Τελευταία Νέα
 

«Ψεύτρα ζωή…»

 

«Το Ευχαριστημένο», το μυθιστόρημα της Μαρίνας Καραγάτση που απέσπασε το Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» το 2009, θα παρουσιαστεί στο Θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου. Η διασκευή, που μετατρέπει τους απολογητικούς, απολογιστικούς και συγχωρητικούς μονολόγους σε πλήρες θεατρικό έργο και που υπογράφει η Έρι Κύργια, μας μεταφέρει στο σπίτι της οικογένειας του συγγραφέα Μ. Καραγάτση. Μέσα σε τρεις ημέρες αγρύπνιας του λογοτέχνη και μέσα από το βλέμμα της μικρής Μαρίνας, αποκαλύπτονται όλα όσα στοίχειωσαν και πλήγωσαν μία από τις πιο γνωστές οικογένειες της Ελλάδας – ή απλώς μία οικογένεια. Και αν οι σκοτεινές στιγμές υπερέχουν των φωτεινών, η συμφιλίωση με το παρελθόν αποδεικνύεται ο μόνος δρόμος.

 

 

 

Πρώτη παράσταση: Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2018, θέατρο Πορεία 

 

 

Συντελεστές:

Διασκευή: Έρι Κύργια

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου

Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Μουσική: Nalyssa Green

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Σχεδιασμός μακιγιάζ: Εύη Ζαφειροπούλου

Σχεδιασμός κομμώσεων: Χρόνης Τζήμος

Βίντεο: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα, Θωμαΐς Γκερλεκτσή

Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Γαρνάβος

Εκγύμναση ηθοποιών: Χριστιάνα Κοσιάρη

 

 

Διανομή:

Λασκαρώ: Καίτη Μανωλιδάκη

Μαρίνα: Σίσσυ Τουμάση

Μίνα: Σμαράγδα Σμυρναίου

Νίκη: Ειρήνη Δράκου

Καραγάτσης: Χρήστος Μαλάκης

 

 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

Από 22/2/2018 έως 3/6/2018: Πέμπτη στις 20:30, Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 17:00

 

Τιμές Εισιτηρίων: κανονικό 16 ευρώ, senior (άνω των 65): 14 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων: 12 ευρώ.

Εισιτήρια θα διατίθενται με προσφορά προπώλησης από 15 Σεπτεμβρίου: Εισιτήρια Α/Β ζώνης 12€ (αρχική τιμή 16€ και 14€ αντίστοιχα) μέχρι την ημέρα της πρεμιέρας στις  22/02.

Διάρκεια: 90 λεπτά, χωρίς διάλειμμα

 

 

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ

www.poreiatheatre.com

 

Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69

Πλατεία Βικτωρίας

 

 http://www.facebook.com/poreiatheatre

 http://twitter.com/poreiatheatre

 

 

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΑΜΕΙΟΥ

210 8210991, 210 8210082

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

www.poreiatheatre.com, www.viva.gr, 11876, Αθηνόραμα.gr, Sevenspots, Reload, MediaMarkt, βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, mymarket, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Vivakiosk Σύνταγμα

 


 

 

 

 

 

 

 

 

«Αν έχεις εσύ δίκιο κι εγώ άδικο, τότε δεν αξίζει να τη ζει κανείς αυτή τη ζωή.»

 

Ο Γκρέγκερς επιστρέφει στην πατρίδα του μετά από χρόνια απουσίας, έχοντας αναπτύξει τη φιλοσοφία του για τη ζωή, που συνοψίζεται στον αγώνα για επίτευξη της αλήθειας με κάθε θυσία. Επιστρέφοντας ξανασυναντά τον παιδικό του φίλο Γιάλμαρ Έκνταλ, ο οποίος ζει σε μία πλάνη ως προς την οικογενειακή του γαλήνη, τη συζυγική του ευτυχία και το μέγεθος της προσωπικότητάς του. Ο Γκρέγκερς βρίσκει ευεπίφορο πεδίο άσκησης της φιλοσοφίας του και οδηγεί την οικογένεια Έκνταλ στην καταστροφή της ψευδαίσθησής της.

 

Η αλήθεια πρέπει να αποκαλύπτεται, όποιο κι αν είναι το κόστος, διότι μόνο τότε κανείς μπορεί να γίνει κοινωνός της ιδεώδους ζωής, υποστηρίζει ο Γκρέγκερς κατά την αντιπαράθεσή του με τον Ρέλινγκ πάνω στη μοίρα του Γιάλμαρ. Το ζωτικό ψεύδος είναι η θεραπεία διά πάσαν νόσον, αντιτείνει ο πνευματικός του αντίπαλος. Ο Ερρίκος Ίψεν, ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του παγκόσμιου θεάτρου, επιχειρεί να πάρει θέση στο αιώνιο αυτό ερώτημα με την Αγριόπαπια, μια ποιητική και γεμάτη συμβολισμούς ιλαρατραγωδία, στην οποία κανένα από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν κατορθώνει να γίνει ρομαντικός ήρωας. Εάν πιστέψουμε τον συγγραφέα, πρόκειται για ένα έργο που περιορίζεται σ’ έναν κλειστό οικογενειακό κύκλο, και δεν έχει προεκτάσεις πολιτικές ή κοινωνικές. Κι όμως, με το έργο του παρουσιάζει και μία ακόμη πικρή εικόνα του ανθρώπου: η μεσαία τάξη δεν διαθέτει καμία δύναμη και καμία αυτοπεποίθηση κι εξαρτάται πλήρως από την ανώτερη: ό,τι κατέχει ο Γιάλμαρ, το έχει χάρη στον Βέρλε, και η μόνη του πιθανότητα για αλλαγή είναι η διαφώτισή του από τον Γκρέγκερς· από εκείνον που θέλει να «σώσει» με κάθε κόστος την αγριόπαπια από τον βυθό και που οδηγεί τελικά την οικογένεια του Γιάλμαρ στην συντριβή.

 

Ο σκηνοθέτης της παράστασης, Δημήτρης Τάρλοου, σημειώνει: «Σε μια χώρα όπου η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας τρέφεται από τα ζωτικά της ψεύδη, ιδεολογικά και ιστορικά, σε μια χώρα που κανείς δεν θέλει να κοιτάζει τον εαυτό του στον καθρέφτη, σ’ έναν τόπο που έχει εξορίσει ό,τι αληθινό και ουσιώδες, που έχει μετατρέψει τη φύση σε τσιμέντο, εκεί μας μεταφέρει η Αγριόπαπια. Στην πατρίδα των παθιασμένων αγωνιστών με τις φουσκωμένες τσέπες, εκείνων που εξαιτίας των δικών τους τραυμάτων, συμπλεγμάτων και ανεπαρκειών δεν διστάζουν να καταστρέψουν τα πάντα γύρω τους, σ’ έναν τόπο αυταπάτης, ντρόγκας και ακραίου συμφέροντος. Σε μια χώρα με θύματα παιδιά και εφήβους που σαν τις κυνηγημένες από τις άθλιες καραμπίνες αγριόπαπιες, χώνουν το κεφάλι μέσα στην λάσπη του βυθού και μένουν για πάντα εκεί. Ακίνητα και σιωπηλά.»

 

Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017, θέατρο Πορεία

 

Συντελεστές:

Μετάφραση - Δραματουργία - Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου Συνεργάτις Δραματουργός: Έρι Κύργια

Σκηνικά - Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Μουσική: Nalyssa Green

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Σκηνοθεσία κινηματογραφικού μέρους: Χρήστος Δήμας

Κινησιολογία: Κορίνα Κόκκαλη

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα, Ελένη Μιχαηλίδου, Μάγδα Καυκούλα

Βοηθός σκηνογράφου- ενδυματολόγου: Αλέξανδρος Γαρνάβος

Εκγύμναση Ηθοποιών: Χριστιάνα Κοσιάρη

Φωτογραφίες - trailer παράστασης: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Διανομή:

Βέρλε: Θέμης Πάνου

Γκρέγκερς Βέρλε: Γιάννος Περλέγκας

Γερο-Έκνταλ: Γιώργος Μπινιάρης

Γιάλμαρ Έκνταλ: Γιάννης Κότσιφας

Γκίνα Έκνταλ: Λένα Δροσάκη

Χέντβικ: Σίσσυ Τουμάση

Κυρία Σέρμπι: Άννα Μάσχα

Ρέλινγκ: Αντίνοος Αλμπάνης

Μόλβικ: Γιάννης Καπελέρης

Πέτερσεν: Αλκιβιάδης Μαγγόνας

Γιένσεν: Στέργιος Κοντακιώτης

Ένας παχουλός κύριος: Νίκος Πυροκάκος

Ένας φαλακρός κύριος: Ανδρέας Νάτσιος

Ένας μύωπας: Γιάννης Γούνας

 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

 

Από 22/11/2017 έως 14/1/2018: Τετάρτη & Κυριακή 19:00, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο 20:30

Από 16/1/2018 έως 17/2/2018: Τετάρτη 19:00, Πέμπτη & Παρασκευή 20:30, Σάββατο 21:00, Κυριακή 20:00

Από 23/2/2018 έως 3/6/2018: Τετάρτη 19:00, Παρασκευή 20:30, Σάββατο 21:00, Κυριακή 20:00

Τιμές Εισιτηρίων: Τετάρτη γενική είσοδος (λαϊκή) 15 ευρώ, Παρασκευή έως Κυριακή: κανονικό 20 ευρώ, senior (άνω των 65): 17 ευρώ, φοιτητικό, νεανικό (κάτω των 22), ανέργων, ΑμεΑ: 14 ευρώ.

Εισιτήρια θα διατίθενται με προσφορά προπώλησης από 15 Σεπτεμβρίου: Εισιτήρια Α/Β ζώνης 15€ (αρχική τιμή 20€ και 17€ αντίστοιχα) μέχρι την ημέρα της πρεμιέρας στις 22/11.

Site: http://poreiatheatre.com/plays/h-agriopapia/ Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=klPIgTN0sRU&t=6s

Διάρκεια: 180 λεπτά, με διάλειμμα

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ www.poreiatheatre.com

 

Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69 Πλατεία Βικτωρίας

 

ΤΗΛΕΦΩΝΑΤΑΜΕΙΟΥ

210 8210991, 210 8210082

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ www.poreiatheatre.com, www.viva.gr, 11876, Αθηνόραμα.gr, Sevenspots, Reload, MediaMarkt, βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, mymarket,

 

Η "Μήδεια" σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, που εγκαινίασε τις παραστάσεις της μικρής Επιδαύρου κλέβοντας τις εντυπώσεις θα επαναληφθεί, όχι στο Εθνικό Θέατρο, όπως αρχικά ανακοινώθηκε, αλλά στο Θέατρο Πορεία. Έτσι στην οδό  Τρικόρφων θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την παράσταση από τις 5-17 Σεπτεμβρίου -μόλις για 12 παραστάσεις. Η παράσταση έχει αποκλειστικά ανδρική διανομή με τους Γιώργο Γάλλο, Χρήστο Λούλη και Μιχάλη Σαράντη να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό επί σκηνής. 

Ενώ από τις 19 Σεπτεμβρίου τη σκυτάλη θα πάρει η  «Μεγάλη Χίμαιρα» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη στο ρόλο της Μαρίνας. 

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την κριτική της παράστασης.

Μία παράσταση ουσιαστική πρόταση πάνω στο είδος του βοντβίλ, που έχει χιούμορ και εξαιρετική αισθητική.

Ο Εζέν Λαμπίς θεωρείται – και δικαίως – ο βασιλιάς του βοντβίλ, ενός είδους κωμειδυλλίου που παντρεύει μουσική, πρόζα, φαρσικά στοιχεία μέχρι και ακροβατικά και κυριάρχησε στη γαλλική σκηνή του 19ου αιώνα. Ο Φεντώ, ο οποίος έπεται, ουσιαστικά πατάει στα χνάρια του Λαμπίς. Ο Λαμπίς είναι όμως αυτός που ανανεώνει το είδος εξελίσσοντας το σε κωμωδία πλοκής, ευρύτερα γνωστή ως γαλλική φάρσα του 19ου αιώνα αν και ο όρος δεν είναι ο πλέον δόκιμος.

Το ενδιαφέρον με τους «Τρειςευτυχισμένους», που γράφτηκαν το 1870, είναι ότι αποτελούν έργο – τομή για την ιστορία του είδους, κι αυτό παρότι έχει προηγηθεί ένα ακόμα εμβληματικό έργο του Λαμπίς, το «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας». Ο λόγος είναι ότι είναι η πρώτη φορά που η μοιχεία αντιμετωπίζεται κωμικά από έναν συγγραφέα του είδους. Την αφορμή έδωσε ο μεγαλύτερος κριτικός εκείνης της εποχής, ο Francisque Sarcey, ο οποίος αναρωτήθηκε γιατί κανένας κωμωδιογράφος μέχρι τότε δεν είχε ασχοληθεί με την κωμική πλευρά της μοιχείας. Ο Λαμπίς αποφάσισε να τον εκπλήξει γράφοντας τους «Τρειςευτυχισμένους», στο οποίο ένα πλήθος ανθρώπων που συμβιώνουν σε ένα σπίτι συνδέονται μεταξύ τους με μοιχείες παρελθούσες, παροντικές και… μελλοντικές! Από τότε η μοιχεία θα είναι αναπόσπαστο συστατικό όλων σχεδόν των αποκαλούμενων «φαρσοκωμωδιών».

Η υπόθεση του έργου μοιάζει απλή, αλλά το διαφορετικό στοιχείο έγκειται στο γεγονός ότι ο «ευτυχισμένος» της ιστορίας δεν είναι ο εραστής, αλλά ο απατημένος σύζυγος, τον οποίο η γυναίκα του και ο εραστής της προσπαθούν να έχουν διαρκώς ευχαριστημένο περνώντας οι ίδιοι έναν εφιάλτη και μένοντας διαρκώς ανικανοποίητοι. Ωστόσο, παρά την πρωτοτυπία του για την εποχή του, το έργο του Λαμπίς – αν μείνεις στην επιφάνεια των πραγμάτων - μοιάζει να μην αφορά ιδιαίτερα ένα υποψιασμένο και αρκετά απενοχοποιημένο επί του θέματος κοινό του 21ου αιώνα. Οφείλεις να σκάψεις πιο βαθιά για να ανακαλύψεις τον πυρήνα του, που ουσιαστικά μιλάει για την ανθρώπινη ευτυχία και κατ’ επέκταση ακουμπά στο σήμερα και στο πάντα. Κι αυτό ακριβώς έκανε ο Γιάννης Χουβαρδάς, που το διασκεύασε και το σκηνοθέτησε για το θέατρο Πορεία.

«Μιλώντας για υπερβολή είναι σημαντικό να δούμε τι γίνεται αντικείμενο υπερβολής στη φάρσα και τι όχι. Ενώ σίγουρα τα εξωτερικά γεγονότα παραμορφώνονται, το εσωτερικό βίωμα είναι τόσο άγριο και εξωφρενικό που προφανώς είναι αδύνατο να γίνει υπερβολικό» σημειώνει ο Eric Bentley στο βιβλίο του “The Psychology of Farce”. Νομίζω ότι αυτό αποτέλεσε τον οδηγό του Χουβαρδά όσον αφορά τη σκηνοθετική του προσέγγιση στο έργο. Ο Χουβαρδάς διαβάζει το έργο του Λαμπίς από μέσα προς τα έξω. Από τη μία διατηρεί στοιχεία της φόρμας του είδους, τα οποία όμως και υπονομεύει ενίοτε υπερβάλλοντας τα και κλείνοντας ουσιαστικά το μάτι στον θεατή, και από την άλλη βυθίζεται στις ψυχές των ηρώων που πάλλονται από ένα διαρκές άγχος να βιώσουν την ευτυχία και να ολοκληρωθούν. Μήπως τελικά δεν είναι τόσο ξένοι σ’ εμάς;

Παρότι θα επιθυμούσα μία πιο δυναμική διασκευή, που θα μείωνε δραστικά μία εγγενή φλυαρία του ίδιου του έργου που κουράζει λίγο ειδικά στο δεύτερο μέρος, η παράσταση του Χουβαρδά είναι σκηνοθετημένη με μαεστρία, έχει πολλά έξυπνα ευρήματα και το κυριότερο έχει εξαιρετική αισθητική. Από το υπέροχο, μεταλλασσόμενο σκηνικό της Εύας Μανιδάκη μέχρι τα κομψότατα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη και τους καίριους φωτισμούς του Λευτέρη Παυλόπουλου.

Το μεγάλο της όμως αβαντάζ είναι οι ηθοποιοί της, που έχουν δουλέψει – και φαίνεται – εξαντλητικά υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Χουβαρδά. Μέτρο, εκφραστικότητα, χιούμορ και σκηνική ευφυΐα χαρακτηρίζουν όλους τους ηθοποιούς της παράστασης. Ο Δημήτρης Τάρλοου στον ρόλο του «κερατά» συζύγου, που όλα νομίζει ότι τα ελέγχει, είναι απολαυστικός, με θαυμαστή κωμική εγκράτεια. Ο Χρήστος Λούλης αποδεικνύει για ακόμα μία φορά ότι και στην κωμωδία τα καταφέρνει περίφημα, δεν φοβάται στο ελάχιστο να «τσαλακωθεί». Η Άλκηστις Πουλοπούλου νομίζω ότι βρίσκεται στο στοιχείο της. Αέρινη, αστεία, με εξαιρετική αίσθηση του ρυθμού, τολμώ να πω ότι είναι στην καλύτερη στιγμή της. Η Λένα Παπαληγούρα σκιαγραφεί έξοχα δύο αντιθετικές ηρωίδες με χιούμορ και συνέπεια. Ο Άγγελος Παπαδημητρίου ταιριάζει απόλυτα την ιδιαίτερη περσόνα του στην ιδιοσυγκρασία του ήρωά του. Ο Λαέρτης Μαλκότσης ντύνεται τον Βαυαρό υπηρέτη με επιτυχία, ενώ η Ιωάννα Κολλιοπούλου προσεγγίζει πιο καρτουνίστικα τον ρόλο της νύφης, αφού αυτό προφανώς της έχει ζητηθεί.

Η παράσταση του Χουβαρδά είναι μία ουσιαστική πρόταση πάνω στο είδος. Μία – σκεπτόμενη και όχι αυθαίρετη - απόπειρα αποδόμησης του βοντβίλ, που σίγουρα θα ξενίσει ένα κοινό που έχει μάθει να βλέπει το είδος με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο, αλλά κρύβει ένα ιδιαίτερο θεατρικό ενδιαφέρον και παρουσιάζεται άψογα εκτελεσμένη από τους συντελεστές της. 

popolaros banner

popolaros banner

popolaros banner

anixnos250x300

warplanes250x300

Video

Μπορείτε να τα αποκτήσετε μ' ένα κλικ στην πόρτα σας στο  https://radshop.gr/

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία