Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου χτυπάει σε διπλό θεατρικό ταμπλό αυτήν τη σεζόν, καθώς σκηνοθετεί το «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» στο θέατρο Πορεία, μπαίνοντας έτσι για τα καλά στον χώρο της σκηνοθεσίας, μετρώντας, ουσιαστικά, την έκτη της παράσταση, και πρωταγωνιστεί στο έργο του Torben Betts, «Οι Άτρωτοι», το οποίο κάνει πρεμιέρα για πρώτη φορά στη χώρα μας, στις 7 Δεκεμβρίου, στο Αγγέλων Βήμα.

Στο φιλόξενο φουαγιέ του νεοκλασικού της οδού Σατωβριάνδου, σ’ ένα κτίριο βγαλμένο από άλλη εποχή, το οποίο αντιστέκεται στην ασχήμια της περιοχής, συναντηθήκαμε λίγο μετά την πρόβα των «Άτρωτων».

Την πιο κρύα μέρα του Νοεμβρίου, το χαμόγελό της, η χαλαρή της διάθεση κι η επικοινωνιακή της ικανότητα, ζεσταίνουν την ατμόσφαιρα και την κουβέντα μας.

Αντίθετα με τον τίτλο του έργου, η ίδια δηλώνει πώς αισθάνεται «ευάλωτη» στην εποχή, που ζούμε. Αναπολεί τα δημιουργικά χρόνια του Αμόρε, έχοντας την αίσθηση ότι μπορεί να αναπολεί και τις εποχές της πρώτης της νιότης. Μας περιγράφει την ιδανική, για εκείνη, θεατρική κολεκτίβα. Εξηγεί, αν την ενοχλεί, που κάποιοι την θυμούνται ως Λίζα από τη σειρά του Mega κι ονειρεύεται ό,τι κάθε μαμά για τις κόρες της.

 marilita lampropoulou texnes plus

Το έργο του Torben Betts «Οι Άτρωτοι» ανεβαίνει, για πρώτη φορά, στην Ελλάδα. Θα θέλατε να μας το συστήσετε με λίγα λόγια, πριν το παρακολουθήσουμε στη σκηνή;

Είναι ένα έργο με τέσσερα πρόσωπα και γράφτηκε μ’ αφορμή την οικονομική κρίση, την οποία βίωσαν κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στο συγκεκριμένο έργο, την εξετάζουμε σ’ έναν παραλληλισμό με τις οικογενειακές κρίσεις στη ζωή δύο ζευγαριών. Το δραματικό ενδιαφέρον είναι μια τραμπάλα του έργου, μεταξύ του σατιρικού και του δραματικού. Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε κι ως δραματική κομεντί. Ξεκινάει σαν κωμωδία και καταλήγει μ’ έναν πικρό τρόπο. Υπάρχουν δύο ζευγάρια, διαφορετικής κοινωνικής τάξης και διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου, που έχουν έρθει όμως κοντά λόγω γεωγραφικής γειτνίασης.

Πιο συγκεκριμένα το ζευγάρι Όλιβερ - Έμιλυ μετακόμισε από το Λονδίνο σε μια λαϊκή γειτονιά, μιας επαρχιακής πόλης της Αγγλίας. Ο Όλιβερ είναι γόνος πλούσιας οικογένειας κι η Έμιλυ πετυχημένη εικαστικός. Εκεί γνωρίζουν τους γείτονές τους, οι οποίοι είναι σε μια άλλη τελείως λογική, διαφορετική νοοτροπία, χωρίς μόρφωση. Ο άνδρας βλέπει συνέχεια ποδόσφαιρο και φανατίζεται. Η συνάντησή τους θα φέρει πολλές τριβές και θα αποκαλύψει κρυμμένα μυστικά. Γιατί και τα δύο ζευγάρια, έχουν πολλά προβλήματα κι η συνάντησή τους θα λειτουργήσεικαταλυτικάφέρνοντας στην επιφάνεια γεγονότα, που θα τους κάνουν να συνειδητοποιήσουν πράγματα για τους εαυτούς τους.

Τι σημαίνει για εσάς «Άτρωτος»;

Πρόκειται, ουσιαστικά για έναν σαρκαστικό τίτλο, ο οποίος έχει πολυεπίπεδες αναφορές στο έργο. Το αγγλικό «Invincible» σημαίνει ανίκητοι- άτρωτοι. Επομένως είναι και μια αναφορά στις ομάδες και στην πολεμική μηχανή, γιατί ο ένας από τα δύο ζευγάρια, ο Άλαν, έχει στείλει τον γιο του να γίνει φαντάρος σε πολέμους του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, ο ίδιος δούλευε σ’ ένα αεροπλανοφόρο που είχε αυτό το όνομα. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και μια αναφορά στις ζωές αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι προσπαθούν να βγουν άτρωτοι, μέσα από δύσκολες συνθήκες, όπως είναι η απώλεια του παιδιού τους ή η οικονομική τους κατάρρευση. Τέλος έχει μια αναφορά, στο ίδιο το σύστημα, στο οποίο ζούμε που μοιάζει άτρωτο και φαίνεται αυτός να είναι ο νικητής τελικά.

atrotoi

Εσείς, ως καλλιτέχνης, στην Ελλάδα του σήμερα, πόσο «Άτρωτη» αισθάνεστε;

Πολύ! Τι να σου πω! (γέλια)

Κάνετε όμως, πολλά πράγματα, παίζετε, σκηνοθετείτε, διδάσκετε υποκριτική, μεταφράζετε έργα…

Ναι, κάνω πολλά και στο δικό μου το μυαλό, φαντάζουν ακόμα περισσότερα και λόγω των οικογενειακών υποχρεώσεων. Θέλει προσωπική θυσία και μόχθο για αποτελέσματα, τα οποία είναι δύσκολο να ευοδωθούν με τον τρόπο, που θα ήθελε κανείς. Δεν μιλάμε μόνο για τις οικονομικές απολαβές, αλλά και για τον τρόπο που θα ήθελες να λειτουργήσουν τα πράγματα. Υπάρχει στενότητα χώρων και πόρων. Είναι σαν να προσπαθούμε όλοι να συνυπάρξουμε σε μια στενή βάρκα κι αυτό δημιουργεί μεγάλη αγωνία αλλά και χαρά γιατί είναι κανείς δημιουργικός. Είμαστε ευάλωτοι, πάντως, όχι άτρωτοι.

Η Έμιλυ, στο έργο, ονειρεύεται να φτιάξει μια καλλιτεχνική κολεκτίβα. Εσείς αν είχατε αυτήν τη δυνατότητα ποιους θα επιλέγατε;

Αυτό είναι πολύ μακριά από την εποχή μας, γιατί σήμερα, όπως λέει κι η Έμιλυ στο έργο, «η εποχή μας ευνοεί τα μικρά μοναχικά ζευγαράκια κι όχι τις ομάδες». Προσπαθούμε να λειτουργήσουμε μ’ ανθρώπους, με τους οποίους έχουμε κοινή γλώσσα, αλλά αυτή είναι δύσκολο να δημιουργηθεί, όταν σκορπιζόμαστε ανάμεσα σε 1000 πράγματα. Αν δημιουργούσα, όμως, μια θεατρική κολεκτίβα, θα ήθελα να την κάνω μ’ ανθρώπους, με τους οποίος μπορώ να συνυπάρχω και να υπάρχει αλληλοσεβασμός και πίστη σ’ ένα κοινό όραμα.

Παράλληλα, υπογράφετε και την έκτη σκηνοθετική σας δουλειά στο θέατρο Πορεία και στο έργο «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» του Ευγένιου Ο’ Νηλ. Είναι η δεύτερη φορά που σκηνοθετείτε τον σύζυγό σας. Πώς είναι αυτή η συνεργασία;

Είναι πολύ ωραία! Με τον Γιάννη (Νταλιάνη) λειτουργούμε πολύ στο ίδιο επίπεδο κι αυτό νομίζω ότι είναι και για τους δύο αμοιβαία ωφέλιμο.

Οι πρόβες σταματάνε στο θέατρο ή σας ακολουθούν και στο σπίτι;

Αυτό είναι το παράπονό του! Έχει τύχει να είμαι εγώ η σκηνοθέτις σ’ αυτή τη δουλειά και συνήθως ο σκηνοθέτης έχει τέτοιες αγωνίες και πηγαίνει και τριβελίζει τον άλλον. Προσπαθώ να το τηρήσω σε κάποιο βαθμό, δηλαδή η πρόβα είναι πρόβα κι αν χρειαστεί να υπάρξει κάποια συζήτηση μετά, κλείνουμε ραντεβού για να την κάνουμε.

Τι σας γοήτευσε στο κείμενο του Ο’ Νηλ, ώστε να το επιλέξετε;

Μου αρέσει ο τρόπος που μιλάει για τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν κατάφεραν να ταιριάξουν τις ζωές τους. Κι η αγωνία του για το εγγενές σφάλμα, το οποίο υπάρχει στην κοινωνία των ανθρώπων και στη μοίρα τους. Κι όλα αυτά, χωρίς να χάνει το χιούμορ του. Ποτέ δεν μπορώ να καταπιαστώ με έργο που του λείπει το χιούμορ.

Πώς βλέπετε το μέλλον σας στη σκηνοθεσία; Έχετε κι άλλα έργα στο μυαλό σας ή προτιμάτε να παίζετε;

Μου αρέσουν και τα δύο. Γι’ αυτό έχω μοιράσει κάπως τη ζωή μου σε περιόδους κατά τις οποίες άλλοτε σκηνοθετώ κι άλλοτε παίζω.

atrotoi 2

Μια από τις πρώτες σας σκηνοθεσίες ήταν στο θέατρο Αμόρε, το οποίο δεν υπάρχει πια. Σας λείπει εκείνη η εποχή ή δεν αναπολείτε το παρελθόν;

Όταν αναπολείς εποχές της πρώτης σου νιότης, δεν ξέρεις αν τις αναπολείς, γιατί ήταν η πρώτη σου νιότη ή επειδή η εποχή ήταν, όντως, καλύτερη. Η αίσθηση που έχω είναι πως ενώ υπήρχαν και τότε προβλήματα, υπήρχαν όμως κι οι δυνατότητες εξέλιξης κάποιων ομάδων. Δεν βρίσκονταν όλοι σ’ ένα κυνήγι επιβίωσης, όχι μόνο υλικής αλλά και καλλιτεχνικής. Υπήρχε μια αίσθηση, ότι μπορούσες να μπεις σ’ ένα χώρο να επικοινωνήσεις και να συνυπάρξεις με κάποια σχετική ασφάλεια.

Αισθάνεστε πώς είστε μια «γυναίκα καριέρας»;

Ομολογώ, ότι αυτή η φράση δεν με χαρακτηρίζει. Η δουλειά κι η εξέλιξη μέσω αυτής με ενδιαφέρει και χωρίς αυτό νιώθω μισή και κουλή και κουτσή. Χωρίς, όμως, η δουλειά να αποκλείει άλλα πράγματα.

Μου δίνετε την αίσθηση πως είστε ιδιαίτερα ισορροπημένη κι ήρεμη. Ισχύει;

Αυτό μου το λένε πάρα πολλοί άνθρωποι και, πραγματικά, δεν μπορώ να το καταλάβω! Είναι ένα μυστήριο για μένα. Εκπλήσσομαι για πολλοστή φορά! Δεν είμαι πάντα ήρεμη. Ελάτε στην παράσταση και θα το καταλάβετε. (γέλια)

Σας δυσαρεστεί, που ενώ μιλάμε για τόσο πράγματα, στα οποία δραστηριοποιείστε στο θέατρο αλλά και στον κινηματογράφο, μια μεγάλη μερίδα του κοινού σας θυμάται ως «Λίζα» από τη σειρά του Mega, αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια.

Δεν μ’ ενοχλεί. Έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν θέατρο. Ελπίζω ότι κάποιοι άλλοι με θυμόνται και για άλλα πράγματα.

Πώς ήταν εκείνη η εποχή για εσάς; Πώς βιώσατε την απότομη αναγνωρισιμότητα;

Ναι, ήταν δύσκολη εποχή. Γενικώς, η έκθεση στα Μέσα δεν μου αρέσει να γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο. Μερικές φορές, όμως, το παίρνω και με πιο χαλαρή διάθεση: ότι εντάξει δεν έγινε και τίποτα τρομερό. Ήταν, όμως, κάτι που δεν με έβρισκε εναρμονισμένη.

Σας βοήθησε αυτή η αναγνωρισιμότητα στο θέατρο;

Στο θέατρο λειτουργώ, τελείως, διαφορετικά κι ουσιαστικά σ’ άλλη περιοχή, καθόλου αντίστοιχη με το τηλεοπτικό κομμάτι. Με ενδιαφέρει περισσότερο το θέατρο, το πιο πειραματικό και το θέατρο ρεπερτορίου. Έτσι για μένα είναι δύο διαφορετικά πράγματα τελείως διακριτά μεταξύ τους. Η τηλεόραση είναι ένας χώρος διασκέδασης, το θέατρο είναι ένα χώρος τέχνης. Όχι ότι δεν έχει κάποια ψήγματα τέχνης κι η τηλεόραση. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορείς εύκολα να παίξεις στην τηλεόραση είναι, όμως, τελείως διαφορετική συνθήκη.

Ως μαμά, τι ονειρεύεστε για τις κόρες σας;

Ό,τι ονειρεύονται όλες οι μαμάδες. Να κάνουν αυτό που θα τους δώσει χαρά κι ευτυχία, να είναι υγιείς, δυνατές, να έχουν σωστή καλλιέργεια.

Καλλιτεχνική φλέβα βλέπετε να έχουν κληρονομήσει από τους γονείς τους;

Ναι, έχουν αλλά δεν ξέρω αν είναι το κυρίαρχο στοιχείο τους.

atrotoi3

Κεντρική φωτογραφία Elpida Topaloglou, φωτογραφίες παράστασης Ilias Dimakouleas

Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου πρωταγωνιστεί στους «Άτρωτους» στο Αγγέλων Βήμα,μαζί με τον Μιχάλη Μαρκάτη, την Ειρήνη Μπαλτά και τον Γιάννη Μπουραζάνα. Τη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει ο Σταύρος Στάγκος. Πρεμιέρα 7/12

Παράλληλα, σκηνοθετεί την παράσταση «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» στο θέατρο Πορεία, την οποία μπορείτε να απολαύσετε για τις 8 ακόμη παραστάσεις (3, 4, 10, 11, 17, 18 26/12 & 6/1) πρωταγωνιστούν η Ιωάννα Παππά, ο Γιάννης Νταλιάνης, ο Γιώργος Τριανταφυλλίδης, ο Ιωάννης Κοτίδης και ο Ντίνος Γκελαμέρης.

Από τον Σπύρο Σιακαντάρη
 
Ο Δημήτρης Τάρλοου, η ψυχή του θεάτρου Πορεία, μας υποδέχθηκε μαζί με τους συντελεστές των παραστάσεων, στην ανακαινισμένη αίθουσα του θεάτρου το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου για την παρουσίαση του προγράμματος για τη σεζόν 2018 - 2019. Πλήρως ανακαινισμένη η αίθουσα, καθώς το καλοκαίρι ανακατασκευάστηκαν οι εξέδρες κάνοντας την πιο λειτουργική, παράλληλα, προστέθηκαν καθίσματα και σύγχρονα μέσα που θα εξυπηρετήσουν τη λειτουργία των παραστάσεων. Επίσης πλέον υπάρχει η υποδομή για τα ατομα με ειδικές ανάγκες και συντομα θα εγκατασταθεί και αναβατόριο για να είναι το θέατρο πλήρως προσβάσιμο στα ΑΜΕΑ.
 
Το θέατρο Πορεία, όπως μας ενημέρωσε ο Δημήτρης Τάρλοου, γιορτάζει τα 20 χρόνια δημιουργίας του και ο ίδιος ελπίζει οτι θα μπορεσει αυτό να επισφραγισθεί με μια έκδοση που να περιλαμβάνει τις σημαντικότερες παραστάσεις και την διαχρονική εξέλιξη του θεάτρου Πορεία. Να υπενθυμίσουμε ο,τι τον Σεπτέμβριο του 2017 δημιουργήθηκε ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα συνδρομής Φίλων του θεάτρου Πορεία με προνόμια.
 
Τρεις νέες παραγωγές, αναμεσά τους ο πολυαναμενόμενος "Γιούγκερμαν" που πέρυσι τέτοια εποχή μας είχε προαναγγείλει,  και μια επανάληψη περιλαμβάνει το φετινό πρόγραμμα του σημαντικού θεάτρου. 
 
Ο Δημήτρης Τάρλοου σκηνοθέτης της φιλόδοξης παραγωγής μας εξήγησε το λόγο που θέλησε να ασχοληθεί με ακόμη ένα έργο του Καραγάτση, μετά τη Μεγάλη Χίμαιρα από την οποία πέρασαν 6 χρόνια που ξεκίνησε η δημιουργία της."Μετά από την εμπειρία της Χίμαιρας ήθελα να επιστρέψω στον Καραγάτση και στο θέμα του ξένου γιατί με απασχολεί λόγω της δικής μου αίσθησης της ξενικότητας. Επίσης ψυχαναλυτικά. Ήθελα να εξελίξω τον τρόπο της αφήγησης, χωρίς να χρησιμοποιηθεί ο κινηματογράφος. Να αλλάξουμε τον τρόπο της αφήγησης και να πάμε σε κάτι πιο ελεύθερο.Επέλεξα ο τρόπος να είναι σαν μια αφήγηση του ίδιου του Γιούγκερμαν λίγο πριν πεθάνει. Μέσα από τα μάτια του, λίγο συγκεχυμένη, σαν ενα φιλμ. Έχω τη χαρά να συνεργάζομαι με πολλούς και καλούς καλλιτέχνες με τους οποίους τρεις βδομάδες τώρα είμαστε σε πρόβες και θα παλέψουμε να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα."
 
Ο Στρατής Πασχάλης έχει αναλάβει και σε αυτό το έργο του Καραγάτση τη διασκευή τουσημείωσε "Θεωρώ τον Γιουγκερμαν το αρτιότερο και πιο εμβληματικό έργο του Καραγάτση". Ο πυκνοκατοικημένος κόσμος του Καραγάτση -107 χαρακτήρες- γίνονται 70 στην παράσταση μέσα από 18 ηθοποιούς/χορευτές/μουσικούς και επτά παιδάκια.
 
Ο Γιάννης Στάνκογλου, ο οποίος θα υποδυθεί τον σπουδαίο αυτό ρόλο μας εξομολογήθηκε: "Κλείνω είκοσι χρόνια ως ηθοποιός, όταν φοιτητής στο δεύτερο έτος της δραματικής σχολής ανέβηκα στη σκηνή. Έχω πραγματικά την τύχη να ασχοληθώ με ενα κείμενο που το αγάπησα πάρα πολύ όταν το διάβασα. Ένα δύσκολο κείμενο, ένας κοσμοπολίτης που έχει κάνει πολλά και κακά και καλά πράγματα. Ένας ζωντανός άνθρωπος. Ο Δημήτρης μου έδωσε τη δυνατότητα να δουλέψω στις πρόβες με ενα τρόπο που χρόνια είχα να κάνω. Έχω τη τύχη να έχω όλους αυτούς τους συνεργάτες δίπλα μου να εμπιστεύομαι. Νοιώθω οτι θα κάνουμε κατι μαγικό."
 
Η Μαρίνα Καραγάτση, συγγραφέας του έργου, διευκρίνησε "Το Ευχαριστημένο δεν είναι μια βιογραφία για τον πατέρα μου, τον Καραγάτση, αλλά ήτανε για ένα τάμα που είχα κάνει από μικρή να γράψω ένα έργο για την αγαπημένη μου Λασκαρώ η Δέσποινα όπως την λέγανε στην πραγματικότητα.Της Ανδρειώτισας που ήρθε στο σπίτι μας όταν γεννήθηκα και έφυγε όταν ήμουνα 20 χρονών και την αγάπησα πολύ. 
Μαζί με τη Λασκαρώ μέσα στο μυθιστόρημα υπάρχει και το δράμα των κοριτσιών που ξεριζονώντουσαν από την Άνδρο και τα άλλα νησιά και έρχονταν ως υπηρέτριες περνώντας και δύσκολες καταστάσεις.  Αυτά ήθελα να γραψω κι φυσικα μαζι με αυτα μπαινει και η οικογένεια και ο Καραγάτσης με τον οποίο είναι γνωστό είχα μια γλυκόπικρη γεύση."
 
Για πρώτη φορά στην εικοσάχρονη πορεία του θεάτρου θα παρουσιαστεί έργο του Ευγένιου Ο Νηλ. Η σκηνοθέτης Μαριλίτα Λαμπροπούλου μας είπε ο,τι 20 χρόνια έχει να παρουσιαστεί το συγκεκριμένο έργο στην Ελλάδα.
"Δεν θα ήθελα να το έχω ακουμπίσει κι αγγίξει αν δεν είχα μετατοπιστεί στη ζωή μου σαν βλέμμα και σαν διαθεση μέσα απο τις δυσκολιες των τελευταίων ετών που πέρασα και προσωπικά εγώ και συνολικά ως χώρα και κοινωνία. 
Ενα έργο που μιλά για το αν μπορούν να ξεπεραστούν οι πληγές και τα πράγματα που μας αφήνουν ένα στίγμα, και αν μπορούμε να τα αλλάξουμε και να προχωρήσουμε τη ζωή μας. 
Ένα κείμενο που απλώνετε σε πολλά επίπεδα που αριστοτεχνικά ο σπουδαίος συγγραφεας ξεδιπλώνει.Είμαι πολύ ευτυχής για την ομάδα των ηθοποιών, έχουμε δέσει όλοι οι συντελεστές μεταξύ μας και νομίζω θα βγεί ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα. Είμαστε στον καλύτερο χώρο που θα μπορούσαμε να βρεθούμε από όλες τις απόψεις."
 
Ο Γιάννης Νταλιάνης μας πληροφόρησε οτι πρόκειται για το κύκνειο άσμα του συγγραφέα. "Ένα έργο μεγάλης ωριμότητας,  ένα δεξιοτεχνικό αυτοβιογραφικό έργο του συγγραφέα που καταθέτει πολλά προσωπικά βιώματα του με τέτοιο τρόπο που μας αφορούν όλους."
 
Η τελευταία παραγωγή που θα ανέβει τον Φεβρουάριο είναι ένα έργο κατά παραγγελίαν στον Άρη Μπινιάρη"Αισθάνθηκα μεγάλη χαρά όταν μου πρότεινε ο Δημήτρης να ξανασυνεργαστούμε, και ειδικότερα γιατί του πρότεινα να κάνουμε μια παράσταση με αφορμή το ιστορικό γεγονόςγια όσα συνέβησαν στο υψωμα 731, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Εκεί το 1941 ο Μουσολίνι θέλωντας να πείσει τον Χίτλερ οτι άξιζε να του δώσει σημασία, φέρνει όλο το αφάν γκατέ του στρατού και ηγείτε νομίζοντας οτι θα κάνει περίπατο. Απέναντι του στάθηκαν ο Δημήτρης Κασλάς με μια χούφτα νέα παιδιά με δανεικά εξαρτήματα από άλλους στρατούς και παρόλα αυτά καταφεραν να τον νικήσουν. Διάφορα παράδοξα και συγκλονιστικά που συνέβησαν εκεί θα περιγράψω στο έργο που έχει συμβολικό χαρακτήρα, μέσα από μια ρόκ αφήγηση." 
 
   Διαβάστε αναλυτικά για τις 4 παραγωγές που θα δουμε στο Θέατρο Πορεία:
 
 euxaristimeno texnes plus
 ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟ
 
Μετά τη μεγάλη επιτυχία του Το Ευχαριστημένο,  το μυθιστόρημα της Μαρίνας Καραγάτση που απέσπασε το Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» το 2009, θα επαναληφθεί στο Θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, από 21 Σεπτεμβρίου και για 13 μόνο παραστάσεις. 
 
 
Διασκευή: Έρι Κύργια
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Nalyssa Green
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Σχεδιασμός μακιγιάζ: Εύη Ζαφειροπούλου
Σχεδιασμός κομμώσεων: Χρόνης Τζήμος
Βίντεο: Βάσια Αναγνωστοπούλου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα, Θωμαΐς Γκερλεκτσή
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Γαρνάβος
Εκγύμναση ηθοποιών: Χριστιάνα Κοσιάρη
Φωτογραφίες-trailer: Βάσια Αναγνωστοπούλου
 
 
Διανομή:
Λασκαρώ: Καίτη Μανωλιδάκη
Μαρίνα: Σίσσυ Τουμάση
Μίνα: Σμαράγδα Σμυρναίου
Νίκη: Ειρήνη Δράκου
Καραγάτσης: Χρήστος Μαλάκης
 
 
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Από 21/9/2018 έως 7/10/2018:  Τετάρτη και Κυριακή στις 20:00, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00
 
Τιμές Εισιτηρίων: κανονικό 16 ευρώ, senior (άνω των 65): 14 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων: 12 ευρώ
Εισιτήρια θα διατίθενται με προσφορά προπώλησης: 12€ (αρχική τιμή 16€) μέχρι και την ημέρα της πρεμιέρας (21 Σεπτεμβρίου).
Διάρκεια: 90 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
 
 feggari giakataramenous texnes plus
 
ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΥΣ
 
Το θέατρο Πορεία, μετά τη Σκακιστική Νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ, συνεργάζεται ξανά με τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου και την ομάδα Zero Gravity και ανεβάζουν το Ένα Φεγγάρι Για Τους Καταραμένους (1943) του Ευγένιου Ο' Νηλ, από 8 Οκτώβριου 2018, σε συνεργασία με την εταιρία θεάτρου Ακτίς - Μοντέρνοι Καιροί.
 
Πρόκειται για το κύκνειο άσμα του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα (βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας και τέσσερα Πούλιτζερ), που παρουσιάζεται στην Ελλάδα για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια, σε καινούργια μετάφραση και με διαφορετική ματιά. Έργο γεμάτο αυτοβιογραφικά στοιχεία, μια προσωπική κατάθεση του Ο' Νηλ γύρω από την ταραγμένη οικογενειακή ζωή του, μια συνέχεια του αριστουργήματός του Το Μακρύ Ταξίδι της Μέρας Μέσα στη Νύχτα. Με πυρήνα τις σπαρακτικές σχέσεις των προσώπων, η παράσταση επιχειρεί να διανοίξει έναν νέο φαντασιακό χώρο στον ρεαλισμό του Ο' Νηλ, που θα επικοινωνεί με τις αλήθειες του καθενός μας. Στο Ένα Φεγγάρι για τους Καταραμένους, μια μέρα κωμωδίας και μια νύχτα τραγωδίας συνθέτουν ένα ευδιάθετο purgatorium και ένα πικρό paradiso. 
 
Σε έναν ξεχασμένο τόπο, τρία πρόσωπα έρχονται αντιμέτωπα με την επιθυμία τους και την ανεπάρκειά τους. Ο αλκοολικός, ξεπεσμένος ηθοποιός Τζιμ Ταϊρόν, μαθημένος  στη ζωή του Μπρόντγουεϊ και στις νυχτερινές κραιπάλες της Νέας Υόρκης, βρίσκεται για λίγο σε μια άγονη επαρχία, σε ένα κτήμα που σύντομα θα γίνει δικό του. Εκεί συναντιέται με τη Τζόσι Χόγκαν, μια νεαρή γυναίκα, τελείως διαφορετική από αυτές που έχει γνωρίσει ως τώρα. Εκείνη βλέπει σ' αυτόν όλη την ευγένεια και τα ψυχικά χαρίσματα που ο ίδιος δεν αναγνωρίζει ούτε στον εαυτό του.  Ο πατέρας της Τζόσι, ο φτωχός μετανάστης Φιλ Χόγκαν, ελπίζει σε έναν γάμο ανάμεσά τους, που θα τον ξελάσπωνε από τη φτώχια και τα χρέη. Καταστρώνει απίθανα σχέδια προκειμένου να τους ενώσει. Όμως σ' αυτή την ένωση θα υψωθούν σαν ανίκητα εμπόδια η διαφορετικότητά τους, οι ψευδαισθήσεις τους και τα φαντάσματα που τους στοιχειώνουν. Το φως του φεγγαριού  θα φωτίσει τα περασμένα και θα τους φανερώσει το αληθινό τους πρόσωπο. Με το ξημέρωμα θα έρθει μια απρόσμενη κάθαρση. Υπάρχει χώρος για το θαύμα; Ένα έργο για την εξάρτηση, το ψέμα, την ενοχή.
 
Μετάφραση: Θοδωρής Τσαπακίδης, Ισμήνη Φραγκιουδάκη
Σκηνοθεσία: Μαριλίτα Λαμπροπούλου
Σκηνικά - Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Μουσική: Κώστας Γάκης, Κώστας Λώλος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελπίδα Τοπάλογλου
Φωτογραφίες-trailer: Βάσια Αναγνωστοπούλου
 
Παίζουν:  
Τζόσι Χόγκαν: Ιωάννα Παππά
Φιλ Χόγκαν, ο πατέρας της: Γιάννης Νταλιάνης
Τζιμ Ταϊρόν: Γιώργος Τριανταφυλλίδης
Στέντμαν Χάρντερ: Ιώκο - Ιωάννης Κοτίδης
Μάικ Χόγκαν: Ντίνος Γκελαμέρης
 
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Από 8/10/2018 έως 6/11/2018: Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00
Τιμές Εισιτηρίων:  VIP ζώνη: 18 ευρώ, A’ ζώνη: 16 ευρώ, Β’ ζώνη: 14 ευρώ, Γ’ ζώνη: 12 ευρώ, senior (άνω των 65): 14 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑμεΑ: 12 ευρώ (σε συγκεκριμένες θέσεις της Α’ & Β’ ζώνης) Εισιτήρια θα διατίθενται με προσφορά προπώλησης έως και την ημέρα της πρεμιέρας (8 Οκτωβρίου): Εισιτήρια VIP ζώνης 14€, Α’ ζώνης 12€, Β’ ζώνης 12€ (αρχική τιμή 18€, 16€ και 14€ αντίστοιχα).
Διάρκεια: 120 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
 
 gioukerman texnes plus
 
ΓΙΟΥΓΚΕΡΜΑΝ
 
Το μυθιστόρημα που θεωρείται το πλέον εντελές και συναρπαστικό του συγγραφέα Μ. Καραγάτση ανεβαίνει στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου. Ο σκηνοθέτης και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Πορεία, μετά τηνεξαιρετικά επιτυχημένη συνεργασία του με τον Στρατή Πασχάλη στην παράσταση-σταθμό Η Μεγάλη Χίμαιρα, του ανέθεσε τη διασκευή του Γιούγκερμαν.  
Ο κεντρικός ήρωας, ο Φιλανδός Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν, γόνος πλούσιας οικογένειας, Ίλαρχος της Λευκής Φρουράς του τσάρου, ένας τυχοδιώκτης που παλεύει με τα φαντάσματά του, οδηγείται μετά τη ρωσική επανάσταση στην Ελλάδα. Το παρελθόν του βαραίνει ένας φόνος, μια γυναίκα που μοιραζόταν μ’ έναν Ανθυπολοχαγό, εμπορία ναρκωτικών, κραιπάλες κάθε είδους, το ποτό, η χαρτοπαιξία, οι εκβιασμοί, οι απάτες… Δαιμόνιος και αδίστακτος, στη νέα του πατρίδα ανέρχεται κοινωνικά αποκτώντας μία σημαντική θέση στην τράπεζα, πλούτο και γόητρο, ένας «αλήτης αριστοκράτης» που κάτω απ’ τον αδυσώπητο ελληνικό ήλιο θα έρθει αντιμέτωπος με τον εαυτό του, με τον αληθινό έρωτα και με το τραγικό στοιχείο. 
Το μυθιστόρημα, το τρίτο του συγγραφέα, γράφτηκε το 1938, δύο χρόνια μετά τη Χίμαιρα και πέντε χρόνια μετά τον Συνταγματάρχη Λιάπκιν, μαζί με τα οποία σχηματίζει την τριλογία με τίτλο Εγκλιματισμός κάτω από τον Φοίβο. Πλάι στο ενδελεχές ψυχογράφημα του ήρωα, ο «παραμυθάς από ράτσα» Καραγάτσης στο μυθιστόρημά του αυτό απεικονίζει με γλαφυρότητα την κοινωνική και πολιτική κατάσταση της μεσοπολεμικής Ελλάδας και καταθέτει την οπτική του γύρω από τη μπολσεβίκικη επανάσταση, τον κομμουνισμό, το τσαρικό καθεστώς. 
Ο σκηνοθέτης της παράστασης, Δημήτρης Τάρλοου, σημειώνει: «Ο Γιούγκερμαν, αυτός ο θεόθεν αριστοκράτης και αλήτης, θα κυνηγήσει με αυτοκαταστροφική μανία τον πλούτο, τη δόξα, την εξουσία, τις γυναίκες, θα τα κατακτήσει όλα, για να συνειδητοποιήσει μέσω του συγγραφέα Καραμάνου πως για τον καθένα μας μονάχα ένα κορίτσι υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η σοφή μετατόπιση θα σημάνει και το αναπόφευκτο μας τέλος, όπως λέει και ο Καραμάνος: "Η μοίρα των ανθρώπων είναι ο θάνατος." Το βασικό, το πρωταρχικό τραύμα, ανελέητο, όσο και βασανιστικό, μας στέλνει όλους στην αγκαλιά της μητέρας μας, που μας περιμένει πανέμορφη, παγωμένη κι ακίνητη, για να αναπαυθούμε για πάντα κοντά της.» 
Ο διασκευαστής του μυθιστορήματος, Στρατής Πασχάλης, αναφέρει σε σχέση με το έργο του: «Στον "Γιούγκερμαν" η διασκευή ανασυνθέτει τα βιογραφικά γεγονότα του μυθιστορήματος σ’ ένα σκηνικό ονειρόδραμα που συνδυάζει το ρεαλιστικό και το παράδοξο, το ποιητικό και το γκροτέσκο. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Την ιδέα για κάτι τέτοιο μου την έδωσε το τελευταίο μέρος του μυθιστορήματος, "Τα στερνά του Γιούγκερμαν", ένα παραλήρημα εικόνων, γεγονότων και προσώπων όπου η φαντασία δρα ελεύθερα και υπονομεύει την πραγματικότητα. Όλο το έργο είναι ένα τεράστιο φλας μπακ που καταλήγει στην αποκάλυψη ενός γεγονότος από το παρελθόν, το οποίο σε όλη τη διάρκεια της παράστασης λειτουργεί συνεχώς, κάτω και γύρω από τα λόγια των βασικών ηρώων, χωρίς να φανερώνεται απόλυτα στον θεατή… Τάμερφορς, Πειραιάς, Αθήνα, Μυτιλήνη, Ακράτα, Θεσσαλονίκη, Κεντρική Ευρώπη, Γκρενόμπλ… Κοσμοπολιτισμός και ρίζες, μέσα σ’ έναν ξέφρενο μα και ηδονικό εφιάλτη γεμάτο πάθη, μοναξιά, σκληρότητα, μα και βαθιά ανθρωπιά.»
 
Διασκευή: Στρατής Πασχάλης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Σκηνικά - Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου 
Μουσική: Κατερίνα Πολέμη
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Χορογραφία - Επιμέλεια κίνησης: Κορίνα Κόκκαλη
Σχεδιασμός μακιγιάζ: Εύη Ζαφειροπούλου
Σχεδιασμός κομμώσεων: Χρόνης Τζήμος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα,  Θωμαΐς Γκερλεγκτσή, Ελένη Χαλαστάνη
Βοηθοί σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Δημήτρης Αγγέλης, Αλέξανδρος Γαρνάβος, Λίνα Σταυροπούλου
Βοηθός χορογράφου: Χριστιάνα Κοσιάρη
Φωτογραφίες-trailer: Βάσια Αναγνωστοπούλου
 
Γιούγκερμαν: Γιάννης Στάνκογλου
Μιχάλης Καραμάνος / Σύλβεστρος: Χρήστος Μαλάκης
Ντάινα / Λίλη: Ζέτα Μακρυπούλια
Βούλα: Θάλεια Σταματέλου
Γιώργος Μάζης / Αστυφύλακας: Γιάννης Καπελέρης
Κλεό / Μάγκας 2: Πολύδωρος Βογιατζής
Σκλαβογιάννης / Διευθυντής Τραπέζης / Διοικητής / Ντε Κρεσύ: Δημήτρης Πετρόπουλος
Θωμάς Παπαδέλης / Σύμβουλος οικονομικών / Κάρλ: Γιάννης Νταλιάνης
Αλκμήνη / Σάσα: Δανάη Σαριδάκη
Ασπασία / μητέρα Καραμάνου: Καίτη Μανωλιδάκη
Λιάπκιν / Μόγιας / Πρίγκηψ Αρκάνωφ: Δημήτρης Μπίτος
Γερο-Στρατής / Υπηρέτης: Νίκος Καλαμό
Νίτσα / γυναίκα που τραγουδά / Αντιόπη: Λήδα Μανιατάκου
Μάγκας 1 / Παύλος / Νεαρός: Αλκιβιάδης Μαγγόνας
Κοσμική καλλονή / Πόρνη 2 / Συνοδός Γιώργου: Μπίλιω Μαρνέλη
Τσιγγάνα / Πόρνη 1 / Συνοδός Κλεό / Ελίζ: Κορίνα Κόκκαλη
Νάσος / Υπάλληλος / Τραπεζικός: Ανδρέας Νάτσιος
Γυναίκα συνοδός: Ελένη Χαλαστάνη
Μικρός Γιούγκερμαν: Άγγελος Πιλιτσίδης, Μάριος Σουμάτης, Αντώνης Στάμου, Φίλιππος Τάρλοου
Σύλβι: Θοδωρής Πιλιτσίδης, Δημήτρης Ντιμπιτζίδης, Δημήτρης Τατάκης
Ζωντανά παίζει μουσική η Λένα Χατζηγρηγορίου
 
 
Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2018 
 
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: 
Τετάρτη & Κυριακή 19:00, Πέμπτη, Παρασκευή 20:00, Σάββατο 16:00 & 20:30
 
Διάρκεια: 180 λεπτά, με διάλειμμα
 
Τιμές Εισιτηρίων: Τετάρτη (λαϊκή) VIP ζώνη: 20 ευρώ, Α’, Β’ ζώνη: 15 ευρώ, Γ’ ζώνη: 14 ευρώ
Πέμπτη έως Κυριακή: VIP ζώνη: 25 ευρώ, A’ ζώνη: 20 ευρώ, Β’ ζώνη: 17 ευρώ, Γ’ ζώνη: 14 ευρώ, 
senior (άνω των 65): 17 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑμεΑ: 15 ευρώ (σε συγκεκριμένες θέσεις της Α’ & Β’ ζώνης)
 
 
 
ΥΨΩΜΑ 731
 
 
Το 1941, στο Ύψωμα 731, ο ολιγάριθμος ελληνικός στρατός κατορθώνει μια συντριπτική νίκη επί του πολυάριθμου ιταλικού στρατού του Μουσολίνι, στην προσπάθεια του τελευταίου να καταλάβει την Ελλάδα. Στη μάχη που δόθηκε τα γεγονότα και οι αριθμοί αγγίζουν τη σφαίρα του παράδοξου όσον αφορά τον μικρό αριθμό των Ελλήνων οπλιτών αλλά και τους τρόπους με τους οποίους αντιμετώπισαν μία ιταλική επίθεση μυθικών διαστάσεων. 
Στην παράσταση, με όχημα την αφήγηση των γεγονότων, η μάχη ανάγεται στο υπαρξιακό και ψυχικό πεδίο των ανθρώπων· εκεί όπου νικάει ο παράδοξος τρόπος σκέψης, αυτός  που αντιβαίνει στην κοινή αντίληψη και έρχεται σε σύγκρουση με τις εκάστοτε κρατούσες αντιλήψεις ή την κοινή λογική· εκεί όπου η νίκη του παράδοξου τρόπου σκέψης περιέχει ως κεντρική έννοια την αξία της ελευθερίας, απέναντι σε μια δύναμη, που αρχικά φαντάζει άτρωτη, και που προσπαθεί βίαια να εγκαθιδρύσει στο υπαρξιακό και ψυχικό πεδίο των ανθρώπων ένα πρότυπο κανονικότητας και ομογενοποίησης που τελικά μας απομονώνει από την ίδια τη ζωή. Πληροφορίες που αντλούνται από εφημερίδες και μαρτυρίες της εποχής, καθώς και συνεντεύξεις και απομνημονεύματα ανθρώπων που συμμετείχαν στη μάχη, μεταστοιχειώνονται σε μουσική, κίνηση και λόγο.
 
Σύνθεση κειμένου: Άρης Μπινιάρης, Θεοδώρα Καπράλου
Σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης
Σκηνικά – Κοστούμια: Πάρις Μέξης
Δραματουργική επεξεργασία: Θεοδώρα Καπράλου
Σύνθεση και εκτέλεση μουσικής: Βίκτωρας Κουλουμπής (μπάσο), Πάνος Σαρδέλης (τύμπανα), Χρήστος Γεωργόπουλος (κιθάρα)
Ερμηνεία: Άρης Μπινιάρης
 
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Από 18/2/2019 έως 23/4/2019: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Τιμές Εισιτηρίων:  VIP ζώνη: 18 ευρώ, A’ ζώνη: 16 ευρώ, Β’ ζώνη: 14 ευρώ, Γ’ ζώνη: 12 ευρώ, senior (άνω των 65): 14 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑμεΑ: 12 ευρώ (σε συγκεκριμένες θέσεις της Α’ & Β’ ζώνης)
Εισιτήρια θα διατίθενται με προσφορά προπώλησης έως και την ημέρα της πρεμιέρας (18 Φεβρουαρίου): Εισιτήρια VIP ζώνης 14€, Α’ ζώνης 12€, Β’ ζώνης 12€ (αρχική τιμή 18€, 16€ και 14€ αντίστοιχα).
Διάρκεια: 70 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
  
 Θέατρο Πορεία
  • Διεύθυνση: Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69
  • Τηλέφωνο: 210 8210991, 210 8210082
  • Site  / Facebook 

«Το Ευχαριστημένο», το μυθιστόρημα της Μαρίνας Καραγάτση που απέσπασε το Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» παρουσιάζεται στο Θέατρο Πορεία προσελκύοντας το ενδιαφέρον του κοινού.

Στο πλαίσιο αυτό, το Θέατρο Πορεία διοργανώνει στις 22 Μαρτίου, συζήτηση, μετά το πέρας της παράστασης, με τίτλο «Παιδικό βίωμα και καλλιτεχνική δημιουργία».

Στη συζήτηση θα πάρουν μέρος ο ψυχαναλυτής Γεράσιμος Στεφανάτος, ο ιστορικός Λεωνίδας Εμπειρίκος, η συγγραφέας Μαρίνα Καραγάτση και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Πορεία και σκηνοθέτης Δημήτρης Τάρλοου. Επίσης στη συζήτηση θα συμμετάσχουν οι ηθοποιοί της παράστασης .

 euxaristimeno poreia

«Ψεύτρα ζωή…»

Η διασκευή του έργου, που μετατρέπει τους απολογητικούς, απολογιστικούς και συγχωρητικούς μονολόγους σε πλήρες θεατρικό έργο και που υπογράφει η Έρι Κύργια, μας μεταφέρει στο σπίτι της οικογένειας του συγγραφέα Μ. Καραγάτση. Μέσα σε τρεις ημέρες αγρύπνιας του λογοτέχνη και μέσα από το βλέμμα της μικρής Μαρίνας, αποκαλύπτονται όλα όσα στοίχειωσαν και πλήγωσαν μία από τις πιο γνωστές οικογένειες της Ελλάδας – ή απλώς μία οικογένεια. Και αν οι σκοτεινές στιγμές υπερέχουν των φωτεινών, η συμφιλίωση με το παρελθόν αποδεικνύεται ο μόνος δρόμος.

Συντελεστές:

Διασκευή: Έρι Κύργια

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου

Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Μουσική: Nalyssa Green

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Σχεδιασμός μακιγιάζ: Εύη Ζαφειροπούλου

Σχεδιασμός κομμώσεων: Χρόνης Τζήμος

Βίντεο: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα, Θωμαΐς Γκερλεκτσή

Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Γαρνάβος

Εκγύμναση ηθοποιών: Χριστιάνα Κοσιάρη

Διανομή:

Λασκαρώ: Καίτη Μανωλιδάκη

Μαρίνα: Σίσσυ Τουμάση

Μίνα: Σμαράγδα Σμυρναίου

Νίκη: Ειρήνη Δράκου

Καραγάτσης: Χρήστος Μαλάκης

 

 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

Από 22/2/2018 έως 3/6/2018: Πέμπτη στις 20:30, Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 17:00

Τιμές Εισιτηρίων: κανονικό 16 ευρώ, senior (άνω των 65): 14 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων: 12 ευρώ.

Διάρκεια: 90 λεπτά, χωρίς διάλειμμα

«Ψεύτρα ζωή…»

 

«Το Ευχαριστημένο», το μυθιστόρημα της Μαρίνας Καραγάτση που απέσπασε το Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» το 2009, θα παρουσιαστεί στο Θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου. Η διασκευή, που μετατρέπει τους απολογητικούς, απολογιστικούς και συγχωρητικούς μονολόγους σε πλήρες θεατρικό έργο και που υπογράφει η Έρι Κύργια, μας μεταφέρει στο σπίτι της οικογένειας του συγγραφέα Μ. Καραγάτση. Μέσα σε τρεις ημέρες αγρύπνιας του λογοτέχνη και μέσα από το βλέμμα της μικρής Μαρίνας, αποκαλύπτονται όλα όσα στοίχειωσαν και πλήγωσαν μία από τις πιο γνωστές οικογένειες της Ελλάδας – ή απλώς μία οικογένεια. Και αν οι σκοτεινές στιγμές υπερέχουν των φωτεινών, η συμφιλίωση με το παρελθόν αποδεικνύεται ο μόνος δρόμος.

 

 

 

Πρώτη παράσταση: Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2018, θέατρο Πορεία 

 

 

Συντελεστές:

Διασκευή: Έρι Κύργια

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου

Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Μουσική: Nalyssa Green

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Σχεδιασμός μακιγιάζ: Εύη Ζαφειροπούλου

Σχεδιασμός κομμώσεων: Χρόνης Τζήμος

Βίντεο: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα, Θωμαΐς Γκερλεκτσή

Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Γαρνάβος

Εκγύμναση ηθοποιών: Χριστιάνα Κοσιάρη

 

 

Διανομή:

Λασκαρώ: Καίτη Μανωλιδάκη

Μαρίνα: Σίσσυ Τουμάση

Μίνα: Σμαράγδα Σμυρναίου

Νίκη: Ειρήνη Δράκου

Καραγάτσης: Χρήστος Μαλάκης

 

 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

Από 22/2/2018 έως 3/6/2018: Πέμπτη στις 20:30, Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 17:00

 

Τιμές Εισιτηρίων: κανονικό 16 ευρώ, senior (άνω των 65): 14 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων: 12 ευρώ.

Εισιτήρια θα διατίθενται με προσφορά προπώλησης από 15 Σεπτεμβρίου: Εισιτήρια Α/Β ζώνης 12€ (αρχική τιμή 16€ και 14€ αντίστοιχα) μέχρι την ημέρα της πρεμιέρας στις  22/02.

Διάρκεια: 90 λεπτά, χωρίς διάλειμμα

 

 

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ

www.poreiatheatre.com

 

Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69

Πλατεία Βικτωρίας

 

 http://www.facebook.com/poreiatheatre

 http://twitter.com/poreiatheatre

 

 

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΑΜΕΙΟΥ

210 8210991, 210 8210082

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

www.poreiatheatre.com, www.viva.gr, 11876, Αθηνόραμα.gr, Sevenspots, Reload, MediaMarkt, βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, mymarket, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Vivakiosk Σύνταγμα

 


 

 

 

 

 

 

 

 

«Αν έχεις εσύ δίκιο κι εγώ άδικο, τότε δεν αξίζει να τη ζει κανείς αυτή τη ζωή.»

 

Ο Γκρέγκερς επιστρέφει στην πατρίδα του μετά από χρόνια απουσίας, έχοντας αναπτύξει τη φιλοσοφία του για τη ζωή, που συνοψίζεται στον αγώνα για επίτευξη της αλήθειας με κάθε θυσία. Επιστρέφοντας ξανασυναντά τον παιδικό του φίλο Γιάλμαρ Έκνταλ, ο οποίος ζει σε μία πλάνη ως προς την οικογενειακή του γαλήνη, τη συζυγική του ευτυχία και το μέγεθος της προσωπικότητάς του. Ο Γκρέγκερς βρίσκει ευεπίφορο πεδίο άσκησης της φιλοσοφίας του και οδηγεί την οικογένεια Έκνταλ στην καταστροφή της ψευδαίσθησής της.

 

Η αλήθεια πρέπει να αποκαλύπτεται, όποιο κι αν είναι το κόστος, διότι μόνο τότε κανείς μπορεί να γίνει κοινωνός της ιδεώδους ζωής, υποστηρίζει ο Γκρέγκερς κατά την αντιπαράθεσή του με τον Ρέλινγκ πάνω στη μοίρα του Γιάλμαρ. Το ζωτικό ψεύδος είναι η θεραπεία διά πάσαν νόσον, αντιτείνει ο πνευματικός του αντίπαλος. Ο Ερρίκος Ίψεν, ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του παγκόσμιου θεάτρου, επιχειρεί να πάρει θέση στο αιώνιο αυτό ερώτημα με την Αγριόπαπια, μια ποιητική και γεμάτη συμβολισμούς ιλαρατραγωδία, στην οποία κανένα από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν κατορθώνει να γίνει ρομαντικός ήρωας. Εάν πιστέψουμε τον συγγραφέα, πρόκειται για ένα έργο που περιορίζεται σ’ έναν κλειστό οικογενειακό κύκλο, και δεν έχει προεκτάσεις πολιτικές ή κοινωνικές. Κι όμως, με το έργο του παρουσιάζει και μία ακόμη πικρή εικόνα του ανθρώπου: η μεσαία τάξη δεν διαθέτει καμία δύναμη και καμία αυτοπεποίθηση κι εξαρτάται πλήρως από την ανώτερη: ό,τι κατέχει ο Γιάλμαρ, το έχει χάρη στον Βέρλε, και η μόνη του πιθανότητα για αλλαγή είναι η διαφώτισή του από τον Γκρέγκερς· από εκείνον που θέλει να «σώσει» με κάθε κόστος την αγριόπαπια από τον βυθό και που οδηγεί τελικά την οικογένεια του Γιάλμαρ στην συντριβή.

 

Ο σκηνοθέτης της παράστασης, Δημήτρης Τάρλοου, σημειώνει: «Σε μια χώρα όπου η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας τρέφεται από τα ζωτικά της ψεύδη, ιδεολογικά και ιστορικά, σε μια χώρα που κανείς δεν θέλει να κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη, σ’ έναν τόπο που έχει εξορίσει ό,τι αληθινό και ουσιώδες, που έχει μετατρέψει τη φύση σε τσιμέντο, εκεί μας μεταφέρει η Αγριόπαπια. Στην πατρίδα των παθιασμένων αγωνιστών με τις φουσκωμένες τσέπες, εκείνων που εξαιτίας των δικών τους τραυμάτων, συμπλεγμάτων και ανεπαρκειών δεν διστάζουν να καταστρέψουν τα πάντα γύρω τους, σ’ έναν τόπο αυταπάτης, ντρόγκας και ακραίου συμφέροντος. Σε μια χώρα με θύματα παιδιά και εφήβους που σαν τις κυνηγημένες από τις άθλιες καραμπίνες αγριόπαπιες, χώνουν το κεφάλι μέσα στην λάσπη του βυθού και μένουν για πάντα εκεί. Ακίνητα και σιωπηλά.»

 

Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017, θέατρο Πορεία

 

Συντελεστές:

Μετάφραση - Δραματουργία - Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου Συνεργάτις Δραματουργός: Έρι Κύργια

Σκηνικά - Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Μουσική: Nalyssa Green

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Σκηνοθεσία κινηματογραφικού μέρους: Χρήστος Δήμας

Κινησιολογία: Κορίνα Κόκκαλη

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα, Ελένη Μιχαηλίδου, Μάγδα Καυκούλα

Βοηθός σκηνογράφου- ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Γαρνάβος

Εκγύμναση Ηθοποιών: Χριστιάνα Κοσιάρη

Φωτογραφίες - trailer παράστασης: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Διανομή:

Βέρλε: Θέμης Πάνου

Γκρέγκερς Βέρλε: Γιάννος Περλέγκας

Γερο-Έκνταλ: Γιώργος Μπινιάρης

Γιάλμαρ Έκνταλ: Γιάννης Κότσιφας

Γκίνα Έκνταλ: Λένα Δροσάκη

Χέντβικ: Σίσσυ Τουμάση

Κυρία Σέρμπι: Άννα Μάσχα

Ρέλινγκ: Αντίνοος Αλμπάνης

Μόλβικ: Γιάννης Καπελέρης

Πέτερσεν: Αλκιβιάδης Μαγγόνας

Γιένσεν: Στέργιος Κοντακιώτης

Ένας παχουλός κύριος: Νίκος Πυροκάκος

Ένας φαλακρός κύριος: Ανδρέας Νάτσιος

Ένας μύωπας: Γιάννης Γούνας

 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

 

Από 22/11/2017 έως 14/1/2018: Τετάρτη & Κυριακή 19:00, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 20:30

Από 16/1/2018 έως 17/2/2018: Τετάρτη 19:00, Πέμπτη & Παρασκευή 20:30, Σάββατο 21:00, Κυριακή 20:00

Από 23/2/2018 έως 3/6/2018: Τετάρτη 19:00, Παρασκευή 20:30, Σάββατο 21:00, Κυριακή 20:00

Τιμές Εισιτηρίων: Τετάρτη γενική είσοδος (λαϊκή) 15 ευρώ, Παρασκευή έως Κυριακή: κανονικό 20 ευρώ, senior (άνω των 65): 17 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑμεΑ: 14 ευρώ.

Εισιτήρια θα διατίθενται με προσφορά προπώλησης από 15 Σεπτεμβρίου: Εισιτήρια Α/Β ζώνης 15€ (αρχική τιμή 20€ και 17€ αντίστοιχα) μέχρι την ημέρα της πρεμιέρας στις 22/11.

Site: http://poreiatheatre.com/plays/h-agriopapia/ Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=klPIgTN0sRU&t=6s

Διάρκεια: 180 λεπτά, με διάλειμμα

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ www.poreiatheatre.com

 

Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69 Πλατεία Βικτωρίας

 

ΤΗΛΕΦΩΝΑΤΑΜΕΙΟΥ

210 8210991, 210 8210082

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ www.poreiatheatre.com, www.viva.gr, 11876, Αθηνόραμα.gr, Sevenspots, Reload, MediaMarkt, βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, mymarket,

 

Η "Μήδεια" σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, που εγκαινίασε τις παραστάσεις της μικρής Επιδαύρου κλέβοντας τις εντυπώσεις θα επαναληφθεί, όχι στο Εθνικό Θέατρο, όπως αρχικά ανακοινώθηκε, αλλά στο Θέατρο Πορεία. Έτσι στην οδό  Τρικόρφων θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την παράσταση από τις 5-17 Σεπτεμβρίου -μόλις για 12 παραστάσεις. Η παράσταση έχει αποκλειστικά ανδρική διανομή με τους Γιώργο Γάλλο, Χρήστο Λούλη και Μιχάλη Σαράντη να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό επί σκηνής. 

Ενώ από τις 19 Σεπτεμβρίου τη σκυτάλη θα πάρει η  «Μεγάλη Χίμαιρα» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη στο ρόλο της Μαρίνας. 

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την κριτική της παράστασης.

Μία παράσταση ουσιαστική πρόταση πάνω στο είδος του βοντβίλ, που έχει χιούμορ και εξαιρετική αισθητική.

Ο Εζέν Λαμπίς θεωρείται – και δικαίως – ο βασιλιάς του βοντβίλ, ενός είδους κωμειδυλλίου που παντρεύει μουσική, πρόζα, φαρσικά στοιχεία μέχρι και ακροβατικά και κυριάρχησε στη γαλλική σκηνή του 19ου αιώνα. Ο Φεντώ, ο οποίος έπεται, ουσιαστικά πατάει στα χνάρια του Λαμπίς. Ο Λαμπίς είναι όμως αυτός που ανανεώνει το είδος εξελίσσοντας το σε κωμωδία πλοκής, ευρύτερα γνωστή ως γαλλική φάρσα του 19ου αιώνα αν και ο όρος δεν είναι ο πλέον δόκιμος.

Το ενδιαφέρον με τους «Τρειςευτυχισμένους», που γράφτηκαν το 1870, είναι ότι αποτελούν έργο – τομή για την ιστορία του είδους, κι αυτό παρότι έχει προηγηθεί ένα ακόμα εμβληματικό έργο του Λαμπίς, το «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας». Ο λόγος είναι ότι είναι η πρώτη φορά που η μοιχεία αντιμετωπίζεται κωμικά από έναν συγγραφέα του είδους. Την αφορμή έδωσε ο μεγαλύτερος κριτικός εκείνης της εποχής, ο Francisque Sarcey, ο οποίος αναρωτήθηκε γιατί κανένας κωμωδιογράφος μέχρι τότε δεν είχε ασχοληθεί με την κωμική πλευρά της μοιχείας. Ο Λαμπίς αποφάσισε να τον εκπλήξει γράφοντας τους «Τρειςευτυχισμένους», στο οποίο ένα πλήθος ανθρώπων που συμβιώνουν σε ένα σπίτι συνδέονται μεταξύ τους με μοιχείες παρελθούσες, παροντικές και… μελλοντικές! Από τότε η μοιχεία θα είναι αναπόσπαστο συστατικό όλων σχεδόν των αποκαλούμενων «φαρσοκωμωδιών».

Η υπόθεση του έργου μοιάζει απλή, αλλά το διαφορετικό στοιχείο έγκειται στο γεγονός ότι ο «ευτυχισμένος» της ιστορίας δεν είναι ο εραστής, αλλά ο απατημένος σύζυγος, τον οποίο η γυναίκα του και ο εραστής της προσπαθούν να έχουν διαρκώς ευχαριστημένο περνώντας οι ίδιοι έναν εφιάλτη και μένοντας διαρκώς ανικανοποίητοι. Ωστόσο, παρά την πρωτοτυπία του για την εποχή του, το έργο του Λαμπίς – αν μείνεις στην επιφάνεια των πραγμάτων - μοιάζει να μην αφορά ιδιαίτερα ένα υποψιασμένο και αρκετά απενοχοποιημένο επί του θέματος κοινό του 21ου αιώνα. Οφείλεις να σκάψεις πιο βαθιά για να ανακαλύψεις τον πυρήνα του, που ουσιαστικά μιλάει για την ανθρώπινη ευτυχία και κατ’ επέκταση ακουμπά στο σήμερα και στο πάντα. Κι αυτό ακριβώς έκανε ο Γιάννης Χουβαρδάς, που το διασκεύασε και το σκηνοθέτησε για το θέατρο Πορεία.

«Μιλώντας για υπερβολή είναι σημαντικό να δούμε τι γίνεται αντικείμενο υπερβολής στη φάρσα και τι όχι. Ενώ σίγουρα τα εξωτερικά γεγονότα παραμορφώνονται, το εσωτερικό βίωμα είναι τόσο άγριο και εξωφρενικό που προφανώς είναι αδύνατο να γίνει υπερβολικό» σημειώνει ο Eric Bentley στο βιβλίο του “The Psychology of Farce”. Νομίζω ότι αυτό αποτέλεσε τον οδηγό του Χουβαρδά όσον αφορά τη σκηνοθετική του προσέγγιση στο έργο. Ο Χουβαρδάς διαβάζει το έργο του Λαμπίς από μέσα προς τα έξω. Από τη μία διατηρεί στοιχεία της φόρμας του είδους, τα οποία όμως και υπονομεύει ενίοτε υπερβάλλοντας τα και κλείνοντας ουσιαστικά το μάτι στον θεατή, και από την άλλη βυθίζεται στις ψυχές των ηρώων που πάλλονται από ένα διαρκές άγχος να βιώσουν την ευτυχία και να ολοκληρωθούν. Μήπως τελικά δεν είναι τόσο ξένοι σ’ εμάς;

Παρότι θα επιθυμούσα μία πιο δυναμική διασκευή, που θα μείωνε δραστικά μία εγγενή φλυαρία του ίδιου του έργου που κουράζει λίγο ειδικά στο δεύτερο μέρος, η παράσταση του Χουβαρδά είναι σκηνοθετημένη με μαεστρία, έχει πολλά έξυπνα ευρήματα και το κυριότερο έχει εξαιρετική αισθητική. Από το υπέροχο, μεταλλασσόμενο σκηνικό της Εύας Μανιδάκη μέχρι τα κομψότατα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη και τους καίριους φωτισμούς του Λευτέρη Παυλόπουλου.

Το μεγάλο της όμως αβαντάζ είναι οι ηθοποιοί της, που έχουν δουλέψει – και φαίνεται – εξαντλητικά υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Χουβαρδά. Μέτρο, εκφραστικότητα, χιούμορ και σκηνική ευφυΐα χαρακτηρίζουν όλους τους ηθοποιούς της παράστασης. Ο Δημήτρης Τάρλοου στον ρόλο του «κερατά» συζύγου, που όλα νομίζει ότι τα ελέγχει, είναι απολαυστικός, με θαυμαστή κωμική εγκράτεια. Ο Χρήστος Λούλης αποδεικνύει για ακόμα μία φορά ότι και στην κωμωδία τα καταφέρνει περίφημα, δεν φοβάται στο ελάχιστο να «τσαλακωθεί». Η Άλκηστις Πουλοπούλου νομίζω ότι βρίσκεται στο στοιχείο της. Αέρινη, αστεία, με εξαιρετική αίσθηση του ρυθμού, τολμώ να πω ότι είναι στην καλύτερη στιγμή της. Η Λένα Παπαληγούρα σκιαγραφεί έξοχα δύο αντιθετικές ηρωίδες με χιούμορ και συνέπεια. Ο Άγγελος Παπαδημητρίου ταιριάζει απόλυτα την ιδιαίτερη περσόνα του στην ιδιοσυγκρασία του ήρωά του. Ο Λαέρτης Μαλκότσης ντύνεται τον Βαυαρό υπηρέτη με επιτυχία, ενώ η Ιωάννα Κολλιοπούλου προσεγγίζει πιο καρτουνίστικα τον ρόλο της νύφης, αφού αυτό προφανώς της έχει ζητηθεί.

Η παράσταση του Χουβαρδά είναι μία ουσιαστική πρόταση πάνω στο είδος. Μία – σκεπτόμενη και όχι αυθαίρετη - απόπειρα αποδόμησης του βοντβίλ, που σίγουρα θα ξενίσει ένα κοινό που έχει μάθει να βλέπει το είδος με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο, αλλά κρύβει ένα ιδιαίτερο θεατρικό ενδιαφέρον και παρουσιάζεται άψογα εκτελεσμένη από τους συντελεστές της. 

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Please enter youtube id.

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία