Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

«Δεν έζησα, όπως έπρεπε. Αλλά πώς έπρεπε;»

Με τον «Θάνατο του Ιβάν Ιλτς» ο Λέον Τολστόι αναδεικνύει, συγκλονιστικά, μέσα σε μια νουβέλα τη μάχη ανάμεσα στη ματαιοδοξία της ανθρώπινης ζωής και στον φόβο του θανάτου, γι’ αυτό και το έργο γραμμένο το 1866 καταφέρνει, ακόμα, να αγγίζει τα ενδόμυχα των αναγνωστών.

Μπορεί ο Ρώσος κλασικός να είναι γνωστός για τα έργα του «Πόλεμος και Ειρήνη» και «Άννα Καρένινα», αλλά μ’ αυτό το διήγημα αποδεικνύει ότι είναι κι ένας σπουδαίος τεχνίτης της μικρής φόρμας.

Ένα από τα πιο γνωστά αποφθέγματά του ήταν: «Αν μπορούσες να μάθεις ποιος πραγματικά είσαι, όλα τα προβλήματα θα φαίνονταν εντελώς άσκοπα κι ασήμαντα». Έτσι, ουσιαστικά, σε μια μόνο φράση συμπυκνώνει ολόκληρη την ψυχαναλυτική διαδικασία και τα ατελείωτα φιλοσοφικά ερωτήματα, τα οποία από την εποχή των Προσωκρατικών απασχολούν τη φιλοσοφική διανόηση.

Μ’ αφορμή μια παράξενη ασθένεια ο Ιβάν Ίλιτς δεν έρχεται αντιμέτωπος μόνο με τον φόβο του θανάτου, αλλά και μ’ όλες τις ψευδαισθήσεις, τα όνειρα, τις προσδοκίες και τις προσωπικές του πεποιθήσεις, οι οποίες ανατρέπονται εν μια νυκτί. Πώς να μην κινητοποιήσει τον αναγνώστη η βασανιστική πορεία κι ο πόνος ενός ανθρώπου,ο οποίος συνθλίβεται στις συμπληγάδες της ανομολόγητης ανάγκης του για μια αγκαλιά, έστω κι από κάποιον ξένο;

Η μέρινα του ήρωα για την αναρρίχησή του στην ιεραρχία του δικαστικού σώματος και της περαιτέρω βελτίωσης του κοινωνικού του status, τον οδήγησαν στην αποξένωση από την οικογένειά του κι, ιδιαίτερα, από τη σύζυγό του Πρασκόβια Φεντόροβνα.

Όταν η νέα του θέση με τις σημαντικές οικονομικές απολαβές του επιτρέψουν να αγοράσει μια υπερπολυτελή κατοικία στην Πετρούπολη την οποία με μανία διακοσμεί, θα πέσει από μια σκάλα και θα χτυπήσει στο πλευρό. Το χτύπημά του από την πτώση δεν του προκάλεσε ιδιαίτερο πόνο, αλλά εκείνος δεν κατάφερε να συνέλθει ποτέ από τη μόλυνση που υπέστη.

Η υγεία του διαρκώς επιδεινωνόταν κι η αδιαφορία των κοντινών του προσώπων τον ανάγκασαν να ζητήσει βοήθεια από τον Γκεράσιμ, ένα νεαρό μουζίκο,που ήταν πάντα ευγενικός και πρόθυμος να τον εξυπηρετήσει και να του κρατά τα πόδια ψηλά.

Ο χαρακτήρας του Γκεράσιμ, η ευγένειά του, η διάχυτη ηρεμία κι αγνότητα που εξέπεμπε τον έκαναν να βρει στο πρόσωπό του μια εξιδανικευμένη αντανάκλαση του εαυτού του και μια τρυφερότητα, την οποία πάντα αναζητούσε. Συνειδητοποιώντας ότι η κατάστασή του είναι πια μη αναστρέψιμη, βιώνει την επιθανάτια αγωνία παρέα με τον πιστό του υπηρέτη.

108 χρόνια μετά την επέτειο του θάνατό του (20 Νοεμβρίου) ο Ρώσος συγγραφέας συνεχίζει να εμπνέει τη μεγάλη οθόνη και το θέατρο.

Μόνο στις αθηναϊκές σκηνές απολαμβάνουμε, κάθε σεζόν, κάποιο από τα αριστουργήματά του. Αναφέρομαι χαρακτηριστικά, σε μερικές από τις πιο πρόσφατες παραστάσεις των έργων του τον «Αφέντη και Δούλο» σε διασκευή και σκηνοθεσία  Γιώργου Νανούρη στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου, τη «Σονάτα του Κρόιτσερ» στο θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου και την «Αννα Καρένινα» σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια στο Εθνικό Θέατρο.

Η συγκεκριμένη φιλοσοφική νουβέλα, αν κι υπήρχε ιδέα στο παρελθόν να παρουσιαστεί, τελικά, ανεβαίνει φέτος για πρώτη φορά στο Θέατρο Αλκμήνη.

Η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη διασκευάζει και σκηνοθετεί το έργο, έχοντας εμφανώς μια πολύ συγκεκριμένη σκηνοθετική ιδέα κι ένα όραμα, το οποίο λειτουργεί εξαιρετικά.

Μέσα από την προσέγγισή της σκιαγραφείται εύγλωττα, όχι μόνο η αγωνία του θανάτου, αλλά κι άλλες προεκτάσεις του κειμένου, όπως η μάχη του ατόμου να ισορροπήσει μέσα στο διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον του, η δίψα για εξουσία, η κοινωνική υποκρισία, αλλά και μια ιδιόμορφη ηθικο-θρησκευτική θεωρία των έργων του Τολστόι, η οποία εστιάζει στην ουσία του χριστιανισμού, την ανιδιοτελή αγάπη.

ivan texnes plus

Με λίγα μέσα, μόνο μια καρέκλα, βλέπουμε στο καλαίσθητο σκηνικό του Νίκου Κασαπάκη (ο ίδιος επιμελείται και τα κουστούμια της παράστασης) να ανεβαίνει μια παράσταση, επηρεασμένη από το «φτωχό» θέατρο Γιέρζι Γκροτόφσκι, αναδεικνύοντας τις αρετές του. Μ’ ενδιαφέρον παρακολούθησα και τη σκηνοθετική αλληγορία με την καρέκλα, σαν ένα σύνθημα για την ενσυναίσθηση, με τις εναλλαγές των ρόλων πάνω σ’ αυτήν.

Άκρως λειτουργικοί, επίσης, οι φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλας, κατάφεραν σε στιγμές να «αντικαταστήσουν» τα ανύπαρκτα σκηνικά.

Τίποτα, όμως, δεν θα ήταν το ίδιο σ’ αυτή την παράσταση, χωρίς αυτούς του δύο, σπάνιας σκηνικής ευφυΐας ηθοποιούς τον Γιώργο Γαλίτη και τον Θανάση Κουρλαμπά. Το δυνατό ντουέτο με τα εκφραστικά του μέσα σε εγρήγορση, καταφέρνει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών.

Να δώσουμε εδώ κι ένα παράδειγμα «σκηνικής ευφυΐας», γιατί πολλές φορές, εμείς οι δημοσιογράφοι, μοιάζει να γράφουμε μια φράση εν είδει εντυπωσιασμού.

Θεωρώ, τρομερά έξυπνη κίνηση, όταν αυτή η μάστιγα που λέγεται κινητό τηλέφωνο, χτυπήσει σε μια παράσταση, ο ηθοποιός επί σκηνής να το αξιοποιήσει για την εξέλιξη της ιστορίας. Μ’ αυτή τη Στανισλαφσκική λογική αντιμετώπισε το περιστατικό ο Γιώργος Γαλίτης, δίνοντας ένα μάθημα αυτοσχεδιασμού και ψυχραιμίας.

Από το δυναμικό ξεκίνημα, όταν σαν σίφουνες εισέβαλαν στη σκηνή μέχρι το συγκινητικό φινάλε, οι δύο τους ερμήνευσαν όλους τους ρόλους, με εντυπωσιακές εναλλαγές κατάφερνοντας να μας κάνουν να δούμε ακόμα κι ανύπαρκτα σκηνικά αντικείμενα, όπως τσιμπιδάκια, βεντάλιες, φλυτζάνια, φέρετρα κ.α. Οι ηθοποιοί λειτουργούν, πολλές φορές, σαν ένα σώμα κι εντυπωσιάζουν.

Μοναδική ένσταση η χρήση του καπνού κι η μυρωδιά από το λιβάνι κι όχι μόνο για καλλιτεχνικούς λόγους, αλλά και για πρακτικούς, καθώς ενοχλούν πραγματικά μερίδα του κοινού.

Μια παράσταση, η οποία θυμίζει τα λόγια του Πήτερ Μπρουκ για τη λειτουργία του θεάτρου «ως ένας μεγεθυντικός φακός για να δούμε πιο καθαρά τις λεπτομέρειες της ζωής και των ανθρώπινων σχέσεων».

«Σκοπός της ζωής δεν είναι να εξυπηρετεί την κατώτερη ζωική φύση, αλλά τη φωτεινή δύναμη, που βρίσκεται στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και η οποία βοηθάει τον άνθρωπο να αναγνωρίζει το αγαθό.» Leo Tolstoy
 
Η εταιρία θεατρικών παραγωγών A PRIORI παρουσιάζει από 5 Νοεμβρίου 2018, σε πανελλήνια πρώτη, τη φιλοσοφική νουβέλα του Λέοντος Τολστόι «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΙΛΙΤΣ» σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη.
 
Οι ηθοποιοί Γιώργος Γαλίτης και Θανάσης Κουρλαμπάς, στην πρώτη τους συνεργασία, ξετυλίγουν όλη την υποκριτική τους γκάμα επί σκηνής, τόσο σε κωμικό όσο και σε δραματικό επίπεδο, ενσαρκώνοντας όλους τους ρόλους του διηγήματος, σ’ ένα θεατρικό παιχνίδι το οποίο -αντιμάχοντας τον τίτλο- σφύζει από Ζωή!
 
Ο Τολστόι, μέσω αυτού του έργου του, επιχειρεί ένα προσκύνημα στον Θάνατο, αντιλαμβανόμενος εις βάθος τη σημασία της μνήμης Θανάτου. Το να θυμάται δηλαδή ο άνθρωπος ότι είναι θνητός, ότι θα ‘ρθει η στιγμή που θα πεθάνει. Και τότε, το μόνο που θα ορθωθεί μπροστά του, θα είναι το ΠΩΣ έζησε. Αυτή η σκέψη κάθε άλλο παρά λυπηρή είναι αν ο άνθρωπος καταφέρει να ζήσει «όπως πρέπει να ζει ο Άνθρωπος».
 
Υπόθεση
Ο ευκατάστατος δικαστής Ιβάν Ιλίτς, αρρωσταίνει βαριά. Η αρρώστια κι ο επικείμενος Θάνατός του, εκμηδενίζουν όλη την προηγούμενη ζωή του. Επιτυχίες, ανούσιες συναναστροφές, εξουσία, κύρος και χρήμα στέκουν αδύναμα μπροστά στο τέλος. Ολόκληρη η ύπαρξη του Ιβάν Ιλίτς σείεται συθέμελα γιατί, όσο κι αν προσπαθεί να αποδεχτεί το συμπέρασμα ότι «ο Γάιος είναι άνθρωπος, οι άνθρωποι είναι θνητοί, άρα ο Γάιος είναι θνητός» που διδάχτηκε κατά την περίοδο των φοιτητικών του χρόνων, το Εγώ του τον κρατάει γερά δέσμιό του. Ο Γάιος ναι… αυτός όμως όχι! Αυτός μπορεί να ξεγελάσει τον Θάνατο!
 
«Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς» βασίζεται στο ΑΛΗΘΙΝΟ ΓΕΓΟΝΟΣ του θανάτου του δικαστή Ιβάν Ιλίτς Μετσνίκοφ , όπως το διηγήθηκε στον ίδιο τον Τολστόι η μητέρα του αποθανόντος. Παρ’ όλο που δεν είναι από τα πιο γνωστά, συγκαταλέγεται από φιλοσόφους και λογοτέχνες, στα πιο σημαντικά και πιο ώριμα έργα του Τολστόι.
 
 
Κείμενο: Leo Tolstoy
Μετάφραση από τα ρωσικά: Παύλος Στεφάνου
Θεατρική διασκευή/Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη
Σκηνικά/Κοστούμια: Νίκος Κασαπάκης
Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Οικονόμου
Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα
Φωτογραφίες: Γιώργος Σακκάς
Γραφιστική επιμέλεια: Γιάννης Στιβανάκης
Promo video: Κώστας Γεραμπίνης
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού
 
Παραγωγή: A PRIORI www.a-priori.gr 
 
Παίζουν οι: Γιώργος Γαλίτης & Θανάσης Κουρλαμπάς
 
 
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Έναρξη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2018
Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.30
 
Διάρκεια παράστασης: 90’ (χωρίς διάλειμμα)
 
Πληροφορίες-Κρατήσεις
Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Γκάζι, 210 3428650
 
Τιμές εισιτηρίων: Γενική Είσοδος: 14 € / Φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ: 10 €
ΠΡΟΣΦΟΡΑ! ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 10 € ΕΩΣ ΤΕΛΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΜΕΣΩ VIVA!
 
Προπώληση εισιτηρίων
- Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ
- Τηλεφωνικώς στο 11876 (viva)
- Στα σημεία: SEVEN, RELOAD, ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ, VIVA KIOSK, YOLENIS, KREMLINO

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τη μεγάλη απώλεια του Σπύρου Ευαγγελάτου. Σκηνοθέτης, μεταφραστής, φιλόλογος, καθηγητής του Πανεπιστήμιου Αθηνών και ιδρυτής του ιστορικού Αμφι-Θεάτρου στην Πλάκα, ο Σπύρος Ευαγγελάτος χάρισε στο ελληνικό κοινό εμβληματικές παραστάσεις και ήταν μέχρι την τελευταία στιγμή ενεργός στα θεατρικά δρώμενα. Το texnes-plus ανατρέχει στη σημαντική πορεία του σπουδαίου θεατράνθρωπου, ενώ ηθοποιοί που συνεργάστηκαν μαζί του θυμούνται κάποιες στιγμές και μοιράζονται μαζί μας αδημοσίευτο φωτογραφικό υλικό. 


Ο Σπύρος Ευαγγελάτος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου του 1940. Ήταν γιος του συνθέτη Αντίοχου Ευαγγελάτου και της αρπίστριας Ξένης Mπουρεξάκη. Η καλλιτεχνική παράδοση της οικογένειας τον οδήγησε προς το θέατρο. Σπούδασε αρχικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1961. Την περίοδο 1966-1970 συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Αυστρία, στη Γερμανία, στη Γαλλία κ.α. Μάλιστα, σπούδασε με υποτροφία θέατρο και θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 1970 έγινε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1962 ίδρυσε τη Νεοελληνική Σκηνή, ενώ το διάστημα 1971-1977 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο σκηνοθετώντας παραστάσεις στην Επίδαυρο και αλλού. Το 1975 ίδρυσε το Αμφι-Θέατρο, με το οποίο διοργάνωνε παραστάσεις σε όλο τον κόσμο.

Το Αμφι-Θέατρο στα 36 χρόνια λειτουργίας του, 26 από τα οποία είχε την έδρα του στην Πλάκα, υπηρέτησε με συνέπεια ένα ρεπερτόριο μεγάλου κρατικού θεάτρου με συνολικά 95 παραγωγές. Την περίοδο της λειτουργίας του έλαβε μέρος σε 30 φεστιβάλ των πέντε ηπείρων. Στις παραστάσεις του Αμφι-Θεάτρου απασχολήθηκαν εκατοντάδες ηθοποιοί, καλλιτεχνικοί συντελεστές, τεχνικοί, διοικητικοί κ.ά. Εκτός από τη Λήδα Τασοπούλου, που υπήρξε συνιδρύτρια του Αμφι-Θεάτρου και πρωταγωνίστριά του, με το Αμφι-Θέατρο συνεργάστηκαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες του νεοελληνικού θεάτρου. Από τους ηθοποιούς αξίζει να αναφερθούν οι: Ε. Χατζηαργύρη, Α. Βαλάκου, Δ. Παπαμιχαήλ, Γ. Φέρτης, Ν. Τσακίρογλου, Δ. Μπεμπεδέλη, Κ. Χέλμη, Λ. Βογιατζής, Γ. Μιχαλακόπουλος, Θ. Καρακατσάνης, Ν. Γαληνέα, Π. Φυσσούν, Ο. Τουρνάκη, Χρ. Πάρλας, Στ. Κυριακίδης, Μ. Σκούντζου, Γ. Μοσχίδης, Ηλ. Λογοθέτης, Χρ. Καλαβρούζος, Κ. Καραμπέτη, Δ. Χατούπη, Μ. Χρυσομάλλης, Γ. Τσιτσόπουλος, Δ. Καταλειφός, Σπ. Παπαδόπουλος, Κ. Τσιάνος, Μ. Βούρτση, Δ. Πιατάς, Μ. Μητρούσης, Π. Σκουρολιάκος, Χρ. Βαλαβανίδης. Από τη νεότερη γενιά οι: Δ. Λιγνάδης, Κ. Μαρκουλάκης, Στρ. Τζώρτζογλου, Μ. Κεχαγιόγλου, Μ. Μαρμαρινός, Θ. Κουρλαμπάς, Στ. Γουλιώτη, Μ. Ασλάνογλου, Τζ. Παπαδοπούλου, Ε. Ρουμελιώτη και πολλοί άλλοι. Επίσης, με το Αμφι-Θέατρο συνεργάστηκαν αξιόλογοι μεταφραστές ‒Κ. Χ. Μύρης (Κ. Γεωργουσόπουλος), Τ. Ρούσσος, Κ. Ταχτσής, Π. Μάτεσις, Ε. Μπελλιές, Απ. Δοξιάδης κ.ά.‒, σκηνογράφοι-ενδυματολόγοι ‒Γ. Πάτσας, Γ. Στεφανέλλης, Δ. Μυταράς, Γ. Μετζικώφ, Ν. Πετρόπουλος, Γ. Ζιάκας κ.ά.‒, συνθέτες ‒Μ. Θεοδωράκης, Θ. Μικρούτσικος, Στ. Γαζουλέας, Θ. Αντωνίου, Δ. Τερζάκης, Γ. Μαρκόπουλος, Ν. Κυπουργός κ.ά.‒ και χορογράφοι ‒ Μ. Χορς, Ντ. Τσάτσου, Γ Φλερύ κ.ά.

 

Το 1989 ο Σπύρος Ευαγγελάτος εκλέχθηκε αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, ενώ το 1991 ανέλαβε την έδρα Θεατρικών Σπουδών που μόλις είχε δημιουργηθεί. Την περίοδο 1977-1980 διετέλεσε γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, την περίοδο 1984-1987 διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, το διάστημα 1997-1999 πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.ά. Είχε τιμηθεί με το Βραβείο «Κάρολος Κουν» (1988), το Βραβείο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1994), το Βραβείο Σκηνοθεσίας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1996), με το παράσημο του «Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος» από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, ενώ το 2005 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Το Φεβρουάριο του 2011 ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αναστείλει τη λειτουργία του Αμφι-Θεάτρου λόγω οικονομικών προβλημάτων, κατηγορώντας τον τότε υπουργό Πολιτισμού Παύλο Γερουλάνο για αδιαφορία. Το Μάιο λοιπόν του 2011 διοργανώθηκε στο θέατρο ένα μπαζάρ με αντικείμενα παραστάσεων του θεάτρου που πουλήθηκαν σε συμβολική τιμή μέσα σε τρεις ώρες. «Αισθάνομαι ικανοποίηση γιατί μεγάλης αξίας κοστούμια από τις παραστάσεις, όπως και προγράμματα που θα σάπιζαν στις αποθήκες, διατίθενται στο θεατρόφιλο κοινό», είχε δηλώσει ο Σπύρος Ευαγγελάτος. Έτσι έπεσε η αυλαία για το ιστορικό θέατρο της οδού Αδριάνου στην Πλάκα, ύστερα από 36 χρόνια λειτουργίας και έπειτα από 95 επιτυχημένες παραγωγές. Στις 12 Ιανουαρίου 2012 ο Σπύρος Ευαγγελάτος ανακηρύχθηκε αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και το 2013 πρόεδρος.

 

 

 

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό και μούσα του Λήδα Τασοπούλου, η οποία δυστυχώς έφυγε από την επάρατη νόσο το 2005, μόλις στα 52 της χρόνια. Είχαν αποκτήσει τον Αντίοχο, που το 2010 πέθανε αναπάντεχα στα 24 του χρόνια, και την Κατερίνα, που ακολουθεί τα βήματα του πατέρα της με πολύ μεγάλη επιτυχία, έχοντας ήδη ξεχωρίσει για τη σκηνοθεσία της μέσα από εξαιρετικές παραστάσεις. Από το 2010 ήταν ζευγάρι με την ηθοποιό Χριστιάννα Μαντζουράνη με την οποία και παντρεύτηκαν τον Δεκέμβριο του 2015.  Κύκνειο άσμα του υπήρξε ο «Αμύντας» του Γεωργίου Μόρμορη στο Ηρώδειο το καλοκαίρι του 2016. Το βράδυ της 8ης Ιουλίου το κατάμεστο Ηρώδειο χειροκροτούσε επί ώρα όρθιο το σπουδαίο σκηνοθέτη, με τον ίδιο να υποκλίνεται συγκινημένος. Μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο η κόρη του αναβίωσε την παράσταση προς τιμήν του στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και ανέβηκε στο Ηρώδειο με ιδιαίτερη συγκίνηση.

 

Εμείς ζητήσαμε από κάποιους καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί του να μοιραστούν μια ανάμνηση στο texnes-plus.

 

 

 

 

 

 

 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΥΡΛΑΜΠΑΣ

Το πιο έντονο που θυμάμαι από το δάσκαλό μου, πατέρα μου θα τον έλεγα, καθώς έκανα μαζί του 29 έργα ‒ξεκινώντας το 1996 με την «Ερωφίλη» στο Αμφι-Θέατρο‒, είναι το απύθμενο χιούμορ του, η παιδικότητά του, η διάθεση να περάσει ωραία με τη δουλειά χωρίς να είναι σοβαροφανής. Είχε αστείρευτο χιούμορ, ήθελε να περνάς καλά στη δουλειά σαν να είναι παιχνίδι. Παιχνίδι με τη μεγαλειώδη έννοια. Σαν μια ανάταση ψυχής. Γεμάτος ζωή, με χαρά. Στη δύσκολη αυτή δουλειά που κάνουμε να την αντιμετωπίζεις σαν να είναι η πιο τυχερή του κόσμου, η πιο ευχάριστη περίοδος της μέρας. Μπορώ να μιλάω για το δάσκαλό μου ατελείωτες μέρες, αφηγούμενος τόσα αστεία, και όχι μόνο γεγονότα που έζησα αυτά τα χρόνια.

 

 

 

 

ΦΑΙΗ ΞΥΛΑ
Ό,τι και να πω για τον Σπύρο Ευαγγελάτο θα είναι πολύ λίγο, γιατί άφησε απίστευτη κληρονομιά στο θέατρο και στον πολιτισμό μέσα από το ακαδημαϊκό του έργο και μέσα από τις σπουδαίες σκηνοθεσίες του. Θεωρώ ότι υπήρξα πολύ τυχερή που συνεργάστηκα μαζί του έστω και στην τελευταία του δυστυχώς παράσταση. Ήταν πολύ συγκινητική η στιγμή στο Ηρώδειο, όταν καταφέραμε να επαναλάβουμε την παράσταση, γιατί ήταν μια μεγάλη του επιθυμία να επαναληφθεί, ήταν κάτι που επιδίωκε. Ήταν σαν να βρισκόταν ακόμη εκεί, ήταν πραγματικά πολύ συγκινητικό. Η αίσθησή μου είναι ότι ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, με απίστευτο χιούμορ, πολύ γλυκός, πολύ δοτικός, αγαπούσε πάρα πολύ το θέατρο και τους ηθοποιούς του. Οι πρόβες για εμάς ήταν ένα παιχνίδι φυσικά, με πολλή δουλειά πίσω από αυτό. Θα τον θυμάμαι πάντα με πολλή αγάπη και πραγματικά νιώθω ιδιαίτερα τυχερή που τον συνάντησα και συνεργάστηκα μαζί του. Ό,τι εγώ έχω αγαπήσει και σκέφτομαι για το θέατρο ήταν ο Σπύρος Ευαγγελάτος.

 

ΜΑΡΙΝΑ ΑΣΛΑΝΟΓΛΟΥ

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος ήταν και είναι για μένα ο Θεατρικός μου πατέρας. Έτσι τον αποκαλούσα. Πριν 17 χρόνια του έδωσα ένα βιογραφικό και μου έδωσε αυτό που είμαι τώρα!Μόνο καλές αναμνήσεις υπάρχουν και μόνο καλά μπορώ να σκεφτώ! Πολλές συζητήσεις, πολλές συμβουλές και πολύ εμπιστοσύνη. Είναι ο άνθρωπος που πίστεψε σε μένα πριν καν πιστέψω εγώ στον ίδιο μου τον εαυτό. Του οφείλω ότι είμαι, ότι έχω. Από το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη που πήρα για τον ρόλο της Κάθριν στο "Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι" μέχρι την πρώτη μου επαφή με το Αρχαίο δράμα, στην Ηλέκτρα του Ευριπίδη. Ήταν η τελευταία μας συνεργασία. Και έχω κάτι πολύ σημαντικό για μένα στα χέρια μου και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας, μια χειρόγραφη αφιέρωση του στο πρόγραμμα της παράστασης. 

"Καλό σου ταξίδι στο αρχαίο δράμα Bravo!

Με αγάπη 

Σ. Ευαγγελάτος"

 

 

 

ΤΖΙΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

 Σκέφτηκα πολύ για να διαλέξω μια ανάμνηση από τις τέσσερις συνεργασίες μου με τον Σπύρο Ευαγγελάτο. Έχω άπειρες αναμνήσεις και μόνο ωραίες και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια. Υπήρξε μια τρανή προσωπικότητα του ελληνικού θεάτρου από κάθε άποψη. Και σαν καλλιτέχνης αλλά και σας άνθρωπος. Νομίζω πως αυτό που θα θυμάμαι είναι το αστείρευτο χιούμορ του, ανατρεπτικό και καθόλου σοβαροφανές! Και η απίστευτη ευγένεια του. Προσόντα σημαντικά για έναν σκηνοθέτη!!!! Είναι αυτά που (μου) λείπουν!!   

 Ευχαριστούμε όλους όσους μοιράστηκαν μαζί μας μνήμες από τον σπουδαίο Σπύρο Ευαγγελάτο και τη σύζυγό του για τις αδημοσίευτες φωτογραφίες. 

Ο Τζόνι πήρε τ' όπλο του

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Η ομάδα ΜΕΤΕΩΡΙΤΕΣ παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το θεατρικό έργο της Καναδής συγγραφέως Carole Fréchette "Η Βιολέτ στη γη". Aπό 6 Μαΐου κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00 στο studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134

Τηλέφωνο κρατήσεων: 21 0645 3330

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία