Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

 Από τη Γιώτα Δημητριάδη

Το ραντεβού μας είναι στο κέντρο της Αθήνας. Φτάνω. λίγο νωρίτερα στο Zonars και έχω τον νου μου στο δρόμο. Λίγα λεπτά αργότερα, διαπιστώνω ότι είναι ήδη έξω και μ' ένα ακουστικό στο αυτί οργανώνει τα θέματα του Μικρού Γκλόρια και όχι μόνο...
 
Ο Άγγελος Μπούρας, όπως αποκαλύπτει στη συνέντευξή μας, την επόμενη θεατρική σεζόν θα έρθει αντιμέτωπος και μ' ένα ακόμη καλλιτεχνικό στοίχημα αναλαμβάνοντας μια ολοκαίνουργια θεατρική σκηνή, πάνω από το Θέατρο Άνεσις, ως καλλιτεχνικός διευθυντής, μαζί με την Ευδοκία Ρουμελιώτη.
 
«Είδες πώς άσπρισα σ' ένα χρόνο;» θα μου πει με διάθεση να αυτοσαρκαστεί για το άγχος που τον έχει καταβάλει. Ο ίδιος αποφάσισε να μην παίξει, φέτος, στο  Μικρό Γκλόρια : «Δεν θέλω να με βαρεθεί ο κόσμος και κυρίως να μην βαρεθώ εγώ τον εαυτό μου».
 
Μου μιλάει με θαυμασμό για την Κάτια Δανδουλάκη με την οποία συνεργάζεται για πρώτη φορά, αλλά και για τον Βασίλη Παπαβασιλείου,τον δάσκαλό του, τον άνθρωπο «που τον συμφιλίωσε με την βλακεία την οποία οφείλει να έχει κάθε ηθοποιός στη σκηνή», όπως μου είπε χαρακτηριστικά.
 
Ο Άγγελος δεν έχει φιλοδοξίες να παίξει τον Άμλετ, όπως δεν είχε και να γίνει καλλιτεχνικός διευθυντής. Για εκείνον άλλη είναι η πραγματική ευτυχία στη ζωή...Κάτι που αν το κρατήσεις στα χέρια σου, όλοι οι ρόλοι και τα θέατρα σου φαίνονται μικρά, σαν  σπιρτόκουτα που λέει και το τραγούδι...

 mpouras

Είσαι, για δεύτερη σεζόν, καλλιτεχνικός διευθυντής στο Θέατρο Γκλόρια. Ποιοι στόχοι σου έχουν επιτευχθεί και τι μένει ακόμα να γίνει;

Πολλά μένουν να γίνουν. Ο πρώτος στόχος ήταν να μπει κόσμος στο θέατρο, να συστήσω το Μικρό Γκλόρια στο κοινό και να ανέβουν παραστάσεις μιας αισθητικής, της δικής μου αισθητικής, η οποία δεν μπορεί να αρέσει σ’ όλους. Ευτυχώς, όπως φάνηκε, το κοινό ανταποκρίθηκε και κάτι συνέβη. Στόχος μου, τώρα είναι αυτό να μην είναι μια σαπουνόφουσκα, αλλά να κρατήσει για χρόνια.

Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι, από τη δεύτερη κιόλας σεζόν, εσύ δεν παίζεις σε κάποια παράσταση, ούτε σκηνοθετείς, αντίθετα είσαι σε δύο άλλες μεγάλες παραγωγές.

Δεν ανέλαβα το θέατρο για να γίνω πρωταγωνιστής. Δεν έχω αξιώσεις να κάνω τον πρωταγωνιστή και δεν μ’ ενδιαφέρει. Ανέλαβα το θέατρο για να έρθουν άνθρωποι που εκτιμώ και να κάνουν τη δουλειά τους. Για μένα δεν είναι σωστό να είμαι κάθε χρόνο σ’ αυτή τη σκηνή. Θα με βαρεθεί ο κόσμος, θα βαρεθώ κι εγώ τον εαυτό μου. Πήρα μεγάλη ανάσα φέτος που ήμουν εκτός. Από την άλλη, βέβαια, αν δεν είσαι πάνω από το θέατρο δεν γίνεται τίποτα, οπότε του χρόνου σκέφτομαι ότι με κάποιον τρόπο θα είμαι.

Του χρόνου, όμως, μαθαίνω ότι υπάρχουν και άλλα σχέδια. Θα έχουμε κι άλλο «μικρό».

Θα γίνει άλλο ένα μικρό. Δεν ξέρω ακόμα αν θα έχει στην ονομασία του τη λέξη μικρό. Μιλάμε για έναν χώρο, πάνω από το θέατρο Άνεσις. Υπάρχει ένας χώρος, που θα γίνει ένα ολοκαίνουργιο θέατρο! Η Μαίρη Τσαγκάρη έχει αναλάβει να το φτιάξει κι ευελπιστώ να είναι η συνέχεια του Μικρού Γκλόρια.  Θα είμαστε μαζί με την Ευδοκία Ρουμελιώτη και θα συναποφασίζουμε.

Επομένως, θα κινηθείς στο ίδιο μοτίβο καλλιτεχνικών επιλογών;

Ναι, ναι...

Έχουμε κάποια είδηση για το ρεπερτόριο;

Προς το παρόν όχι, συζητάω για 2-3 πράγματα. Το θέμα είναι και πάλι, όπως και με το Μικρό Γκλόρια, να πετύχω την εμπιστοσύνη κάποιων καλλιτεχνών και του κοινού.

Μου άρεσε πολύ μια φράση του Βασίλη Παπαβασιλείου, που είχες πει ότι σε έχει καθορίσει καλλιτεχνικά: «Καλύτερα να κάνεις ένας λάθος που το πιστεύεις, παρά κάτι σωστό που δεν το πιστεύεις». Το πίστευες πολύ αυτό το εγχείρημα στο Μικρό Γκλόρια κι αντίστοιχα τώρα στο Ανεσις;

Ο Βασίλης είναι για μένα το σημείο αναφοράς μου στο θέατρο. Του οφείλω πάρα πολλά από τα χρόνια της σχολής. Είναι αυτός, που μου άνοιξε τα μάτια και με συμφιλίωσε με τη βλακεία που οφείλει να έχει κάθε ηθοποιός, όταν ανεβαίνει στη σκηνή. Δεν είχα καμία εμπειρία, ούτε παραγωγής, ούτε διεύθυνσης. Προέκυψε κι αφού ήρθε η πρόταση και τη δέχτηκα, έπρεπε να σταθώ αντάξιος της εμπιστοσύνης του παραγωγού, ο οποίος βάζει τα χρήματα και πρέπει η επιλογή του να έχει κάποιο αντίκρισμα.

Μου λες «προέκυψε» να γίνεις καλλιτεχνικός διευθυντής. Δεν υπάρχει καμία φιλοδοξία;

Όχι, δεν ήταν μέσα στις φιλοδοξίες μου να χρίσω τον εαυτό μου καλλιτεχνικό διευθυντή. Όπως δεν είναι και να παίξω τον Άμλετ για παράδειγμα. Είναι πολύ δύσκολο, γιατί εγώ είμαι κι ενεργός ηθοποιός κι οφείλω να κρατήσω ισορροπίες με τους συναδέλφους μου. Νομίζω ότι τα κατάφερα πέρσι. Θα δούμε από εδώ και πέρα. Γιατί οι ηθοποιοί είμαστε περίεργοι.

Δηλαδή;

Θέλουμε ειδικό χειρισμό, γιατί πολλές φορές τα πράγματα, και λόγω των καταστάσεων πια, μεταφράζονται διαφορετικά.

Αυτό συμβαίνει λόγω της ανασφάλειας που ακολουθεί το επάγγελμα;

Είναι θέμα προσωπικότητας, αλλά σαφώς η ανασφάλεια του να ψάχνεις κάθε χρόνο για δουλειά σε κάνει καχύποπτο κι εκεί προκύπτουν θέματα που πρέπει να τα χειριστείς με υπομονή και καλές προθέσεις.

Στα πλαίσια αυτής της δυσκολίας των ηθοποιών είναι και το bullying, το οποίο έχεις δηλώσει ότι έχεις υποστεί πολλές φορές;

Όλοι μας καθημερινά, όχι μόνο εγώ. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι η Αθήνα είναι γεμάτη σκουπίδια και δεν μπορείς να περάσεις bullying είναι. Μέχρι το ότι δεν ανάβουν καλοριφέρ στην πολυκατοικία. Γιατί εγώ που θέλω να πληρώσω να μην μπορώ να πληρώσω, γιατί κάποιος άλλος δεν θέλει. Άρα μου επιβάλλει κάποιος βίαια τον τρόπο που θέλει να υπάρξω.

Πώς, λοιπόν, ενώ ζούμε στην εποχή, όπου οι περισσότερες πολυκατοικίες δεν βάζουν πετρέλαιο, ο κόσμος συνεχίζει να πηγαίνει θέατρο;

Αυτό είναι μεγάλο ερώτημα! Ελα ντε; Πώς πηγαίνει ο κόσμος σε κάτι που δεν είναι απαραίτητο για την καθημερινότητά του; Γιατί χωρίς θέατρο μπορείς να ζήσεις, αλλά αν δεν πάρεις ψωμί για τα παιδιά σου δεν μπορείς. Από την άλλη, όμως, το θέατρο είναι ψυχαγωγία και δεν υπάρχει τίποτα, πλέον, να μας ψυχαγωγεί. Γύρω μας υπάρχει μια δυστυχία και μια φουκαρωσύνη και το θέατρο είναι μια φθηνή λύση για να πάρεις μια ανάσα από όλα όσα συμβαίνουν. Όταν το εισιτήριο στο θέατρο έχει φτάσει να κοστίζει λιγότερο από τον κινηματογράφο και σου δίνει την ευκαιρία να βλέπεις ανθρώπους να κοπιάζουν στη σκηνή λες «Αξίζει να πάω».

99e1d58b62a3c0ff3b1818160cc6b250 XL

Ας μιλήσουμε για τις δύο παραστάσεις που κοπιάζεις εσύ φέτος. Πώς βρέθηκες στο θίασο της Κάτιας Δανδουλάκη;

Με πήρε τηλέφωνο ο Πέτρος Φιλιππίδης, ο οποίος είχε αναλάβει τη σκηνοθεσία στην αρχή που είπε ότι θα ανέβαζε το «Έγκλημα στο Όριεντ Εξπρές» με την Κάτια. Δεν με ένοιαζε να μάθω, ούτε για τον ρόλο, ούτε τίποτα, ήθελα πάντα να δουλέψω με τη Δανδουλάκη. Στη συνέχεια, ο Πέτρος έφυγε ήρθε ο Αντώνης Καλλογρίδης, τον οποίο τον λάτρεψα. Έστησε σ’ ένα μήνα την παράσταση, εμπιστεύτηκε τους ηθοποιούς, αν και δεν ήταν δική του επιλογή ο θίασος, και τους προστάτευσε.

Πώς νιώθεις ότι σε «προστατεύει» ένας σκηνοθέτης;

Από την εμπιστοσύνη που σου δείχνει. Ένας έξυπνος σκηνοθέτης, όταν βλέπει ότι ένας ηθοποιός έχει το καλό υλικό που χρειάζεται κι είναι διαθέσιμος, οφείλει να τον εμπιστευτεί και να τον αφήσει να εκτεθεί πραγματικά. Αυτό, βέβαια, σημαίνει να αποποιηθείς την εγωιστική ευθύνη του να αρέσεις.

Γίνεται αυτό;

Δεν είναι εύκολο, αλλά οφείλουμε να γίνει κάποια στιγμή. Να διατρέξουμε τον κίνδυνο του κιτς, τον κίνδυνο του να μην αρέσω. Είναι αυτό που λέγαμε πριν για το λάθος, αν δεν κάνεις ένα λάθος, πώς θα ξέρεις ποιό είναι το σωστό; Που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει «σωστό» στη δουλειά μας.

 

istories pappou aristofani theater 2018 11 003

Παράλληλα σε βλέπουμε και στις «Ιστορίες του Παππού Αριστοφάνη». Πώς είναι αυτή η εμπειρία;

Δεν είναι και το πιο εύκολο, όποιος σου πει ότι του αρέσει να ξυπνάει και να παίζει παιδικό στις 10 το πρωί είναι ψεύτης. Ειδικά, όταν το Σάββατο για παράδειγμα έχεις 3 παραστάσεις! Παρ’ όλα αυτά, όταν είσαι προστατευμένος από μια τέτοια παραγωγή, όπως αυτή που έχουμε στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου, τότε είναι απόλαυση. Σ’ αντίθετη περίπτωση μπορεί να γίνει βασανιστικό. Επίσης στη συγκεκριμένη παράσταση τη σκηνοθεσία υπογράφει η Νανά Νικολάου, η οποία ξέρει καλά το θέατρο για παιδιά και κατανοεί τη διαφορά μεταξύ «παιδιάστικου» και «παιδικού». Το ίδιο κάνουμε κι όλοι οι ηθοποιοί,αντιμετωπίζοντας τα παιδιά σαν προσωπικότητες που έχουν κάποια μικρή ηλικία κι όχι σαν ένα κοινό που δεν καταλαβαίνει. Τα παιδιά κατανοούν πολλά περισσότερα από αυτά που νομίζουμε.

Η δική σου σχέση ποια είναι με τα παιδιά; Είδα μια φωτογραφία στο Instagram μ’ ένα μωράκι.

Ναι, το πρώτο μου ανιψάκι!

Αυτή η εμπειρία σ’ έβαλε κι εσένα στη διαδικασία να σκεφτείς να κάνεις ένα παιδί;

Είμαι γεννημένος για να είμαι πατέρας. Είμαι γεννημένος για να προστατεύω. Αυτό κάνω συνέχεια και με τους γύρω μου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από αυτή. Ποιοι ρόλοι; Ποια θέατρα; Η ευτυχία που αισθάνομαι όταν έχω το μωρό στην αγκαλιά δεν συγκρίνεται με τίποτα.

Επομένως, είναι στα μελλοντικά σχέδια κι η απόκτηση ενός παιδιού;

Δεν ξέρω, μπορεί να αναλάβω άλλα τέσσερα-πέντε θέατρα στο μέλλον και να μην μπορώ να το κάνω (γέλια). Είναι πολύ δύσκολο να πάρεις την απόφαση να γίνεις γονιός ή θα πέσεις στο κενό ή δεν θα πέσεις. Έτσι είναι και στη δουλειά μας. Αυτή η απόφαση του πέφτω και μπορεί να ανοίξει το αερόστατο, μπορεί κι όχι, είναι πολύ σημαντική. Δεν θα πάθεις και τίποτα, αρκεί να το κάνεις με την ψυχή σου.

 

 

Ο Άγγελος Μπούρας είναι καλλιτεχνικός διευθυντής στο Μικρό Γκλόρια.

Πρωταγωνιστεί στο «Έγκλημα στο Όριεν Εξπρες», στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη και

στις «Ιστορίες του Παππού Αριστοφάνη», στο Θέατρον του Νέου Ελληνικού Κόσμου.

Η Ηρώ Σαΐα μαζί με δυο σπουδαίους μουσικούς «παραδίνονται» στην  παραδοσιακή μουσική και δημοτική ποίηση και μας παρασύρουν στη μαγεία μιας ιδιαίτερης μουσικής παράστασης με ανάμεικτα στοιχεία: την ελληνικότητα, τη διαφορετικότητα, την έκπληξη !

 Κομμάτια της παράδοσής μας, αλλά και πιο σύγχρονα, που η πορεία τους δείχνει πως θα γίνουν παράδοση αφού τραγουδιούνται καιρό τώρα στις παρέες, στα τραπέζια, στις ιδιαίτερες στιγμές μας.
 
Με γνωστά τραγούδια αυτού του ύφους αλλά και νέα τραγούδια από τη δισκογραφική συνεργασία της Ηρώς Σαΐα με τον Νεοκλή Νεοφυτίδη, το πρόγραμμα αυτό σας καλεί να παραδοθείτε στη συγκίνηση και στη χαρά, στο παλιό μέσα από το οποίο γεννιέται το νέο και συνεχίζει…
 
 
“Η παράσταση αυτή είναι αποκύημα ανάγκης. Της ανάγκης μου να μη χάσω την Πίστη μου στα όνειρά μου, της ανάγκης μου να επικοινωνήσω πράγματα διαφορετικά, της ανάγκης μου να  επαναπροσδιοριστώ ως προς την Τέχνη μου, της ανάγκης μου να μην ξεχνάω να θυμάμαι κάθε μέρα την παιδική μου ηλικία και την καταγωγή μου, τις ρίζες και τα βιώματά μου ώστε να μη μεγαλώσω.
Η Τέχνη άλλωστε είναι μια παιδική ηλικία“
 
 ΗΡΩ ΣΑΪΑ
 
 
Από 15 Νοεμβρίου 2018, κάθε Πέμπτη στις 21:30, για 5 παραστάσεις!
 
 hro saia texnes plus
 
 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
 
Σκηνοθεσία - Kείμενα: Άγγελος Μπούρας
Σκηνικά: Κώστας Βαρώτσος
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Επιλογή τραγουδιών: Ηρώ Σαΐα
Ενορχήστρωση - Πιάνο – Tραγούδι: ΝεοκλήςΝεοφυτιδης
Κιθάρες - Κρουστά - Tραγούδι: Παντελής Ντζιάλας
Φωτογραφίες δελτίου τύπου: Ευαγγελία Θωμάκου  (VaGGiNet)
Φωτογραφία αφίσας και σχεδιασμός Trailer: Calliope
 
 
 ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
 
Παραστάσεις: Από Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2018 ως 13 Δεκεμβρίου 2018 στις 21.30
 
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κάθε Πέμπτη στις 21:30
 
Χώρος: Θέατρο Γκλόρια Μικρό.
 
Διεύθυνση: Ιπποκράτους 7, Αθήνα
 
Εισιτήριο: Κανονικό 12 ευρώ, Μειωμένο 10 ευρώ, Aτέλεια 5 ευρώ
 
Προσφορά Προπώληση 10€ για όλα τα εισιτήρια που θα αγοραστούν έως και 15/10/2018!
 
Τηλέφωνο ταμείου: 2103642334 | Καθημερινά 10:30-13:00 & 17:30-21:30
 
 
 

250x300 knives

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Ρίτα Αντωνοπούλου–Θοδωρής Οικονόμου «Χωρίς τίτλο…» Τρίτη 9 Ιουλίου│21:00 Στον Κήπο του Μεγάρου Μια φωνή κι ένα πιάνο.

Κι ένα συναρπαστικό ταξίδι σε έναν ωκεανό μουσικής και μελωδιών, μέσα από την πνοή και τις ερμηνείες της Ρίτας Αντωνοπούλου και τον υπέροχο μουσικό κόσμο που πλάθουν τα δάχτυλα του Θοδωρή Οικονόμου στα πλήκτρα του πιάνου

Τιμές εισιτηρίων 10 € (προπώληση), 12 € (αγορά την ημέρα της συναυλίας) Η προπώληση έχει ήδη αρχίσει. Eισιτήρια 210 72 82 333, megaron.gr και σε όλα τα καταστήματα Public

Πληροφορίες 210 72 82 333 http://megaron.gr https://www.facebook.com/megaron.gr https://www.instagram.com/megaron_ath... https://www.youtube.com/user/AthensCo... https://twitter.com/MegaronAthens https://plus.google.com/+MegaronGr https://www.pinterest.com/megaronathens/

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία