Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

 Ιεροκλής Μιχαηλίδης και ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης σε μια παρτίδα δεξιοτεχνίας σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη παρουσιάζουν ΤΟ ΤΑΒΛΙ του Δημήτρη Κεχαΐδη. Μια κωμωδία χαρακτήρων, που αποδίδεται γλαφυρά η νεοελληνική πραγματικότητα και το ενδόμυχο όνειρο του νεοέλληνα «να πιάσει την καλή».

Ο Φώντας (Γεράσιμος Σκιαδαρέσης) και ο Κόλιας (Ιεροκλής Μιχαηλίδης) δυο φίλοι και κουνιάδοι, κάθονται ένα ζεστό αυγουστιάτικο απόγευμα μετά από ένα μεσημεριανό ύπνο, την ώρα του ιερού απογευματινού καφέ στη βεράντα τους και συζητούν πως θα πιάσουν την καλή και θα γλυτώσουν από τη φτώχεια τους. Το σχέδιο «όπως πάντα» καλά οργανωμένο και σίγουρο, μας δείχνει όλο το νεοελληνικό όνειρο που πλάθεται από ευτελή υλικά. Οι δυο ήρωες μας, ο Φώντας, άνθρωπος της πιάτσας και ο Κόλιας πρώην αντιστασιακός και νυν λαχειοπώλης, ονειρεύονται να στήσουν μαζί μια κομπίνα, με στόχο τα μεγάλα κέρδη και την είσοδο στην υψηλή κοινωνία. Δύο χαρακτήρες αυθεντικοί, λαϊκοί, οικείοι, αναγνωρίσιμοι, τραγικοί και κωμικοί συνάμα, συνοψίζουν την ουσία της νεοελληνικής φιλοσοφίας.

tavli texnesplus2

Το «Τάβλι», είναι έργο προφητικό και γι' αυτό πάντα επίκαιρο, πρωτοανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης τον Φεβρουάριο του 1972, μεσούσης της δικτατορίας, σε σκηνοθεσία του Κάρολου Κουν, με πρωταγωνιστές τον Νικήτα Τσακίρογλου ως Φώντα και τον Γιάννη Μόρτζο ως Κόλια. Από τότε, ανεβαίνει συχνά στις θεατρικές σκηνές, γεγονός που καταδεικνύει την οξυδερκή ματιά του συγγραφέα στη νεοελληνική νοοτροπία. 

Κείμενο : Δημήτρης Κεχαΐδης
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης
Σκηνικά: Πουλχερία Τζόβα
Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος
Με τους : Ιεροκλή Μιχαηλίδη και Γεράσιμο Σκιαδαρέση

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΙΟΥΝΙΟΣ
18/6 ΔΡΑΜΑ, Πέτρινο Θέατρο Φαράγγι Πετρούσας
19/6 ΚΟΜΟΤΗΝΗ, Θερινό Δημοτικό Θέατρο
20/6 ΞΑΝΘΗ, Θερινό Δημοτικό Αμφιθέατρο
21/6 ΣΕΡΡΕΣ, Θέατρο Τ.Ε.Ι.
22/6 ΣΟΧΟ, Δημοτικό Θέατρο Σοχού
25/6 ΚΙΛΚΙΣ, Θέατρο Λόφου
26/6 & 27/6 ΘΕΣΑΛΛΟΝΙΚΗ, Θέατρο Κήπου
28/6 ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ, Ανοιχτό Θέατρο
29/6 &30/6 ΚΟΖΑΝΗ, Θερινό Δημοτικό Θέατρο
ΙΟΥΛΙΟΣ
1/7 ΚΑΣΤΟΡΙΑ, Θέατρο του Βουνού
2/7 ΦΛΩΡΙΝΑ, Αίθουσα «Αριστοτέλης»
3/7 ΣΕΡΒΙΑ, Θέατρο Λόφου Βυζαντινού Κάστρου
4/7 ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ, Πάρκο Εκτάκτων Αναγκών
9/7 ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, Ανοιχτό Θέατρο Λιμένα
10/7 ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ, Ανοιχτό Θέατρο «Βασίλης Γεωργιάδης»
11/7 ΤΡΙΠΟΛΗ, Θέατρο Άλσους Αγίου Γεωργίου
13/7 ΑΝΔΡΑΒΙΔΑ, Δημοτικό Σχολείο (πλατεία Αγίας Σοφίας)
14/7 ΑΙΓΙΟ, Υπαίθριο Θέατρο «Γ. Παππάς»
16/7 ΝΙΚΑΙΑ, Κηποθέατρο Νίκαιας
17/7 ΠΕΙΡΑΙΑΣ, Βεάκειο Θέατρο
19/7 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ Θέατρο Άλσους
21/7 ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ, Θέατρο Δασάκι?
22/7 ΛΕΥΚΑΔΑ, Ανοιχτό Θέατρο
23/7 ΚΕΡΚΥΡΑ, Θέατρο Μον Ρεπό «Ρένα Βλαχοπούλου»

24/7 ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, Θέατρο Κατασκήνωσης
25/7 ΠΡΕΒΕΖΑ, Κηποθέατρο
29/7 ΛΕΙΒΑΔΙΑ, Ανοιχτό Θέατρο Κρυάς
30/7 ΛΑΜΙΑ, Χώρα Λελέικα Υπάτης (13 ο φεστιβάλ Οίτης)
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
1/8 ΔΩΔΩΝΗ, Αρχαίο Θέατρο
23/8 ΛΑΥΡΙΟ, Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο
24/8 ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ, Αμφιθέατρο Πολιτιστικού & Αθλητικού Πάρκου
27/8 ΠΑΠΑΓΟΥ, Ανοιχτό Θέατρο
28/8 ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, Θέατρο Πέτρας
29/8 ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, Θέατρο Θανάσης Βέγγος
30/8 ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ, Νταμάρι Αλίκη Βουγιουκλάκη
31/8 ΡΑΦΗΝΑ, Γυμνάσιο Λύκειο
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
2/9 AIΓΑΛΕΩ, Θέατρο Αλέξης Μινωτής
?ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ, Θέατρο Άλσους
4/9 ΧΑΛΚΙΔΑ, Ανοιχτό Θέατρο «Ορέστης Μακρής»
5/9 ΓΑΛΑΤΣΙ, Ανοικτό Θέατρο Γαλατσίου

tavli texnesplus3

Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης και ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης σε μια παρτίδα δεξιοτεχνίας σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη παρουσιάζουν ΤΟ ΤΑΒΛΙ του Δημήτρη Κεχαΐδη. Μια κωμωδία χαρακτήρων, που αποδίδεται γλαφυρά η νεοελληνική πραγματικότητα και το ενδόμυχο όνειρο του νεοέλληνα «να πιάσει την καλή».
Ο Φώντας (Γεράσιμος Σκιαδαρέσης) και ο Κόλιας (Ιεροκλής Μιχαηλίδης) δυο φίλοι και κουνιάδοι, κάθονται ένα ζεστό αυγουστιάτικο απόγευμα μετά από ένα μεσημεριανό ύπνο, την ώρα του ιερού απογευματινού καφέ στη βεράντα τους και συζητούν πως θα πιάσουν την καλή και θα γλυτώσουν από τη φτώχεια τους. Το σχέδιο «όπως πάντα» καλά οργανωμένο και σίγουρο, μας δείχνει όλο το νεοελληνικό όνειρο που πλάθεται από ευτελή υλικά. Οι δυο ήρωες μας, ο Φώντας, άνθρωπος της πιάτσας και ο  Κόλιας πρώην αντιστασιακός και νυν λαχειοπώλης, ονειρεύονται να στήσουν μαζί μια κομπίνα, με στόχο τα μεγάλα κέρδη και την είσοδο στην υψηλή κοινωνία. Δύο χαρακτήρες αυθεντικοί, λαϊκοί, οικείοι, αναγνωρίσιμοι, τραγικοί και κωμικοί συνάμα, συνοψίζουν την ουσία της νεοελληνικής φιλοσοφίας. 
Το "Τάβλι", είναι έργο προφητικό και γι' αυτό πάντα επίκαιρο, πρωτοανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης τον Φεβρουάριο του 1972, μεσούσης της δικτατορίας, σε σκηνοθεσία του Κάρολου Κουν, με πρωταγωνιστές τον Νικήτα Τσακίρογλου ως Φώντα και τον Γιάννη Μόρτζο ως Κόλια. Από τότε, ανεβαίνει συχνά στις θεατρικές σκηνές, γεγονός που καταδεικνύει την οξυδερκή ματιά του συγγραφέα στη νεοελληνική νοοτροπία. 
 
Κείμενο : Δημήτρης Κεχαΐδης
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης
Σκηνικά: Πουλχερία Τζόβα
Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος
 
Με τους : Ιεροκλή Μιχαηλίδη και Γεράσιμο Σκιαδαρέση
 
 
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
 
ΙΟΥΝΙΟΣ
 
18/6 ΔΡΑΜΑ, Πέτρινο Θέατρο Φαράγγι Πετρούσας
19/6 ΚΟΜΟΤΗΝΗ, Θερινό Δημοτικό Θέατρο
20/6 ΞΑΝΘΗ, Θερινό Δημοτικό Αμφιθέατρο
21/6 ΣΕΡΡΕΣ, Θέατρο Τ.Ε.Ι.
22/6 ΣΟΧΟ, Δημοτικό Θέατρο Σοχού
25/6 ΚΙΛΚΙΣ, Θέατρο Λόφου
26/6 & 27/6 ΘΕΣΑΛΛΟΝΙΚΗ, Θέατρο Κήπου
28/6 ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ, Ανοιχτό Θέατρο 
29/6 & 30/6 ΚΟΖΑΝΗ, Θερινό Δημοτικό Θέατρο
 
 ΙΟΥΛΙΟΣ
 
1/7 ΚΑΣΤΟΡΙΑ, Θέατρο του Βουνού
2/7 ΦΛΩΡΙΝΑ, Αίθουσα «Αριστοτέλης»
3/7 ΣΕΡΒΙΑ, Θέατρο Λόφου Βυζαντινού Κάστρου 
4/7 ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ, Πάρκο Εκτάκτων Αναγκών
9/7 ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, Ανοιχτό Θέατρο Λιμένα
10/7 ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ, Ανοιχτό Θέατρο «Βασίλης Γεωργιάδης»
11/7 ΤΡΙΠΟΛΗ, Θέατρο Άλσους Αγίου Γεωργίου
13/7 ΑΝΔΡΑΒΙΔΑ, Δημοτικό Σχολείο (πλατεία Αγίας Σοφίας)
14/7 ΑΙΓΙΟ, Υπαίθριο Θέατρο «Γ. Παππάς»
16/7 ΝΙΚΑΙΑ, Κηποθέατρο Νίκαιας
17/7 ΠΕΙΡΑΙΑΣ, Βεάκειο Θέατρο
19/7 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ Θέατρο Άλσους
21/7 ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ, Θέατρο Δασάκι?
22/7 ΛΕΥΚΑΔΑ, Ανοιχτό Θέατρο
23/7 ΚΕΡΚΥΡΑ, Θέατρο Μον Ρεπό «Ρένα Βλαχοπούλου»
24/7 ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, Θέατρο Κατασκήνωσης
25/7 ΠΡΕΒΕΖΑ, Κηποθέατρο 
29/7 ΛΕΙΒΑΔΙΑ, Ανοιχτό Θέατρο Κρυάς
30/7 ΛΑΜΙΑ, Χώρα Λελέικα Υπάτης (13ο φεστιβάλ Οίτης)
 
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
 
1/8 ΔΩΔΩΝΗ, Αρχαίο Θέατρο 
23/8 ΛΑΥΡΙΟ, Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο
24/8 ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ, Αμφιθέατρο Πολιτιστικού & Αθλητικού Πάρκου
27/8 ΠΑΠΑΓΟΥ, Ανοιχτό Θέατρο
28/8 ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ, Θέατρο Πέτρας
29/8 ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, Θέατρο Θανάσης Βέγγος
30/8 ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ, Νταμάρι Αλίκη Βουγιουκλάκη
31/8 ΡΑΦΗΝΑ, Γυμνάσιο Λύκειο
 
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
 
2/9 AIΓΑΛΕΩ, Θέατρο Αλέξης Μινωτής
?ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ, Θέατρο Άλσους
4/9 ΧΑΛΚΙΔΑ, Ανοιχτό Θέατρο «Ορέστης Μακρής»
5/9 ΓΑΛΑΤΣΙ, Ανοικτό Θέατρο Γαλατσίου

Από τη Νατάσα Κωνσταντινίδη

Άρθουρ Μίλλερ, αγαπημένος, πολυπαιγμένος θεατρικός συγγραφέας στην Ελλάδα, «Το Τίμημα» ένα από τα πιο δυνατά του κείμενα, εμφανώς αυτοβιογραφικό και Γιώργος Μιχαλακόπουλος, ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή Έλληνες ηθοποιούς. Ένα τρίπτυχο που γεννά προσδοκίες στο θεατή και ένα στοίχημα για τη σκηνοθέτιδα Ιωάννα Μιχαλακοπούλου.

Πέρυσι ακόμα παρακολουθήσαμε τα έργα του « Ήταν όλοι τους παιδιά μου » (1947), έργο που τον καθιέρωσε, « Ψηλά απ’ τη γέφυρα » (1956), ενώ δικά του είναι «Ο θάνατος του εμποράκου», το οποίο όπως και «Το τίμημα» πραγματεύεται τη σχέση του πατέρα με τους δύο γιούς, «Οι μάγισσες του Σάλεμ» (1953), «Ο εχθρός του λαού» και πολλά άλλα.

Ο Μίλλερ γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη από πλούσια εβραιο-πολωνική οικογένεια που καταστράφηκε με το Κραχ του ’29. Τότε ήταν έφηβος και «Το Τίμημα»(1968) πραγματεύεται ακριβώς εκείνη την περίοδο της κατάρρευσης του αμερικανικού ονείρου. Θέμα του η ιστορία δύο αδερφών του Βίκτορ και του Γουόλτερ που συναντιούνται μετά από δεκαέξι χρόνια στη σοφίτα όπου διέμεναν παλιά, εν αναμονή της κατεδάφισης του κτιρίου και ενώ ένας πιστοποιημένος εκτιμητής επίπλων διαπραγματεύεται την πώληση των επίπλων του σπιτιού, διαπιστώνουμε ότι ανάμεσα στα αδέρφια υπάρχουν ανοιχτοί λογαριασμοί και καθώς προχωρά η πλοκή καθένας συνειδητοποιεί πως το τίμημα που πλήρωσε είναι τελικά πολύ μεγαλύτερο από αυτό που πίστευε.

Ο Βίκτορ έχοντας εγκαταλείψει τα όνειρα του για σπουδές, έγινε αστυνομικός. Τώρα είναι λίγο πριν τη σύνταξη με είκοσι οκτώ χρόνια προϋπηρεσίας στο σώμα και παντρεμένος με την Έστερ. Ο Γουόλτερ ακολούθησε το όνειρο του και έγινε ένας επιτυχημένος γιατρός. Αν και απών από τη ζωή του Βίκτορ για είκοσι οκτώ χρόνια και παρόλο που τον άφησε να γηροκομήσει τον πατέρα τους, έρχεται στη σοφίτα με καλές προθέσεις και εγκαταλείπεται σε αποκαλύψεις που είναι δυσάρεστες και για τον ίδιο και για τον αδερφό του. Τα συναισθήματα είναι αντικρουόμενα. Εκείνος μιλάει για επιλογές και ο Βίκτορ για βόλεμα.

Το πρώτο μέρος της παράστασης στο Θέατρο Ιλίσια εστιάζει στη σχέση του ζευγαριού Έστερ-Βίκτορ δίνοντας μας το πλαίσιο γύρω από το οποίο θα κινηθεί το έργο, υπό το άγρυπνο βλέμμα του παράξενου γηραιού εκτιμητή, ενώ η ένταση κλιμακώνεται στο δεύτερο μέρος με το ξεδίπλωμα των αποκαλύψεων, των ενοχών και των απωθημένων των δύο αδερφών.

Τα σκηνικά του Γιάννη Μουρίκη είναι ίσως από τα λίγα συν της παράστασης. Στο κέντρο της σκηνής μια πολυθρόνα που αντανακλά την απουσία- παρουσία του πατέρα, δίπλα ένα ραδιόφωνο της εποχής. Βαριά γοτθική ατμόσφαιρα επίπλων που φέρουν το βάρος του χρόνου. Σε ένα ασφυκτικά γεμάτο «σκονισμένο» δωμάτιο δεσπόζει μια άρπα με ξεφλουδισμένη χορδή. Όλα αναδύουν μια οσμή εγκατάλειψης και πόνου. Κάθε κομμάτι κρύβει μια ιστορία, όμως είναι πρόθυμοι να τα πουλήσουν, γιατί όπως λέει και ο Σόλομον ο εκτιμητής «Δεν πρέπει να είμαστε συναισθηματικοί με τα έπιπλα» και εξάλλου ο Βίκτορ και η Έστερ χρειάζονται τα λεφτά.

Ο φωτισμός του Νίκου Βλασσόπουλου λειτουργικός, χαμηλός όσο πρέπει μια και μιλάμε για παλιές ιστορίες σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Τα κοστούμια της Παναγιώτας Κοκκορού αποπνέουν την αίσθηση μιας περασμένης εποχής, λιτά και προσεγμένα.

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος ως Γκρέγκορι Σόλομον μοιάζει να ζει το ρόλο του ηλικιωμένου εκτιμητή επίπλων υιοθετώντας την απαραίτητη ειρωνεία και σαρκασμό του ανθρώπου που τα έχει δει και τα ξέρει όλα και λέει τις αλήθειες χωρίς περιστροφές. Ως αχόρταγος Σόλομον αποζητά παρά τα ογδόντα εννέα του χρόνια να ρουφήξει και την τελευταία σταγόνα ζωής. Όπως χαρακτηριστικά λέει το τηλεφώνημα του Βίκτορ ήταν κανονική ένεση ζωής: «Το τηλέφωνο μου είχε δύο χρόνια να χτυπήσει. Θέλω να σε ευχαριστήσω.» Αν και το κατάστημα του έχει κλείσει τα τελευταία χρόνια και ζει μόνος του παρέα με ένα καμινέτο στο πίσω μέρος του μαγαζιού δράττει την ευκαιρία που του δίνει ο Βίκτορ να ξαναβρεθεί στις επάλξεις. Χειμαρρώδης, σαρκαστικός με παύσεις και εξάρσεις δίνει μαθήματα υποκριτικής χωρίς να χρησιμοποιεί μανιέρες και τεχνάσματα. Σκέτη απόλαυση.

timima mixalakopoulos texnes plus

Ευχάριστη έκπληξη η ερμηνεία του Χρήστου Σαπουντζή στο ρόλο του μεγαλύτερου αδερφού Γουόλτερ, ο οποίος φαίνεται να βρίσκει τις ισορροπίες του στον ρόλο από ένα σημείο και μετά. Αν και η προσπάθεια του είναι καλή θα περιμέναμε για τις ανάγκες του ρόλου του να επιδείξει μεγαλύτερη σκληρότητα. Μας συγκινεί καθώς μιλά για το τίμημα της απαιτητικής δουλειάς του που δεν αφήνει περιθώρια για προσωπική επαφή και μας πείθει για την φιλοδοξία που είχε ως νέος γιατρός να αναλάβει περιπτώσεις ασθενών που καταξιωμένοι γιατροί απέρριπταν για να τους ντροπιάσει.

Σε αντίθεση ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης παραμένει υποτονικός, χωρίς εξάρσεις και αναλώνεται σε μια ερμηνεία επίπεδη χωρίς συναίσθημα καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου.

Άστοχη σε αντιδράσεις και χειρονομίες η Ρένια Λουιζίδου στο ρόλο της Έστερ. Υπερβολική, νευρική χάνεται στο ρόλο της και αποστασιοποιείται από την προσωπικότητα που υποδύεται.

Η σκηνοθέτις Ιωάννα Μιχαλακοπούλου λειτουργεί εκ του ασφαλούς μια και δουλεύει με δύο πολύ δυνατά χαρτιά, τον αριστοτέχνη Μιχαλακόπουλο και το δυνατό κείμενο του Μίλλερ.

Φεύγοντας από την παράσταση ευτυχώς αντηχεί ως τελευταία εικόνα της, το σαρκαστικό γέλιο του Σόλομον που κέρδισε λίγα χρόνια ζωής και εμείς μια εμπειρία θεατρική από τις λίγες παρακολουθώντας τον σπουδαίο Γιώργο Μιχαλακόπουλο.

 

Το βραβευμένο, από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, θεατρικό έργο "ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ ή Ο μονόλογος ενός καθ' ομολογία παράλογου", του συγγραφέα Κώστα Λεϊμονή, με πρωταγωνιστή τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση, θα παρουσιαστεί στη ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ στην αίθουσα της Γερουσίας την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, Τρίτη 27 Μαρτίου 2018 (κατόπιν αποδοχής της πρότασης από το Σύλλογο Υπαλλήλων Βουλής).
Είναι η πρώτη φορά που ένα πολιτικό έργο παίζεται μέσα στη Βουλή.
Το εν λόγω θεατρικό έργο έκανε πρεμιέρα πριν δύο χρόνια στην Αθήνα στο θέατρο Αλκμήνη. Από τότε παρουσιάστηκε σε δήμους της Αττικής αλλά και σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Σύρο, Πάτρα, Καλαμάτα, Χανιά και Ηράκλειο Κρήτης, Καβάλα, Αλεξανδρούπολη, Σουφλί, Ορεστιάδα, Σέρρες, Δράμα, Αικατερίνη) καθώς και στις Βρυξέλλες, κερδίζοντας την αποδοχή του κοινού κάθε ηλικίας.
Η παράσταση τοποθετεί τη δράση της στο ελληνικό κοινοβούλιο, όπου ένας υπουργός -ενώπιον συναδέλφων του- λίγο πριν αποχωρήσει οριστικά από το αξίωμά του, εκφράζει μια εκ βαθέων και ειλικρινή συγγνώμη προς όλους, αλλά κυρίως προς τον ελληνικό λαό που πάντα είναι πρόθυμος να εναποθέσει τις ελπίδες της σωτηρίας του σε τρίτους. Παραδέχεται λάθη, παρατυπίες, υποσχέσεις που κατέληξαν σε ηχηρά ψεύδη και ομολογεί, ενώπιον όλων, πως η υποδούλωσή του στις δυνάμεις της εξουσίας και του χρήματος, επηρέασαν αρνητικά την κοινωνία στην οποία ζει, αλλά και την ίδια του τη ζωή, κάνοντάς τον να χάσει ότι πιο πολύτιμο για κάθε άνθρωπο. Τον εαυτό του.
 
Η παράσταση θα παρουσιαστεί σε συνεργασία με τις δύο ερασιτεχνικές ομάδες της Βουλής υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη των Theater Labs Μπάμπη Αρώνη.
 
Το ίδιο βράδυ (Τρίτη 27 Μαρτίου) η παράσταση θα ολοκληρώσει τον κύκλο της στην Αθήνα, δίνοντας μία τελευταία παράσταση στο θέατρο ΙΛΙΣΙΑ στις 21.30. (Ειδική τιμή: 10€/άτομο λόγω Παγκόσμιας Ημέρας θεάτρου. Προπώληση μέσω www.viva.gr και στο ταμείο του θεάτρου.)
 
Ο ηθοποιός είχε μιλησει στο texnes-plus μ' αφορμή την παράσταση. Διαβάστε τη συνέντευξή του εδώ. 
 
Ταυτότητα Παράστασης
Κείμενο: Κώστας Λεϊμονής
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη
Σκηνικά-Κοστούμια: Πολυτίμη Μαχαίρα
Πρωτότυπη Μουσική: Γιώργος Περού
Σχεδιασμός Φωτισμών: Μανώλης Μπράτσης
Video/Φωτογραφία: Αλεξάνδρα Μασμανίδη
Σκίτσο: Ιουλία Μακρή (www.behance.net/iouliaMak)
Γραφιστική Επιμέλεια: Γιάννης Στιβανάκης
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού
Παραγωγή: A PRIORI www.a-priori.gr
 
Με τον ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗ
Συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Μαγδαληνή Παλιούρα, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Τάσος Κονταράτος
 

 

Το αριστουργηματικό έργο του Άρθουρ Μίλλερ «Το Τίμημα», από τα γνωστότερα έργα του, γραμμένο το 1967 και πολυανεβασμένο σε θεατρικές σκηνές παγκοσμίως με πιο πρόσφατη αυτή του Broadway και πρωταγωνιστή το Danny DeVito, ανεβαίνει το φετινό χειμώνα στο Θέατρο ΙΛΙΣΙΑ με μια μοναδική διανομή. Οι διαχρονικές αλήθειες του έργου του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα ζωντανεύουν και φωτίζονται από την ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά της Ιωάννας Μιχαλακοπούλου.

    Το «Τίμημα» ήταν από τα αγαπημένα έργα του Άρθουρ Μίλλερ, καθώς είναι και το μόνο έργο που αποφάσισε να σκηνοθετήσει. Σκιαγράφησε τους χαρακτήρες του περίτεχνα να προσπαθούν να ισορροπήσουν και να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους, ενώ οι καταιγιστικές αποκαλύψεις ξεδιπλώνονται με μαεστρία μπροστά μας. Οι ήρωες καλούνται να αναθεωρήσουν όλες τις αποφάσεις τους μπροστά στην αναγκαστική εκποίηση της πατρικής περιουσίας τους. Ένα σωρό έπιπλα στοιβαγμένα για σχεδόν 30 χρόνια, ύστερα από την οικονομική καταστροφή του πατέρα τους το 1929, «στοιχειωμένα» με τις επιλογές που καθόρισαν τις ζωές όλων. 

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή του ΙΛΙΣΙΑ για να ερμηνεύσει τον Ρωσοεβραίο παλαιοπώλη Gregory Solomon, την πηγή του κωμικού στο έργο, τον ρόλο που κινεί τα νήματα της δράσης. Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και ο Χρήστος Σαπουντζής  ενσαρκώνουν τα δύο αδέλφια που συναντιούνται μετά από πολλά χρόνια για να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους. Μαζί τους η Ρένια Λουιζίδου στο ρόλο της γυναίκας, η οποία διεκδικεί τη ζωή της που τόσα χρόνια βρίσκεται σε αναμονή. 

Οι ήρωες του έργου εκπρόσωποι μιας κοινωνίας που κάποτε φαινόταν να αλλάζει… Μιας κοινωνίας που τελικά δεν έχει αλλάξει κι όμως πρέπει να συνεχίσει να πιστεύει σε κάτι γιατί αλλιώς έχει πεθάνει…

 

Ταυτότητα Παράστασης:

Μετάφραση: Μάκη Μαρσέιγ 

Απόδοση - Σκηνοθεσία: Ιωάννα Μιχαλακοπούλου

Πρωταγωνιστούν: 

Γιώργος Μιχαλακόπουλος

Γεράσιμος Σκιαδαρέσης

Ρένια Λουιζίδου

Χρήστος Σαπουντζής

 

Παραγωγή: Θέασις Δράσεις Πολιτισμού

Οργάνωση Παραγωγής: Χαρά Μπαλτά

Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία                     

                                                      

                                                         

 

 

Ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό, καλλιτέχνης με σπουδαία πορεία στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στη μικρή οθόνη, ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης λίγες μέρες πριν έρθει αντιμέτωπος σκηνικά με το μονόλογο «Εκτός Ύλης: Μονόλογος ενός καθ’ ομολογία παράλογου» εξηγεί στο texnes-plus γιατί ένας ηθοποιός δεν αισθάνεται σκηνική μοναξιά ακόμα και όταν παίζει μόνος, παρά μόνο αν δεν υπάρχουν θεατές, παίρνει θέση απέναντι στους πολιτικούς που εντάσσουν το θέατρο μόνο στις «προγραμματισμένες εμφανίσεις» τους και δηλώνει ευθέως ότι δεν του αρέσουν οι συνεντεύξεις.

 

Στο «Μονόλογο ενός καθ’ ομολογία παράλογου» ένας πολιτικός επέλεξε να βρεθεί στα γρανάζια της εξουσίας και της διαφθοράς και παραδέχεται τα λάθη του. Παραδέχεται τα λάθη του; Πόσο σουρεάλ είναι αυτό;

Εντάξει, η πραγματικότητα απέχει πολύ από τη θεατρική πράξη. Είναι σουρεάλ με την έννοια ότι δεν συμβαίνει στη ζωή. Για να μην τα μηδενίζουμε όλα. Μπορεί να έχει συμβεί μερικές φορές, κάποιοι να μην το έχουν κάνει δημόσια αλλά να το έχουν κάνει ιδιωτικά. Από εκεί και πέρα είναι πολύ σημαντικό ότι ξεκινά παραδεχόμενος τα δικά του λάθη και μετά τα λάθη των υπολοίπων. Κάνει τη διαδρομή από μέσα προς τα έξω. Δεν βγαίνει να κατηγορήσει τους άλλους. Κατηγορεί πρώτα τον εαυτό του.

Αυτό που λέτε δεν συμβαίνει συχνά. Αν συνέβαινε, νομίζετε πως θα κέρδιζε ένας πολιτικός;

Νομίζω πως όχι, γι’ αυτό και ο συγκεκριμένος αποσύρεται από την πολιτική ζωή. Είναι τόσο ισχυρά δομημένο ένα πολιτικό σύστημα, ώστε, ακόμη και αν με αυτό τον τρόπο ένας πολιτικός κερδίσει στη συνείδηση του κόσμου, θα παραγκωνιστεί από το κόμμα του και δεν θα έχει θέση στις επόμενες εκλογές. 

Εσείς είστε πολιτικοποιημένος;

Ναι.

Έχετε δεχτεί προτάσεις από κόμματα να συμμετέχετε σε ψηφοδέλτια; 

Όχι, καμία. 

skiadaresis-texnes-plus.jpg

Με την τοπική αυτοδιοίκηση όμως έχετε ασχοληθεί. Με το Δήμο Αρτέμιδος-Σπάτων, αν δεν κάνω λάθος.

Ναι, εκεί τα πράγματα όμως είναι πολύ καλύτερα, με την έννοια ότι δεν υπάρχει το οικονομικό αντάλλαγμα, δουλεύεις αμισθί. Οπότε ό,τι κάνεις το κάνεις επειδή θέλεις να προσφέρεις, τουλάχιστον σε επίπεδο συμβούλων. Νομίζω λοιπόν πως, όταν μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία, το κάνεις για να βοηθήσεις τον τόπο. 

Τους συναδέλφους σας που είναι βουλευτές πώς τους βλέπετε;

Τους θαυμάζω που το αντέχουν! Τυχαίνει να ξέρω ορισμένους αρκετά καλά και γνωρίζω πόσο ψυχοφθόρο είναι όλο αυτό. Οι περισσότεροι φεύγουν λυτρωμένοι όταν τελειώνει η θητεία τους. Υπάρχουν βέβαια και κάποια παραδείγματα ατόμων που μεταμορφώνονται σε πολιτικούς. Αυτούς τους θαυμάζω όταν μπορούν και κάνουν θέατρο. Γιατί είναι πολύ δύσκολο να είσαι τόσο ανειλικρινής στην πολιτική ζωή και τόσο ειλικρινής στο θέατρο. Γιατί το θέατρο απαιτεί ειλικρίνεια. 

Επομένως είναι καταχρηστική η φράση «Οι πολιτικοί είναι καλοί ηθοποιοί γιατί λένε ψέματα στο λαό»;

Φυσικά. Είναι πολύ καλοί ψεύτες! Δεν είναι πολύ καλοί ηθοποιοί, γιατί ο ηθοποιός δεν λέει ψέματα, λέει αλήθεια. Εγώ τουλάχιστον, όταν προσπαθώ να προσεγγίσω ένα ρόλο, προσπαθώ να είμαι αυτός ο άνθρωπος που ερμηνεύω, να τον κατανοήσω. Δεν λέω ψέματα εκείνη την ώρα, λέω αλήθεια ότι νιώθω έτσι. Ενώ αντίθετα οι πολιτικοί το χρησιμοποιούν αυτό ως συνθήκη εξωτερικά. Το θέατρο περνά και δεν τους αγγίζει καθόλου και έτσι βλέπουν θέατρο. Γι’ αυτό και τότε, με την ιστορία που είχε προκύψει με το θάνατο του Μηνά Χατζησάββα, είχα απαντήσει στον Φαήλο Κρανιδιώτη ότι, αν έβλεπε πολύ θέατρο, δεν θα έγραφε αυτά που έγραψε! Δεν υπήρχε περίπτωση να σχολιάσει έτσι τον Μηνά Χατζησάββα με τον τρόπο που το έκανε. Έβλεπε θέατρο ως πολιτικός χωρίς να τον αγγίζει. 

skiadaresis-texnes-plus2.jpg

Εννοείτε ότι πήγαινε στις πρεμιέρες για να φωτογραφίζεται;

Ναι, δεν καταλάβαινε τι έβλεπε.

Ούτε σήμερα οι υπόλοιποι πολιτικοί μας βλέπουν θέατρο…

Ισχύει αυτό. Εγώ τόσα χρόνια ξέρω ελάχιστες περιπτώσεις.

Αυτό γιατί πιστεύετε πως συμβαίνει;

Καταρχήν το θέατρο έχει μικρό κοινό. Θα πας και θα σε δουν οι 200-300 που βρίσκονται εκεί. Είναι μικρό το κοινό γι’ αυτούς. Δεν τους φτάνει για να κάνουν την επίδειξή τους. Γι’ αυτό πηγαίνουν στα γήπεδα και σε άλλους χώρους με μαζικό κοινό. Επιπλέον το θέατρο θέτει και δύσκολα ερωτήματα τα οποία κουβαλάς μαζί σου. 

Ο κύριος Τσίπρας πάντως πηγαίνει θέατρο…

Πηγαίνει; Αλήθεια; Μακάρι! Δεν νομίζω πως είναι θεατρόφιλος. Νομίζω πως αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος των εμφανίσεων όλων των πολιτικών. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και μια θεατρική παράσταση, εκτός και αν έχουν κάποια υποχρέωση σε κάποιον ηθοποιό που είναι βουλευτής ή στέλεχος του κόμματος. Πάντα όμως αναγκάζονται να πάνε. 

Ας επιστρέψουμε στην παράσταση. Το γεγονός ότι μετά το περσινό πληθωρικό «Σώσε» φέτος σας βρίσκουμε αντιμέτωπο με ένα μονόλογο ενέχει μια σκηνική μοναξιά;

Στη σκηνή δεν αισθάνεσαι μοναξιά επειδή δεν έχεις ή έχεις συναδέλφους. Αυτό έχει να κάνει με το κοινό. Από τη στιγμή που έχεις κοινό, δεν είσαι μόνος σου. Εμένα δεν με πειράζει η έλλειψη συναδέλφων. Αντίθετα, επειδή βαριέμαι πολύ να περιμένω στο καμαρίνι πότε θα βγω, στο μονόλογο είμαι σίγουρος ότι εγώ θα βγω και εγώ θα τελειώσω. Οπότε δεν υπάρχει καθόλου καμαρίνι. Το δύσκολο είναι ότι κουβαλάς όλη την ευθύνη μόνος σου. Δεν υπάρχει κανένας να σε σώσει. Αν δεν έχεις κέφι εσύ, πάει η παράσταση. 

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή πάνω στη σκηνή;

Μου έχουν τύχει διάφορα. Επειδή όμως οφείλονταν κυρίως στο γέλιο, τα θυμάμαι ως ευχάριστες στιγμές και όχι ως κάτι αρνητικό. Δυσάρεστη στιγμή στη σκηνή δεν μου έχει τύχει. Κάποιο μεγάλο σεντόνι δεν θυμάμαι. 

skiadaresis-texnes-plus5.jpg

Ενώ έχετε μια σημαντική πορεία και ξεκινήσατε από τον κινηματογράφο με σπουδαίες συνεργασίες, στο θέατρο έχετε παίξει και Ντέιβιντ Μάμετ και Γιάννη Τσίρο και Πίντερ. Παρ’ όλα αυτά, στη συνείδηση του κόσμου έχετε καθιερωθεί ως κωμικός ηθοποιός, μολονότι και στην τηλεόραση έχετε παίξει πολλούς δραματικούς ρόλους. Γιατί συμβαίνει αυτό και γιατί στην Ελλάδα κατηγοριοποιούμε έτσι τους ηθοποιούς;

Νομίζω πως παντού συμβαίνει αυτό. Οφείλεται στο διαφορετικό χαρακτήρα του κοινού. Η τηλεόραση αριθμεί ενάμισι εκατομμύριο άτομα, ενώ το θέατρο είκοσι χιλιάδες, τριάντα, σαράντα στην καλύτερη περίπτωση. Οπότε αναγκαστικά περνάς στο πιο μαζικό μέσο και στις πιο μαζικές εμφανίσεις. Επιπλέον η τηλεόραση είναι στο σπίτι σου. Περνά αλλιώς στο κοινό. Επίσης η δύναμη της κωμωδίας και ενός ρόλου, όπως ήταν ο Φατσέας στο «Καφέ της Χαράς», σε στιγματίζει και αυτό συμβαίνει μία φορά στη ζωή ενός ηθοποιού. Έτσι λοιπόν ο κόσμος θεωρεί ότι κάνω περισσότερο κωμωδία. Δεν ισχύει αυτό, έχω παίξει πολύ περισσότερο δράμα στην καριέρα μου.

Εσείς προτιμάτε κάποιο από τα δύο είδη; 

Όχι, δεν έχω ιδιαίτερη προτίμηση. Αν δεν κάνω κάποιο, μου λείπει. Αν παίξω σερί κωμωδία δύο φορές, θα έχω την ανάγκη για ένα δραματικό ρόλο και το αντίθετο. 

Την τεράστια επιτυχία που κάνατε με τον Φατσέα και το «Καφέ της Χαράς» δυσκολευτήκατε να τη διαχειριστείτε;

Ναι, γιατί δεν ήθελα ποτέ να γίνω διάσημος. Δεν έγινα γι’ αυτό ηθοποιός. Μου αρέσει η μοναχικότητα. Θέλω να πίνω τον καφέ μου χωρίς να με αναγνωρίζει κανένας, έτσι αυτό μου ανέτρεψε πολλά στην αρχή. 

Το ίδιο φαντάζομαι και το «θάρρος» που παίρνει ο κόσμος…

Ναι, όλα αυτά… Είναι δύσκολα μερικές φορές. Κατάφερα όμως να το εξισορροπήσω, γιατί αυτό το αρνητικό έχει και πολλά καλά. Είναι πολύ σημαντικό να έρχονται και να σου λένε «Σε ευχαριστώ για τη χαρά που μου έχεις δώσει». Αυτό προϋποθέτει αντίστοιχο θάρρος με αυτό κάποιου αγενή. Μη σου πω ότι είναι και πιο βαρύ. Έτσι μετά κατάφερα να βρω τη δύναμη και να ισορροπώ. 

Ξεκινήσατε με τον κινηματογράφο και έχετε μια σπουδαία πορεία, με περισσότερες από τριάντα ταινίες στο ενεργητικό σας. Ταινίες διαφορετικών αναφορών. Από την εμπειρία σας στο χώρο, πώς βλέπετε σήμερα τον ελληνικό κινηματογράφο;

Να σας πω την αλήθεια, έχω κουραστεί να λέμε κάθε τόσο ότι υπάρχει ελπίδα. Το έχουμε πει πολλές φορές οι άνθρωποι που αγαπάμε το σινεμά και δουλεύουμε σε αυτό. Περιμένουμε τη νέα εποχή που θα ανατείλει αλλά δεν έχει έρθει ακόμη. Διστάζω να πω μεγάλα λόγια. Θεωρώ εξαιρετικά δυναμική την παρουσία του Λάνθιμου και άλλων ανθρώπων που έχουν σαρώσει κερδίζοντας βραβεία στο εξωτερικό. Μακάρι αυτό να έχει συνέχεια και να επεκταθεί κι άλλο. Ο Λάνθιμος και η Τσαγκάρη έχουν μια δική τους γραφή και είναι ένα είδος σινεμά. Καλό θα ήταν αυτό να επεκταθεί σε όλα τα είδη. Ακόμα και ο εμπορικός κινηματογράφος να αναβαθμιστεί.

 

skiadaresis-texnes-plus6.jpg

Τα ΜΜΕ πώς σας αντιμετώπισαν και πώς τα αντιμετωπίσατε όλα αυτά τα χρόνια;

Δεν είχα ιδιαίτερα προβλήματα. Ως άνθρωπος δεν έδωσα και αφορμές, επομένως δεν με κακομεταχειρίστηκαν. Παρ’ όλα αυτά, ομολογώ ότι έχω μια αντιπάθεια στις συνεντεύξεις και στο χώρο σας. Γιατί; Επειδή πολλές φορές έχω διαπιστώσει ότι αλλάζουν τα λόγια μου και ρίχνουν το κέντρο βάρους αλλού και όχι σε ότι είπα. Επειδή με έχουν καλέσει για συνέντευξη και πέντε λεπτά πριν μου την έχουν ακυρώσει. Επειδή πολλές φορές δεν σέβονται καθόλου τη δουλειά σου και κατευθύνουν τη συζήτηση σε κίτρινα θέματα. Οπότε από αυτό έχω σχηματίσει μια εικόνα όχι ιδιαίτερα θετική. Επίσης δεν ήθελα να έχω ποτέ σχέσεις με κριτικούς θεάτρου. Πίστευα πάντα πως, αν έλεγα καλημέρα σε έναν κριτικό θεάτρου ή κινηματογράφου, θα επηρεάσω την κρίση του. 

Στην Ελλάδα όμως υπάρχουν τα «παρεάκια»…

Ναι, εγώ όμως πιστεύω πως κανονικά δεν θα έπρεπε να λέμε «καλημέρα» οι ηθοποιοί στους κριτικούς για να διαφυλάξουμε μια ακεραιότητα και δεν υπάρχει κανένα προσωπικό και έννομο συμφέρον για να γραφτεί το οτιδήποτε. Αυτό δυστυχώς δεν συμβαίνει, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Πολλοί μπορεί να εκλαμβάνουν ως αγένεια το ότι δεν τους χαιρετώ, αλλά δεν το κάνω για κάποιον άλλο λόγο.

Να κλείσουμε με μια ευχάριστη είδηση που μου αποκαλύψατε πριν από λίγο. 

 

Ναι, κάνω γυρίσματα για ένα σίριαλ παραγωγής του Netwix στην Ιταλία. 

 

φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Μασμανίδη

σκίτσα:Ιουλία Μακρή

 

 

skiadaresis-texnesplus3.jpg

To Texnes-plus είναι χορηγός επικοινωνίας της παράστασης 

logo_white.png

theatroathinon

Poster1 250x300px

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Για πρώτη φορά  ανεβαίνει στη σκηνή, του θεάτρου ΜΠΙΠ, στην Κυψέλη, το αφηγηματικό κείμενο του Θανάση Τριαρίδη «Το κόψε-κόψε» ή «Όταν οι γκοτζίλες εξανθρωπίζονται». Για 7 μοναδικές παραστάσεις, κάθε Κυριακή στις 19:00. 

Προσφορά προπώλησης: 8 ευρώ μέσω της σελίδας στο facebook
Πληροφορίες: 6988010741(10:00 - 14:00 ), 2130344074 (Μετά τις 17:00 )  
Απαραίτητη η κράτηση λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων                               

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Banners 728mm x 90mm

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία