Τελευταία Νέα
«Missing Nature; Téchne in Illuseum»: Μια εβδομάδα σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης στην καρδιά του Βερολίνου «Το Σχολείο της Ανυπακοής» για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Red Jasper Cabaret Theatre Ξανά στους δρόμους οι εργαζόμενοι στον Πολιτισμό Η παράσταση «Καληνύχτα Μητέρα» επιστρέφει στο θέατρο Βριλησσίων «Αλίκη Βουγιουκλάκη» Το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» έρχεται στον Κήπο του Μεγάρου Ο Νίκος Χατζηνικολάου υποδέχεται τον Γιάννη Μπέζο στο «Ενώπιος Ενωπίω» Πέθανε ο ηθοποιός Πάνος Ρεντούμης Βικτώρια Χίσλοπ. Και επισήμως Ελληνίδα! Κερδίστε προσκλήσεις για την παράσταση «To κλουβί με τις τρελές» στο Βεάκειο 10 Αγαπημένα ελληνικά μυθιστορήματα που έγιναν παραστάσεις Η Φρόσω Τρούσα πιστεύει ότι η ένταξη του cheerleading στα σχολεία ήταν μια τεράστια απογοήτευση Το Ίδρυμα Β&Ε Γουλανδρή κλείνει το πρώτο έτος λειτουργίας του και το γιορτάζει με ελεύθερη είσοδο Ο Δώρος Δηµοσθένους μας ταξιδεύει «Σε τόπους μαγικούς» Πέθανε ο ηθοποιός Γιώργος Χαδίνης ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: Κερδίστε Το Βιβλίο Της Επιλογής Σας Από Αυτή την υπέροχη συλλογή
 

Το Εθνικό Θέατρο, ανταποκρινόμενο στην πρωτοβουλία του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού «Ολη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», παρουσιάζει το φετινό καλοκαίρι τρεις παραστάσεις σε αρχαιολογικούς χώρους εντός και εκτός Αττικής.  

H συγκεκριμένη πρωτοβουλία του ΥΠΠΟΑ συμπίπτει με την επιθυμία του Εθνικού Θεάτρου για επέκταση των δραστηριοτήτων του σε χώρους ιδιαίτερης πολιτιστικής σημασίας και προβολής, όπου το καλλιτεχνικό και εκπαιδευτικό του πρόγραμμα θα συμβάλει στην κατανόηση της ιστορικής μνήμης και της ταυτότητάς μας μέσα στον χρόνο.

Οι εκδηλώσεις προσφέρονται δωρεάν από το ΥΠΠΟΑ. Το μόνο αντίτιμο είναι το εισιτήριο για την είσοδο σε κάθε χώρο. Είναι υποχρεωτική η προκράτηση θέσης στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://digitalculture.gov.gr/

  • ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΡΕΙΠΙΑ

Η Ελλάδα με τα μάτια των ξένων ταξιδιωτών (16ος – 19ος)

Επιλογές ταξιδιωτικών και περιηγητικών κειμένων

Επιλεγμένες αφηγήσεις ξένων ταξιδιωτών και περιηγητών στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, στην προεπαναστατική Ελλάδα αλλά και στο νεότευκτο ελληνικό κράτος. Η αποτύπωση των προσδοκιών, η φαντασιακή πρόσληψη του αρχαίου κόσμου, η επαφή και η εξοικείωση με την πραγματικότητα σε μια σειρά κειμένων σημαντικών προσωπικοτήτων που επισκέφθηκαν την Ελλάδα εκείνα τα χρόνια.

Tαυτότητα παράστασης

 Σύνθεση/Επιμέλεια Κειμένου: Στέφανος Καβαλλιεράκης, Άγγελος Κουτσολαμπρόπουλος Σκηνοθεσία: Νατάσα Τριανταφύλλη

 Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη

 Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Μουσική: Λήδα Μανιατάκου

 Κίνηση/Βοηθός σκηνοθέτη: Δήμητρα Μητροπούλου

Διανομή (αλφαβητικά)

Πάρις Θωμόπουλος,  Ελευθερία Παγκάλου,  Βασίλης Παπαδημητρίου,  Νατάσα Σφενδυλάκη,  Αινείας Τσαμάτης,  Δήμητρα Χαριτοπούλου

Παραστάσεις

  • 6/8 Λύκειο Αριστοτέλους -Αττική
  • 9/8 Αρχαιολογικός χώρος Νεμέας -Κορινθία
  • 12/8 Ευριπίδειο Θέατρο Σαλαμίνας -Πειραιάς
  • 21/8 Μικρό Θέατρο Παλαιάς Επιδαύρου -Αργολίδα
  • 25/8 Λύκειο Αριστοτέλους -Αττική
  • 26/8 Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά
  • 30/8 Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας -Αττική
  • 4/9 Αρχαίο Μουσείο Πειραιά
  • 10/9 Αρχαιολογικός χώρος Ελευσίνας-Αττική
  • 12/9 Αρχαιολογικός Χώρος Ηετιώνειας Πύλης Πειραιά
  • 15/9 Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδας «Αρέθουσα» -Εύβοια
  • 18/9 Αρχαιολογικό Μουσείο Λαυρίου-Αττική
  • 20/9 Αρχαιολογικός χώρος Ασίνης – Αργολίδα
  • 23/9 Αρχαιολογικός χώρος αρχαίας Κορίνθου -Κορινθία
  • 26/9 Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπιείου -Αττική

  • ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Από τον Θησέα στον Σόλωνα

Το έργο Αθηναίων Πολιτεία είναι μια ανθολόγηση κειμένων της αρχαίας ιστοριογραφίας (Ηρόδοτος, Θουκυδίδης, Αριστοτέλης, Πλούταρχος, Διογένης Λαέρτιος, κ.ά.) και άλλων ιστορικών-αρχαιολογικών πηγών (επιγραφές, αρχαιολογικά κείμενα), που ανασυνθέτουν -σε επεισοδιακή μορφή- την περιπετειώδη πορεία του αθηναϊκού πολιτεύματος προς τη δημοκρατία (7ος-6ος αι. π.Χ.). Πρόκειται για πέντε αυτοτελή, αφηγηματικά «ιστορήματα» -διασκευασμένα σε δραματική μορφή και για θεατρική απόδοση, τα οποία συνέχονται θεματολογικά σε ένα ενιαίο ιστορικό-πολιτικό διακείμενο. Τα κεφάλαια ανα-διηγούνται ιστορίες όπως το Κυλώνειο Άγος, η νομοθεσία του Σόλωνα κ.ά. Οι ιστορίες αυτές παρουσιάζονται για πρώτη φορά σε θεατρική μορφή σε σημαίνοντες αρχαιολογικούς τόπους και μουσεία· τα πλέον ιδεώδη –για την παράστασή τους– «θέατρα».

 Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση-Διασκευή: Γιάννης Λιγνάδης

Ιστορική Τεκμηρίωση-Επιμέλεια: Ανδρονίκη Μακρή

Σκηνοθεσία: Βασίλης Παπαβασιλείου

Κοστούμια/Βοηθός Σκηνοθέτη: Νικολέτα Φιλόσογλου

Κίνηση: Ερμής Μαλκότσης

Διανομή (αλφαβητικά)

Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Μάνος Βαβαδάκης, Κώστας Κοράκης, Άγγελος Μπούρας, Κατερίνα Πατσιάνη

Παραστάσεις

  • 6/8 Μονή Δαφνίου
  • 7/8 Ιερό Ποσειδώνος Σουνίου
  • 8/8 Αρχαίο Θέατρο Θορικού-Αττική
  • 19/8 Μικρό Θέατρο Παλαιάς Επιδαύρου
  • 22/8 Αρχαιολογικός χώρος Ελευθερών-Αττική
  • 23/8 Αρχαιολογικός χώρος Βραυρώνας
  • 27/8 Αρχαιολογικό Μουσείο Μεγάρων
  • 28/8 Αρχαιολογικός χώρος Αφαίας Αίγινα-Αττική
  • 2/9 Αρχαιολογικός χώρος Ακαδημίας Πλάτωνος (Παλαίστρα)
  • 6/9 Ρωμαϊκή Αγορά Αθηνών
  • 9/9 Αρχαιολογικός χώρος Ελευσίνας
  • 13/9 Αρχαιολογικός χώρος Τύμβου Μαραθώνα
  • 16/9 Αρχαιολογικό μουσείο – Πειραιάς
  • 19/9 Αρχαίο Θέατρο Άργους-Αργολίδα
  • 22/9 Φρούριο Παλαμηδίου Ναυπλίου-Αργολιδα
  • 24/9 Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά
  • 25/9 Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπιείου-Αττική

 

  • ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ του Γ. Βιζυηνού (στην αγγλική γλώσσα)

Ένα αριστούργημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, το διήγημα του Γεώργιου Βιζυηνού Το αμάρτημα της μητρός μου (1883), στην αγγλική γλώσσα, σε μια προσπάθεια σύνδεσης του αγγλόφωνου κοινού με τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία. Ο Βιζυηνός αντλεί αφηγηματικό υλικό από τις προσωπικές και οικογενειακές μνήμες, από τις παραδόσεις και τα βιώματα της λαϊκής ζωής στην ιδιαίτερη πατρίδα του και το ενισχύει με το στέρεο υπόβαθρο της παιδείας του. Η παράσταση έχει ήδη φιλοξενηθεί με μεγάλη επιτυχία σε κορυφαία Ακαδημαϊκά Ιδρύματα (Harvard  University, Boston, Yale University, New Haven, το Columbia University, New York, την πόλη της Τάμπα και στο University of Illinois at Chicago) των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής επί δύο συνεχή έτη (2018-2019).

Ταυτότητα παράστασης

 Σκηνοθεσία: Δανάη Ρούσσου

Ερμηνεία: Ρένα Κυπριώτη

Σύνθεση μουσικής: Νίκος Κυπουργός

 Κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα

Καλλιτεχνική συνεργάτις: Ειρήνη Βουρλάκου

Παραστάσεις

  • 11/8 Αρχαιολογικό Μουσείο Σαλαμίνας-Πειραιάς
  • 18/8 Αρχαιολογικός χώρος Αρχαίας Κορίνθου-Κόρινθος
  • 20/8 Μικρό Θέατρο Παλαιάς Επιδαύρου-Αργολίδα
  • 29/8 Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας-Αττική
  • 1/9 Αρχαιολογικός χώρος Ακαδημίας Πλάτωνος
  • 3/9 Αρχαιολογικό Μουσείο- Πειραιάς
  • 5/9 Ρωμαϊκή Αγορά Αθηνών-Αττική
  • 8/9 Αρχαιολογικός χώρος Ελευσίνας-Αττική
  • 11/9 Αρχαιολογικός χώρος Μυκηνών-Αργολίδα
  • 17/9 Μονή Καισαριανής -Αττική

Φωτογράφος των τριών παραστάσεων: Πένυ Καραχάλιου

 

Πολλά ευρωπαϊκά φεστιβάλ ακύρωσαν φέτος το πρόγραμμα τους λόγω του COVID-19.  To Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου αποφασισμένο να μη λείψει από το κοινό του, το δύσκολο καλοκαίρι του 2020, εφαρμόζοντας αυστηρά τα υγειονομικά πρωτόκολλα, παρουσιάζει ένα νέο συμπυκνωμένο πρόγραμμα με τον τίτλο ΥΠΟΣΥΝΟΛΟ.

 

Στο πλαίσιο του φετινού Φεστιβάλ, για πρώτη φορά -και μάλιστα στην εποχή της πανδημίας- μια σημαντική παραγωγή αρχαιοελληνικού δράματος θα μεταδοθεί ζωντανά στο διαδίκτυο. Είναι και η πρώτη φορά που μεταδίδεται ζωντανά ένα έργο από το αρχαίο θέατρο της  Επιδαύρου.

Το  Εθνικό Θέατρο, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, παρουσιάζει στο παγκόσμιο κοινό την τραγωδία Πέρσες του Αισχύλου, με αφορμή τα 2500 χρόνια από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Αναφερόμενος στη δράση αυτή, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε: «Καθώς η ανθρωπότητα βιώνει ακόμη τη δοκιμασία της πανδημίας, η πρώτη στην ιστορία ζωντανή μετάδοση παράστασης Αρχαίου Ελληνικού Δράματος από το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου αποτελεί για εμένα μια κομβική στιγμή. H παράσταση των Περσών του Αισχύλου στις 25 Ιουλίου αναδεικνύει, σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία, την οικουμενικότητα των αξιών που οδήγησαν πριν από 2.300 χρόνια στην ανέγερση του Θεάτρου της Επιδαύρου, ενός μνημείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Επιπλέον, οι Πέρσες, το σπουδαιότερο αντιπολεμικό έργο του Αισχύλου, το οποίο πραγματεύεται τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, μια από τις καθοριστικότερες μάχες στην ιστορία της ανθρωπότητας, αποτελεί μια διαρκή υπενθύμιση των διαχρονικών αξιών της δημοκρατίας και της ελευθερίας, αλλά και των εννοιών του μέτρου και της μετριοπάθειας». 

Η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε: «Στόχος του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού ήταν το καλοκαίρι του 2020, οι συνέπειες του COVID-19 να μην αφήσουν την Ελλάδα χωρίς πολιτιστικές εκδηλώσεις, τους επαγγελματίες του Πολιτισμού χωρίς  δουλειά και τις τοπικές κοινωνίες χωρίς έναν πρόσθετο οικονομικό πόρο. Το Ελληνικό Φεστιβάλ και το Εθνικό Θέατρο, δύο πολύ σημαντικοί πολιτιστικοί φορείς εποπτευόμενοι από το Υπουργείο Πολιτισμού, ενστερνίστηκαν τις επιλογές μας και προσάρμοσαν δημιουργικά το πρόγραμμά τους στη νέα πραγματικότητα. Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, έργο του αρχιτέκτονα Πολύκλειτου, συνδέεται άμεσα με τη γέννηση του θεατρικού λόγου, αλλά και με την ίαση, καθώς αποτελεί μέρος του συμπλέγματος του Ιερού του Ασκληπιού, του θεού της ιατρικής και γεννήτορα της θεάς Υγείας. Οι μουσικοί και οι δραματικοί αγώνες, οι οποίοι ετελούντο στο θέατρο αυτό αποτελούσαν μέρος της θεραπείας των ασθενών, που ζητούσαν την παρέμβαση της θεότητας για την ίασή τους. Έτσι, το 2020, που ολόκληρος ο πλανήτης δοκιμάζεται από την πανδημία, τι θα ήταν πιο φυσικό και πιο συμβολικό για την Ελλάδα, από το να εκπέμψει διεθνώς μια μοναδική παράσταση αρχαίου δράματος από το ιερότερο των Ασκληπιείων, ως μέσον ίασης των πληγών που μας δημιούργησε η πανδημία. Το καλοκαίρι του 2020, η Ελλάδα στέλνει το δικό της μήνυμα σε όλο τον κόσμο: Η Τέχνη συμβάλλει στην ίαση ψυχών τε και σωμάτων, όπως ακριβώς το δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί και φιλόσοφοι. Το καλοκαίρι του 2020 μένουμε ασφαλείς και απολαμβάνουμε την Τέχνη».

Όπως σχολιάζει ο Δημήτρης Λιγνάδης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου και σκηνοθέτης των Περσών, «Μέσα στον αναγκαστικό εγκλεισμό της πανδημίας, η τέχνη και το θέατρο αναδύθηκαν για ακόμη μία φορά ως ζωτικές ανάγκες του ανθρώπου, ως τόπος καταφυγής. Το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας, με τη συνεργασία του Υπουργείου Πολιτισμού, προσκαλεί  ολόκληρο τον πλανήτη να προσέλθει στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, στο ωραιότερο θέατρο του κόσμου, για να γίνει μέτοχος και κοινωνός, έστω και ψηφιακά, της παράστασης των Περσών.  Σε μία τελετουργία που μας πηγαίνει πίσω στο παρελθόν, μας υπενθυμίζει την ουσία και τον πυρήνα της ύπαρξης και ταυτόχρονα γίνεται γέφυρα μεταξύ των ανθρώπων και των πολιτισμών. Το θέατρο άλλωστε είναι η κατ’ εξοχήν τέχνη της επικοινωνίας και του διαλόγου. Ο Πολιτισμός είναι τέκνον της παιδείας ενός τόπου όμως ταυτόχρονα ανήκει και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, που έχει δικαίωμα στην ενότητα και στο γεφύρωμα των αποστάσεων – ακόμη και όταν οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν.»

 

Η παράσταση θα μεταδοθεί ζωντανά μέσω διαδικτύου στις 21.00 ώρα Ελλάδας, σε συνεργασία με την Google Ελλάδος. Το live streaming θα είναι διαθέσιμο σε ολόκληρο τον κόσμο εκτός Ελλάδας, αποκλειστικά μέσω της πλατφόρμας του YouTube, δωρεάν.

Ωστόσο δίνεται  η δυνατότητα στο διεθνές κοινό να δωρίσει όποιο ποσό επιθυμεί. Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για τη στήριξη του Εθνικού Θεάτρου και των Ελλήνων ηθοποιών. H Google θα φιλοξενήσει το live streaming, θα παρέχει τεχνική υποστήριξη αλλά και δωρεάν προβολή της παράστασης διεθνώς μέσω του YouTube.

Η Πέγκυ Αντωνάκου, Γενική Διευθύντρια της Google Νοτιοανατολικής Ευρώπης δήλωσε σχετικά: «Για πρώτη φορά, το YouTube θα δώσει τη δυνατότητα στο διεθνές κοινό να ταξιδέψει νοερά στην πατρίδα του θεάτρου και στο μαγικό τοπίο της Επιδαύρου και να παρακολουθήσει ζωντανά, μέσω live stream, τους Πέρσες του Αισχύλου – μια από τις κορυφαίες αρχαίες ελληνικές τραγωδίες. Κι ενώ είναι αλήθεια ότι τίποτε δεν μπορεί να συγκριθεί με τη φυσική παρουσία σ’ έναν τόσο ιερό τόπο, όπως η Επίδαυρος, το γεγονός ότι, σ’ αυτές τις αντίξοες συνθήκες μπορούμε να μεταφέρουμε μια γεύση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας και της απαράμιλλης ελληνικής εμπειρίας σε ανθρώπους που θα ήθελαν να επισκεφτούν τη χώρα μας, αλλά προς το παρόν δεν μπορούν να ταξιδέψουν, είναι σπουδαίο».

Το live streaming της παράστασης θα πραγματοποιηθεί με αγγλικούς υπότιτλους και θα διαρκέσει 90 λεπτά περίπου. Θα είναι διαθέσιμο στο livefromepidaurus.gr, καθώς και μέσω των ιστοσελίδων του Εθνικού Θεάτρου, του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, και απευθείας από το κανάλι του Εθνικού Θεάτρου στο YouTube.

Πέρσες (472 π.Χ.)

 

Οι Πέρσες (472 π.Χ) είναι το παλαιότερο πλήρες δράμα που σώζεται στις μέρες μας και ταυτόχρονα ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τη σημαντικότερη σύγκρουση της δεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα, τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Μία από τις πιο καθοριστικές μάχες στην ιστορία της ανθρωπότητας, αποτελεί το θέμα της τραγωδίας του Αισχύλου, ο οποίος πήρε μέρος σ’ αυτήν.

Υπόθεση

Στα Σούσα, την πρωτεύουσα των Περσών, οι γέροντες που έχουν μείνει στα μετόπισθεν, πιστοί  φύλακες των λαμπρών ανακτόρων του Ξέρξη, ανησυχούν για τον στρατό τους που επιχειρεί εκστρατεύσει εναντίον της Ελλάδας, καθώς κανένα νέο δεν έχει φτάσει για την έκβαση της πολεμικής αποστολής.

Οι εντυπωσιακά πολυάριθμες δυνάμεις που συνθέτουν το περσικό στράτευμα με τα ηχηρά ονόματα των αρχηγών του και τη θεόδοτη δύναμη του βασιλιά τους, δεν αρκούν για να κατευνάσουν την ανησυχία των γερόντων, που γνωρίζουν ότι το αδιαπέραστο δίκτυ της Πλάνης ξεγελάει τους ανθρώπους και τους οδηγεί στο χαμό. 

 Η ανησυχία κορυφώνεται όταν η βασίλισσα Άτοσσα, μητέρα του Ξέρξη, αρχηγού της εκστρατείας, και γυναίκα του νεκρού Δαρείου, αφηγείται το δυσοίωνο όνειρό της: ο Ξέρξης προσπαθούσε να ζέψει στο άρμα του μια Ελληνίδα και μια Ασιάτισσα αλλά η Ελληνίδα έσπασε τα δεσμά και γκρέμισε τον βασιλιά.

Η άφιξη του λαχανιασμένου αγγελιαφόρου επιβεβαιώνει τα κακά προαισθήματα: ολόκληρος ο περσικός στρατός εξοντώθηκε. Οι Έλληνες νίκησαν. 

Η διεξοδική αφήγηση της ήττας των Περσών καταλήγει στην εκτενή περιγραφή της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, τη φυγή του Ξέρξη και την κακή τύχη του υπόλοιπου στρατού, που επιχείρησε να επιστρέψει διά ξηράς. 

Το σύμβολο του ένδοξου παρελθόντος, ο βασιλιάς Δαρείος, εμφανίζεται από τον Άδη ως απάντηση στις επικλήσεις των χθόνιων δυνάμεων και τους θρήνους των Περσών. Η ερμηνεία του πεθαμένου βασιλιά για την καταστροφή  αποδίδει τις ευθύνες στην αλαζονεία του Ξέρξη και την ύβρη του απέναντι στη φύση και τους θεούς. Η άφιξη του κουρελιασμένου ηττημένου βασιλιά, σε έντονη αντίθεση με την προηγούμενη ένδοξη παρουσία του Δαρείου, ολοκληρώνει την εικόνα της πανωλεθρίας. Τα εγκώμια για τα επιτεύγματα του παρελθόντος μετατρέπονται σε θρήνους και οδυρμούς για το παρόν, και κορυφώνουν την οδύνη στο άλλοτε ένδοξο παλάτι των Περσών. 

  • Μετάφραση-Μετρική διδασκαλία Θ.Κ. Στεφανόπουλος
  • Σκηνοθεσία Δημήτρης Λιγνάδης
  • Χορογραφία, επιμέλεια κίνησης Κωνσταντίνος Ρήγος
  • Σκηνικά Αλέγια Παπαγεωργίου
  • Κοστούμια Εύα Νάθενα
  • Μουσική Γιώργος Πούλιος
  • Φωτισμοί Χριστίνα Θανάσουλα
  • Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου
  • Βοηθός σκηνοθέτη Νουρμάλα Ήστυ
  • Δραματολόγος παράστασης Εύα Σαραγά
  • Βοηθός σκηνογράφου Δάφνη Φωτεινάτου
  • Βοηθός ενδυματολόγου Σοφία Γαβαλά
  • Βοηθοί χορογράφου Μαρκέλλα Μανωλιάδου, Άγγελος Παναγόπουλος
  • Βοηθός φωτίστριας Μαριέττα Παυλάκη

 
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Βασίλης Αθανασόπουλος, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Μιχάλης Θεοφάνους, Νίκος Καραθάνος, Λυδία Κονιόρδου, Σπύρος Κυριαζόπουλος, Αλκιβιάδης Μαγγόνας, Λαέρτης Μαλκότσης, Γιώργος Μαυρίδης, Αργύρης Ξάφης, Αργύρης Πανταζάρας, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιάννος Περλέγκας, Αλμπέρτο Φάις 

Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος δοκιμάζεται για πρώτη φορά σε σκηνοθεσία μεγάλης κλίμακας στην Επίδαυρο με μια αγαπημένη κωμωδία του Αριστοφάνη. Η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου με μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών θα κάνει πρεμιέρα στις 31 Αυγούστου στο αργολικό θέατρο. Οι φωτογραφίες και το βίντεο της παράστασης μαρτυρούν μια αισθητική που αν μη τι άλλο θα έχει ενδιαφέρον. 

 

Η Λυσιστράτη γράφτηκε το 411 π.Χ., μια χρονιά που η πόλη-κράτος της Αθήνας βρίσκεται στη δυσκολότερη καμπή της, εν μέσω Πελοποννησιακού Πολέμου. Η Σικελική Εκστρατεία έχει καταλήξει σε πανωλεθρία και ο Αλκιβιάδης έχει αυτομολήσει στην πλευρά των Σπαρτιατών, οι οποίοι, οχυρωμένοι στη Δεκέλεια, επιτίθενται με σφοδρότητα στους Αθηναίους.  Εντός των τειχών, η κατάσταση είναι εξίσου ζοφερή, καθώς οι πολιτικοί τριγμοί οδηγούν σε αποδυνάμωση την Εκκλησία του Δήμου και οι ολιγαρχικοί κάνουν έντονη την παρουσία τους.

nikos viki texnes plus

Υπόθεση

Είκοσι χρόνια μετά την έναρξη του πελοποννησιακού πολέμου, η Αθήνα και η Σπάρτη συνεχίζουν έναν πόλεμο που φαίνεται να μην έχει τέλος. Οι ανθρώπινες απώλειες και οι καταστροφές βαίνουν αμείωτες και από τις δύο πλευρές, ενώ κάθε προσπάθεια ειρήνης έχει αποτύχει. Η Αθηναία Λυσιστράτη όμως δεν απελπίζεται και προτείνει ένα ανορθόδοξο σχέδιο για την παύση των εχθροπραξιών.

Μαζί με τη Λαμπιτώ, την επικεφαλής των γυναικών της Σπάρτης, κηρύσσουν πάνδημη και αυστηρή σεξουαλική αποχή των γυναικών, με στόχο να οδηγήσουν τους άντρες των δύο αντιμαχόμενων πλευρών σε συνθηκολόγηση και σύναψη ειρήνης.

Η Λυσιστράτη ενισχύει το σχέδιό της εμποδίζοντας την πρόσβαση των ανδρών στο δημόσιο ταμείο, που φυλάσσεται στην Ακρόπολη, εγκαθιστώντας εκεί μια ομάδα φρούρησης από ηλικιωμένες γυναίκες.

Παρά τις ποικίλες κωμικές αντιδράσεις, τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών, το ειρηνευτικό σχέδιο φαίνεται να αποδίδει καρπούς και η στρατηγική της Λυσιστράτης αποδεικνύεται αποτελεσματική.

Η ειρήνη δεν θα αργήσει να κάνει την εμφάνισή της με τη μορφή μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Συμφιλίωσης, που θα δώσει το εναρκτήριο λάκτισμα των εορτασμών μέσα στην Ακρόπολη.

stefania texnes plus

Ταυτότητα Παράστασης

Μετάφραση: Σωτήρης Κακίσης

Σκηνοθεσία: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος

Σκηνικά: Ολγα Μπρούμα

Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

Μουσική: Κατερίνα Πολέμη

Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αναστασία Στυλιανίδη

Βοηθός Σκηνογράφου: Ηρώ Κορωνίδη

Βοηθός Ενδυματολόγου: Άελλα Τσιλικοπούλου

Διανομή (αλφαβητικά)

Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Βίκυ Βολιώτη, Στεφανία Γουλιώτη, Βαγγέλης Δαούσης, Δάφνη Δαυίδ, Στέλιος Ιακωβίδης, Γιάννης Κότσιφας, Νεφέλη Μαϊστράλη, Γιώργος Ματζιάρης, Ελπίδα Νικολάου, Αγορίτσα Οικονόμου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Βίκυ Σταυροπούλου, Νίκος Ψαρράς.

Φωτογράφος παράστασης: Ελίνα Γιουνανλή

Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος δοκιμάζεται για πρώτη φορά σε σκηνοθεσία μεγάλης κλίμακας στην Επίδαυρο με μια αγαπημένη κωμωδία του Αριστοφάνη. Η Λυσιστράτη γράφτηκε το 411 π.Χ., μια χρονιά που η πόλη-κράτος της Αθήνας βρίσκεται στη δυσκολότερη καμπή της, εν μέσω Πελοποννησιακού Πολέμου. Η Σικελική Εκστρατεία έχει καταλήξει σε πανωλεθρία και ο Αλκιβιάδης έχει αυτομολήσει στην πλευρά των Σπαρτιατών, οι οποίοι, οχυρωμένοι στη Δεκέλεια, επιτίθενται με σφοδρότητα στους Αθηναίους.  Εντός των τειχών, η κατάσταση είναι εξίσου ζοφερή, καθώς οι πολιτικοί τριγμοί οδηγούν σε αποδυνάμωση την Εκκλησία του Δήμου και οι ολιγαρχικοί κάνουν έντονη την παρουσία τους.

 

nikos viki texnes plus

 

Υπόθεση

Είκοσι χρόνια μετά την έναρξη του πελοποννησιακού πολέμου, η Αθήνα και η Σπάρτη συνεχίζουν έναν πόλεμο που φαίνεται να μην έχει τέλος. Οι ανθρώπινες απώλειες και οι καταστροφές βαίνουν αμείωτες και από τις δύο πλευρές, ενώ κάθε προσπάθεια ειρήνης έχει αποτύχει. Η Αθηναία Λυσιστράτη όμως δεν απελπίζεται και προτείνει ένα ανορθόδοξο σχέδιο για την παύση των εχθροπραξιών.

Μαζί με τη Λαμπιτώ, την επικεφαλής των γυναικών της Σπάρτης, κηρύσσουν πάνδημη και αυστηρή σεξουαλική αποχή των γυναικών, με στόχο να οδηγήσουν τους άντρες των δύο αντιμαχόμενων πλευρών σε συνθηκολόγηση και σύναψη ειρήνης.

Η Λυσιστράτη ενισχύει το σχέδιό της εμποδίζοντας την πρόσβαση των ανδρών στο δημόσιο ταμείο, που φυλάσσεται στην Ακρόπολη, εγκαθιστώντας εκεί μια ομάδα φρούρησης από ηλικιωμένες γυναίκες.

Παρά τις ποικίλες κωμικές αντιδράσεις, τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών, το ειρηνευτικό σχέδιο φαίνεται να αποδίδει καρπούς και η στρατηγική της Λυσιστράτης αποδεικνύεται αποτελεσματική.

Η ειρήνη δεν θα αργήσει να κάνει την εμφάνισή της με τη μορφή μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Συμφιλίωσης, που θα δώσει το εναρκτήριο λάκτισμα των εορτασμών μέσα στην Ακρόπολη.

 

stefania texnes plus

Ταυτότητα Παράστασης

Μετάφραση: Σωτήρης Κακίσης

Σκηνοθεσία: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος

Σκηνικά: Ολγα Μπρούμα

Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

Μουσική: Κατερίνα Πολέμη

Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αναστασία Στυλιανίδη

Βοηθός Σκηνογράφου: Ηρώ Κορωνίδη

Βοηθός Ενδυματολόγου: Άελλα Τσιλικοπούλου

Διανομή (αλφαβητικά)

Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Βίκυ Βολιώτη, Στεφανία Γουλιώτη, Βαγγέλης Δαούσης, Δάφνη Δαυίδ, Στέλιος Ιακωβίδης, Γιάννης Κότσιφας, Νεφέλη Μαϊστράλη, Γιώργος Ματζιάρης, Ελπίδα Νικολάου, Αγορίτσα Οικονόμου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Βίκυ Σταυροπούλου, Νίκος Ψαρράς.

Φωτογράφος παράστασης: Ελίνα Γιουνανλή

 

 

Διαβάστε επίσης: 

 
 

Το Εθνικό Θέατρο για τις ανάγκες της παιδικής παράστασης που θα ανέβει τη χειμερινή περίοδο 2020-2021, σε σκηνοθεσία Σοφίας Βγενοπούλου, αναζητά γυναίκες και άντρες επαγγελματίες ηθοποιούς, ηλικίας 20-40 ετών με ευχέρεια στο τραγούδι.

Στην ακρόαση θα κληθούν οι υποψήφιοι που θα επιλεγούν από τη σκηνοθετική ομάδα και τους καλλιτεχνικούς συνεργάτες με βάση το βιογραφικό τους σημείωμα.

Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να στείλουν το βιογραφικό τους και δύο πρόσφατες φωτογραφίες (μια ολόσωμη και μια κοντινή) αυστηρά μέχρι και την Δευτέρα 15/06/2020 ηλεκτρονικά στο email Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. με την ένδειξη στο θέμα του email «ΑΚΡΟΑΣΗ- ΠΑΙΔΙΚΟ 2020».

Η ενημέρωση των υποψηφίων θα γίνει αποκλειστικά μέσω email, ακόμη και σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, μέχρι και την Παρασκευή 19/06/2020.

Οι υποψήφιοι που θα κληθούν στην ακρόαση θα πρέπει να έχουν μαζί τους τυπωμένο το βιογραφικό τους σημείωμα, δύο φωτογραφίες (μια ολόσωμη και μια κοντινή) και να φορούν άνετα ρούχα και παπούτσια. Στην Α΄ φάση της ακρόασης θα κληθούν να αυτοσχεδιάσουν υποκριτικά πάνω σε ένα κείμενο που θα τους δοθεί, να ερμηνεύσουν ένα τραγούδι της επιλογής τους, ενώ αν παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, προτείνεται να το φέρουν. Η πρώτη φάση της ακρόασης θα πραγματοποιηθεί από 22 έως και 29 Ιουνίου και η δεύτερη στις 2 και 3 Ιουλίου 2020. - Όλες οι φάσεις της ακρόασης θα πραγματοποιηθούν σε χώρους του Εθνικού Θεάτρου στους οποίους τηρούνται τα μέτρα ασφαλείας και απολυμαίνονται βάσει των υγειονομικών κανόνων που έχουν εκδώσει οι αρμόδιοι φορείς. - Σε όλη τη διαδικασία της ακρόασης θα τηρηθούν αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα τήρησης αποστάσεων και αποφυγής συγχρωτισμού βάσει των οδηγιών του Ιατρού εργασίας και του Υπευθύνου Ασφαλείας του Εθνικού θεάτρου. - Η ακρόαση θα πραγματοποιηθεί με προγραμματισμένα, ραντεβού ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός και η ταλαιπωρία των υποψηφίων. - Οι υποψήφιοι που θα κληθούν στην ακρόαση θα πρέπει να φέρουν μαζί τους μάσκα προστασίας προσώπου.

Με την τραγωδία του Αισχύλου «Οι Πέρσες» θα κάνει πρεμιέρα το Φεστιβάλ Επιδαύρου, το δύσκολο φετινό καλοκαίρι. 
Την παράσταση του Εθνικού Θέατρου θα σκηνοθετήσει ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Δημήτρης Λιγνάδης έχοντας στη διάθεσή του έναν εκλεκτό θίασο( Βασίλης Αθανασόπουλος, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Νίκος Καραθάνος, Λυδία Κονιόρδου, Κώστας Κουτσολέλος, Σπύρος Κυριαζόπουλος, Αλκιβιάδης Μαγγόνας, Λαέρτης Μαλκότσης, Αργύρης Ξάφης, Αργύρης Πανταζάρας, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιάννος Περλέγκας και Αλμπέρτο Φάις)
 
Τα κουστούμια της παράστασης έχει αναλάβει η ταλαντούχα ενδυματολόγος, Εύα Νάθενα. Μετά την εντυπωσιακή δουλειά της στον «Μακμπέθ» η καλλιτέχνης συνεργάζεται για μια ακόμη φορά με τον Δημήτρη Λιγνάδη και το Εθνικό Θέατρο. Η ίδια έδωσε μια πρώτη γεύση για τα κουστούμια της παράστασης που θα δούμε στο αργολικό κοίλον για τις τρεις βραδιές στις 24, 25 και 26 Ιουλίου. 
 

perses koustoumia

 

Η τραγωδία του «Πέρσες», η οποία διδάχθηκε το 472 π.Χ. στα Μεγάλα Διονύσια, είναι το παλαιότερο και μοναδικά σωζόμενο έργο με πολεμικό περιεχόμενο ‒ είχαν προηγηθεί η «Μίλητου Άλωσις» του Φρυνίχου, που του κόστισε πρόστιμο γιατί θύμιζε στους Αθηναίους «οικεία κακά», και το έργο «Φόνισσες», πάλι του Φρυνίχου, που έχει το ίδιο περιεχόμενο με τους «Πέρσες».

Το έργο του Αισχύλου είχε ανεβάσει με μεγάλη επιτυχία και ο Άρης Μπινιάρης το 2017, στα πλαίσια του  Φεστιβάλ Επιδαύρου σε μια παραγωγή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (ΘΟΚ). 

 

 

ΠΕΡΣΕΣ του Αισχύλου

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Παρασκευή 24, Σάββατο 25 και Κυριακή 26 Ιουλίου

Οι Πέρσες (472 π.Χ) είναι το παλαιότερο πλήρες δράμα που σώζεται στις μέρες μας και ταυτόχρονα ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τη σημαντικότερη σύγκρουση της δεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα, τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Μία από τις πιο καθοριστικές μάχες στην ιστορία της ανθρωπότητας, αποτελεί το θέμα της τραγωδίας του Αισχύλου, ο οποίος πήρε μέρος σ’ αυτήν.

Χωρίς θριαμβολογίες και κομπασμούς και με σεβασμό στην οδύνη των ηττημένων, ο Αισχύλος παραδίδει έναν ύμνο για την ελευθερία του ατόμου και αντιπαραθέτει τα δημοκρατικά ιδεώδη απέναντι στη δεσποτική μοναρχία και την τυφλή υποταγή στην εξουσία. Η νίκη στεφανώνει εκείνους που ακολουθούν τη σύνεση ενώ ο μηχανισμός της δικαιοσύνης τιμωρεί όποιον με οδηγό την αλαζονεία ξεπερνάει τα όρια, προσβάλλοντας με την έπαρσή του θεούς και ανθρώπους.

Υπόθεση

Στα Σούσα, την πρωτεύουσα των Περσών, οι γέροντες που έχουν μείνει στα μετόπισθεν, πιστοί φύλακες των λαμπρών ανακτόρων του Ξέρξη, ανησυχούν για το στρατό τους που έχει εκστρατεύσει εναντίον της Ελλάδας, καθώς κανένα νέο δεν έχει φτάσει για την έκβαση της πολεμικής επιχείρησης.

Οι εντυπωσιακά πολυάριθμες δυνάμεις που συνθέτουν το περσικό στράτευμα με τα ηχηρά ονόματα των αρχηγών του και τη θεόδοτη δύναμη του βασιλιά τους, δεν αρκούν για να κατευνάσουν την ανησυχία των γερόντων, που γνωρίζουν ότι το αδιαπέραστο δίκτυ της Πλάνης ξεγελάει τους ανθρώπους και τους οδηγεί στο χαμό.

Η ανησυχία κορυφώνεται όταν η βασίλισσα Άτοσσα, μητέρα του αρχηγού της εκστρατείας Ξέρξη, και γυναίκα του νεκρού Δαρείου, αφηγείται το δυσοίωνο όνειρό

της: ο Ξέρξης προσπαθούσε να ζέψει στο άρμα του μια Ελληνίδα και μια Ασιάτισσα αλλά η Ελληνίδα έσπασε τα δεσμά και γκρέμισε τον βασιλιά.

Η άφιξη του λαχανιασμένου αγγελιαφόρου επιβεβαιώνει τα κακά προαισθήματα: ολόκληρος ο περσικός στρατός εξοντώθηκε. Οι Έλληνες νίκησαν.

Η διεξοδική αφήγηση της ήττας των Περσών καταλήγει στην εκτενή περιγραφή της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, τη φυγή του Ξέρξη και την κακή τύχη του υπόλοιπου στρατού που επιχείρησε να επιστρέψει διά ξηράς.

Το σύμβολο του ένδοξου παρελθόντος, ο βασιλιάς Δαρείος, εμφανίζεται από τον Άδη ως απάντηση στις επικλήσεις των χθόνιων δυνάμεων και τους θρήνους των Περσών. Η ερμηνεία του πεθαμένου βασιλιά για την καταστροφή, αποδίδει τις ευθύνες στην αλαζονεία του Ξέρξη και την ύβρη του απέναντι στη φύση και τους θεούς. Η άφιξη του κουρελιασμένου ηττημένου βασιλιά, σε έντονη αντίθεση με την προηγούμενη ένδοξη παρουσία του Δαρείου ολοκληρώνει την εικόνα της πανωλεθρίας. Τα εγκώμια για τα επιτεύγματα του παρελθόντος, μετατρέπονται σε θρήνους και οδυρμούς για το παρόν, και κορυφώνουν την οδύνη στο άλλοτε ένδοξο παλάτι των Περσών.

Ταυτότητα Παράστασης

Μετάφραση: Θ.Κ. Στεφανόπουλος

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης

Σκηνικά: Αλέγια Παπαγεωργίου

Κοστούμια: Εύα Νάθενα

Μουσική: Γιώργος Πούλιος

Χορογραφία, επιμέλεια κίνησης: Κωνσταντίνος Ρήγος

Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός σκηνοθέτη: Νουρμάλα Ήστυ

Διανομή (αλφαβητικά)

Βασίλης Αθανασόπουλος, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Νίκος Καραθάνος, Λυδία Κονιόρδου, Κώστας Κουτσολέλος, Σπύρος Κυριαζόπουλος, Αλκιβιάδης Μαγγόνας,

Λαέρτης Μαλκότσης, Αργύρης Ξάφης, Αργύρης Πανταζάρας, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιάννος Περλέγκας, Αλμπέρτο Φάις.

 

Διαβάστε επίσης:

Ο Αργύρης Ξάφης Περνά Μια Περίοδο Αλλαγής Και Του Πάει Πολύ! (Συνέντευξη)

 

Μαρία Κίτσου,Μάνος Καρατζογιάννης Και Σπύρος Κυριαζόπουλος Μιλούν Και Φωτογραφίζονται "Για Την Ελένη"

 

Εθνικό Θέατρο: Χωρίς Φόβο Αλλά Με Πάθος Και Μια Νέα Θερινή Σκηνή!

 

Είδα Τους «Πέρσες» Σε Σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη Στο Ηρώδειο

 

Αν έβαζε ένα τίτλο ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρης Λιγνάδης, στη χθεσινή (4/6) συνέντευξη Τύπου, αυτός θα ήταν, όπως δήλωσε στους πολιτιστικούς συντάκτες: «Προθέσεις-Θέσεις-Αντιθέσεις». Τίτλος, πραγματικά ταιριαστός, σε μια εποχή αβεβαιότητας, με την πανδημία να έχει αλλάξει το θεατρικό τοπίο, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως. 
 
«Το Εθνικό δεν αγάπησε ποτέ την αδράνεια. Προσπαθήσαμε με κάθε τρόπο να παραμείνουμε δραστήριοι χωρίς αυτό να σημαίνει πως είμαστε θαυματουργή ομάδα. Είμαστε, όμως, μια έντιμη ομάδα, έχουμε την ευκινησία για να βγούμε από την στενωπό και ό,τι αυτή επέφερε. Και θα είμαστε αρκούντως εφευρετικοί για ν’ αρχίσουμε να ξαναχτίζουμε όσα γκρεμίστηκαν. Δεν πρέπει κανείς να κινείται φοβικά ή χωρίς ελπίδα για το μέλλον» τόνισε.
 
Έτσι, ο μεγαλύτερος θεατρικός οργανισμός της χώρας, ετοιμάζει δύο παραγωγές για την Επίδαυρο και τρεις ακόμη παραστάσεις στους αρχαιολογικούς χώρους στα πλαίσια του «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός» που οργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού. Γι' αυτές τις τρεις δράσεις οι ημερομηνίες και ο τόπος διεξαγωγής δεν είναι ακόμη γνωστές. Καθώς, όπως επισήμανε ο Δημήτρης Λιγνάδης, χρειάζεται ιδιαίτερη οργάνωση και συνεννόηση πολλών διαφορετικών φορέων.
 
Για τους «Πέρσες» σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Λιγνάδη και τη «Λυσιστράτη» σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλος οι ημερομηνίες έχουν κλειδώσει, για την πρώτη παράσταση (24-26 Ιουλίου) και για τη δεύτερη (31 Ιουλίου έως 2 Αυγούστου).
 
Για πρώτη φορά λοιπόν, λόγω των μέτρων οι παραστάσεις στην Επίδαυρο θα παίζονται και Κυριακή. «Μια απόφαση που δεν πάρθηκε αναίμακτα...», όπως τόνισε ο Δημήτρης Λιγνάδης εξηγώντας το διαδικαστικό κομμάτι που αφορά τις πληρωμές και τις συμβάσεις των εργαζομένων.
 
 theatro papa 1
Η καλή είδηση  αυτής της «συνάντησης», όπως αρέσει στον κ. Λιγνάδη να χαρακτηρίζει τις συνεντεύξεις Τύπου, είναι η λειτουργία της θερινής σκηνής του Εθνικού Θεάτρου που δρομολογείται να ξεκινήσει στα τέλη Ιουλίου και με πρώτη παράσταση την «Λυσιστράτη». Το θέατρο των 1.200 θέσεων θα φιλοξενήσει το καλοκαίρι του 2020 μόλις 500 άτομα. Η κατασκευή του γίνεται με την ευγενική χορηγία του ιδρύματος Λάτση.Η θερινή σκηνή θα βρίσκεται στο διατηρητέο βιομηχανικό συγκρότημα της Πειραιώς 52, στο Σχολείον της Ειρήνης Παππά εκεί που τα τελευταία χρόνια στεγάζεται η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
 therino cinema
 
Όσον αφορά τις παραγωγές που «τις έφαγε η μαρμάγκα της καραντίνας», όπως είπε χαριτολογώντας ο Δημήτρης Λιγνάδης υπάρχει πρόθεση να συνεχιστούν. Αν και αποτελούν το πρόγραμμα της προηγούμενης διοίκησης, όπως επισήμανε με νόημα...
 
 
Πιο συγκεκριμένα είπε: «Πρόθεση μας είναι οι παραστάσεις που ήταν στο να ανέβουν, να ανέβουν κι αυτές. Αυτό γίνεται για λόγους ηθικής, υπάρχουν άνθρωποι που δούλεψαν σκληρά. Πολλοί θα πουν “καλά ρε φίλε θα τρέξεις τις παραστάσεις που έτρεχαν πέρσι;” Ναι, θα τις υποστηρίξω. Είναι παραστάσεις που έχουν πληρωθεί, άνθρωποι που έχουν κοπιάσει. Επίσης, αυτές οι παραγωγές είναι έτοιμες. Η πρόθεση μας είναι να συνεχιστούν. Περιμένουμε να συμφωνήσουν οι σκηνοθέτες να προσαρμοστούν στους νέους κανόνες υγειονομικών μέτρων. Ο λόγος για τις παραστάσεις “Η κυρία του Μαξίμ”, “Φεγγάρι από χαρτί” και όλες οι άλλες».
 
 
Όσον αφορά το οικονομικό πλήγμα της πανδημίας, οι απώλειες στα ταμεία του Εθνικού Θεάτρου, θα είναι μεγάλες. Όπως εξήγησε,  η αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια, Ερι Κύργια: «Μέχρι πέρυσι ένα sold out στην Επίδαυρο έφερνε έως και 300.000 ευρώ έσοδα ενώ φέτος οι πιο αισιόδοξοι υπολογισμοί δεν ξεπερνούν τις 120.000 εσόδων από κάθε παραγωγή». Συνυπολογίζοντας κανείς και τα χαμένα έσοδα των μηνών του  lockdown που υπολογίζονται γύρω στα 450 χιλιάδες ευρώ.  
 
Τελευταία, αλλά όχι λιγότερη σημαντική είναι η είδηση που αφορά την παιδική παράσταση της Σοφίας Βγενοπούλου «Υπάρχουν Μονόκεροι» για την οποία μάλιστα σύντομα θα ανακοινωθεί και ακρόαση. 
 
theatro therino ethiko
 
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής ήθελε να ερωτηθεί, αλλά κανένας δημοσιογράφος δεν του έδωσε την ευκαιρία όπως μας είπε, και για την πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού και της υπουργού πολιτισμού στην πρώτη ανάγνωση των «Περσών» και για όλα όσα ακούστηκαν. Ξεκαθάρισε λοιπόν: «Δεν δέχομαι την παραμικρή αμφισβήτηση για συνάδελφο μου ότι δεν είπε αυτά που έπρεπε εκεί που έπρεπε. Οι ερωτήσεις που τέθηκαν στον πρωθυπουργό και την υπουργό κάλυψαν από το Α έως το Ω των ζητημάτων κι αυτό έγινε παρουσία 35 ατόμων. Υπάρχει, άλλωστε, και το ολόκληρο σχετικό βίντεο στη διάθεση του Εθνικού»
 
 Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω όλες τις πληροφορίες για τις καλοκαιρινές παραγωγές:
 
 
 

AΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

· ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΡΕΙΠΙΑ

Η Ελλάδα με τα μάτια των ξένων ταξιδιωτών (16ος - 19ος)

Σύνθεση / Επιμέλεια Κειμένου: Στέφανος Καβαλλιεράκης, Άγγελος Κουτσολαμπρόπουλος Σκηνοθεσία: Νατάσα Τριανταφύλλη

Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Μουσική: Λήδα Μανιατάκου

Κίνηση / Βοηθός Σκηνοθέτη: Δήμητρα Μητροπούλου

Διανομή (αλφαβητικά)

Πάρις Θωμόπουλος, Ελευθερία Πάγκαλου, Βασίλης Παπαδημητρίου, Νατάσσα Σφενδυλάκη, Αινείας Τσαμάτης, Δήμητρα Χαριτοπούλου

· ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Μετάφραση-Διασκευή: Γιάννης Λιγνάδης

Ιστορική Τεκμηρίωση-Επιμέλεια: Ανδρονίκη Μακρή

Σκηνοθεσία: Βασίλης Παπαβασιλείου

Κοστούμια / Βοηθός Σκηνοθέτη: Νικολέτα Φιλόσογλου

Κίνηση: Ερμής Μαλκότσης

Διανομή (αλφαβητικά)

Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Μάνος Βαβαδάκης, Κώστας Κοράκης, Άγγελος Μπούρας, Κατερίνα Πατσιάνη

· ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ του Γ. Βιζυηνού (στην αγγλική γλώσσα)

Σκηνοθεσία: Δανάη Ρούσσου

Ερμηνεία: Ρένα Κυπριώτη

Σύνθεση μουσικής: Νίκος Κυπουργός

Κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα

Συνεργάτιδα στη δραματουργία: Ειρήνη Βουρλάκου

ΠΕΡΣΕΣ του Αισχύλου

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Παρασκευή 24, Σάββατο 25 και Κυριακή 26 Ιουλίου

Οι Πέρσες (472 π.Χ) είναι το παλαιότερο πλήρες δράμα που σώζεται στις μέρες μας και ταυτόχρονα ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τη σημαντικότερη σύγκρουση της δεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα, τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Μία από τις πιο καθοριστικές μάχες στην ιστορία της ανθρωπότητας, αποτελεί το θέμα της τραγωδίας του Αισχύλου, ο οποίος πήρε μέρος σ’ αυτήν.

Χωρίς θριαμβολογίες και κομπασμούς και με σεβασμό στην οδύνη των ηττημένων, ο Αισχύλος παραδίδει έναν ύμνο για την ελευθερία του ατόμου και αντιπαραθέτει τα δημοκρατικά ιδεώδη απέναντι στη δεσποτική μοναρχία και την τυφλή υποταγή στην εξουσία. Η νίκη στεφανώνει εκείνους που ακολουθούν τη σύνεση ενώ ο μηχανισμός της δικαιοσύνης τιμωρεί όποιον με οδηγό την αλαζονεία ξεπερνάει τα όρια, προσβάλλοντας με την έπαρσή του θεούς και ανθρώπους.

Υπόθεση

Στα Σούσα, την πρωτεύουσα των Περσών, οι γέροντες που έχουν μείνει στα μετόπισθεν, πιστοί φύλακες των λαμπρών ανακτόρων του Ξέρξη, ανησυχούν για το στρατό τους που έχει εκστρατεύσει εναντίον της Ελλάδας, καθώς κανένα νέο δεν έχει φτάσει για την έκβαση της πολεμικής επιχείρησης.

Οι εντυπωσιακά πολυάριθμες δυνάμεις που συνθέτουν το περσικό στράτευμα με τα ηχηρά ονόματα των αρχηγών του και τη θεόδοτη δύναμη του βασιλιά τους, δεν αρκούν για να κατευνάσουν την ανησυχία των γερόντων, που γνωρίζουν ότι το αδιαπέραστο δίκτυ της Πλάνης ξεγελάει τους ανθρώπους και τους οδηγεί στο χαμό.

Η ανησυχία κορυφώνεται όταν η βασίλισσα Άτοσσα, μητέρα του αρχηγού της εκστρατείας Ξέρξη, και γυναίκα του νεκρού Δαρείου, αφηγείται το δυσοίωνο όνειρό

της: ο Ξέρξης προσπαθούσε να ζέψει στο άρμα του μια Ελληνίδα και μια Ασιάτισσα αλλά η Ελληνίδα έσπασε τα δεσμά και γκρέμισε τον βασιλιά.

Η άφιξη του λαχανιασμένου αγγελιαφόρου επιβεβαιώνει τα κακά προαισθήματα: ολόκληρος ο περσικός στρατός εξοντώθηκε. Οι Έλληνες νίκησαν.

Η διεξοδική αφήγηση της ήττας των Περσών καταλήγει στην εκτενή περιγραφή της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, τη φυγή του Ξέρξη και την κακή τύχη του υπόλοιπου στρατού που επιχείρησε να επιστρέψει διά ξηράς.

Το σύμβολο του ένδοξου παρελθόντος, ο βασιλιάς Δαρείος, εμφανίζεται από τον Άδη ως απάντηση στις επικλήσεις των χθόνιων δυνάμεων και τους θρήνους των Περσών. Η ερμηνεία του πεθαμένου βασιλιά για την καταστροφή, αποδίδει τις ευθύνες στην αλαζονεία του Ξέρξη και την ύβρη του απέναντι στη φύση και τους θεούς. Η άφιξη του κουρελιασμένου ηττημένου βασιλιά, σε έντονη αντίθεση με την προηγούμενη ένδοξη παρουσία του Δαρείου ολοκληρώνει την εικόνα της πανωλεθρίας. Τα εγκώμια για τα επιτεύγματα του παρελθόντος, μετατρέπονται σε θρήνους και οδυρμούς για το παρόν, και κορυφώνουν την οδύνη στο άλλοτε ένδοξο παλάτι των Περσών.

Ταυτότητα Παράστασης

Μετάφραση: Θ.Κ. Στεφανόπουλος

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης

Σκηνικά: Αλέγια Παπαγεωργίου

Κοστούμια: Εύα Νάθενα

Μουσική: Γιώργος Πούλιος

Χορογραφία, επιμέλεια κίνησης: Κωνσταντίνος Ρήγος

Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός σκηνοθέτη: Νουρμάλα Ήστυ

Διανομή (αλφαβητικά)

Βασίλης Αθανασόπουλος, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Νίκος Καραθάνος, Λυδία Κονιόρδου, Κώστας Κουτσολέλος, Σπύρος Κυριαζόπουλος, Αλκιβιάδης Μαγγόνας,

Λαέρτης Μαλκότσης, Αργύρης Ξάφης, Αργύρης Πανταζάρας, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιάννος Περλέγκας, Αλμπέρτο Φάις.

ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ του Αριστοφάνη

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Παρασκευή 31 Ιουλίου

Σάββατο 1 και Κυριακή 2 Αυγούστου

Η Λυσιστράτη γράφτηκε το 411 π.Χ. Μια χρονιά που η πόλη–κράτος της Αθήνας βρίσκεται στη δυσκολότερη καμπή της εν μέσω Πελοποννησιακού Πολέμου. Η Σικελική εκστρατεία έχει καταλήξει σε πανωλεθρία και ο Αλκιβιάδης έχει αυτομολήσει στην πλευρά των Σπαρτιατών, οι οποίοι οχυρωμένοι στη Δεκέλεια επιτίθενται με σφοδρότητα στους Αθηναίους. Εντός των τειχών η κατάσταση είναι εξίσου ζοφερή καθώς οι πολιτικοί τριγμοί οδηγούν σε αποδυνάμωση την Εκκλησία του Δήμου, και οι ολιγαρχικοί κάνουν έντονη την παρουσία τους.

Ο Αριστοφάνης παρουσιάζει τη Λυσιστράτη στα Λήναια του 411 π.Χ., μεταφέροντας τη γυναίκα, από τον «Οίκο» στο «Δήμο» όπως θα κάνει αργότερα και στις Εκκλησιάζουσες, και προσφέροντάς της τη δυνατότητα πολιτικής δράσης για όσα αφορούν στο σπίτι αλλά και στην πόλη της.

Η Λυσιστράτη, που μπορεί να «λύσει στρατούς», σίγουρα μπορεί να φτιάξει τη δική της «ουτοπία». Και κάπως έτσι ο Αριστοφάνης μέσω της κωμωδίας του κλείνει το μάτι στην πολιτική, προτείνοντας μια λύση που βρίσκεται «έξω από τα καθιερωμένα».

Υπόθεση

Είκοσι χρόνια μετά την έναρξη του πελοποννησιακού πολέμου, η Αθήνα και η Σπάρτη συνεχίζουν έναν πόλεμο που φαίνεται να μην έχει τέλος. Οι ανθρώπινες απώλειες και οι καταστροφές συνεχίζονται αμείωτες και από τις δύο πλευρές, ενώ κάθε προσπάθεια ειρήνης έχει αποτύχει. Η Αθηναία Λυσιστράτη όμως δεν απελπίζεται και προτείνει ένα ανορθόδοξο σχέδιο για την παύση των εχθροπραξιών.

Μαζί με την Λαμπιτώ, την επικεφαλής των γυναικών από τη Σπάρτη, κηρύσσουν πάνδημη και αυστηρή σεξουαλική αποχή των γυναικών, με στόχο να οδηγήσουν

τους άντρες και των δύο αντιμαχόμενων πλευρών σε συνθηκολόγηση και σύναψη ειρήνης.

Η Λυσιστράτη ενισχύει το σχέδιο της εμποδίζοντας την πρόσβαση των ανδρών στο δημόσιο ταμείο, που φυλάσσεται στην Ακρόπολη, εγκαθιστώντας εκεί μια ομάδα φρούρησης από ηλικιωμένες γυναίκες.

Παρά τις ποικίλες κωμικές αντιδράσεις τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών το ειρηνευτικό σχέδιο φαίνεται να αποδίδει καρπούς και η στρατηγική της Λυσιστράτης αποδεικνύεται αποτελεσματική.

Η ειρήνη δεν θα αργήσει να κάνει την εμφάνισή της με τη μορφή μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Συμφιλίωσης, που θα δώσει το εναρκτήριο λάκτισμα των εορτασμών μέσα στην Ακρόπολη.

Ταυτότητα Παράστασης

Μετάφραση: Σωτήρης Κακίσης

Σκηνοθεσία: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος

Σκηνικά: Ολγα Μπρούμα

Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

Μουσική: Κατερίνα Πολέμη

Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αναστασία Στυλιανίδη

Διανομή (αλφαβητικά)

Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Βίκυ Βολιώτη, Στεφανία Γουλιώτη, Βαγγέλης Δαούσης, Δάφνη Δαυίδ, Στέλιος Ιακωβίδης, Γιάννης Κότσιφας, Νεφέλη Μαϊστράλη, Γιώργος Ματζιάρης, Ελπίδα Νικολάου, Αγορίτσα Οικονόμου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Βίκυ Σταυροπούλου, Νίκος Ψαρράς.

 
 
 

Mε μήνυμά του στη σελίδα του στο Facebook, ο Φοίβος Δεληβοριάς, έκανε γνωστό ότι αποσύρει τη μουσική που του είχε ανατεθεί να γράψει για την παράσταση "Λυσιστράτη" που είναι στο πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, με χώρο διεξαγωγής την Επίδαυρο, ως απάντηση στην υπουργό πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και όσα δήλωσε εκείνη σε συνέντευξή της στην Athens Voice.

 

"ΓΙΑ ΤΗ «ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ» Αγαπητοί φίλοι, θέλω λίγο την προσοχή σας. Όλοι ξέρουν πόσο σημαντικό είναι για μένα -και για όλους τους συναδέλφους μου- το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων και η ευτυχής στέγαση του ελληνικού και του ξένου ρεπερτορίου κάτω από έναν ενιαίο αυτοδιαχειριζόμενο φορέα.   Το πόσο δραματικό θα ήταν να μείνουμε χωρίς δικαιώματα εν μέσω πανδημίας, το περιέγραψα κι εδώ-και δεν το έκανα από μόνος μου, απο κάποιου τύπου μελοδραματική ή «ηρωϊκή» διάθεση.   Λόγω λοιπόν του ότι με εξέλεξαν πρόεδρο οι συνάδελφοι στην πορεία προς αυτό το σκοπό -δίνω όλο τον προσωπικό μου χρόνο τις μέρες αυτές εκεί.   Έτυχε τον χειμώνα του 2019, ο αγαπημένος φίλος Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος να μου αναθέσει τη μουσική στη «Λυσιστράτη» του Εθνικού φέτος το καλοκαίρι.Δέχτηκα με χαρά, ο θίασος και η μετάφραση- στην πρώτη μας συνάντηση τον περασμένο Φεβρουάριο- έχουν πραγματικά τη μαγεία του οράματος του σκηνοθέτη.   Με πολύ μεγάλη χαρά έμαθα πως η παραγωγή θα ανέβει κανονικά στην Επίδαυρο και με όλη μου την καρδιά σας προτρέπω να τη δείτε, θα είναι μια πολύ συγκινητική στιγμή ξανανταμώματος του ταλαιπωρημένου μας κόσμου με την αρχαία του σταθερά.   Δυστυχώς, δεν θα μπορέσω εγώ ή η μουσική μου να είμαστε εκεί. Θα έβλαπτε κάτι τέτοιο την αφοσίωσή μου τόσο στον αγώνα για τη δημιουργία της ΕΔΕΜ, αλλά και την αφοσίωσή μου στην τόσο απαιτητική αυτή μουσική εργασία.   Ενημέρωσα ήδη το Εθνικό και τον σκηνοθέτη για την απόφασή μου. Και στη «Λυσιστράτη» θα πάω πρώτος και καλύτερος-ως θεατής."

Θυμίζουμε ότι η Υπουργός είχε δηλώσει στην εν λόγω συνέντευξη: 

Και ο Φοίβος Δεληβοριάς εκφράστηκε δημόσια δηλώνοντας τη βαθιά του απογοήτευση για το τοπίο που διαμορφώθηκε.
Εγώ χαίρομαι που ο Φοίβος Δεληβοριάς έχει αναλάβει τη μουσική σε παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, που θα δούμε φέτος στην Επίδαυρο.

 

Tο Εθνικό Θέατρο και αυτή την εβδομάδα σας προσκαλεί να συντονιστείτε στην «ψηφιακή» του σκηνή για να παρακολουθήσετε τρία διαχρονικά έργα, τρεις εμβληματικές παραστάσεις, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού «Μένουμε σπίτι» με τον Πολιτισμό.

Το πρόγραμμα για την τρέχουσα εβδομάδα διαμορφώνεται ως εξής:

  • Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου της Αλκης Ζέη, ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά παιδικά μυθιστορήματα. Παρουσιάστηκε με τεράστια επιτυχία για δυο χρονιές στην Παιδική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά.

Παρασκευή 8, από τις 12:00 το μεσημέρι, έως την ίδια ώρα του Σαββάτου 9 Μαϊου.

  • Τίμων ο Αθηναίος του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, ένα έργο-πρόκληση για τον πλούτο, το χρέος, τη φιλία, την κολακεία, τη γενναιοδωρία, την αχαριστία, διαχρονικό και πάντοτε ενοχλητικό. Παρουσιάστηκε στο Θέατρο Rex Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού.

Σάββατο 9, από τις 13:00 το μεσημέρι, έως την ίδια ώρα της Κυριακής 10 Μαΐου.

  • Ο Θείος Βάνιας το κλασικό αριστούργημα του Άντον Τσέχωφ. Ενα έργο βαθιά ποιητικό, τρυφερό και ανθρώπινο, όπου η ζωή σχοινοβατεί ανάμεσα στα δράμα και την κωμωδία. Παρουσιάστηκε στην Κεντρική Σκηνή, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά.

Κυριακή 10, από τις 14:00 το μεσημέρι, έως και την ίδια ώρα της Δευτέρας 11Μαΐου.

Οι παραπάνω παραστάσεις θα προβληθούν στο www.n-t.gr και στο www.culture.gr.

Το Εθνικό Θέατρο, στο πλαίσιο της συνεχούς ανάπτυξης ψηφιακών πρωτοβουλιών με τη φροντίδα και την αρωγή του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, συνεχίζει τις διαδικτυακές προβολές σημαντικών έργων από το παγκόσμιο και ελληνικό ρεπερτόριο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι συνολικά 110.00 θεατές-χρήστες από 50 χώρες παρακολούθησαν τους τρεις προηγούμενους κύκλους προβολών, πιστοί στο διαδικτυακό ραντεβού τους με το Εθνικό Θέατρο.

Το πρόγραμμα για την τρέχουσα εβδομάδα διαμορφώνεται ως εξής:

· Ο Πρίγκιπας και ο φτωχός της Τζέμα Κένεντι, βασισμένο στο έργο του Μαρκ Τουαίην, μια σύγχρονη ανάγνωση της γνωστής σε όλους μας ιστορίας, σε σκηνοθεσία Σοφίας Βγενοπούλου.

Παρασκευή 24, από τις 12:00 το μεσημέρι, έως την ίδια ώρα του Σαββάτου 25 Απριλίου.

· Σε δεύτερη προβολή ο Συρανό ντε Μπερζεράκ, το έμμετρο αυτό αριστούργημα του Εντμόν Ροστάν, το οποίο παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου και τον ίδιο στο ομώνυμο ρόλο.

Σάββατο 25, από τις 13:00 το μεσημέρι, έως την ίδια ώρα της Κυριακής 26 Απριλίου.

· Σε δεύτερη προβολή Του Kουτρούλη ο γάμος του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή, η πάντα επίκαιρη και απολαυστική πολιτική σάτιρα, σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου.

Kυριακή 26, από τις 14:00 το μεσημέρι, έως και την ίδια ώρα της Δευτέρας 27/4.

Οι παραπάνω παραστάσεις θα προβληθούν στο www.n-t.gr και στο www.culture.gr.

Το Εθνικό Θέατρο, στο πλαίσιο των δράσεων «Μένουμε σπίτι» με τον Πολιτισμό, συνεχίζει τις διαδικτυακές προβολές σημαντικών έργων από το παγκόσμιο και Ελληνικό ρεπερτόριο, με τη φροντίδα και την αρωγή του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

· Του Kουτρούλη ο γάμος του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή, η πάντα επίκαιρη και απολαυστική πολιτική σάτιρα, η οποία παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2012, σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου.

Κυριακή του Πάσχα 19, από τις 14:00 το μεσημέρι, έως και την ίδια ώρα της Δευτέρας 20 Απριλίου.

H παράσταση θα προβληθεί στο www.n-t.gr και στο www.culture.gr

Το Εθνικό Θέατρο ξεκινά δωρεάν, διαδικτυακές προβολές των παραστάσεων του που διακόπηκαν λόγω των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού.   

Το πρόγραμμα ξεκινά από αύριο, Παρασκευή 3 Μαρτίου και διαμορφώνεται ως εξής: -Μάκμπεθ: κάθε Παρασκευή, 21.00, -Hotel Eternite: κάθε Κυριακή, 21.00, -Χίλιες και μία Ιστορίες (παιδικό θέατρο): κάθε Σάββατο, 17.00 και Κυριακή, 12.00. 

 Οι προβολές θα είναι δωρεάν διαθέσιμες για το κοινό, από τις σελίδες του Εθνικού Θεάτρου, του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.   Ακόμη, το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης ανέλαβε τη δημιουργία πλατφόρμας διαδικτυακής προβολής του πολιτιστικού υλικού το οποίο έχει παραχθεί και παράγεται από τους εποπτευομένους φορέων του ΥΠΠΟΑ, τις εφορείες αρχαιοτήτων και τα μουσεία του. Παράλληλα, η πλατφόρμα θα ενημερώνει για την παρουσίαση πολιτιστικών δρώμενων διεθνώς.   

"Η λειτουργία της πλατφόρμας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού,  η οποία θα είναι έτοιμη πολύ σύντομα, αποτελεί το πρώτο σημαντικό βήμα της σύγχρονης πολιτιστικής ενημέρωσης, τη δημιουργία της οποίας επέβαλε το «Μένουμε σπίτι»" αναφέρει η ανακοίνωση.

Το Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», το Εθνικό Θέατρο και το Σωματείο Εργαζομένων Εθνικού Θεάτρου συνεχίζουν τη συνεργασία τους στη μάχη ενάντια στην πανδημία και στις δυσκολίες που δημιουργεί στην προσφορά αίματος.
 
Γι’ αυτό  διοργανώνουν νέα διήμερη εθελοντική αιμοδοσία την Τετάρτη 1 Απριλίου και την Πέμπτη 2 Απριλίου  στο ισόγειο του Θεάτρου REX, Πανεπιστημίου 48 από ώρα 10 π.μ. έως 14:00 μ.μ.
 
 
Θα υπάρχει συνεργείο αιμοδοσίας με όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις, άνεση χώρου για την ασφάλεια όλων, αντισηπτικά, μάσκες και γάντια.
 
Για ραντεβού και προκειμένου να υπάρχει καλύτερη εξυπηρέτηση, μπορείτε να καλείτε στο 2105288277
 
 
«Μένουμε σπίτι» αλλά συν-υπάρχουμε και δείχνουμε την αλληλεγγύη μας σε όσους την έχουν ανάγκη.
 
Δείτε το βίντεο: 
 
 
 Ο Δημήτρης Λιγνάδης έστειλε ένα μειλ σε όλους τους εργαζόμενους το μεσημέρι του Σαββάτου με το οποίο δηλώνει υπεύθυνα ότι είναι ο τελευταίος που θα εγκαταλείψει το γραφείο αλλά και το κτίριο.
 
Δείτε επίσης: Συγκινεί το μήνυμα των γονιών του Παναγιώτη Ραφαήλ για τον κοροναϊό
«Δεν αυτοσχεδιάζουμε. Κινούμαστε όλοι με βάση τις εξελίξεις και τις οδηγίες των υπερκειμένων επίσημων φορέων» γράφει αναλυτικά ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου.
 
Αναλυτικά η επιστολή
«Αγαπητοί συνάδελφοι, συνεργάτες, συμμετέχοντες με κάθε τρόπο στον φορέα που λέγεται ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ. Ως εκ τούτου και αγαπημένοι μου φίλοι.
 
Σας στέλνω το παρόν για να σας διαβεβαιώσω για ακόμη μια φορά,ότι η καλλιτεχνική διεύθυνση του θεάτρου ΜΑΣ, στέκεται στο πλευρό σας και φυσικά βρισκόμαστε στην ίδια όχθη. Ενώ στην αντίπερα, έχουμε μια νέα παγκόσμια κατάσταση, πρωτόγνωρη για ΟΛΟΥΣ, όθεν και μη προβλέψιμη ως προς μια «συνταγογραφημένη» αντιμετώπισή της. Θέλω να ξέρετε πως η προτεραιότητα μου, θεσμικά μα -κυρίως- ανθρώπινα, είναι η διαφύλαξη της υγείας, της ασφάλειας και του αισθήματος αλληλεγγύης, στον καθένα από εσάς. Με γνώμονα αυτά, σας ευχαριστώ που, από κοινού και με αυταπάρνηση, βοηθάτε στην διαφύλαξη, για όσο επιτρέπουν οι συνθήκες, της λειτουργικής» επιβίωσης» του θεάτρου. Το οποίο εμείς το ζούμε και από αυτό ζούμε.
 
Σας επιβεβαιώνω επίσης, ότι ΔΕΝ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ. Κινούμαστε όλοι με βάση τις εξελίξεις και τις οδηγίες των υπερκειμένων επίσημων Φορέων.
 
Είμαστε εδώ για όποια πληροφορία θέλετε,για όποιο ερώτημα/αίτημα τεθεί, για όποια προσαρμογή αντιμετώπισης αποφασιστεί (και κάθε μέρα,όπως βλέπετε οι τακτικές και οι οδηγίες μετασχηματίζονται), απέναντι σε μια κατάσταση για ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ πρωτόγνωρη.
 
Όχι δεν θα σας ζητήσω εμπιστοσύνη, κατανόηση, ψυχραιμία, συνέπεια, κλπ. Τα θεωρώ δεδομένα και αμοιβαία. Θα σας ζητήσω αγάπη και έγνοια. Πρωτίστως για τον κάθε ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ οργανισμό. Και ύστερα, για τον οργανισμό του θεάτρου μας.
 
ΥΓ1. Θα βρίσκομαι διαρκώς και όσο επιτρέπεται στην…έπαλξη του γραφείου μου
ΥΓ2. Συγχωρήστε μου τον προσωπικό και συγκινησιακό τόνο στην επιστολή αυτή.
 
Με εκτίμηση, από το μέτωπο
Δημήτρης Λιγνάδης»

Είτε επειδή το σχολείο έκλεισε προληπτικά, είτε επειδή το παιδί μας αρρώστησε και το κρατάμε στο σπίτι για να προφυλάξουμε τα υπόλοιπα, το μόνο σίγουρο είναι, ότι αυτές τις μέρες αναζητάμε τρόπους για να γεμίσουμε δημιουργικά και ψυχαγωγικά τον ατελείωτο χρόνο που περνάμε στην… καραντίνα!

 

Στην Ιταλία, η οποία πλήττεται σημαντικά από τον κορωνοϊό και έχει θέσει το ¼ του πληθυσμού της σε καραντίνα, ο Υπουργός Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Τουρισμού Dario Franceschini, ζήτησε να μεταδοθούν στην τηλεόραση περισσότερα προγράμματα με μουσική, θέατρο, τέχνη και κινηματογράφο. Με τον τρόπο αυτό, ο κόσμος που παραμένει για μέρες κλεισμένος μέσα στο σπίτι, θα έχει την δυνατότητα να ψυχαγωγείται ποιοτικά. Επιπλέον, ο υπουργός ενθάρρυνε τους καλλιτέχνες να προβάλλουν τα σόου τους στα social media.

Ακολουθώντας αυτή την ιδέα, όσοι περνάμε χρόνο με τα παιδιά στο σπίτι, μπορούμε να επισκεπτόμαστε αυτές τις μέρες τη σελίδα του Εθνικού Θεάτρου, στην οποία θα βρούμε πολλές και καλές παιδικές θεατρικές παραστάσεις των προηγούμενων ετών, σκηνοθετημένες από γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες, όπως η Κάρμεν Ρουγγέρη, η Μαριάννα Τόλη κ.α.

Επισκεφθείτε, λοιπόν, το ψηφιοποιημένο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου και απολαύστε την «Ωραία Κοιμωμένη» και τον «Τσάρο με τη μακριά γενειάδα» της Κάρμεν Ρουγγέρη, τον «Γύρο του Κόσμου σε 80 ημέρες» της Μαριάννας Τόλη και τον «Δον Κιχώτη» του Σταύρου Τσακίρη.

 

Δεκαεννέα ηθοποιοί και πέντε μουσικοί επί σκηνής ζωντανεύουν την ατμόσφαιρα μιας Αθήνας που ζει στη μνήμη, μιας παλιάς Αθήνας εικόνων, προσδοκιών και ελπίδας.

Το συγγραφικό δίδυμο Μιχάλης Ρέππας - Θανάσης Παπαθανασίου επιστρέφει στο Θέατρο Rex Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη», με ένα νέο έργο ύστερα από ανάθεση του Εθνικού Θεάτρου, σε δική τους σκηνοθεσία, ενώ τη μουσική υπογράφει ο Νίκος Κυπουργός και τους στίχους των τραγουδιών η Αφροδίτη Μάνου.

Πρόκειται για ένα μουσικό έργο για όλα όσα βρίσκονται πέρα από αυτά που μπορούν να περιγράψουν οι λέξεις και να κατανοήσει το μυαλό. Για τη μυστική πατρίδα όπου αγκαλιάζονται τα αντίθετα και ο πόνος συμπληρώνει τη χαρά και την ολοκληρώνει. Εκεί που το μαρτύριο και η ευτυχία γίνονται ένα στην ουτοπία του έρωτα. Αυτή τη δύσβατη Νεφελοκοκκυγία, που μόνο οι ποιητές μπορούν να την επισκέπτονται χωρίς διόδια.

Το έργο εξελίσσεται στην καρδιά της δεκαετίας του 60. Αρχίζει την άνοιξη του 1963 κι τελειώνει την άνοιξη του 1964. Μιαν εποχή που όλα έδειχναν προς ένα καλλίτερο αύριο.

feggariapoxarti texnesplus2 1

Μιαν εποχή που οι άνθρωποι πίστευαν πως έκλεισαν επιτέλους οι οδυνηροί λογαριασμοί της δεκαετίας του 40 αλλά την ίδια στιγμή στα έγκατα της ελληνικής κοινωνίας δούλευαν οι δυνάμεις του διχασμού. Αυτό το συλλογικό τραύμα έγινε το πλαίσιο και το θεμέλιο των 19 χαρακτήρων του έργου. Αυτό τους έδωσε φωνή και όνομα. Ο Νίκος, ο Αντώνης, ο Ιάσων, ο Ναπολέων, η Ρίτα, ο μπαμπάς, η μαμά, η θεία Τζίνα, ο θείος Στάθης, η θεία Ρενάτα, ο κύριος Ερρίκος, η κυρία Θάλεια, η εξαδέλφη Ειρήνη.... Γυναίκες με κρεπαρισμένα μαλλιά και κόκκινα νύχια. Άντρες σιωπηλοί με σκούρα κοστούμια που μυρίζουν καπνό και αβάσταχτη μελαγχολία. Και έφηβοι. Έφηβοι έκπληκτοι μπροστά στη ζωή που ξετυλίγεται ξαφνικά μπροστά τους. Έκπληκτοι από τη ζωή που εκρήγνυται βίαια μέσα τους. Έφηβοι που ψηλαφούν τις πρώτες τους πληγές.

Ταυτότητα παράστασης
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Ρέππας-Θανάσης Παπαθανασίου
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Σκηνικά: Ελλη Παπαγεωργακοπούλου
Κοστούμια Εβελιν Σιούπη
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Mουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου
Βοηθός σκηνοθετών: Εφη Χριστοδουλοπούλου
Βοηθός σκηνογράφου: Σωτήρης Μελανός

Διανομή (αλφαβητικά)
Θείος Κώστας: Κωνσταντίνος Γαβαλάς
Θεία Ρενάτα: Τζόυς Ευείδη
Μοσχούλα(υπηρέτρια της Θείας Τζίνας): Αναστασία Ζάχου
Κύριος Ερρίκος: Σταύρος Καραγιάννης
Κυρία Θάλεια: Ελίτα Κουνάδη
Εξάδελφος Iάσονας: Σπύρος Κυριακός
Νίκος(αδελφός τους Αντώνη): Λάμπρος Κωσταντέας
Η εξαδέλφη Ειρήνη: Εριέττα Μανούρη
Φανή(υπηρέτρια της κυρίας Θάλειας): Χρύσα Μιχαλοπούλου
Mπαμπάς Γιάννης: Μάξιμος Μουμούρης
Ζάχος(ο μπακάλης της γειτονιάς): Γιάννης Μπουραζάνας
Nαπολέων(γιος τους): Τζώρτζης Παπαδόπουλος
Μαμά Καίτη: Τζίνη Παπαδοπούλου
Αντώνης (σε μικρή ηλικία): Αρης Πλασκασοβίτης
Ρίτα(κόρη τους): Μαριαλένα Ροζάκη
Θεία Τζίνα(αδελφή της Καίτης): Εύα Σιμάτου
Μάρω(υπηρέτρια τους) : Βαγγελίνα Σκλαβενίτη
Στάθης: Πάνος Σταθακόπουλος
Αφηγητής Αντώνης: Γιώργος Τσούρμας
Μουσικοί επί σκηνής Αλέκος Βασιλάτος (Κοντραμπάσο), Διονύσης Βερβιτσιώτης (Βιολί), Σοφία Ευκλείδου (Τσέλο), Κώστας Ιωαννίδης (Κλαρίνέτο, Σαφόφωνο), Θόδωρος Κοτεπάνος (Πιάνο)
Φωτογράφος παράστασης: Τάκης Διαμαντόπουλος
Πληροφορίες για τα Μ.Μ.Ε. 210.5288164-210.5288196
Υπέρτιτλοι στα Αγγλικά: κάθε Πέμπτη από τις 12 Μαρτίου

ΣΤΗΛΗ ΘΕΑΜΑΤΩΝ
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ-ΘΕΑΤΡΟ REX ΣΚΗΝΗ «ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ», Πανεπιστημίου 48 , τηλ. 210.3305074, 210.7234567 (μέσω πιστωτικής κάρτας), στο www.ticketservices.gr και στο tickets.public.gr

Κρατήσεις συλλόγων: 210.7001468

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 20:30
Τετάρτη, Κυριακή στις 19:00

Τιμές εισιτηρίων: 25€ (Διακεκριμένη ζώνη), 18€ (Α΄ Ζώνη), 15€ (A΄Εξώστης), 5€ (Β΄ Εξώστης)
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη: 18€ (Διακεκριμένη ζώνη), 15€ (Α΄Εξώστης)
Κάθε Παρασκευή: 18€ (Διακεκριμένη ζώνη), 13€ (Α΄και Β΄ Εξώστης)
Ειδικές τιμές: Φοιτητικό-Νεανικό 10€ (εκτός διακεκριμένης ζώνης)
Ανω 65 ετών 10€ (κάθε Τετάρτη)
Κάρτα ανεργίας 5€ (κάθε Τετάρτη και Πέμπτη)
ΑΜΕΑ 5€ και συνοδός 5€ (καθημερινά & Σαββατοκύριακο)
Πολύτεκνοι 10€ (καθημερινά & Σαββατοκύριακο)

 «Τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από το να κάνεις την πλάκα σου και μερικές φορές κουράζομαι να κάνω πλάκα»

Γραμμένο πριν από μια πενταετία, το έργο της Γερμανό - Ελβετίδας δραματουργού και συγγραφέως Σιμπίλε Μπεργκ (συγγραφέας με βιβλία μεταφρασμένα σε 34 γλώσσες) είναι αδυσώπητα σύγχρονο, αφοπλίζοντας τον θεατή με την ειλικρίνεια και την αμεσότητά του. Πολύ εύστοχος είναι ο χαρακτηρισμός της συγγραφέα από το έγκυρο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, που την έχει αποκαλέσει ως: «το πιο βίαιο eye-liner της Γερμανίας».

Η Ελένη Ευθυμίου αναλαμβάνει να σκηνοθετήσει το «ΚΑΙ ΤΩΡΑ: Ο ΚΟΣΜΟΣ! ή Αυτό που αποκαλείτε Έξω, εμένα δεν μου λέει τίποτα» για το Εθνικό Θέατρο στη Σκηνή «Κατίνα Παξινού» του Rex. Η ταλαντούχα σκηνοθέτις, η οποία έχει θέσει τον πήχη πολύ ψηλά με τις καινοτόμες και, συγχρόνως, ευαίσθητες παρατάσεις της, προσωπικά ξεχωρίζω την τριλογία που έχει παρουσιάσει με την ομάδα Εν δυνάμει (μία κολεκτίβα νέων καλλιτεχνών με και χωρίς αναπηρία) αποφασίζει να παρουσιάσει τον θεατρικό μονόλογο της Μπεργκ, ως μια πολυφωνική παράσταση με οκτώ ηθοποιούς (συμπεριλαμβανομένης και της ίδιας). Ένα «όλο» που θα καταλήξει στο ένα και μοναδικό «εγώ» καθιστώντας ξεκάθαρα ότι τα συναισθήματα της μοναξιάς, της απογοήτευσης και της ματαίωσης, που βιώνει η σύγχρονη γυναίκα μέσα στην απαιτητική αλλά, τελικά, απόλυτα κενή καθημερινότητά της είναι καθολικά.

Το έργο παρουσιάζει την καθημερινότητα νεαρών γυναικών, οι οποίες μέσα στη σκληρή καπιταλιστική κοινωνία έχουν να παλέψουν και με τους προσωπικούς τους δαίμονες, αδυνατούν να πιστέψουν ότι υπάρχει πραγματικός έρωτας και, παρόλο, που περιφρονούν την αγορά, ζούν πουλώντας δικά τους φάρμακα για το σεξ στο διαδίκτυο. Νιώθοντας παγιδευμένες σε έναν κόσμο που προωθεί μονάχα πλασματικές ανάγκες και ψεύτικες επιλογές, έχουν χάσει κάθε κίνητρο κι αναρωτιούνται αν υπάρχει κάτι για το οποίο αξίζει να αγωνιστούν. Παράλληλα, είναι έντονο το ψυχαναλυτικό στοιχείο κι η επιρροή της οικογένειας στην ψυχοσύνθεση της ηρωίδας.

 

kai tora o kosmos texnes2 plus

 

 Η Σιμπίλε Μπεργκ έχει μπολιάσει το έργο της με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία, η ηρωίδα της, όπως κι εκείνη, είναι παιδί χωρισμένων γονιών με μητέρα αλκοολική. Παράλληλα, στο έργο ελοχεύει και το στοιχείο της ενοχής και της αυτοτιμωρίας ως αντίδραση στο νοσηρό οικογενειακό περιβάλλον. Όλη αυτή η κατάσταση την οδηγεί σε μια βίαιη συμπεριφορά χρησιμοποιώντας, κυρίως, λεκτική βία ενάντια σ' ένα σύστημα που την έχει εγκλωβίσει. Αποδέκτης όλου αυτού του μονολόγου είναι ο Άλεξ ή Αλέξανδρος ή Αλέκος ένα πρόσωπο του οποίου την ταυτότητα μαθαίνουμε λίγο πριν το φινάλε της παράστασης.

Η σκηνοθετική επιλογή της Ελένης Ευθυμίου να μην παρουσιάσει την παράσταση, ως μονόλογο αλλά ως ένα έργο συνόλου τη δικαιώνει. Ο χορός των γυναικών λειτουργεί σαν έναν δυναμικό σύνολο ενώ, ταυτόχρονα, δίνει την ευκαιρία και σε κάθε ηθοποιό ξεχωριστά να κάνει αισθητή την παρουσία και το ταλέντο της στις σκηνές, όπου υποδύεται την κεντρική ηρωίδα. Σαν ένας χορός αρχαίας τραγωδίας, στον οποίο κάθε φορά αλλάζει ο ρόλος της κορυφαίας, δίνοντας τη σκυτάλη στην επόμενη.Όλος ο θίασος (Ελένη Ευθυμίου, Στέλλα Νούλη, Κίττυ Παϊταζόγλου, Κατερίνα Παπανδρέου, Νάνσυ Σιδέρη, Καλλιόπη Σίμου, Νατάσσα Σφενδυλάκη και Αναστασία Χατζάρα) καταφέρνει, με μοναδική αμεσότητα, να επικοινωνήσει τόσο το χιούμορ, όσο και τις σκληρές αλήθειες του έργου, φέρνοντας τον θεατή αντιμέτωπο με την προσωπική του ενδοσκόπηση.Τα σκηνοθετικά ευρήματα, αν και κάποια από αυτά χιλιοειπωμένα, κεντρίζουν το ενδιαφέρον του θεατή, εξυπηρετώντας τη ροή της παράστασης, η διάρκεια της οποίας νομίζω ότι θα μπορούσε να ήταν μικρότερη. Αυτό, ίσως, ήταν και το μεγαλύτερό της μειονέκτημα, κατά τη γνώμη μου.Τα οκτώ κορίτσια εμφανίζονται ντυμένα με τις ίδιες σχολικού τύπου ποδιές (κουστούμια: Λουκία Χουλιάρα) και αποκαλύπτονται σιγά-σιγά. Η εξωτερική εμφάνιση κι οι ιδανικές αναλογίες είναι ένα από τα βασικότερα άγχη τους. «Είσαι το σώμα που δεν έχω. Θα ήθελα να είμαι μια από αυτές που βλέπω στην Τv» λέει μια από αυτές, ενώ λίγο αργότερα θα τραγουδήσουν όλες μαζί το ρεφρέν «Είμαι σαν μπόγος από φλούδες πορτοκάλι».

Η παράσταση γαργαλάει τα συναισθήματα των θεατών με πολλές εναλλαγές από το κωμικό στο δραματικό στοιχείο και μ' ένα υπέροχα εμπνευσμένο φινάλε, που συγκινεί και κλείνει το μάτι στο κοινό.Λιτά τα πολυμορφικά και λειτουργικά σκηνικά της Ζωής Μολυβδά Φαμέλη, που συμπληρώνονται εικαστικά από τους φωτισμούς της ίδιας και τα live video του Δημήτρη Ζάχου. Εύστοχη και μέσα στο κλίμα του έργου η μουσική του Λευτέρη Βενιάδη (Κρουστά παίζει ζωντανά στη σκηνή ο Γιώργος Μπουκαούρης ). Πολύ καλή κι η δουλειά της Ανδρονίκης Μαραθάκη στην κίνηση, με επιρροές χιπ-χοπ και ντίσκο ξεφαντώματος.

Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση, ενός πολύ δυνατού σύγχρονου κειμένου που δικαιώνει την ύπαρξή του στο ρεπερτόριο της Πειραματικής Σκηνής, ενώ απευθύνεται, κυρίως, σε ένα γυναικείο κοινό με εύρος ηλικίας από τα mid '20s μέχρι τα late '30s, το οποίο σίγουρα θα ταυτιστεί με πολλές από τις ατάκες του, αφορά, τελικά, πολύ μεγαλύτερη μερίδα θεατών.

 

 

Κίττυ Παϊταζόγλου: «Στην Ελλάδα Τα Πράγματα Γίνονται Από Ενθουσιασμό, Λαχτάρα Και Με Πολύ Προσωπικό Κόστος»

 

Η Ελένη Ευθυμίου Και Ο Δημήτρης Ζάχος Μας Μιλούν Για Μια Σπάνια Χορωδία

Μια εβδομάδα πριν την πρεμιέρα του «Hotel Éternité», ο Αργύρης Ξάφης μιλά και φωτογραφίζεται για το texnes-plus.

Συνέντευξη: Γιώτα Δημητριάδη

Φωτογραφίες: Κοσμάς Ινιωτάκης 

 Το ραντεβού μας είναι στο φουαγιέ του Εθνικού Θεάτρου, λίγο μετά την πρόβα για τη νέα παράσταση του Γιάννη Καλαβρινού, στην οποία και πρωταγωνιστεί, το «Hotel Éternité».

Ο Αργύρης Ξάφης έχει απαχθεί και στη θέση του εμφανίζεται ένας πολύ νεότερος κι εντυπωσιακά, πιο αδύνατος άνδρας, το ίδιο χαρισματικός με εκείνον και πολύ πιο ήρεμος, όπως μου αποκαλύπτει.

Εντυπωσιασμένη, ακόμα, από την ερμηνεία του στην παράσταση «Ρίττερ, Ντένε, Φος» σε σκηνοθεσία Μαρίας Πρωτόπαππα στο Θεάτρο Τέχνης, του λέω πως για μένα ήταν, ίσως, η καλύτερη ερμηνεία του μέχρι σήμερα.

Χαμογελάει και μου απαντάει: «Οφείλεται στο έδαφος που προετοιμάζουν τα κορίτσια (Στεφανία Γουλιώτη και Λουκία Μιχαλοπούλου). Όταν τις παρακολουθείς μέσα από την κουίντα, δεν έχεις επιλογή. Λες ή θα βγω ή δεν θα βγω! Προετοιμάζουν το γήπεδο για έναν ωραίο αγώνα».

Σε λίγες μέρες, μετά το ψυχιατρείο, όπου πέρασε μεγάλο μέρος της ζωή του, ως Φος, στον ρόλο του Τόμας Μπέρνχαρντ, θα γίνει υπάλληλος σ’ ένα φανταστικό ξενοδοχείο στη μέση του πουθενά και θα παλεύει με τους δαίμονες που προκαλεί ο ανελέητος χρόνος στους ανθρώπους.

ksafis 2 texnes plus

 

Μείον 30 κιλά!

Αδυνάτισα με τη νηστειοθεραπεία. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος διατροφής, που σε μαθαίνει πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι με το φαγητό. Για παράδειγμα σε μαθαίνει ότι πρέπει να μασάς πολλές φορές την τροφή σου. Για να φάω κρέας θα πρέπει να μασήσω την κάθε μπουκιά 50 φορές, γι’αυτό και πλέον τρώω μια φορά την εβδομάδα. Φτάνεις στο σημείο να τρως όπως έτρωγαν παλιά οι άνθρωποι.

«Ρίττερ, Ντένε, Φος» ...για τόσο λίγο;

Όταν βρεθήκαμε με τα κορίτσια (Στεφανία Γουλιώτη, Λουκία Μιχαλοπούλου και Μαρία Πρωτόπαππα) θέλαμε να πάμε το «Ρίττερ, Ντένε, Φος» όλη τη χρονιά, αλλά η παραγωγή θεωρούσε ότι ήταν δύσκολο να πάει για ολόκληρη τη σεζόν.

Τώρα, βέβαια με την επιτυχία που σημείωσε έχουν αλλάξει γνώμη, αλλά δυστυχώς όλοι μας έχουμε κλείσει για την άλλη μισή χρονιά δουλειές.

 

ksafis 3 texnes plus

 

 

Πρώτη συνεργασία με τον Γιάννη Καλαβριανό

Με τον Γιάννη (Καλαβριανό) προσπαθούμε 4-5 χρόνια να συνεργαστούμε. Όταν του έγινε η πρόταση από το Εθνικό Θέατρο να γράψει και να σκηνοθετήσει ένα έργο, πριν καν το γράψει είπαμε ότι θα δουλέψουμε μαζί! Το μόνο που μου είχε πει είναι ότι σκέφτεται κάτι σχετικά με τον χρόνο και τη φθορά που επιφέρει.

«Hotel Éternité»

Είναι ένα πάρα πολύ ωραίο κείμενο, με τη γνωστή ευαισθησία της γραφής του Γιάννη, αλλά διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα, καθώς μοιάζει με θρίλερ.

Είναι ένα ξενοδοχείο στη μέση του πουθενά, στόχος του είναι να βοηθάει όσους ανθρώπους έχουν θέμα με τον χρόνο. Είτε για παράδειγμα αυτούς που θέλουν να παγώσουν τον χρόνο, γιατί είναι μια καλή περίοδος της ζωής τους, είτε εκείνους που για κάποιο λόγο έχουν περιορισμένο χρόνο ζωής (π.χ λόγω μιας αρρώστιας) θέλουν στον χρόνο που τους απομένει να ζήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα. Όλοι οι ρόλοι αφορούν τους ανθρώπους, οι οποίοι δουλεύουν σ’ αυτό το ξενοδοχείο και που προσπαθούν με διάφορους τρόπους να τιθασεύουν τον χρόνο, που άλλοτε τρέχει κι άλλοτε δεν κυλάει καθόλου.

 

ksafis 4 texnes plus

 

 

Ο ρόλος μου

Εγώ είμαι ο εραστής και το δεξί χέρι της διευθύντριας κι ιδιοκτήτριας, η οποία έχει κληρονομήσει την επιχείρηση από τους γονείς της και τη συνεχίζει η ίδια. Ο δικός μου ρόλος είναι αυτός που φέρνει ένα κομμάτι τεχνογνωσίας στην επιχείρηση. Προσπαθεί να στηθεί όλο αυτό πιο πειστικά.

Σκέψου ότι αλλάζουμε την ημέρα με τη νύχτα, αλλάζουμε το εικοσιτετράωρο σε δωδεκάωρο, τους δημιουργούμε εμπειρίες συμπυκνωμένης ζωής κ.λ.π ανάλογα με την περίπτωσή τους. Στην παράσταση δεν βλέπουμε κανέναν από τους επισκέπτες του ξενοδοχείου. Παρακολουθούμε μόνο τους ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται εκεί κι όλα όσα κάνουν για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες. Κανείς τους δεν έχει πάει να εργαστεί εκεί μόνο για βιοποριστικούς λόγους, όλοι έχουν κάτι πιο σημαντικό που τους ενώνει μ’ αυτή τη δουλειά.

Η σχέση μου με τον χρόνο

Νομίζω, ότι όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, θέλω να είναι πολύς και πολύτιμος! Τον σπαταλάω, όμως, γιατί συνεχώς όλο κάτι προκύπτει και παίρνει τη θέση κάποιου σημαντικού πράγματος. Όσο μεγαλώνεις και πατάς περισσότερο στα πόδια σου, στο κομμάτι των απαιτήσεων που μπορείς να έχεις, τόσο περισσότερο κερδίζεις χρόνο, έχοντας παράλληλα όμως έντονα την αίσθηση ότι είναι λιγότερος.

 ksafis 5 texnes plus

 

Θα ήθελα περισσότερο χρόνο για...

Διακοπές! Αυτό νιώθω ότι έχω στερηθεί κι όσο περνά ο χρόνος είναι σαν να μου το στερούν περισσότερο ή εγώ να το στερώ από τον εαυτό μου.

Δεν έχω το περιθώριο να πω ότι «Δεν θα δουλέψω μια σεζόν!»

Δεν προέρχομαι από πλούσια οικογένεια, ούτε έχω κάποια έξτρα εισοδήματα. Ζω από τη δουλειά μου. Μπορώ να μην δουλέψω κάποιους μήνες, αν μου τύχει ένα θέμα υγείας αλλά δεν μπορώ μην δουλέψω κι έτσι απλά να κάτσω να κάνω διακοπές.

Αν μπορούσα να παγώσω τον χρόνο σε μια περίοδο...

Αν ήξερα ότι έχω παγώσει σε μια εποχή και δεν θα μπορούσα να φύγω από αυτή δεν θα ήθελα να το κάνω! Πιστεύω ότι αν γνώριζα κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσα ποτέ να το χαρώ!

 

ksafis 7 texnes plus

 

Αυτή την περίοδο...

Χαίρομαι που έχω μια τάση μεγάλης αλλαγής στη ζωή μου. Έχω ανάγκη από πράγματα που δεν τα έχω δοκιμάσει και με προκαλούν πολύ να τα κάνω. Από καινούργια κείμενα και συνεργασίες ή στις υπάρχουσες πράγματα που δεν έχουμε ξανακάνει, όπως τώρα με τους ΠΥΡ, που ετοιμάζουμε ένα καινούργιο εκπληκτικό έργο, το «Μάκιναλ» της Σόφι Τρέντγουελ. Τελείωσα τη μετάφραση, η οποία ήταν ιδιαίτερα απαιτητική. Σκέψου, ότι πέρσι με τις επιχορηγήσεις είχα μεταφράσει ένα-δύο κομμάτια και μου πήρε τόσους μήνες να την ολοκληρώσω! Είναι ένα έργο με εννέα σκηνές στο σύνολό του. Μπορεί να υπάρχει μια σκηνή δικαστηρίου, η οποία να είναι 15 σελίδες, να παίζουν είκοσι άτομα κι ο καθένας να πετάει μια λέξη και εσύ να πρέπει να το μεταφράσεις μ’ έναν τρόπο, ώστε να μην είναι τεχνική μετάφραση, αλλά θεατρική!

ΠΥΡ, η ομάδα μου

Πέρσι κάναμε την «Ορέστεια», που δεν ήταν στα πλάνα μας, αλλά επιλέχθηκε η Ιώ Βουλγαράκη να σκηνοθετήσει και δουλέψαμε όλοι σαν ομάδα. Η τελευταία παράσταση «Μόλλυ Σουήνη» έγινε πριν δύο χρόνια, απλά πήγε για 2η χρονιά επανάληψη. Η προηγούμενη ήταν η «Άφιξις» πριν ενάμιση χρόνο κι η «Μισσαλοδοξία» πριν δύο χρόνια. Ουσιαστικά έχουμε κάνει πέντε δουλειές από το 2012 μέχρι σήμερα.

Είχαμε πει από την αρχή ότι είναι ζητούμενο αυτής της ομάδας να μην υπάρχει η αίσθηση της εξάρτησης μεταξύ μας, ώστε όσο είμαστε να είμαστε, επειδή θέλουμε να είμαστε ομάδα και όχι επειδή δεν έχουμε άλλη πρόταση, που και αυτό είναι πολύ ανθρώπινο και το καταλαβαίνω, αλλά πρέπει να το ξεπεράσεις για να είσαι ενεργός καλλιτεχνικά. Δεν μπορείς να βασίσεις μια μακροχρόνια συνεργασία στην εξάρτηση, γιατί δημιουργεί προβλήματα.

Το κριτήριό μου για να πω «ναι» σε μια συνεργασία είναι...

Το ένστικτό μου! Σκέψου ότι και τώρα με το «Hotel Éternité» δεν υπήρχε έργο όταν μου έκανε την πρόταση ο Γιάννης (Καλαβριανός).

 ksafis 6 texnes plus

 

 

Μας κυνηγούν οι «Άγριες Μέλισσες»...

Είναι απλοικό να πούμε ότι ο κόσμος δεν πάει θέατρο, γιατί παρακολουθεί τη σειρά. Ο κόσμος βλέπει τις «Άγριες Μέλισσες» αλλά το κάνει για πολλούς λόγους. Πρώτα απ’ όλα, γιατί δεν έχει χρήματα για να βγει κι η σειρά είναι δωρεάν, τις βλέπει γιατί είναι σίγουρα καλύτερες από το μηδέν που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια κι επειδή, επιτέλους, βλέπει πολύ καλούς ηθοποιούς! Όλοι λένε «Πού ήταν αυτοί οι ηθοποιοί τόσα χρόνια!» κι εμείς λέμε ότι «Εδώ, είμαστε και δουλεύουμε τόσα χρόνια!». Δεν είναι μόνο ότι είναι πλούσια παραγωγή, είναι ότι και το κοινό δεν είναι πλούσιο και πολλές φορές δεν έχει και διάθεση να βγει έξω. Το είδαμε αυτό και στην αγορά την άσχετη με το θέατρο που έπεσε 20-30%...Οι άνθρωποι δεν βγήκαν να ψωνίσουν! Θέατρο θα πάνε; Αν και θέατρο θα έπρεπε να πάνε...Παρ’ όλα αυτά, καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό που συμβαίνει. Το βλέπω και με την οικογένειά μου και τους γύρω μου, ζορίζονται οι άνθρωποι και χρειάζονται εμψύχωση!

Υπερπληθώρα ηθοποιών

Το πρόβλημα ξεκινάει από το ίδιο το σύστημα, που έχει δημιουργήσει μια παραγωγή 600-700 ηθοποιών κάθε χρόνο κι όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να εργαστούν. Οι αντίστοιχες πληθυσμιακά χώρες του πλανήτη βγάζουν, το πολύ, 60 ηθοποιούς κάθε χρόνο. Όσο καλλιτεχνικός λαός και να είμαστε, που είμαστε, υπάρχει ένας μηχανισμός εκμετάλλευσης των ανθρώπων που λέει: «Εφόσον μπορείς να κάνεις τον άλλον να γελάει μ’ ένα ανέκδοτο μπορείς να γίνεις ηθοποιός και δεν χρειάζεται να σπουδάσεις κάτι ιδιαίτερο. Θα βγεις και θα έχεις δουλειά».

Έτσι έχουμε φτάσει τις 1.800 με 2.000 παραστάσεις τον χρόνο και το κοινό έχει σαστίσει και δεν ξέρει που να κατευθυνθεί. Αυτό είναι ένα ντόμινο πολλών πραγμάτων κι η ευθύνη των καλλιτεχνών αφορά στη διεκδίκηση της αξίας της δουλειάς τους. Οι ηθοποιοί, σήμερα, πληρώνουν για να παίξουν, αυτό δεν εκτιμάται από το κοινό. Αντίθετα θα πρέπει να διεκδικήσουν αμειβόμενοι να βελτιώσουν τις συνθήκες εργασίας τους.

ΣΕΗ

Ήμουν τέσσερα χρόνια στο ΣΕΗ και μάλιστα πολύ ενεργό μέλος. Επειδή, όμως, δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου κλάδος, απογοητεύτηκα και τα παράτησα. Ασχολήθηκα με τις διεθνείς σχέσεις και προσπάθησα να καταλάβω, γιατί σ’ αντίθεση με το εξωτερικό, δεν έχουμε μηχανισμούς που να δουλεύουν έτσι, ώστε κι όλοι να πληρώνονται και το κοινό να απολαμβάνει γεμάτες παραγωγές. Δυστυχώς, το πρόβλημα ξεκινάει από τις δραματικές σχολές κι από το γεγονός ότι δεν υπάρχει κανένα φίλτρο για το ποιος μπορεί να ανοίξει μια σχολή και ποιος μπορεί να διδάξει σ’ αυτήν.

 

ksafis 8 texnes plus

 

Οι μαθητές μου

Αυτό που ξεκίνησα εγώ στην σχολή, γεγονός που συμβαίνει χρόνια στις σχολές του εξωτερικού, είναι ότι αναλαμβάνω ένα έτος από την αρχή, από τις εισαγωγικές εξετάσεις. Διαλέγω, δηλαδή, την ομάδα που θα περάσει στη σχολή και δουλεύω με τα παιδιά, μέχρι να αποφοιτήσουν στο τέταρτο έτος.

Επιπλέον, είμαι υπεύθυνος για όλο το πρόγραμμα σπουδών τους: από τη δραματουργία μέχρι την ξιφασκία. Μ’ αυτόν τον τρόπο έχουν κάπου να «λογοδοτήσουν» για την πρόοδό τους, αλλά και τον φόβο ότι θα κοπούν. Γιατί κόβονται οι μαθητές στο Ωδείο, δεν τελειώνουν όλοι όσοι ξεκινάνε. Σ’ αντίθεση με πολλές άλλες δραματικές σχολές, όπου οι καθηγητές αλλάζουν κάθε εξάμηνο και τα παιδιά ακούνε άλλα από τον έναν και άλλα από τον άλλον κι αποπροσανατολίζονται.

Μέχρι σήμερα έχω βγάλει δύο φουρνιές ηθοποιών κι είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτά τα παιδιά! Όλοι τους δουλεύουν.

Το Ωδείο είναι η μοναδική ελληνική δραματική σχολή που έχει μπει στον παγκόσμιο οργανισμό δραματικών σχολών. Είμαστε στις 15 καλύτερες σχολές στον κόσμο και, σήμερα, διαθέτουμε και την καλύτερα εξοπλισμένη αίθουσα black box στην Ελλάδα.

Μόνο μια οπτική του ρόλου μπορείς να κατακτήσεις....

Ούτε καν μια μεριά! Μόνο την οπτική του κάθε ηθοποιού κι αυτό είναι και το ωραίο στο θέατρο, γιατί η κάθε οπτική είναι ιδιωτική κι αποκαλύπτει στους άλλους κάτι που δεν γνώριζαν. Αν δεν υπάρχει η προσωπική οπτική του καλλιτέχνη, όλες οι ερμηνείες θα ήταν ίδιες.

Σκηνοθετώ...

Μόνο όταν ξέρω ότι αυτό το έργο δεν θα ενδιέφερε κανέναν άλλο, γι’ αυτό κι έχω σκηνοθετήσει μόνο 4 φορές στη ζωή μου. Γεγονός που θα ξανακάνω μ’ ένα εκπληκτικό κείμενο του Κρίστοφερ Μπρετ Μπέιλι, την Άνοιξη στο Skrow. Σε μια παράσταση που θα παίζουν αγαπημένοι μαθητές μου, οι οποίοι σήμερα, ήδη, ξεχωρίζουν στον χώρο κι είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτούς.

Διαφορετικά, πιστεύω ότι υπάρχουν σκηνοθέτες, οι οποίοι είναι καταπληκτικοί επαγγελματίες και ξέρουν να οργανώσουν τα πράγματα πολύ καλύτερα. Προτιμώ να δουλεύω ως ηθοποιός και να δίνω στον εαυτό μου την ελευθερία να κάνει ακόμη και λάθη.

Στην Ελλάδα έχουμε εξαιρετικούς σκηνοθέτες και σπουδαίους ηθοποιούς, όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι μάλλον νοσταλγός του Rock and Roll....των παλιών εποχών!

ksafis 9 texnes plus

Νοσταλγώ...

Δεν γίνεται να μην νοσταλγώ το «Αμόρε», ήταν μια μοναδική συγκυρία. Ξέρω ότι είναι ανεπιστρεπτί κι αυτό έχει γραφτεί βαθιά μέσα μου. Παρ’ όλα αυτά, θα ήμουν αχάριστος να μην πω ότι ήταν μια πολύ λαμπερή εποχή για όλους μας. Υπήρξε υπόδειγμα συνεργασίας πολλών ανθρώπων: ο τρόπος που στήριζε η μια παράσταση την άλλη ήταν μοναδικός. Ήταν όλοι για όλους, έπαιζαν δεν έπαιζαν, υπήρχε η λογική ότι όλοι έκαναν τα πάντα για να βοηθοήσουν. Υπήρχε μια μεγάλη αίσθηση ισοτιμίας, ανεξαρτήτως από τα πόσα χρόνια είχες ξεκινήσει κι αυτό οφειλόταν στον Γιάννη (Χουβαρδά), που είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια τρομερή ισορροπία μεταξύ μας.

Η νέα χρονιά σε προσωπικό επίπεδο....

Θα ήθελα επειδή είμαι σε φάση που μετακομίζω, να έχω καταφέρει να μπω στο σπίτι, που έχω σημαδέψει κι έχω βρει και μέχρι να τελειώσει η χρονιά να έχω καταφέρει να είμαι χαρούμενος μέσα σ’ αυτό το σπίτι, έχοντας καταφέρει να το στήσω όπως το φαντάζομαι.

Ακούω πάρα πολύ...

Μουσική, ατελείωτη μουσική....Ένα κλάσμα του δευτερολέπτου να έχω ελεύθερο αυτό κάνω.

Μέλος μια διαφορετικής αναρχίας....με κώδικες και bitcoins

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια ασχολούμαι με το bitcoin και με την έννοια της αποκέντρωσης της εξουσίας και πώς αυτό επιτυγχάνεται μέσω της τεχνολογίας. Βλέπεις τι γράφει εδώ; (μου δείχνει την μπλούζα του) Paralelni Polis, αυτό είναι μια κολλεκτίβα, που ξεκίνησε από την Πράγα και υπάρχει πίσω της μια ιδεολογία κρυπτοαναρχίας, καμία σχέση με την αναρχία που έχουμε στην Ελλάδα, γιατί το «κρύπτο» αναφέρεται στην κρυπτογραφία και πως αυτή μέσω της ιδιωτηκότητας και του κώδικα μπορούν να συμβαίνουν πράγματα, χωρίς να χρειάζονται την παρέμβαση της κεντρικής εξουσίας ή κάποιου άλλου μεσάζοντα. Υπάρχει, πλέον, κώδικας που δεν χρειάζεται την τράπεζα για τις συναλλαγές μας ή όποιον άλλον μεσάζοντα, όπως για παράδειγμα έναν δικηγόρο.

*Ακολουθεί αναλυτικό παράδειγμα συναλλαγής με bitcoins για να κατανοήσει η ανίδεη δημοσιογράφος. Τελικά ο Αργύρης είναι καλός δάσκαλος.

ksafis 10 texnes plus

 

 

«Hotel Éternité» του Γιάννη Καλαβριανού από 18/1/2020 στη σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού Θεάτρου.

Σκηνθεσία: Γιάννης Καλαβριάνος

Παίζουν οι: Δέσποινα Γιαννοπούλου , Γιώργος Γλάστρας, Μαρία Κατσιαδάκη, Χρήστος Κραγιόπουλος, Νίκος Λεκάκης, Χριστίνα Μαξούρη, Αλεξία Μπεζίκη, Αργύρης Ξάφης.

 

«Έτσι πεθαίνουμε» του Κρίστοφερ Μπρετ Μπέιλι από 24/4/2020 στο Skrow

Σκηνοθεσία: Αργύρης Ξάφης

Παίζουν: Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Μαρία Δαμασιώτη, Ιώκο Ιωάννης Κοτίδης, Γιώργος Δικαίος, Μαίρη Μηνά,Βασίλης Ντάρμας, Ανδρέας Παπανικόλας

«Μάκιναλ» της Σόφι Τρέντγουελ από την Ομάδα ΠΥΡ από 27/4/2020 στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Σκηνοθεσία: Ιώ Βουλγαράκη

Παίζουν: Δέσποινα Κούρτη, Αργύρης Ξάφης, Κώστας Κορωναίος, Δημήτρης Γεωργιάδης, Αμαλία Καβάλη, Μάνος Κοντός

 

Διαβάστε επίσης:

 

Στεφανία Γουλιώτη: «Στις Πρόβες Διαλύομαι Γνωρίζοντας Τον Εαυτό Μου»

 

Η Μαρία Πρωτόπαππα Δεν Έγινε Γιατρός Και Υπήρξαν Φορές Που Το Μετάνιωσε (Συνέντευξη)

 

Η Λουκία Μιχαλοπούλου Έγινε Ηθοποιός, Γιατί Ονειρευόταν Να Παίξει Στην Επίδαυρο (Συνέντευξη) 

Από τον Αναστάση Πινακουλάκη

Για πρώτη φορά στο Εθνικό και μάλιστα σε καινούργια μετάφραση παρουσιάζεται στο Εθνικό Θέατρο «Το καινούργιο σπίτι» του Κάρλο Γκολντόνι από τους Bijoux de Kant

Πρεμιέρα έκανε την προηγούμενη εβδομάδα στην σκηνή Μαρίκα Κοτοπούλη/Ρεξ η παράσταση «Το Καινούργιο Σπίτι» σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη. Το έργο «La casa nova» γραμμένο στην βενετσιάνικη διάλεκτο από τον Carlo Coldoni ανέβηκε για πρώτη φορά στην σκηνή το 1760, ενώ στην χώρα μας έχει κάνει μια μικρή διαδρομή. Στο ΚΘΒΕ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1994 σε μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη και σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Στο Εθνικό Θέατρο τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για το «βάφτισμα» του πυρός, κι αυτό οφείλεται στην ιδιαίτερα δραστήρια δραματολόγο του, Ειρήνη Μουντράκη που μετέφρασε το έργο.


Για τους γνώστες των θεατρικών πραγμάτων, η Ειρήνη Μουντράκη δεν είναι μια κοινή θεατρολόγος. Από τη μία έχει μια οργανική θέση στο Εθνικό Θέατρο κι από την άλλη μελετά αδιάκοπα θεατρικά έργα, κλασσικούς συγγραφείς αλλά και τις νέες τάσεις στο εγχώριο θέατρο. Πρόσφατα έφερε εις πέρας τη διδακτορική της διατριβή στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Αυτή η εργασία, οδήγησε στην πρόσφατη πλούσια έκδοση με τίτλο «Carlo Goldoni. Η ζωή, το έργο του και η πρόσληψή του στην Ελλάδα», από τις Εκδόσεις Αιγόκερως. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως είναι μια πολύ ελκυστική συγκυρία, που ανεβαίνει φέτος για πρώτη φορά «Το καινούργιο σπίτι» του Γκολντόνι, συνεχίζοντας την μακρά παραστασιογραφία  του Ιταλού κωμωδιογράφου στη χώρα μας.

 

to kainourio spiti texnes plus

 

Οι φρεσκοπαντρεμένοι Αντζολέτο και Καικίλια ετοιμάζουν το καινούργιο τους σπίτι. Η Καικίλια είναι ιδιότροπη, αγαπά την πολυτέλεια και την κομψότητα. Ο Αντζολέτο είναι ερωτευμένος και άφραγκος, ανίκανος να αντισταθεί στις απαιτήσεις της. Μια φρενήρης κινητικότητα ζωντανεύει τον μικρόκοσμό τους αποκαλύπτοντας τα φλέγοντα ζητήματα της εποχής του Γκολντόνι.
Η επιλογή του έργου –αν και όχι τόσο γνωστό- είναι ιδιαίτερα εύστοχη, αφού καυτηριάζει την τάση για τρυφή και ακριβή ζωή, χωρίς σύνεση και οικονομία. Ο Αντζολέτο φαίνεται να μην υπολογίζει το χρήμα και να μην έχει έγνοιες ζώντας ευθυνόφοβα, οκνηρά και «επιδεικτικά» τη ζωή του. Οι εύκολες ταυτίσεις με την σημερινή εποχή της oικονομικής κρίσης, δεν στερούν καθόλου από το έργο την ανεμελιά του, τον εύθυμο χαρακτήρα και τον εξαιρετικό ρυθμό κι αυτό οφείλεται κατεξοχήν στη μετάφρασή του, και στην οικουμενική δυναμική της κλασσικής ιταλικής κωμωδίας. Φέτος μάλιστα, τυγχάνει αμφότερες οι κρατικές σκηνές μας, να έχουν στο ρεπερτόριό τους έργα του Γκολντόνι, αφού πέρα από το «Καινούργιο Σπίτι» του Εθνικού Θεάτρου, παρουσιάζεται για δεύτερη σεζόν το διασημότερο «Υπηρέτης Δύο Αφεντάδων» σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ και σκηνοθεσία Μιχάλη Σιώνα στο ΚΘΒΕ.

 

to kainourio spiti texnes plus2


Η παράσταση

Η νέα δουλειά των Bijoux de Kant στο Εθνικό Θέατρο καταθέτει μια καθαρή αισθητική πρόταση για την πρόσληψη της κωμωδίας του Γκολντόνι. Η βασική ιδέα της σκηνοθεσίας του, είναι η αποδόμηση της κλασσικής τυποποιημένης σωματικής παρτιτούρας/εκφραστικής ταυτότητας των χαρακτήρων του έργου κι η σύνθεση νέων βασισμένων σε διάφορες τάσεις από την ποπ κουλτούρα από το ’50 και μετά. Έτσι ο κάθε ηθοποιός της παράστασης «παίζει» μ’ έναν άλλο τύπο, συνομιλώντας με τον πυρήνα του ρόλου τους.
Ξεκινώντας η παράσταση, αυτό που αιχμαλωτίζει τον θεατή είναι το εντυπωσιακό σκηνικό του Κωνσταντίνου Σκουρλέτη που θυμίζει νεοκλασσικό μνημειώδες κτίσμα. Στο κέντρο του σκηνικού δεσπόζει το άγαλμα ενός αγγέλου που είναι «κλεμμένος» από το γλυπτό του κυπριακής καταγωγής γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου στην Πλατεία Καρύτση, μπροστά από το κτίριο της Παλιάς Βουλής. Οι ασπρόμαυρες πλάκες στο δάπεδο του σκηνικού θυμίζουν τα μαρμάρινα δάπεδα των πολυτελών κτισμάτων, ενώ η αίσθηση των «διαπεραστικών» τοίχων του σπιτιού συνάδει άριστα με το ύφος των κωμωδιών του Γκολντόνι.  


Αυτό που ξενίζει ωστόσο –ήδη από τις φωτογραφίες της παράστασης (Πάτροκλος Σκαφίδας)- είναι τα κοστούμια της παράστασης που φαινομενικά δεν έχουν κάποια σύνδεση μεταξύ τους. Ο Κωνσταντίνος Σκουρλέτης φοράει στους ηθοποιούς μια πολύ έντονη φυσιογνωμία, ή για να μιλήσουμε με όρους δραματουργικούς, έναν «τύπο».

Έτσι, η Λουτσέττα (Στέλλα Βιογιατζάκη) παρουσιάζεται ντυμένη ως Sailor Moon, η Καικιλία (Εύη Σαουλίδου) ως Μαρία Αντουανέτα, η Μενεγκίνα (Ιωάννα Κολλιοπούλου) ως disco girl, o Σιγκουάλντο (Αντώνης Γκρίτσης) ως ποπ ροκ θρύλος κ.ά. Όπως γίνεται αισθητό, τα κοστούμια αυτά φέρουν μια συγκεκριμένη σημειολογία στην κίνηση και την ατμόσφαιρα της εποχής τους, κι άρα υποβάλλουν τους ηθοποιούς σε μια διαδικασία να παίζουν ταυτόχρονα και τον χαρακτήρα τους και τον τύπο του κοστουμιού τους. Στην ιδιαίτερα τυπολογία της παράστασης καθοριστικό ρόλο παίζει η κίνηση του Τάσου Καραχάλιου, ο οποίος εμφανίζεται και επί σκηνής. Αυτή η ανάγνωση είναι ιδιαίτερα εύγλωττη, και «εξηγεί» στον σύγχρονο θεατή την έννοια της κλειστής φόρμας της ιταλικής κωμωδίας, όμως νομίζω δεν καταφέρνει να «δέσει». Επιφυλάσσομαι βέβαια γιατί παρακολούθησα την παράσταση στην πρεμιέρα της.


Η παράσταση «Το καινούργιο σπίτι» αν μη τι άλλο ευτυχεί να διαθέτει πέρα από τα εντυπωσιακά σκηνικά και κοστούμια έναν εξαιρετικό θίασο με πολυσχιδείς δυνατότητες. Ο θίασος αυτός διακρίνεται για την αστείρευτη ενέργειά του και για τον αυτοσαρκασμό των χαρακτήρων που υποδύονται. Ξεχωρίζουν η Εύη Σαουλίδου και η Ιωάννα Κολιοπούλου τόσο για τους χαρακτήρες που χτίζουν όσο και τη μεταξύ τους χημεία. Πιο κοντά στον χαρακτήρα του έργου νομίζω είναι ο Θανάσης Δήμου, που με το ιδιαίτερο χιούμορ που ούτως ή άλλως διαθέτει, προκαλεί το γέλιο χωρίς να δείχνει αφελής. Είναι πολύ κοντά στον τύπου του Πανταλόνε, του τσιγκούνη γέρου, που δημιουργεί προβλήματα στους νεαρούς ερωτευμένους, αλλά στο τέλος αναγκάζεται να συναινέσει και καταλήγουμε σε happy ending.


Αυτό που ελαττώνει τη δυναμική της φόρμας της παράστασης, γιατί δεν πατάει πάνω στη δραματουργία, είναι κατά τη γνώμη μου η παρουσία των δύο βουβών σκηνικών ρόλων, των δύο πολύ γοητευτικών ανδρείκελων. Οι δύο άντρες εμφανίζονται σαν drag personas με ψηλοτάκουνα και γούνες, και περιφέρονται σε διάφορες εικόνες της παράστασης δίνοντας μια πιο queer κατεύθυνση στην παράσταση χωρίς όμως ιδιαίτερη δραματουργική βάση. Σε σημεία μάλιστα νομίζω πως επισκίαζαν τους πρωταγωνιστές της παράστασης.


Ασχέτως από τις επιφυλάξεις μου, η παράσταση των Bijoux de Kant είναι μία από τις πιο ολοκληρωμένες και «ηχηρές» και όλα κάπου δένουν και μοιράζονται φως και λάμψη. Το «Καινούργιο σπίτι» είναι μία παράσταση που αν βρει το ρυθμό της, μπορεί να συνεπάρει τους θεατές σε μία ατμόσφαιρα που είναι ήδη «εκεί».

«Πάρε τη λέξη μου, δώσε μου το χέρι σου» είναι το μότο του Εθνικού θεάτρου.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης, με την Έρι Κύργια στο πλευρό του, ξεκίνησε τη σημερινή συνέντευξη Τύπου (14/10) με μια προσωπική εξομολόγηση: «Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος,γιατί  από τη θέση αυτή, βρίκομαι στο χώρο που μεγάλωσα».Συμπληρώνοντας ότι : «Όταν ανέλαβα αυτή τη θέση, όλοι οι φίλοι μου ,και η κυρίως  η μητέρα μου, μου είπαν πού πας; Η απάντησή μου ήταν ότι δεν είμαι τρελός, αλλά στα 55 μου θέλω να προσπαθήσω να κάνω κάτι πιο χειροπιαστό».

Ο στίχος του Ανδρέα Εμπειρίκου «Πάρε τη λέξη μου, δώσε μου το χέρι σου» ήταν ένα στίχος που καθόρισε την ζωή και την καριέρα του Δημήτρη Λιγνάδη, όπως εξομολογήθηκε, γι’ αυτόν και τον επέλεξε, ως μότο για όλα τα χρόνια, που θα βρίσκεται στο τιμόνι του Εθνικού θεάτρου.

Στόχος της διεύθυνσής του, όπως είπε, είναι να διατηρήσει την έννοια του «εύρους και του βάθους», να στοχεύσει στο «όφελος και στην ωφέλεια», χωρίς να ξεχνά στιγμή την «Επιστήμη και την Τέχνη».

«Το Εθνικό Θέατρο το χρηματοδοτεί το κράτος. Οι πολίτες φορολογούνται και γι’ αυτό το Εθνικό οφείλει να κάνει επιλογές που έχουν εύρος, δηλαδή επιλογές που απευθύνονται σ’ όλο τον ελληνικό λαό. Στόχος είναι να μην μείνει έξω από τη βεντάλια του Εθνικού, ούτε ένας Έλληνας πολίτης» δήλωσε ο Δημήτρης Λιγνάδης.

Έμφαση θα δοθεί στον εκπαιδευτικό σκοπό του θεάτρου, που είναι άλλωστε γραμμένο στις αρχές του καταστατικού του Εθνικού Θεάτρου, από την πρώτη στιγμή, από την εποχή ακόμη που ήταν Βασιλικό Θέατρο. 

Ο Δημήτρης Λιγνάδης ανακοίνωσε και την απόφασή του να μετονομαστεί το ισόγειο REXσε σκηνή «Ελένη Παπαδάκη» και η σκηνή του «REX» να παραμένει ανοιχτό, όλο το καλοκαίρι, με παραστάσεις για τους Αθηναίους αλλά και τους τουρίστες.

Στόχος είναι να παραμένει ανοιχτό και το Σχολείο της Ειρήνης Παππά, το καλοκαίρι για παραστάσεις και σεμινάρια.

Αποκάλυψε ότι έχει δώσει ήδη τα χέρια με σκηνοθέτες και έτσι τη σεζόν 2020 -2021 θα δούμε στο Εθνικό Θεάτρου τους : Δημήτρη Καμαρωτό, Δημήτρη Καρατζά, Γιώργο Κιμούλη, Ατζελα Μπρούσκου,  Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, Δημήτρη Τάρλοου, Στάθη Λιβαθινό, Μάρθα Φριτζίλα και Αμαλία Μουτούση. 

«Η Πειραματική Σκηνή, στο δικό μου Εθνικό εξαπλώνεται σ’ όλες τις σκηνές και δίπλα στο όρο πειραματική θέλω να μπαίνει ο όρος ερευνητική και εκπαιδευτική. Δεν θέλω οποιαδήποτε ονοματοδοσία να μου επηρεάζει τη δράση μου», δήλωσε χαρακτηριστικά για το μέλλον της Πειραματικής Σκηνής, την οποία, ουσιαστικά, καταργεί. 

Πρώτη στην ατζέντα του Δημήτρη Λιγνάδη βρίσκεται η δραματική σχολή. Ο ίδιος τόνισε ότι ο καλλιτέχνης πάνω από όλα πρέπει να είναι: "μια καλλιτεχνική μονάδα". Παρούσα στη συνέντευξη Τύπου και η νέα διευθύντρια της σχολή του Εθνικού Θεάτρου, Δηώ Καγγελάρη.

Μια ακόμη νέα πρωτοβουλία του Εθνικού Θεάτρου θα είναι και η έκδοση κάποιων έργων, με την επιμέλεια των εκδόσεων από το ίδιο το Εθνικό Θέατρο και όχι από άλλους εκδότες, όπως γινόταν μέχρι σήμερα. 

Τέλος, ο Δημήτρης Λιγνάδης μίλησε για τα οικονομικά του Εθνικού Θεάτρου, τα οποία και εξετάζει με τους συνεργάτες τους. Ο ίδιος είπε ότι "Τα χρήματα της επιχορήγησης πάνε όλα στους μισθούς των εργαζομένων και πολλές φορές δεν φτάνουν". 

Ενώ, τόνισε με νόημα για τη νέα του θέση:«Για κάποιους θα συνεχίσω να είμαι ο Μήτσος ή ο Δημητράκης ,αλλά για κάποιους άλλους θα είμαι ο Δημήτρης, σκέτο» 

Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε η Έρι Κύργια, που δήλωσε ότι «Συνεχίζουμε με το πρόγραμμα της προηγούμενης διοίκησης και πολλές επαναλήψεις αλλά και πολλές άλλες δράσεις».

 

 

 

 

lignadis texnes plus

 

 

Στο φετινό πρόγραμμα συναντάμε επαναλήψεις, τη μετακίνηση περσινών παραστάσεων της Πειραματικής σε κεντρικές σκηνές, μετακλήσεις, συνεργασίες και συμπαραγωγές, δράσεις για εφήβους. Υπεύθυνη του νεοσύστατου Μικρού Εθνικού παραμένει η Σοφία Βγενοπούλου, η οποία ήταν παρούσα στη συνέντευξη Τύπου. .

Απόψε αυτοσχεδιάζουμε

Στις επαναλήψεις θα δούμε  το περσινό «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λ. Πιραντέλο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου, την επιβαλλόμενη επανάληψη του «Ξύπνα Βασίλη» του Δημήτρη Ψαθά, σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη, την επανάληψη του «Ο άνθρωπος που γελά» του Β. Ουγκώ, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή, τη γλυκύτατη περσινή παραγωγή, κατάλληλη για μικρούς και μεγάλους, «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Κ. Ντίκενς, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.

Ο άνθρωπος που γελά

Στις νέες παραγωγές θα δούμε τον  «Μάκβεθ» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, που θα έχει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, μια συμπαραγωγή με το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Η παράσταση είχε αρχικά ανακοινωθεί ότι θα ανέβαινε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραία. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής δήλωσε ότι: «σκοπός ήταν να μην μείνει,κανείς χωρίς δουλειά»  και έτσι η παράσταση θα ανέβει τελικά, ως συμπαραγωγή με το Δημοτικό θέατρο Πειραιά.

Συμπαραγωγή με το Μέγαρο Μουσικής θα είναι και τα «Μαθήματα Πολέμου ΙΙΙ».

Την «Κυρία Μαξίμ» του Φεντώ, σε σκηνοθεσία  Θωμά Μοσχόπουλου, τη σκηνική μεταφορά του έργου της Λούλας Αναγνωστάκη «Σε σας που μας ακούτε» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Αβρανά, τη νέα δουλειά του Γιάννη Καλαβριανού, την πρόταση του Γιάννη Σκουρλέτη -έκπληξη από ό,τι μας έχει συνηθίσει- για τη σκηνοθεσία της κωμωδίας του Γκολντόνι «Το καινούργιο σπίτι», το μιούζικαλ των Ρέππα-Παπαθανασίου «Φεγγάρι από χαρτί», τη συνεργασία του Ευθύμη Φιλίππου και της Αργυρώς Χιώτη για το «Νερό της Κολωνίας», τη νέα δουλειά της Ελένης Ευθυμίου στη σκηνοθεσία του «Και τώρα ο κόσμος» της Σιμπίλε Μπέργκ, μετά το -κοινώς αποδεκτό- αριστουργηματικό «Ερωτευμένα άλογα» στο πρόσφατο Φεστιβάλ Αθηνών, την παρουσία της ομάδας C for Circus στο «Love & information» της Κ. Τσέρτσιλ, τα «Μαθήματα Πολέμου ΙΙΙ», ως συνέχεια των δύο προηγούμενων ξεχωριστών παραστάσεων, σε σκηνοθεσία αυτήν τη φορά Γιωργή Τσουρή.  Παράλληλα, συνεχίζονται οι δράσεις «Θέατρο Express» και «Οι ιστορίες καθ’ οδόν» σε λεωφορεία.

Ιστορίες καθ' οδόν

popolaros banner

popolaros banner

tp250X300PAGAKI

anixnos250x300

warplanes250x300

Video

«Ίκαρος» του Δημήτρη Παγώνη 2,3 και 4 Οκτωβρίου στο Θέατρο Ροές

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία