Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Από τη Μυρτώ Παπαϊωάννου

Φωτογραφίες: Άννα Κόκα

Στο θέατρο Φούρνος, από την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου και για είκοσι παραστάσεις θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την παράσταση της ομάδας Άλμπατρος «Γιαλήτες ή αλλιώς αλήτες του γιαλού», σε κείμενο και σκηνοθεσία του Γιάννη Κόκα.

Η νεοσύστατη καλλιτεχνική ομάδα συστήνεται στο κοινό μ’ ένα έργο, το οποίο βάζει στο επίκεντρο την πιο δυνατή σχέση του ανθρώπου, τη φιλία. Οι Άλμπατρος μας υπόσχονται πολύ γέλιο αλλά και συγκίνηση μέσα από μια ιστορία καθημερινών ανθρώπων, μια ιστορία της διπλανής πόρτας ή και όχι...Φαντασία, έρωτας και φιλία συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό στη φιλόξενη σκηνή του θεάτρου της οδού Μαυρομιχάλη. 

Πριν την πρεμιέρα της παράστασης  συναντήσαμε τους Γιαλήτες!

Συζητήσαμε με τον σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς της παράστασης, και ζητήσαμε από τον καθένα ξεχωριστά να μοιραστεί μαζί μας κάποιες δικές τους σκέψεις και βιώματα που αφορούν πάντοτε στον έρωτα και τη φιλία, που αποτελούν και διακύβευμα στο έργο τους. Οι απαντήσεις τους είχαν πολύ ενδιαφέρον, συναίσθημα και πολύ γέλιο..

 gialites 2

Η πρώτη ερώτηση ήταν και η πιο αφοπλιστική:

-          Ποια ήταν η τελευταία φορά που έκλαψες από έρωτα ;

Γιάννης Κόκας, σκηνοθέτης : Η τελευταία φορά που έκλαψα από έρωτα ήταν όταν αποχαιρέτησα φέτος στις διακοπές μου τη Νίσυρο. Ερωτεύτηκα το νησί...

Βαγγέλης Αμπατζής : Μάλλον πριν από ένα χρόνο. Νομίζω δεν είναι πάντα καθαρό για ποιο λόγο κλαίμε. Αν δηλαδή είναι ατόφια για έρωτα, για προδοσία, για αγάπη κλπ.

Εύη Αργυρίου: 14/09/2019.

Γιάννης Βασιλώττος : Πριν μερικούς μήνες όταν γνώρισα μια κοπέλα που με έκανε να νιώθω πως δεν θέλω κάτι άλλο μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Έφυγε για την πόλη της. Δεν μένει Αθήνα. Δυστυχώς.

Αλέξανδρος Κωχ : Ευτυχώς, σχετικά πρόσφατα. Γιατί έρωτας σημαίνει είμαι ζωντανός, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Βερόνικα Μπακόλα: Είχε περάσει κάμποσος καιρός που ήμασταν μακριά με τον φίλο μου και όταν βρεθήκαμε ξανά και περάσαμε μια μέρα πολύ όμορφη μαζί στο τέλος τα έμπηξα.. είναι αυτό το συναίσθημα ότι "ναι ακόμη νιώθω το ίδιο". Ο μεγαλύτερος φόβος για μένα στις σχέσεις είναι μη χάσεις τον έρωτα σου!

Τζιάλα Χριστίνα:Μέσα στον χειμώνα. Έβλεπα αγκαλιά, με καλοκαιρινό έρωτα από τις διακοπές που διήρκησε… και μετατράπηκε και σε χειμερινό έρωτα, διαστημική ταινία. Από το χάος του χρόνου και το γεγονός ότι, από τη δημιουργία του κόσμου, χωροχρονικά συναντηθήκαμε, με έκανε να αισθανθώ υπαρξιακή αγωνία και να κλάψω από έρωτα.

Τσιτσία-Γεωργαντά Κωνσταντίνα:Η τελευταία φορά που έκλαψα από έρωτα ήταν πριν από περίπου ενάμιση χρόνο.

 gialites 3

-          Ποια είναι η καλύτερη έκπληξη που σου’ χουν κάνει φίλοι σου ;

Γιάννης Κ : Όταν ήρθαν έκπληξη πριν δύο χρόνια οι φίλοι μου εκεί που έκανα διακοπές τον Ιούνιο. Και την ίδια χρονιά τους πέτυχα εγώ κατά λάθος τον Αύγουστο!

Βαγγέλης : Ένα πάρτυ έκπληξη για τα γενέθλια μου. Μου έχουν κάνει κάμποσα τέτοια πάρτυ μέσα στα χρόνια όμως εκείνο το θυμάμαι έντονα γιατί το μαγαζί που βρισκόμασταν τότε το θυμάμαι με νοσταλγία μιας και δεν υπάρχει πια. Οι Συχνότητες στα Εξάρχεια.

Εύη : Δεν έχω κάποια ιδιαίτερη εμπειρία..

Γιάννης Β. : Τίποτα το ιδιαίτερο. Κάποια τούρτα σε κάποιο μαγαζί σε κάποια γενέθλιά μου.

Αλέξανδρος : Ότι μετά από τόσα χρόνια συνεχίζουν να με αγαπούν και να πιστεύουν σε μένα, ότι συνεχίζουμε παρέα.

Κωνσταντίνα:Η καλύτερη έκπληξη που μου έχουν κάνει φίλοι είναι σε μέρα γενεθλίων μου. Ήμουν μόνη, άσχημα ψυχολογικά και ξαφνικά βρέθηκα με πολλούς φίλους τούρτες και πολύ γέλιο! Πάνω στην προσπάθεια τους να καλύψουν τις εκπλήξεις που έρχονταν γινόντουσαν διάφορα ευτράπελα... 3. Έχεις πει κι εσύ στη ζωή σου "πονάω όταν σε βλέπω"

Χριστίνα: Στα 28α γενέθλια μου… Δύσκολη περίοδος της ζωής μου τότε. Η αδερφή μου, οι δύο κολλητές μου και φίλοι αρκετοί μου έκαναν μια καντάδα έκπληξη κάτω από το μπαλκόνι μου. Έχω έρωτα με τις καντάδες!

-          Έχεις πει κι εσύ στη ζωή σου «πονάω όταν σε βλέπω» ;

Γιάννης Κ. : Κάθε φορά που κοιτάω τον καθρέφτη μου το πρωί. Έπειτα μου λέω «Καλημέρα»! και ξεκινάει η μέρα μου...

Βαγγέλης : Όχι.

Εύη : Ναι. Αλλά όσο μεγαλώνω τόσο πιο σπάνια το λέω.

Γιάννης Β. : Δεν το έχω πει. Ασφαλώς το έχω νιώσει. Όπως όλοι νομίζω.

Αλέξανδρος : Δεν ξέρω αν το έχω πει, σίγουρα όμως το χω νιώσει.

Κωνσταντίνα:Δεν έχω πει "πονάω όταν σε βλέπω", αλλά έχω νιώσει το να στεναχωριέται ο άλλος κι ενώ είμαι μια χαρά να κλαίω επειδή πονάει. Να πονάω επειδή πονάει.

Χριστίνα:Το έχω πει με κάθε τρόπο αλλά όχι λεκτικά, στον εφηβικό μου έρωτα. Πόνεσα που δε του είπα ποτέ λεκτικά ότι πονάω. Πολλοί, αν δε το πεις με λέξεις δε καταλαβαίνουν το κάτω κείμενο. Και όταν έκανε οικογένεια… ένιωσα σα να πέθανα χωρίς να έχω εξομολογηθεί.

Βερόνικα:Δε θυμάμαι αν το χω πει, σίγουρα όμως το 'χω νιώσει και σίγουρα έχω πει στις κολλητές μου "πονάω και μόνο που τον βλέπω τυχαία να περνάει τον δρόμο".

gialites 4

-          Ποια ήταν η καλύτερη φάση που έχεις περάσει με παρέα ;

Γιάννης Κ. : Πέρσι το χειμώνα, μια κρύα Παρασκευή, πήγα με τους φίλους μου σε ένα μαγαζί. Δεν θα την ξεχάσω ποτέ εκείνη τη βραδιά. Δεν θα ξεχάσω ποτέ και τους φίλους μου εκείνο το βράδυ . Μόνο χαμόγελα και αγάπη.

Βαγγέλης : Με το παρεάκι των φίλων σε διακοπές. Έχουμε βρεθεί αρκετές φορές σε διαφορετικά μέρη που τις θυμάμαι με χαρά και συγκίνηση. Στις πιο "γλυκές" αναμνήσεις βάζω την πρώτη φορά που βρεθήκαμε σε μια παραλία στην Εύβοια με ελάχιστο κόσμο. Ήταν Σεπτέμβρης κι εμείς ανέμελοι.

Εύη : Ξενύχτι σε μπαλκόνι κλαίγοντας, γελώντας, πίνοντας, κλαίγοντας, γελώντας, πίνοντας, κλαίγοντας, γελώντας, πίνοντας.

Γιάννης Β. : Πριν μερικούς μήνες συμμετείχα σε μια ταινία. Μετά το γύρισμα κάθε βράδυ αράζαμε με τους ηθοποιούς και τα παιδιά του συνεργείου σε κάποιο δωμάτιο του ξενοδοχείου που μέναμε και πίναμε μπύρες. Μου έχει λείψει αυτό το παρεάκι.

Αλέξανδρος : Δεν υπάρχει καλύτερη, η κάθε βραδιά, η κάθε φάση που το εγώ ήταν μικρότερο από το εμείς είναι ανεκτίμητη.

 Βερόνικα:Τριήμερο σε μια παραλία που έφτανες μόνο κολυμπώντας ή κάνοντας αναρρίχηση. Ήμασταν εμείς οι 8 που από πριν γνωριζόμασταν μόνο οι 5 και άλλο ένα ζευγάρι παραδίπλα.

Κωνσταντίνα:Η καλύτερη φάση με παρέα δεν είναι μία συγκεκριμένη… Είναι διάφορες στιγμές σε καλοκαιρινές διακοπές σε ελεύθερο camping, όπου πρωταγωνιστούν η ξεγνοιασιά, η χαλαρότητα, το γέλιο!!!

Χριστίνα:Το περασμένο καλοκαίρι εργαζόμουν σε ένα νησί μαζί με δύο φίλες μου. Μετά τη δουλειά πήραμε ένα μπουκάλι κρασί βρήκαμε ένα τέλειο σποτ, έναν ανεμόμυλο, και καθίσαμε να δούμε την πανσέληνο. Το σκηνικό ήταν σουρεαλιστικό. Ο Μήλος ήταν δίπλα σε ένα νεκροταφείο που χωρίς να το ξέρουμε μέσα στα σκοτάδια περάσαμε από μέσα. Ζωή και θάνατος. Και ζωή gialites 5

ΤΟ ΕΡΓΟ :

Ο Αλέξανδρος και η Φανή χωρίζουν. Οι κολλητοί του για συμπαράσταση χωρίζουν και εκείνοι. Τα τέσσερα αγόρια, ο Αλέξανδρος, ο Βαγγέλης,ο Βασίλης και ο Γιάννης και αποφασίζουν να πάνε διακοπές όλοι μαζί σ’ ένα νησί μακριά απ’ όλους κι απ’ όλα, όχι όμως από τον ίδιο τους τον εαυτό.

Προγραμματισμένη Πρεμιέρα 23 Οκτώβρη και κάθε Τετάρτη-Πέμπτη στις 21:00 στο θέατρο Φούρνος

Έως την Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου

Συντελεστές:

Κείμενο-Σκηνοθεσία : Γιάννης Κόκας              

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Μπησάρα

Βοηθός δραματουργίας : Αλέξης Πετρίχος

Ενδυματολογία/Σκηνογραφία: Ηλέκτρα Σταμπούλου

Χορογραφίες/Κινησιολογία: Παρασκευή Κάπα

Φωτισμοί:Απόστολος Τσατσάκος

Μουσική επιμέλεια:   Χρήστος Παπαδόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Έλλη Βασιλάτου

Γραφιστική επιμέλεια: Άννα Κόκα

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Βαγγέλης Αμπατζής, Εύη Αργυρίου, Γιάννης Βασιλώττος, Γιάννης Κόκας, Αλέξανδρος Κωχ, Βερόνικα Μπακόλα, Χριστίνα Τζιάλλα, Κωνσταντίνα Τσιτσία – Γεωργαντά

Μια παράσταση για τη φιλία από τη νέα και πολλά υποσχόμενη θεατρική ομάδα της πόλης.

Η νεοσύστατη καλλιτεχνική ομάδα « Άλμπατρος» συστήνεται στο κοινό μ’ ένα έργο, το οποίο βάζει στο επίκεντρο την πιο δυνατή σχέση του ανθρώπου, τη φιλία.

Το κείμενο και η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Κόκα και η νέα ομάδα μας υπόσχεται πολύ γέλιο αλλά και συγκίνηση μέσα από μια ιστορία καθημερινών ανθρώπων, μια ιστορία της διπλανής πόρτας ή και όχι;

Δύο λόγια για την υπόθεση:
Ο Αλέξανδρος και η Φανή χωρίζουν. Οι κολλητοί του για συμπαράσταση χωρίζουν και εκείνοι. Τα τέσσερα αγόρια, ο Αλέξανδρος, ο Βαγγέλης,ο Βασίλης και ο Γιάννης και αποφασίζουν να πάνε διακοπές όλοι μαζί σ’ ένα νησί μακριά απ’ όλους κι απ’ όλα, όχι όμως από τον ίδιο τους τον εαυτό.

Σκηνοθετικό σημείωμα:
Στην παράσταση «Γιαλήτες ή αλλιώς αλήτες του γιαλού» εξιστορείται ουσιαστικά η φιλία τεσσάρων κολλητών, οι οποίοι μεγάλωσαν και ζουν στην Αθήνα του 2019.

Παρακολουθούμε τον τρόπο με τον οποίο αυτή η φιλία επιβιώνει και ανθίζει. Με φόντο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι της χώρας αυτήν την εποχή και με αφορμή το χωρισμό του Αλέξανδρου, ο ίδιος μαζί με τον Βαγγέλη, τον Βασίλη και τον Γιάννη ξεκινούν να συγκατοικούν σε ένα μικρό υπόγειο, ξεκινούν να συγκατοικούν στα δύσκολα.

Υπαινικτικά συγκατοικούν μαζί τους η φτώχεια, η ανεργία, η κακή χρήση της ελληνικής γλώσσας, η παρακμή, οι νέοι της Ελλάδας. Κι όμως. Παρά τα κακά ελληνικά και τις βωμολοχίες, την απελπισία και τον ξεπεσμό, η παρέα των γιαλητών και της ομάδας Άλμπατρος έρχεται να φωνάξει δυνατά για ελπίδα, αγώνα, αγάπη, Θέατρο! Γιάννης Κόκας, Σεπτέμβριος 2019

Video παράστασης:

https://www.youtube.com/watch?v=- OemH8PupEQ&feature=youtu.be&fbclid=IwAR1b3Chhnaq8S2Q75g4nm bdXWfSlAhDhcK69sz7Zw9XMgCGnjT5qTwYxehg

gialites texnesplus2 1

Συντελεστές:
Κείμενο/Σκηνοθεσία : Γιάννης Κόκας
Παίζουν:Βαγγέλης Αμπατζής,Εύη Αργυρίου,Γιάννης Βασιλώττος, Γιάννης
Κόκας,Αλέξανδρος Κωχ, Βερόνικα Μπακόλα,Χριστίνα Τζιάλλα,
Κωνσταντίνα Τσιτσία – Γεωργαντά
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Μπησάρα
Βοηθός δραματουργίας : Αλέξης Πετρίχος
Ενδυματολογία/Σκηνογραφία: Ηλέκτρα Σταμπούλου
Χορογραφίες/Κινησιολογία: Παρασκευή Κάπα
Φωτισμοί:Απόστολος Τσατσάκος
Μουσική επιμέλεια: Χρήστος Παπαδόπουλος
Μουσική διδασκαλία: Έλλη Βασιλάτου
Γραφιστική επιμέλεια: Άννα Κόκα

Info:
Πρεμιέρα 23 Οκτώβρη και κάθε Τετάρτη-Πέμπτη στις 21:00
στο θέατρο Φούρνο
Τιμές εισητηρίων: Γενική είσοδος 10 ευρώ, μειωμένο(ανέργων, άνω των 65 ) 8 ευρώ, φοιτητικό και ατέλειες 5 ευρώ
Διάρκεια: 70 λεπτά
Διεύθυνση: Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα 114 72
Τηλέφωνο κρατήσεων: 21 0646 0748
Facebook Page: https://www.facebook.com/fournostheatre/

Πως θα σας φαινόταν ένας κόσμος που οι γυναίκες είναι το ισχυρό φύλο; Που ζητούν τους άντρες σε γάμο και καθορίζουν την εκπαίδευση και το μέλλον τους;

Πως θα σας φαινόταν οι μανάδες να ζητούν προίκα για τους γιούς τους;

Φανταστείτε έναν κόσμο που οι γυναίκες είναι αυτές που εξουσιάζουν.

Μία αντίστροφη ανάγνωση πάνω στην εμβληματική και πάντα επίκαιρη ρομαντική κωμωδία του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Ένα κοινωνικό σχόλιο πάνω στις φυλετικές διακρίσεις των σύγχρονων κοινωνιών, που θα παρουσιαστεί από 7 Οκτώβρη στο Θέατρο «Φούρνος».

striggla texnesplus2

Λίγα λόγια για το έργο:
Η Μπατίστα έχει την ευθύνη να επιλέξει νύφες για τους δύο γιούς της, τον Κατρίνο και τον Μπιάνκο, μιας και έτσι ορίζεται από την κοινωνία. Απαράβατος νόμος είναι να παντρευτεί πρώτος ο μεγάλος της γιος, πράγμα δύσκολο για τον οξύθυμο και δύστροπο Κατρίνο. Με αφετηρία αυτό ξεδιπλώνεται μια σειρά γεγονότων. Η πολιορκία του μικρού της γιού, Μπιάνκο, από τις γυναίκες της πόλης και ο έρωτας του με την Λουκέντια, μια νέα που φτάνει στην πόλη για σπουδές. Την ίδια στιγμή παρακολουθούμε τον ανορθόδοξο γάμο του μεγάλου της γιου, Κατρίνο, με την Πέτρα, μια γυναίκα που έχει βάλει στοίχημα να τον ημερώσει.

striggla texnesplus3

striggla texnesplus4

Σημείωμα σκηνοθέτη:
Πόσα λεπτά – ώρες – μέρες – μήνες – χρόνια – δευτερόλεπτα διαρκεί η διαδικασία του ημερώματος;

Ποιο είναι το ισχυρότερο φύλο;

Η μάνα αποφασίζει για τον γιο; Η γυναίκα αποφασίζει για τον άντρα;

Ποιες είναι οι βάσεις της δικής μας, αντίστροφης, κοινωνίας;

Πως επηρεάζει ο έρωτας τις ζωές μας; Πόσο τις αλλάζει;

Τι επιτρέπεται στον έρωτα; Γίνονται γάμοι από έρωτα;

Ένα σχόλιο στην αφοσίωση και την εμπιστοσύνη.

Είμαστε προγραμματισμένοι για να ερωτευόμαστε.

Επιτρέπουμε στο ταίρι μας να μας αλλάξει.

Ημερώνουμε μόνο όταν θέλουμε να ημερώσουμε.

Ημερώνουμε από έρωτα.

Στο έργο μας, ο «στρίγγλος» Κατρίνο και η Πέτρα μοιράζονται μια κοινή πραγματικότητα, συνωμοτούν εναντίον μας και ημερώνουν, ταυτόχρονα, αφημένοι στον έρωτα.

striggla texnesplus5

striggla texnesplus6

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Τσονόπουλος Κωνσταντίνος
Διασκευή/ Δραματουργική επεξεργασία:
Τσονόπουλος Κωνσταντίνος, Νίκη Δουλγεράκη
Επιμέλεια Κίνησης: Ευθύμης Χρήστου
Πρωτότυπη Μουσική: Στάθης Σούλης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Γεωργία Τσελεπή
Κοστούμια: Κρίστελ Καπερώνη
Σκηνικά: Joe Pe (Retrosexual)
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Εύη Κουταλιανού, Νίκη Δουλγεράκη
Φωτογραφίες: Μαρία Σπένδου

striggla texnesplus7

striggla texnesplus8

Παίζουν:
Βοϊδήλος Θανάσης
Δημητριάδη Κωνσταντίνα
Δόβελου Εύη
Δουμπού Μαριέλα
Δουλγεράκη Νίκη
Ζαχαράτου Δήμητρα
Καφετζή Δάφνη
Παπαδημητρίου Παναγιώτα
Σανιάνος Αντώνης
Σπένδου Μαρία (live camera)

Από 7 Οκτωβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη.
Στο θέατρο “Φούρνος”.
Τιμές Εισιτηρίων: 12 ευρώ/ μειωμένο: 10 ευρώ
Ώρες παραστάσεων: 21:00

striggla texnesplus9

Η Κωνσταντίνα Αλεξανδράτου, η Αφροδίτη Φλώρου, η Κασσάνδρα Τζάρτζαλου και η Βερόνικα Μπακόλα πρωταγωνιστούν στην παράσταση «Με δύναμη από την Κηφισιά» των Δ. Κεχαϊδη και Ε. Χαβιαρά, σε σκηνοθεσία Εμμανουέλλας Κοντογιώργου, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο Θέατρο Φούρνος και μας ανοίγουν το καμαρίνι τους…
 
Αντικείμενα που έχω πάντα στο καμαρίνι μου.
 
Κασσάνδρα: Παραμάνες, κλωστή και βελόνα, υγρά μαντηλάκια, τσιμπιδάκια μαλλιών, χτένα.
 
Βερόνικα: Ένα μπουκαλάκι νερό και τα απαραίτητα για την προετοιμασία πριν την παράσταση.
 
Κωνσταντίνα: Νομίζω είναι καφές!
 
Αφροδίτη: Τσιμπιδάκια, λακ, τα απαραίτητα καλλυντικά, βούρτσα για τα μαλλιά.
 
Πιο όμορφο καμαρίνι που είχα ποτέ.
 
Κασσάνδρα: Το «καμαρίνι» στο Φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστών, όπου και πρωτοπαίχτηκε αυτή η παράσταση. Γιατί ήταν το πρώτο μου. Και γιατί δεν ήταν καμαρίνι.
 
Βερόνικα: Στα Γιάννενα, το καμαρίνι του θεάτρου του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, όταν έπαιζα ερασιτεχνικά θέατρο με την ομάδα μου εκεί. Χωριζόμασταν σε 3αδες και τρέχαμε ποιος θα προλάβει το καλύτερο λες κι ήμασταν 3ήμερη με το σχολείο. Επίσης μου άρεσε γιατί είχε μια ελικοειδή σκάλα που σε έβγαζε πάνω στη σκηνή.
 
Κωνσταντίνα: Δεν έχω προλάβει να δω και πολλά.. αλλά νομίζω ότι ήταν σε ένα θέατρο στα Γιάννενα!
 
Αφροδίτη: Δεν μπορώ να ξεχωρίσω. Όλα τα καμαρίνια είναι όμορφα γιατί κουβαλάνε αυτό το «προ της παράστασης» άγχος, και τη «μετά την παράσταση» χαρά. Κρύβουν αυτή τη προετοιμασία από το μεταξύ μας στον κόσμο. Από όλα έχεις κάτι να θυμάσαι.
 
me dynami kamarini 2
 
Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.
 
Κασσάνδρα: Δε μου ‘χει τύχει ακόμα.
 
Βερόνικα: Του Μάικλ Κίτον στο “Birdman”. Το καμαρίνι του Μπρόντγουεϊ δηλαδή
 
Κωνσταντίνα: Δεν έχω δει κανένα εντυπωσιακό μέχρι στιγμής.
 
Αφροδίτη: Το πρώτο καμαρίνι στο οποίο μπήκα ως παιδί. Με τους τεράστιους καθρέφτες και τις λάμπες ολόγυρα. Ήταν εντυπωσιακό να βλέπεις εκεί τον ηθοποιό από κοντά. Μέσα στο καμαρίνι ο ήρωας της σκηνής γίνεται ξανά απλός άνθρωπος. Μου είχε φανεί σχεδόν μαγικό.
 
Την πιο ωραία ανάμνηση που έχω από καμαρίνι.
 
Κασσάνδρα: Μια τελευταία αγκαλιά της Αφροδίτης πριν βγει και να μου κλείνει συνωμοτικά το μάτι λέγοντάς μου «Θα τα πούμε στη σκηνή».
 
Βερόνικα: Τη μέρα την πρεμιέρας, ένα παιδί απ’ την ομάδα είχε γράψει στον ολόσωμο καθρέφτη έξω απ’ τα καμαρίνια με μεγάλα γράμματα «ΣΚΑΤΑ ΣΚΑΤΑ ΘΑ ΣΚΙΣΟΥΜΕ». Ήταν κάτι που μας έκανε όλους να χαμογελάσουμε μες στο άγχος μας και κατέληξε σε group hug. Φυσικά ακολούθησε η γνωστή συζήτηση απ’ τα κορίτσια του θιάσου: «Πού το βρήκες αυτό το κραγιόν, ελπίζω να μην είναι δικό μου, θα σε σκοτώσω κτλ κτλ»
 
Κωνσταντίνα: Ήταν μία φορά που με είχε πιάσει μια υπερκινητικότητα και νευρικότητα και γέλια άγχους . Η συμπαίκτης και φίλη που παίζαμε μαζί, άρχισε να με κοροϊδεύει και στο τέλος , λίγο πριν βγούμε στη σκηνή, καταλήξαμε να μιλάμε αλβανο-ελληνικά. Και κάθε φορά που μπαίναμε στο καμαρίνι κατά τη διάρκεια της παράστασης συνεχίζαμε το διάλογο «επιπέδου» που είχαμε αφήσει πριν στη μέση. Πάντα με την ίδια διάλεκτο!
 
Αφροδίτη: Σε μια προηγούμενη παράσταση στο καμαρίνι υπήρχαν μικρές ρωγμές απ’ όπου μπορούσες να δεις στη σκηνή. Πολλές φορές όταν δε παίζαμε καθόμασταν και κρυφοκοιτάγαμε. Μια φορά με έπιασαν τα γέλια σε τέτοιο σημείο που πολύ πιθανόν να ακουγόμουν. Σχεδόν ξέχασα να βγω να παίξω.
 
Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνω πριν βγω από το καμαρίνι μου.
 
Κασσάνδρα: Χαμογελάω.
 
Βερόνικα: Χοροπηδάω 4-5 φορές και τσιρίζω μία αθόρυβα.
 
Κωνσταντίνα: Σκέψη είναι συνήθως και αλλάζει ανάλογα την κατάσταση. Δυο πάντως ειναι οι σκέψεις που εναλλάσσονται «Πάμε να τα διαλύσουμε όλα» και η δεύτερη «Άντε και καλή τύχη μάγκες» (Σιδηρόπουλος)
 
Αφροδίτη: Ανακεφαλαίωση για το αν είναι όλα στη θέση τους, τουαλέτα, μια γουλιά νερό και πάμε να το χαρούμε. «Είσαι τυχερή που μπορείς και το κάνεις!»

Μετά τον επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων σε Θεσσαλονίκη και Γιάννενα η Εταιρεία Θεάτρου «Σπίτι της» παρουσιάζει στην Αθήνα, για λίγες μόνο παραστάσεις μέχρι τέλος Μαΐου, το θεατρικό έργο των Δημήτρη Κεχαϊδη και Ελένης Χαβαριά «Με δύναμη από την Κηφισιά», σε σκηνοθεσία Εμμανουέλλας Κοντογιώργου.

Από τις 8 Μαΐου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15 στο Θέατρο Φούρνος, μία νέα ομάδα ηθοποιών ξαναδιαβάζει αλλιώς, μακριά από κάθε είδους κλισέ, ένα έργο της νεοελληνικής δραματουργίας, το οποίο, αν και γραμμένο το 1994, θεωρείται ήδη κλασικό. Την Τετάρτη 22 Μαΐου και την Πέμπτη 23 Μαΐου οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν με παράλληλη διερμηνεία στη νοηματική από την Ανδρονίκη Ξανθοπούλου.

Στην Αθήνα του σήμερα. Ένα σκηνικό από βαλίτσες. Τρεις γυναίκες που ετοιμάζονται να φύγουν για την Ταϊλάνδη και μία κόρη που δεν βλέπει την ώρα να έχει το σπίτι δικό της. Όμως το ταξίδι της ελευθερίας, της δύναμης για μια νέα ζωή συνεχώς αναβάλλεται. Οι βαλίτσες γεμίζουν, αλλά το ταξίδι γίνεται ολοένα και πιο μακρινό. Τελικά όσο το σκηνικό αποσυντίθεται τόσο φαίνεται πως και οι ίδιες δεν θέλουν να αφήσουν τις ζωές τους, που δεν είναι τίποτε άλλο από τους άντρες που τις καθόρισαν.

Η Εμμανουέλλα Κοντογιώργου καταθέτει τη δική της γυναικεία, σκηνοθετική ματιά σ’ ένα έργο, όπου το κωμικό προκύπτει μέσα από το τραγικό. Τρεις γυναίκες παλεύουν να σπάσουν τα δεσμά με τους άντρες που τις ορίζουν. Όπως όλες οι γυναίκες. Τότε και τώρα. Ανεξαρτήτως ηλικίας και οικονομικής επιφάνειας. Δεν έχει σημασία η ακριβής ηλικία, το πλούσιο σπίτι, τα τσιγάρα, αλλά οι γυναίκες αυτές καθ’ εαυτές και η μανία με την οποία «φωνάζουν» σε όλο το έργο: «Θέλω ν’ απελευθερωθώ! Θέλω ν’ απελευθερωθώ!»

Εγκλωβισμένες στη γυναικεία μοίρα, αντιμέτωπες μ’ ένα τραγικό αδιέξοδο που καταντά αστείο, η Μάρω, η Φωτεινή και η Αλέκα αποζητούν την ευτυχία που θα τις ολοκληρώσει σ’ ένα ταξίδι. Κάποτε. Στην Ταϊλάνδη. Μακάρι.

kifisia texnesplus2

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Εμμανουέλλα Κοντογιώργου
Σκηνογραφική επιμέλεια: Λίλια Χατζηγεωργίου
Κοστούμια: Ανδρονίκη Τζάρτζαλου
Φωτισμοί: Εμμανουέλλα Κοντογιώργου
Φωτογραφίες: Ελπίδα Μουμουλίδου

Trailer: Fig Leaf Production
https://www.youtube.com/watch?v=SrbFmJ5qOZQ

Παίζουν: Κωνσταντίνα Αλεξανδράτου (Ηλέκτρα), Αφροδίτη Φλώρου (Αλέκα), Κασσάνδρα Τζάρτζαλου (Φωτεινή), Βερόνικα Μπακόλα (Μάρω)

Πρεμιέρα: 8 Μαΐου

Παραστάσεις: Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15 (μέχρι τις 30 Μαΐου)

Εισιτήρια: 12 (κανονικό), 8 (μειωμένο), 5 (ατέλεια, ανέργων)
Διάρκεια: 105’

Στις 22 και 23 Μαΐου οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν με παράλληλη διερμηνεία στη νοηματική.

Θέατρο Φούρνος
Μαυρομιχάλη 168, Νεάπολις Εξαρχείων
Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 6460748

kifisia texnesplus3

Από τις 6 μέχρι τις 21 Μαΐου, κάθε Δευτέρα, Τρίτη, Σάββατο και Κυριακή στις 21:15 στο Θέατρο Φούρνος, η Πειραϊκή Σκηνή παρουσιάζει την παράσταση «Αστεροειδής 179 – Κλυταιμνήστρα», σε σκηνοθεσία Γιώργου Καλόξυλου, με την Θεοδώρα Μαστρομηνά.
 
Μία διακειμενική σύνθεση σε μορφή μονολόγου με άξονα το σπουδαίο κείμενο της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ «Κλυταιμνήστρα ή το Έγκλημα», γραμμένο το 1934, και θραύσματα από τα έργα «Γράμμα στον Ορέστη» του Ιάκωβου Καμπανέλλη και «Εμμονή» του Γιώργου Σκούρτη. 
 
Μια γυναίκα του σήμερα, παραιτημένη στον καναπέ του σπιτιού της, διαλέγει να σταματήσει το χρόνο και την κίνηση του Αστεροειδή της για να αναλογιστεί πάνω στη ζωή της. Η εμβληματική μορφή της Κλυταιμνήστρας, μέσα από την ιστορία της, σχεδόν την αναγκάζει να μιλήσει την αλήθεια για τη ζωή, τον έρωτα και τον πόλεμο, τον άντρα και την γυναίκα, με τον βίαιο τρόπο που τελικά βασιλεύει στις πράξεις όλων μας.
 
Παίρνει θάρρος από την ιστορία εκείνης που τόλμησε τα πάντα και αποφασίζει να την υπερασπιστεί σε ένα δικαστήριο που επινοεί εκείνη τη στιγμή. Η γυναικεία της φύση αντιμετωπίζει τελικά με απόλυτο τρόπο την εμμονή για εξουσία του αρσενικού.
 
Ένας μονόλογος για την ανάγκη μας για ελευθερία και την αναζήτηση νοήματος κόντρα στη μοναξιά και τον θάνατο.
 
Συντελεστές
 
Σύνθεση κειμένου – Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Καλόξυλος
Σκηνικά-Κουστούμια: Dusan Jovanovic
Επιμέλεια κίνησης: Κατερίνα Τσάκαλου
Φωτισμοί- Εκτέλεση παραγωγής: Παναγιώτης Μανούσης
Βοηθός σκηνοθέτη: Θωμάς Μαυρογόνατος
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Νίκος Βουτενιώτης 
Γραφιστικά-Εκτυπώσεις: Γιώργος Βαρίνος              
Βίντεο-Φωτογραφία: Amazing Studio
Παραγωγή: Πειραική Σκηνή   
 
Ερμηνεύει η Θεοδώρα Μαστρομηνά.
 
Πρεμιέρα: 6 Μαΐου
Παραστάσεις: Δευτέρα, Τρίτη, Σάββατο, Κυριακή στις 21:15 (μέχρι τις 21 Μαΐου)
Είσοδος: 10 ευρώ
Διάρκεια: 55 λεπτά
 
ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΥΡΝΟΣ
ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ 168 ΝΕΑΠΟΛΙΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΡΑΤΗΣΕΩΝ: 210 6460748

Αντικείμενα που έχω πάντα στο καμαρίνι μου:

1 ποτήρι νερό,1 φλυτζάνι τσάι, 1 μυστικό γούρι.

 

Πιο όμορφο καμαρίνι που είχα ποτέ:

Το 2017 στη Stara Zagora της Βουλγαρίας, είχαμε την τύχη με τους συμμαθητές μου από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και το έργο “Αγαμέμνων”, να συμμετέχουμε στο International Student Theatre Festival της Ακαδημίας Θεατρικών και Κινηματογραφικών τεχνών “Κrastyo Sarafov”. Στο ιστορικό και πανέμορφο θέατρο της Ακαδημίας, θυμάμαι εμένα και τους συμμαθητές μου να εξαπλωνόμαστε σε όλους τους backstage χώρους περιμετρικά της σκηνής, ψάχνοντας εναγωνίως μια γωνιά για το αυτοσχέδιο καμαρίνι μας. Αυτό το αίσθημα του “επισκέπτη” σε έναν ξένο χώρο, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, ήταν για μένα το ωραιότερο καμαρίνι που είχα έως τώρα.

 

Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Είχα την ευκαιρία να βρεθώ στα καμαρίνια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής του ΙΣΝ, στα πλαίσια της παράστασης “Γιάννης Χρήστου -Προμηθέας Δεσμώτης”. Οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις, συνθήκες και παροχές είναι τεράστιο δώρο για έναν καλλιτέχνη πριν βγει στη σκηνή, αλλά δυστυχώς είναι η εξαίρεση στον κανόνα.

 

katerina kaloxristianaki 1 texnes plus

 

Την πιο ωραία ανάμνηση που έχω από καμαρίνι. 

Η πιο ωραία μου ανάμνηση που έχω ήταν στο καμαρίνι του Θεάτρου Φούρνος, όταν μετά το τέλος της πρεμιέρας της παράστασης “Η φωνή του Δράκου“, ήρθαν κάποιοι από τους πιο αγαπημένους μου φίλους και αγκαλιαστήκαμε όλοι μαζί. Όταν σε μια παράσταση καταθέτεις κάτι πολύ προσωπικό, τα δευτερόλεπτα αμέσως μετά την υπόκλιση είναι πολύ μοναχικά. Εκείνη η στιγμή δεν τα άφησε να γίνουν.
 
Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνω πριν βγω από το καμαρίνι μου.
 
Αδειάζω από δικές μου σκέψεις, ξαναφέρνω στο μυαλό μου την ιστορία που θα διηγηθώ σήμερα, αγκαλιάζω τον συμπαίχτη μου και αφιερώνω ό,τι πρόκειται να γίνει σε έναν πολύ αγαπημένο μου άνθρωπο. 
 
 
Η Κατερίνα Καλοχριστιανάκη και ο Κωσταντής Ντίσιος πρωταγωνιστούν στην παράσταση "Η Φωνή του Δράκου" στο Θέατρο Φούρνος κάθε Παρασκευή στις 21:00
 

Μία οικογενειακή ιστορία, ένας αριθμός και η γέννηση ενός παιδιού πυροδοτούν ένα σκάνδαλο και εξεγείρουν τους κατοίκους μιας μικρής κοινότητας. Η οικογένεια στοχοποιείται και οδηγείται σταδιακά σε απομόνωση και αποκλεισμό από την κοινωνική ζωή. Τα μέλη της θα επινοήσουν το ξεχωριστό τους καταφύγιο για να προφυλαχτούν από τις φήμες, τις διαδόσεις, τις φωνές. Κάπου εκεί θα αναζητήσει την πραγματική του ταυτότητα και αρματωσιά ο έφηβος πια Κώτσος. Στις παρυφές της κοινότητας, στην περιοχή του θρύλου, στην σκιά του Δράκου.

Η παράσταση αξιοποιεί για πρώτη φορά στην σκηνή το αριστούργημα του Παπαδιαμάντη, ορμώμενη από την σύγχρονη πραγματικότητα του ψηφιακού κόσμου των πολλαπλών οπτικών γωνιών, του κοινωνικού αυτοματισμού και των εύθραυστων ταυτοτήτων. Επιχειρεί να ενορχηστρώσει και να αντιπαραβάλλει σαν πολυφωνικό τραγούδι τις φωνές και τις στάσεις της κοινότητας, να ανιχνεύσει ετεροτοπίες της δικής μας κοινωνίας και να αφουγκραστεί τη φωνή του σύγχρονου δράκου, που πάντα βρίσκει τη ρωγμή για να ακουστεί. Και η ρωγμή αυτή λέγεται σιωπή.

 drakos texnes plus

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία / Δραματουργία: Τάσος Καρακύκλας

Σκηνογραφία / Ενδυματολογία: Κάκια Χατζηγιαννίδη

Κατασκευή σκηνικού: Δημήτρης Νίκας

Σχεδιασμός φωτισμού: Πάνος Κουκουρουβλής

Φωτογραφίες / Αφίσα : Αλίνα Κέκη

Trailer: Χρήστος Θλιβέρης, Ζαφείρης Επαμεινώνδας, Μαρία Αθανασοπούλου

Οργάνωση παραγωγής / Βοηθός σκηνοθέτις: Μαρίνα Κακουλλή

Επί σκηνής: Κατερίνα Καλοχριστιανάκη, Κωσταντής Ντίσιος

Πρεμιέρα 1η Φεβρουαρίου

και κάθε Παρασκευή στις 21: 30

Θέατρο “Φούρνος”

Μαυρομιχάλη 168, Νεάπολη Εξαρχείων.

Για πληροφορίες και κρατήσεις: 210-6460748

και στο viva.gr

Τιμές εισιτηρίων:
Ολόκληρο: 12€
Φοιτητικό: 10€
Ατέλειες-Ανεργίας: 5€

                      

Το κλασικό έργο του Αλεξέι Αρμπούζοφ «Η Υπόσχεση – Καημένε μου Μάρικ» - μία ιστορία ενηλικίωσης για τρία παιδιά που ερωτεύονται, οραματίζονται και αναμετρώνται με τα ίδια τους τα όνειρα - παρουσιάζεται σε διασκευή – σκηνοθεσία της Ελεάννας Σαντοριναίου από τις 28 Ιανουαρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο Θέατρο Φούρνος.

Χειμώνας. Μέσα σε μία πολιορκημένη πόλη, τρεις έφηβοι, η Λίκα, ο Λεονίντικ και ο Μάρικ γνωρίζονται κάτω από τις αντίξοες συνθήκες του πολέμου. Μαζί προσπαθούν να επιβιώσουν, να ερωτευτούν και να ονειρευτούν πώς θα είναι το μέλλον τους. Όταν τελειώσει ο πόλεμος και τα παιδιά ενηλικιώνονται, καλούνται να διαχειριστούν τα ονειρά που έκαναν, τις υποσχέσεις που έδωσαν ο ένας στον άλλον καθώς και τις σχέσεις που δημιούργησαν.

uposxesi texnesplus2

Στο πέρασμα του χρόνου ένας πόλεμος ξυπνάει και χάνεται, ένας νέος κόσμος χτίζεται και φέρνει ελπίδες, μέχρι που αυτός ο ίδιος ο κόσμος επαναπροσδιορίζεται και τους κάνει να αναρωτιούνται εάν έφερε τα δώρα του και τήρησε τις υποσχέσεις του.

H Υπόσχεση
Καημένε μου Μάρικ - My Poor Marat του ALEXEY ARBUZOV
Μετάφραση Γιώργος Σεβαστίκογλου
Διασκευή - Σκηνοθεσία: Ελεάννα Σαντοριναίου
Δραματουργία : Γιωργίνα Γερμανού
Φωτισμοί: Aποστόλης Τσατσάκος
Μουσική: Φάνης Ζαχόπουλος
Μουσικός Παραγωγός : Ορέστης Πετράκης
Σκηνικά- Κοστούμια: Γιωργίνα Γερμανού
Κινησιολογική επιμέλεια : Φαίδρα Σούτου
Φωτογραφία - poster: Χρήστος Σημαιωνίδης
Sound effects: Έλια Καλογιάννη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Λήδα Κουτσοδασκάλου
Μακιγιάζ: Cathy Jones
Origami: Άννα Σαντοριναίου
Επικοινωνία: Δημήτρης Χαλιώτης

Παίζουν : Παναγιώτης Γαβρελάς, Κόνυ Ζήκου, Ερρίκος Μηλιάρης

uposxesi texnesplus3

Παραγωγή Θέατρο Φούρνος 2019
Διάρκεια: 80΄

Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό: 12€
Άνω των 65: 10€
Φοιτητικό: 10€
Ατέλειες-Ανεργίας: 5€

ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΥΡΝΟΣ
ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ 168 ΝΕΑΠΟΛΙΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΡΑΤΗΣΕΩΝ: 210 6460748

uposxesi texnesplus4

Ένα σύμπαν όπου ενεργοποιείται το συνειδητό και το ασυνείδητο χτίζει η Χρύσα Καψούλη σκηνοθετώντας το έργο του Τσιμάρα Τζανάτου «Δεσποινίς Δυστυχία» που ανέβηκε στις 25 Απριλίου στο Θέατρο Φούρνος. Μέσα σε ένα περιβάλλον αντίστιξης, σώμα, λόγος, κινούμενες εικαστικές προβολές και μουσική συνηχούν για να ενισχύσουν το παράλογο, να επανασυνθέσουν τα θραύσματα ενός αποδομημένου κόσμου, και να οδηγήσουν στη λύτρωση.

Ένας Άντρας κάπου στον Κόσμο. Η ζωή του σαν να μην υπάρχει. Χωρίς συναισθήματα. Φανερά δημοσιογραφεί, διαχειρίζεται πληροφορίες από έναν Κόσμο που καταγράφει και φανερώνει την ίδια ώρα που αυτός ο Κόσμος καταρρέει. Γύρω του παρελαύνει ένας μικρόκοσμος, ένας Χορός προσώπων: Ο αρχισυντάκτης του, μια κυνική εκδοχή της κανονικότητας. Η Μάνα του, μια άνευ ηλικίας γυναίκα που εξισορροπεί τη ζωή. Η Γιαγιά, φορέας ζωής που ξεχάστηκε και ζητάει να δικαιωθεί. Ο Άλλος εαυτός, μια σκιά, επίγειος ψυχοπομπός. Και μια γυναίκα αλλόκοτη, που εισβάλλει ξαφνικά στη ζωή του και στη ζωή των άλλων- γύρω του, σαν θάλασσα που πλημμυρίζει ό,τι σταθερό, ανατρέποντας τα πάντα. Την λένε Δυστυχία. Δεσποινίς Δυστυχία.

Όλα θα μπερδευτούν στο πέρασμά της: Παρόν, μέλλον, παρελθόν. Άνθρωποι. Ζωές. Μνήμες. Ο Κόσμος. Και οι μικρόκοσμοι. Μέχρι να συντονιστούν σε ένα τέλος οριστικό.

                                            

Κείμενο: Τσιμάρας Τζανάτος

Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη

Σκηνικά Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου

Visual Art: COM.ODD.OR

Μουσική: Μιχάλης Τσίχλης

Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου

Παίζουν: Γεράσιμος Μιχελής (ο Χ), Λευτέρης Παπακώστας (o Ψ), Βάλια Παπαχρήστου (η Δεσποινίς Δυστυχία), Νάνα Παπαδάκη (η Μητέρα), Μαίρη Νάνου (η Γιαγιά), Νίκος Παντελίδης (ο Αρχισυντάκτης), Σπύρος Μπέτσης (Άνδρας)

Βοηθοί σκηνοθέτη: Σπύρος Μπέτσης, Κατερίνα Παρισσινού

Επικοινωνία - ΜΜΕ: Αγλαΐα Παγώνα

Φωτογραφίες: Γιάννης Πρίφτης

Οργάνωση παραγωγής: Άρης Σομπότης

Παραγωγή: Playroom, Dameblanche

 

ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΥΡΝΟΣ, Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα

Παραστάσεις: κάθε Τετάρτη και Πέμπτη από 2 Μαΐου έως 14 Ιουνίου

Ώρα έναρξης: 9:15

Εισιτήρια: 15, 12 (φοιτητικό), 10 (ανέργων και 65+)

Πληροφορίες-κρατήσεις: 2106460748

Διάρκεια 80’ (χωρίς διάλειμμα)

Η παραγωγή επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

theatroathinon

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00 στο Θέατρο Φούρνος. 

Από 23 Οκτωβρίου και για 20 μόνο παραστάσεις. 

Κλείστε πιο οικονομικά τις θέσεις σας με μόλις 5 ευρώ από το viva

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Banners 728mm x 90mm

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία