Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

 

Από τον Αναστάση Πινακουλάκη

«Και η καρδιά των ερωτευμένων είναι ένα περιβόλι γεμάτο προσδοκίες. Φυτεύονται, ανθούν, καρπίζουν και τρώγονται απ' τους φόβους, αυτά τα παρασιτικά ζιζάνια της ψυχής».

Πριν δύο εβδομάδες έκανε πρεμιέρα το καινούργιο έργο του ηθοποιού Στέφανου Παπατρέχα, «Φροσύνη» στο θέατρο Άβατον στον Κεραμεικό. Το έργο καταπιάνεται με την ιστορία της Φροσύνης, χωρίς να καταφύγει στην εθνογραφία, αλλά μ’ έναν πολύ φρέσκο και θεατρικό τρόπο.

Frosyni 5s

Η ιστορία

Η Ευφροσύνη Βασιλείου, που έμεινε γνωστή ως Κυρά Φροσύνη, ήταν διάσημη για την ομορφιά και την μόρφωσή της στην πόλη των Ιωαννίνων όπου γεννήθηκε και πέθανε. Η ερωτική της σχέση με τον Μουχτάρ, τον γιο του Αλή Πασά, ενώ αμφότεροι ήταν παντρεμένοι, της κόστισε την ζωή με μια πολύ βαριά ποινή. Στις 11 Ιανουαρίου το 1801, σε ηλικία μόλις 27 ετών, εκείνη καθώς 17 συμπατριώτισσές της, εκτελέστηκαν δια πνιγμού στη λίμνη Παμβωτίδα. Αυτό ήταν και το θέμα της αριστοτεχνικής φωτογράφησης της παράστασης από τη Ναταλία Β.

Το έργο

Στον μονόλογο του Παπατρέχα, βλέπουμε μια ηθοποιό που καλείται να μελετήσει και να υποδυθεί την Φροσύνη, και μέσα από την τριβή της με τον ρόλο, ξεδιπλώνεται ένα ολόκληρο αρχετυπικό σύμπαν. Ποια είναι όμως η Φροσύνη και τι έχει να μας πει σήμερα; Το ελκυστικό στο έργο του Παπατρέχα πέραν από την αξιοποίηση του ίδιου του ιστορικού προσώπου, είναι η αναγωγή του στο ευρύτερο φάσμα «γυναίκα». Χωρίς να πάρει θέση ή να επιχειρήσει την εύκολη συγκίνηση, ο νεαρός συγγραφέας ανοίγει μια συζήτηση γύρω από το πώς προσεγγίζεις μια ιστορική ηρωίδα και αφήνει να φανούν προεκτάσεις που ίσως δεν ήταν ορατές ως τώρα. Αξίζει ν’ αναφερθεί πως είναι το δεύτερο θεατρικό έργο του συγγραφέα που παρασταίνεται στην Αθήνα, μετά την πρωτόλεια δουλειά του «Το Ξέφωτο» το 2012 στο ΠΚ (σκηνοθεσία: Λουίζα Ζούζια – Στέφανος Παπατρέχας).

Η παράσταση

Η παράσταση ακολουθεί την λογική του κειμένου, στήνοντας ένα θέατρο εν θεάτρω, δείχνοντας αρχικά (σκηνικά και δραματουργικά), το διαμέρισμα μιας ηθοποιού στη σημερινή εποχή, και στη συνέχεια μέσα από την ερμηνεία της ηθοποιού, και το ξεκλείδωμα ενός «μπαούλου», κάνει ένα ταξίδι στον χρόνο. Οι σκηνοθέτες της παράστασης, Λάζαρος Βαρτάνης και Στέφανος Παπατρέχας, υιοθέτησαν μια πολύ πρακτική κεντρική ιδέα παράστασης, που αν και είναι συμβατική, καταλήγει στην εξέλιξή της να είναι όχι μόνο μη συμβατική αλλά και εντυπωσιακή.

Η ηθοποιός (Σύνθια Μπατσή) αρχίζει να ενδύεται το ένα κοστούμι πάνω από το άλλο, σε μια «αγχώδη» προσπάθεια να ενδυθεί όλα όσα κουβαλά η ιστορία του προσώπου που υποδύεται, καθώς προβάρει τα λόγια της. Ενώ λοιπόν, στο πρώτο κομμάτι της παράστασης, κυριαρχούν το χιούμορ κι η αυτοαναφορικότητα και σκηνογραφικά ένα διαμέρισμα λίγο-πολύ αναγνωρίσιμο σε όλους, σταδιακά, αυτό σπάει και γίνεται κάτι άλλο, πιο χαοτικό και σαγηνευτικό. Η ηθοποιός αφήνει το σώμα της να κουμπώσει στη Φροσύνη και σε όλη την μοιραιότητα που φέρει το όνομά της, και το σώμα αυτό αφηγείται την ιστορία με σκηνική γοητεία και λάμψη. Καθώς η παράσταση πλησιάζει προς την κορύφωσή της, οι σκηνοθέτες βάζουν την ηρωίδα να προετοιμάζει το σκηνικό του χαμού της. Έτσι, το κρεβάτι, το στρώμα, το γραφείο, τα πραγματικά πολλά κοστούμια (Έλλη Εμπεδοκλή), γίνονται μια μάζα, που σχεδόν πνίγουν την ηθοποιό, προτού η Φροσύνη «πέσει στην θάλασσα».

Το ατού βέβαια της σκηνογραφίας, είναι το εύρημα του μπαούλου, που αφού αποκολληθούν οι σανίδες που χωρίζουν το εσωτερικό του στη μέση, γίνεται η «λίμνη» όπου πνίγεται η ηρωίδα. Δεν μπορώ να το περιγράψω περαιτέρω, γιατί πρέπει να το βιώσετε από κοντά. Κι επειδή ακριβώς είναι πολύ ισχυρά και ο τρόπος που η Σύνθια Μπατσή ερμηνεύει τη Φροσύνη, και το μπαούλο, ίσως δε χρειαζόντουσαν καν όλα τα υπόλοιπα κομμάτια του σκηνικού, καθώς το ένα καπελώνει το άλλο.

Οι σκηνοθέτες της παράστασης ήταν πολύ τυχεροί στην επιλογή της πρωταγωνίστριάς τους, καθώς η Σύνθια Μπατσή δίνει ψυχή και σώμα στην ερμηνεία της, αναδεικνύοντας το έργο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ενδυόμενη και απενδυόμενη κοστούμια και «στερεότυπες ρήσεις», σωματικοποιεί το κείμενο και τις προεκτάσεις του, μιλώντας για την γυναίκα Φροσύνη απλά και διεισδυτικά. Το καλύτερο στολίδι αυτής της παράστασης είναι η ίδια του η πρωταγωνίστρια.

Η παράσταση «Φροσύνη» θα συνεχίσει τη διαδρομή της για μερικές Τετάρτες ακόμα στο Άβατον, προτού βουτήξει ξανά στον χρόνο.

 

Διαβάστε επίσης: 

Είδα Το «Γίδα Ή Ποια Είναι Η Σύλβια;», Σε Σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη

 

 

Με καίει πολύ το συχνότατο φαινόμενο της ταμπελοποιήσης στους ανθρώπους. Είναι οκ, να είσαι οτιδήποτε, να περνάς καλά όπως σ' εκφράζει και να διαμορφώνεις αυτό που θέλεις να είσαι. Δεν βρίσκω καθόλου οκ, τη συνήθεια πολλών να ταμπελοποιούν τους τριγύρω και τους απέναντι, με μία τρομαχτική ευκολία, πολλές φορές μάλιστα χωρίς να μπουν στη διαδικασία να γνωριστούν. Με το καλημέρα σας, και πριν το καταλάβεις, φοράς μία ταμπέλα. Νομίζω πως δε χρειάζεται να εξηγηθώ περαιτέρω. Μου προξενεί εντύπωση πως χρειάζεται να διαχωρίζουμε τα lgbt άτομα μ' ένα Pride και να μιλούμε για γκέι δικαιώματα, σα να είναι διαφορετικά από τα καθολικά ανθρώπινα δικαιώματα. Να θέλει ένα gay άτομο να βγει να διασκεδάσει και να περιορίζεται σε gay «στέκια» αντί να μπορούσε να πάει οπουδήποτε και να φλερτάρει με τον οποιοδήποτε χωρίς να τον κοιτάμε σαν εξωγήινο. Εξάλλου, ο καθένας απαντά σ' ένα φλερτ όπως νιώθει. Δεν είναι όμως μόνο θέμα των σεξουαλικών ετεροτήτων οι ταμπέλες. Σ' επίσκεψή μου στο ΠΙΚΠΑ Βούλας, δυστυχώς είδα με μεγεθυντικό φακό, τι έχει κάνει η χρόνια επιβολή ταμπέλας και αμάθειας στους ανθρώπους. Είναι ένα ίδρυμα με αξιοθαύμαστο έργο για την φροντίδα, την περίθαλψη και την ψυχαγωγία των παιδιών με αναπηρία, κυρίως από εθελοντές που αφιερώνουν εκούσια τον χρόνο και την ψυχή τους για ανθρώπους που για κάποιους Χ λόγους, είναι περιθωριοποιημένοι γεωγραφικά, κοινωνικά και πολιτιστικά. Αλλά για ποιο λόγο η Κοινωνία έχει περιορίσει αυτούς τους ανθρώπους σ' ένα γεωγραφικό χώρο με μία μόνο είσοδο/έξοδο σα να βρίσκονται στην εξορία; Για την ακρίβεια, μου φαίνεται τόσο παράξενο να μιλάμε για ένταξη ατόμων με αναπηρία στις κοινωνικές δομές, ενώ οι κοινωνικές δομές εξαρχής όταν μιλάμε για σύγχρονες κοινωνίες, θα έπρεπε να ήταν φιλικές και λειτουργικές προς όλους. Για παράδειγμα -ας μην μιλάμε μόνο γενικά, γιατί θέλω να πω πως όλα αφορούν όλους, πως δε χρειάζεται να είσαι άτομο με αναπηρία- πριν από κάποιους μήνες, έτυχε να σπάσω το πόδι μου και χρειάστηκε να κυκλοφορώ για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με πατερίτσες. Παρατήρησα λοιπόν, από πρώτο χέρι, πως τα πεζοδρόμια στην Αθήνα είναι τρομακτικά μικρά ούτως ή άλλως, αλλά μικραίνουν ακόμα περισσότερο από τα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Κάποιος προφανώς τα στάθμευσε εκεί. Ας πούμε, ότι δεν είμαι εγώ με την πατερίτσα, αλλά ένας άλλος άνθρωπος με αμαξίδιο. Πως θα κυκλοφορήσει για να πάει πχ για ψώνια; Τ' άτομα με αναπηρία δεν είναι ένα μπλε αυτοκόλλητο στα λεωφορεία. Είναι άνθρωποι όπως εγώ κι εσείς που διαβάζετε το άρθρο και θα έπρεπε αρχικά να υπάρχει μέριμνα υποδομής και πέρα από αυτό κι εμείς να μην δυσχεραίνουμε την κατάσταση. Ας τελειώνουμε όμως με τις παρατηρήσεις και την γκρίνια, γιατί έτσι δεν γίνεται δουλειά. Ναι, έχουμε τα χαρακτηριστικά της ταμπέλας, όποια ταμπέλα κι αν είναι αυτή, αλλά δεν είμαστε μόνο ένα πράγμα οι άνθρωποι και έτσι ίσως είναι και πιο ενδιαφέρουσα η κοινωνία σαν ένα μεγάλο παζλ με πολλά διαφορετικά κομμάτια, που όλα μαζί και μόνο έτσι συνθέτουν μία μεγαλύτερη εικόνα. Αυτό με καίει.

 

Info:

O Λάζαρος Βαρτάνης πρωταγωνιστεί στο "Mall", του Αναστάση Πινακουλάκη περισσότερες πληροφορίες εδώ

Off Off Athens 2017 - Επί Κολωνώ

Ημέρες κι ώρες παραστάσεων: Παρασκευή 9 Ιουνίου στις 20:45 & Σάββατο στις 10 Ιουνίου στις 22:00

Χώρος: Κεντρική Σκηνή

Εισιτήρια: 5 ευρώ

Τηλέφωνο θεάτρου: 210.5138067

Ο Τζόνι πήρε τ' όπλο του

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Η ομάδα ΜΕΤΕΩΡΙΤΕΣ παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το θεατρικό έργο της Καναδής συγγραφέως Carole Fréchette "Η Βιολέτ στη γη".

Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00 (Μέχρι 11/6) στο studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134

Τηλέφωνο κρατήσεων: 21 0645 3330

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία