Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

«Αχ πόσο ύπουλη είναι η ελπίδα» λέει ο Φιόντορ Ηλίτς Κουλίγκιν διά στόματος Γιάννη Κλίνη και αυτή ακριβώς η φράση ταιριάζει απόλυτα στην παράσταση «Τρεις Αδελφές», που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Καραντζάς και που αναμέναμε με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς διέθετε το τρίπτυχο της επιτυχίας: εμπνευσμένος σκηνοθέτης, εξαιρετικός θίασος και φυσικά ένα κλασικό θεατρικό αριστούργημα.Δυστυχώς, όμως το σκηνικό αποτέλεσμα όχι μόνο δεν δικαίωσε τις προσδοκίες μας αλλά μάλλον μας απογοήτευσε.

Ο σκηνοθέτης επέλεξε τη μετάφραση των Αλέξανδρου Ισάρη και Γιώργου Δεπάστα (που πρωτοανέβηκε το 1994 από το θέατρο Αμόρε όταν ο Γιάννης Χουβαρδάς και ο Στάθης Λιβαθινός σκηνοθέτησαν μαζί το ίδιο έργο) και επιδίωξε να δουλέψει πάνω σ’ ένα από τα βασικότερα στοιχεία της δραματουργίας του Τσέχωφ, στο ζήτημα του χρόνου.
Οι χαρακτήρες του έργου είναι εξόριστοι τόσο μέσα στον χρόνο όσο και μέσα στον τόπο. Όλοι τους είναι απόλυτα εξοικειωμένοι με το παρελθόν ή το μέλλον αλλά καθόλου με το παρόν, του τέλους του 19ου αιώνα. Αυτή η δυσκολία που τους χαρακτηρίζει σχετικά με την παρούσα ζωή τους είναι εμφανής και στις τέσσερις πράξεις του έργου.
Στην σκηνοθετική προσέγγιση του Δημήτρη Καραντζά οι τρεις ηρωίδες παρουσιάζονται σε ώριμη ηλικία σε αντίθεση με τις ηλικίες που τους έχει δώσει ο Τσέχωφ (η Όλγα 28 χρονών, η Μάσα 23, και η Ιρίνα 20). Νομίζω πως στόχος του σκηνοθέτη, ήταν να τονίσει περισσότερο το στοιχείο του εγκλωβισμού σε μια ζωή χωρίς ορίζοντα, σε μια ψυχική εξορία από την οποία όσα χρόνια κι αν περάσουν θα είναι και οι τρεις τους ανίκανες να δραπετεύσουν, μένοντας απλώς προσκολλημένες στην τελευταία μεγάλη ελπίδα για μια ευτυχισμένη ζωή που ωστόσο ναυάγησε.
Έτσι, με το που ανοίγει η αυλαία το απροσδιορίστου εποχής σκηνικό της Μαρίας Πανουργιά με μια αισθητική της δεκαετίας του 1970 μας προετοιμάζει για μια διαφορετική προσέγγιση με τις τρεις πρωταγωνίστριες κουλουριασμένες στις τρεις ξύλινες εσοχές του, σαν να βρέθηκαν ουρανοκατέβατες σ’ ένα ανοίκειο τόπο.
bDSC03928
Ίσως το όλο σκεπτικό να στηρίχθηκε σε μια ενδιαφέρουσα ιδέα, αλλά η υλοποίησή της είχε ως αποτέλεσμα μια παράσταση στην οποία αν ο θεατής δεν γνωρίζει το έργο, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα καταλάβει τίποτα!
Τόσο ο τρόπος εκφοράς του λόγου ‒από τις ατελείωτες παύσεις στην ακατάπαυστη ταχυλογία και τις τσιρίδες‒ όσο και η αδικαιολόγητη κινητικότητα των ηθοποιών στη σκηνή μεταφέροντας συνεχώς αντικείμενα ‒ιδέα που μάλλον ήθελε να τονίσει τον ασφυκτικό χώρο, αλλά κατέληξε να μετατρέψει το έργο σε… μετακόμιση!‒ αποπροσανατολίζουν το θεατή σε σχέση με το έργο, αλλά κυρίως τον απομακρύνουν από τις ποιότητες των χαρακτήρων, δημιουργώντας ένα εγκεφαλικό θέατρο το οποίο απαγορεύει κάθε είδους ενσυναίσθηση.
Δεν υπάρχουν άλλοι θεατρικοί ήρωες στο παγκόσμιο δραματολόγιο του 20ού αιώνα που να βρίσκονται σε τέτοια εγγύτητα με το ανθρώπινο συναίσθημα όσο οι χαρακτήρες του Τσέχωφ… Κι όμως ο θεατής από το συγκεκριμένο ανέβασμα εισπράττει μόνο μια έκδηλη ανησυχία.
Ο Τσέχωφ δεν σαρκάζει ποτέ τους ήρωές του ό,τι κι αν λένε. Για τον Ρώσο δραματουργό οι άνθρωποι δεν είναι αξιογέλαστοι αλλά αξιολύπητοι, είτε επειδή δεν ξέρουν τι είναι, είτε επειδή δεν μπορούν να είναι αυτό που θέλουν.
Στην κατά Καραντζά προσέγγιση, στη δεύτερη πράξη η μεγάλη αδερφή τσιρίζει υστερικά μια άσχετη εκτός κειμένου φράση και ο Αντρέι τρώει βουλιμικά μακαρόνια με τα χέρια. Αυτές οι συμπεριφορές δεν αντιστοιχούν στα αδέρφια Πραζόρωφ και προδίδουν τόσο την παράσταση όσο και το ίδιο το έργο. Γι’ αυτό και στην τρίτη πράξη δεν μπορεί να λειτουργήσει η ατάκα της Όλγας στη Νατάσα, όταν της λέει ότι η αγένεια τη σκοτώνει, γιατί είναι διαφορετικά μεγαλωμένη.
 
3 aderfes
Στην παράσταση ο γερο-φύλακας Φεραπόντ δεν είναι ένας ηλικιωμένος άνδρας, αλλά μια γυναίκα (Ευδοξία Ανδρουλιδάκη) ντυμένη στα λευκά με βαμμένο πρόσωπο και σκουφάκι. Ο λοχαγός Σαλιόνι (Αινείας Τσαμάτης) έχει περιποιημένο μανικιούρ σε βαθύ μπλε χρώμα, φοράει βραχιόλι με πέρλες και ψεκάζει διαρκώς, μέχρι που λίγο πριν το φινάλε μάς λέει ότι το κάνει «για να φύγει η πτωματίλα». Σκηνοθετικές επιλογές που δεν δικαιολογούνται και στα δικά μου τουλάχιστον μάτια μοιάζουν με «δήθεν μοντερνιές».
 
Η Μάσα και ο Βερσίνιν εκδηλώνουν τον έρωτά τους σαν χαζοπιτσουνάκια, επαναλαμβάνοντας τη φράση: «Ο έρωτας ορίζει το πάθος μας». Μία από τις πιο ωραίες σκηνές του έργου: η τελευταία συνάντηση της Ειρήνα με τον Τούζεμπαχ  χάνεται κυριολεκτικά μέσα στην ομίχλη. Το στρατιωτικό στοιχείο απουσιάζει παντελώς. Θυμίζουμε ότι το έργο ξεκινάει με την ανάμνηση του «ρέκβιεμ» μιας στρατιωτικής μπάντας, συνεχίζει με μια καρναβαλίστικη μουσική και τελειώνει μ’ ένα αλέγκρο εμβατήριο μιας στρατιωτικής μπάντας, που συνοδεύει την αναχώρηση της ταξιαρχίας. Δεν είναι τυχαίες η ταύτιση και η επικοινωνία των τριών αδερφών με την πιο μορφωμένη και αξιόλογη για εκείνη την εποχή τάξη των στρατιωτικών.
Προσωπικά δεν θα είχα αντίρρηση με καμία από τις παραπάνω σκηνοθετικές επιλογές αν η παράσταση ελισσόταν, εξελισσόταν και επιφύλασσε εκπλήξεις. Αντ’ αυτού, μάλλον βούλιαζε υπό το βάρος των σκηνικών αντικειμένων.
Εντυπωσιακό είναι το άνοιγμα του σκηνικού στο δεύτερο μέρος, με το χιόνι να πέφτει και τις τρεις αδερφές να μπαίνουν σε μια χρονοκάψουλα, να γίνονται πάλι νέες, ντυμένες με τα κοριτσίστικα φουστάνια τους, βιώνοντας την ανεμελιά μιας παιδικότητας που χάθηκε στα ευτυχισμένα χρόνια της Μόσχας. 
bDSC03146
 
Ο θίασος υπηρέτησε με γενναιότητα και προσήλωση την σκηνοθετική επιλογή, όπως οφείλει κάθε επαγγελματίας ηθοποιός. Δυστυχώς όμως οι σπουδαίοι : Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Αιμίλιος Χειλάκης, Αθηνά Μαξίμου, Μαρία Κεχαγιόγλου, Ορφέας Αυγουστίδης, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Γιάννης Κλίνης, Υβόννη Μαλτέζου και  Αινείας Τσαμάτης δεν κατάφεραν να πείσουν. Ο Δημήτρης Πιατάς μοιάζει τελείως έξω από τα νερά του. Η μόνη που διασώζεται, δίνοντας μια ουσιαστική ερμηνεία είναι η Σύρμω Κεκέ (συγκλονιστική και στο εκπληκτικό «Θείο Βάνια» της Μαρίας Μαγκανάρη).
Στη λογική της σκηνοθεσίας και η πρωτότυπη μουσική του Δημήτρη Καμαρωτού, τα καλόγουστα κουστούμια της Ιωάννας Τσάμη και οι ατμοσφαιρικοί φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου
 
Δεν θα ήταν υπερβολή αν έλεγα ότι η παράσταση αυτή είναι η μεγαλύτερη, μέχρι στιγμής, απογοήτευση της φετινής θεατρική σεζόν και αυτό γιατί, όπως προαναφέρθηκε, ο πήχης ήταν από την αρχή πολύ ψηλά. Κρίμα...
 

Η αριστοτεχνική κωμωδία “Νεφέλες” του Αριστοφάνη, σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και θα παρουσιαστεί και στο Φεστιβάλ Επιδαύρου 2 & 3 Αυγούστου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά και  μετάφραση Γιάννη Αστερή.
Ο Δημήτρης Καραντζάς καταπιάνεται για πρώτη φορά με το αριστοφανικό έργο και με τη σύμπραξη πολύ σημαντικών ηθοποιών (Γιώργος Γάλλος, Νίκος Καραθάνος, Χρήστος Λούλης, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Θεοδώρα Τζήμου, Αινείας Τσαμάτης, Παναγιώτης Εξαρχέας, Πάνος Παπαδόπουλος, Γιάννης Κλίνης, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Έμιλυ Κολιανδρή, Ελίνα Ρίζου) χρίζει πρωταγωνίστριες της παράστασης τις ίδιες τις Νεφέλες, που έρχονται να κηρύξουν την αμφισβήτηση της παντοδυναμίας της λογικής και την επιστροφή σε μια χαμένη πνευματικότητα, σ’ ένα αέναο και επικίνδυνο παιχνίδι μεταμορφώσεων.
Οι “Νεφέλες” του Αριστοφάνη παρουσιάστηκαν στα Μεγάλα Διονύσια το 423 π.Χ.  και μας αφηγούνται την περιπέτεια  ενός ”καθημερινού ανθρώπου” ,του Στρεψιάδη , που προσπαθεί ν’ απαλλαγεί από τα χρέη  του.
Αρχικά, ο Στρεψιάδης προσπαθεί να  πείσει  τον καλοαναθρεμμένο του γιο , Φειδιππίδη , που είναι και η αιτία των χρεών του ,να φοιτήσει στο φροντιστήριο του Σωκράτη, ελπίζοντας ότι  έτσι θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον εαυτό του στο δικαστήριο  γλιτώνοντας από τους δανειστές. Όταν εκείνος  αρνείται, αποφασίζει -παρά την ηλικία του-να σπουδάσει ο ίδιος.
Έρχεται σε επαφή με τον κόσμο των Νεφελών  και  τον Σωκράτη ,αλλά πολύ γρήγορα  αποδεικνύεται ανεπίδεκτος μαθήσεως .Μην έχοντας  άλλη λύση , αναγκάζει τον Φειδιππίδη  να σπουδάσει με το ζόρι. Πατέρας και γιος παρακολουθούν τη σύγκρουση  Δίκαιου και Άδικου Λόγου, για το ποιος από τους δύο  μπορεί να προσφέρει την καλύτερη εκπαίδευση . Ο Άδικος Λόγος αναδεικνύεται νικητής  και ο  Φειδιππίδης μεταμορφώνεται σε  έναν υποδειγματικό διανοούμενο.
Ξέροντας ότι έχει πια κάποιον να τον υπερασπιστεί στο δικαστήριο ,ο Στρεψιάδης διώχνει  κακήν κακώς τους δανειστές του και διοργανώνει μια γιορτή όπου θα διαπιστώσει τα “καλά” της εκπαίδευσης του γιου του. Σε μια αντιδικία τους ο Φειδιππίδης αρχίζει να τον ξυλοφορτώνει, έχοντας μάλιστα “ατράνταχτα” επιχειρήματα, και  ο Στρεψιάδης, όλος θυμό, αποφασίζει να καταστρέψει το φροντιστήριο του Σωκράτη σ’ ένα από τα πιο αινιγματικά και τραγικά φινάλε στην αριστοφανική δραματουργία.
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
 
Μετάφραση: Γιάννης Αστερής
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Συνεργάτης στη δραματουργία: Θεοδώρα Καπράλου
Σκηνικά: Κλειώ Μπομπότη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος
Μουσική:Ανρί Κεργκομάρ
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός σκηνοθέτη:Γκέλυ Καλαμπάκα
Παραγωγή: "ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ"
 
ΔΙΑΝΟΜΗ
 
Στρεψιάδης Γιώργος Γάλλος
Σωκράτης Νίκος Καραθάνος
Ποιητής Χρήστος Λούλης
Δικαίος Λόγος Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Άδικος Λόγος Θεοδώρα Τζήμου
Φειδιππίδης Αινείας Τσαμάτης
 
 
Μαθητές Παναγιώτης Εξαρχέας, Πάνος Παπαδόπουλος
Δανειστής Γιάννης Κλίνης
Κορυφαίες Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη,
Έμιλυ Κολιανδρή, Ελίνα Ρίζου
 
Χορός (με αλφαβητική σειρά)
Αλεξάνδρα Αϊδίνη,Ευδοξια Ανδρουλιδάκη, Παναγιώτης Εξαρχέας,Νίκος Καραθάνος,  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Γιάννης Κλίνης, Εμιλυ Κολιανδρή, Χρήστος Λούλης, Πάνος Παπαδόπουλος, Θεοδώρα Τζήμου
 
 
ΣΤΑΘΜΟΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ
 
ΙΟΥΛΙΟΣ
ΤΡ. 09/07 ΒΟΛΟΣ ΘΕΡΙΝΟ. ΔΗΜ. ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΛΟΥ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
ΤΕΤ. 10/07 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (Δ) ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ
ΠΕΜ. 11/07 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (Δ) ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ
ΠΑΡ.12/07 ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
ΣΑΒ. 13/07 ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
ΚΥΡ. 14/07 ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΟΝ
ΤΡ. 16/07 ΧΑΝΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ
ΤΕΤ. 17/07 ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ
ΠΕΜ. 18/07 ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ
ΠΑΡ. 19/07 ΡΕΘΥΜΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΡΩΦΙΛΗ ΦΟΡΤΕΤΖΑ
ΔΕΥ. 22/07 ΠΑΤΡΑ ΡΩΜΑΙΚΟ ΩΔΕΙΟ
ΤΡ. 23/07 ΠΑΤΡΑ ΡΩΜΑΙΚΟ ΩΔΕΙΟ
ΤΕΤ. 24/07 ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΛΟΚΑ
 
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
ΠΑΡ. 02/08 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ
ΣΑΒ. 03/08 ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ
ΤΕΤ. 28/08 ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ
 
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
ΤΕΤ. 04/09 ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ  
ΠΕΜ. 05/09 ΠΑΠΑΓΟΥ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ
ΠΑΡ. 06/09 ΗΡΩΔΕΙΟ
ΣΑΒ. 07/09 ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ
ΚΥΡ. 08/09 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΔΗΜ. ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΣΟΥΣ Δ. ΚΙΝΤΗΣ
ΤΡ. 10/09 ΒΥΡΩΝΑΣ ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ
 
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ:
 
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: 20€ κανονικό και 15€ μειωμένο (άνεργοι, πολύτεκνοι, φοιτητικά, ΑμεΕΑ και παιδικό)

Εμπνευσμένοι από τον στίχο του Οδυσσέα Ελύτη, που είναι ο τίτλος της παράστασης, ο Μανώλης  Μητσιάς και η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη μας φέρνουν το μεγάλο δώρο των Εορτών σε όσους αγαπούν την Ποίηση, Την Μουσική, το Τραγούδι και την Ελλάδα. Ζωντανεύουν τους στίχους είκοσι έξι μεγάλων Ελλήνων ποιητών, που έχουν μελοποιηθεί από δέκα μεγάλους συνθέτες.

Στη «καρδιά» του  Παρνασσού , Πλ. Αγίου Γεωργίου Καρύτση 8, από τις 21 Δεκεμβρίου ( πρεμιέρα) κάθε Παρασκευή και Σάββατο τις μέρες των εορτών ( 21, 22 , 28 και 29 Δεκεμβρίου και 4, 5, 12 Ιανουαρίου) θα παρουσιάζεται αυτή η σπάνια μουσική παράσταση, που είναι μια περιδιάβαση στο μαγικό κόσμο της ελληνικής ποίησης από τον 6 ο  π.Χ. αιώνα έως τις μέρες μας.

mitsias texnesplus1

Θα τραγουδηθούν οι ποιητές: Σαπφώ,  Διονύσιος Σολωμός, Κωστής Παλαμάς, Άγγελος Σικελιανός , Κ.Π Καβάφης, Κώστας Βάρναλης, Ναπολέων Λαπαθιώτης, Κώστας Καρυωτάκης, Γιώργος Σαραντάρης, Γιώργος Σεφέρης, Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος, Μυρτιώτισσα, Τάσος Λειβαδίτης, Μανώλης Αναγνωστάκης, Μιχάλης Κατσαρός, Νίκος Καββαδίας, Νίκος Γκάτσος, Ιάκωβος Καμπανέλης, Κώστας Γεωργουσόπουλος,  Λευτέρης Παπαδόπουλος, Γιώργος Χρονάς ,Μάνος Ελευθερίου, Γιώργος Σκούρτης, Άλκης Αλκαίος και Διονύσης Σαββόπουλος . Οι συνθέτες  που μελοποίησαν αυτά  τα ποιήματα είναι ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Γιάννης Μαρκόπουλος ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Διονύσης Σαββόπουλος , ο Θάνος Μικρούτσικος , ο Χρήστος Λεοντής, ο Γιάννης Σπανός, ο Νίκος Ξυδάκης και η  Λένα Πλάτωνος.

Ο Μανώλης Μητσιάς και η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη μετά την περσινή  μεγάλη τους επιτυχία «Ο Γκάτσος που αγάπησα » ανοίγονται τολμηρά στο αρχιπέλαγος της ελληνικής ποίησης παρουσιάζοντας τα διαμαντικά της.

Συντελεστές :
Επιμέλεια προγράμματος: Γιώργος Λιάνης
Πιάνο - Ενορχηστρώσεις : Αχιλλέας Γουάστωρ
Μπουζούκι -Μαντολίνο: Ηρακλής Ζάκκας
 

Οργάνωση παραγωγής : Cricos Productions
info:  Φιλολογικός Σύλλογος “Παρνασσός” , πλ. Αγίου Γεωργίου
Καρύτση 8 (στάση Μετρό Πανεπιστήμιο) 
Τηλέφωνο:   2106109513
 
Προπώληση: viva.gr, τηλ 11876
στο “Vivakiosk” στην Πλατεία Συντάγματος
Καταστήματα:  Wind, EKO, METRO, My Market,
Shell, Seven Spots, Yoleni’s, Reload Stores ,βιβλιοπωλεία Ευριπίδης
στο “Viva spot” Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων (Γκάζι)


 

Ο θεσμός των Βραβείων Θεάτρου Κύπρου ολοκληρώνει φέτος, με τη διοργάνωση της 10ης τελετής ένα σημαντικό κύκλο προσφοράς και αναγνώρισης προς τους δημιουργούς της θεατρικής τέχνης. Από την εισαγωγή του θεσμού το 2001, έχουν τιμηθεί με βραβείο θεάτρου 86 καλλιτέχνες απ’ όλες τις ειδικότητες του θεάτρου ενώ σε 11 σημαντικές προσωπικότητες της θεατρικής ζωής έχει απονεμηθεί το Μεγάλο Βραβείο Θεάτρου για τη συνολική τους προσφορά.

Η 10η τελετή των Βραβείων Θεάτρου Κύπρου που αφορά στη θεατρική περίοδο 2015-2016 θα πραγματοποιηθεί κατά την ημέρα εορτασμού της Παγκόσμιας Μέρας Θεάτρου, στην παρουσία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κυρίου Νίκου Αναστασιάδη, απόψε  στις 9.00μ.μ. στο Θέατρο  ΘΟΚ.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο διακεκριμένος καλλιτέχνης Φωκάς Ευαγγελινός και την παρουσίαση της τελετής, η  ηθοποιός Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.

 Οι υποψηφιότητες για τη θεατρική περίοδο 2015 - 2016

Θεατρική Συγγραφή/Θεατρική Διασκευή/Σύνθεση Κειμένου

Υποψήφιοι:

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΙΑΝΝΟΥ Πείνα, ΕΘΑΛ (Θεατρική συγγραφή)

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΝΟΥΡΗΣ Της οικίας ημών εμπιπραμένης, Πολυχώρος ΚΑΤ’ΟΙΚΟΝ (Θεατρική συγγραφή)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ ΣΩΤΗΡΙΟΥ Τζεμαλιγιέ, Σόλο για τρεις (Θεατρική συγγραφή)

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ Αφηγήσεις γυναικών, Θεατρική Ομάδα Prima Lux (Θεατρική διασκευή)

ΚΩΣΤΑΣ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ Πλούτος, Θεατρική Ομάδα Φτωχολογιά (Θεατρική διασκευή)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ Μπαμ, Παραπλεύρως Παραγωγές (Θεατρική συγγραφή)

Υποκριτική - Ερμηνεία Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου

Υποψήφιοι:

ΦΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΔΗΣ Μανώλη Καρέλλη, Σκάσε ή η χαμένη παντόφλα, Θεατρική Ομάδα Παράσιτα, Σκηνοθεσία: Φώτης Γεωργίδης

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΜΑΡΤΑΣ Χάρη Ρώμα, Οι ράγες πίσω μου, Θέατρο Διόνυσος, Σκηνοθεσία: Αλεξία Παπαλαζάρου

ΜΑΡΙΟΣ ΜΕΤΤΗΣ Νicky Silver, Χοντροί άντρες με φούστες, Θεατρική Ομάδα Persona, Σκηνοθεσία: Χρίστος Νικολάου

ΜΑΡΙΝΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Χρήστου Γρηγοριάδη, Άλλα λέει η θειά μου κι άλλα ακούν τ’ αυτιά μου!, Θέατρο Ανεμώνα, Σκηνοθεσία: Μαρίνος Ξενοφώντος

ΑΣΤΕΡΗΣ ΠΕΛΤΕΚΗΣ Επικίνδυνο παιχνίδι, διασκευή βασισμένη στο Two for the seesaw του William Gibson, Άνω Θρώσκω Productions, Σκηνοθεσία: Αστέρης Πελτέκης

ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΕΛΕΠΟΣ Λαρς Νορέν, Δαίμονες, Θέατρο Διόνυσος, Σκηνοθεσία: Λέανδρος Ταλιώτης  

Υποκριτική - Ερμηνεία Καλύτερου Γυναικείου Ρόλου

Υποψήφιοι:

ΑΝΝΑ ΓΙΑΓΚΙΩΖΗ Δημήτρη Ψαθά, Μαντάμ Σουσού, Alpha Square, Σκηνοθεσία:  Ανδρέας Αραούζος

ΜΑΡΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Sarah Kane, Psychosis 4:48’, Θέατρο Ανεμώνα, Σκηνοθεσία:  Θοδωρής Νικολαΐδης

ΦΑΝΗ ΠΕΤΣΑ Ηλέκτρας Παπά, Η μπαλάντα της φρίκης, Θεατρικός Πολυχώρος Εστία, Σκηνοθεσία: Άγις Παΐκος

ΕΛΕΩΝΟΡΑ ΣΕΡΕΝΑ Αύγουστου Στρίντμπεργκ, Δεσποινίς Τζούλια, Θεατρικός Πολυχώρος Εστία, Σκηνοθεσία: Άγις Παΐκος

ΣΤΕΛΑ ΦΥΡΟΓΕΝΗ Tennessee Williams, Sweet bird of youth, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Άντζελα Μπρούσκου

Σκηνοθεσία

Υποψήφιοι:

ΠΑΡΙΣ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ Γιώργου Τριλλίδη, Νίτσα, Fresh Target Theatre Ensemble και Στάγδην Βραδέως

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΒΡΙΑΝΟΣ Ταντέους Σλομποτζιάνεκ,  Η τάξη μας, ΘΟΚ

ΑΛΙΚΗ ΔΑΝΕΖΗ-KNUTSEN Tennessee Williams, Λεωφορείο ο πόθος, Θέατρο Λέξη

ΚΩΣΤΑΣ ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ Αριστοφάνη, Πλούτος, σε διασκευή, Θεατρική Ομάδα Φτωχολογιά

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ Αφηγήσεις γυναικών, μια διασκευή των 18 αφηγήσεων της Νίκης Μαραγκού, Θεατρική Ομάδα Prima Lux

Σκηνογραφία

Υποψήφιοι:

ΛΑΚΗΣ ΓΕΝΕΘΛΗΣ Enda Walsh, Πηνελόπη, Θέατρο ΣΚΑΛΑ, Σκηνοθεσία: Κλείτος Κλείτου

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΟΥ Γιώργου Τριλλίδη, Νίτσα, Fresh Target Theatre Ensemble/Στάγδην Βραδέως, Σκηνοθεσία: Πάρις Ερωτοκρίτου

ΕΛΕΝΑ ΚΑΤΣΟΥΡΗ Tennessee Williams, Λεωφορείο ο πόθος, Θέατρο Λέξη, Σκηνοθεσία: Αλίκη Δανέζη-Knutsen

ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ Σοφοκλή, Αντιγόνη, συμπαραγωγή Εθνικού Θεάτρου Ελλάδος-Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος- Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός

ΛΙΖΑ ΤΣΟΥΛΟΥΠΑ Judith Thompson, Το παλάτι του τέλους, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Αντώνης Κατσαρής, Λένια Σορόκου, Στέλα Φυρογένη, Νικολέτα Καλαθά

ΜΑΡΙΝΑ ΧΑΤΖΗΛΟΥΚΑ Αριστοφάνη, Πλούτος, σε διασκευή, Θεατρική Ομάδα Φτωχολογιά, Σκηνοθεσία: Κώστας Σιλβέστρος

 Ενδυματολογία

Υποψήφιοι:

ΛΑΚΗΣ ΓΕΝΕΘΛΗΣ Μαρίας Ιορδανίδου, Λωξάντρα, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Έφη Θεοδώρου

ΕΛΕΝΑ ΚΑΤΣΟΥΡΗ Αλέκου Σακελλάριου, Η κόρη μου η σοσιαλίστρια, ΘΟΚ,Σκηνοθεσία: Αχιλλέας Γραμματικόπουλος

ΕΛΕΝΑ ΚΑΤΣΟΥΡΗ, ΣΩΣΑΝΝΑ ΤΟΜΑΖΟΥ Άντον Τσέχωφ, Οι τρεις αδελφές, Θεατρική Ομάδα Persona, Σκηνοθεσία: Χρίστος Νικολάου

ΑΝΤΖΕΛΑ ΜΠΡΟΥΣΚΟΥ Tennessee Williams, Sweet Bird of Youth, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Άντζελα Μπρούσκου

ΕΛΕΝΗ ΤΖΙΡΚΑΛΛΗ Αφηγήσεις Γυναικών, μια διασκευή των 18 αφηγήσεων της Νίκης Μαραγκού, Θεατρική Ομάδα Prima Lux, Σκηνοθεσία: Αιμίλιος Χαραλαμπίδης

ΜΑΡΙΝΑ ΧΑΤΖΗΛΟΥΚΑ Αριστοφάνη, Πλούτος, σε διασκευή, Θεατρική Ομάδα Φτωχολογιά, Σκηνοθεσία: Κώστας Σιλβέστρος

Μουσική

Υποψήφιοι:

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Judith Thompson, Το παλάτι του τέλους, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Αντώνης Κατσαρής, Λένια Σορόκου, Στέλα Φυρογένη, Νικολέτα Καλαθά

NALYSSA GREEN Tennessee Williams, Sweet bird of youth, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Άντζελα Μπρούσκου

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΩΓΙΟΣ Σοφοκλή, Αντιγόνη, συμπαραγωγή Εθνικού Θεάτρου Ελλάδος-Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος- Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός

ΕΛΕΝΗ ΛΟΜΒΑΡΔΟΥ Επικίνδυνο παιχνίδι, διασκευή βασισμένη στο Two for the seesaw του William Gibson, Άνω Θρώσκω Productions, Σκηνοθεσία: Αστέρης Πελτέκης

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΟΥΜΤΖΗΣ Ταντέους Σλομποτζιάνεκ, Η τάξη μας, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ Εκκλησιάζουσες Πρόβα Τζενεράλε (διασκευή από τον Αριστοφάνη), Θέατρο Έρως Αμμόχωστος σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Αποφοίτων Δραματικής Σχολής Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, Σκηνοθεσία: Γιώργος Μουαΐμης

Χορογραφία/Κίνηση

Υποψήφιοι:

ΕΥΑ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ (Χορογραφία) Αριστοφάνη, Πλούτος, σε διασκευή, Θεατρική Ομάδα Φτωχολογιά, Σκηνοθεσία: Κώστας Σιλβέστρος

ΠΑΝΟΣ ΜΕΤΑΞΟΠΟΥΛΟΣ  (Χορογραφία/Κίνηση) Αλέκου Σακελλάριου, Η κόρη μου η σοσιαλίστρια, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Αχιλλέας Γραμματικόπουλος

ΑΛΕΞΙΑ ΜΠΕΖΙΚΗ (Κίνηση) Ταντέους Σλομποτζιάνεκ, Η τάξη μας, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός

ΦΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (Κίνηση) Μπέρτολτ Μπρέχτ, Ένας αξιοπρεπής γάμος, Fresh Target Theatre Ensemble, Σκηνοθεσία: Πάρις Ερωτοκρίτου

ΠΟΛΙΝ ΟΥΓΚΕ (Κίνηση) Σοφοκλή, Αντιγόνη, συμπαραγωγή Εθνικού Θεάτρου Ελλάδος-Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος- Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός

Σχεδιασμός Φωτισμών/Πολυμέσων

Υποψήφιοι:

ALEXANDER JOTOVIC (Σχεδιασμός φωτισμών) Γιώργου Τριλλίδη, Νίτσα, Fresh Target Theatre Ensemble/Στάγδην Βραδέως, Σκηνοθεσία: Πάρις Ερωτοκρίτου

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΚΟΥΜΑΣ (Σχεδιασμός φωτισμών) Tennessee Williams, Sweet bird of youth, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Άντζελα Μπρούσκου

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΖΟΓΛΟΥ (Σχεδιασμός φωτισμών)  Tennessee Williams, Λεωφορείο ο πόθος, Θέατρο Λέξη, Σκηνοθεσία: Αλίκη Δανέζη-Knutsen

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΕΤΕΙΝΑΡΗΣ (Σχεδιασμός Φωτισμών) Μαρί Τζόουνς, Πέτρες στις τσέπες του, On Stage Theatre, Σκηνοθεσία: Μαριάννα Καυκαρίδου

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΑΡΤΑΡΗΣ (Σχεδιασμός Φωτισμών)   Ταντέους Σλομποτζιάνεκ, Η τάξη μας, ΘΟΚ, Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός

Καλύτερη Παράσταση Παιδικού/Νεανικού Έργου

Υποψήφιες παραγωγές:

ΕΓΩ, Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ Βασίλη Μυριανθόπουλου, Σκηνοθεσία: Βασίλης Μυριανθόπουλος, ΘΟΚ

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΔΥΟ Φίλιπ Ρίντλεϊ, Σκηνοθεσία: Αντρέας Μακρής, Θεατρική Ομάδα Σκηνή 8

ΠΗΤΕΡ ΠΑΝ Διασκευή/Σκηνοθεσία: Χρίστος Νικολάου, Θέατρο Λέξη

ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ Διασκευή/Σκηνοθεσία: Ανδρέας Αραούζος, Alpha Square

Μεγάλο Βραβείο Θεάτρου Κύπρου

Το Βραβείο θα απονεμηθεί το βράδυ της τελετής

 

ΟΙ KΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ των Βραβείων Θεάτρου Κύπρου για τη θεατρική περίοδο 2015-2016

Βραβεία Θεάτρου Κύπρου

Μελέτης Αποστολίδης

Μαριάννα Γαλίδη

Μαρίνος Καρτίκκης

Γιώργος Στόγιας

Μιχάλης Χριστοδούλου

Βραβεία Θεάτρου Κύπρου - Καλύτερη Παράσταση παιδικού/νεανικού έργου

Πέτρος Καρατζιάς

Ξενάκης Κυριακίδης

Δέσπω Πασιά

* Οι υποψήφιοι αναγράφονται με αλφαβητική σειρά

Από τη Γιώτα Δημητριάδη και τον Δημήτρη Χαλιώτη

 Μερικές παρουσίες είναι τόσο έντονες που μένουν ανεξίτηλες στο χρόνο. Άνθρωποι που περνούν και αφήνουν το στίγμα τους. Ο Μηνάς Χατζησάββας έφυγε ξαφνικά από κοντά μας στις 30 Νοεμβρίου του 2015, όμως είναι ακόμη εδώ. Στις κουβέντες μας, στις αναμνήσεις μας, στις παραστάσεις στις οποίες μας μάγεψε με τις ερμηνείες του, στις επαναλήψεις τηλεοπτικών σειρών, στις ταινίες και φυσικά στο θέατρο που αγάπησε με πάθος. Στο φυσικό του χώρο, όπου πάντα ήταν παρών. Από το φουαγιέ του πιο μικρού θεάτρου της πόλης, όπου παρευρισκόταν για να εμψυχώσει ένα νέο συνάδελφό του, μέχρι την Επίδαυρο, όπου αναμετριόταν με τους αρχαίους τραγικούς. Εκεί τον Ιούλιο, στη «Λυσιστράτη» του Μαρμαρινού, ο θίασος έκανε πρόποση στον ξάστερο αργολικό ουρανό «Για τον Μηνά!»

Για τον Μηνά λοιπόν μίλησαν στο texnes-plus αγαπημένοι φίλοι και συνάδελφοι και όλοι είχαν έναν κοινό παρονομαστή, τα μάτια και την παιδικότητά του.

kampeti-xazisavas κρίμα που είναι πόρνη ανοιχτό θέατρο.jpg

"Κρίμα που είναι πόρνη" Μηνάς Χατζησάβας και Καρυοφυλλιά Καραμπέτη 

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη 

 Ένας χρόνος χωρίς τον Μηνά. Γράφω τη φράση. Τη βλέπω γραμμένη. Ξέρω το νόημά της. Δεν την κατανοώ.  Δεν μπορώ να δεχτώ τον θάνατο. Πώς γίνεται ο πιο ζωντανός άνθρωπος, ο πιο τρυφερός, ο πιο αληθινός, να μην είναι κάπου εδώ γύρω. Η μνήμη τον διατηρεί ολοζώντανο. Το γέλιο του, τα μάτια του, η φωνή του, η πιο εκφραστική φωνή που άκουσες ποτέ. Η λογική δεν μπορεί να δεχτεί την απώλεια. Να την ονομάσει οριστική. Ο παρατατικός είναι αδιανόητος.

Ο Μηνάς δεν χωράει σε λόγια. Καμιά λέξη δεν μπορεί να εκφράσει την ομορφιά τής  ψυχής του, την ευγένεια, την εντιμότητα, το πάθος, την αθωότητα, τη γενναιοδωρία, την  ακεραιότητά του. Όσοι είχαν την ευλογία να τον γνωρίσουν, ξέρουν τι λέω. Ο Μηνάς φάρδαινε τις λέξεις, τους έδινε άλλο νόημα, άλλη αξία. Λίγη ώρα μαζί του και γινόσουν καλύτερος άνθρωπος.

Τι να πρωτοθυμηθώ από τον Μηνά. Την παιδικότητά του, τα αστεία του και τα πειράγματά του, τις ατέλειωτες συζητήσεις μας, την οργή του για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, το νοιάξιμό του για τα ανθρώπινα, την αγάπη του για την τέχνη, για ό,τι πιο αντισυμβατικό, καινούργιο και πρωτοποριακό, το πώς υπήρχε πάνω στη σκηνή, πόσο εξαίσια χειριζόταν τον λόγο,  πόσο βαθιά σού άνοιγε την ψυχή του όταν έπαιζες μαζί του... Όλα ήταν εύκολα δίπλα του, αδιαπραγμάτευτα, όλα με εμπιστοσύνη και αγάπη. Θήτευα στο πλάι του. Μου μάθαινε να παίζω. Όχι με διδαχές και οδηγίες, αλλά με ολόκληρο το είναι του. Βλέμμα, σώμα, αίσθημα, ρυθμός• αλήθεια και ποίηση.  

Έρχονται η μια μετά την άλλη οι εικόνες του μέσα στα χρόνια, οι μορφές που δάνεισε στους ρόλους του, από την υπέροχη νεότητά του μέχρι την χρυσή του ωριμότητα. Πάω να τους απαριθμήσω έναν-έναν και βλέπω πως δεν το επιτρέπει ο περιορισμένος χώρος τού κειμένου. Κρατάω τα επίθετα: λαμπερός, χαριτωμένος, βελούδινος, γοητευτικός, βαθιά ανθρώπινος, παθιασμένος, μοναδικός, θυελλώδης, πολυδιάστατος.

Τι να πρωτοθυμηθείς από μια ολόκληρη ζωή. Δεν μπορείς να συμπυκνώσεις το μεγαλείο του μόνο σε ένα περιστατικό. Το έχω ξαναπεί, αλλά δεν μπορώ να μην το επαναλάβω. Αυτό που δείχνει περισσότερο απ' όλα τι άνθρωπος ήταν ο Μηνάς, έγινε τον Ιούνιο του 2013. Ετοιμάζαμε τον ''Αγαμέμνονα'' του Αισχύλου για μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα αναγκάστηκε να διακόψει την πρόβα λόγω έντονης αδιαθεσίας, μπήκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο και οι γιατροί τού συνέστησαν να μη δουλέψει και να κάνει εγχείρηση στην καρδιά του. Ο Μηνάς αποφάσισε να αναβάλει την επέμβαση για τρεις μήνες και να υποστεί όλη την ταλαιπωρία της περιοδείας, εξηνταπέντε παραστάσεις μέσα στο καλοκαίρι, βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια του τη ζωή. Για να μη μείνουν άνεργοι οι συνάδελφοί του. 

 

afieromaminasxatzisavas-texnes-plus10.jpg

Η Καρυοφυλιά Καραμπέτη και ο Μηνάς Χατζησάββας στον "Αγαμέμνονα" του Αισχύλου 

 

Ντίνα Μιχαηλίδη

Υπάρχουν πολλά που θα μπορούσα να μοιραστώ για τον Μηνά, όπως ότι, όταν τον πρωτοείδα ένα πρωινό στο θέατρο, σκέφτηκα πως δεν έχω ξαναδεί μεγαλύτερα και πιο καθαρά μάτια από τα δικά του. Ότι η ευγένειά του απέναντι σε όλους, μικρούς ή μεγάλους, μεγαλύτερους ή νεότερους, γνωστούς ή άσημους, ήταν μοναδική, ιδανική! Ότι το πάθος του γι’ αυτή τη δουλειά ήταν παραδειγματικό, όπως και το ήθος του. Ο Μηνάς ήταν σπάνιος. Όχι μόνο για όλα αυτά, αλλά και για κάτι ακόμα, γιατί ήταν οικογένεια. Η πιο βαθιά συγγένεια που μας δώρισε ο χώρος του θεάτρου. Ακόμα και όταν έλειψε, υπήρχε πάντα κάτι από εκείνον ολόγυρά μας. Στις φωτογραφίες, στα αντικείμενα, στις ιστορίες που διηγούμασταν. Ο Μηνάς Χατζησάββας, ιδρυτικό μέλος του Ανοιχτού Θεάτρου, έφυγε μαζί με μια ολόκληρη εποχή. Όπου και αν πήγε, ας είναι καλοτάξιδος. Έμειναν πίσω του ο άνεμος μιας αρχοντιάς που χάνεται και σβήνει, καθώς και φίλοι που δεν ξεχνούν.

 

afieromaminasxatzisavas-texnes-plus4.jpg

Ο Μηνάς Χατζησάββας με την Ντίνα Μιχαηλίδη πέρα από τις σπουδαίες τους συνεργασίες στο Ανοιχτό Θέατρο ευτύχησαν να συνεργαστούν και σε σημαντικές τηλεοπτικές σειρές. Η φωτογραφία από το "Νυκτερινό Δελτίο".

 

 Σπύρος Μπιμπίλας 

Ο Μηνάς ήταν ένας ποιητής της ζωής, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Επέλεξε να αφιερωθεί από νεαρή ακόμη ηλικία στην τέχνη και έτσι κατέκτησε την ευτυχία και έκανε πραγματικότητα το όνειρό του. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω μέσω του Γιώργου Μιχαηλίδη, που τον πίστευε παρά πολύ ως ηθοποιό και ως άνθρωπο, αμέσως μετά την επιστροφή του από το Παρίσι, τότε που με το ψευδώνυμο Πρόδρομος Σαββίδης έγραφε εξαιρετική ποίηση, βγαλμένη από τα βάθη της καρδιάς του. Με είχε συνεπάρει η αγάπη του για το θέατρο, καθώς και ο τρόπος που μελετούσε τους ρόλους, η ευαισθησία του, η ποιότητα των προσωπικών του σχέσεων στις οποίες δινόταν με γενναιοδωρία και παραφορά. Ήταν για μένα, αν και δεν μας χώριζαν πολλά χρόνια, ένα είδος καθοδηγητή. Συνεργαστήκαμε για δώδεκα ολόκληρα χρόνια στο Ανοιχτό Θέατρο του Γιώργου Μιχαηλίδη, όπου ο Μηνάς έπαιξε σημαντικούς ρόλους με μεγάλη επιτυχία.  Ταιριάζαμε πολύ στις απόψεις για τη ζωή, για το τι σημαίνει άνθρωπος. Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Είμαστε σε μόνιμη διαπραγμάτευση με το θάνατο, κανένας δεν ξέρει το τέλος, αν θα έρθει σύντομα ή όχι. Δεν πιστεύω πως υπάρχει τίποτα μετά το ταξίδι της ζωής. Η ζωή είναι ό,τι είμαστε εδώ, μετά τελεία και παύλα...» Πολλές φορές τα συζητούσαμε και συμφωνούσαμε και αναζητούσαμε τις απόψεις των άλλων, μήπως είχαν δίκιο σε κάτι. Πόσες υπέροχες ώρες έχουμε περάσει μαζί δουλεύοντας και μελετώντας… Πόσες όμορφες στιγμές έχουμε ζήσει μαζί στο θέατρο... Θυμάμαι τη σπουδαία του ερμηνεία στον «Άμλετ». Τον παρατηρούσα από το πλάι της σκηνής. Έπαιζε ακόμα και ακροδάχτυλό του. Μετουσιωνόταν. Θυμάμαι μια φορά στην παράσταση «Πολύ κακό για τίποτα» του Σαίξπηρ που υποδυόταν τον Βενέδικτο και έπαθε σεντόνι. Ζήτησε πολύ ευγενικά συγγνώμη από το κοινό και έγινε ένα μικρό διάλειμμα.

afieromaminaxatzisava-texnes-plus-polukakogiatotipota.jpg

Στην παράσταση "Πολύ κακό για το τίποτα"

 Ήταν ένας μεγαλόψυχος άνθρωπος που φρόντιζε το συνάνθρωπο και έδινε τα πάντα, ειδικά στους συνοδοιπόρους και συντρόφους του στη ζωή. Ευτύχησε και γι’ αυτό έφυγε γεμάτος, αλλά πολύ νωρίς. Μόνο για το κάπνισμα διαφωνούσαμε, τη βασική αιτία για τον πρόωρο χαμό του. Το τελευταίο βράδυ πριν φύγει ήμασταν μαζί σε στιγμές χαράς. Παρακολουθούσαμε θέατρο που τόσο λατρεύαμε... Τέλος ο θάνατός του αποτέλεσε μοχλό πίεσης για να περάσει και στην πατρίδα μας από τη δύστοκη Βουλή και την άκαμπτη ελληνική κοινωνία το σύμφωνο συμβίωσης και γι’ αυτό του χρωστάμε πολλά ευχαριστώ.  

 

 Νικαίτη Κοντούρη

«Σκηνές από ένα γάμο» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η συνεργασία των τριών μας ήταν εκπληκτική! Αυτό που κατάφεραν ο Μηνάς και η Καρυοφυλλιά, «να γεννούν τα λόγια κάθε φορά σε κάθε παράσταση», ήταν πράγματι μοναδικό! Στις πρόβες ήταν κοντά μας το μεγαλύτερο διάστημα ο φίλος Μανώλης Καζαμίας. Έστελνε το υλικό που τραβούσε στο μεταφραστή Ζαννή Ψάλτη στη Σουηδία και έτσι η όλη διαδικασία κατέληξε σε ένα documentary  film.

Ο Μηνάς σκορπούσε χαρά σε κάθε πρόβα. Και μετά ρωτούσε επίμονα: «Πώς ήμουν; Πώς ήμουν;» Οι συναντήσεις μαζί του, είτε προσωπικές είτε επαγγελματικές, ήταν ένα γλέντι. Γλεντούσαμε ακόμα και με τις διαφωνίες μας, τους τσακωμούς μας, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μας. Του συγχωρούσες τα πάντα. Ανέβαινε στη σκηνή και σου έπαιρνε την ψυχή. Καθόταν στο τραπέζι και η ευωχία δεν έλεγε να τελειώσει... Τον αγαπώ και μου λείπει.

 

afieromaxatzisava-texnes-plus.jpg

Με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στην παράσταση "Σκηνές από ένα γάμο" 

 

 

 

Γιάννης Μπέζος 

Η καθαρή ματιά. Η θερμή χειραψία. Το πηγαίο γέλιο. Η μόνιμη απορία στα μάτια. Η αγάπη για το καλό φαγητό. Ο σπάνιος επαγγελματισμός και η αφοσίωση στο αντικείμενό του. Ο Χατζησάββας  δεν ήταν απλά ένας σπουδαίος ηθοποιός. Πάνω απ' όλα ήταν ένας ταλαντούχος άνθρωπος. Ένας υπέροχος συνδυασμός σκέψης και αισθήματος. Ένα παράδειγμα!!

 

 

 Κόρα Καρβούνη

Ο Μήνας μου στάθηκε σαν πατέρας από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα με τον Κώστα στην παράσταση «Συρανό ντε Μπερζεράκ», στην οποία παίζαμε όλοι μαζί το 2003 στην Πάτρα. Από τότε είχα την ευτυχία να δουλέψω μαζί του πολλές φορές και να υποδυθώ όντως την κόρη του... Ήταν κυριολεκτικά ένα παιδί! Ένας βαθιά γενναιόδωρος και ειλικρινά καλός άνθρωπος, γεγονός που, πέραν του ταλέντου του, τον κατέστησε ένα μεγάλο ηθοποιό. Δεν ξεχνώ ποτέ πόσο με φρόντισε και με βοήθησε εκτός και εντός σκηνής. Έζησα πολλά μαζί του και δεν ξέρω τι να πρωτοπώ... Επιλέγω να σας μεταφέρω κάτι πιο αστείο. Ο Μήνας λάτρευε το φαγητό και ήταν σε μόνιμη δίαιτα! Στα γυρίσματα, αφού έτρωγε το προσωπικό ειδικό του γεύμα, ερχόταν πάντα από πάνω μου και τελικά έτρωγε και το δικό μου, έτσι απλά για να δοκιμάσει λίγο! Ή στις πρόβες έφερνε καθημερινά κρουασανάκια γεμιστά με κρέμα λεμόνι από τα οποία δεν έπρεπε να φάει. Γι’ αυτό με έβαζε να τρώω μπροστά του πεντέξι! Όταν έμαθα για το χαμό του, θυμήθηκα το συγκλονιστικό του φινάλε στον «Συρανό», που «πέθαινε» λέγοντας «τα φτερά μου», και τον φαντάστηκα σαν έναν πραγματικό άγγελο.

 

Εικόνα 3 Κείμενο Κόρας Καρβούνη (1).jpg

Ο Μηνάς Χατζησάββας ως "Συρανό" με την Πέγκυ Σταθακοπούλου 

afieromaminaxatzisava-texnes-plus.jpg

Από την παράσταση «Μαρά/Σαντ» στη φωτογραφία ο Κώστας Βασαρδάνης, η Κόρα Καρβούνη και ο Μηνάς Χατζησάββας 

 

afieromaminaxatzisava-texnes-plus2.jpg

 

Δημήτρης Πασσάς

Γενναιόδωρος, χαρισματικός, νέος, πιο νέος από τους νέους, με οξεία ευαισθησία και αντίληψη. Οι φάπες που έριχνε για να σε χαιρετήσει, το γέλιο και τα μάτια του θα μείνουν αξέχαστα σε όσους συναντήθηκαν μαζί του, έστω και για λίγο. Πρώτη φορά γνώρισα αυτόν το μοναδικό ηθοποιό, συνάδελφο και άνθρωπο το 2009 στις πρόβες του «Μαρά/Σαντ» της Έφης Θεοδώρου. Ακόμη θυμάμαι τη φωνή του στους μονολόγους του Σαντ. Από εκεί και η φωτογραφία – την κοιτάζω και σκέφτομαι: μπες με ειλικρίνεια και κόπο στη στιγμή για να την κάνεις μνήμη.

 

 

 

afieromaminaxatzisava-texnes-plus3.jpg

Δημήτρης Πασσάς και Μηνάς Χατζησάββας στις πρόβες του «Μαρά/Σαντ»

 

 

 

 

 

tg gif 300 250px

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

 

Πρεμιέρα 10 Φεβρουαρίου 

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο Θέατρο ΜΠΙΠ

 (τηλεφωνικές  κρατήσεις 2130344074 )

Αγίου Μελετίου 25, Κυψέλη

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία