Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Η Ναταλία Γεράκη και ο Fergus Currie παρουσιάζουν μία ώρα μουσικής με έργα των Claude Debussy και Toru Takemitsu για φλάουτο, στα οποία αντιπαρατίθενται συνθέσεις - σε A' εκτέλεση - του Fergus Currie για άλτο φλάουτο & κοντραμπάσο. Στην έναρξη, ενδιαμέσως και στο φινάλε - ως σταθερή αξία και συνδετικοί κρίκοι- πολύτιμη μουσική του Johann Sebastian Bach.

Η συναυλία γίνεται στο πλαίσιο των «Κυριακάτικων μουσικών πρωινών της πόλης» που παρουσιάζονται στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Θοδωρή Οικονόμου.

Πρόγραμμα

Johann Sebastian Bach (1685-1750)

Arioso, από την Καντάτα BWV 156, σε διασκ. για φλάουτο & κοντραμπάσο

Allegro, από τη Σονάτα σε Ντο μείζονα για φλάουτο και basso obligato BWV1033

Claude Debussy (1862-1918)

Σύριγξ, 1913, για φλάουτο

Η Σύριγξ, ή το Φλάουτο του Πάνα, γράφτηκε ως θεατρική μουσική για το ημιτελές έργο ''Psyché'' του Gabriel Mourey. Η Σύριγξ υπήρξε νύμφη εξαιρετικής ομορφιάς και αγνότητας, ακόλουθος της θεάς Αρτέμιδος. Για να σωθεί από το ερωτικό κυνηγητό του Πάνα μεταμορφώθηκε σε καλαμιά. Ο Πάνας έκοψε το καλάμι και έφτιαξε ένα σύστημα αυλών, το γνωστό ως ''Φλάουτο του Πάνα'', με το οποίο έπαιξε εκφράζοντας τη θλίψη του που δεν κέρδισε τη νύμφη. Πάνω σε αυτό το μύθο, ο Debussy συνέθεσε το πρώτο κομμάτι του 20ού αιώνα για σόλο φλάουτο, το οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μετέπειτα εξέλιξη της γραφής για το όργανο.

Fergus Currie (1961)
Αντι
-Σύριγξ, 2018, για κοντραμπάσο   Α' εκτέλεση

Το έργο γράφτηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τον θάνατο του Claude Debussy (1862-1918). Αποτελεί κομμάτι του ''Syrinx Project'', μιας πρωτοβουλίας του David Heyes -διευθύνοντα της Recital Music- να αναθέσει σε 27 συνθέτες από όλο τον κόσμο να γράψουν μια τρίλεπτη σύνθεση για σόλο κοντραμπάσο, εμπνευσμένη από τη ''Σύριγξ'' του Ντεμπισί. Τα έργα θα εκδοθούν, παρουσιαστούν και ηχογραφηθούν. Απώτερος σκοπός του εγχειρήματος είναι αυτά να καθιερωθούν στο ρεπερτόριο του κοντραμπάσου.

Johann Sebastian Bach
Prelude
, Allemande, Menuet Ι & ΙΙ από τη Σουίτα αρ.1 σε Σολ μείζονα BWV1007 για βιολοντσέλο, σε διασκ. για κοντραμπάσο

Toru Takemitsu (1930-1996)

Voice, 1971 για σόλο φλάουτο

Ο αυτοδίδακτος Τακεμίτσου θεωρήθηκε ο πιο αναγνωρισμένος διεθνώς συνθέτης της Ιαπωνίας. Η μουσική του γλώσσα διαμορφώθηκε από ποικίλα στυλ, τεχνοτροπίες και επιρροές, συμπεριλαμβανομένων των Debussy, Messiaen, Cage και της παραδοσιακής ιαπωνικής μουσικής. Το κομμάτι του ''Voice'' (Φωνή) εμπεριέχει μια σειρά από απαιτητικές μοντέρνες τεχνικές και θεατρικά στοιχεία (εκφορά κειμένου, μικροτόνοι, τραγούδι μέσα στο παίξιμο, multiphonics, χτύπημα κλειδιών...). Είναι γραμμένο με αναλογική σημειογραφία που επιτρέπει την ελεύθερη διαμόρφωση των φράσεων, αντί μιας αυστηρής ρυθμικής απόδοσης. Κάνοντας αναφορές στο θέατρο Νο και τις τεχνικές του ιαπωνικού φλάουτου shakuhachi, ο συνθέτης παντρεύει στοιχεία της ιαπωνικής μουσικής με το δυτικό (κλασικό) φλάουτο. Ο συνδυασμός ανατολικών και δυτικών στοιχείων εντείνεται από τη χρήση ποιητικών στίχων του Shizo Takiguchi (συλλογή ''Χειροποίητες παροιμίες''), που ο φλαουτίστας ενσωματώνει μέσα στο μουσικό κείμενο μιλώντας σε γαλλικά και αγγλικά: ''Qui va la? Qui que tu sois, parle, transparence!/Who goes there? Speak, transparence, whoever you are!'' (Ποιος είναι εκεί; Μίλα, διαφάνεια, όποιος και να είσαι!)


Fergus Currie
Το
Aίνιγμα της Σφίγγας (The Riddle of the Sphynx), 2018
για άλτο φλάουτο & κοντραμπάσο   Α' εκτέλεση

Εμπνευσμένος από το έργο του Τακεμίτσου, αλλά και από το δράμα του σοφόκλειου Οιδίποδα, ο συνθέτης και κοντραμπασίστας Φέργκους Κιούρι έγραψε το ''Αίνιγμα της Σφίγγας'' με αφορμή τα Κυριακάτικα Μουσικά Πρωινά στο Θέατρο Κεφαλληνίας. Η ιστορία του Βασιλιά Οιδίποδα (Αίνιγμα Σφίγγας, πατροκτονία, αιμομιξία με τη μητέρα-βασίλισσα, τύφλωση, αναμέτρηση με τις Ερινύες, άλσος Ευμενιδών) ξετυλίγεται σε ένα τετράλεπτο μουσικής για άλτο φλάουτο και κοντραμπάσο, όπου -όπως στον Τακεμίτσου- το ρυθμικό στοιχείο δεν ορίζεται αυστηρά, αλλά οι ερμηνευτές καλούνται να διαμορφώσουν τις φράσεις τους αντιδρώντας ο ένας στο άκουσμα του άλλου.

Johann Sebastian Bach
Sarabande & Courante, από την Παρτίτα σε Λα ελάσσονα BWV1013 για φλάουτο
Air, από την ορχηστρική Σουίτα αρ.3 BWV1068, σε διασκ. φλάουτο & κοντραμπάσο

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Ναταλία Γεράκη

Ελληνίδα φλαουτίστα με διεθνή παρουσία, συγκινεί το κοινό με τις γεμάτες ζωντάνια ερμηνείες και το ξεχωριστό προσωπικό της ύφος. Είναι τακτικά προσκεκλημένη καθηγήτρια σε διεθνή σεμινάρια (Springiersbacher Meisterkurse/Γερμανία, Adams European Flute Center/Ολλανδία, International Forum for Flute und Piano/Λουξεμβούργο, Deutscher Tonkünstlerverband Instrumentenkurse/Γερμανία, Semaine de la Francophonie Lusaka/Ζάμπια, Master Class Universidad Mayor Santiago/Χιλή). Διδάσκει Μεθoδολογία Φλάουτου στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Μουσικής & Παραστατικών Τεχνών της Στουτγάρδης και είναι καθηγήτρια φλάουτου στο Ωδείο Αθηνών. Ως μουσικός ορχήστρας συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με την Ορχήστρα Δωματίου της Βυρτεμβέργης, την Κρατική Όπερα της Στουτγάρδης και υπήρξε κορυφαία Α΄ της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης. Έχει ηχογραφήσει για τη Βαυαρική Ραδιοφωνία και το Τρίτο Πρόγραμμα του Ελληνικού Ραδιοφώνου. Κυκλοφορούν 2 δισκογραφικές δουλειές της: Terra e Aria με έργα για φλάουτο και άρπα (Spektral Records) και CLAUDE DEBUSSY la musique à moi (Utopia/Μικρή Άρκτος). Μουσική σπούδασε στο Παρίσι (Conservatoire Municipal Nadia & Lili Boulanger, Δίπλωμα φλάουτου με το πρώτο βραβείο της πόλης του Παρισιού) και στη Στουτγάρδη (Staatliche Hochschule für Musik & Darstellende Kunst Stuttgart, τάξη Prof. Jean-Claude Gérard) με υποτροφία του ΙΚΥ. www.nataliagerakis.com

Fergus Currie

O Fergus Currie γεννήθηκε στο Εδιμβούργο της Σκωτίας και σπούδασε σύνθεση και κοντραμπάσο στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου στις τάξεις των Ρόμπιν Μακγί και τον Νικ Ίγκμαν. Ως κοντραμπασίστας συνεργάστηκε με την BBC Scottish Symphony Orchestra και τη City of London Chamber Orchestra. Υπήρξε μέλος της Καμεράτας - Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής και σήμερα τελεί κορυφαίος Β' στα κοντραμπάσα της Ορχήστρας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Ως νέος συνθέτης βραβεύτηκε για τα έργα του με το 1ο βραβείο στο Patron's Fund RASMD και το 2o βραβείο στο Glasogow International Competition. Συνθέσεις και ενορχηστρώσεις του παίζονται συχνά διεθνώς. Τα σημαντικότερα έργα του για έγχορδα, η «Σερενάτα για έγχορδα» και η «Sinfonietta», κυκλοφορούν σε CD με τη London Chamber Orchestra υπό τη διεύθυνση του Christopher Warren-Green. Επίσης δραστηριοποιείται ως μαέστρος και έχει διευθύνει διαφορετικά είδη μουσικών συνόλων, από την big band της Ελληνικής Ραδιοφωνίας μέχρι την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Σλοβακίας.

INFO:

Β’ Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας

Κεφαλληνίας 18 Κυψέλη

Πληροφορίες - κρατήσεις: 2114117878

Ημέρα και ώρα παράστασης:

Κυριακή 18 Μαρτίου, 12:30μμ

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό: 15 ευρώ

Μειωμένο: 10 ευρώ

Ατέλειες: 5 ευρώ

Προπώληση:

Viva.gr, 11876, Seven Spots, Reload, Media Markt, Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Αθηνόραμα.gr, Viva Kiosk Σύνταγμα

Παραγωγή

Kart Productions

Το αριστούργημα του Ινγκμαρ Μπέργκμαν

Στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας (Σκηνή Μπέττυ Αρβανίτη)

από 26 Ιανουαρίου

 

Το 2018 κλείνουν 100 χρόνια από τη γέννηση του Ινγκμαρ Μπέρκμαν.

Ενός από τους κορυφαίους του παγκόσμιου σινεμά.

Το  Σουηδό σκηνοθέτη του οποίου η συνεισφορά στην τέχνη είναι γνωστή,

θα τιμήσει το 2018 το Teater Giljotin στη Στοκχόλμη, ανεβάζοντας τη «Φθινοπωρινή Σονάτα», ένα από τα αριστουργήματά του, που μεταφέρθηκε και στο θέατρο πολλές φορές.

Η «Φθινοπωρινή Σονάτα έχει παιχθεί συγκεκριμένα και πάντα με μεγάλη επιυτχία στο Αμβούργο  και στο Μπουένος Αιρες το 2002, στην Πράγα το 2003, στη Δρέδη και στο Μοντεβιδέο το 2004, στο Ρίο ντε Τζανέιρο και στο Αμστερνταμ το 2005, στο Τελ Αβιβ, στο Μιλάνο, στη Λισαβόνα στη Ρώμη και στη Βαρσοβία το 2007, στο Λουξεμβούργο, στο Ταλίν και στην Κοπεγχάγη το 2008, στο Ελσίνκι,  στο Οσλο και στη Σεούλ το 2009, στο Τόκυο το 2013, στη Ρίγα το 2015, στο Γκέτεμποργκ το 2016 και στη Ριέκα το 2017.

Στην Ελλάδα ανέβηκε τρεις φορές, το 2002, το 2006 και το 2015.

 

Το Θέατρο οδού Κεφαλληνίας, περιλαμβάνει στο ρεπερτόριό του τη «Φθινοπωρινή Σονάτα» και την παρουσιάζει στο κοινό σε μετάφραση από τα Σουηδικά του Ζάννη Ψάλτη, από τις 26 Ιανουαρίου.

 

Πρόκειται για ένα έργο, όπου ο Μπέργκμαν στοχάζεται για την αγάπη…

Πλάθει δύο χαρακτήρες υποδείγματα…

Δύο χαρακτήρες, μάνα και  κόρη, που είναι δύο κόσμοι εκ διαμέτρου αντίθετοι…

Η κόρη της οποίας είναι εύκολο να αγαπήσει και δύσκολο να αγαπηθεί και η μάνα της οποίας είναι εύκολο να αγαπηθεί και δύσκολο να αγαπήσει…

 

Στην παράσταση του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, πρωταγωνιστούν, η Μπέττυ Αρβανίτη (Σαρλότ), η Δέσποινα Κούρτη (Εύα) και ο Δημήτρης Ημελος (Πάστωρ Βικτώρ).

 

Σκηνοθετεί ο Αρης Τρουπάκης, που σημειώνει:

 

Στη “Φθινοπωρινή σονάτα” του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν παρακολουθούμε τη συνάντηση μιας μητέρας με την κόρη της μετά από επτά ολόκληρα χρόνια που δεν είχαν δει η μία την άλλη.

                Η μητέρα, πιανίστα διεθνούς φήμης, με μια ζωή μακριά και πέρα από κάθε οικογενειακή δέσμευση, προσπαθεί να ξαναβρεί τη στοργή και την παρηγοριά που της λείπει στην αγκαλιά της κόρης της αλλά η σχέση τους είναι από χρόνια βαθιά τραυματισμένη.

                Η κόρη όσο κι αν θέλει δεν μπορεί να κρύψει άλλο κλειδωμένα στα συρτάρια της τα παράπονα, την οργή, το μίσος, το θυμό που της έχει προκαλέσει η μητέρα της. Με χειρονομίες αδέξιες, σχεδόν απεγνωσμένες, σπασμωδικές ζητά ξανά και ξανά στο βλέμμα της μια έστω στιγμιαία επιβεβαίωση.

                Η διεκδίκηση γίνεται κι από τις δύο πλευρές όλο και πιο άγρια, πιο βαθιά και πιο ανελέητη.

                Ξεναγοί μας στη μοιραία επανένωση των δύο γυναικών είναι ο σύζυγος της κόρης, ένας σιγόφωνος άντρας που επιμένει να ελπίζει πως θα ξανακερδίσει τη χαμένη ευτυχία στο πλάι της γυναίκας του κι η μικρότερη αδερφή της, χτυπημένη από μια παραλυτική ασθένεια, που με τις άναρθρες κραυγές της τις καλεί και τις ξανακαλεί στο παιδικό της δωμάτιο. Εκεί που κάποτε ξέχασαν το πιο πονεμένο αλλά και πιο μονάκριβο κομμάτι του εαυτού τους.

 

Μετάφραση από τα Σουηδικά  Ζάννης Ψάλτης

Σκηνικά – κοστούμια  Ελένη Μανολωπούλου

Σχεδιασμός φωτισμών  Αλέκος Αναστασίου

Επιμέλεια κίνησης Μαρία Αλβανού

Μουσική επιμέλεια Αρης Τρουπάκης

Τreiler παράστασης Χρήστος Δήμας

Φωτογραφίες Ελίνα Γιουνανλή

  

INFO

Από 26 Ιανουαρίου, Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας,

Κεφαλληνίας 16Α΄ Κυψέλη 113 61

Τηλ. 210.8838727

info@theatrokefallinias.gr

 

Tετάρτη στις 20.00

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00

Κυριακή στις 20.00

Τιμές:

Τετάρτη & Πέμπτη 12 ευρώ, φοιτητικό/ανέργων/αμεα 10 ευρώ, 5 ευρώ

Παρασκευή &  Κυριακή 15 ευρώ, φοιτητικό/ανέργων/αμεα 13 ευρώ, 5 ευρώ

Σάββατο 18 ευρώ, φοιτητικό/ανέργων/αμέα 13 ευρώ, 5 ευρώ

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ

Viva.gr και στο ταμείο του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, κυψέλης 16Α΄

Τιμή προπώλησης, έως την ημέρα της πρεμιέρας 12 ευρώ

 

 

 

 

 

 

Οι «Τρεις Ψηλές Γυναίκες» το έργο του Εντουαρντ Αλμπι, ολοκληρώνει τον κύκλο των παραστάσεών του με δέκα τελευταίες παραστάσεις.

Η περυσινή επιτυχία, που επαναλαμβάνεται στο Θέατρο οδού Κεφαλληνίας από τον περασμένο Οκτώβριο, θα δώσει τη σκυτάλη στις 25 Ιανουαρίου στη «Φθινοπωρινή Σονάτα» του Ινγκμαρ Μπέργκμαν.

Στις «Τρεις ψηλές γυναίκες» ο Αλμπι περνάει από το θέμα των διαπροσωπικών σχέσεων όπως ο ίδιος το ανέπτυσσε σε προηγούμενα έργα του («Ευαίσθητη ισορροπία», «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ»), στην αντιμετώπιση ενός πολύ σημαντικού προβλήματος της εποχής μας: την αυτογνωσία. Πρόκειται για ένα έργο με πολύ χιούμορ, μα που ταυτόχρονα είναι σκληρό και  γεμάτο αλήθειες.

Στην ίδια μετάφραση που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, εκείνη του Ερρίκου Μπελιέ, ο σκηνοθέτης Αρης Τρουπάκης  εξερευνά τον Άλμπι και τα ζητήματα που θέτει μέσα από μια σύγχρονη ματιά.

Παίζουν, η Μπέττυ Αρβανίτη, η Μαρία Κεχαγιόγλου και η Νεφέλη Κουρή.

 

Ο σκηνοθέτης σημειώνει για το έργο και την παράσταση:

Οι «Τρεις ψηλές γυναίκες» αφορούν στη συνάντηση μιας 91χρονης με δυο άλλες,  που η καθεμιά ενσαρκώνει μια νεότερη ηλικία της, εκείνη των 52 και εκείνη των 26 χρόνων. 

Παρά τα όσα θα περίμενε κανείς, δεν υπάρχει καμιά  ατμόσφαιρα απολογισμού, αναπόλησης ή νοσταλγίας. 

Η ηλικιωμένη έρχεται αντιμέτωπη με τα αναπάντητα ερωτήματα της ζωής της, παλεύοντας λυσσαλέα μέχρι τέλους να δώσει νόημα σε κάθε παράλογη ή φριχτή της πράξη, να φέρει πίσω σχεδόν με κυριολεκτικούς όρους, όσα της γλίστρησαν μέσα από τα χέρια και επιμένοντας να αποκρύπτει άλλα που θα μείνουν για πάντα άγνωστα. 

Η 26χρονη κοπέλα που υπήρξε κάποτε, η 52χρονη στην οποία βλέπει το δικό  της μεσήλικα εαυτό και το αμείλικτο τωρινό της είδωλο, παλεύουν για εκείνο που υπήρξε ο πρωταρχικός της σκοπός καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής της, για την επικράτηση. 

Ολη τούτη η τεθλασμένη πορεία των 91 χρόνων είναι εμποτισμένη με το μαύρο, αιρετικό χιούμορ του Αλμπι που σε κάποιες στιγμές πετυχαίνει εκείνο που κάνει ο χρόνος στις δικές μας ζωές. 

Να μοιάζουν οι μεγαλύτερες θύελλες που μας σάρωσαν, κοιτώντας τις από μακριά, με το δροσερό αεράκι που μας έδωσε ανάσα και κουράγιο να συνεχίσουμε τη δίχως νόημα αναζήτηση του δικού μας νοήματος…

Mετάφραση: Eρρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Άρης Τρουπάκης

Σκηνικά – κοστούμια: Eλένη Μανολωπούλου

Σχεδιασμοί φώτων: Aλέκος Αναστασίου

 

Διάρκεια: 100΄

 

INFO*:

Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας

Α΄σκηνή – «Μπέττυ Αρβανίτη»  Κεφαλληνίας 16 Κυψέλη

Τηλ. 210.8838727

 

 

«Τα μαγικά καρυδότσουφλα», Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας

Ομάδα Κοκου-Μουκλό ή αλλιώς κουκλοθέατρο! Για τους φανατικούς κουκλοθεατές η ομάδα Κοκου-Μουκλό αποτελεί εγγύηση ότι θα δουν καλό κουκλοθέατρο. Και σίγουρα δεν έχουν άδικο.

Τα παραμυθένια σκηνικά σε ταξιδεύουν πριν ακόμη αρχίσει η ιστορία. Και στη συνέχεια ηθοποιοί και κούκλες συνυπάρχουν σε μια παράσταση που συνδυάζει άρτια το κουκλοθέατρο και το θέατρο. Οι κούκλες δεν είναι ποτέ άψυχες στο κουκλοθέατρο, αλλά ειδικά στη συγκεκριμένη παράσταση είναι ισότιμες των ηθοποιών. Αλληλεπιδρούν μαζί τους, συμπληρώνουν οι μεν τους δε και ταξιδεύουμε όλοι στον κόσμο του παραμυθιού.  

Αν και η παράσταση προτείνεται για παιδιά ηλικίας τεσσάρων έως δέκα ετών, την παρακολούθησαν με τεράστια ανοιχτά μάτια και θεατές πολύ μικρότεροι ή πολύ… μεγαλύτεροι. Δίχρονοι θεατές δεν κουνήθηκαν από τη θέση τους και από την άλλη μεριά ένας μπαμπάς συμμετείχε με τόσο ενθουσιασμό στο διαδραστικό μέρος που ακόμα και ο ίδιος σώπαινε απότομα όταν άκουγε τη φωνή του!

Ο Πατάπιος και ο Άρχοντας κλέβουν δικαίως την παράσταση και έτσι η δόξα μοιράζεται ισότιμα σε κούκλες και ανθρώπους. Τρεις μέρες μετά και ακόμα ο Πατάπιος πρωταγωνιστεί στις συζητήσεις μας στο σπίτι. Τρανή απόδειξη ότι η παράσταση μας επηρέασε βαθύτατα!

Αναζήτηση της φιλίας, αδικία σε βάρος των αδυνάτων και άρχοντες που νοιάζονται μόνο για την εξουσία θα μπορούσαν να είναι θέματα εφημερίδας. Όμως είναι θέματα κουκλοθέατρου. Δοσμένα με έναν τρόπο μαγικό (τέτοιον που μόνο τα παραμύθια κατέχουν) και ανάλαφρο. Ανάλαφρο όχι γιατί δεν σε προβληματίζουν, αλλά γιατί δεν σε βαραίνουν. 

Βαλίτσες για κούκλες και ανθρώπους με παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση και φύγαμε!

 

ΠΡΙΝ…

Κατασκευή: Φτιάξτε τις δικές σας κούκλες κουκλοθέατρου, τις δικές σας σκηνές και ξεκινήστε με φαντασία και κέφι. Δαχτυλόκουκλες, γαντόκουκλες και μαριονέτες ή μαρότες. Δύο εκπληκτικά βιβλία με ιδέες για κατασκευές είναι το «Κουκλοθέατρο» της Μάγια Μπάριτς, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη, με προτάσεις για όλα τα είδη κούκλας με τη χρήση καθημερινών, απλών υλικών. Επίσης εύχρηστο, με εύκολες ιδέες, είναι το βιβλίο «Δαχτυλόκουκλες» από τις εκδόσεις Εργάνη.

Παιχνίδια με λέξεις: «Στου κουφού την πόρτα…» ή «Κάτι μπήκε στο μάτι μου…». Όταν η κόρη μου άρχισε να μιλά, δεν καταλαβαίναμε πάντα τι ήθελε να πει. Ρωτούσαμε τον γιο μου λοιπόν, ενάμιση χρόνο μεγαλύτερο, «Μα τι λέει τώρα;». Εκείνος έβρισκε λέξεις που ομοιοκαταληκτούσαν με τις παράξενες μωρουδίστικες λέξεις και περήφανος μας έκανε τη «μετάφραση». Κάπως έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι αυτό. Στη συνέχεια, και αφού η κόρη μου άρχισε να μιλά κανονικά (και να μη σταματά ποτέ…), το παιχνίδι είχε μια παράξενη εξέλιξη. Σε μια κρίση θυμού του γιου μου (από αυτές που συνήθως συμβαίνουν στα τρίχρονα) και ενώ ωρυόταν για τα πάντα άρχισε να φωνάζει «Κάτι μπήκε στο μάτι μου» (χωρίς φυσικά να έχει μπει κάτι). Εγώ απάντησα «Μια αγελάδα στο παλάτι μου;» και εκείνος ξέσπασε σε γέλια. Εξακολούθησε να επαναλαμβάνει τη φράση ζητώντας να συνεχίσουμε το παιχνίδι και από τότε το παίζουμε πολύ συχνά. Πάντα ξεκινά με το «Κάτι μπήκε στο μάτι μου…», αλλά έπειτα από λίγο αλλάζει φράσεις και εγώ εξασκούμαι στην ομοιοκαταληξία. Εξασκηθείτε και εσείς παριστάνοντας τον κουφό. Θα σας φανεί πολύ χρήσιμη αυτή η δεξιότητα όταν γνωρίσετε το βοσκό του παραμυθιού στο κουκλοθέατρο…

 

ΜΕΤΑ…

Κατασκευή: Τα μαγικά καρυδότσουφλα έρχονται σπίτι σας. Κολλώντας δύο καρυδότσουφλα σε ένα κομμάτι χαρτί μπορείτε να φτιάξετε κρόταλα, αλλά οι «χρήσεις» τους δεν σταματούν εδώ. Δεκάδες είναι οι κατασκευές με βάση τα καρυδότσουφλα, αρκεί να αφήσετε τη φαντασία σας ελεύθερη.

    

karidotsoufla1.JPG

karidotsouflo2.JPG

karidotsouflo3.jpg

karidotsouflo4.jpg

      

Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς: «Από δω ο καλύτερός μου φίλος». Η Αννούλα στο παραμύθι έχει για φίλο της μια… νεαρή καρυδιά. Τόσο ανόμοιοι αλλά δεμένοι και αγαπημένοι φίλοι. Εσείς έχετε διαφορετικούς φίλους; Ένα παιδί περιγράφει μπροστά στην τάξη ένα φανταστικό φίλο που έχει, πώς τον λένε, με τι μοιάζει, πού ζει, τι του αρέσει να τρώει, πώς διασκεδάζει κ.λπ. (Για παράδειγμα, ο φίλος μου έχει δύο μύτες και μαλλιά σαν σκατζόχοιρου. Περπατά σαν καγκουρό,  κοιτάζει τα πάντα γύρω του πολύ περίεργα, ζει στο φεγγάρι και δεν μιλά παρά μόνο φτερνίζεται). Ένα άλλο παιδί παρουσιάζεται μπροστά στους υπόλοιπους σαν τον παράξενο φίλο του προηγούμενου παιδιού και θα πρέπει να κινηθεί ανάλογα: να περπατήσει σαν καγκουρό, να φτερνίζεται αντί να μιλά, να κοιτάζει περίεργα κ.ο.κ. Επίσης ίσως αυτοσχεδιάσει στο πλαίσιο του χαρακτήρα του και πει μια ιστορία από το φεγγάρι. Πόσο παράξενοι είναι δυνατό να γίνουν οι φίλοι μας; Στη συνέχεια θα μπορούσαν τα φανταστικά αυτά ζευγάρια φίλων να δώσουν μια συνέντευξη και να αναφέρουν τι τους ενώνει. Μια κοινή αγάπη, μια περιπέτεια που έζησαν ή απλώς ο χρόνος που αφιέρωσαν για να μάθουν ο ένας τον άλλο. Μικροί αυτοσχεδιασμοί που κρύβουν μεγάλες αλήθειες…

«Αν θες, θα μπορούσα να γίνω εγώ φίλος σου, χωρίς να με πληρώσεις», λέει ο Πατάπιος στον Άρχοντα, παρ’ όλα όσα έχει τραβήξει από δαύτον. Και εκείνος αρνείται γιατί δεν «γίνεται να έχει φίλο του ένα φτωχό». Γελάμε με τη σκηνή, αλλά αλήθεια πόσους φίλους κάναμε μετά το σχολείο; Και γιατί; Μήπως το θέμα του κουκλοθέατρου είναι τελικά πιο επίκαιρο για τους μεγάλους παρά για τους μικρούς; Μήπως η αγνότητα και η ανιδιοτέλεια της φιλίας είναι βαθιά κρυμένη στα παραμύθια και πρέπει εμείς οι μεγάλοι να ζητήσουμε από τα παιδιά να μας βοηθήσουν στην αναζήτησή της;

 

Video

Human Voice 

Β' Σκηνή Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας από 26/5/2018 - 2/6/2018 Από το Θέατρο Atonelli της Γεωργίας
Κλείστε εδώ τις θέσεις σας

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία