη • Σκηνικά: Άννα Φιοντόροβα • Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού • Μουσική: Σαβίνα Γιαννάτου • Κίνηση: Σοφία Πάσχου • Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου • Παίζουν: Γιώργος Δικαίος, Δέσποινα Κούρτη, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Μαίρη Μηνά, Γιώργος Μπινιάρης, Αργύρης Ξάφης, Γιώργος Παπαγεωργίου.

 

Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και Εθνικό Θέατρο.

 

[7-8 Ιουλίου]

Μάρτα Γκόρνιτσκα, The Hymn to Love / O ύμνος στον έρωτα

 

Παντελής Δεντάκης

Κύκλωπας του Ευριπίδη

 

Ένας κόσμος αντρικός, ωμός και βίαιος, κόσμος αλληλοεξόντωσης και ανθρωποφαγίας, όπου το δίκαιο ορίζεται από τον εκάστοτε ισχυρό. Στη χώρα των Κυκλώπων ο ξένος δεν περιθάλπεται, δεν φιλοξενείται, γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης ή κατασπαράσσεται. Εκεί δεν μπορείς να είσαι ούτε καλός ούτε κακός. Εκεί μπορείς να είσαι μόνο φοβισμένος και απελπισμένος ή σκληρός και ανελέητος. Τα πρόσωπα του Ευριπίδη ακροβατούν ανάμεσα στην ελαφράδα, τη γελοιότητα, την πονηριά, τον καιροσκοπισμό, την ηθική παρακμή, την αγριότητα. Γελοιοποιούν και γελοιοποιούνται. Συντρίβουν και συντρίβονται.

 

Η παράσταση, με αποκλειστικά γυναικεία διανομή, διερευνά αυτόν τον άκρως αντρικό κόσμο, μέσα από τη γυναικεία φύση. Μέσα από τον ψυχισμό, τα εκφραστικά μέσα, το σώμα της γυναίκας. Και αναζητά την ισορροπία ανάμεσα στο σοβαρό και το γελοίο, ανάμεσα στο σπλάτερ και την κωμωδία.

 

Μετάφραση: Παντελής Μπουκάλας • Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης • Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα • Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου • Μουσική: Λευτέρης Βενιάδης • Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης • Παίζουν: Στεφανία Γουλιώτη (Κύκλωπας), Άννα Καλαϊτζίδου (Οδυσσέας), Κατερίνα Λυπηρίδου (Σιληνός), Νεφέλη Μαϊστράλη, Μαρία Μοσχούρη, Αμαλία Νίνου, Μυρτώ Πανάγου, Ελένη Τσιμπρικίδου (Σάτυροι).

 

Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και Εθνικό Θέατρο.

 

[21-22 Ιουλίου]

Ολιβιέ Πυ

Προμηθέας Δεσμώτης, Ικέτιδες του Αισχύλου

 

Για ακόμα μια φορά, ο αιρετικός ηθοποιός, ποιητής και σκηνοθέτης Olivier Py (Ολιβιέ Πυ) επιχειρεί να νοηματοδοτήσει το παρόν μέσα από την επανανάγνωση εμβληματικών έργων του παρελθόντος, εδώ του Προμηθέα Δεσμώτη και των Ικετίδων του Αισχύλου. Η παράσταση, σε μινιμαλιστική φόρμα, με μια διανομή τριών ηθοποιών, σε δική του μετάφραση και σπονδυλωτή σκηνοθεσία, έκανε πρεμιέρα πέρυσι το καλοκαίρι στο Φεστιβάλ της Αβινιόν. Στον Προμηθέα Δεσμώτη, έργο συγχρόνως μεταφυσικό και βαθιά πολιτικό, ένας τιτάνας βασανίζεται από τους θεούς εξαιτίας της αγάπης που τρέφει για την ανθρωπότητα. Μετατρέπεται έτσι σε αιώνιο σύμβολο ανυπακοής, ένας κατεξοχήν πολιτικός κρατούμενος. Ο Προμηθέας, κατά τον Πυ, μας «διδάσκει την έννοια της εξέγερσης». Αλλά και οι Ικέτιδες θίγουν διαχρονικά πολιτικά ζητήματα, μεταξύ αυτών τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη, τον νόμο, τον σεβασμό για τον ξένο και για τη γυναίκα. Το έργο απηχεί την άποψη του Αισχύλου ότι ο νόμος δεν μπορεί να είναι η απάντηση για τα πάντα. Γι’ αυτόν τον λόγο, άλλωστε, το θέατρο καθίσταται απαραίτητο ως χώρος που προσφέρεται για δημόσια συζήτηση και στοχασμό. Η παραδοσιακή έννοια της κάθαρσης, ως πράξη θεαματικής εκκαθάρισης, θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί: ο θυμός δεν πρέπει να επικρατήσει.

 

Γαλλικό κείμενο – Σκηνοθεσία: Olivier Py • Καλλιτεχνική συνεργασία – Κοστούμια: Pierre André Weitz • Παίζουν: Philippe Girard, Frédéric Le Sacripan, Mireille Herbstmeyer. Παραγωγή του Φεστιβάλ της Αβινιόν. Résidence FabricA Φεστιβάλ της Αβινιόν. Υποστήριξη: Spedidam. Περιοδεύουσα παράσταση. Πρώτη παρουσίαση: 6.07. 2016 στο πλαίσιο του 70ού Φεστιβάλ της Αβινιόν. Υπό την αιγίδα του Γαλλικού Ινστιτούτου. Στα γαλλικά, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

 

[4-5 Αυγούστου]

Ολιβιέ Πυ, Προμηθέας Δεσμώτης, Ικέτιδες του Αισχύλου

Λύκειο Επιδαύρου

 

Διεθνές θερινό σχολείο αρχαίου δράματος

4 - 19 Ιουλίου 2017

 

Φέτος το καλοκαίρι θα λειτουργήσει για πρώτη φορά το Λύκειο Επιδαύρου, ένα διεθνές κέντρο για την εφαρμοσμένη μελέτη του αρχαίου δράματος, που θα πραγματοποιείται κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ, στην περιοχή της Επιδαύρου. Το Λύκειο Επιδαύρου απευθύνεται σε σπουδαστές και σπουδάστριες ακαδημιών θεάτρου, δραματικών σχολών και τμημάτων θεατρικών σπουδών με κατεύθυνση θεατρικής πρακτικής, καθώς και σε αποφοίτους ανάλογων σχολών από όλον τον κόσμο.

 

Το Λύκειο επικεντρώνεται στην έρευνα της παράστασης του αρχαίου δράματος(τραγωδίας, κωμωδίας, σατυρικού δράματος) σε πρακτικό και σε θεωρητικό επίπεδο. Οι διαφορετικές αισθητικές τάσεις, καλλιτεχνικές σχολές, μέθοδοι και ερμηνευτικές προσεγγίσεις, από τις πιο παραδοσιακές έως τις πιο πειραματικές, θα αναπτύσσονται μέσα από κύκλους μαθημάτων, μάστερκλας, εκπαιδευτικές επισκέψεις και άλλες δράσεις που θα πραγματοποιούνται σε διάφορες τοποθεσίες της γύρω περιοχής (αρχαία θέατρα, αρχαιολογικούς χώρους, φυσικά τοπία, σχολεία), ειδικά επιλεγμένες για τους σκοπούς αυτού του θερινού σχολείου, σε συνεργασία με τους αντίστοιχους φορείς.

 

Σκοπός του Λυκείου είναι η ανάπτυξη της θεατρικής παιδείας μέσα από την υποκριτική, την κίνηση, τον χορό, το τραγούδι, τη μουσικότητα και άλλα δομικά στοιχεία για την εξοικείωση του ηθοποιού με το αρχαίο δράμα. Με 170 ώρες διδασκαλίας, 8 διαφορετικούς κύκλους σεμιναρίων και έως 100 σπουδαστές και σπουδάστριες, το Λύκειο έχει φέτος ως θέμα την «Έλευση του ξένου», θεματική που διατρέχει και τις παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου.

 

Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί αυτή την πρώτη χρονιά λειτουργίας του Λυκείου στιςρίζες του αρχαίου θεάτρου, σε αρχετυπικές δομές κοινές σε παλαιούς πολιτισμούς, όπως ο ελληνικός, ο ινδικός, ο κινεζικός, και στον τρόπο με τον οποίο οι δομές αυτές εκφράζονται δημιουργικά στη σύγχρονη σκηνή. Ανάμεσα στους καθηγητές είναι ο διεθνούς φήμης και πολυβραβευμένος Ρώσος σκηνοθέτης και καθηγητής Adolf Shapiro (Άντολφ Σαπίρο), ο γνωστός σκηνοθέτης Phillip Zarrilli (Φίλιπ Ζαρρίλι), ερμηνευτής και δάσκαλος μιας μοναδικής μεθόδου για ηθοποιούς που συνδυάζει γιόγκα και πολεμικές τέχνες, οι Simon Abkarian (Σιμόν Αμπκαριάν) και Catherine Schaub–Abkarian (Κατρίν Σωμπ-Αμπκαριάν), από τους βασικούς συντελεστές του θρυλικού «Θεάτρου του Ήλιου» της Αριάν Μνουσκίν, η Rosalba Torres Guerrero (Ροζάλμπα Τόρρες Γκερρέρο), από τα βασικά μέλη της ομάδας Rosas της Αν Τερέζα Ντε Κεερσμάκερ, ο ευφάνταστος χορευτής και χορογράφος Koen Augustijnen (Κοέν Ωγκουστίνεν), στενός συνεργάτης των Μπαλέτων C de la B, ο δραματουργός χορού Guy Cools (Γκυ Κουλς), ο ηθοποιός και δάσκαλος Enrico Bonavera (Ενρίκο Μποναβέρα), από τους βασικούς συνεργάτες του Piccolo Teatro του Μιλάνου, ο σκηνοθέτης Σωτήρης Καραμεσίνης, γνωστός στη Βραζιλία για την ανάπτυξη της μεθόδου MUSA, που εισάγει τη μουσική ως θεμελιώδες στοιχείο στην καθημερινή εκπαίδευση του ηθοποιού, οι RootlessRoot (Λίντα Καπετανέα και Γιόζεφ Φρούτσεκ), δημιουργοί της μεθόδου Fighting Monkey για την έρευνα αξιών και αισθητικών απόψεων μέσω του χορού και της κίνησης, η  ερμηνεύτρια, ηθοποιός και σκηνοθέτις Μάρθα Φριντζήλα, ο σκηνοθέτης Σίμος Κακάλας, η ηθοποιός και δασκάλα φωνητικής Ρηνιώ Κυριαζή, ο σκηνοθέτης και πρωτοχορευτής στο Λύκειο Ελληνίδων Κωνσταντίνος Ντέλλας, η λαογράφος-εθνολόγος Μιράντα Τερζοπούλου, με μακροχρόνια έρευνα στην παραδοσιακή μουσική, τη λαϊκή λατρεία και τις λαϊκές τελετουργίες, η θεατρολόγος, μεταφράστρια και κριτικός Ελένη Βαροπούλου κ.ά.

 

Στις δράσεις του Λυκείου Επιδαύρου εντάσσονται επίσης βιωματικά εργαστήριαγια παιδιά, εφήβους και ενηλίκους της περιοχής, σε συνεργασία με τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης.

 

Το Λύκειο Επιδαύρου υλοποιείται σε συνεργασία με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Ταυτόχρονα, έχει ενταχθεί στο Διεθνές Δίκτυο Αρχαίου Δράματος που θεσμοθετήθηκε πρόσφατα από το Υπουργείο Πολιτισμού, στο οποίο συμμετέχουν επίσης το Εθνικό Θέατρο σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Αττικό Σχολείο Αρχαίου Δράματος της Ελευσίνας 2021, Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.

 

Πληροφορίες και αίτηση συμμετοχής: http://greekfestival.gr/gr/epidaurus_lyceum

Μάρθα Φριντζήλα

Βάκχες: μια λειτουργία

 

Με τη συμμετοχή των σπουδαστών του Λυκείου Επιδαύρου

 

Με πυρήνα τον αρχετυπικό χαρακτήρα του Διονύσου ως ξένου και με κεντρικό άξονα τη μουσική και την εξουσία της πάνω στους ανθρώπους, η παράσταση των Βακχών παρουσιάζεται ως μουσικό θεραπευτικό δρώμενο που ενώνει την «οργιαστική» ροκ με τους αφρικανικούς ρυθμούς και τους αραβικούς μουσικούς δρόμους. Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί στο Αρχαίο Στάδιο της Επιδαύρου με τη συμμετοχή των σπουδαστών του Λυκείου.

 

Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα • Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα • Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης • Χορογραφία: RootlessRoot (Λίντα Καπετανέα, Γιόζεφ Φρούτσεκ) • Ηθοποιοί – Τραγουδιστές: Νάνσυ Σιδέρη, Σταυρούλα Παυλίκου, Μάρθα Φριντζήλα, Μιχάλης Πανάδης, Φοίβος Συμεωνίδης, Τάσος Δημητρόπουλος • Mουσικοί: Βασίλης Μαντζούκης (ηλεκτρική κιθάρα, tapes, φωνή), Αντώνης Μαράτος (μπάσο), Νίκος Παπαβρανούσης (τύμπανα), Kώστας Νικολόπουλος (ηλεκτρική κιθάρα), Πανού Μανού (ηλεκτρική κιθάρα, φωνή), Βαγγέλης Παρασκευαΐδης (τύμπανα, κρουστά), Κοσμάς Λαμπίδης (νέι).

 

[Aρχαίο Στάδιο Επιδαύρου, 18 Ιουλίου]

Εκπαιδευτικές δράσεις στην Αργολίδα

Στο πλαίσιο της προσπάθειας ενδυνάμωσης των σχέσεων με την τοπική κοινωνία της Αργολίδας, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, σε συνεργασία με το Δήμο Ναυπλιέων και το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ξεκίνησε από τον Μάρτιο σειρά δράσεων, που στοχεύουν στην εξοικείωση με το περιεχόμενο και τη μορφή των παραστάσεων του φετινού προγράμματος. Στις δράσεις αυτές λαμβάνουν μέρος ομάδες μαθητών από την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αλλά και ομάδες ενηλίκων, με εμψυχωτές έμπειρους θεατροπαιδαγωγούς και θεατρολόγους, καθώς και καλλιτέχνες από την Αργολίδα.

 

Δημιουργική απασχόληση παιδιών

Συνεχίζεται και φέτος η δημιουργική απασχόληση παιδιών στην Επίδαυρο, που θεσμοθετήθηκε πρώτη φορά πέρυσι, με μεγάλη επιτυχία. Το καλλιτεχνικό και εκπαιδευτικό αυτό πρόγραμμα για παιδιά 4 έως 12 ετών, που πραγματοποιείται κάθε Παρασκευή και Σάββατο, σε άμεση συνάρτηση με τις παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, δίνει τη δυνατότητα στους μεγάλους να παρακολουθούν τις παραστάσεις απερίσπαστοι, ενώ τα παιδιά απασχολούνται προσεγγίζοντας τις έννοιες και το περιεχόμενο των έργων μέσα από το θεατρικόπαιχνίδι.

Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

Μονοπάτια πολιτισμού

Το πρόγραμμα «Μονοπάτια πολιτισμού» της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, που εγκαινιάζεται φέτος στην Επίδαυρο, μας φέρνει κοντά στην ιστορία, τον πολιτισμό και το περιβάλλον, αξιοποιώντας αρχαία μονοπάτια που ένωναν στο παρελθόν πόλεις και χωριά. Με τη συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κατοίκων κάθε περιοχής, με μελετημένη επιλογή διαδρομών και σηματοδότηση, τα μονοπάτια γίνονται πάλι προσβάσιμα και ελκυστικά, ενώ τονώνουν την οικονομία, παρακινώντας τους επισκέπτες να ανακαλύψουν τις ομορφιές και τα προϊόντα του τόπου. Το Σάββατο 1η Ιουλίου 2017, με την έναρξη του Φεστιβάλ Επιδαύρου και σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας, εγκαινιάζονται τα «Μονοπάτια πολιτισμού» στην περιοχή της Επιδαύρου. Ένας ξεχωριστός περίπατος στο ιστορικό μονοπάτι που περιβάλλει τον αρχαιολογικό χώρο, διάρκειας 1 ½ ώρας περίπου, θα οδηγήσει τους περιπατητές στο αρχαίο θέατρο για να παρακολουθήσουν την παράστασηστα χνάρια των βημάτων των αρχαίων θεατών.

 

[1η Ιουλίου]

Αθήνα

 [Με την υποστήριξη του Δικτύου Πολιτισμού Athens Culture Net]Πόλη: μύθος και ιστορία

 

Γιώργος Σαχίνης – UrbanDig Project

Στάση Ομόνοια

 

Από τον Νοέμβριο του 2015, οι άνθρωποι του UrbanDig (καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, πολεοδόμοι, θεατρολόγοι) έχουν «κατασκηνώσει» στην Ομόνοια και την «ανασκάπτουν» πυρετωδώς. Πάνω και κάτω από την επιφάνεια της πλατείας, στους χώρους του Ηλεκτρικού, του μετρό και των υπόγειων στοών περιμετρικά, η ανασκαφή φέρνει στο φως ιστορίες, τραγούδια, μουσικές, εικόνες, συνήθειες, όνειρα και ευχές των θαμώνων της, παλιών και νέων, μικρών και μεγάλων, μόνιμων και περαστικών. Ένα ευρύ πολιτισμικό αρχείο, γραπτό και οπτικοακουστικό, χτίζεται μέσα από ανοιχτές συμμετοχικές διαδικασίες. Ο τόσο συκοφαντημένος και αμφιλεγόμενος δημόσιος χώρος της Ομόνοιας ξανασυστήνεται ως ζωντανός τόπος συνύπαρξης, συνεργασίας, ανάπτυξης και κοινού βηματισμού. Με έμπνευση το αρχείο, την επιτόπια δυναμική και το πώς θέλουν την πλατεία οι άνθρωποί της, η ομάδα δημιουργεί τη Στάση Ομόνοια, μια παράσταση περιπατητική που συναντά το θέατρο, τον χορό, τη μουσική και την εικαστική παρέμβαση στον δημόσιο χώρο.

 

Σκηνοθεσία: Γιώργος Σαχίνης, Ειρήνη Αλεξίου • Χορογραφία: Ειρήνη Αλεξίου • Ομάδα έρευνας – δραματουργίας: Κατερίνα Κωνσταντινάκου, Άννα Μαγουλιώτη, Γιώργος Σαχίνης, Ειρήνη Αλεξίου, Ειρήνη Ηλιοπούλου, Κατερίνα Πρωτονοταρίου • Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Άννα Μαγουλιώτη, σε συνεργασία με ομάδα συμμετοχικού σχεδιασμού από τη διατομεακή ερευνητική κοινότητα του project UrbanDig_Omonia της ομάδας όχι παίζουμε • Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα • Παίζουν: Αγγελική Δαλαγγέλη, Κλήμης Εμπέογλου, Pauline Huguet, Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης, Εμμανουέλα Κορκή, Κατερίνα Πρωτονοταρίου, Νάντια Σιώκου κ.ά.

 

 Γκίγκη Αργυροπούλου – Mkultra

AfterLives

 

Στα χρόνια της κρίσης αναπτύχθηκαν από πολίτες και ομάδες νέες μορφές πολιτικής και καλλιτεχνικής δράσης, καθώς και αυτοοργάνωσης, που προσδίδουν διαφορετική διάσταση στη λεγόμενη κοινωνική στροφή της τέχνης. Ενεργοποιώντας τη σύμπραξη καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων, ερευνητών και κατοίκων, η καλλιτεχνική κολεκτίβα Mkultra προτείνει ένα εργαστήρι κριτικής επαναπροσέγγισης της πόλης, με τη μορφή μιας σειράς από εναλλασσόμενες και εξελισσόμενες κοινωνικές και πολιτισμικές πρακτικές. Το AfterLives εξετάζει συγκεκριμένα πώς το κοινωνικό φαντασιακό διαμορφώνει την ασαφή σχέση μας με το αστικό τοπίο, και εξερευνά τη δυνατότητα νέων κριτικών πρακτικών. Συνδυάζοντας θεωρία και πράξη, το εξελισσόμενο αυτό εργαστήρι θα περιλάβει μια site-specific περφόρμανς στο κέντρο της Αθήνας, σειρά ομιλιών από καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες για τις χρήσεις του αστικού χώρου και τις γεωγραφίες που παράγουν και μια ανοιχτή συζήτηση για την καλλιτεχνική παρέμβαση στον δημόσιο χώρο, δράσεις που θα πραγματοποιηθούν σε στενή σύνδεση και συνάρτηση μεταξύ τους.

 

Συμμετέχουν: Υπατία Βουρλούμη, Κωνσταντίνα Θεοδώρου, Πέντερ Κερκ, Καρλότα Σκιόλντο, Νατάσσα Σιουζουλή κ.ά.

 

 

Forced Entertainment, Complete Works: Table Top Shakespeare /Όλος ο Σαίξπηρ σ’ ένα τραπέζι

 

Άννα Τζάκου – Ομάδα Γεωποιητική

277 μέτρα*

 

Τόπος: λόφος του Λυκαβηττού

Χρόνος: θερινό ηλιοστάσιο, 6 Σάββατα του Ιουνίου και του Ιουλίου, 6 π.μ.

Διάρκεια: 3 ώρες

 

Η περφόρμανς 277 μέτρα καλεί σε συμμετοχική περιήγηση στο υψηλότερο σημείο της Αθήνας, στον Λυκαβηττό. Χρόνος της δράσης η ανατολή του ηλίου, τότε που η σκιά του λόφου υποχωρεί σταδιακά, αφήνοντας την πόλη στο φως. Το δάσος με τους αθανάτους, η θέα από το εκκλησάκι προς τις κεραίες, τις ταράτσες και το τσιμέντο εξετάζονται πρισματικά ως ονειρικές μορφές της πόλης, αναστέλλοντας, έστω και προσωρινά, τις στερεοτυπικές θεωρήσεις της. Οι θεατές καλούνται να ψηλαφήσουν τις ανάγλυφες υφές του πρωινού τοπίου, σαν τα μοτίβα ενός μισοτελειωμένου υφαντού, που τα ανακαλύπτουν σε παρόντα χρόνο. Μετατοπίζονται από το προφανές στο απρόσμενο, από το θέαμα στο βίωμα, με στόχο να ανακαλύψουν, συνειρμικά, αφηγήματα της πόλης λανθάνοντα και ενδόμυχα, πιθανούς τρόπους σύνδεσης του καθενός με το σώμα της.

 

* 277 μέτρα είναι η απόσταση της κορυφής του Λυκαβηττού από την επιφάνεια της θάλασσας.

 

Σκηνοθεσία: Άννα Τζάκου • Δραματολογία: Μάριος Χατζηπροκοπίου • Εικαστική σύνθεση και επιμέλεια: Αντώνης Αντωνίου • Παίζουν: Μαρία-Όλγα Αθηναίου, Στάθης Κόκκορης • Performance Artists: Αντώνης Αντωνίου, Θοδωρής Τράμπας.

 

Δίκτυο Οργανώσεων και Πολιτών για ένα Βιώσιμο Ιστορικό Κέντρο – 
Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

Αθήνα: τόποι μνήμης

 

Το Δίκτυο Οργανώσεων και Πολιτών για ένα Βιώσιμο Ιστορικό Κέντρο και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών σχεδιάζουν σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων στις γειτονιές του Ιστορικού Κέντρου, με τίτλο «Αθήνα: τόποι μνήμης». Στόχος είναι να ευαισθητοποιηθούν οι πολίτες ώστε να διατηρηθεί η ιστορική μνήμη κάθε γειτονιάς μέσα από την αναβίωση καλλιτεχνικών δρωμένων που σχετίζονται με συγκεκριμένα σημεία και το παρελθόν τους, αναδεικνύοντας τη διαδρομή της πόλης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Στη σειρά των εκδηλώσεων περιλαμβάνονται: παράσταση Καραγκιόζη στο Μνημείο του Λυσικράτη (τόπο που συνδέεται με το θέατρο Σκιών), οθωμανική μουσική στον Πύργο των Αέρηδων, πολιτιστικός περίπατος στους ιστορικούς λόφους του Αθήνας, φιλοσοφικός περίπατος στην Ακαδημία Πλάτωνος, περίπατος στα βήματα της δημοκρατίας από την Αρχαία Αγορά μέχρι τον λόφο των Νυμφών, καθώς και μαθήματα αρχαίας ελληνικής γαστρονομίας.

 

Το Δίκτυο Οργανώσεων και Πολιτών για ένα Βιώσιμο Ιστορικό Κέντροδημιουργήθηκε χάρη στην πρωτοβουλία κάποιων κατοίκων του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, που διαπιστώνοντας την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής στην περιοχή, τον Ιούλιο του 2014 απευθύνθηκαν σε οργανώσεις από κάθε γειτονιά, με εντυπωσιακή ανταπόκριση. Σήμερα ομάδες εθελοντών όλων των ειδικοτήτων εργάζονται με κοινό στόχο την αναβάθμιση της πιο ιστορικής πόλης της Ευρώπης. Μετέχουν: Γειτονιά – Πολιτιστικός Σύλλογος Εξαρχείων & Νεάπολης, Εξωραϊστικός, Πολιτιστικός & Αθλητικός Σύλλογος Ο Αρδηττός, Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Πλάκας, Κίνηση Πολιτών Άνω Πετραλώνων, Κίνηση Πολιτών Κολωνακίου, Κίνηση Πολιτών Φιλοπάππου, Μέγας Αλέξανδρος (Γκάζι-Κεραμεικός-Ρουφ), Κίνηση ΠΕΖΗ, Σύλλογος των Αθηναίων, Πολιτιστικός Σύλλογος Μακρυγιάννη, Σύλλογος Κατοίκων & Επαγγελματιών Τα Εξάρχεια, Σύλλογος Κατοίκων Θησείου. Συντονισμός: Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

Φρανκ Κάστορφ, Der Spieler / Ο Παίκτης του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι

 

Βιτόρια Κωτσάλου

Day Οut of Time

 

«H αρκούδα αναδύεται χορεύοντας… τη μετενσάρκωση της κοινωνίας.»

Tyrone O’Ros

 

Από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου, είκοσι χορευτές, ο καθένας ξεχωριστά σε κάποιο δημόσιο χώρο στο κέντρο της Αθήνας, αφιερώνουν την ημέρα στο να είναι στην «κατάσταση» του χορού. Πρόκειται για μια πρακτική που ξεκίνησε από προσωπική ανάγκη, ως ένας τρόπος αναζήτησης και δοκιμής της αντίληψης του χορού σε προσωπικό, κοινωνικό και κοσμικό επίπεδο. Ανιχνεύοντας την ποίηση που υπάρχει εν κινήσει μέσα και γύρω μας, μια δράση αφιερωμένη στην ένωση του χορού και της ζωής. Ένας διάλογος με τα όρια και τη φύση. Μια διερώτηση για το πώς αναδύεται ο χορός.

 

Συμμετέχουν: Βιτόρια Κωτσάλου, Μάρθα Πασακοπούλου, Βασιλική Χρυσανθακοπούλου, Λία Βασδάρη, Μαριέλα Νέστορα, Νικολέτα Καρμίρη, Ανδρονίκη Μαραθάκη, Λία Καράμπελα, Σταυρούλα Σιάμου, Πόπη Σφήκα, Χρυσάνθη Μπαδέκα, Ιωάννα Αντώναρου, Michael Doolan, Γιώργος Αμέντας, Νώντας Δαμόπουλος, Δημήτρης Σωτηρίου, Γιώργος Φριντζήλας, Άρης Παπαδόπουλος, Γιάννης Τσιγκρής.

 

 

 

ΚΕΘΕΑ

Καλλιτεχνικές δράσεις στο δημόσιο χώρο

 

Στοχεύοντας στην ενίσχυση της ιδιαίτερης σχέσης μεταξύ πολιτισμού και ακτιβισμού, και ειδικότερα στην ευαισθητοποίηση γύρω από το πρόβλημα των εξαρτήσεων, το Φεστιβάλ Αθηνών συνεργάζεται με τα προγράμματα απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ και φιλοξενεί δράσεις που συνδυάζουν την τέχνη με τη φροντίδα για τον δημόσιο χώρο. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ομάδες ατόμων σε απεξάρτηση θα συμμετάσχουν στην ανάπλαση σημείων χρήσης σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας, όπου στη συνέχεια θα πραγματοποιήσουν θεατρικές, μουσικές και χορευτικές παρεμβάσεις με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Από εστίες χρήσης ουσιών, τα εσωστρεφή αυτά σημεία «ανοίγουν» στην πόλη και στους κατοίκους της και μεταμορφώνονται σε εστίες πρόληψης, συνάντησης, επικοινωνίας, πολιτισμού.

 

Το ΚΕΘΕΑ (Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων) είναι το μεγαλύτερο δίκτυο υπηρεσιών απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης στην Ελλάδα. Βρίσκεται δίπλα στους χρήστες ουσιών και τις οικογένειές τους από την ίδρυση της Ιθάκης, της πρώτης ελληνικής θεραπευτικής κοινότητας, το 1983. Όλες οι υπηρεσίες του παρέχονται δωρεάν και χωρίς λίστες αναμονής, στον δρόμο, στα σωφρονιστικά καταστήματα, σε μονάδες σε όλη την Ελλάδα. To KEΘΕΑ απευθύνεται επίσης σε όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα με άλλες μορφές εξάρτησης, όπως το αλκοόλ, ο τζόγος και το διαδίκτυο.Ποιητικά και Μουσικά Πάθη

Θοδωρής Γκόνης

 

Εθνικός Κήπος

 

Mια ποιητική περιήγηση στον πρώτο οργανωμένο χώρο διακοσμητικού πρασίνου της νεότερης Ελλάδας

 

Επίσημα χαρακτηρισμένος ως ιστορικός τόπος, ο Εθνικός (άλλοτε Βασιλικός) Κήπος είναι ένα μάτι του κυκλώνα στο κέντρο της Αθήνας: σημείο νηνεμίας τριγυρισμένο από την ένταση της πόλης, που φέρει μέσα του τη μνήμη και την ιστορία της. Εκεί όπου η ζωή ησυχάζει χωρίς να ησυχάζει ποτέ. Ανάμεσα στα 500 είδη φυτών, που ήρθαν απ’ όλο τον κόσμο με τη φροντίδα της βασίλισσας Αμαλίας και των βοτανολόγων της, περιμένουν να συναντήσουν τους επισκέπτες μορφές μαρμάρινες, ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής κι ο Ευριπίδης, λίγο πιο πέρα ο Λόρδος Μπάυρον κι ο Διονύσιος Σολωμός, ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης κι ο Καποδίστριας, ο Ζαν Μωρεάς, ο Αχιλλέας Παράσχος, άξια τέκνα μιας Ελλάδας που δεν της έλειψε η φωτισμένη ηγεσία. Ο Θοδωρής Γκόνης προτείνει μια ποιητική διαδρομή με υλικά κείμενα και ντοκουμέντα αυτών των μόνιμων κατοίκων του Κήπου, των ποιητών, των πολιτικών, των γεωπόνων και των μηχανικών που τον διαμόρφωσαν. Μαζί εικόνες, λόγια και μουσικές αυτών που σήμερα τον περπατάνε. Έναν τουριστικό οδηγό συνάντησης των μεν με τους δε.

 

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης • Eπιμέλεια κειμένων – Δραματουργική επεξεργασία: Θοδωρής Γκόνης σε συνεργασία με την Μάρα Ψάλτη και την Ελένη Στρούλια • Φιλολογικός σύμβουλος: Νάσος Βαγενάς • Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Στρούλια • Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας • Στην περιήγηση θα συμμετάσχουν 5 ηθοποιοί, μεταξύ των οποίων ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης και η Ελένη Κοκκίδου.

 

 

Αφσανέχ Μαχιάν – Shieveh Theatre Company, Από το υπόγειο στην ταράτσα της Μαχίν Σαντρί

 

Γιάννης Σκουρλέτης – bijoux de kant

Οι κόρες

 

Η νέα ποιητική της Αθήνας

 

H bijoux de kant ανοίγει το σεντούκι με την ποιητική προίκα της πόλης των Αθηνών για να την απλώσει στο νυφικό κρεβάτι. Ο λόρδος Μπάυρον κι ο Παλαμάς αλλάζουν ρούχα, πετάνε πατρογονικές φορεσιές, κάπες και καπέλα, για να συναντήσουν τη μαύρη καλλονή της Λένας Πλάτωνος και τα μοντέρνα κτήρια του Ασλάνογλου. Μέσα από το παιχνίδι της Νούλας και της Νανάς τα ποιήματα για την Αθήνα γίνονται το μαγικό πασπαρτού μιας νέας ελευθερίας, μιας νέας περιπλανώμενης ποίησης, που ανακαλύπτει εκ νέου την πόλη που της ανήκει. H bijoux de kant αφηγείται τις μουσικές, τα τοπία, τις λέξεις αυτού του αρχαίου βρέφους. Το παλιό που βαραίνει και το νέο που καταργεί τη βαρύτητα του κληροδοτήματος απαγγέλλουν και υπόσχονται. Ένα ακρόαμα απεξάρτησης, σε αναζήτηση μιας νέας συνθήκης ελευθερίας για την Αθήνα που είμαστε όλοι εμείς.

 

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Σκηνογραφία – Κοστούμια: Γιάννης Σκουρλέτης • Ποιητική ανθολόγηση: Χριστόφορος Λιοντάκης • Κείμενο: Γλυκερία Μπασδέκη • Συνεργάτις σκηνοθέτις: Ηλέκτρα Ελληνικιώτη • Συνεργάτης σκηνογράφος: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης • Συνεργάτις ενδυματολόγος: Δήμητρα Λιάκουρα • Συνεργάτης μουσικός: Βασίλης Ζιάκας • Παίζουν η Λένα Δροσάκη και η Άλκηστις Πουλοπούλου. Συμμετέχει 15μελής χορός.

 

[Μικρό Χρηματιστήριο Αθηνών]

 

Χριστίνα Μαξούρη

20+1 μεταπολεμικά λαϊκά τραγούδια με μπαρόκ ορχήστρα

 

Η αρχοντιά του ρεμπέτικου της Μεταπολεμικής περιόδου συναντά τον συναισθηματισμό της μπαρόκ μουσικής του 17ου αιώνα. Τα μπουζούκια και η κιθάρα δίνουν τη θέση τους στη βιόλα ντα γκάμπα και στα βιολιά, δημιουργώντας ένα συμπαγές και καλλιεπές αστικό μουσικό περιβάλλον για τη δωρική φωνή της Χριστίνας Μαξούρη. Η ξεχωριστή ερμηνεύτρια, μετά από ποικίλες προσεγγίσεις του ρεμπέτικου τραγουδιού, καλεί τον έμπειρο διευθυντή ορχήστρας και ενορχηστρωτή Μιχάλη Παπαπέτρου και μερικούς από τους εξέχοντες ερμηνευτές της παλαιάς μουσικής να περπατήσουν μαζί σε ρεμπέτικους δρόμους και μπαρόκ μονοπάτια. Ανακατεύουν πενιές και δοξαριές και συστήνουν μιαν ιδιότυπη συναυλία, με μυσταγωγική, πλην όμως μερακλήδικη ατμόσφαιρα, στην Αγγλικανική εκκλησία του Αγίου Παύλου. Ερμηνεύτρια και μουσικοί καλούν την πολυσχιδή Λένα Κιτσοπούλου να εισέλθει σ’ αυτόν τον ελκυστικό κόσμο, τραγουδώντας με τον δικό της μοναδικό τρόπο κάποια από τα τραγούδια.

 

Ιδέα – Επιλογή τραγουδιών – Ερμηνεία: Χριστίνα Μαξούρη • Μεταγραφή μουσικού υλικού – Ενορχήστρωση: Μιχάλης Παπαπέτρου • Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιάννης Καλαβριανός • Σκηνογραφική επιμέλεια: Ευαγγελία Θεριανού • Ηχητικός σχεδιασμός – Ηχοληψία: Γιάννης Παξεβάνης • Φωτιστικός σχεδιασμός: Νίκος Βλασόπουλος • Μουσικοί: Φαίδων Μηλιάδης (μπαρόκ βιολί), Αγγελική Κασδά (μπαρόκ βιολί), Ηλέκτρα Μηλιάδου (βιόλα ντα γκάμπα), Ιάσων Ιωάννου (μπαρόκ τσέλο), Δημήτρης Τίγκας (βιολόνε) • Φιλική συμμετοχή: Λένα Κιτσοπούλου.

 

[Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου]

 

 

 

Παραστάσεις εκτός των τειχών

 

 

 

Αγγελική Γκιργκινούδη – Vice Versa

Πεντηκοστή του Ντέιβιντ Έντγκαρ

 

Σε κάποια χώρα της Ανατολικής Ευρώπης, μια τοιχογραφία ανεκτίμητης αξίας –παρόμοια με τον «Θρήνο για τον Χριστό» του Τζιόττο– γίνεται μήλο της έριδος ανάμεσα στην Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία, όταν στον ναό όπου βρίσκεται εισβάλλει μια ομάδα προσφύγων, κυνηγημένων από τις αρχές της χώρας. Το έργο πραγματεύεται τη μετανάστευση, την κρατική βία, τις θρησκευτικές αντιπαλότητες, τον ρόλο της τέχνης και την εκμετάλλευσή της από κύκλους συμφερόντων. Στην παράσταση, που σκηνοθετεί η Αγγελική Γκιργκινούδη, εκτός από 6 ηθοποιούς, συμμετέχουν 15 πρόσφυγες από 13 χώρες. Η θεατρική ομάδα Vice Versa ιδρύθηκε το 2009 και τα μέλη της είναι Έλληνες και ξένοι, ερασιτέχνες και επαγγελματίες, φοιτητές και εργαζόμενοι, άνθρωποι από διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα, που αντιστέκονται μέσω του θεάτρου στις δύσκολες συνθήκες των τελευταίων χρόνων στην Αθήνα, με τις ξενοφοβικές εκδηλώσεις και τα μύρια οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.

 

Mετάφραση: Κυριακή Kαζελίδου • Σκηνοθεσία: Aγγελική Γκιργκινούδη • Κίνηση: Aγγελική Στελλάτου • Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ • Σκηνικά – Εικαστική επιμέλεια: Στέλλα Μπολωνάκη • Μουσική: Άννα Λάκη • Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος • Παίζουν: Ελένη Ουζουνίδου, Γιάννης Τσορτέκης, Χρήστος Σαπουντζής, Θύμιος Κούκιος, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Κρις Ραντάνοφ και 15 πρόσφυγες.

 

[Παλαιός Ατμοηλεκτρικός Σταθμός ΔΕΗ, Νέο Φάληρο]

 

 

 

Μαργαρίτα Αμαραντίδη – Homo Ludens Theatre

Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Γουίλλιαμ Σαίξπηρ

 

Το κλασικό έργο του Σαίξπηρ σε μια site specific παράσταση με περιπατητικό χαρακτήρα, η οποία εξελίσσεται γύρω από την Ακρόπολη – από τη Στοά του Αττάλου ως το Αστεροσκοπείο. Στοχεύοντας σε μια βιωματική θεατρική εμπειρία σύμφωνη με την πλοκή του έργου, που διαδραματίζεται τη μέρα του θερινού ηλιοστασίου, η πρώτη παράσταση θα δοθεί την 21η Ιουνίου. Με αυτόν τον τρόπο η ιστορία του Ονείρου καλοκαιρινής νύχτας θα μεταφερθεί χωροχρονικά στο παρόν, συνδέοντας τη σαιξπηρική ιστορία με τη σύγχρονη ζωή. Δημιουργοί της νέας γενιάς ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν μια νέα «σαιξπηρική συντεχνία»…

 

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Μαργαρίτα Αμαραντίδη • Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα • Επιμέλεια Κίνησης – Χορογραφία: Αυγουστίνος Κούμουλος • Παίζουν: Δημήτρης Μαμιός, Κώστας Μαγκλάρας, Αποστόλης Ψαρρός, Νότης Παρασκευόπουλος, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Γιάννης Δενδρινός, Γιώργος Αβραμίδης, Κλείτος Κωμοδίκης, Ευθύμης Γεωργόπουλος.

 

[Σημείο Εκκίνησης: Στοά Αττάλου]

 

 

 

Αντώνης Κουτρουμπής – Ομάδα Πλεύσις

Στο στόμα του λύκου

 

Ένα σπονδυλωτό έργο με θέμα τα διλήμματα του σύγχρονου ανθρώπου και τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της προσωπικής επιθυμίας και των κοινωνικών συμβάσεων. Λειτουργώντας αντιστικτικά ως προς τη συμβολική φόρτιση του Μικρού Χρηματιστηρίου Αθηνών, που παραπέμπει στον πλούτο και την υλική ευμάρεια, η σκηνική σύνθεση της ομάδας Πλεύσις έχει επίκεντρο τη φαντασία, τη μνήμη, το οικείο και την ποίηση της μικρής καθημερινής στιγμής. Χωρίς εκφερόμενο κείμενο, αλλά με μια ευδιάκριτη σωματική αφηγηματικότητα, οι ερμηνευτές δημιουργούν ποιητικές φιγούρες που κλείνουν το μάτι στη σκληρή όψη της πραγματικότητας και σχολιάζουν με μαύρο χιούμορ τα αδιέξοδα της ύπαρξης. Ένα σύνθετο θέαμα όπου συνυπάρχουν το σωματικό θέατρο, ο σύγχρονος χορός, το θέατρο αντικειμένων, το εικαστικό περιβάλλον, η σύνθεση ηλεκτροακουστικών τοπίων, live electronics και graphic animation.

 

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Σκηνικά: Αντώνης Κουτρουμπής •  Ερμηνεία – Χορογραφία: Όλγα Γερογιαννάκη, Αντώνης Κουτρουμπής • Μουσική σύνθεση – Live electronics: Μηνάς Εμμανουήλ • Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου • Κοστούμια: Όλγα Γερογιαννάκη • Βίντεο – Graphic animation: Ακριβή Αναγνωστάκη • Κινηματογράφηση – Κάμερα: Ειρήνη Στείρου.                         

 

[Μικρό Χρηματιστήριο Αθηνών]

Μαρία Σάββα – Εταιρεία Θεάτρου Παίκτες

Το ξύπνημα της μνήμης. Παιδιά-πρόσφυγες του ελληνικού Εμφυλίου

 

Παιδιά που ξεριζώθηκαν από τα χωριά τους και βίωσαν την καταστροφή, προσφυγόπουλα είτε στις Ανατολικές χώρες είτε στις παιδουπόλεις της Φρειδερίκης. Σ’ αυτή την παράσταση, που βασίζεται σε ιστορικά ντοκουμέντα και σε προσωπικές μαρτυρίες από το βιβλίο Παιδιά του ελληνικού Εμφυλίου.Πρόσφυγες και πολιτική της μνήμης που υπογράφουν η Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν και ο Λόρινγκ Ντάνφορθ, οι εξιστορήσεις παιδιών γίνονται μέρος μιας συλλογικής βιωματικής αφήγησης, μιας κοινής ιστορίας για τη βίαιη αποκοπή από τη μάνα, την οικογένεια και το σπίτι-πατρίδα. Ζωντανεύει έτσι ένας ιδιότυπος χορός από γερασμένα παιδιά που θυμούνται γιατί δεν μπορούν να ξεχάσουν, σε μια σκηνική σύνθεση που επιζητεί να ξυπνήσει την ενσυναίσθηση γι’ αυτό που συμβαίνει σήμερα δίπλα μας.

 

Δραματουργία – Σκηνοθεσία: Μαρία Σάββα • Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Καραθάνου • Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης • Παίζουν: Θωμάς Καζάσης, Μαρία Σάββα, Άννα Χανιώτη, Γιώργος Ψυχογιός, Φαίδρα Παπανικολάου, Κώστας Ξυκομηνός.

 

 

 

Έλλη Παπακωνσταντίνου – ODC Ensemble

Λουιζιέττα: το καμαρίνι μιας επανάστασης

 

Το νέο έργο της Έλλης Παπακωνσταντίνου διαδραματίζεται στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας, όπου παρακολουθούμε τα γυρίσματα μιας ταινίας εποχής με θέμα τη Γαλλική Επανάσταση. Τι συμβαίνει, όμως, στα διαλείμματα των γυρισμάτων; Τι είναι «κανονικό» και τι ανατρεπτικό, επαναστατικό; Την «κανονικότητα» ποιος την ορίζει; Τι σημαίνει επανάσταση σήμερα; Και τι σχέση μπορεί να έχει Ο θάνατος του Μαρά ή η Ηρωική του Μπετόβεν με την εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ; Στη Λουιζιέττα (όπως αποκαλούσε χαϊδευτικά την καρμανιόλα ο Μαρά), ο μεγάλος πρωταγωνιστής είναι οι μαθητές με ειδικές δεξιότητες του Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου Ελευσίνας, που εδώ συνεργάζονται με ηθοποιούς, μουσικούς και εικαστικούς. Η παράσταση θα έχει περιπατητικό χαρακτήρα, ενώ αποτελεί συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών με την Ελευσίνα 2021 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, και επιστέγασμα μιας ευρύτερης συνεργασίας της ομάδας ODC Ensemble με τους μαθητές του Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου Ελευσίνας, στο πλαίσιο του προγράμματος Europe Grand Central.

 

Σκηνοθεσία: Έλλη Παπακωνσταντίνου • Μουσική: Τηλέμαχος Μούσας • Δραματουργική συνεργασία: Στέλλα Ράπτη • Σκηνικά – Κοστούμια: Τέλης Καρανάνος, Αλεξάνδρα Σιάφκου • Βίντεο: Παντελής Μάκκας • Xορογραφία: Αθανασία Κανελλοπούλου • Φωτισμοί: Ολυμπία Μυτιληναίου • Παίζουν: Adrian Frieling, Δάφνη Μαρκάκη, Αντώνης Πριμηκύρης, Άλκηστις Πολυχρόνη, Ρόζα Προδρόμου, Θοδωρής Σκυφτούλης, καθώς και εθελοντές, εκπαιδευτικό προσωπικό και μαθητές του Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου Ελευσίνας • Μουσικός επί σκηνής: Νεφέλη Μαρκάκη.  
Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και Ελευσίνα 2021 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης

 

[Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας]

 

 

 

Πειραιάς

Γεφυρώνοντας τις διαφορετικότητες

 

Μάνια Παπαδημητρίου

B.ound - το σκηνικό που φοβάται της Christiana Lambrinidis

 

Μια παράσταση που πραγματεύεται το θέμα της ιθαγένειας. Άνθρωποι φερμένοι από αλλού και άλλοι γεννημένοι σε χώρες που δεν υπάρχουν πια. Άνθρωποι που είχαν πατρίδες μέχρι πριν λίγο και άλλοι που τους δεξιώνονται στις δικές τους πρέπει τώρα να αναγνωριστούν από την αρχή και να προσδιορίσουν τις σχέσεις τους υπό τις νέες συνθήκες, που και αυτές δεν είναι μόνιμες. Τι άλλο μένει να τους συνδέει εκτός από την αφήγηση των προσωπικών ιστοριών, της μνήμης του καθενός; Όμως πόσο η μνήμη ευνοεί την επικοινωνία; Ποιο κομμάτι της βοηθά στη σύγκλιση και ποιο θα οδηγεί πάντα σε αποκλίσεις; Τι να πετάξεις και τι να κρατήσεις, αν θες να συνυπάρξεις; Και τι χρειάζεται μια σκηνή θεάτρου για όλα αυτά; Χρειάζεται, γιατί η σκηνή μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς αυτό που μπορεί να μη θες να καταλάβεις, να προσεγγίσεις το βίωμα της οδύνης των ανθρώπων που δίπλα σου στερούνται τα αυτονόητα για σένα.

 

Μετάφραση: Νάνσυ Τρικαλίτη • Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου • Σκηνικά – Κοστούμια: Άρτεμις Θεοδωρίδη • Μουσική: Μαρίνα Χρονοπούλου • Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη • Βίντεο: Μάτα Καστρησίου • Αυτοσχεδιασμοί – Κίνηση: Αγγελική Καρυστινού • Παίζουν: Τάσος Αντωνίου, Ιουλία Γεωργίου, Γιώργος Γιαννακάκος, Καίτη Ιωαννίδου, Μάτα Καστρησίου, Μαρία Κόμη-Παπαγιαννάκη, Ιωάννα Μακρή, Ανδρέας Μαυραγάνης, Μάνια Παπαδημητρίου. [ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ]

 

 

 

Ντουέτο Κριστόφ Κα Ρολ

Στη σκιά των ήχων

 

Ηχητική βιβλιοθήκη με αφηγήσεις ονείρων

 

Από το 2007 η Carole Rieussec (Καρόλ Ριεσσέκ) και ο J-Kristoff Camps (Ζι-Κριστόφ Καμπ) συλλέγουν αφηγήσεις ονείρων και δημιουργούν μιαν ηχητική βιβλιοθήκη. Μετά το Παρίσι, την Μπαρτσελονέτ και τη Σετ στη Γαλλία, το Τορίνο, το Ζάγκρεμπ, το Κάιρο και άλλες πόλεις, το ντουέτο Kristoff K. Roll (Κριστόφ Κα Ρολ) καταφθάνει στον Πειραιά για να ηχογραφήσει αφηγήσεις ονείρων των κατοίκων. Οι Κριστόφ Κα Ρολ αναζητούν και έναν «μηχανισμό μετάφρασης» για τις αφηγήσεις των ονείρων, που να επιτρέπει να ξεχωρίσει το ηχητικό μέρος από τη σημασιολογία τους. Πίσω από κάθε σημείο με ακουστικά θα υπάρχει ένα μικρό ηχείο, το οποίο θα δημιουργεί ένα τρίτο σημείο –έμμεσης– ακρόασης, «θολώνοντας» την κυρίως αφήγηση.

 

[Πλαζ Βοτσαλάκια]

 

Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου

 

 

 

Κωνσταντίνος Μίχος

Ιφιγένεια εν Αυλίδι

 

Οι θυσίες για να πλεύσουν τα πλοία. Αυτό είναι το θέμα της τραγωδίας του Ευριπίδη, την οποία διασκευάζει ο Κωνσταντίνος Μίχος κάνοντας να συναντηθούν δεκάδες επαγγελματίες ηθοποιοί και ερασιτέχνες, κάτοικοι, εργαζόμενοι και σπουδαστές του Πειραιά. Έχοντας στο παρελθόν χορογραφήσει έργα σε δημόσιους χώρους, όπως τα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας (2003), τα πρώην υπόγεια κρατητήρια των γερμανικών δυνάμεων κατοχής στο κτήριο της Ασφαλιστικής (2004), το Νοσοκομείο Σωτηρία (2005), αυτή τη φορά επιλέγει την πειραϊκή ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και τις δεξαμενές συντήρησης των πλοίων. Το σώμα που πέφτει, πλακώνεται, ακρωτηριάζεται, καίγεται, ασφυκτιά, τολμά, προσφέρεται, συμπαρίσταται, περιμένει, παρουσιάζεται από χορευτές, ηθοποιούς, καθημερινούς ανθρώπους μέσα από αφηγήσεις των ίδιων των εργαζόμενων. Συμμετέχουν, μετά από ανοικτό κάλεσμα, σπουδαστές της ανώτερης επαγγελματικής Σχολής Χορού «Αλέξανδρος Χατζιάρας», της ερασιτεχνικής σχολής «Χοροέκφραση» Μαρίας Πολίτη, μαθητές του Καλλιτεχνικού Σχολείου Γέρακα και του Μουσικού Σχολείου Πειραιά, μέλη θεατρικών και μουσικών θιάσων και πολλοί άλλοι, όπως και εργαζόμενοι και συνταξιούχοι της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης μαζί με τις οικογένειές τους.

 

[Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος]

 

 

 

Χρήστος Οικονόμου – Γιάννης Χρυσούλης

Διαδρομές

 

Δύο σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς, ο Χρήστος Οικονόμου και ο Γιάννης Χρυσούλης, επεξεργάζονται με τη μορφή μονολόγων δύο από τα πιο βασανιστικά προβλήματα της σημερινής κοινωνίας: τη μετανάστευση και την ανεργία. Με πρωταγωνιστές έναν άντρα και μια γυναίκα, κάθε συγγραφέας με τον δικό του τρόπο και την προσωπική του αισθητική, κάποτε με το στοιχείο του τραγικού, συχνά με εκείνο του σουρεαλισμού και του χιούμορ, προσπαθεί να καταδείξει τις βαθύτατες επιδράσεις αυτών των προβλημάτων στην καθημερινή ζωή, στον ψυχισμό και στα ματαιωμένα όνειρα πολλών συνανθρώπων μας.

 

[Στάσεις και διαδρομές αστικής συγκοινωνίας]

 

 

 

Αποστολία Παπαδαμάκη

In the Eyes of God - Ολονυχτία

 

Τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι Ένα, μια απέραντη ενιαία και αδιαίρετη ενότητα. Μέσα σε αυτή την ενότητα χάνεται η έννοια «άτομο» και «εγώ». Τι ρόλο παίζει η πίστη στον παραπάνω συλλογισμό, που τελευταία αποδείχτηκε και επιστημονικά; Ο Πειραιάς υπήρξε πάντα ένας τόπος συνάντησης Ανατολής και Δύσης. Οι δύο πόλοι σκέψης, του Δυτικού πολιτισμού και της Ανατολικής φιλοσοφίας, θα λειτουργήσουν σε ένα παράλληλο επίπεδο. Οι θεατές-πρωταγωνιστές καλούνται να συναντηθούν σε μια ολονυχτία, να αλληλεπιδράσουν, να εγκαθιδρύσουν μια βαθιά ανθρώπινη επαφή μέσα από την τέχνη, σε ένα υπερβατικό δικό τους δημιούργημα με θέμα την πίστη και γύρω από το ερώτημα: «Τι νομίζουμε ότι είναι ο θεός;». Καθοδηγητές η χορογράφος Αποστολία Παπαδαμάκη μαζί με τον συνθέτη Τρύφωνα Κουτσουρέλη και τους συνεργάτες τους από τον επιστημονικό και τον καλλιτεχνικό χώρο.

 

[Δημοτικό Θέατρο Πειραιά]

 

 

 

Άρια Μπουμπάκη

dance meetings (piraeus version)

 

Το dance meetings (piraeus version) είναι ένα χορευτικό πρότζεκτ που θέτει σε κίνηση τον Πειραιά. Κάτοικοι της πόλης συναντιούνται με τη χορογράφο και χτίζουν μαζί έναν κόσμο με κύρια εργαλεία το σώμα, την κίνηση, το περιβάλλον τους (εικαστικό, φυσικό, αστικό), τον ρυθμό και τον χορό. Χωρίς προκαθορισμένο σενάριο ή χορογραφία, σώματα που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους ακολουθούν τη φυσική πορεία των βημάτων τους, δίνοντας έναν νέο χορευτικό ρυθμό στην πόλη.

 

[Κοινωνικές Δομές του Πειραιά]

 

 

 

Βάσια Βαλκανιώτη

Ορίζοντας δρόμου

 

Μια χορευτική διαδήλωση, ένα ανοιχτό κάλεσμα στους ανθρώπους της πόλης του Πειραιά να συναντηθούν, να εκφραστούν ξυπνώντας το σώμα τους κινητικά, να πορευτούν προς του καθενός το «ιερό», το «ασφαλές», το «αγαπημένο», να νιώσουν πιο ζωντανοί μέσω του χορού. Μια διαδρομή στους δρόμους του Πειραιά, που αναζητά νέους τρόπους/πιθανότητες/προοπτικές να βιώσει κανείς την ελευθερία τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Ο χορός ανοίγει στον δημόσιο χώρο σαν αφορμή διαπολιτισμικού, καλλιτεχνικού και πολιτικού διαλόγου.

 

[Δρόμοι της πόλης]

 

 

 

Ανθή Γουρουντή

Κώστας Νούρος: ξένος δυο φορές

 

Παράσταση σε ταβέρνες

 

Ο Κώστας Μασσέλος ή Νούρος υπήρξε μια ιδιαίτερη περίπτωση τραγουδιστή, του οποίου το ταλέντο άνθησε τόσο στη Σμύρνη όσο και στον Πειραιά. Η φωνή, αλλά και η ζωή του σφράγισαν μοναδικά και ανατρεπτικά το ρεμπέτικο. Μοναχικός και αλύτρωτος τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο βίο του, σφράγισε με τη βελούδινη φωνή του την πρώτη περίοδο του σμυρνέικου/ρεμπέτικου τραγουδιού και δημιούργησε ρήγμα στα στερεότυπα ερωτικής συμπεριφοράς του ρεμπέτη. Δύο φορές πρόσφυγας, μπόλιασε με τη φινέτσα του το μπρούτο πειραιώτικο ρεμπέτικο, μένοντας συγχρόνως αόρατος, μια ντελικάτη φιγούρα που δεν χωρούσε στα στερεότυπα μιας συντηρητικής κοινωνίας.

 

[Ταβέρνες στον Κορυδαλλό και στον Πειραιά]

 

 

 

Εύα Στεφανή

Χαιρετισμοί

Βίντεο 10’

 

Πορτρέτα γυναικών διαφορετικών ηλικιών, κοινωνικών τάξεων και εθνοτήτων από την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά. Μέσα από αποσπάσματα αφηγήσεων επιχειρείται ένα παλίμψηστο ιστοριών και μια τοιχογραφία προσώπων. Η διαφορετικότητα γίνεται το έναυσμα για την αφήγηση, στο κέντρο της οποίας παραμένει η γυναικεία μορφή.

 

[Δημοτικό Θέατρο Πειραιά]

 

 

 

Ελένη Κυραμαργιού

 

Παίζοντας με την Ιστορία

Οι πυκνοί καπνοί, η κόκκινη από το θειάφι θάλασσα, το μολυσμένο υπέδαφος, οι ήχοι των μηχανών θα περιμένουν τους μικρούς μαθητές των σχολείων της πόλης που θα ξεχυθούν στον χώρο του πρώην εργοστασίου της Εταιρείας Λιπασμάτων. Μέσα από δημιουργικά παιχνίδια και κατασκευές ζωντανεύει η ιστορία ενός εγκαταλειμμένου εργοστασίου και οι μικροί μαθητές μεταμορφώνονται από θεατές σε πρωταγωνιστές παιχνιδιού. Στο τέλος της δράσης δημιουργούν οικολογικές κατασκευές και φυτεύουν φυτά στον χώρο.

 

[Εργοστάσιο Λιπασμάτων Δραπετσώνας]

 

 Γιάννης Γονατίδης – Χρήστος Χρυσανθόπουλος / Αρχείων Τάξις

Πειραιολογία

 

Συναντήσεις μνήμης: άνθρωποι με αφηγήσεις, φωτογραφίες, αντικείμενα, αρχεία, γεύματα σε δημόσιους χώρους διαμορφώνουν ένα πλαίσιο διαλόγου ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Ένα ζωντανό μουσείο για την καταγωγή, το φύλο και τη θρησκεία μέσα στην πόλη του Πειραιά. Ανταλλαγή εμπειριών και αναμνήσεων σε μια επανεξέταση του ιδιωτικού και του δημόσιου, του ατομικού και του συλλογικού.

 

[Προσφυγικά Νίκαιας, Πάρκο Δηλαβέρη, Πλατεία Καστέλλας, Μανιάτικα]

 

 

 

Ειρήνη Μαργαρίτη

Οι Πειραιώτες ανοίγουν τα σπίτια τους

 

Τι είναι το σπίτι μας; Η πατρίδα μας, το μέρος όπου γεννηθήκαμε, το σπίτι όπου ζουν οι αγαπημένοι μας, ή απλώς ο χώρος όπου κατοικούμε; Το καταφύγιό μας ή το μέρος όπου μπορεί ακόμη και να κινδυνεύουμε; Τα σπίτια έχουν να πουν τις δικές τους ιστορίες. Μικρές και μεγάλες. Μια σειρά δράσεων που λαμβάνει χώρα σε σπίτια. Μια αφορμή για να ανακαλύψουμε τις ιστορίες των άλλων. Να επισκεφτούμε τις διαφορετικές ζωές που κρύβονται σε τέσσερις τοίχους, και που ίσως στην πραγματικότητα να μην είναι τόσο διαφορετικές.

 

[Σπίτια στον Πειραιά]

 

 

 

Χρήστος Χρυσόπουλος – Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών

Κοινός τόπος

 

Ο συγγραφέας Χρήστος Χρυσόπουλος και η εικαστικός Αναστασία Δούκα επιμελούνται, σε συνεργασία με το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά και με την υποστήριξη της πλατφόρμας Fairead, ένα πρόγραμμα συμμετοχικής δημιουργίας στο οποίο οι διδάσκοντες και οι μαθητές του ΑΣΜΠ διερευνούν συνεργατικά και παρουσιάζουν με ποικίλα μέσα το «σχολείο» ως ιδανικό κοινό τόπο μάθησης, κατανόησης, ονείρου και ζωής.

 

[Δημοτική αγορά Πειραιά, Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών]

 

 

 

Άννα Τσίχλη – Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πελοποννήσου

Έρωτας ή τίποτα. Ιστορίες του Πειραιά

 

Ιστορίες από διαφορετικές εποχές, διαφορετικές καταστάσεις και διαφορετικούς χώρους: οι βομβαρδισμοί του Πειραιά στον πόλεμο, οι πρόσφυγες του χτες και του σήμερα, οι άνθρωποι και οι χώροι, η πύλη Ε7 του λιμανιού, ο σταθμός του ΗΣΑΠ, τα παράνομα στέκια του Πειραιά φωτίζονται μέσα από τις παραστάσεις των φοιτητών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Οι παραστάσεις βασίζονται στις τεχνικές του θεάτρου-ντοκουμέντου και του θεάτρου της επινόησης.

 

[Σταθμός ΗΣΑΠ]

 

 

 

Σεβαστή Στρογγυλού – Ενιαίο Λύκειο Καμινίων

Καπέλων δρώμενα

 

Ένα πρόγραμμα συλλογικής δημιουργικής συγγραφής θεατρικού έργου με άξονα τη σημειολογία του καπέλου και στόχο τη γεφύρωση οικογενειακών, κοινωνικών και πολιτισμικών αντιθέσεων. Βασισμένο σε συνεντεύξεις από άτομα που φορούν καπέλο από επιλογή ή υποχρεωτικά, με στόχο τον αυτοπροσδιορισμό ή/και τον ετεροπροσδιορισμό τους.

 

[Πλατείες της πόλης]

 

 

 

Νίκος Διαμαντής – Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ

Bridging Diversities

 

Πώς να γεφυρώσεις διαφορετικότητες μέσα από την τέχνη; Προσευχές, όνειρα, συναισθήματα και γνώσεις συνδιαμορφώνουν ποικίλες δράσεις σε διάφορα σημεία του Πειραιά. Στο επίκεντρο των δράσεων των φοιτητών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών βρίσκονται θέματα όπως τα άτομα με αναπηρία, διαφορετικές εκδοχές του τόπου, το φύλο κ.ά.

 

[Διαβάσεις στην πόλη, Τρούμπα, Λατρευτικοί χώροι]

 

 

 

 

 

Πειραιώς 260

 

 

 

Χρήστος Θεοδωρίδης – Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων

Η σφαγή των Παρισίων του Κρίστοφερ Μάρλοου

 

Από τις πιο πετυχημένες παραστάσεις του περυσινού μας προγράμματος, Η σφαγή των Παρισίων της Ορχήστρας των Μικρών Πραγμάτων κέρδισε το κοινό χάρη στη σφιχτή δραματουργία και τον καταιγιστικό ρυθμό της στην υπηρεσία ενός δύσκολου όσο και επίκαιρου έργου – από τα πιο αινιγματικά και παρεξηγημένα του Μάρλοου. Μετά τον Άμλετ, η ομάδα συνεχίζει να ερευνά τη σκηνική «στιγμή» του ελισαβετιανού θεάτρου, επιλέγοντας ένα έργο που ξεφεύγει από όλους τους κανόνες δραματουργίας της εποχής. Η σφαγή των Παρισίων του Κρίστοφερ Μάρλοου εστιάζει σε μια από τις πιο αιματηρές σελίδες της ιστορίας, το 1572, ανήμερα της γιορτής του αγίου Βαρθολομαίου, όταν Γάλλοι Καθολικοί σφαγιάζουν γύρω στους 3.000 Ουγενότους (Γάλλους Προτεστάντες). Μια τέτοια νύχτα κάθε άνθρωπος μπορεί να έχει μόνο έναν ρόλο: του σφαγιαστή ή του σφαγιαζόμενου. Μέσα από τη γρήγορη, σχεδόν κινηματογραφική πλοκή του έργου, οι δημιουργοί της παράστασης αναδεικνύουν την ποίηση που κρύβεται πίσω από τη δράση και εστιάζουν στον αέναο κύκλο της βίας, με εργαλεία τη χορικότητα, την κίνηση και τη μουσική.

 

Μετάφραση: Σεραφείμ Βελέντζας • Δραματουργική επεξεργασία: Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου, Χρήστος Θεοδωρίδης • Σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοδωρίδης • Χορογραφία: Ξένια Θεμελή • Σκηνογραφία – Κοστούμια: Τίνα Τζόκα • Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας • Μουσική επιμέλεια: Χρήστος Θεοδωρίδης • Ερμηνεύουν: Παναγιώτης Εξαρχέας, Ξένια Θεμελή, Γιώργος Κισσανδράκης, Ντένης Μακρής, Μαρία Μπαγανά, Κατερίνα Πατσιάνη, Τατιάνα-Άννα Πίττα, Σαμψών Φύτρος, Σπύρος Χατζηαγγελάκης, Γιώργος Χριστοδούλου.

 

[Πειραιώς 260]

Νικίτα Μιλιβόγεβιτς

Το γεφύρι του Δρίνου

 

Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ίβο Άντριτς

 

«Στα μάτια μου οι γέφυρες είναι πιο σημαντικές από τα σπίτια, πιο ιερές από τους ναούς.»

 

Το γεφύρι του Δρίνου, ένα μυθιστόρημα-ορόσημο των σερβικών γραμμάτων, αντίστοιχο του Πόλεμος και ειρήνη, είναι το πιο διάσημο έργο του Ίβο Άντριτς, ο οποίος παραμένει ο πλέον μεταφρασμένος Σέρβος λογοτέχνης και ο μοναδικός συγγραφέας της πρώην Γιουγκοσλαβίας που έχει τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ. Η ιστορία μιας γέφυρας που παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς ανά τους αιώνες, ενώ γύρω της τα πάντα έρχονται και παρέρχονται, μεταφέρεται στη σκηνή από έναν κορυφαίο σκηνοθέτη της Σερβίας, τον Νικίτα Μιλιβόγεβιτς. Μια παράσταση που θα συγκινήσει όχι μόνο Έλληνες και Σέρβους, που μοιράζονται παρόμοια ιστορικά βιώματα, αλλά και κάθε θεατή, ανεξαρτήτως προέλευσης, αφού η γέφυρα αποτελεί πανανθρώπινο σύμβολο επικοινωνίας, δημιουργίας, επιβίωσης.

 

Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγεβιτς • Σκηνικά – Κοστούμια: Κέννυ ΜακΛέλλαν • Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός • Χορογραφία: Amalia Bennett • Παίζουν: Σοφία Κόκκαλη, Θάνος Τοκάκης, Κώστας Μπερικόπουλος, Προμηθέας Αλειφερόπουλος.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Σίμος Κακάλας – Εταιρεία Θεάτρου Χώρος

Greek Freak

all star game

 

Ο Σίμος Κακάλας καταπιάνεται με το αγαπημένο του είδος, δίνοντας ένα αυτοσαρκαστικό, αυτοαναφορικό βαριετέ «πριν καταρρεύσει το οικοδόμημα του θεάτρου πάνω στα σαστισμένα κεφάλια μας». Μας παρουσιάζει έναν χορό σεσημασμένων καλλιτεχνών, καταδικασμένων από την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Διαδικτύου να βρίσκονται ισοβίως επί σκηνής, με την υποχρέωση να παράγουν συνεχώς άρτια καλλιτεχνικά προϊόντα, να διασκεδάζουν και να γοητεύουν κοινό και κριτικούς. Μέσα τους βαθιά ξέρουν ότι, σε περίπτωση αποτυχίας, τους περιμένει ο καλλιτεχνικός Καιάδας του καλοκαιριού, η πείνα και ο θάνατος. Πλειάδα προσωπικοτήτων θα τους συντρέξει στη μάταιη αυτή προσπάθεια να αποδείξουν ότι, αν και κουρέλια, τραγουδάνε ακόμα. Θα υπάρξει άραγε ένας από μηχανής θεός που θα τους γλιτώσει από το θέαμα που είναι αναγκασμένοι να προσφέρουν; Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη των «εκατοντάδων θυμάτων της διαδικτυακής κριτικής».

 

Σκηνοθεσία: Σίμος Κακάλας • Σύνθεση: Σίμος Κακάλας, Δημήτρης Καλακίδης • Σκηνογραφία: Αντώνης Δαγκλίδης • Ενδυματολογία: Κλαιρ Μπρέισγουελ • Ενορχήστρωση: Χρήστος Θεοδώρου • Μάσκες: Μάρθα Φωκά • Παίζουν: Σίμος Κακάλας, Δήμητρα Κούζα, Μιχάλης Βαλάσογλου κ.ά.

 

[Θέατρο Ολύμπια]

 

 

 

Γιάννης Παρασκευόπουλος – ΚΘΒΕ

Festen / Οικογενειακή γιορτή

 

Βασισμένο στην ταινία του Τόμας Βίντερμπεργκ – Θεατρική διασκευή: David Eldridge

 

Μια οικογενειακή γιορτή γίνεται αφορμή να διαταραχτεί η επίπλαστη αρμονία που για χρόνια επικρατούσε μέσα στο σπίτι της οικογένειας Χάνσεν. Τιμώμενο πρόσωπο είναι ο πατέρας, ο Χέλγκε, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, ο οποίος γιορτάζει τα εξηκοστά του γενέθλια περιστοιχισμένος από συγγενείς και στενούς φίλους. Τα καλά κρυμμένα μυστικά της οικογένειας αποκαλύπτονται, χωρίς όμως στην πραγματικότητα να συγκλονίζουν κανέναν. O καλοκουρδισμένος μεγαλοαστικός μηχανισμός αντιστέκεται. Η γιορτή συνεχίζεται κανονικά. Το Festen έγινε γνωστό στο ελληνικό κοινό από την ταινία του Τόμας Βίντερμπεργκ, που τάραξε τα κινηματογραφικά δεδομένα της εποχής όταν προβλήθηκε, το 1998. Ήταν η πρώτη ταινία του Δόγματος 95, της κινηματογραφικής «σχολής» που δημιούργησε ο Λαρς Φον Τρίερ, μαζί με άλλους Δανούς κινηματογραφιστές, με στόχο τη δημιουργία μιας κινηματογραφικής φόρμας που δεν θα στηριζόταν στα τεχνικά μέσα, στα ειδικά εφέ και στις συμβάσεις που δημιουργούν στους θεατές μια ψευδαίσθηση της πραγματικότητας. Μέσα από τη σκηνοθεσία αυτής της παράστασης, που ανέβηκε με εγκωμιαστικές κριτικές στο ΚΒΘΕ (Φουαγιέ Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών) τον περασμένο χειμώνα, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος δημιουργεί με τους συνεργάτες του το δικό του Δόγμα, επιστρέφοντας στον πυρήνα του θεάτρου: τον άνθρωπο.

 

Μετάφραση: Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν, Μανώλης Δούνιας • Ελεύθερη απόδοση στίχων: Μαγδαληνή Μπεκρή • Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος • Σκηνικά – Κοστούμια: Σοφία Παπαδοπούλου • Μουσική: Μάνος Μυλωνάκης • Κίνηση: Αλέξης Τσιάμογλου • Φωτισμοί: Στράτος Κουτράκης • Παίζουν (με σειρά εμφάνισης): Χρίστος Στυλιανού (Κρίστιαν), Στεφανία Ζώρα (Το μικρό κοριτσάκι), Κωνσταντίνος Χατζησάββας (Μίκαελ), Σταυρούλα Αραμπατζόγλου (Μέττε), Κωνσταντίνος Λιάρος (Λαρς), Ιωάννα Παγιατάκη (Ελένε), Γιολάντα Μπαλαούρα (Έλσι), Βασίλης Σπυρόπουλος (Χέλγκε), Κλειώ-Δανάη Οθωναίου (Πία), Νίκος Καπέλιος (Χέλμουντ), Αλέξανδρος Τσακίρης (Παππούς), Νεφέλη Ανθοπούλου (Πάουλα), Γιάννης Παρασκευόπουλος (Κιμ), Βασίλης Παπαγεωργίου (Μπάτοκαϊ).

 

[Αίθουσα εκδηλώσεων Εθνικού Θεάτρου]

 

 Νίκος Χατζόπουλος

Ο αλαβροστοισειώτης του Παύλου Λιασίδη

 

Έμμετρο έργο, γραμμένο σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο στην Κύπρο του ’60 από τον λαϊκό ποιητή Παύλο Λιασίδη, ο Αλαβροστοισειώτης πραγματεύεται τη σύγκρουση ανάμεσα στο φυσικό και το μεταφυσικό, όπως μαρτυρά και ο τίτλος του, που σημαίνει «ο ονειροπαρμένος, ο κυριευμένος από νεράιδες». Η παράσταση, μια συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών με το Σπίτι της Κύπρου, σε σκηνοθεσία του Νίκου Χατζόπουλου, ανιχνεύει τη συγγένεια του έργου με την αρχαία τραγωδία. Πέντε υποκριτές ισορροπούν ανάμεσα στην ταύτιση και την αφήγηση, κρατώντας αναλλοίωτο το στοιχείο της γλώσσας, το τοπικό χρώμα της κυπριακής διαλέκτου με το στίγμα της εποχής που γράφτηκε το έργο. Η κυπριακή κοινότητα στην Ελλάδα, αλλά και το ευρύτερο κοινό αναμένεται να αγκαλιάσουν αυτό το εγχείρημα που ζωντανεύει την αέναη σύγκρουση του ανθρώπου με τα στοιχεία και τα στοιχειά της φύσης με όρους τόσο ποιητικούς όσο και ρεαλιστικούς.

 

Σκηνοθεσία: Νίκος Χατζόπουλος • Διασκευή – Δραματουργική επεξεργασία: Ανδρέας Τσουρής • Μουσική: Σταύρος Λάντσιας • Διαμόρφωση σκηνικού χώρου – Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα • Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης • Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπακωνσταντίνου • Παίζουν: Μαρίνα Αργυρίδου, Άντρη Θεοδότου, Κλείτος Κωμοδίκης, Γιωργής Τσουρής κ.ά. Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και Σπίτι της Κύπρου.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Γεωργία Μαυραγάνη – Εταιρεία Θεάτρου Χάπι Εντ

Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι του Τέννεσση Γουίλλιαμς

 

Ένας ομοφυλόφιλος ποιητής κατασπαράσσεται από ένα αγριεμένο πλήθος παιδιών. Αυτό είναι και το τελευταίο του –άγραφο– ποίημα. Πίσω του αφήνει μια γυναίκα-μάρτυρα του έργου και της μοίρας του, που δεν θα διστάσει να αρθρώσει αυτό το ποίημα, παρά τον αδυσώπητο πόλεμο που υφίσταται από τους συγγενείς προκειμένου να σωπάσει. Όχι σαν επιθανάτια κραυγή μιας ενοχικής συνείδησης που αυτοτιμωρείται, αλλά σαν σπαραχτικό ύμνο στην αγάπη που, παρ’ όλ’ αυτά, επιβιώνει. Το έργο και η αυτοβιογραφική του διάσταση είναι γνωστά. Στόχος, ωστόσο, της σκηνοθεσίας δεν είναι να δώσει μια παράσταση ανάλυσης της προσωπικότητας και της ζωής του Τέννεσση Γουίλλιαμς, αλλά να επιχειρήσει να κρατήσει αυτόν τον προσωπικό τόνο για να «αυτοβιογραφήσει», μέσω της ποίησής του, τη δική μας επιθυμία. Ένας θίασος σημαντικών ηθοποιών θα αφηγηθεί αυτή την ιδιαίτερη ιστορία του Τέννεσση Γουίλλιαμς σαν μια παραβολή για την εποχή μας.

 

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Γεωργία Μαυραγάνη • Σκηνικά – Κοστούμια: Άρτεμις Φλέσσα • Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας • Παίζουν: Μαρία Κεχαγιόγλου, Βαγγέλης Αμπατζής, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Άννα Μάσχα, Γρηγόρης Μπαλλάς, Ελίνα Ρίζου, Ναζίκ Αϊδινιάν.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Βασίλης Νούλας – Nova Melancholia

Θερμά θαλάσσια λουτρά

 

Βασισμένο σε διηγήματα του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου

 

Στον πυρήνα της νέας παράστασης της πρωτοποριακής ομάδας Nova Melancholia, σε σκηνοθεσία Βασίλη Νούλα, βρίσκονται τρία σύντομα διηγήματα του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου από τη συλλογή Θερμά θαλάσσια λουτρά. Η περφόρμανς θα κινηθεί σε μια ατμόσφαιρα θερινής αμεριμνησίας και ραστώνης· η μελαγχολία, όμως, και το υπαρξιακό άλγος θα ελλοχεύουν, όπως τα σκοτεινά φύκια κάτω από τη γαλανή θάλασσα. Το ύφος των διηγημάτων είναι χαμηλόφωνο, οικείο, ακριβές και ρέει με έναν απλό, φυσικό τρόπο, σε αντίθεση με την ανησυχία των προσώπων, που κάνει παραπλανητική την επιφάνεια της καλοκαιρινής σαγήνης. Με τον χαρακτηριστικό παιγνιώδη και αποδομητικό τρόπο της ομάδας, η αποχαυνωμένη ονειροπόληση του καλοκαιριού ακολουθείται από μια διάθεση απομαγευτική, με έναν ελαφρύ αυτοσαρκασμό. Η περφόρμανς θα αντλήσει επιπλέον υλικό από κινηματογραφικές επιτυχίες και τραγούδια που συνδέονται με το καλοκαίρι και την παραθαλάσσια ζωή.

 

Σκηνοθεσία: Βασίλης Νούλας • Σκηνικά: Κώστας Τζημούλης • Μουσική επί σκηνής: Γεωργία Καρύδη • Παίζουν: Αντώνης Γκρίτσης, Ελένη Καραγεώργη, Αθανάσιος Κουβούσης, Βίκυ Κυριακουλάκου, Αλέξια Σαραντοπούλου, Δέσποινα Χατζηπαυλίδου.

 

[Πειραιώς 260]

Μαρία Πανουργιά

Ο άγιος Κάρτακ και το μικρό λουλούδι

 

Βασισμένο στον «Θρύλο του αγίου Πότη» του Γιόζεφ Ροτ

 

Και άγιος και πότης; Την παράθεση δυο φαινομενικά ασύνδετων κόσμων επιχειρεί στη «διαθήκη» του, το τελευταίο του διήγημα, ο συγγραφέας Γιόζεφ Ροτ. Ωστόσο, γρήγορα διαπιστώνει κανείς πως η αγιότητα, όπως και η μέθη, ανήκουν αποκλειστικά στον χώρο μιας άστατης ιδιοτροπίας: το μόνο που τις εμψυχώνει είναι η επιθυμία. Η παράσταση, βασισμένη στο έργο του Ροτ σε διασκευή του Ευθύμη Φιλίππου, στήνεται ως παραμύθι μέσα σε μια εφήμερη κατασκευή. Ο ήρωας, προσκολλημένος σε μιαν «αιώνια» καθημερινότητα, διασταυρώνεται με ένα «θαύμα». Ακόμη και αν τα θαύματα έρχονται ξανά και ξανά για να τον στηρίξουν, να τον περιθάλψουν, εκείνος επιστρέφει, ασκητικά, στο ποτό. Μια «ελεήμων ειρωνεία» τον ακολουθεί έως τη συνάντησή του με το «μικρό λουλούδι», την αγία Τερέζα. Εάν η ζωή κάθε ανθρώπου προς το τέλος της γίνεται βίος αγίου, τότε η μέθη και το άδοξο τέλος του ήρωα δεν είναι μόνο τεκμήρια μιας αγιοσύνης παράδοξης, αλλά και μια υπενθύμιση ότι η αιώνια ζωή συνδέεται με την αγιότητα, όπως και με το αντίθετό της. Τέσσερις ηθοποιοί θα παραστήσουν τα δέκα πρόσωπα του αφηγήματος. Πέντε γυναίκες θα τραγουδήσουν ζωντανά το «θαύμα».

 

Σκηνοθεσία: Μαρία Πανουργιά • Διασκευή: Ευθύμης Φιλίππου • Σύμβουλος δραματουργίας: Τάσος Κουκουτάς • Σκηνογραφία: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου • Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη • Σχεδιασμός φωτισμών: Γιάννης Δρακουλαράκος • Επιμέλεια κίνησης: Ζωή Χατζηαντωνίου • Σύνθεση – Μουσική διδασκαλία: Γιώργος Πατεράκης • Παίζουν: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Φιντέλ Ταλαμπούκας, Δομνίκη Μητροπούλου, Σοφία Ίτο.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Λίλο Μπάουρ

Το κορίτσι που πέφτει, πέφτει, πέφτει

 

Εμπνευσμένο από διηγήματα του Ντίνο Μπουτζάτι

 

«Πώς πέφτει κανείς με τόση χαρά στα δεκαεννιά του!»

 

Μια νεαρή κοπέλα, η Μάρτα, στέκεται στην κορυφή ενός ουρανοξύστη και ατενίζει την απίστευτη κοσμοσυρροή στην πόλη, που φαντάζει πανέμορφη στο νυχτερινό φως. Τέτοια ώρα οι πόλεις γεμίζουν με έμπνευση. Στους δρόμους συναντήσεις, φώτα, γλέντια, πόθοι. Τα πνευμόνια της Μάρτας φουσκώνουν από έναν αέρα γεμάτο υποσχέσεις. Γέρνει πάνω στο κιγκλίδωμα και αφήνεται στο κενό. Τι είναι αυτό που την περιμένει; Η Μάρτα δεν φοβάται. Χωρίς να το καταλάβει, δραπετεύει από τους νόμους αυτού του κόσμου, του χρόνου και της βαρύτητας. Το κορίτσι που πέφτει μας οδηγεί σ’ ένα ταξίδι μέσα στη ζωή. Η Λίλο Μπάουρ σκηνοθετεί αυτό το παραμύθι για τη νιότη και τη δύναμη της φαντασίας, που αντλεί την έμπνευσή του από κείμενα του Ιταλού συγγραφέα Ντίνο Μπουτζάτι.

 

Σκηνοθεσία: Λίλο Μπάουρ • Δραματουργία: Λίλο Μπάουρ, Κώστας Φιλίππογλου • Σκηνογραφία: Όλγα Μπρούμα • Κοστούμια: Μαργαρίτα Δοσούλα • Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα • Παίζουν: Μαρία Καλλιμάνη, Κώστας Φιλίππογλου, Γιώργος Συμεωνίδης, Εριφύλη Στεφανίδου, Καλλιρρόη Μυριαγκού, Τάσος Δημητρόπουλος, Εύα Οικονόμου-Βαμβακά, Θάνος Λέκκας, Αναστασία-Ραφαέλα Κονίδη, Κίττυ Παϊταζόγλου.

 

[Εθνικό Θέατρο – Ρεξ]

 

 

 

blitz

Το Ινστιτούτο της παγκόσμιας μοναξιάς

 

Εμπνευσμένο από το «Μαγικό βουνό» του Τόμας Μαν

 

Το Ινστιτούτο της παγκόσμιας μοναξιάς έχει ως πηγή έμπνευσης και σημείο εκκίνησης Το μαγικό βουνό του Τόμας Μαν. Η ομάδα blitz, επηρεασμένη από την ατμόσφαιρα του βιβλίου, γράφει και σκηνοθετεί την ιστορία μιας ομάδας ανθρώπων που έχουν καταφύγει οικειοθελώς σε ένα ιδιότυπο ινστιτούτο, μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο, προκειμένου να θεραπευθούν από τον ιό της μοναξιάς που απειλεί την ανθρωπότητα. Κάποιοι είναι εκεί για χρόνια, κάποιοι θεωρούν τη διαμονή τους πρόσκαιρη, μια κατάσταση που δεν θα κρατήσει πολύ, κάποιοι είναι χαρούμενοι καθώς πιστεύουν ότι η μοναξιά είναι πάντα ένας τρόπος να ατενίζει κανείς την εσωτερική του ησυχία. Η παράσταση αφηγείται το ημερήσιο πρόγραμμα στο ινστιτούτο, τις ασκήσεις εναντίον της μοναξιάς, τις εξομολογήσεις των ηρώων για τη ζωή τους, τα παιχνίδια που επινοούν προκειμένου να περάσει ο χρόνος, τις συζητήσεις τους αργά το βράδυ. Το Ινστιτούτο της παγκόσμιας μοναξιάς είναι μια παράδοξη κωμωδία που μιλά για τη μοναξιά του ανθρώπου μέσα στην πόλη και κάτω από τον άδειο ουρανό, για τη μοναξιά της Ευρώπης και την απομόνωση της Δύσης, αλλά και για τη μοναχικότητα ως απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να αντιληφθεί κανείς το μυστήριο του χρόνου και της ζωής.

 

Σκηνοθεσία: Ομάδα blitz (Γιώργος Βαλαής, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής) • Δραματουργός: Άγγελος Σκασίλας • Ενδυματολόγος: Βασιλεία Ροζάνα • Μουσική – Ηχητική επεξεργασία: Coti K • Χορογραφία – Κίνηση: Γιάννης Νικολαΐδης • Παίζουν: Γιώργος Βαλαής, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Ρωμανός Καλοκύρης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής, Catherine Hargreaves. Συμπαραγωγοί: La Comédie de Reims, Festival Reims Scènes d’Europe, Culturescapes. Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Φωτεινή Παπαδόδημα

Όταν σε λίγο κατεβήκαμε στη θάλασσα

 

Μια μουσική παράσταση με αφετηρία την ομηρική Οδύσσεια

 

Πέντε νέοι ηθοποιοί-τραγουδιστές και πέντε μουσικοί επί σκηνής δημιουργούν μια δική τους γλώσσα παίζοντας με τον λόγο, τον ρυθμό, τη μελωδία, το σώμα. Ανοίγουν έναν διάλογο ανάμεσα στην ομηρική Οδύσσεια και τη σύγχρονη πραγματικότητα. Μέσα από μαρτυρίες, στοχασμούς, ανοιχτά ερωτήματα, τραγούδια και μουσική μιλούν για τη μνήμη, την απώλεια, τον ξεριζωμό, τη νοσταλγία, την αγωνία, τη δικαιοσύνη, το πρόσωπο, την ταυτότητα, τον ξένο, το οικείο και το ανοίκειο – θεματικές επίκαιρες για όλους σε μια Ευρώπη που διαρκώς μεταλλάσσεται. Μεταφορικά και ρεαλιστικά, η φυγή μέσω της θάλασσας, του νερού, είναι ο δρόμος του νόστου. Στο νερό –πεδίο μύησης και δοκιμασίας, στοιχείο μεταμόρφωσης μέσα από τα δάκρυα, τον ιδρώτα, το αίμα του ανθρώπου– χαράζεται η πορεία του νόστου, που σημαίνει διάσωση, επιστροφή. Επιστροφή στο σπίτι. Αλλά πού βρίσκεται πλέον το σπίτι για τον καθένα από μας σήμερα;

 

Μουσική – Σκηνοθεσία: Φωτεινή Παπαδόδημα • Σκηνικά – Κοστούμια: Όλγα Μπρούμα • Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου • Παίζουν: Φωτεινή Παπαδόδημα, Αμαλία Τσεκούρα, Ελεάνα Καυκαλά, Χρυσούλα Παππά, Αλέξανδρος Αχτάρ, Νίκος Λεκάκης • Μουσικοί: Φωτεινή Παπαδόδημα, Γιώργος Παλαμιώτης, Λεωνίδας Σαραντόπουλος, Νίκος Σιδηροκαστρίτης.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Ένκε Φεζολλάρι

Ορκισμένη παρθένα της Ελβίρας Ντόνες

 

Η ορκισμένη παρθένα Χάνα/Μαρκ, μια ιδιόμορφη βαλκάνια Αντιγόνη, διαμαρτυρόμενη ενάντια στον ανορθολογισμό της εξουσίας αιώνες μετά από εκείνη την κόρη-σύμβολο, αποφασίζει να θάψει όχι το σώμα ενός νεκρού αδελφού, αλλά το δικό της σώμα, στα πέτρινα τοπία της Σκόδρας, στη Βόρεια Αλβανία. Το γυναικείο σώμα διωκόμενο, θαμμένο ζωντανό στον «πέτρινο τάφο» του, βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του σύγχρονου μύθου. Η Χάνα δέχεται να αποποιηθεί τη γυναικεία της φύση, να ουδετεροποιηθεί πίσω από το ανδρικό της όνομα Μαρκ, για να εξασφαλίσει το ελάχιστο που οφείλεται σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και στην ελευθερία. Υιοθετώντας αυτόν τον ιδιόρρυθμο τρόπο για να παρακάμψει τη βία ενός πατριαρχικού, ολοκληρωτικού καθεστώτος όπως της Αλβανίας του Χότζα, δομεί τελικά μια καθ’ όλα διακριτή και σεβαστή ταυτότητα. Τι συμβαίνει, όμως, όταν η «προοδευτική» Δύση «απελευθερώνει» αυτά τα σώματα; Ταξιδεύοντας στην Αμερική για να ξαναβρεί τους αγαπημένους της, η ηρωίδα θα έρθει αναπόφευκτα αντιμέτωπη με τη σύγκρουση ανάμεσα στη φύση της και την αρσενική φυλακή στην οποία κλείστηκε.

 

Μετάφραση: Ελεάνα Ζιάκου • Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Ένκε Φεζολλάρι • Διασκευή – Θεατρική απόδοση: Μαρία Σκαφτούρα σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη • Δραματουργική επεξεργασία: Ναταλί Μηνιώτη • Εικαστική επιμέλεια: Εύα Νάθενα • Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Συρίγος • Σκηνικά – Κοστούμια: Δάφνη Κολυβά, Εβελίνα Δαρζέντα • Παίζουν: Παρθενόπη Μπουζούρη, Γεωργιάννα Νταλάρα, Γιούλικα Σκαφιδά, Μαρία Σκαφτούρα, Στάθης Σταμουλακάτος, Αντώνης Φραγκάκης.

 

 

 

[Πειραιώς 260]

Ζωή Χατζηαντωνίου

Οι προεδρίνες του Βέρνερ Σβαμπ

 

Ο Αυστριακός συγγραφέας Βέρνερ Σβαμπ, που ελάχιστα γνωρίζουμε στην Ελλάδα, θεωρείται ότι ανανέωσε την παράδοση του γερμανικού εξπρεσιονισμού με μια γραφή που εξερευνά το αποκρουστικό, ποτισμένη από την αυστριακή παράδοση της μαύρης κωμωδίας. Το πρώτο του έργο, Οι προεδρίνες (Die Präsidentinnen), πρωτοπαρουσιάστηκε στο Theater im Künstlerhaus της Βιέννης το 1990. Οι προεδρίνες –η Έρνα και η Γκρέτε, συνταξιούχες καθαρίστριες, και η Μαριέντλ, καθαρίστρια με ειδικότητα στο ξεβούλωμα των απόπατων– δεν ομιλούν, «ομιλούνται», «σέρνονται πίσω από τη γλώσσα όπως σέρνονται τα τσίγκινα κουτάκια πίσω από την ουρά ενός σκυλιού». Η Έρνα, η Γκρέτε και η Μαριέντλ μαζεύονται να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα και την καινούργια έγχρωμη τηλεόραση της Έρνας. Ο πνευματικός τους ορίζοντας δεν ξεπερνάει ποτέ τη μικροαστική μπαναλιτέ, τη βιαιότητα και τον θρησκευτικό φανατισμό. Ζούνε σ’ έναν φαντασιακό κόσμο και η απώλεια του ελέγχου των φαντασιώσεών τους οδηγεί σε αποτρόπαιο φινάλε.

 

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας • Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Ζωή Χατζηαντωνίου • Σκηνογραφία: Ελίνα Λούκου • Παίζουν: Μαρία Κατσιαδάκη (Γκρέτε), Εύη Σαουλίδου (Μαριέντλ) και μία ακόμη ηθοποιός.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Δημήτρης Κουρτάκης

Αποτυχημένες απόπειρες αιώρησης στο εργαστήριό μου

 

Σύνθεση κειμένων βασισμένη σε πεζά του Σάμιουελ Μπέκετ

Διατρέχοντας το πεζογραφικό έργο του κορυφαίου Ιρλανδού δραματουργού, ο Δημήτρης Κουρτάκης δημιουργεί μια multimedia παράσταση με ένα επιτελείο σημαντικών διεθνών συνεργατών και τον Άρη Σερβετάλη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ένας περφόρμερ, κλεισμένος στο εργαστήριό του, αποχωρισμένος από τον κόσμο, χρησιμοποιεί το σώμα του ως υλικό και πεδίο για πείραμα, μέχρι την οριστική διάλυση του Εαυτού και την εξάντληση των λέξεων, σε έναν χώρο στον οποίο προσπαθεί, διαρκώς και μάταια, να κατοικήσει· έναν μη-τόπο. Μέσα στο εκμαγείο του εσωτερικού ενός διώροφου κτίσματος, ο περφόρμερ κινηματογραφεί, σαν άλλος Κραπ, τον εαυτό του και τον χώρο. Οι θεατές, καθισμένοι εκατέρωθεν του κτίσματος, προσκαλούνται σε μια λαθραία και εν τέλει απατηλή θέαση, αφού σύντομα ανακαλύπτουν ότι και αυτοί μοιράζονται τη συνθήκη του: είναι και οι ίδιοι έγκλειστοι στον δικό τους προθάλαμο· σε μια μάταιη αναμονή. Η παράσταση, που αναζητά συγγένειες και παραλληλίες με τη σύγχρονη Ελλάδα σε μια μεταιχμιακή και οριακή ισορροπία, συνομιλεί με εικαστικούς όπως οι Bruce Nauman, Vitto Acconci, Terry Fox, Gordon Matta-Clark, Rachel Whiteread κ.ά., που αναφέρονται, άλλοτε ηθελημένα, άλλοτε ασυνείδητα, στο μπεκετικό σύμπαν.

 

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Σκηνικά: Δημήτρης Κουρτάκης • Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Κουρτάκης, Ελένη Παπάζογλου, Αναστασία Τζέλλου • Βίντεο: Jérémie Bernaert • Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός • Καλλιτεχνική συνεργασία: Έφη Μπίρμπα • Ερμηνεία: Άρης Σερβετάλης.

 

[Πειραιώς 260]

 

Αφιέρωμα στη μνήμη του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου

Αμύντας του Γεωργίου Μόρμορη


 

Μια «ποιμενική κωμωδία» του 1745

 

Στη μνήμη του Σπύρου Ευαγγελάτου θα παρουσιαστεί εκ νέου στο Ηρώδειο ο Αμύντας, η τελευταία του παράσταση, που έκανε πρεμιέρα πέρυσι στο Φεστιβάλ Αθηνών. Στο πρόγραμμα ο σκηνοθέτης, ακαδημαϊκός και πανεπιστημιακός δάσκαλος σημείωνε: «Το 1745 τυπώνεται ανωνύμως στη Βενετία μια ελεύθερη μετάφραση στην τότε ομιλουμένη ελληνική της θρυλικής κωμωδίας του Τορκουάτο Τάσσο Aminta. Πριν από χρόνια είχα την τύχη να ανακαλύψω πως κάτω από την ανωνυμία κρυβόταν ο Επτανήσιος από τα Κύθηρα ιατροφιλόσοφος και ποιητής Γεώργιος Μόρμορης (1720-1790). Ο Αμύντας ανήκει στην ονομαζόμενη «ποιμενική κωμωδία» (commedia pastorale) και εκτυλίσσεται σε δάση όπου κυκλοφορούν ερωτευμένοι βοσκοί, πρόβατα, παρθένες αμαζόνες, αλλά και άγρια, ανύπαρκτα στην Ευρώπη θηρία, καθώς και μυθικά πρόσωπα όπως σάτυροι, δράκοι και θεοί του έρωτα. Η μόδα αυτών των έργων επηρέασε την πανευρωπαϊκή δραματουργία, ακόμη και τον Σαίξπηρ (Όνειρο καλοκαιριάτικης νύχτας, Όπως σας αρέσει, Τρικυμία κ.ά.). Το ελληνικό κείμενο ακτινοβολεί μια αίσθηση εφηβικής δροσιάς με γοητευτικό χιούμορ και συναρπαστική γλώσσα, ανάμειξη κοινής με ιδίωμα των Κυθήρων, ενώ δεν λείπουν λόγια ή ψευδολόγια στοιχεία. Η όλη σύνθεση της παράστασης επιδιώκει να “φέρει” κάτι από τη γεύση του ονείρου, που άλλοτε θα ρέπει προς έναν ευμενή εφιάλτη και άλλοτε θα εκτινάσσεται προς μια ποιητική φάρσα».

 

Διασκευή κειμένου – Σκηνοθεσία: Σπύρος Α. Ευαγγελάτος • Αναβίωση σκηνοθεσίας: Κατερίνα Ευαγγελάτου • Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Πάτσας • Μουσική σύνθεση – Διδασκαλία: Γιάννης Αναστασόπουλος • Κινησιολογική επιμέλεια: Αντιγόνη Γύρα • Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου • Παίζουν: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Φαίη Ξυλά, Βίκυ Βολιώτη, Θανάσης Κουρλαμπάς, Θανάσης Δήμου, Χριστιάννα Μαντζουράνη, Θωμάς Γκαγκάς, Γεράσιμος Σκαφίδας, Μάριος Σαραντίδης. Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και Λυκόφως-Γιώργος Λυκιαρδόπουλος

 

[Ηρώδειο]

 

 

 

Νέο ελληνικό θέατρο στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ

Η υποστήριξη της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας υπήρξε εξαρχής από τις προτεραιότητες της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Φεστιβάλ. Σ’ αυτό το πλαίσιο απευθύναμε πρόσκληση σε πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς και λάβαμε περισσότερα από 80 έργα: από πρωτόλεια και έργα εν εξελίξει έως έργα-«ποταμούς», μεταγραφές αρχαίων μύθων, τραγωδίες και αναξιοποίητα σενάρια. Μέσα στο άνισο αυτό δείγμα, λιγοστά έργα είχαν κατακτημένο προσωπικό ύφος διαθέτοντας ταυτόχρονα και τη δυνατότητα να αγγίξουν ευρύτερο κοινό. Πώς μια ιστορία ενδιαφέρουσα για εκείνον που τη γράφει, μπορεί να αναχθεί σε συλλογική ανάγκη, στην ανάγκη να δούμε μαζί επί σκηνής μια ιστορία που μας αφορά: αυτό αναζητήσαμε. Καθώς, για πρακτικούς λόγους, ήταν αδύνατον να υποστηρίξουμε όλα τα έργα που ξεχώρισαν, επιλέξαμε το αρτιότερο. Το έργο του Γιάννη Κωνσταντινίδη «Ο οικοδιδάσκαλος ή το δικαίωμα στην αμεριμνησία» μάς κέρδισε με την πρωτοτυπία, το χιούμορ και την ευφυΐα του, καθώς και με τη διεισδυτικότητα με την οποία προσεγγίζει το ζήτημα της στάσης των διανοουμένων σε εποχές κρίσης. Το ραδιόφωνο προσφέρεται για την ανάδειξη του συγκεκριμένου έργου καθώς, μαζί με τις αμιγώς θεατρικές αρετές του, διαθέτει, επίσης, ιδιαίτερα επεξεργασμένη γλώσσα.

 

Το θέατρο στο ραδιόφωνο, με αφετηρία κλασικά έργα του ρεπερτορίου, είχε διαμορφώσει επί δεκαετίες την κουλτούρα του θεατρόφιλου κοινού. Εκείνο που δίνει αμιγώς φεστιβαλικό χαρακτήρα στη συνεργασία μας με το Τρίτο Πρόγραμμα είναι ότι το συγκεκριμένο έργο θα μεταδοθεί ζωντανά και παρουσία κοινού. Η πρακτική αυτή έχει καθιερωθεί ως ιδανικό μέσο για την υποστήριξη νέων θεατρικών έργων στην Ευρώπη (BBC Radio Theatre, France Culture-Fictions κ.ά.), καθώς ευνοεί μια ευεργετική εστίαση στον λόγο σε μια εποχή κούρασης από τον υπερπληθωρισμό των εικόνων, ενώ συμβάλλει αποτελεσματικότερα από τα αναλόγια στη διάδοση και την κυκλοφορία νέων έργων. Ταυτόχρονα, προωθεί την ανανέωση της παράδοσης του ραδιοφωνικού θεάτρου, αλλά και την τόνωσή του ως ξεχωριστό παραστασιακό είδος.

 

Ο οικοδιδάσκαλος ή το δικαίωμα στην αμεριμνησία

του Γιάννη Κωνσταντινίδη

 

Ο οικοδιδάσκαλος ή τα πλεονεκτήματα της κατ’ οίκον εκπαίδευσης είναι έργο του Γιάκομπ Μίχαελ Ράινχολντ Λεντς (1751-1792). Επιχειρώντας μια «βίαιη» διασκευή του, ο Γιάννης Κωνσταντινίδης παραδίδει μια πολυσύνθετη ιστορία πίστης και προδοσίας που εξελίσσεται στην Πρωσία του 1774 και στην οποία οι ασύδοτοι γλιτώνουν χωρίς σημαντικές απώλειες, ενώ οι δίκαιοι και συνεπείς εξολοθρεύονται ποικιλοτρόπως, αφού παγιδευτούν στα αδιέξοδά τους. Η μεταγραφή αυτή εμπνέεται σε μεγάλο βαθμό από την οπτική του Μπρεχτ, που διασκεύασε επίσης το έργο του Λεντς το 1950, προκειμένου να επικρίνει την τάση των διανοουμένων να αναπτύσσουν «σχέσεις εξυπηρέτησης και κολακείας» με τους οικονομικά ισχυρότερους, ώστε οι ίδιοι να απολαμβάνουν μια ευκολότερη ζωή. Το κείμενο του Κωνσταντινίδη διαφοροποιείται ως προς το ότι αναγνωρίζει το δικαίωμα αυτής της «μεσαίας τάξης που φέρει τον πολιτισμό, τη διανόηση, τον ηθικό νόμο και το βάρος της προάσπισης του κοινωνικού ιστού» να προαπαιτεί ένα ελάχιστο διευκολύνσεων διαβίωσης. Όμως δεν χύνει ούτε ένα δάκρυ για τον χαμό της λόγω της απροθυμίας και ανημποριάς της να ξιφουλκήσει όταν οφείλει να το κάνει. Το έργο έχει 20 πρόσωπα τα οποία θα αποδοθούν από 10 ηθοποιούς.

 

Ραδιοσκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

[Ραδιομέγαρο ΕΡΤ]

 

 

 

Ημερίδα

Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών

Λογοτεχνία και θέατρο: δρόμοι και αδιέξοδα

 

Εγκαινιάζοντας τη συνεργασία του Φεστιβάλ Αθηνών με την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών διοργανώνεται ημερίδα αφιερωμένη σ’ ένα θέμα που έχει λάβει πια  «εθνικές» διαστάσεις, καθώς αφορά το σύνολο σχεδόν του ελληνικού θεάτρου και απασχολεί εκπροσώπους της νεότερης και παλαιότερης γενιάς δημιουργών τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό: τη διασκευή λογοτεχνικών κειμένων στη σύγχρονη σκηνή. Στο πλαίσιο της ημερίδας θα παρέμβουν με σύντομες εισηγήσεις τους ο πρόεδρος της Ένωσης Κριτικών, Σάββας Πατσαλίδης και ορισμένα μέλη της, αλλά και η Δήμητρα Κονδυλάκη, από την καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ Αθηνών, καθώς το ρεπερτόριο του φετινού προγράμματος είναι απόλυτα σχετικό με την προβληματική της ημερίδας. Τις σύντομες εισηγήσεις θα ακολουθήσει στρογγυλό τραπέζι, το οποίο θα συντονίσουν μέλη της Ένωσης Κριτικών και στο οποίο θα συμμετάσχουν επιλεγμένοι καλλιτέχνες και ειδικοί, που θα καλύψουν με τις ολιγόλεπτες παρεμβάσεις τους τις διάφορες πτυχές του θέματος. Την ημερίδα θα κλείσει συζήτηση με τη συμμετοχή του κοινού.

 

[29 Ιουνίου, ώρα: 16.00]

 

 

 

Αφιέρωμα στη Φόλκσμπύνε

 

Φρανκ Κάστορφ

Der Spieler / Ο Παίκτης του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι

 

Ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι έγραψε τον Παίκτη σε μια κρίσιμη στιγμή της ζωής του. Μετά από χρόνια εξορίας σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας στη Σιβηρία, επέστρεψε στο σπίτι του και βρήκε τη γυναίκα του ετοιμοθάνατη. Λίγο αργότερα, ο αδελφός του και ο καλύτερός του φίλος βρήκαν πρόωρο θάνατο. Συντετριμμένος, ταξίδεψε στη Γερμανία προκειμένου να ξεφύγει από τους δανειστές του. Πολύ γρήγορα έχασε στον τζόγο τα τελευταία του χρήματα και τα δικαιώματα όλων των βιβλίων του. Έχοντας επειγόντως ανάγκη από χρήματα, έγραψε τον Παίκτη μέσα σε είκοσι έξι ημέρες. Ο Φρανκ Κάστορφ, απερχόμενος καλλιτεχνικός διευθυντής της Φόλκσμπύνε, έχει ήδη διασκευάσει στο παρελθόν μυθιστορήματα του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα. Στον Παίκτη χρησιμοποιεί την τεχνική της ζωντανής κινηματογράφησης, σε συνδυασμό με το χαρακτηριστικό σκηνοθετικό του στυλ και ένα ισχυρό καστ ηθοποιών. Ο σκηνοθέτης βλέπει το λογοτεχνικό μανιφέστο που έγραψε ο Ντοστογιέφσκι για τον εθισμό στα τυχερά παιχνίδια σαν «ένα μεγαλειώδες, ζωηρό, δυναμικό πυροτέχνημα στασιμότητας και ακινησίας», που εμπνέεται από τη σπαρακτική ζωή του συγγραφέα.

 

Συμπαραγωγή: Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz & Wiener Festwochen 2011

 

[Πειραιώς 260]

 

Χέρμπερτ Φριτς

Murmel Murmel / Μουρμουρητό του Ντίτερ Ροτ

 

Ένα σχέδιο που κυοφορούνταν εδώ και καιρό στο μυαλό του Γερμανού σκηνοθέτη Herbert Fritsch (Χέρμπερτ Φριτς) ζωντανεύει. Πρόκειται για τη νουβέλα του Dieter Roth (Ντίτερ Ροτ) Μουρμουρητό, που κυκλοφόρησε το 1974 με αυτοέκδοση. Στις 178 σελίδες του βιβλίου, ενός λεπτού τόμου σχήματος octavo, επαναλαμβάνεται μία μόνο λέξη: «Murmel». Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ο Ροτ έδωσε την άδεια στον Φριτς να διασκευάσει το έργο του για το θέατρο. Το 2012 ο Φριτς εκπλήρωσε την υπόσχεσή του για πρώτη φορά. Από τους σημαντικότερους ηθοποιούς που συνδέθηκε με τη Φόλκσμπύνε, τα τελευταία χρόνια ο Φριτς έχει καθιερωθεί ως σκηνοθέτης με τις βραβευμένες μαύρες κωμωδίες του. Στην ξεκαρδιστική, θεοπάλαβη παράστασή του, δεκατέσσερις ηθοποιοί μουρμουρίζουν αδιαλείπτως τη μοναδική λέξη του βιβλίου και μεταμορφώνουν το κείμενο σε μια υπνωτιστική, ψυχεδελική εμπειρία που δικαιώνει τον εκλιπόντα πλέον Ροτ, πληθωρικό, πειραματικό καλλιτέχνη που το έργο του διακρίνεται για τη δεξιοτεχνία, την άγρια ενέργεια και τη σκοτεινή του αίσθηση.

 

[Εθνικό Θέατρο – Ρεξ]

 

Ρενέ Πόλλες

I Love you, but I’ve Chosen Entdramatisierung / Σ’ αγαπώ, αλλά επέλεξα την αποδραματοποίηση

 

Εδώ και τριάντα χρόνια, ο σκηνοθέτης και δραματουργός René Pollesch (Ρενέ Πόλλες) προσπαθεί να επινοήσει μια νέα θεατρική γλώσσα. Έχει εμπνευστεί επανειλημμένως από κείμενα κορυφαίων κοινωνιολόγων προκειμένου να πραγματευτεί επί σκηνής επίκαιρα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, αναμειγνύοντάς τα με αναφορές στην ποπ κουλτούρα. Στη συγκεκριμένη παράσταση, θέτει προς προβληματισμό έννοιες όπως το σπίτι/μη-σπίτι, η επικοινωνία και η αποτυχία της επικοινωνίας. Η ιδέα του βιοτικού και βιώσιμου χώρου μπορεί να είναι προσωπική και δύσκολο να εξηγηθεί. Μπορεί να είναι δύσκολο να την αντιληφθεί κανείς υπό συγκεκριμένους όρους, ακόμα και μέσα από έναν εποικοδομητικό διάλογο. Το ίδιο ισχύει και για την έννοια του «μέλλοντος». Ίσως τελικά να μην υφίστανται ως έννοιες ούτε το «σπίτι» ούτε το «μέλλον». Μια καυστική, αστεία παράσταση που θέτει σημαντικά φιλοσοφικά ερωτήματα γύρω από την πολιτική, τον χρόνο, τον χώρο, την πραγματικότητα και την πρόοδο, και θα διαδραματίζεται στα φορτηγά του «Rollende Road Show» της Φόλκσμπύνε, στον Κήπο της Πειραιώς 260.

 

[Πειραιώς 260]

 

Μάστερκλας με τον Χανς-Τις Λέμαν

Το μεταδραματικό θέατρο, ο Ρενέ Πόλλες και η βερολινέζικη Φόλκσμπύνε

 

Με αφορμή το αφιέρωμα στη Φόλκσμπύνε, προσκεκλημένος του Φεστιβάλ είναι ο σπουδαίος Γερμανός θεωρητικός του θεάτρου Hans-Thies Lehmann (Χανς-Τις Λέμαν). Συγγραφέας της μελέτης-ορόσημο Postdramatisches Theater (1999, Μεταδραματικό θέατρο), ο Λέμαν θα δώσει μάστερκλας με τίτλο «Το μεταδραματικό θέατρο, ο Ρενέ Πόλλες και η βερολινέζικη Φόλκσμπύνε». Θα αναλυθεί η έννοια του μεταδραματικού θεάτρου και οι διάφορες παρανοήσεις του όρου, καθώς και η συμβολή της Φόλκσμπύνε και σημαντικών δημιουργών που έχουν συνδεθεί με το εμβληματικό αυτό θέατρο, στη διεθνή σκηνή.

 

 

 

Ρόμπερτ Γουίλσον – Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ

Letter to a Man / Γράμμα σ’ έναν άντρα

 

Βασισμένο στα ημερολόγια του Νιζίνσκι

 

Οι σπουδαίοι Ρόμπερτ Γουίλσον και Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ ενώνουν τις δυνάμεις τους για να διεισδύσουν στο διαλυμένο μυαλό ενός από τους διασημότερους χορευτές όλων των εποχών, του Βάσλαβ Νιζίνσκι. Η σόλο παράσταση βασίζεται στα ημερολόγια του εμβληματικού χορευτή, ένα πραγματικό έργο τέχνης που καταγράφει την κάθοδό του στην τρέλα και σκιαγραφεί τη βασανισμένη σεξουαλικότητα και πνευματικότητά του, όπως επίσης και την τρικυμιώδη σχέση του με τον ιδρυτή των Ρωσικών Μπαλέτων, ιμπρεσάριο Σεργκέι Ντιαγκίλεφ, στον οποίον αναφέρεται και το γράμμα του τίτλου. Η παρτιτούρα του Χαλ Γουίλνερ, εν είδει κολάζ, συνυφαίνει ηχητικά αποσπάσματα από το ημερολόγιο με τραγούδια και μουσικές των Τομ Γουέιτς, Άρβο Περτ, Χένρυ Μαντσίνι και του Σοβιετικού φουτουριστή συνθέτη Αλεξάντερ Μοσόλοφ. Γοητευμένος εδώ και καιρό από το ημερολόγιο του Νιζίνσκυ, ο Μπαρίσνικοφ, κορυφαίος χορευτής της γενιάς του, άλλοτε χορεύει και άλλοτε τρεκλίζει μέσα στο τοπίο του Γουίλσον, καθώς παρουσιάζει μιαν εκπληκτική, συγκινητική μαρτυρία των τελευταίων στιγμών διαύγειας στη ζωή ενός ανθρώπου. Όπως έγραψε ο Χένρυ Μίλλερ: «Αν δεν είχε καταλήξει στο άσυλο, ο Νιζίνσκι-συγγραφέας θα γινόταν ισάξιος με τον Νιζίνσκι-χορευτή».

 

Παραγωγή: Change Performing Arts και Baryshnikov Productions. Σε συνεργασία με την: Αττική Πολιτιστική Εταιρεία (Attiki Cultural Society). Ανάθεση: Spoleto Festival dei 2Mondi, BAM, Cal Performances, University of California, Berkeley, Center for the Art of Performance at UCLA, Théâtre De La Ville

 

[Εθνικό Θέατρο  – Κτίριο Τσίλλερ – Κεντρική Σκηνή]

 

 

 

Ζυλιέν Γκοσλέν – Si vous pouviez lécher mon cœur

Les Particules élémentaires / Τα στοιχειώδη σωματίδια του Μισέλ Ουελμπέκ

 

Έχοντας μαγέψει το κοινό με το 2066 του Ρομπέρτο Μπολάνιο, που παρακολουθήσαμε πέρυσι, ο τριαντάχρονος Ζυλιέν Γκοσλέν (Julien Gosselin), από τους πιο δυναμικούς σύγχρονους Γάλλους σκηνοθέτες, επιστρέφει στο Φεστιβάλ Αθηνών με τα Στοιχειώδη σωματίδια του βραβευμένου, αλλά και αμφιλεγόμενου Μισέλ Ουελμπέκ (1998). Στη διασκευή του ο Γκοσλέν αξιοποιεί το εγγενώς θεατρικό, πολυφωνικό, μεταμοντέρνο ύφος του συγγραφέα για να ζωντανέψει ένα βιβλίο που συνιστά ανατρεπτική εκδοχή του κλασικού οικογενειακού μυθιστορήματος. Δέκα ηθοποιοί επί σκηνής ενσαρκώνουν τόσο τους χαρακτήρες όσο και τους αφηγητές. Η ζωντανή μουσική, ο φωτισμός και η χρήση βίντεο συνθέτουν ένα σύμπαν γυμνό από άλλες διακοσμητικές λεπτομέρειες. Οι δύο βασικοί χαρακτήρες, ο σεξουαλικά καταπιεσμένος Μισέλ και ο σεξομανής Μπρουνό, προσωποποιούν την παρακμή των δυτικών κοινωνιών. Οι θεματικές του Ουελμπέκ –έλλειψη αγάπης και στοργής μέσα σ’ έναν αδιάφορο κόσμο– είναι ακόμα πιο επίκαιρες σήμερα. Όπως αναφέρει ο σκηνοθέτης: «Για μένα είναι προφανές ότι εγώ, δηλαδή όλοι μας είμαστε η σημερινή εκδοχή του Μισέλ και του Μπρουνό». Ο Γκοσλέν παίζει με τις προσδοκίες που έχουν οι θεατές για τους χαρακτήρες, την αφήγηση και την ταύτιση, με στόχο να μας προσφέρει μια ριζοσπαστική εκδοχή των αντιλήψεών μας περί ταυτότητας.

 

Συμπαραγωγή: Si vous pouviez lécher mon cœur, Théâtre du Nord -Théâtre National Lille Tourcoing Région Nord Pas-de-Calais, Le Festival d’Avignon, Le Phénix de Valenciennes, La Rose des vents, Scène Nationale Lille Métropole – Villeneuve d’Ascq, Le Théâtre de Vanves et Le Mail, Scène Culturelle de Soissons. Υποστήριξη: Ministère de la Culture et de la Communication / DRAC Hauts de France, Conseil Régional Nord Hauts de France, SACD Beaumarchais, Conseil Général du Pas de Calais και la Ville de Lille. Η ομάδα Si vous pouviez lécher mon cœur και ο Julien Gosselin συνεργάζονται με τα: Phénix scène nationale Valenciennes· pôle européen de création, TNT – Théâtre National Toulouse και Théâtre National de Strasbourg. Υπό την αιγίδα του Γαλλικού Ινστιτούτου

 

[Πειραιώς 260]

Μίλο Ράου – International Institute of Political Murder

Empire / Αυτοκρατορία

 

Ποια μορφή θα έχει η νέα Ευρώπη; Μήπως η λέξη «πατρίδα» έχει αποκτήσει μια καινούργια έννοια; Μετά το Dark Αges, που παρακολουθήσαμε πέρυσι, ο διακεκριμένος Ελβετός σκηνοθέτης Μίλο Ράου επανέρχεται φέτος στο Φεστιβάλ Αθηνών με το Empire, το φινάλε της Ευρωπαϊκής Τριλογίας, μιας τριετούς διερεύνησης του ουμανιστικού μύθου και της πραγματικότητας της Ευρώπης, που μας παρουσιάζει τις βιογραφίες προσφύγων. Ηθοποιοί από την Ελλάδα, τη Συρία και τη Ρουμανία αφηγούνται ιστορίες βασανιστηρίων, φυγής, θρήνου, θανάτου και αναγέννησης. Τι συμβαίνει με τους ανθρώπους που έχουν χάσει την πατρίδα τους και τα υπάρχοντά τους; Η Ευρώπη παρουσιάζεται σαν μια κατακερματισμένη ήπειρος με αβέβαιο μέλλον. Τρία χρόνια στοχασμού πάνω στις πολιτισμικές ρίζες και το πολιτικό παρόν και μέλλον της Ευρώπης φτάνουν στο τέλος τους, με ένα επικών διαστάσεων προσωπικό πορτρέτο μιας μυθικής αυτοκρατορίας. Οι Ευρωπαίοι ως κομιστές των αρχαίων παραδόσεων στέκονται απέναντι στον homo migrans, τον άνθρωπο μετανάστη. Στην παράσταση παίζουν, μεταξύ άλλων, η Μάγια Μόργκενστερν και ο Ακύλλας Καραζήσης, ενώ η μουσική είναι της Ελένης Καραΐνδρου.

 

Παραγωγή: IIPM – International Institute of Political Murder. Συνεργασία: Zürcher Theater Spektakel, Schaubühne am Lehniner Platz Berlin και steirischer herbst festival Graz. Χορηγία: Κυβερνήτης Δήμαρχος του Βερολίνου – Κυβερνητικό Συμβούλιο – Τομέας Πολιτισμού, Hauptstadtkulturfonds Berlin, Pro Helvetia και Migros-Kulturprozent. Ευγενική υποστήριξη: Kulturförderung Kanton St. Gallen και Schauspielhaus Graz. Στην αραβική, ελληνική, κουρδική και ρουμανική γλώσσα με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Αφσανέχ Μαχιάν – Shieveh Theatre Company

Από το υπόγειο στην ταράτσα της Μαχίν Σαντρί

 

Το θέατρο-ντοκουμέντο της Μαχίν Σαντρί, σε σκηνοθεσία της Αφσανέχ Μαχιάν, αφηγείται την ιστορία των «Yellow Dogs», ενός αντεργκράουντ ροκ συγκροτήματος από την Τεχεράνη. Αντιμέτωπο με τις δυσκολίες της ζωής στο Ιράν, το συγκρότημα μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη. Το 2013, ένα από τα μέλη του συγκροτήματος δολοφόνησε τρία και τραυμάτισε ένα από τα υπόλοιπα μέλη. Κατόπιν αυτοκτόνησε. Το βραβευμένο έργο, που έχει λάβει εγκωμιαστικές κριτικές, δομείται σε τέσσερις μονολόγους που μπλέκονται μεταξύ τους: από την αδελφή του δολοφόνου, τον μοναδικό επιζώντα, την κοπέλα του ντράμερ και έναν παλιό φίλο. Ο κάθε μονόλογος αποκαλύπτει και μια διαφορετική πτυχή της σύγχρονης ιρανικής ζωής: καταπίεση, μετανάστευση, μουσική, κουλτούρα των ναρκωτικών. Η παράσταση μας ταξιδεύει από ένα υπόγειο στην Τεχεράνη σε μια ταράτσα στο Μπρούκλυν, σκιαγραφώντας με μελανά χρώματα την εμπειρία του να είναι κανείς μετανάστης.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Ρομέο Καστελλούτσι – SocÌetas Raffaello Sanzio

Democracy in America

 

Το 1835 ο Γάλλος διπλωμάτης Αλεξίς ντε Τοκβίλ (1805-1859) έγραψε ένα δίτομο δοκίμιο για την ανθούσα δημοκρατία των Ηνωμένων Πολιτειών με τίτλο Η δημοκρατία στην Αμερική. Το δοκίμιο του Τοκβίλ, ένα από τα πρώτα θεμελιώδη κείμενα που ανέλυσαν το αναδυόμενο μοντέλο δημοκρατίας, υποδεικνύει ένα νέο πολιτικό όραμα για τη Δύση, ενώ συγχρόνως διαβλέπει την παρακμή της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας και την κόπωση της Ευρώπης. Εμπνευσμένος από το έργο του Τοκβίλ, ο Καστελλούτσι με την παράσταση αυτή θα επιχειρήσει να αναδείξει τις σκοτεινές πλευρές της «δημοκρατικής τυραννίας», η οποία, εν ονόματι της πλειοψηφίας, αδρανοποιεί τον πολίτη και περιορίζει τις θεμελιώδεις ελευθερίες του. Μεταφέροντάς μας στην εποχή του Τοκβίλ και στον κοινοτικό βίο των Πουριτανών και των ιθαγενών της Αμερικής, ο Ιταλός δημιουργός φωτίζει το φαινόμενο της δημοκρατίας στην εποχή μας. Το θέαμα και η ισχύς έχουν πλέον υποκαταστήσει την εμπειρία της Τραγωδίας, της υπέρτατης, κατά Καστελλούτσι, μορφής αυτοσυνείδησης και πολιτικής ταυτότητας του ατόμου.  Σε ανάστροφη πορεία, ο Καστελλούτσι μας καλεί να ανακαλύψουμε τους σπόρους του νεότερου δημοκρατικού πολιτεύματος πολύ πριν αυτό βλαστήσει και εξαπλωθεί στον Δυτικό κόσμο.

 

Εκτέλεση παραγωγής: Socìetas Συμπαραγωγή, deSingel International Artcampus, Wiener Festwochen, Festival Printemps des Comédiens à Montpellier, National Taichung Theatre (Taichung), Holland Festival (Άμστερνταμ), Schaubühne-Berlin, Festival d’Automne à Paris με το MC93 Maison de la Culture de Seine-Saint-Denis à Bobigny, Le Manège – Scène nationale de Maubeuge, Teatro Arriaga Antzokia de Bilbao, So Luiz Teatro Municipal (Λισαβόνα), Peak Performances Montclair State University (ΗΠΑ). Συμμετοχή: Théâtre de Vidy-Lausanne και Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Υποστήριξη: Ministero Beni e Attività Culturali, Regione Emilia Romagna, Comune di Cesena

 

[Θέατρο Ολύμπια]

 

 

 

Forced Entertainment

Complete Works: Table Top Shakespeare / Όλος ο Σαίξπηρ σ’ ένα τραπέζι

 

Αλατιέρα και πιπεριέρα στη θέση του βασιλιά και της βασίλισσας αντίστοιχα. Βάζο στη θέση του πρίγκιπα. Σπιρτόκουτο στη θέση του υπηρέτη. Χαρτί υγείας στη θέση του πανδοχέα. Μπουκάλι νερό στη θέση του αγγελιαφόρου. Μέσα σε εννιά μέρες, οι ερμηνευτές της Forced Entertainment δημιουργούν συμπυκνωμένες εκδοχές όλων των έργων του Σαίξπηρ, το ένα μετά το άλλο, μέσα από 36 μικρογραφίες έργων του, χρησιμοποιώντας καθημερινά αντικείμενα τα οποία υποκαθιστούν τους χαρακτήρες. Η δράση εκτυλίσσεται στην επιφάνεια ενός τραπεζιού, μια θεατρική σκηνή ενός μέτρου όπου τα έργα ζωντανεύουν σε μορφή μινιατούρας μέσα από απλές, χειροποίητες μαριονέτες. Στο Όλος ο Σαίξπηρ σ’ ένα τραπέζι, οι ερμηνευτές εξερευνούν τη δύναμη της αφήγησης μέσα από αυτήν την απλή και ιδιαίτερη σύνοψη των έργων του Σαίξπηρ –κωμωδίες, τραγωδίες, ιστορικά και όψιμα έργα– δημιουργώντας ζωηρούς όσο και παράξενους κόσμους.

 

Παραγωγή: Forced Entertainment. Συμπαραγωγή: Berliner Festspiele – Foreign Affairs Festival & Theaterfestival Basel. Χωρίς ελληνικούς υπέρτιτλους

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Μάρτα Γκόρνιτσκα

The Hymn to Love / O ύμνος στον έρωτα

 

Η Πολωνή σκηνοθέτιδα και ιδρύτρια της ρηξικέλευθης ομάδας Χορός Γυναικών, Μάρτα Γκόρνιτσκα (Marta Gόrnicka), παρουσιάζει το τελευταίο μέρος του τρίπτυχου (M)other Courage, όπου στηλιτεύεται η υποκρισία της Πολωνίας και κατ’ επέκταση ολόκληρης της Ευρώπης στο ζήτημα των ανθρωπιστικών αξιών. Η γηραιά ήπειρος συσπειρώνεται, καθώς το ένα έθνος μετά το άλλο κραυγάζει: «Δώστε μας την πατρίδα μας πίσω»! Ο χορός, που διαδοχικά τραγουδά, φωνάζει και ψιθυρίζει, παρελαύνει ενίοτε επί σκηνής, σαν να πρόκειται περί στρατιωτικής μπάντας. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, όπως μας θυμίζει το «Τραγούδι του έθνους που λησμονεί». Η Γκόρνιτσκα στηλιτεύει την πανάρχαια λογική του «εμείς» εναντίον «αυτών» και θολώνει τα όρια μεταξύ «εαυτού» και «άλλου». Η περίτεχνη μουσική ενορχήστρωση της Teoniki Rozynek απογειώνει τη φωνητική δύναμη του χορού, σε μια δυνατή παράσταση που είναι συγχρόνως πολεμική ιαχή και καμπανάκι για την Ευρώπη. Το ετερόκλητο καστ περιλαμβάνει άντρες και γυναίκες, ενήλικες και παιδιά, επαγγελματίες και ερασιτέχνες.

 

Συμπαραγωγή των: The chorus of women Foundation, Polish Theatre in Poznan, Ringlokschuppen Ruhr, Maxim Gorki Theater. Σε συνεργασία με τα: Goethe-Institut, Center for Contemporary Art Ujazdowski Castle. Συγχρηματoδότηση από τον Δήμο Βαρσοβίας, τον Δήμο Πόζναν και το Kunststiftung NRW

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Χόφες Σέχτερ

Grand Finale

 

Στη νέα του δημιουργία, που θα κάνει πρεμιέρα τον Ιούνιο στο Παρίσι (La Villette, σε συνεργασία με το Théâtre de la Ville), ο εγκατεστημένος στη Βρετανία, Ισραηλινής καταγωγής χορογράφος και συνθέτης Hofesh Shechter (Χόφες Σέχτερ) θα μας δείξει έναν κόσμο σε ελεύθερη πτώση. Έναν κόσμο στον οποίο η ανθρωπότητα θα φτάσει στην τελική της κατάληξη μέσα από κλιμακούμενες σκηνές γεμάτες σουρεαλισμό και συναίσθημα. Το όραμα του Σέχτερ, μυθικό και κωμικό, ζοφερό και πανέμορφο, σκιαγραφεί έναν κόσμο που βρίσκεται σε σύγκρουση με τον εαυτό του, πλημμυρισμένο από αναρχική ενέργεια και βίαιη κωμικότητα. Τα περίτεχνα σμιλεμένα χορογραφικά μοτίβα και η δυναμική μουσική που θα ερμηνεύεται ζωντανά επί σκηνής διασταυρώνονται για να δημιουργήσουν ένα μεθυστικό μείγμα δύναμης και συναισθήματος και να αφηγηθούν από κοινού μια ιστορία για το ανθρώπινο πνεύμα. Η ιστορία ενσαρκώνεται από την εξαιρετική ομάδα του Σέχτερ, που περιλαμβάνει χορευτές από οκτώ διαφορετικές χώρες.

 

Παραγωγή: Hofesh Shechter Company, με ανάθεση από την Georgia Rosengarten. Συνεργασία: Sadler’s Wells Theatre, Théâtre de la Ville-Paris / La Villette-Paris και Brighton Dome and Festival. Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, Colours International Dance Festival Stuttgart, Les Théâtres de la Ville de Luxembourg, Romaeuropa Festival, Theatre Royal Plymouth, Marche Teatro / Inteatro Festival μαζί με Danse Danse Montréal, HELLERAU-European Center for the Arts Dresden, Dansens Hus Oslo, HOME Manchester & Scène Nationale d’Albi. Με την ευγενική υποστήριξη του International Music and Arts Foundation

 

[Πειραιώς 260]

 

 Πέρε Φάουρα

Sweet Fever

 

Ο Καταλανός χορογράφος Pere Faura (Πέρε Φάουρα) ενσωματώνει στοιχεία της ποπ κουλτούρας στο έργο του και τα επαναδιατυπώνει σε εμφανώς θεατρική φόρμα. Το Sweet Fever, που εντάσσεται στην τριλογία Sweet Suites, αποτελεί μια χορογραφία-λούπα με αφετηρία τον εμβληματικό χορό της «Fever Night» από τη θρυλική ταινία Πυρετός το Σαββατόβραδο. Η χορογραφία του Φάουρα προορίζεται να ερμηνευθεί από ομάδα εθελοντών και επαγγελματιών χορευτών και δομείται με τη μορφή επανάληψης, που ξεκινά από την πιστή ανάπλαση της αρχικής χορογραφίας και, με την εισαγωγή σταδιακών αλλαγών, φτάνει στο σημείο της πλήρους παραμόρφωσής της. Η παράσταση βρίσκεται σε διάλογο με ποικίλα θεατρικά στοιχεία, βίντεο, μουσική, φώτα κ.ά. Ο καλλιτέχνης επανερμηνεύει και επενδύει εκ νέου με νόημα μια διάσημη χορογραφία σ’ ένα τελετουργικό, εκστατικό ταξίδι που ειρωνεύεται το διαρκές κυνήγι των απολαύσεων: Αντιπαραθέτει την εικονική ευτυχία της αναπαράστασης του χορού στη μεγάλη οθόνη με τη σωματική ευχαρίστηση του πραγματικού βιώματος. [ΒΙΟS – Θα ακολουθήσει ντίσκο πάρτι!]

 

 

 

Ευριπίδης Λασκαρίδης

Τιτάνες

 

Πριν το «πριν» και μετά το «μετά». Δύο μοναχικά πλάσματα ανακαλύπτουν ξανά και ξανά την αιωνιότητα, τα υλικά του κόσμου, μικρά και μεγάλα, τα θρύψαλα της καθημερινότητας, τα φώτα των άστρων, τον ακίνητο χρόνο. Όλα τα αντίθετα βρίσκονται μαζί, δεν έχουν αλλού να πάνε. Οι Τιτάνες αποτίνουν φόρο τιμής σε κάθε αποτυχημένη προσπάθεια, σε κάθε ατομική ή συλλογική αποτυχία για την εδραίωση ενός άθραυστου εαυτού, ενός άμωμου κόσμου. Έχοντας ήδη ταξιδέψει σε είκοσι διεθνή φεστιβάλ με το Relic, η ομάδα του Ευριπίδη Λασκαρίδη παρουσιάζει στο αθηναϊκό κοινό το νέο της έργο, με τίτλο Τιτάνες, κάνοντας πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αθηνών προτού συνεχίσει σε Βαρκελώνη, Τορίνο, Άμστερνταμ, Παρίσι κ.ά.

 

Σκηνοθεσία – Χορογραφία – Σκηνογραφία: Ευριπίδης Λασκαρίδης • Ερμηνευτές: Ευριπίδης Λασκαρίδης, Δημήτρης Ματσούκας • Κοστούμια: Άγγελος Μέντης • Μουσική σύνθεση – Ηχητικός σχεδιασμός: Γιώργος Πούλιος • Ηχητική εγκατάσταση: Νίκος Κόλλιας, Κωνσταντίνος Μιχόπουλος • Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου • Φωτιστική εγκατάσταση: Κωνσταντίνος Μαργκάς, Γιώργος Μελισσαρόπουλος • Σύμβουλος δραματουργίας: Αλέξανδρος Μιστριώτης • Καλλιτεχνικοί συνεργάτες: Διογένης Σκαλτσάς, Δρόσος Σκώτης.Συμπαραγωγοί: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, Théâtre de la Ville (Γαλλία), Ελευσίνα 2021 Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, με τη στήριξη του Fondation d’entreprise Hermès στο πλαίσιο του προγράμματος New Settings. Υποστήριξη: O Espaço do Tempo (Πορτογαλία), Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ, Centre Culturel Hellénique (Γαλλία), Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρας & Ραϋμόνδου Ντάνκαν. Χορηγός αερομεταφορών: Aegean Airlines. Υπό την αιγίδα του Γαλλικού Ινστιτούτου [Πειραιώς 260]

 

 

 

RootlessRoot / Λίντα Καπετανέα – Jozef FruCek

Όταν χίμηξαν τα σκυλιά

 

Πώς θα μας θυμούνται οι μελλοντικές γενιές; Άραγε δημιουργούμε κάτι που αξίζει να το θυμούνται; Πώς εξαφανίστηκε η έννοια του «για πάντα»; Το μέλλον είναι η ηλιθιότητα, κι αυτό το μέλλον είναι εδώ κι είναι εξαιρετικά σαγηνευτικό, ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις που μπορεί αυτό να έχει σε ηθικό επίπεδο. Μα πόσο ανόητα και τετριμμένα είναι τα σύγχρονα κινήματα; Πόσο κούφια; Και ποιος νοιάζεται; Έρχεται ποτέ το τέλος του κόσμου ή είναι πάντα εδώ; Η ομάδα RootlessRoot ιδρύθηκε από τη Λίντα Καπετανέα (Ελλάδα) και τον Γιόζεφ Φρούτσεκ (Σλοβακία) το 2006. Έργα τους έχουν παρουσιαστεί σε πολλά σημαντικά φεστιβάλ ανά τον κόσμο, αποσπώντας βραβεία και τιμητικές διακρίσεις.

 

Σύλληψη – Χορογραφία: Λίντα Καπετανέα, Γιόζεφ Φρούτσεκ • Συνθέτης: Βασίλης Μαντζούκης • Κοστούμια: Isabelle Lhoas • Σχεδιασμός φωτισμού: Περικλής Μαθιέλης • Δραματουργία: Martin Kubran • Σχεδιασμός ήχου: Χρήστος Παραπαγίδης • Μουσικοί επί σκηνής: Βασίλης Μαντζούκης, Θάνος Καζαντζής, Νίκος Παπαϊωάννου, Παναγιώτης Μανουηλίδης • Συνδημιουργοί – Ερμηνευτές: Manuel Ronda, Anna Calsina-Forrellad, Nathan Jardin, Λίντα Καπετανέα. Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και RootlessRoot [Πειραιώς 260]

 

Λενιώ Κακλέα

A Hand’s Turn

 

Η νέα χορογραφική δουλειά της Λενιώς Κακλέα απευθύνεται σε έναν ή δύο μόνο επισκέπτες-θεατές κάθε φορά. Η χορογράφος θα δέχεται κόσμο, καθημερινά από το απόγευμα μέχρι τα μεσάνυχτα, για έναν ολόκληρο μήνα. Η περφόρμανς της Κακλέα διερευνά τη διάκριση «δεξί - αριστερό» και τις λειτουργικές και συμβολικές διαστάσεις της, από το πεδίο του σώματος ως τη σφαίρα της πολιτικής. Μετά τη συνάντηση, οι θεατές θα έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ένα αποτύπωμα της χορογραφίας σε μορφή βιβλίου. Αυτό που αρχικά ήταν μια «συνομιλία» μεταξύ επισκέπτη-θεατή και ερμηνεύτριας, θα μπορεί τώρα να γίνει μια νέα προσωπική εμπειρία για τον ίδιο τον θεατή όταν θα βρεθεί μόνος του, αφού θα έχει τη δυνατότητα να πάρει το βιβλίο μαζί του, να το αφήσει στο γραφείο του, να το διαβάσει ή να το ερμηνεύσει για λογαριασμό κάποιου τρίτου.

 

Ιδέα – Χορογραφία – Κείμενο – Ερμηνεία: Λενιώ Κακλέα • Επιμελητική συνεργασία: Lou Forster • Σκηνικά – Φωτισμός: Σωτήρης Βασιλείου • Styling: Yonatan Zohar • Ήχος: Eric Yvelin • Σχεδιασμός βιβλίου: Studio Christos Lialios • Μετάφραση – Επιμέλεια κειμένων: Ελένη Τρανούλη • Έλεγχος δοκιμίων: Macklin Kowal • Monitoring: Agnes Henry – extrapole. Production and distribution: Anne Becker – PLAT. Εντάσσεται στο δίκτυο [DNA] Departures and Arrivals που χρηματοδοτείται από το Creative Europe Programme/ EuropeanCommission.  Υπό την αιγίδα του Γαλλικού Ινστιτούτου

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Κατερίνα Ανδρέου

Α Kind of Fierce

 

Μια παράσταση που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2016 και κατόπιν παρουσιάστηκε στο ImPulsTanz Festival (Βιέννη), στο CDC Atelier de Paris, στο NEXT (Valenciennes), στο Εθνικό Κέντρο Χορογραφίας της Νάντης και στο Φεστιβάλ Parallèle (Mασσαλία). Έχοντας βραβευτεί με το ευρωπαϊκό Prix Jardin d’Europe 2016, το έργο της Κατερίνας Ανδρέου επανέρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών. Η αμφίσημη φύση του κανόνα και η σχετική έννοια της ελευθερίας κεντρίζουν το ενδιαφέρον της δημιουργού και την οδηγούν σε γραφές που αφήνουν την ψευδαίσθηση της ελεύθερης βούλησης. Το A Κind of Fierce είναι ένα σόλο. Παρατηρεί τη μοναχική του φύση και παίζει με την ιδέα της έκθεσης και της έκφρασης, προσπαθώντας να μην ξεχάσει ότι η σκηνική δράση αφορά την παρούσα στιγμή. Γυροφέρνει την ιδέα της τόλμης, ψάχνοντας τη δική του εκδοχή, με στόχο να αφήσει χώρο σε μερικές στιγμές ελευθερίας. Μέσα από μια διαδικασία που συνδέει την οξύτητα της σκέψης με την αμεσότητα της παρόρμησης, η Ανδρέου επινοεί τους κανόνες για να τους χειριστεί, και παίζει με την αντίθεση, με τις ίδιες της τις αναφορές, με τις ίδιες της τις εμμονές. Το έργο της αυτό προσπαθεί να αποφύγει τη νοσταλγία, τον φόβο, το μοιραίο ή την ελπίδα – όλα είναι σημαντικά και τα πάντα ασήμαντα. Είναι ο δικός της «ελεύθερος χορός».

 

Χορογραφία - Ερμηνεία – Σύλληψη ήχου: Κατερίνα Ανδρέου • Βοηθός δραματουργίας: Mυρτώ Κατσίκη • Σχεδιασμός φωτισμών: Yannick Fouassier.Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, CDC Atelier de Paris, Le Quartz. Υποστήριξη των: CND Paris, Espace Pasolini, Honolulu-Loic Touzé/Oro, La Métive, Le Pad, Le Volapuk, La Tierce. Εντάσσεται στο δίκτυο [DNA] Departures and Arrivals που χρηματοδοτείται από το Creative Europe Programme/ EuropeanCommission. Υπό την αιγίδα του Γαλλικού Ινστιτούτου

 

[Πειραιώς 260]

Σύνδεσμος Χορού

Rapidly Becoming

 

Πέντε χορογράφοι, δώδεκα νέοι χορευτές, ένα καλλιτεχνικό πείραμα. Το Rapidly Becoming είναι ταυτόχρονα μια παράσταση, μια χορογραφική διαδικασία, μια μεθοδολογία συνεργασίας, ένα πλαίσιο παραγωγής καλλιτεχνικού έργου και ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Ο τίτλος του έργου παραπέμπει στην ίδια τη δημιουργική διαδικασία: η λέξη rapidly αποδίδει τη διάθεση ταχύτητας και δυναμικής κατά τη διάρκεια σύνθεσης του έργου, ενώ το becoming δηλώνει τη λειτουργία επαναπροσδιορισμού και διαρκούς εξέλιξης. Χωρίς εκ των προτέρων θεματολογία ή αισθητική, το Rapidly Becoming αποτυπώνει τη διαδικασία δημιουργίας ενός συλλογικού έργου με στόχο οι διαφορετικές φωνές των πέντε δημιουργών να συγχωνευτούν σε ένα ενιαίο έργο με κοινή χορογραφική γραμμή, με έμφαση στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και στη δημιουργία μιας συνεκτικής, αλλά συνάμα αναπάντεχης δραματουργίας. Με υλικά το σώμα, την κίνηση, τον λόγο, τον ήχο, το φως και τον σκηνικό χώρο, οι χορογράφοι μαζί με τους νεαρούς ερμηνευτές και τους υπόλοιπους συντελεστές δημιουργούν ένα έργο από κοινού.

 

Συν-Χορογραφία: Βάσω Γιαννακοπούλου, Ίρις Καραγιάν, Μαρία Κολιοπούλου, Μαριέλα Νέστορα, Kατερίνα Σκιαδά • Ερμηνεία: Ιωάννα Αγγελοπούλου, Μίνα Ανανιάδου, Άννα Απέργη, Νάντη Γώγουλου, Paola Rebbeca Drea, Βενετσιάνα Καλαμπαλίκη, Δάφνη Κραζούδη, Βάσια Κολλιού, Ναταλία Μπάκα, Κωσταντίνα Μπάρκουλη, Christina Reinhardt, Αφροδίτη-Μυρτώ Τριχείλη • Μουσική σύνθεση: Aντώνης Παλάσκας • Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας • Δραματουργική επιμέλεια: Μπετίνα Παναγιωταρά • Σκηνογραφία – Εικαστική επιμέλεια: Βασίλης Γεροδήμος • Ενδυματολόγος: Βασιλεία Ροζάνα.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Ιωάννα Πορτόλου – Ομάδα GriffÓn

Πορνό

 

Χρειαζόμαστε ένταση, χρειαζόμαστε ο άλλος να μας υποκινεί και μαζί να μας καθησυχάζει. Έχουμε ανάγκη να συνδιαλεγόμαστε με τον κόσμο μέσα από διαφορετικές ταυτότητες, θέλουμε να νιώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερη συγκίνηση, είμαστε έτοιμοι να χάσουμε τα πάντα προκειμένου να βρούμε το αδιανόητο, να ζήσουμε οριακά, να συντριβούμε μυστικά. Τον όρο πορνό καθιέρωσαν οι Βικτωριανοί, προσφέροντάς μας και μια εικονοποιία από πολύ ενδιαφέρουσες, εξεζητημένες ερωτικές σκηνές. Ο κόσμος του πορνό, φευγαλέος, τεχνητός, υπερβολικός, εύθραυστος, απαιτητικός, ονειρικός και τρομακτικός, καλυμμένος και επικίνδυνος, απαγορευμένος και μυστικός, βιώνεται σε μια ιερή στιγμή, του εορτασμού-στο-χείλος-του-γκρεμού, μια στιγμή άρσης των απαγορεύσεων, κατάργησης του συστήματος, ακόμη και του ίδιου του εαυτού. Με το Πορνό η ομάδα Griffόn ολοκληρώνει την τριλογία έργων που ξεκίνησε το 2014. Διερευνώντας την έννοια των προσωπικών και κοινωνικών ορίων, την υπέρβαση, αλλά και τη λειτουργία τους, το έργο δομείται μέσα από ένα παλίμψηστο εικόνων που αντικατοπτρίζουν τη μεταβαλλόμενη φύση τους, εστιάζοντας στο ζευγάρι των ερμηνευτών.

 

Χορογραφία - Έρευνα: Ιωάννα Πορτόλου • Μουσική: Αντώνης Παλάσκας • Χορευτές: Γιάννης Νικολαΐδης, Σεσίλ Μικρούτσικου • Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας • Κοστούμια - Σκηνικός χώρος: Ιωάννα Τσάμη. Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και ομάδα Griffόn

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Kinkaleri

Real Good Time / All!

 

Τα μέλη της ιταλικής ομάδας Kinkaleri αξιοποιούν τη μακρά εμπειρία τους στον χώρο του πειραματικού θεάτρου, των installation και των εκθέσεων στην προσπάθειά τους να εντοπίσουν ένα νέο είδος γλώσσας, που δεν καθορίζεται από το στυλ, αλλά από την άμεση σχέση της με τα αντικείμενα. Το All! είναι ένα πρότζεκτ που εμπνέεται από τον Αμερικανό συγγραφέα Γουίλλιαμ Μπάρροουζ, ο οποίος έβλεπε τη γλώσσα σαν σύνορο, σαν μια ανατρεπτική, δημιουργική και πολιτική πράξη. Πεδίο μάχης είναι πάντοτε το σώμα: όχι ως αφηρημένη έννοια, αλλά ως περιοχή που υπόκειται σε μια σειρά δυνάμεων. Με αφορμή έναν στίχο του Lou Reed, η παράσταση Real Good Time δημιουργεί μια νέα χορογραφία. Σε αυτή την παιγνιώδη διασταύρωση συναυλίας και παράστασης χορού, η μουσική καθορίζεται από αισθητήρες τοποθετημένους στα σώματα των χορευτών, οι οποίοι ενεργοποιούν ηχητικές εκπομπές που μιξάρονται ζωντανά επί σκηνής.

 

[Βios]

 

 

 

Αναστασία Βαλσαμάκη

Sync

 

Η πρωτοεμφανιζόμενη Αναστασία Βαλσαμάκη στήνει ένα ομαδικό έργο για εννέα χορευτές που διερευνούν τη σχέση ατομικότητας και ομαδικότητας και αποζητούν την αρμονική τους συνύπαρξη. Η σωματική επαφή και οι τροχιές των χορευτών στον χώρο διαμορφώνουν το σκηνικό όχημα πάνω στο οποίο στήνεται και κορυφώνεται η δραματουργία του συνόλου. Με μια μεθυστική, σχεδόν παλινδρομική και επιταχυνόμενη αίσθηση ρυθμού, το έργο προσκαλεί σε μια ενατένιση και εμβάθυνση στη συνθήκη της ομαδικότητας. Εικόνες, βλέμματα, αγγίγματα αναδεικνύουν την υλικότητα των αισθήσεων, την ανάσα των σωμάτων, το εύθραυστο της ύπαρξης. Το έργο έχει επιλεγεί από το ευρωπαϊκό δίκτυο χορού Aerowaves και θα παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ Spring Forward 2017.

 

Χορογραφία: Αναστασία Βαλσαμάκη • Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος • Χορεύουν: Αριάννα Ζαρμακούπη, Γαβριέλα Αντωνοπούλου, Δημήτριος Μυτιληναίος, Μυρτώ Κατσού, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη, Νατάσα Παντερμαλή, Νικόλαος Χατζηβασιλειάδης, Μαρία Πασχαλίδου, Μάρω Σταυρινού, Νεφέλη Αστερίου.

 

[Πειραιώς 260]

Μέτε Ίνγκβαρτσεν

69 Positions

Το έργο της Δανής χορεύτριας και χορογράφου Mette Ingvartsen (Μέτε Ίνγκβαρτσεν) διερευνά το ζήτημα της σεξουαλικότητας, την αλληλεπίδραση μεταξύ φυσικού και τεχνητού, και τα όρια μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού χώρου. Στο 69 Positions, η Ίνγκβαρτσεν οδηγεί εξήντα επισκέπτες σε έναν χώρο με διάφορες περφόρμανς, ταινίες, βιβλία, κείμενα και εικόνες, τα οποία ζωντανεύουν μέσω της κίνησης και του λόγου προκειμένου το κοινό να βιώσει τη σύνδεση μεταξύ ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας. Η ξενάγηση σε αυτό το αρχείο γύρω από τη σεξουαλικότητα επιτρέπει στην καλλιτέχνιδα να εξερευνήσει άλυτα ζητήματα που αφορούν στις σύγχρονες σεξουαλικές πρακτικές. Τοποθετώντας τη γυμνή ανθρώπινη μορφή στο μέσον του κοινού και ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή του, η Ίνγκβαρτσεν παραπέμπει στις ερωτικά και πολιτικά φορτισμένες περφόρμανς της δεκαετίας του ’60. To εν λόγω σόλο εγκαινιάζει έναν νέο κύκλο στο έργο της Δανής ερμηνεύτριας, με έμφαση στη σεξουαλικότητα και στη σχέση ανάμεσα στις πολιτικές του σώματος και στις κοινωνικές δομές.

 

Ακατάλληλο για ανηλίκους

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Μαρλένε Μοντέιρο Φρέιτας – P.OR.K

Bάκχες: πρελούδιο κάθαρσης

 

Η Marlene Monteiro Freitas (Μαρλένε Μοντέιρο Φρέιτας), μια δυνατή και ανερχόμενη παρουσία στον σύγχρονο χορό, και η ομάδα της, P.OR.K (Πορτογαλία / Πράσινο Ακρωτήρι), δραματοποιούν την αιώνια διαπάλη μεταξύ των δύο πόλων της ύπαρξης: της λαμπερής μορφής του Απόλλωνα και της χαοτικής αμορφίας του Διονύσου. Στις Βάκχες που ετοιμάζει αυτή την εποχή πρωταγωνιστεί μια ομάδα χορευτών και μουσικών σε ένα σκηνικό με επιρροές από την όπερα, τη μυθολογία, την ανάλυση του Νίτσε γύρω από το απολλώνιο και το διονυσιακό, και τον σημαντικό και αμφιλεγόμενο πίνακα του Γκυστάβ Κουρμπέ «Η προέλευση του κόσμου». Η παράσταση περιλαμβάνει ετερογενή στοιχεία, μουσική, χορό και μυστήριο, και διερευνά το ζήτημα της πολλαπλότητας και του μυστηρίου της μορφής με έναν τρόπο που φέρνει στη μνήμη τις Βάκχες του Ευριπίδη. Η ηρεμία, η αμφισημία, η προσποίηση και η παραμόρφωση είναι κυρίαρχα συστατικά μιας παράστασης που εξυμνεί και ταυτόχρονα αποδομεί τον Δυτικό κανόνα.

 

Συμπαραγωγοί: TNDMII (Λισαβόνα, Πορτογαλία), Kunstenfestivaldesarts (Βρυξέλλες, Βέλγιο), steirischer herbst festival (Γκρατς, Aυστρία) & Alkantara (Λισαβόνα, Πορτογαλία) με την υποστήριξη Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου (Αθήνα, Ελλάδα). NXTSTP- Πρόγραμμα Πολιτισμού της ΕΕ. NorrlandsOperan (Ume, Σουηδία). Festival Montpellier Danse 2017 (Μονπελλιέ, Γαλλία). Bonlieu Scène nationale Annecy (Αννεσύ, Γαλλία) & La Bâtie-Festival de Genève (Γενεύη, Ελβετία) στο πλαίσιο του FEDER – programme Interreg France-Suisse 2014-2020. Teatro Municipal do Porto (Πόρτο, Πορτογαλία). Le Cuvier – Centre de Développement Chorégraphique (Nouvelle-Aquitaine, Γαλλία). HAU Hebbel am Ufer (Βερολίνο, Γερμανία). International Summer Festival Kampnagel (Αμβούργο, Γερμανία). Münchner Kammerspiele (Μόναχο, Γερμανία), Kurtheater Baden (Μπάντεν, Ελβετία). SPRING Performing Arts Festival (Ουτρέχτη, Ολλανδία). Zürcher Theater Spektakel (Ζυρίχη, Ελβετία). Nouveau Théâtre de Montreuil – centre dramatique national (Μοντρέιγ, Γαλλία). Les Spectacles Vivants / Centre Pompidou (Παρίσι, Γαλλία). Εντάσσεται στο δίκτυο [DNA] Departures and Arrivals που χρηματοδοτείται από το Creative Europe Programme/ EuropeanCommission

 

[Πειραιώς 260]

Ντοροτέ Μυνιανεζά – Compagnie Kadidi

Unwanted /Ανεπιθύμητα

 

Γεννημένη στη Ρουάντα και εγκατεστημένη στη Γαλλία, η χορεύτρια, χορογράφος, τραγουδίστρια και ηθοποιός Dorothée Munyaneza (Ντοροτέ Μυνιανεζά) ήταν μόλις δώδεκα ετών όταν στην πατρίδα της ξέσπασε η γενοκτονία του 1994. Αντλώντας από τη φρικιαστική εμπειρία του εμφύλιου πολέμου, η Μυνιανεζά συνέλαβε και χορογράφησε μια παράσταση που αποτίνει φόρο τιμής στις γυναίκες που βίωσαν την κτηνωδία και των οποίων τα σώματα κακοποιήθηκαν, βιάστηκαν, εξευτελίστηκαν, σώματα-αντικείμενα, ανεπιθύμητα. Όλες εκείνες τις γυναίκες «που ο βιασμός τους ισοδυναμούσε με όπλο μαζικής καταστροφής», όπως αναφέρει η καλλιτέχνιδα, και  όλα εκείνα τα παιδιά που γεννήθηκαν ανεπιθύμητα. Η παράσταση συνδυάζει χορό, ηχητικό υλικό με μαρτυρίες υπό τη διεύθυνση του ηλεκτρονικού συνθέτη Alain Mahé, χορωδία δύο φωνών με την Holland Andrews και την ίδια τη Μυνιανεζά, και τα έργα τέχνης του φημισμένου καλλιτέχνη Bruce Clark. Η Μυνιανεζά οραματίζεται την παράσταση σαν μια κληρονομιά που παραδίδεται από τη μια γυναίκα στην άλλη, μια κληρονομιά που δεν πρέπει να λησμονηθεί. Το έργο έρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών αμέσως μετά την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ της Αβινιόν.

 

Παραγωγή: Compagnie Kadidi, Anahi. Συμπαραγωγή: Festival d’Avignon, Théâtre de Nîmes – scène conventionnée pour la danse contemporaine, Le Liberté – Scène Nationale de Toulon, Pôle Arts de la scène – Friche la Belle de Mai, La Chartreuse de Villeneuve-lez-Avignon – Centre national des écritures du spectacle, Musée de la Danse – Rennes, Théâtre Garonne – scène européenne – Toulouse, Maison de la Culture de Bourges, Bois de l’Aune – Aix en Provence, BIT Teatergarasjen-Bergen, Pôle Sud – Centre de développement chorégraphique de Strasbourg, L’échangeur CDC Hauts de France, Escales danse en Val d’Oise, Théâtre de St Quentin-en-Yvelines, Scène nationale, Théâtre du fil de l’eau – ville de Pantin, Théâtre Forum Meyrin, Genève, Tanz im August/HAU Hebbel am Ufer, Berlin, Festival d’Automne à Paris. Υποστήριξη: DRAC PACA – Μinistère de la Culture et de la Communication, Région PACA, Arcadi Ile-de-France, Fonds de dotation du Quartz – Brest, Creative Exchange Lab – Portland Institute for Contemporary Art, Andrew W. Mellon Foundation, Africa Contemporary Arts Consortium/USA, Ford Foundation, Baryshnikov Arts Center, New York, NY, CICR – Comité International de la Croix-Rouge. Συμβολή: Montevideo – Marseille. Η Compagnie Kadidi υποστηρίζεται για τις περιοδείες της στο εξωτερικό από το Γαλλικό Ινστιτούτο.  Με την υποστήριξη του Teatroskop στo πλαίσιo του FranceDanse Orient-Express. Το Teatroskop είναι ένα πρόγραμμα του Γαλλικού Ινστιτούτου, του Υπουργείου Πολιτισμού και Επικοινωνίας και του Υπουργείου Εξωτερικών και Διεθνούς Ανάπτυξης. Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Μάστερκλας και εργαστήριο από τον Ρούντι Λέρμανς

 

Καθηγητής κοινωνικής θεωρίας στο Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών του πανεπιστημίου KU Leuven του Βελγίου, ο Rudi Laermans (Ρούντι Λέρμανς) συμμετέχει στο θεωρητικό πρόγραμμα της σχολής χορού P.A.R.T.S. από τη σύσταση της ομάδας (1995). Καλεσμένος του Φεστιβάλ Αθήνων, θα δώσει μάστερκλας με τίτλο: «Αποσαφηνίζοντας το ηθικό, το κοινωνικό και το κριτικό στην πολιτική τέχνη» και θα καθοδηγήσει τριήμερο εργαστήριο με τίτλο «Μέσα, τρόποι και ηθικές της συνεργασίας».

 

 

 

Ωδείον Ηρωδου του Αττικού

 

 

 

Εθνική Λυρική Σκηνή

Μαντάμα Μπαττερφλάι του Τζάκομο Πουτσίνι

 

Διάσημη για τις υπέροχες άριες, την πρόδηλα μελωδική μουσική και τη δραματική θεατρικότητά της, η Μαντάμα Μπαττερφλάι συγκινεί διαχρονικά και αποτελεί ένα από τα κορυφαία αριστουργήματα του Τζάκομο Πουτσίνι. Η μεγαλειώδης παραγωγή, σε σκηνοθεσία του σπουδαίου Αργεντίνου σκηνοθέτη Ούγκο ντε Άνα, επιστρέφει για πέντε μοναδικές παραστάσεις στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, σε μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού. Η υπόθεση της όπερας εκτυλίσσεται με πυρήνα τον μοιραίο έρωτα της δεκαπεντάχρονης γκέισας Τσο-Τσο-Σαν για τον Πίνκερτον, υποπλοίαρχο του Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Ύστερα από τρία χρόνια απουσίας, ο αξιωματικός επιστρέφει με την Αμερικανίδα σύζυγό του στην Ιαπωνία, μαθαίνοντας ότι έχει αποκτήσει γιο από τη Μπαττερφλάι. Εκείνη δέχεται να παραδώσει το παιδί στον Πίνκερτον, αλλά στη συνέχεια αυτοκτονεί. Η «γιαπωνέζικη τραγωδία» του Πουτσίνι, η οποία σκιαγραφεί αριστοτεχνικά τον χαρακτήρα της Τσο-Τσο-Σαν, φωτίζει μουσικά την αντιπαράθεση των δύο πολιτισμών, του ιαπωνικού και του δυτικού-αμερικανικού. Στις πέντε παραστάσεις της δημοφιλέστατης Μπαττερφλάι, το κοινό θα απολαύσει σπουδαίους μονωδούς όπως οι Τσέλια Κοστέα (Τσο-Τσο-Σαν), Ελένα Κασσιάν (Σουτζούκι), Στέφανο Σέκκο / Δημήτρη Πακσόγλου (Μ. Φ. Πίνκερτον), Διονύση Σούρμπη (Σάρπλες) κ.ά.

 

Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός • Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Κοστούμια: Ούγκο ντε Άνα • Φωτισμοί: Βινίτσιο Κέλι • Σχεδιασμός προβολών: Σέρτζιο Μετάλλι – Ideogamma • Κινησιολογία: Λέντα Λογιοντίτσε • Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος. Με την Ορχήστρα, τη Χορωδία και μονωδούς της ΕΛΣ. Στην ιταλική γλώσσα, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

 

 

 

Εθνική Λυρική Σκηνή

Τροβατόρε / Τροβαδούρος του Τζουζέππε Βέρντι

 

Η δεύτερη μεγάλη καλοκαιρινή παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, που ολοκληρώνει και την καλλιτεχνική περίοδο 2016-2017, είναι η δημοφιλέστατη όπερα Τροβατόρε, μία από τις σημαντικότερες του Τζουζέππε Βέρντι. Πρόκειται για το αρχετυπικό μελόδραμα του Ρομαντισμού, στο οποίο τα συναισθήματα εκφράζονται μέσα από μουσική μελωδική και ορμητική, άριες και ντουέτα γεμάτα πάθος, όπως επίσης διάσημα χορωδιακά, που δίκαια έχουν χαρίσει στην όπερα αυτή την αθανασία. Στον Τροβατόρε όλα διαδραματίζονται ανάμεσα στη φωτιά και στο φεγγαρόφωτο, ανάμεσα στη φλόγα του πάθους που καίει στα σωθικά και των τεσσάρων βασικών χαρακτήρων και στο ψυχρό φως του φεγγαριού, που φωτίζει ακραίες καταστάσεις. Κείμενο και μουσική μοιάζουν με σύνοψη των στερεοτύπων του είδους. Η υπόθεση, γεμάτη απρόσμενες ανατροπές, παρουσιάζει δύο αδέλφια, τα οποία δεν γνωρίζουν τη συγγένειά τους, ερωτευμένα με την ίδια γυναίκα. Πρόσωπο-κλειδί είναι μια Τσιγγάνα, που προκειμένου να εκδικηθεί για τον άδικο θάνατο της μητέρας της έριξε κατά λάθος στη φωτιά το δικό της παιδί. Η εντυπωσιακή παραγωγή, σε σκηνοθεσία, σκηνικά, κοστούμια, φωτισμούς του Στέφανο Πόντα, πρωτοπαρουσιάστηκε στο Ηρώδειο το καλοκαίρι του 2012, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία. Ο Τροβατόρε είναι μια κατ’ εξοχήν «όπερα τραγουδιστών», καθώς απαιτεί κορυφαίους ερμηνευτές στους βασικούς ρόλους. Στην παραγωγή της ΕΛΣ συμμετέχουν μερικοί από τους σημαντικότερους ερμηνευτές παγκοσμίως, όπως οι Πιέρο Πρέττι / Βάλτερ Φρακκάρο (Μανρίκο), Τσέλια Κοστέα (Λεονόρα), Γελένα Μανίστινα (Ατσουτσένα), Δημήτρης Πλατανιάς / Δημήτρης Τηλιακός (Κόμης ντι Λούνα), Τάσος Αποστόλου (Φερράντο).

 

Μουσική διεύθυνση: Μίλτος Λογιάδης • Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Κοστούμια – Φωτισμοί: Στέφανο Πόντα • Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος • Με την Ορχήστρα, τη Χορωδία και μονωδούς της ΕΛΣ. Στην ιταλική γλώσσα, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

 

Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Θωρηκτό Ποτέμκιν

Σεργκέι Αϊζενστάιν, Ντμίτρι Σοστακόβιτς

 

Το Θωρηκτό Ποτέμκιν του Σεργκέι Αϊζενστάιν (1898-1948), αριστούργημα και ορόσημο στην ιστορία της Έβδομης Τέχνης, που θεωρείται ως το πληρέστερο δημιούργημα στην ιστορία του βωβού κινηματογράφου, θα προβληθεί στο Ηρώδειο, με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών να ερμηνεύει ζωντανά τη μουσική του Ντμίτρι Σοστακόβιτς. Σ’ αυτή τη μουσική εκδοχή, αποσπάσματα από πέντε Συμφωνίες (4, 5, 8, 10 και 11) του Σοστακόβιτς «συμπορεύονται» με τη συγκλονιστική 65λεπτη κινηματογραφική αφήγηση από τον Αϊζενστάιν, υπό τη μουσική διεύθυνση του διακεκριμένου Γερμανού αρχιμουσικού Jens Troester (Γενς Τρέστερ). Το Θωρηκτό Ποτέμκιν αφηγείται την πρώτη αιματηρή εξέγερση στην τσαρική Ρωσία (1905), που προηγήθηκε της Οκτωβριανής Επανάστασης, από την οποία συμπληρώνονται φέτος 100 χρόνια. Το πρωτοποριακό μοντάζ (μοντάζ-ατραξιόν) μαζί με τη μουσική, κυρίως από την Ενδεκάτη Συμφωνία του Σοστακόβιτς, αποτέλεσαν μια μνημειώδη κινηματογραφική στιγμή, στην οποία έχουν αποτίσει φόρο τιμής πολλοί μεγάλοι σκηνοθέτες, από τον Κόππολα μέχρι τον Γούντυ Άλλεν.

 

Μουσική διεύθυνση: Γενς Τρέστερ.

 

 

 

Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Μάρτα Άργκεριχ – Θεοδοσία Ντόκου

 

Έργα Πουλένκ, Σαιν-Σανς, Μιγιώ, Ραβέλ

 

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, υπό τη διεύθυνση του Στέφανου Τσιαλή, παρουσιάζει στο Ωδείο Ηρώδου Αττκού μια μουσική βραδιά με τη Μάρτα Άργκεριχ, έναν ζωντανό μύθο του πιάνου και ηγετική προσωπικότητα των τεχνών του 20ού και του 21ου αιώνα. Η Άργκεριχ συμπράττει με την αγαπημένη της μαθήτρια και ταχύτατα ανερχόμενη Ελληνίδα πιανίστα Θεοδοσία Ντόκου, ερμηνεύοντας το Κοντσέρτο για δύο πιάνα του Φρανσίς Πουλένκ. Δασκάλα και μαθήτρια θα βρεθούν επίσης μαζί στη σκηνή για να ερμηνεύσουν το δημοφιλέστατο έργο του Καμίγ Σαιν–Σανς Το καρναβάλι των ζώων, με τη Γαλλίδα ηθοποιό και κόρη της Άργκεριχ, Ανν Ντυτουά, να αναλαμβάνει το εμβόλιμο αφηγηματικό μέρος (με ελληνικούς υπέρτιτλους). Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνει και τα εξίσου δημοφιλή έργα Το βόδι στη στέγη του Νταριούς Μιγιώ και Μπολερό του Μωρίς Ραβέλ.

 

Μουσική διεύθυνση: Στέφανος Τσιαλής • Σολίστ: Μάρτα Άργκεριχ, Θεοδοσία Ντόκου • Αφήγηση: Ανν Ντυτουά.

 

 

 

Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης

Γιούρι Τεμιρκάνοφ

 

Έργα Ρίμσκι-Κόρσακοφ, Τσαϊκόφσκι, Ραχμάνινοφ, Στραβίνσκι 

 

Η Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης, υπό τη διεύθυνση του σπουδαίου Γιούρι Τεμιρκάνοφ, προσκαλεί το κοινό σε δύο ξεχωριστές βραδιές κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης. Στις 6 Ιουλίου θα παρουσιαστεί το έργο του Ρίμσκι-Κόρσακοφ Ο θρύλος της αόρατης πολιτείας του Κιτέζ και στη συνέχεια, με τον Ισπανό τσελίστα Πάμπλο Φερράντες (Pablo Ferrándes), που σε ηλικία μόλις 25 ετών έχει ήδη συνεργαστεί με τις μεγαλύτερες ορχήστρες παγκοσμίως, θα παρουσιαστεί το σπουδαίο έργο του Τσαϊκόφσκι για τσέλο και ορχήστρα, Παραλλαγές ροκοκό. Η βραδιά θα κλείσει με την τελευταία σύνθεση του Ραχμάνινοφ, Συμφωνικοί χοροί. Στις 7 Ιουλίου, ο Ρώσος πιανίστας Ντένις Ματσούεφ θα ερμηνεύσει το Κονσέρτο για πιάνο αρ. 3 του Ραχμάνινοφ, ενώ η Φιλαρμονική θα κλείσει με τη μουσική από το μπαλέτο Πετρούσκα του Στραβίνσκι.

 

Μουσική διεύθυνση: Γιούρι Τεμιρκάνοφ • Σολίστ: Πάμπλο Φερράντες (τσέλο), Ντένις Ματσούεφ (πιάνο).

Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης

Βασίλης Βαρβαρέσος

 

Έργα Κωνσταντινίδη, Ραχμάνινοφ, Τσαϊκόφσκι

 

Ο Βασίλης Βαρβαρέσος, πιανίστας με σημαντική διεθνή καριέρα, συμπράττει με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης σε μια μεγάλη συναυλία. Πρόκειται για έναν σημαντικό σταθμό στη παγκόσμια περιοδεία του που έχει σχεδιαστεί για τη διετία 2017-18 και περιλαμβάνει εμφανίσεις σε διεθνή φεστιβάλ (Κωνσταντινούπολη, Enescu Festival, Festival Les Musicales du Golfe, Festival de la Rochelle, Sommets Musicaux de Gstaad, Culturescapes Βασιλείας), συνεργασίες με διεθνείς ορχήστρες (Ορχήστρα της Νορμανδίας, Φιλαρμονική του Freiburg, Φιλαρμονική G. Enescu) και προετοιμασία της επόμενης δισκογραφικής δουλειάς του. Στη συναυλία στο Ηρώδειο, υπό τη διεύθυνση του Γεωργίου Βράνου, ο Β. Βαρβαρέσος και η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης θα ερμηνεύσουν τη  Δωδεκανησιακή σουίτα αρ. 1 του Γιάννη Κωνσταντινίδη, το Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 2 σε ντο ελάσσονα, έργο 18 του Σ. Ραχμάνινοφ και τη Συμφωνία αρ. 5 σε μι ελάσσονα, έργο 64 του Τσαϊκόφσκι.

 

Μουσική διεύθυνση: Γεώργιος Βράνος.

 

 

 

Συμφωνική Ορχήστρα ΕΡΤ

21 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής

 

Έργα Ελλήνων συνθετών

 

Για μια ακόμη χρονιά, η Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής με μια μεγάλη συναυλία στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Στις 21 Ιουνίου η βραδιά θα είναι αφιερωμένη σε έργα διακεκριμένων Ελλήνων συνθετών.

 

 

 

El Sistema Greece

Η Νεανική Ορχήστρα Sistema Europe (SEYO) αποτελείται από 190 νεαρούς μουσικούς, ηλικίας 10-20 ετών, και 30 δασκάλους μουσικής από 27 χώρες που εφαρμόζουν τα προγράμματα της Sistema με στόχο την «κοινωνική δράση μέσω της μουσικής». Τα μέλη της SEYO θα έρθουν φέτος στην Αθήνα για την ετήσια καλοκαιρινή συνάντησή τους, όπου και θα γιορτάσουν τη δύναμη της μουσικής και την ικανότητά της να γεφυρώνει λαούς, θρησκείες, πολιτισμούς μέσα από τη νεολαία, ιδίως στους σημερινούς δύσκολους καιρούς για την Ευρώπη. Το SEYO 2017 Summer Camp θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα από τις 19 Ιουλίου έως τις 2 Αυγούστου, με τη φιλοξενία του El Sistema Greece. Τη διοργάνωση του θεσμού έχει αναλάβει η Sistema Europe, ένα δίκτυο προγραμμάτων που εμπνέεται από το El Sistema, το οποίο ιδρύθηκε πριν από 42 χρόνια στη Βενεζουέλα από τον José Antonio Abreu. Το SEYO έχει φιλοξενηθεί στην Αυστρία (2013), την Τουρκία (2014) και την Ιταλία (2015). Νεαροί μουσικοί από διάφορες χώρες θα συμβιώσουν και θα κάνουν μαζί εντατικές πρόβες, υπό την καθοδήγηση εξαιρετικών δασκάλων και μουσικών διευθυντών, συμμετέχοντας σε συναυλίες και ανεπίσημες εμφανίσεις σε μεγάλες ευρωπαϊκές σκηνές.

 

Διευθύνουν οι μαέστροι: Μπρούνο Κάμπο και Σαμουέλ Μάτους (Γουατεμάλα), Ετιέν Αμπελέν (Ελβετία), Χουάν Κάρλος Ματζιοράνι, Φέλιξ Μπρισένιο και Ρον Νταίηβις Άλβαρεζ (Βενεζουέλα), Φαίδρα Γιαννέλου (Ελλάδα).

 

 Βυζαντινός Χορός «Τρόπος» – Σωκράτης Σινόπουλος – Σύνολο Τούρκων τραγουδιστών – KOYΝΤΣΙ ΕΡΓΚΙΟΥΝΕΡ

Βυζαντινή και Οθωμανική μουσική: συνάντηση δύο μουσικών πολιτισμών

 

Η βυζαντινή μουσική συναντά την οθωμανική σε μια μεγάλη συναυλία στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Ο Βυζαντινός Χορός «Τρόπος» τραγουδά μαζί με σύνολο Τούρκων τραγουδιστών θρησκευτικής μουσικής, με γέφυρα δύο όργανα: τη λύρα που έπαιζαν οι Έλληνες της Πόλης και το νέι, το μουσικό όργανο των δερβίσηδων. Η συναυλία καλύπτει το ευρύ φάσμα της μουσικής της Ανατολής, που περιλαμβάνει το βυζαντινό μέλος και την οθωμανική μουσική και μας μεταφέρει στην Πόλη. Στη σκηνή θα βρίσκονται ο Kudsi Ergüner, περίφημος δεξιοτέχνης του νέι και πρεσβευτής της Ουνέσκο για την τέχνη, και ο δεξιοτέχνης της πολίτικης λύρας Σωκράτης Σινόπουλος. Ο Βυζαντινός Χορός «Τρόπος» – Κέντρο Μελετών Ψαλτικής Τέχνης ιδρύθηκε το 2005 από τον Κωνσταντίνο Αγγελίδη και τους συνεργάτες του, με σκοπό τη μελέτη και την προβολή της βυζαντινής μουσικής. Έχει πραγματοποιήσει πλήθος εμφανίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει ηχογραφήσει 13 ψηφιακούς δίσκους.

 

Στον βυζαντινό χορό συμμετέχουν: Αβραάμ Εμμανουήλ, Ιμπραχήμ Ντάας Νικήτας, Καλλιακμάνης Δημήτριος, Μαλισιόβας Γεώργιος, Μηδάς Φώτιος, Μουτάφης Κωνσταντίνος, Μούτος Παντελής, Νέντας Δημήτριος, Νικολαΐδης Κοσμάς, Ρούσσος Διονύσιος, Σάββας Γεώργιος, Σωτηρόπουλος Ελευθέριος, Τρύφωνος Κωνσταντίνος, Τσαρούχης Χαρίλαος, Τσάλλος Χρίστος, Χάλαρης Αντώνιος, Χάλαρης Κοσμάς, Χατζηαποστόλου Δημήτριος • Διευθύνει ο πρωτοψάλτης και δάσκαλος της ψαλτικής τέχνης Κωνσταντίνος Αθ. Αγγελίδης • Kudsi Ergüner Ensemble: Ahmet Faruk Ayaz, Muhammed Emin Ayaz, Yunus Balcioglu, Bekir Buyukbas, Sezi Cesitli, Hamdi Demircioglu, Caglar Fidan, Bora Uymaz, Ilhan Yazici, Umit Yazici • Kudsi Ergüner (Κούντσι Εργκιουνέρ): νέι • Σωκράτης Σινόπουλος: πολίτικη λύρα.

 

 

 

Οι μουσικές της Κρήτης

 

Εξήντα μουσικοί και τραγουδιστές και είκοσι χορευτές θα μεταφέρουν στη σκηνή του Ηρωδείου την ψυχή της Κρήτης, μέσα από τραγούδια που συνθέτουν το μουσικό πανόραμα του νησιού και συμπυκνώνουν συλλογική μνήμη και γνώση. Από την Κρήτη στο Ηρώδειο, μια μοναδική παράσταση-αφιέρωμα στον πλούτο και την ομορφιά της κρητικής μουσικής. Η παράσταση θα περιλάβει σκοπούς και τραγούδια αντιπροσωπευτικά των μουσικών ιδιωμάτων ολόκληρου του νησιού: ριζίτικα, ταμπαχανιώτικα με μπουλγαρί, καντάδες με βιολί και μαντολίνο, ασκομαντούρες και θιαμπόλια από τον Ψηλορείτη, αλλά και γνωστά τραγούδια από την κληρονομιά των κορυφαίων της κρητικής μουσικής. Θα αναδείξει, ακόμη, τη γυναικεία παρουσία στη μουσική παράδοση της Κρήτης, μέσα από νανουρίσματα, μαντινάδες της νύφης, αποσπάσματα από τον Ερωτόκριτο κ.ά. Λύρες και βιολιά από τα Χανιά μέχρι το Λασίθι θα πλημμυρίσουν για μια βραδιά τη σκηνή του ρωμαϊκού ωδείου με μια μουσική που παραμένει ζωντανή και εξακολουθεί να εμπνέει και να συγκινεί.

 

Επιμέλεια προγράμματος – συντονισμός: Κώστας Παντερής.

 

 

 

Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας

 

Μη μου γράφεις γράμματα…

 

Η Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας συμπληρώνει φέτος 20 χρόνια μελέτης και δημιουργίας στα μουσικά ηχοχρώματα της Μεσογείου και παρουσιάζει στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού μια μουσική παράσταση που δίνει το μήνυμα της ενότητας, της ειρήνης και της προσφοράς σε όλους όσους βιώνουν τη μετανάστευση και την προσφυγιά. Ένα σπαρακτικό μουσικό οδοιπορικό με τραγούδια για τον ξεριζωμό, από λαούς της νότιας Ευρώπης και της Μεσογείου που τον βίωσαν έντονα – Έλληνες, Ιταλούς, Πορτογάλους και Άραβες. Στην παράσταση η Εστουδιαντίνα, που αναβίωσε το 1998 έναν τύπο ορχήστρας του 19ου αιώνα δημιουργώντας και προτείνοντας νέες φόρμες στην ελληνική μουσική, συμπράττει επί σκηνής με σημαντικούς καλλιτέχνες: τον Γιώργο Νταλάρα, που συνεργάζεται με την ορχήστρα από το ξεκίνημά της, το μουσικό συγκρότημα Χαΐνηδες, τους Encardia, μουσική κολεκτίβα που μελετά τη μουσική της Κάτω Ιταλίας, τον τραγουδοποιό Λεωνίδα Μπαλάφα, την ερμηνεύτρια του παραδοσιακού και του ρεμπέτικου τραγουδιού Ασπασία Στρατηγού και την ανερχόμενη Μαρίνα Σάττι.

 

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Ανδρέας Κατσιγιάννης • Φωτισμοί: Γιάννης Μανιατάκος.

 

Μαρία Φαραντούρη – Τζιχάν Τούρκογλου – Μαρια ντελ μαρ μπονετ

Πέρα από τα σύνορα: ταξίδι από την Ανατολή στη Δύση

 

Η Μαρία Φαραντούρη συναντάει τον Τζιχάν Τούρκογλου (Cihan Türkoglu)Τούρκο συνθέτη που ζει στην Ελλάδα, σ’ ένα πρωτότυπο έργο του, με στίχους της Αγαθής Δημητρούκα. Το έργο παρουσιάζεται για πρώτη φορά, μαζί με τραγούδια από την παράδοση της Μεσογείου, ελληνικά, τούρκικα, σεφαραδίτικα και αραβικά, διασκευασμένα από τον ίδιο συνθέτη. Στο μουσικό αυτό έργο συναντώνται παραδόσεις μουσικές από τη Μεσοποταμία μέχρι την Ευρώπη, σμίγοντας με μουσικούς κλάδους όπως η μεσαιωνική και η κλασική μουσική, η τζαζ, ο μινιμαλισμός. Σ’ αυτόν τον συγκερασμό ηχοχρωμάτων, και με τη Μαρία Φαραντούρη, συμπράττουν εκλεκτοί σολίστ διεθνούς φήμης από την Αρμενία, τη Γερμανία, την Ελλάδα και την Τουρκία. Στο δεύτερο μέρος, μαζί της στη σκηνή ανεβαίνει η διάσημη Καταλανή τραγουδίστρια Maria del Mar Bonet (Μαρία ντελ Μαρ Μπονέτ), με τραγούδια ισπανικά και καταλανικά, πλαισιωμένη από τους μουσικούς της.

 

Σύνθεση – Ενορχήστρωση – Φωνή – Σάζι – Κοπούζ: Τζιχάν Τούρκογλου • Στίχοι: Αγαθή Δημητρούκα • Μουσικοί: Anja Lechner (τσέλο), Meri Vardanyan (κανονάκι), Izzet Kιzιl (κρουστά), Χρήστος Μπάρμπας (νέι).

 

Θάνος Μικρούτσικος

Τα πιο ωραία μου τραγούδια θα σου πω

 

Το Φεστιβάλ Αθηνών τιμά το ελληνικό τραγούδι και έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες συνθέτες, τον Θάνο Μικρούτσικο, με μια μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο. Ο συνθέτης θα παρουσιάσει τραγούδια του που αγαπήθηκαν και πέρασαν από γενιά σε γενιά όπως: «Εμπάργκο», «Η αγάπη είναι ζάλη», «Όλα από χέρι καμένα», «Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια», «Συγγνώμη για την άμυνα», «Volpe d’amore», «Στου αιώνα την παράγκα», «Θάλασσα στη σκάλα», «Άμλετ της Σελήνης» κ.ά. Ο Θάνος Μικρούτσικος ξεκίνησε τη δημόσια παρουσία του στη μουσική και στο τραγούδι το 1967. Με την έκδοση του πρώτου, μεγάλου του δίσκου, Πολιτικά τραγούδια (1975), καθιερώνεται ως μεγάλη δύναμη στο ελληνικό τραγούδι και συνεχίζει για 50 χρόνια μέχρι τον φετινό του δίσκο, Ομίχλη των καιρών. Αιχμή του δόρατος της τραγουδοποιίας είναι ο Σταυρός του Νότου, που κυκλοφόρησε το 1979 σπάζοντας το φράγμα των δύο εκατομμυρίων αντιτύπων, ρεκόρ για τη μελοποιημένη ποίηση σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

 

Τραγουδούν μαζί του: Γιάννης Κότσιρας, Μίλτος Πασχαλίδης, Χρήστος Θηβαίος, Κώστας Θωμαΐδης, Μαριάννα Πολυχρονίδη • Συμμετέχουν σολίστ υπό τη διεύθυνση του Θύμιου Παπαδόπουλου.

 

 

 

Αφιέρωμα στον Μανώλη Ρασούλη

Όλα σε θυμίζουν…

 

Ο Μανώλης Ρασούλης υπήρξε στιχουργός, τραγουδοποιός, τραγουδιστής, συγγραφέας και δημοσιογράφος με δεκάδες αγαπημένα τραγούδια, εκατοντάδες άρθρα, ραδιοφωνικές εκπομπές, τηλεοπτικές συνεντεύξεις και αφιερώματα. Έχει χαρακτηριστεί από τους καλύτερους στιχουργούς των τελευταίων ετών – και οι στίχοι του μοιάζουν σήμερα επίκαιροι όσο ποτέ. Πολλά τραγούδια του έχουν ερμηνευθεί από σημαντικούς καλλιτέχνες και κάποια από αυτά διαμόρφωσαν μουσικά την εποχή τους – ο δίσκος Η εκδίκηση της γυφτιάς, με τον Νίκο Ξυδάκη, τον Νίκο Παπάζογλου κ.ά., άλλαξε κυριολεκτικά την πορεία του λαϊκού τραγουδιού στη χώρα μας. Η μουσική παράσταση στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού περιλαμβάνει μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια του, από τις συνεργασίες του με σημαντικούς συνθέτες και ερμηνευτές όπως ο Μάνος Λοΐζος, ο Νίκος Ξυδάκης, ο Σταύρος Κουγιουμτζής, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Πέτρος Βαγιόπουλος, η Βάσω Αλλαγιάννη, ο Νίκος Παπάζογλου, η Χαρούλα Αλεξίου, η Ελένη Βιτάλη, ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, η Μελίνα Κανά και τόσοι άλλοι.

 

Ερμηνεύουν: Ελένη Βιτάλη, Θοδωρής Κοτωνιάς, Σοφία Παπάζογλου, Μάνος Πυροβολάκης, Ναταλία Ρασούλη, Μπάμπης Στόκας, Αγγελική Τουμπανάκη και ο συνθέτης Πέτρος Βαγιόπουλος • Κείμενα διαβάζει ο Πασχάλης Τσαρούχας • Μουσικό σχήμα: Σωκράτης Γανιάρης (τύμπανα – κρουστά), Αλέξανδρος Ιακώβου (βιολί), Βασίλης Κετεντζόγλου (κιθάρα), Βαγγέλης Λιόλιος (μπουζούκι), Δημήτρης Λιόλιος (μπουζούκι), Τάσος Αθανασιάς (ακορντεόν), Στέλιος Φραγκούς (πιάνο), Τάκης Φραγκούς (κοντραμπάσο) • Επιμέλεια ορχήστρας: Τάκης Φραγκούς • Επιμέλεια προγράμματος: Ναταλία Ρασούλη, Έλλη Ρουμπέν • Επιμέλεια οπτικού υλικού: Δημήτρης Ιωαννίδης.

 

 180 χρόνια Πανεπιστήμιο – 180 χρόνια τραγούδια!

 

Μουσική εκδήλωση για την επέτειο των 180 χρόνων από την ίδρυση του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μια αναδρομή στην παράλληλη πορεία της πόλης της Αθήνας και του Πανεπιστημίου της. Τι «άκουσαν» τα Προπύλαια στα χρόνια αυτά; Μέσα από κείμενα εποχής, ήχους, μουσικές και τραγούδια αποτυπώνεται το ιστορικό και κοινωνικό κλίμα κάθε περιόδου από το 1837, όταν άνοιξε τις θύρες του το πρώτο Πανεπιστήμιο στην «οικία Κλεάνθους» στην Πλάκα, έως τις μέρες μας.

 

Έρευνα: Βαγγέλης Καραμανωλάκης (Ιστορικό Αρχείο ΕΚΠΑ), Λάμπρος Λιάβας (Τμήμα Μουσικών Σπουδών Φιλοσοφικής Σχολής ΕΚΠΑ) • Συμμετέχει η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ (διεύθυνση: Τάσος Συμεωνίδης) με τη σύμπραξη γνωστών τραγουδιστών και της Χορωδίας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ (διεύθυνση: Νίκος Μαλλιάρας) • Σκηνική επιμέλεια: Σοφία Σπυράτου • Σχεδιασμός φωτισμών: Λευτέρης Παυλόπουλος.

 

Καμεράτα – Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής

Σουήνυ Τοντ, ο δαιμόνιος κουρέας της οδού Φλητ

 

Το μιούζικαλ, μεταφρασμένο στα ελληνικά

 

Στο τρίτο ετήσιο ραντεβού της με το μιούζικαλ, η Καμεράτα – Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής και ο Γιώργος Πέτρου εκπλήσσουν για άλλη μια φορά το αθηναϊκό κοινό, παρουσιάζοντας ένα έργο που οι κριτικοί χαρακτήρισαν ως το σπουδαιότερο καλλιτεχνικό επίτευγμα του Μπροντγουαίυ: Τo μουσικό θρίλερ Sweeney Todd (Σουήνυ Τοντ), σε μουσική και στίχους του μεγαλύτερου ζωντανού θρύλου του αμερικανικού μουσικού θεάτρου, Stephen Sondheim (Στήβεν Σοντχάημ) και κείμενο του Hugh Wheeler (Χιου Γουήλερ), το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1979, σαρώνοντας τα βραβεία Τόνυ. Το Σουήνυ Τοντ ανεβαίνει στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών σε μια εντυπωσιακή παραγωγή, με 26μελή θίασο από δημοφιλείς ηθοποιούς και λυρικούς τραγουδιστές, καθώς και ένα 35μελές συμφωνικό σύνολο. Η δράση τοποθετείται στο ζοφερό, βικτωριανό Λονδίνο του 19ου αιώνα. Εκεί διαδραματίζεται μια τραγική ιστορία με ισχυρές δόσεις μαύρου χιούμορ, που αποτελεί μια παραβολή γύρω από τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης και της κοινωνίας.

 

Μουσική διεύθυνση – Σκηνοθεσία: Γιώργος Πέτρου • Σκηνικά: Πάρις Μέξης • Κοστούμια: Γιωργίνα Γερμανού • Φωτισμοί: Γιώργος Τέλλος •  Κινησιολογία – Χορογραφία: Ζωή Χατζηαντωνίου • Μετάφραση: Γιώργος Πέτρου • Μουσική προετοιμασία – Διδασκαλία: Δημήτρης Γιάκας • Ερμηνεύουν: Χάρης Ανδριανός (Σουήνη Τοντ), Νάντια Κοντογεώργη (κυρία Λάβετ), Άρης Πλασκασοβίτης (Τομπίας), Μυρσίνη Μαργαρίτη (Τζοάννα),  Χριστόφορος Σταμπόγλης (δικαστής Τέρπιν), Γιάννης Καλύβας (Άντονυ), Γιάννης Χριστόπουλος (Αντόλφο Πιρέλλι), Άννα Κουτσαφτίκη (Ζητιάνα), Χρήστος Κεχρής (επίτροπος Μπάμφορντ). Συμμετέχουν: Λητώ Μεσσήνη, Χριστίνα Μιχαλάκη, Μαριλένα Χρυσοχοΐδη, Μαρία Μουρκούση, Αναστασία Κότσαλη, Μιράντα Μακρυνιώτη, Αθηνά Καστρινάκη, Βαγγέλης Αγγελάκης, Σταύρος Ζουλιάτης, Χρήστος Χριστοδούλου, Γιάννης Μανιατόπουλος, Αποστόλης Ψυχράμης, Νικόλας Μπογιατζής, Σωτήρης Τριάντης, Αντώνης Δήμου, Άγγελος Χονδρογιάννης.

 

Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και Καμεράτα – Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής

 

 

 

Γιαν Τίρσεν

Solo in Concert

 

Ο Yann Tiersen (Γιαν Τίρσεν), κατεξοχήν λυρικός Ευρωπαίος συνθέτης, έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό το 2001 μέσω της υπέροχης μουσικής που έγραψε για την ταινία του Ζαν-Πιερ Ζενέ Αμελί. Ο Τίρσεν μετράει ήδη στο ενεργητικό του εννέα στούντιο άλμπουμ, αρκετές συμμετοχές, live άλμπουμ και τρία υπέροχα σάουντρακ (Amelie, Good bye, Lenin!, Tabarly). Ο τελευταίος του δίσκος, με τον τίτλο Eusa, αντλεί την έμπνευσή του από το μικρό νησί στις όχθες της Βρετάνης (Ιle d’Ouessant), όπου κατοικεί τα τελευταία χρόνια. Aγαπημένος του κοινού στην Ελλάδα, επισκέπτεται και πάλι τη χώρα για μια μοναδική παράσταση στο Ηρώδειο, κορωνίδα της περιοδείας του σε περίφημους χώρους όπως η Όπερα του Σύδνεϋ και το Barbican Center. Από την πρώτη του εμφάνιση στην Εθνική Λυρική Σκηνή ως σήμερα ο Γιαν Τίρσεν δεν παύει να μας συγκινεί.

 

Υπό την αιγίδα του Γαλλικού Ινστιτούτου

 

 

 

Ιμανύ

 

Η Ιμανύ έγινε γνωστή στην Ελλάδα ήδη από το πρώτο της σινγκλ, το «You will never know», που τραγουδήθηκε πολύ, και άλλες επιτυχίες της που αγαπήθηκαν. Η ίδια δηλώνει ότι η επαφή που έχει με το ελληνικό κοινό είναι μοναδική και η Ελλάδα από τους αγαπημένους της προορισμούς. Η Ιμανύ έρχεται αυτό το καλοκαίρι στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, καλεσμένη από το Φεστιβάλ Αθηνών, για μια μοναδική συναυλία, στην οποία θα τραγουδήσει παλιές, αλλά και νέες επιτυχίες της από τον τελευταίο της δίσκο, The Wrong Kind of War, που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες. Μέσα από στίχους τραγουδιών όπως το «Clap your Hands», η φωνή της φτάνει σ’ εμάς σαν κραυγή για ελευθερία, δικαιοσύνη και ισότητα. Το κοινό θα απολαύσει την εξωτική, νοσταλγική, ρομαντική, ευαίσθητη, αλλά και δυναμική φωνή της κάτω από την Ακρόπολη.

 

Υπό την αιγίδα του Γαλλικού Ινστιτούτου

 

 Θέατρο Ολυμπια

 

Stile Antico

In a Strange Land

 

Το πολυφωνικό σύνολο Stile Antico, που έχει αφοσιωθεί στη μελέτη της αναγεννησιακής μουσικής και από το 2005 έχει διαπρέψει σε διεθνείς διοργανώσεις με τις εμφανίσεις του, έρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών για να παρουσιάσει μια ξεχωριστή παράσταση. Το In a Strange Land είναι ένα μουσικό αφιέρωμα σε συνθέτες που διώχθηκαν από τη βασίλισσα Ελισάβετ A΄ της Αγγλίας εξαιτίας της υποστήριξής τους στον Καθολικισμό. Έργα των Philips, Dering και Dowland, που πήραν τον δρόμο της εξορίας, αλλά και των William Byrd και Robert White, που παρέμειναν στη χώρα και εξέφρασαν την αντίθεσή τους μέσω του έργου τους, θα ερμηνευθούν με μοναδικό τρόπο από το ταλαντούχο δωδεκαμελές σχήμα. Οι Stile Antico δουλεύουν χωρίς μαέστρο και έχουν κατακτήσει κοινό και δισκογραφία με το ρεπερτόριό τους, που κινείται από τους λαμπρούς συνθέτες της εποχής των Τυδόρ μέχρι τα έργα της φλαμανδικής και της ισπανικής σχολής και το πρώιμο μπαρόκ.

 

 

 

Λένια Ζαφειροπούλου – Αντρέι Χόβριν

Transit Songs

 

Ρεσιτάλ μπροστά σ’ ένα ποιητικό τοπίο

 

Η μεσόφωνος Λένια Ζαφειροπούλου και ο Andrej Hovrin (Αντρέι Χόβριν) στο πιάνο παρουσιάζουν μια βραδιά τραγουδιού, ποίησης και video art αφιερωμένη στις απτές και άυλες μεθοριακές γραμμές, στα σύνορα των τόπων, του χρόνου και της ψυχής. Από τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν ως τον Μπέντζαμιν Μπρίττεν, οι άνθρωποι τραγουδούν για να διασχίσουν απτόητοι τα σκοτεινά δάση και τα ασαφή όρια της ύπαρξης. Το τραγούδι είναι η επίκληση όσων στέκουν από την άλλη μεριά των συνόρων και ατενίζουν απροσπέλαστες τις πατρίδες, τον χαμένο χρόνο ή τον ίδιο τον εαυτό τους. Το τραγούδι αναπλάθει ό,τι τα σύνορα έχουν κρύψει από το βλέμμα μας. Το τραγούδι είναι αυτο-μάγεμα για να περάσεις ατρόμητος από την παρούσα στιγμή στη στιγμή που φοβάσαι ή ελπίζεις ή προσμένεις. Είναι η βοήθεια όταν οι λέξεις δεν αρκούν για να μεταβείς από τη νηφαλιότητα στην έκσταση. Είναι η κίνηση της ψυχής, η λέμβος που διασχίζει κάθε μεθοριακό ποταμό. Τραγούδια των Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Φραντς Σούμπερτ, Ρόμπερτ Σούμαν, Φέλιξ Μέντελσσον, Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόσφσκι, Μοντέστ Μουσόργκσκι και Μπέντζαμιν Μπρίττεν. Μεταφράσεις κειμένων: Λένια Ζαφειροπούλου.

 

 

 

Στέφανος Νάσος

Ρεσιτάλ πιάνου

 

Έργα Μπέλα Μπάρτοκ, Τζον Λούθερ Άνταμς, Γιώργου Σισιλιάνου

 

Ο γνωστός πιανίστας Στέφανος Νάσος παρουσιάζει ένα πρόγραμμα στο οποίο πιάνο και κρουστά συνεργάζονται σε διάφορους συνδυασμούς, με επίκεντρο τη Σονάτα για δύο πιάνα και κρουστά του σπουδαίου Ούγγρου συνθέτη Μπέλα Μπάρτοκ – έργο από το καθιερωμένο διεθνώς ρεπερτόριο για πιανίστες και κρουστούς. Αν και δεν ανήκουν στη λεγόμενη πρωτοπορία, τα έργα αυτά έχουν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, που τα κάνει ξεχωριστά. Σε πρώτη πανελλήνια παρουσίαση θα εκτελεστεί το Red Arc / Blue Veil (2001) για πιάνο, μάλετ και ηλεκτρονικούς ήχους, του Τζον Λούθερ Άνταμς (Πούλιτζερ, 2015), του οποίου ο ήχος είναι ιδιαίτερος και αναγνωρίσιμος. Η Ταναγραία, op. 17 a (1957), σουίτα μπαλέτου για δύο πιάνα και κρουστά, του Γιώργου Σισιλιάνου, θα παιχτεί ως ελάχιστος φόρος τιμής στον σπουδαίο Έλληνα συνθέτη – είναι ένα έργο που έχει παρουσιαστεί ελάχιστα στη συγκεκριμένη μορφή, ενώ ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά σε CD από τους συντελεστές της συναυλίας μόλις το 2016. John Luther Adams: Red Arc / Blue Veil [2001] (για πιάνο, μάλετ, και ηλεκτρονικούς ήχους) [πρώτη πανελλήνια παρουσίαση], Γιώργος Σισιλιάνος: Ταναγραία, op. 17a [1957], σουίτα μπαλέτου για δύο πιάνα και κρουστά, Béla Bartόk: Σονάτα για δύο πιάνα και κρουστά.

 

Παίζουν: Στέφανος Νάσος και Απόστολος Παληός (πιάνο), Μάριος Νικολάου και Μαρίνος Τρανουδάκης (κρουστά).

 

 

 

Φίλιππος Τσαλαχούρης – Χορωδία Σπουδαστών του Ωδείου Αθηνών – Sofia Sinfonietta

…ο πόνος του πολέμου, το πένθος και η φυγή

 

Ο συνθέτης Φίλιππος Τσαλαχούρης παρουσιάζει τρία έργα του σε σύμπραξη με τη Χορωδία Σπουδαστών του Ωδείου Αθηνών και τη διεθνούς φήμης συμφωνική ορχήστρα της Σόφιας Sofia Sinfonietta. Το Αλέξινατς 1999, op. 31, για έγχορδα, που είχε πρωτοπαιχτεί από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Πάζαρτζικ, μιλάει για το σερβικό χωριό Αλέξινατς, που ισοπεδώθηκε από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ κατά λάθος και εν μέσω εκεχειρίας. Οι επτά λόγοι του Χριστού επάνω στο Σταυρό, op.65, αρ.1 ήταν μια παραγγελία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, όπου και παίχτηκε το 2009, υπό τη διεύθυνση του Θεόδωρου Αντωνίου και με αφηγητή τον Μιχαήλ Μαρμαρινό – ο οποίος θα είναι και τώρα ο αφηγητής της παράστασης. Η Συμφωνία αρ.5, op.87, Των μακρών μεγάλων δρόμων, έργο του 2014, που θα παρουσιαστεί σε παγκόσμια πρώτη εκτέλεση, έχει ως θέμα την τραγική διαδρομή που ακολουθούν συχνά οι άνθρωποι και διαρθρώνεται σε τέσσερα μέρη: απελπισία, περισυλλογή, νοσταλγία και απόφαση για φυγή.

 

 

 

Ergon Ensemble

Madness / Τρέλα

 

 

 

Το Ergon Ensemble επανέρχεται στο Φεστιβάλ Αθηνών, παρουσιάζοντας μια μουσική πρόταση πάνω στην τρέλα. Ο Πάρις Μέξης επιμελείται σκηνοθετικά τρία αριστουργήματα του σύγχρονου μουσικού ρεπερτορίου, που ερμηνεύουν ο εξαιρετικός βαρύτονος Holger Falk (Χόλγκερ Φαλκ) και η ανερχόμενη σοπράνο Άρτεμις Μπόγρη, υπό τη διεύθυνση του μόνιμου συνεργάτη της ομάδας, διεθνούς φήμης μαέστρου Kasper de Roo (Κάσπερ ντε Ρο). Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει την Κασσάνδρα του Ιάνη Ξενάκη, έργο για βαρύτονο και σόλο κρουστά (1987), που αποτελεί μέρος του μοναδικού σκηνικού έργου του συνθέτη, Ορέστεια. Στη συνέχεια το My Illness Is the Medicine I Need (Η αρρώστια μου είναι το γιατρικό που χρειάζομαι) του Thomas Larcher (Τόμας Λάρχερ), έργο για σοπράνο, πιάνο, βιολί και τσέλο (2002/2013), που βασίζεται σε εσωτερικούς μονολόγους ασθενών σε ψυχιατρεία. Tέλος, το Eight Songs for a Mad King (Οκτώ τραγούδια για έναν τρελό βασιλιά) του Peter Maxwell Davis (Πήτερ Μάξγουελ Νταίηβις), έργο για ανδρική φωνή και ενόργανο σύνολο (1969), που αναφέρεται στη διαταραγμένη προσωπικότητα του βασιλιά Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

 

Ερμηνεύουν: Χόλγκερ Φαλκ (βαρύτονος), Άρτεμις Μπόγρη (σοπράνο) • Διεύθυνση ορχήστρας: Κάσπερ ντε Ρο • Σκηνοθετική επιμέλεια – Σχεδιασμός σκηνικών και κοστουμιών: Πάρις Μέξης • Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης • Σχεδιασμός ήχου: Κατερίνα Βάμβα • Καλλιτεχνική επιμέλεια: Αλέξανδρος Μούζας • Ergon Ensemble: Νίκος Νικόπουλος (φλάουτο), Κώστας Τζέκος (κλαρινέτο), Χρήστος Σακελλαρίδης (πιάνο), Μπάμπης Ταλιαδούρος (κρουστά), Κώστας Παναγιωτίδης (βιολί), Δημήτρης Τραυλός (τσέλο).

 

 

 

ARTéfacts Εnsemble

Αφιέρωμα στον Φρανκ Ζάππα

 

Το δραστήριο και πάντα δημιουργικό σχήμα ARTéfacts Εnsemble παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αθηνών μια παράσταση-συναυλία προς τιμήν του Φρανκ Ζάππα, από τους σημαντικότερους μουσικούς του 20ού αιώνα. Συνδυάζοντας στοιχεία από τη ροκ, την τζαζ, ακόμη κι από τη λαϊκή μουσική,  αλλά και τη σύγχρονη κλασική, ο Ζάππα ήταν ένα πνεύμα ασυμβίβαστο που δεν έπαψε να ασκεί κριτική, μέσω των στίχων του, ακόμα και στη μουσική βιομηχανία που τον υποστήριζε. Η παράσταση καλύπτει ένα ευρύ φάσμα του έργου του και ξεφεύγει από το πλαίσιο μιας συνηθισμένης συναυλίας, καθώς περιλαμβάνει σκηνική δράση με θεατρικά και χιουμοριστικά στοιχεία, σε ύφος παρόμοιο με αυτό των συναυλιών του καλλιτέχνη. Οι μουσικοί του δωδεκαμελούς σχήματος συζητούν μεταξύ τους, τραγουδούν ή παίζουν διαφορετικά όργανα, στοχεύοντας στη σάτιρα και τον κοινωνικό σχολιασμό.

 

Σκηνοθεσία: Λουίζος Ασλανίδης • Μουσικοί: Ai Motohashi (πιάνο), Guido De Flaviis (σαξόφωνο), Σπύρος Τζέκος (κλαρινέτο), Λαέρτης Κοκολάνης (βιολί), Μάριος Δαπέργολας (βιόλα), Θοδωρής Βαζάκας (κρουστά), Κώστας Σερεμέτης (κρουστά) • Μεταγραφές πρωτότυπης μουσικής: Μάνος Βεντούρας. 

 

 

 

 

 

Πειραιώς 260 – Κήπος

 

Νίκος Ξυδάκης

Αθάνατη Αφροδίτη

 

Τραγούδια για τον έρωτα και την αγάπη

 

Ο Νίκος Ξυδάκης, από τους σημαντικότερους συνθέτες της γενιάς του, τραγουδισμένος από τους σπουδαιότερους ερμηνευτές, έχει δείξει και στο παρελθόν την αγάπη του για την ποίηση. Φέτος παρουσιάζει στον Κήπο της Πειραιώς 260 μια μουσική παράσταση με μελοποιήσεις ποιημάτων για τον έρωτα και την αγάπη. Με έμπνευση από την ποίηση της Σαπφώς (σε απόδοση Οδυσσέα Ελύτη), του Μιχάλη Γκανά και του Διονύση Καψάλη, ο Ξυδάκης γράφει μουσική και τραγούδια, πολλά εκ των οποίων θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Αθηνών. Τα τραγούδια θα ερμηνεύσουν, μαζί με τον συνθέτη, η Μαρίνα Σάττι μαζί με το εξαιρετικό γυναικείο φωνητικό σύνολο fonέs – γνωστό από τις πετυχημένες world διασκευές του. Μαζί τους συμπράττει το κουαρτέτο εγχόρδων Ηχώ, καθώς και ένα τρίο από πιάνο, σαξόφωνο και βιόλα ντα γκάμπα, που θα καλύψει με μουσικά ιντερμέδια μπαρόκ μουσικής τα περάσματα ανάμεσα στα μέρη της συναυλίας.

 

Ερμηνεύουν: Νίκος Ξυδάκης, Μαρίνα Σάττι • Φωνητικό σύνολο fonέs: Ειρήνη Αραμπατζή, Ευγενία Λιάκου, Ερασμία Μαρκίδη, Άννη Ντουμούζη, Έλενα Παπαδημητρίου, Ελένη Ποζατζίδου, Μαρίνα Σάττι, Βιργινία Φραγκούλατζη • Κουαρτέτο εγχόρδων Ηχώ: Διονύσης Βερβιτσιώτης (βιολί), Μιχάλης Βρέττας (βιολί), Ηλίας Σδούκος (βιόλα), Μιχάλης Πορφύρης (βιολοντσέλο) • Σολίστες: Δημήτρης Μπουζάνης (πιάνο), Δημήτρης Χουντής (σαξόφωνο), Άγγελος Ρεπαπής (βιόλα ντα γκάμπα) • Επιμέλεια προγράμματος: Νίκος Ξυδάκης • Επιμέλεια ορχήστρας: Δημήτρης Μπουζάνης • Υπεύθυνος ήχου: Γιώργος Καρυώτης.

 

 

 

Τακίμ

Γιατί, γλυκό μου sweet heart

 

Τζαζ και χιτζάζ: από το Έλις Άιλαντ στο Σικάγο

 

Την περίοδο 1891-1924 υπολογίζεται ότι μετανάστευσαν στην Αμερική περίπου 500.000 Έλληνες (το 15% του συνολικού πληθυσμού). Για τους μετανάστες το τραγούδι, η μουσική και ο χορός λειτούργησαν ως στοιχεία ταυτότητας και σύμβολα εθνικής και κοινωνικής προέλευσης. Ανάμεσά τους υπήρξαν μουσικοί και τραγουδιστές που σταδιοδρόμησαν στα κέντρα διασκέδασης της ομογένειας, με μουσικές που ξεκινούσαν από τα μικρασιάτικα συρτά, τους καρσιλαμάδες και τα ζεϊμπέκικα, τους εβραϊκούς χορούς και τις ανατολίτικες μελωδίες για να δημιουργήσουν ένα έξοχο πάντρεμα με την τζαζ, το σουίνγκ, τις οπερέτες. Το κανονάκι, το ούτι και το κλαρίνο πήραν θέση δίπλα στις αμερικάνικες μπάντες πνευστών, σε τραγούδια που ηχογραφήθηκαν και τραγουδήθηκαν πολύ.

 

Συγκρότημα Τακίμ: Θωμάς Κωνσταντίνου (ούτι, λαγούτο), Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος (κλαρίνο), Γιώργος Μαρινάκης (βιολί), Πάνος Δημητρακόπουλος (κανονάκι), Κώστας Μερετάκης (κρουστά), Γιάννης Πλαγιαννάκος (μπάσο) • Μαζί με τους Τακίμ τραγουδούν ο Γιάννης Νιάρχος και η Κατερίνα Τζιβίλογλου • Συμμετέχει ο Πετρολούκας Χαλκιάς.

 

 

 

Ανδριάνα Μπάμπαλη Quartet

Από τη Δύση ως την Άπω Ανατολή

 

Η Ανδριάνα Μπάμπαλη, συμμετέχοντας σε ένα αμιγώς γυναικείο κουαρτέτο, θα ταξιδέψει το κοινό της Πειραιώς 260 από τη Δύση ως την Άπω Ανατολή. Ένας μουσικός γύρος του κόσμου, με όχημα πρωτότυπες διασκευές τραγουδιών από όλα τα σημεία της γης, σε συνδυασμό με τραγούδια από την ελληνική παράδοση, αλλά και από την προσωπική της δισκογραφία. Η δημοφιλής ερμηνεύτρια έχει στο ενεργητικό της έξι προσωπικούς δίσκους, ενώ έχει συνθέσει και πρωτότυπη μουσική για παραστάσεις.

 

Ανδριάνα Μπάμπαλη Quartet: Ανδριάνα Μπάμπαλη (τραγούδι, κιθάρα), Βασιλική Μαζαράκη (βιολί), Μαρί Χασάπη (κοντραμπάσο), Εύη Μάζη (πιάνο, φλάουτο, τραγούδι) • Ενορχηστρώσεις – Διασκευές: Άκης Κατσουπάκης.

 

 

 

Κώστας Βόμβολος

Homesickness Blues: οι Έλληνες στο υπόγειο της Αμερικής

 

«I’ll never forget the day I left my home…» είναι οι πρώτοι στίχοι του «Homesickness blues», ενός από τα πρώτα υπάρχοντα ηχογραφημένα μπλουζ (1916). Όσο κι αν εμπίπτει εύκολα στην κατηγορία του στερεότυπου, η φράση αυτή μπορεί να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικά μουσικά είδη που γεννιούνται σχεδόν ταυτόχρονα: την τζαζ και το ελληνικό αστικό τραγούδι. Στη μουσική παράσταση που προτείνουμε, επιλεγμένα κομμάτια πρώιμου σουίνγκ και μπλουζ συνυπάρχουν με παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια στην αστική εκδοχή τους, όπως μας έχουν διασωθεί στις πρώτες ηχογραφήσεις των Ελλήνων στην Αμερική. Η ξενάγηση σ’ αυτό το μουσικό τοπίο γίνεται μέσα από την αφήγηση της Μαρίας Σαραντοπούλου- Οικονομίδου Οι Έλληνες της Αμερικής όπως τους είδα (εκδόθηκε το 1916 και περιγράφει τις εντυπώσεις από ένα ταξίδι του 1913). Δύο ηθοποιοί, η μία στον ρόλο της συγγραφέως-αφηγήτριας και η άλλη σε τρεις ρόλους, της τραγουδίστριας-κονσοματρίς σε έναν καταυλισμό ανθρακωρύχων, της Αμερικανίδας κοπέλας ενός εργάτη και της συζύγου σε έναν μικτό γάμο, δημιουργούν το σκηνικό πλαίσιο για την ανάδειξη αυτής της μουσικής συνύπαρξης.

 

Σύλληψη – Eπιλογή κομματιών – Eνορχήστρωση: Κώστας Βόμβολος • Εκτέλεση μουσικών κομματιών: The Speakeasies Swing Band! • Αφηγήτρια: Μαριλού Βόμβολου • Στους υπόλοιπους ρόλους: Κατερίνα Σισίννι • Σκηνοθεσία: Ακύλλας Καραζήσης • Δραματουργία: Αναστασία Τζέλλου, Ροδιά Βόμβολου.

 

 Nίνα Λοτσάρη – Opera Chaotique

Καμπαρέ Τρούμπα: από τα λιμάνια του κόσμου στο λιμάνι του Πειραιά

 

Η δημοφιλής και λαμπερή περφόρμερ Νίνα Λοτσάρη και το σουρεαλιστικό ντουέτο των Opera Chaotique (Γιώργος Τζιουβάρας – Χρήστος Κουτσογιάννης), που έχει ξεχωρίσει τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, μας ταξιδεύουν με γνωστές μελωδίες στα μεγαλύτερα λιμάνια του κόσμου. Με ένα πλήθος μουσικές από τον κινηματογράφο και μέσα από ανατρεπτικές διασκευές και χιουμοριστικές ιστορίες μας φέρνουν στο λιμάνι του Πειραιά και την Τρούμπα του παρελθόντος. Η Νίνα Λοτσάρη, γνωστή για τη δυναμική παρουσία της στην όπερα και σε θεάματα καμπαρέ και μιούζικαλ, και οι Opera Chaotique, με τη μοναδική αισθητική και τη σαρωτική σκηνική παρουσία τους, υπόσχονται μια βραδιά απόδρασης από την καθημερινότητα, σε ύφος παρισινού καμπαρέ, στον Κήπο της Πειραιώς 260. Συμμετέχει πενταμελής ορχήστρα.

 

 String Demons

The Athens Demon Concert

 

Οι «δαίμονες των εγχόρδων» Κωνσταντίνος Μπουντούνης (βιολοντσέλο, κρουστά) και  Λυδία Μπουντούνη (βιολί) γνωρίζουν πώς να συμφιλιώνουν με μοναδικό και εκρηκτικό τρόπο την κλασική μουσική με το χέβι μέταλ, την παραδοσιακή/λαϊκή με το ροκ, και να ταξιδεύουν το κοινό όπου φτάνει η μουσική, με ρυθμό, τρέλα, χιούμορ, κρουστά-τύμπανα και έγχορδα. Το βιολοντσέλο του Κωνσταντίνου, το βιολί της Λυδίας, η ματιά τους πάνω στις συνθέσεις των Βιβάλντι, Βαμβακάρη, Queen, Iron Maiden δημιουργούν μια μοναδική βραδιά, όπου η Lady Gaga θα συναντηθεί με τα λαϊκοδημοτικά, οι Abba με τα ποντιακά, και τα ακούσματα από τη βυζαντινή μουσική με τον ηλεκτρονικό ήχο. Στον Κήπο της Πειραιώς 260, τα δύο αδέλφια θα παρουσιάσουν επίσης καινούργιες τους διασκευές και συνθέσεις από τον τρίτο τους δίσκο, που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Οι String Demons, μετά από έναν έντονο συναυλιακό χειμώνα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έρχονται με ανανεωμένη μουσική ορμή, και με τη γνωστή τους ανατρεπτικότητα καλούν το κοινό σε μια μουσική εκδρομή με πολλές εκπλήξεις.

 

 

 

Το Τρίτο παίζει Πειραιώς 260!

Μια ακόμα συνεργασία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης με το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Μια καινούργια πρόταση για τους φιλότεχνους θεατές: συναυλίες ραδιοφωνικής δομής και ταυτόχρονα οπτικοποιημένες εκπομπές στα ερτζιανά. Το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ και οι παραγωγοί του παρουσιάζουν επί σκηνής, στον κήπο της Πειραιώς 260, παραγωγές διαφορετικού ύφους (μπαρόκ μουσική, πολυσυλλεκτική τζαζ, αθηναϊκό τραγούδι εποχής) με απευθείας ραδιοφωνική μετάδοση, αλλά και πρωτότυπη συναυλιακή παρουσίαση. Νύμφες, ξωτικά, νεράιδες και ποιμένες ξεπροβάλλουν από τους θάμνους του κήπου της Πειραιώς 260 μέσα από μπαρόκ μουσικές ερμηνείες, σαξόφωνα, κρουστά, πλήκτρα και έγχορδα κυριαρχούν σε έναν διήμερο μαραθώνιο τζαζ αυτοσχεδιασμού με πολυ-πολιτισμικό χαρακτήρα, ενώ το πιάνο και οι φωνές συνδιαλέγονται με ένα κουιντέτο χάλκινων πνευστών στους χορευτικούς ρυθμούς και τις μελωδίες της παλιάς Αθήνας. Ακούτε και… βλέπετε Τρίτο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

 

 

 

Day/Night Jazz Session

Διήμερος Μαραθώνιος ελληνικών σχημάτων

 

Γνωστά μουσικά σχήματα δημιουργούν μια κεφάτη ατμόσφαιρα για δύο ξεχωριστές καλοκαιρινές βραδιές. Η πρώτη συναυλία αναδεικνύει τη δυναμικότητα της αμιγώς ελληνικής τζαζ σκηνής, με τη συμμετοχή τριών σχημάτων από τη χώρα μας: The Next Step Quintet, Χάρης Λαμπράκης Quartet και Γιώργος Κοντραφούρης Quartet. Στη δεύτερη βραδιά συμμετέχουν τρία γκρουπ, που με τη σύνθεση των μουσικών τους και το μουσικό τους ύφος καταδεικνύουν την πολυπολιτισμική μουσική πραγματικότητα της ελληνικής τζαζ σκηνής: Ziad Rajab Trio, Adedeji Adetayo Afreekanism Project, Haig Yazdjian Quartet.

 

1η μέρα: The Next Step Quintet, Χάρης Λαμπράκης Quartet, Γιώργος Κοντραφούρης Quartet.

2η μέρα: Ziad Rajab Trio: Ziad Rajab, Συρία (ούτι), James Wylie, Νέα Ζηλανδία (σαξόφωνο), Κώστας Αθανασιάδης (ντραμς) • Adedeji Adetayo Afreekanism Project, με Νιγηριανούς και Έλληνες μουσικούς • Haig Yazdjian Quartet: Haig Yazdjian (ούτι, φωνή), Πέτρος Βαρθακούρης (κοντραμπάσο), Θάνος Χατζηαναγνώστου (ντραμς), Jann Keerim (πιάνο).

 

 

 

Ex Silentio – σύνολο παλαιάς μουσικής

Νύμφες, ξωτικά, νεράιδες και ποιμένες

 

Έργα Μοντεβέρντι, Πέρσελ, Τζ. Μπλόου, Χαίντελ κ.ά.

 

Μουσική παράσταση αφιερωμένη στα μυθικά πλάσματα του Μεσαίωνα, της Αναγέννησης και του Μπαρόκ. Το σύνολο παλαιάς μουσικής Ex Silentio συναντά τη σοπράνο Φανή Αντωνέλου και με τις αφηγήσεις της Τζουλιέττας Καρόρη δημιουργεί μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα, στην οποία ζωντανεύουν νύμφες, νεράιδες, ξωτικά και ποιμένες από τραγούδια, μουσικές και αφηγήσεις του παρελθόντος. Το σύνολο Ex Silentio δημιουργήθηκε το 2001 και ειδικεύεται στην παλαιά μουσική και στην ιστορική ερμηνεία. Έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως η Σαβίνα Γιαννάτου, ο Michael Chance κ.ά. και έχει εμφανιστεί σε φεστιβάλ μουσικής δωματίου στην Ελλάδα, καθώς και σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και φεστιβάλ του εξωτερικού. Έχει ηχογραφήσει για τις γερμανικές εταιρείες Talanton και Carpe Diem. Ο δίσκος Μνήμη απέσπασε το βραβείο Supersonic του περιοδικού Pizzicato και προτάθηκε για τα βραβεία της International Classical Music Awards.

 

Iδέα – Κείμενα – Απαγγελία: Τζουλιέττα Καρόρη • Ex Silentio – σύνολο παλαιάς μουσικής: Φανή Αντωνέλου (σοπράνο), Δημήτρης Κούντουρας (διεύθυνση, φλάουτο με ράμφος, τραβέρσο), Φανή Βοβώνη (μπαρόκ βιολί), Ανδρέας Λινός (βιόλα ντα γκάμπα), Πάνος Ηλιόπουλος (τσέμπαλο).

 

 

 

Δαυίδ Ναχμίας

Στον καιρό της Αθήνας

 

Ένα μουσικό ταξίδι στα τραγούδια του πρώτου μισού του 20ού αιώνα της παλιάς Αθήνας, μια περίοδο κατά την οποία μεγαλούργησαν σπουδαίοι Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές, που προσέγγισαν μουσικά τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους, αναπτύσσοντας ένα πλούσιο ρεπερτόριο τάνγκο, φοξ τροτ, σουίνγκ και βαλς. Αττίκ, Γιαννίδης, Χαιρόπουλος, Σουγιούλ, Δανάη, Βέμπο, Γούναρης είναι μερικοί μόνο από τους δημοφιλείς καλλιτέχνες της εποχής που, είτε με «μεταγλωττισμένα» είτε με πρωτότυπα τραγούδια, παραμένουν ζωντανοί, ανθεκτικοί και αγαπημένοι έως τις μέρες μας. Η παράσταση περιλαμβάνει ιδιαίτερες επιλογές τραγουδιών εκείνου του καιρού, άλλα μεταφρασμένες επιτυχίες, άλλα αδίκως παραγνωρισμένα.

 

Καλλιτεχνική επιμέλεια – Ενορχήστρωση – Πιάνο: Δαυίδ Ναχμίας • Ερμηνεύουν: Θάνος Πολύδωρας, Εβελίνα Νικόλιζα, Λητώ Μεσσήνη, Καίτη Πάντζαρη.

 

 

 

Athens Open Air Film Festival

 

Η παρέα των λύκων (1984)

Σκηνοθεσία: Neil Jordan (Νηλ Τζόρνταν)

 

 

 

STanD up COMEDY

Summer Comedy Party

 

Stand up comedy, improv comedy και ό,τι άλλο προκύψει. Μια βραδιά αφιέρωμα στα νέα είδη κωμωδίας, όπου εκπρόσωποι του stand up comedy και του κωμικού αυτοσχεδιασμού συναντιούνται επί σκηνής και δημιουργούν ένα διαδραστικά σατιρικό summer comedy party, γεμάτο με απολαυστικές στιγμές αγνής κωμωδίας και μουσικές νότες. Στο πρώτο μέρος της παράστασης μεταφερόμαστε σε ένα comedy club από το οποίο θα παρελάσουν μερικοί από τους καλύτερους stand up κωμικούς που έχει να επιδείξει η Ελλάδα. Στο δεύτερο μέρος τη σκηνή γεμίζει η ομάδα του Κωμικού Μπουμ, που σε συνεργασία με το κοινό δημιουργούν μια αυτοσχεδιαστική παράσταση χωρίς σενάριο, χωρίς πρόβες και χωρίς ντροπή.

 

Παίζουν: Λάμπρος Φισφής, Γιώργος Χατζηπαύλου, Δημήτρης Μακαλιάς, Γιάννης Σαρακατσάνης, Βύρωνας Θεοδωρόπουλος, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Ζήσης Ρούμπος, Γιώργος Αγγελόπουλος, Αριστοτέλης Ρήγας • Επιμέλεια παράστασης: Λάμπρος Φισφής, Γιώργος Χατζηπαύλου.Γουίλλιαμ Κέντριτζ

More Sweetly Play the Dance / Παίξτε τον χορό ακόμα πιο γλυκά

 

Σε αυτήν της μεγάλης κλίμακας κινηματογραφική προβολή, ο Νοτιοαφρικανός William Kentridge (Γουίλλιαμ Κέντριτζ) παρουσιάζει μια πομπή από σκιώδεις φιγούρες που προχωρούν υπό τους ήχους μιας ορχήστρας με χάλκινα πνευστά. Ένα καραβάνι σκιών σαράντα μέτρων προβάλλεται σε οκτώ οθόνες, παραπέμποντας στο μεσαιωνικό danse macabre.  Ωστόσο, η πομπή αυτή έχει να κάνει περισσότερο με τη ζωή παρά με τον θάνατο. Το θέαμα των ανθρώπων που συντρίβονται υπό το βάρος των πραγμάτων τους, ενώ οδεύουν προς ένα άγνωστο μέλλον, φέρνει αναπόφευκτα στον νου την προσφυγική κρίση. Το μοτίβο της πομπής μεταμορφώνεται έτσι σε διαχρονικό σύμβολο μετακίνησης, φυγής και πολιτικών αλλαγών. Ο Κέντριτζ θίγει το ζήτημα της υπαρξιακής μοναξιάς του περιπλανώμενου οδοιπόρου, απεικονίζοντας ανθρώπους να περπατούν ο ένας πίσω από τον άλλον, από τη μια χώρα στην άλλη, από τον γνώριμο τρόμο του πολέμου στον φόβο και την ελπίδα του άγνωστου προορισμού. Ο τίτλος της παράστασης εμπνέεται από τον στίχο ενός ποιήματος του Πάουλ Τσέλαν: «Παίξτε τον θάνατο ακόμα πιο γλυκά». Όμως ο Κέντριτζ δεν απεικονίζει έναν χορό νεκρών, αλλά μια λιτανεία από σκιές που παρελαύνουν μέσα στο σπήλαιο του Πλάτωνα.

 

[Πειραιώς 260]

 

 Γιούλιαν Ρόζεφελντ

Μανιφέστο

 

Ο Γερμανός καλλιτέχνης και κινηματογραφιστής Julian Rosefeldt (Γιούλιαν Ρόζεφελντ) δημιουργεί μια κινηματογραφική εγκατάσταση με θέμα τον ρόλο του καλλιτέχνη στη σύγχρονη κοινωνία. Το Μανιφέστο είναι το πιο πρόσφατο έργο του, δημιουργήθηκε για τις ανάγκες της Άαρχους 2017 Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, στη Δανία, και εκτίθεται εκεί μέχρι τα τέλη Απριλίου. Δεκατρείς γιγαντοοθόνες προβάλλουν 13 βίντεο, εμπνευσμένα από τα μεγάλα καλλιτεχνικά μανιφέστα (Φουτουρισμό, Νταντά, Fluxus, Σουπρεματισμό, Καταστασιακούς, Δόγμα 95 κ.ά.), αλλά και από ανεξάρτητους καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, χορευτές, κινηματογραφιστές. Σε όλα τα βίντεο πρωταγωνιστεί η βραβευμένη Αυστραλή ηθοποιός Καίητ Μπλάνσετ, ενσαρκώνοντας μοναδικά δεκατρείς διαφορετικούς χαρακτήρες, μεταξύ των οποίων μία δασκάλα, μία κουκλοπαίχτρια, μία εργάτρια, έναν άστεγο. Ένα μανιφέστο των μανιφέστων, που δίνει φωνή σε διάσημους και άσημους δημιουργούς, από διαφορετικές χρονικές περιόδους. Ο Γιούλιαν Ρόζεφελντ είναι στενός συνεργάτης του θεάτρου Schaubühne am Lehniner Platz. Έργα του περιλαμβάνονται στις συλλογές των σημαντικότερων μουσείων του κόσμου.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

Μια άλλη ζωή: ανθρώπινες ροές, άγνωστες Οδύσσειες

 

Το Φεστιβάλ Αθηνών φιλοξενεί, στην Πειραιώς 260, τη μεγάλη έκθεση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης αφιερωμένη στους πρόσφυγες και τη μετανάστευση. Συμμετέχουν 26 φωτογράφοι –οι περισσότεροι από αυτούς ενεργοί φωτοδημοσιογράφοι– με περισσότερα από 160 έργα τους, που παρουσιάζουν τη δραματική ανθρώπινη περιπέτεια του ξεριζωμού από την πατρίδα και του ταξιδιού προς το άγνωστο. Η Ελλάδα, που λόγω της θέσης της υπήρξε ανέκαθεν σημείο υποδοχής πληθυσμιακών μετακινήσεων, έγινε και αυτή τη φορά αποδέκτης της προσφυγικής κρίσης. Η έκθεση αφηγείται με τον δικό της μοναδικό τρόπο το μεγάλο αυτό τραύμα της σύγχρονης ιστορίας. Οι φωτογράφοι αποτύπωσαν τη δίνη των γεγονότων, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον τους στο ανθρώπινο στοιχείο και απεικονίζοντας την αγωνία, την απώλεια, την απόγνωση και τα αδιέξοδα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι πρόσφυγες. Η επαγγελματική φωτοδημοσιογραφία οικοδομεί τον κύριο κορμό της έκθεσης και πλαισιώνεται από τη «δημοσιογραφία των πολιτών», που καταγράφει τις αλληλέγγυες δράσεις, αλλά και την πολυσυζητημένη αυτοαναπαράσταση των ίδιων των προσφύγων.

 

Συμμετέχουν οι φωτογράφοι: Αλέξανδρος Αβραμίδης (Reuters), Πέτρος Γιαννακούρης (Associated Press), Λουίζα Γκουλιαμάκη (Agence France Presse), Γιώργος Καραχάλης (Associated Press), Γιώργος Κατσάγγελος, Αλέξανδρος Κατσής, Γιάννης Κολεσίδης (Εuropean Pressphoto Agency, ΑΠΕ), Γιάννης Κόντος (Polaris), Άλκης Κωνσταντινίδης (Reuters), Γιώργος Μάκκας (Panos Pictures), Άρης Μεσσήνης (Agence France Presse), Σάκης Μητρολίδης (Agence France Presse), Δημήτρης Μιχαλάκης, Γιώργος Μουτάφης, Γιάννης Μπεχράκης (Reuters), Γιάννης Παπανίκος (Fos Photos, Associated Press), Αντώνης Πασβάντης, Νίκος Πηλός (LAIF), Λευτέρης Πιταράκης (Associated Press), Θανάσης Σταυράκης (Associated Press), Άγγελος Τζωρτζίνης, Δημήτρης Τοσίδης (INTIME), Κωνσταντίνος Τσακαλίδης (SOOC), Κώστας Τσιρώνης, Milos Bicanski (Getty Images), Enri Canaj • Επιμέλεια έκθεσης: Ηρακλής Παπαϊωάννου, Πηνελόπη Πετσίνη.

 

[Πειραιώς 260]

 

 

 

Στοχεύοντας σ’ ένα νεανικό και εναλλακτικό κοινό, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2017 αγκαλιάζει νέες ομάδες και συλλογικά καλλιτεχνικά εγχειρήματα εν τη γενέσει τους, εγκαινιάζοντας μια προφεστιβαλική περίοδο που θα φιλοξενήσει το Bob Festival και την κουήρ πλατφόρμα Sound Acts. Και οι δύο δράσεις θα πραγματοποιηθούν την τελευταία εβδομάδα του Μαΐου, προσκαλώντας μας σε μια γιορτή της ποικιλομορφίας, του πειραματισμού και της ελευθερίας της έκφρασης.

 

 

 

Βοb Festival

 

Το δημοφιλές Βοb Theatre Festival ξεκίνησε το 2008 από την ομάδα AbOvo και από τότε, κάθε Μάιο, προσελκύει μεγάλα πλήθη νεανικού κοινού και προσφέρει βήμα πειραματισμού σε νεοσύστατες θεατρικές ομάδες. Χάρη σ’ αυτή την αυτοδιαχειριζόμενη πλατφόρμα θα παρουσιαστούν στο Φεστιβάλ Αθηνών οι νεανικές παραστάσεις που ξεχώρισαν κατά τη φετινή σεζόν, ειδικές πρεμιέρες από παραστάσεις που θα δούμε του χρόνου, αλλά και ο διαγωνισμός Scratch Night, όπου περισσότερες από 20 ομάδες παρουσιάζουν 15 λεπτά από τις, υπό διαμόρφωση, παραστάσεις τους. Γράφοντας και παίζοντας επί τόπου εκ του μηδενός, οι ερμηνευτές θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν μια δοκιμαστική εκδοχή των έργων τους εν εξελίξει, περιμένοντας το κοινό να έρθει και να τις ψηφίσει στην πορεία τους για το μεγάλο βραβείο.

 

[Πειραιώς 260, 22-28 Μαΐου]

 

 

 

Sound Acts

 

Ορμώμενη από το κουήρ κίνημα, η πλατφόρμα Sound Acts παρουσιάζει σύνολο από περφόρμανς που εξερευνούν ζητήματα σχετικά με την ταυτότητα –έμφυλη, φυλετική και σωματική– σε συνάρτηση με τον ήχο. Το τριήμερο 26-28 Μαΐου θα είναι αφιερωμένο σε περιθωριοποιημένες ή «παθολογικοποιημένες» κοινωνικές ομάδες, είτε πρόκειται για τρανς άτομα, είτε για χοντρά άτομα, είτε για άτομα που έχουν υποστεί φυλετικές διακρίσεις, είτε για άτομα που έχουν στιγματιστεί λόγω οποιασδήποτε σωματικής ή πνευματικής διαφοράς. Διεθνείς περφόρμερ θα εκτελέσουν έργα με επιρροές από το Νταντά, την αντι-τέχνη, την εννοιολογική τέχνη (conceptual art), τον φεμινισμό, την cyborg theory, το spoken word, τα ντραγκ σόου, τα καμπαρέ και την post-performance. Tο πρόγραμμα θα περιλαμβάνει επίσης προβολές, συζητήσεις, workshops και installations.

 

[Πειραιώς 260, 26-28 Μαΐου]

 

 

 

Πάρτυ από τον ραδιοφωνικό σταθμό ΒEST 92,6

 

 

 

 

 

 

 

 

theatroathinon

kopse kopse

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Για πρώτη φορά  ανεβαίνει στη σκηνή, του θεάτρου ΜΠΙΠ, στην Κυψέλη, το αφηγηματικό κείμενο του Θανάση Τριαρίδη «Το κόψε-κόψε» ή «Όταν οι γκοτζίλες εξανθρωπίζονται». Για 7 μοναδικές παραστάσεις, κάθε Κυριακή στις 19:00. 

Προσφορά προπώλησης:
8 ευρώ μέσω της σελίδας στο facebook


Πληροφορίες:
6988010741(10:00 - 14:00 )
2130344074 (Μετά τις 17:00 )

Απαραίτητη η κράτηση λόγω
περιορισμένου αριθμού θέσεων

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Banners 728mm x 90mm

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία