Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Από τον Σπύρο Σιακαντάρη
 
Ο Σπύρος Μπιμπίλας είναι ένας αυθεντικός, ειλικρινής και πολυδιάστατος καλλιτέχνης και άνθρωπος. Συναντηθήκαμε στο θέατρο Βέμπο, μου άνοιξε το καμαρίνι του για να
τον φωτογραφίσω κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του για την παράσταση Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, στην οποία κλέβει την παράσταση ως τσαχπίνης ξενοδόχος.
 
 Με 40 plus χρόνια πορείας έχει καταφέρει σημαντικές ερμηνείες σ' όλα τα είδη: θεάτρου, κινηματογράφου και τηλεόρασης, ενώ η φωνή του μεγάλωσε γενιές και γενιές παιδιών και λατρεύτηκε μέσα από τα κινούμενα σχέδια.
 
Από τη θέση του προέδρου του ΤΑΣΕΗ (Ταμείο αλληλοβοήθειας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών) καταγράφει σημαντικό έργο, βοηθώντας ανήμπορους και μόνους καλλιτέχνες. Στη διάρκεια της κουβέντας, μοιράστηκε μαζί μου, άγνωστες σημαντικές στιγμές από την πορεία του αλλά μου έδωσε και μια σημαντική είδηση για το περιεχόμενο του επόμενου ημερολογίου του ΤΑΣΕΗ.
 
Όταν του είπα: "Εσύ και η Άννα Φόνσου βοηθάτε τόσο πολύ τους συναδέλφους σας", μου απάντησε: "Είναι και άλλοι άνθρωποι". Αυτός είναι ο Σπύρος Μπιμπίλας!
 
 
 
Θέλω να μου πεις για την ξεχωριστή σχέση που έχεις με τα καμαρίνια.
 
Στο καμαρίνι υπάρχουν μόνο τα ρούχα του ρόλου μου και τα μακιγιάζ. Τίποτε άλλο. Ποτέ δεν έχω πάρει στο καμαρίνι μου τίποτε από το σπίτι μου.
Από το ξεκίνημα της πορείας μου, κατάλαβα ο,τι είναι τελείως περιττό να κουβαλάμε πράγματα από το σπίτι μας. Πάρα πολλοί ηθοποιοί βάζουν σκόρδα, χαϊμαλιά και αυτό μου φαίνεται εξαιρετικά γελοίο. 
Επειδή είμαι πολύ πρακτικός άνθρωπος θέλω να το έχω σαν ένα χώρο προετοιμασίας, δεν με ελκύει ως χώρος. Με ελκύει το θέατρο αλλά όχι το καμαρίνι, στο οποίο δεν 
κάθομαι σχεδόν ποτέ. Εγώ, είμαι ένας άνθρωπος που τριγυρίζει όλη μέρα. Έτσι τριγυρίζω και μέσα στο θέατρο και κάνω δουλειές. 
 
Παρόλο που δεν σου αρέσουν θυμάσαι το πιο ωραίο καμαρίνι που είχες ποτέ;
 
Τα πιο ωραία καμαρίνια ήταν στο Εθνικό Θέατρο. Πέντε χρόνια ήμουν εκεί και πραγματικά ήταν ένας πολιτισμένος χώρος, όπου εκεί μπορείς να κάνεις το μπάνιο σου και γενικά να έχεις
αξιοπρεπή διαβίωση. Ένας λόγος που το καμαρίνι δεν μου είναι αρεστός χώρος είναι γιατί δεν είναι αξιοπρεπείς χώροι. Έτσι ήταν πάντοτε και στα παλιά θέατρα. 
Από τα πρώτα χρόνια που έπαιζα στα μικρά θεατράκια μου είχε κάνει εντύπωση οτι τα καμαρίνια δεν είναι πολιτισμένοι χώροι αλλά άθλιοι που πρέπει να φύγω γρήγορα και να βγώ στη σκηνή.
Ακόμη και εδώ στο Βέμπο ενώ είναι ένα απαστράπτον θέατρο, τα καμαρίνια είναι της ντροπής. Υπάρχει ένα μπάνιο για 17 ανθρώπους και ένας εξωτερικός νιπτήρας. 
 
Έχεις κάποια ανάμνηση άσχημη που αφορά τον χώρο των καμαρινιών;
 
θα σου πω μια τρομερή ιστορία που δεν την έχω πει ποτέ, αλλά την γράφω στο βιβλίο που ετοιμάζω.
Κάποτε έπαιζα τον πρώτο ρόλο σε ένα έργο του Σαίξπηρ στο θέατρο Αμιράλ. Ο Βαγγέλης Λειβαδάς με είχε βάλει σε ένα καμαρίνι μεγάλο που υπήρχε ένας μεγάλος καθρέφτης 
και γύρω από αυτόν έμπαζε πάρα πολύ κρύο. Ρώτησα λοιπόν "Μα τι γίνεται και μπαίνει τόσο κρύο από τον καθρέφτη"; και μου απαντήσανε "Ο χώρος εδώ ήτανε η έξοδος κινδύνου και
την έχουμε κλείσει". Πάω λοιπόν στον υπεύθυνο του θεάτρου και του λέω "Έχετε κλείσει την έξοδο κινδύνου. Εγώ ξέρετε είμαι και υπεύθυνος του σωματείου ηθοποιών και πρέπει
να το καταργήσετε αυτό το χώρο από καμαρίνι και να ανοίξετε την έξοδο κινδύνου η οποία υποχρεωτικά πρέπει να υπάρχει". Μου απάντησαν πως δεν θα την ανοίξουν, γίνεται ένας φοβερός καυγάς, 
και την επόμενη μέρα παίρνω μια βαριοπούλα από το σπίτι μου, τα σπάω όλα και ανοίγω την έξοδο κινδύνου που οδηγούσε στο πίσω κτίριο για να βγείς στον δρόμο!
 
Και πως αντέδρασε μετά ο επιχειρηματίας; 
 
Θύμωσε. Με απειλούσε οτι θα με πάει στην αστυνομία και εγώ του απάντησα "Κοίταξε, αν με πας στην αστυνομία εσένα θα πιάσουν γιατί έκλεισες την έξοδο κινδύνου και την έκανες καμαρίνι".
Εγώ λοιπόν ως υπεύθυνος πολίτης και υπεύθυνος ηθοποιός για τους άλλους ηθοποιούς, απαίτησα και πέτυχα και δεν υπήρξε πια καμαρίνι εκεί. Θα σου πω και κάτι άλλο. 
Πρωτοέπαιξα στο θέατρο Κάβα στο θίασο των Χατζίσκου - Νικηφοράκη. Οι τοίχοι του καμαρινιού στο οποίο ήμουνα έσταζαν υγρασία και μαζεύαμε το νερό. 
Έπειτα στις περιοδείες πηγαίναμε σε καμαρίνια που είχαν αντί για τουαλέτα κουβά τον οποίο μετέφερε ο ένας στον άλλον. Σαν να ζούσαμε σε μιαν άλλη εποχή. 
Τώρα πια πέρα από τα υπέροχα καμαρίνια του Εθνικού Θεάτρου που είπα πριν και στα καινούρια θέατρα φτιάχνουν κάπως καλύτερα καμαρίνια.
 
spyros bibilas 2 texnes plus
 
Πες μου όμως και για όμορφες αναμνήσεις που έχεις ζήσει με συναδέλφους σου στα καμαρίνια.
 
Στα καμαρίνια του θεάτρου Μουσούρη έχω περάσει πολύ ωραία. Ο Χρήστος Σιμαρδάνης έπλεκε, εγώ έγραφα, ζωγραφίζαμε. 
Στο θέατρο Αθηνά με την Μαρία Καβογιάννη και την Κατερίνα Πετούση παίζαμε μπιρίμπα μέχρι να βγούμε στη σκηνή.
Θυμάμαι τις αυλές που είχαν τα μεγάλα καλοκαιρινά θέατρα Πάρκ και Αθήναιον. Εκεί διασκεδάζαμε όλοι μαζί. Μη μου πείτε μόνο να φέρω οικοσκευή από το σπίτι μου.
Έχω δει τη Νένα Χρονοπούλου να μεταφέρει με φορτηγάκι οικοσκευές, στο θέατρο Μινώα. Έφερε μικρό ψυγειάκι, μικρό φούρνο, τα πάντα! Γιατί είπε "Να μην κάνουμε και κανένα αυγό"; (γελάμε) 
  
Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχεις δει;
 
Νομίζω πως τα καλύτερα καμαρίνια του ελληνικού θεάτρου είναι στο θέατρο Κάππα. Με την ανακαίνιση αγόρασαν το πίσω οικόπεδο και φτιάξανε γύρω από τα καμαρίνια ένα σαλόνι. 
Πηγαίνω πολύ συχνά και επισκέπτομαι τον Σπύρο Παπαδόπουλο και εκεί είναι μαζεμένος όλος ο θίασος στους αναπαυτικούς καναπέδες και τρώνε γλυκά. Είναι σαν γιορτή.
Μακάρι να υπήρχαν χώροι σε όλα τα θέατρα να το έκαναν έτσι.
 
Φέτος σε συναντάμε στην παράσταση "Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες" η οποία σκίζει εδώ και τέσσερις μήνες που παρουσιάζετε στο θέατρο Βέμπο.
 
Για εμένα είναι μια ευτυχής συγκυρία, γιατί είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι με τον Μιχάλη (Ρέππα) και τον Θανάση (Παπαθανασίου). 
Παρότι γνωριζόμαστε σχεδον σαράντα χρόνια, πρώτη φορά δουλέψαμε μαζί και είχαμε μια πολύ ωραία χημεία και νομίζω θα ακολουθήσουν και άλλα πράγματα. Και οι ίδιοι δεν περίμεναν
οτι ο ρόλος μου θα έχει τέτοια λάμψη μέσα στην παράσταση. Εγώ παίρνω τους ρόλους και αισθάνομαι οτι τους κάνω διαμάντια. Ακόμη και αν μου δώσουν τον πιο μικρό ρόλο του έργου, είμαι πολυ
περήφανος ηθοποιός για αυτό. Έχω καταφέρει να μην ξεχνάνε οι θεατές ακόμη και το πέρασμα. Εδώ φυσικά δεν πρόκειται περί περάσματος αλλά για έναν ρόλο που δεν ήταν πρωταγωνιστικός στο έργο αλλά έγινε.
Την στιγμή που φεύγουν οι θεατές και θυμούνται αυτό το ρόλο, είναι σαν να έγινε πρωταγωνιστικός ο ρόλος. 
Έχω παιξει σε παραστάσεις που οι ρόλοι ήταν πολύ μικροί και μετά από χρόνια μου μιλάνε οι θεατές για εκείνο τον πολύ μικρό ρόλο. Αυτό δείχνει οτι είμαι ένας
αρκετά σημαντικός ηθοποιός που μπορεί να κάνει τον μικρό ρόλο, μεγάλο. Και αυτό πρέπει να είναι η έννοια όλων των ηθοποιών.
Για αυτό και οι παραστάσεις είναι ωραίες όταν μεγάλοι ηθοποιοί παίζουν τους μικρούς ρόλους. 
 
makrykostaioi texnes plus
 
"Δεν είμαι καθόλου μετριόφρων ηθοποιός. Ξέρω οτι έχω πολύ μεγάλη αξία και ξέρω οτι θυμίζω τους παλιούς ηθοποιούς που ήταν ευέλεικτοι και παίζαν όλα τα ειδη θεατρου με την ιδια ακριβως ποιότητα και την ιδια επιτυχία."
Από την 40χρονη plus πορεία σου στο θέατρο ποιές στιγμές σου έχουν μείνει χαραγμένες;
 
Η σημαντικότερη στιγμή της καριέρας μου είναι στην αρχή όταν έπαιζα την Κασσάνδρα στον "Αγαμέμνωνα". Παίξαμε στα Μεστά, ένα μικρό χωριό της Χίου που δεν ήταν ακόμη τότε τουριστικός προορισμός. 
Μαζεύτηκε όλο το χωριό όρθιο στην κεντρική πλατεία. Την στιγμή που η Κασσάνδρα έριχνε τις κατάρες όλος ο κόσμος έφυγε τρία μέτρα πίσω φοβούμενος και όταν τελείωσε η παράσταση είχαν γυρίσει όλοι προς τον ουρανό και έλεγαν "Σε ευχαριστώ Θεέ μου που μας αξίωσες να δούμε αυτό" γιατί δεν είχαν ξαναδεί θέατρο!
Ένιωσαν ο,τι ήταν η μεγαλύτερη στιγμή της ζωής τους, και μετά από αυτό παρέμεινε και για μένα σημαντική στιγμή στη ζωή μου.
Ο ρόλος όμως που θα τον αγαπάω για πάντα ήταν το "Παγκάκι". Με συγκινεί πολύ όταν το λέω. Για μένα ήταν ορόσημο στη ζωή μου και στο θέατρο.
Νομίζω πως έδωσα μια απάντηση σε κάποιους που προσπάθησαν να με τυποποιήσουν σε ρόλους του μπροτέσκ, του αστείου, του gay, του γέρου. Ενώ είχα παίξει πολλούς δραματικούς ρόλους στο παρελθόν το είχαν ξεχάσει και εγώ είπα θα σας δείξω τώρα οτι μπορώ να τα κάνω ολα. Με το παγκάκι λοιπόν τους έδειξα στη μούρη ο,τι έναν ηθοποιό δεν πρέπει να τον βλέπουν μονοσήμαντα. 
Με αυτόν τον πολύ τραγικό ρολο και πολύ ανθρωπινο ρόλο ερχόντουσαν και με ρωτάγανε "Μα είσαι ο ίδιος ηθοποιός που παίζει στο Κωνσταντίνου και Ελένης;" Δεν μπορούσαν να το πιστέψουν!
 
 
Τώρα συναντιόμαστε μετά την κηδεία του Αριστοτέλη Αποσκίτη, σε λίγο θα παίξεις σε διπλή παράσταση, μετά θα βγεις για βράδυ. Πόση ενέργεια απαιτείται γι' αυτό το πρόγραμμα;
 
Μου λένε: "Πως είναι δυνατόν το πρωί να είσαι σε μια κηδεία και το βράδυ σε ένα πάρτι"; Εμένα αυτή είναι η ζωή μου. Υπάρχουν όλα μέσα στη ζωη μας και εγώ τα γεύομαι όλα. 
Κουράζομαι αλλά δεν απογοητεύομαι. Και μάλιστα επειδή κουράζομαι αυτό μου δίνει κουράγιο και ξεπερνάω τα προβλήματα. Είμαι πολύ περίεργος άνθρωπος. 
Για παράδειγμα ψιλοαρρωσταίνω και λέω το πρωί θα είμαι καλά. Και είμαι. Θυμάμαι σε μια πρεμιέρα στην Επίδαυρο που στη γενική δοκιμή είχα σαράντα πυρετό και δεν πήγα.
Και είπα θα κάτσω στο κρεββάτι, θα κουκουλωθώ και το πρωί θα πάω και για μπάνιο. Και πήγα για μπάνιο! Η καλή μου ενέργεια, η θετική σκέψη. Δεν κάνω τον έξυπνο είναι θέμα το έχω παρατηρήσει.
 
Σε ενοχλούν οι κριτικές οι τα σχόλια του τύπου "Ο Μπιμπίλας δεν αφήνει κηδεία για κηδεία;"
 
Αυτό ήταν πολύ χυδαίο και από τα πιο γελοία που γράφτηκαν για εμένα. Πολλά πράγματα μ' έχουν ενοχλήσει και έχω απαντήσει ευθέως. Αν με ενοχλήσει κάτι πολύ παίρνω απευθείας αυτόν που το έχει γράψει και του το λέω.
Πλέον με τα social media μπορούμε και μόνοι μας να απαντάμε. Παλιά ψάχναμε να δούμε που θα δώσουμε την απάντηση. Παλιότερα όταν είχε πει κάτι ο Βαγγέλης Περρής βρηκα το τηλεφωνο του και του ειπα "Πριν πεις αυτά που λες για μένα καλύτερα να με γνωρίσεις από κοντά". Δεν μπορείς να λες διάφορες βλακείες επειδή βλέπεις ένα άνθρωπο να φοράει κίτρινο και κόκκινο παντελόνι. Μπορεί να είναι ένας απόλυτα σοβαρός ανθρωπος που γουστάρει να φοράει κόκκινο και κίτρινο παντελόνι.
 
Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με τα συνδικαλιστικά;
 
Στα συνδικαλιστικά ανακατεύτηκα από πολύ νωρίς, γύρω στα 25 και πάντα εκλεγόμουνα σε διοικητικά συμβούλια. Μια εποχή μάλιστα, μέχρι πριν έξι χρόνια, φαντάσου ήμουν στο ΔΣ έξι διαφορετικών οργανισμών ταυτόχρονα. 
Από πολύ μικρό παιδάκι μου άρεσε να ειμαι εκπρόσωπος. Στο δημοτικό ήμουν πρόεδρος της τάξης, στο γυμνάσιο πρόεδρος της τάξης και του σχολείου. Μου άρεσε απο μανία της εξυπηρέτησης.
Μου άρεσε πάντα να λύνω τα προβλήματα των άλλων. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ γιατί σπούδασα νομικά. Η νομική μου διάσταση με βοήθησε να μη φοβάμαι τα προβλήματα και να τα επιλύω.
Γιατί οι ηθοποιοί είναι πλάσματα φοβισμένα. Φοβούνται την γραφειοκρατία και το να μπλέξουν με τις δημόσιες υπηρεσίες.
Εγώ συνδυάζω έναν ευαίσθητο και ρομαντικό άνθρωπο,ο οποίος ταυτόχρονα είναι πολύ πρακτικός.
 
Εδώ και 14 χρόνια εκλέγεσαι πρόεδρος του ΤΑΣΕΗ. H βοήθεια που προσφέρετε σε καλλιτέχνες είναι γνωστή και διαρκής. Τι σχέδια έχετε προγραμματίσει;
 
Επειδή δεν έχω δικά μου προβλήματα, έχω πάρει τη συνταξή μου, δεν είμαι ένας άνθρωπος που μαζεύει λεφτά, μ' αυτά που έχω περνάω πάρα πολύ ωραία, ούτε θέλω να αφήσω πίσω μου λεφτά. Θέλω όμως να περνάω πολύ καλά και να ταξιδεύω πολύ. Θέλω την υπόλοιπη ζωή μου να την αφιερώσω στους ηθοποιούς και αυτό το δείχνω με τις πράξεις μου. Θα πραγματοποιηθεί η δεύτερη έκθεση ηθοποιών ζωγραφικής, ρούχων, και βιβλίου. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί ο κόσμος δεν ξέρει ο,τι οι ηθοποιοί γράφουν τόσα πολλά βιβλία. Θα γίνει στη Δημοτική Πινακοθήκη του Πειραιά προς το Πάσχα. το καλοκαίρι θα κάνουμε μια συναυλία με πολλούς ηθοποιούς στο θέατρο Βεάκειο. Καθιερώνουμε πια το ημερολόγιο ως μια προσφορά στον πολιτισμό, γιατί αυτά τα ημερολόγια θα μείνουν στην ιστορία ως ημερολόγια - λευκώματα. Κάθε χρόνο θα έχουμε ένα διαφορετικό θέμα. Φέτος ήταν οι ηθοποιοί εν ζωή που έχουν περάσει τα 85 έτη και οι μεγάλες θεατρικές οικογένειες. Η επόμενη χρονιά θα αφιερωθεί στις γυναίκες ηθοποιούς που ήταν πρωθιέρειες στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στις γυναίκες ηθοποιούς που πήραν μέρος σε ελληνικά και διεθνή καλλιστεία, και στους ηθοποιούς που διακρίθηκαν στο Hollywood. Το μεθεπόμενο που θέλει και πολύ περισσότερη δουλειά θα είναι όλοι οι εταιρικοί θίασοι που ξεκίνησαν από τη στιγμή που δημιουργήθηκε ο εταιρισμός. Αφορά εργάτες ηθοποιούς μη πρωταγωνιστές και θέλουμε να κάνουμε ένα αφιέρωμα σε αυτούς.      
 
 spyros bibilas 3 texnes plus
 
Στο τελευταίο Διοικητικό Συμβούλιο πήρατε την απόφαση να στηρίξετε τον ηθοποιό Γιώργο Καρκά, ο οποίος βρίσκεται ακόμα στη φυλακή...
 
Κοίταξε να δεις εδώ έχουμε μια απίστευτα ομοφοβική ιστορία, η οποία βασίστηκε σε μια καταγγελία ενός ανθρώπου εις βάρος ενός άλλου που τυγχάνει να είναι ηθοποιός. Εμείς πρέπει να στηρίξουμε τον συνάδελφο και φίλος μας. Εμένα είναι και προσωπικός μου φίλος. Στην Ελλάδα δεν είχε περάσει από τη Βουλή το τεκμήριο αθωότητας, το οποίο είναι νόμος της Ενωμένης Ευρώπης υποχρεωτικά. Μάλιστα θα πληρωθεί και πρόστιμο από τη χώρα μας που ψηφίστηκε με τόση καθυστέρηση. Ψηφίστηκε μέσα από αυτή τη γενική κατακραυγή του κόσμου και από τον αγώνα που έκανα και εγώ προσωπικά, να μαζευτούν πάρα πολλές υπογραφές από ηθοποιούς και συμμετείχαν και πάρα πολλοί πρωταγωνιστές και τους ευγνωμονώ για αυτό. Κάναμε ένα υπόμνημα το οποίο έφτασε μέχρι και τη βουλή και πιθανόν να ήταν και ο μοχλός ώστε να περάσει αυτό το νομοσχέδιο. Ελπίζω πως μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο θα αφεθεί ελεύθερος γιατί δεν υπάρχουν αποδεικτικα στοιχεία οτι το έκανε και βασίζεται η εισαγγελική έκθεση αποκλειστικά και μόνο πάνω στις καταγγελίες του μυνητή. Δεν νοείται σε δημοκρατία από μια απλή καταγγελία να μπαίνει κάποιος στην φυλακή. Και εδώ δεν υπάρχει καμία απόδειξη ούτε καν ένδειξη.
 
Τον επισκέπτεσαι στη φυλακή, σε τι ψυχολογικη κατάσταση βρίσκεται;
 
Τον επισκέπτονται πολλοί ηθοποιοί, εγώ ως πρόεδρος του Ταμείου Ηθοποιών έχω ειδική άδεια και τον επισκέπτομαι δύο φορές την εβδομάδα. Προσπαθώ να τον εμψυχώνω όπως και οι δικοί του. Είναι σε μια πολύ μαχητική στάση για το τι θα κάνει μετά. Έχει πάρει αποφάσεις για τη ζωή του που νομίζω θα του κάνουν καλό. όντως είχε μπλέξει με τις ουσίες και αυτό δεν ήταν καλό για την ζωή του. Ήδη έχει πρόταση από θέατρο μόλις αποφυλακιστεί να παίξει. Επίσης θα κινηθεί νομικά προς όλους όσους έγραψαν για αυτόν απίστευτες χυδαιότητες. Γιατί και ο έντυπος τύπος θα πρέπει να προσέχει πάρα πολύ καλά τι γράφει. Και να μην παρουσιάζει τους ανθρώπους ακριβώς όπως δεν είναι. Δεν μπορεί να παίρνεις έναν άνθρωπο και να γράφεις σε πηχαίους τίτλους "Ο δράκος των ταξιτζήδων", "Ο τρόμος στις πιάτσες των ταξί". Αυτά όλα πρέπει να πληρωθούν. Πως κυνήγησα εγώ τον κύριο Λιάγκα για το μικρό του ατόπημα; Eδώ πρόκειται περί μεγάλου ατοπήματος και πρέπει να διωχθούν άνθρωποι για να βάλουν μυαλό οι υπόλοιποι.   
 
mpimpilas karkas  
 
"Δεν μπορεί να παίρνεις έναν άνθρωπο και να γράφεις σε πηχαίους τίτλους «Ο δράκος των ταξιτζήδων»."
 
 
Πώς ολοκληρώθηκε η υπόθεση με τον Γιώργο Λιάγκα; 
 
Ο κύριος Λιάγκας έδωσε χρήματα. Εγώ απαίτησα να πάμε εξωδικαστικά, αφού το ήθελε, γιατί αν πηγαίναμε δικαστικά θα κρατούσε πέντε χρόνια. Οπότε ο κύριος Λιάγκας προτίμησε να δώσει λεφτά, τα οποία δεν τα πήρα για τον εαυτό μου αλλά τα χάρισα στο ΤΑΣΕΗ. Απευθείας χωρίς να περάσουν από μένα τα έδωσε ως χορηγία στο ΤΑΣΕΗ. Εγώ έδωσα ένα μεγάλο μήνυμα οτι προσέχετε τι λέτε η αν λέτε κάτι που δεν έχει υπόσταση θα το πληρώνετε. Πάνω σε αυτό ο Γιώργος Καρκάς θα δικαιωθεί και θα ζητήσει αυτό που πρέπει ώστε πια η Ελλάδα να γίνει λίγο καλύτερη. Στόχος μας είναι η πατρίδα μας να γίνει λίγο καλύτερη, όχι να πηγαίνουμε όλοι στον πάτο.
 
 
Την Πέμπτη 21/2 και ώρα 17:00 στο θέατρο Ριάλτο / Αλέκος Αλεξανδράκης, Κυψέλης 54 θα δοθεί συνέντευξη τύπου με στόχο τη στήριξη στον Γιώργο Καρκά με την παρουσία της οικογένειας του, πολλών ηθοποιών και δημόσιους φορείς. "Ζητούμε τον πειθαρχικό έλεγχο των δικαστικών λειτουργών που εμφορούνται από ρατσισμό και την αποφυλάκιση του προκειμένου να έχει μια δίκαιη δίκη."
 
 
Ο Σπύρος Μπιμπίλας συμμετέχει στην παράσταση "Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες" στο θέατρο Βέμπο δίπλα στους Γιάννη Ζουγανέλη, Γιάννη Τσιμιτσέλη, Αλέξανδρο Αντωνόπουλο, Κατερίνα Ζαρίφη κ.α. 
 
Από το ΤΑΕΣΗ κυκλοφόρησε το Ημερολόγιο - Λεύκωμα 2019 που σκοπό έχει να βοηθήσει ανήμπορους ηθοποιούς και μπορείτε να το προμηθευτείτε σε πολλά ταμεία θεάτρου μεταξύ άλλων: Άλκμήνη, Vault, Κάππα, Τόπος Αλλού, Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, Βέμπο, Studio Κυψέλης, Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη, Θέατρο του Νέου Κόσμου. Από το γραφείο του ταμείου τηλέφωνο 210 3820718 θα πάρετε και περισσότερες πληροφορίες.
 
 
 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη και τον Δημήτρη Χαλιώτη

 Μερικές παρουσίες είναι τόσο έντονες που μένουν ανεξίτηλες στο χρόνο. Άνθρωποι που περνούν και αφήνουν το στίγμα τους. Ο Μηνάς Χατζησάββας έφυγε ξαφνικά από κοντά μας στις 30 Νοεμβρίου του 2015, όμως είναι ακόμη εδώ. Στις κουβέντες μας, στις αναμνήσεις μας, στις παραστάσεις στις οποίες μας μάγεψε με τις ερμηνείες του, στις επαναλήψεις τηλεοπτικών σειρών, στις ταινίες και φυσικά στο θέατρο που αγάπησε με πάθος. Στο φυσικό του χώρο, όπου πάντα ήταν παρών. Από το φουαγιέ του πιο μικρού θεάτρου της πόλης, όπου παρευρισκόταν για να εμψυχώσει ένα νέο συνάδελφό του, μέχρι την Επίδαυρο, όπου αναμετριόταν με τους αρχαίους τραγικούς. Εκεί τον Ιούλιο, στη «Λυσιστράτη» του Μαρμαρινού, ο θίασος έκανε πρόποση στον ξάστερο αργολικό ουρανό «Για τον Μηνά!»

Για τον Μηνά λοιπόν μίλησαν στο texnes-plus αγαπημένοι φίλοι και συνάδελφοι και όλοι είχαν έναν κοινό παρονομαστή, τα μάτια και την παιδικότητά του.

kampeti-xazisavas κρίμα που είναι πόρνη ανοιχτό θέατρο.jpg

"Κρίμα που είναι πόρνη" Μηνάς Χατζησάβας και Καρυοφυλλιά Καραμπέτη 

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη 

 Ένας χρόνος χωρίς τον Μηνά. Γράφω τη φράση. Τη βλέπω γραμμένη. Ξέρω το νόημά της. Δεν την κατανοώ.  Δεν μπορώ να δεχτώ τον θάνατο. Πώς γίνεται ο πιο ζωντανός άνθρωπος, ο πιο τρυφερός, ο πιο αληθινός, να μην είναι κάπου εδώ γύρω. Η μνήμη τον διατηρεί ολοζώντανο. Το γέλιο του, τα μάτια του, η φωνή του, η πιο εκφραστική φωνή που άκουσες ποτέ. Η λογική δεν μπορεί να δεχτεί την απώλεια. Να την ονομάσει οριστική. Ο παρατατικός είναι αδιανόητος.

Ο Μηνάς δεν χωράει σε λόγια. Καμιά λέξη δεν μπορεί να εκφράσει την ομορφιά τής  ψυχής του, την ευγένεια, την εντιμότητα, το πάθος, την αθωότητα, τη γενναιοδωρία, την  ακεραιότητά του. Όσοι είχαν την ευλογία να τον γνωρίσουν, ξέρουν τι λέω. Ο Μηνάς φάρδαινε τις λέξεις, τους έδινε άλλο νόημα, άλλη αξία. Λίγη ώρα μαζί του και γινόσουν καλύτερος άνθρωπος.

Τι να πρωτοθυμηθώ από τον Μηνά. Την παιδικότητά του, τα αστεία του και τα πειράγματά του, τις ατέλειωτες συζητήσεις μας, την οργή του για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, το νοιάξιμό του για τα ανθρώπινα, την αγάπη του για την τέχνη, για ό,τι πιο αντισυμβατικό, καινούργιο και πρωτοποριακό, το πώς υπήρχε πάνω στη σκηνή, πόσο εξαίσια χειριζόταν τον λόγο,  πόσο βαθιά σού άνοιγε την ψυχή του όταν έπαιζες μαζί του... Όλα ήταν εύκολα δίπλα του, αδιαπραγμάτευτα, όλα με εμπιστοσύνη και αγάπη. Θήτευα στο πλάι του. Μου μάθαινε να παίζω. Όχι με διδαχές και οδηγίες, αλλά με ολόκληρο το είναι του. Βλέμμα, σώμα, αίσθημα, ρυθμός• αλήθεια και ποίηση.  

Έρχονται η μια μετά την άλλη οι εικόνες του μέσα στα χρόνια, οι μορφές που δάνεισε στους ρόλους του, από την υπέροχη νεότητά του μέχρι την χρυσή του ωριμότητα. Πάω να τους απαριθμήσω έναν-έναν και βλέπω πως δεν το επιτρέπει ο περιορισμένος χώρος τού κειμένου. Κρατάω τα επίθετα: λαμπερός, χαριτωμένος, βελούδινος, γοητευτικός, βαθιά ανθρώπινος, παθιασμένος, μοναδικός, θυελλώδης, πολυδιάστατος.

Τι να πρωτοθυμηθείς από μια ολόκληρη ζωή. Δεν μπορείς να συμπυκνώσεις το μεγαλείο του μόνο σε ένα περιστατικό. Το έχω ξαναπεί, αλλά δεν μπορώ να μην το επαναλάβω. Αυτό που δείχνει περισσότερο απ' όλα τι άνθρωπος ήταν ο Μηνάς, έγινε τον Ιούνιο του 2013. Ετοιμάζαμε τον ''Αγαμέμνονα'' του Αισχύλου για μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα αναγκάστηκε να διακόψει την πρόβα λόγω έντονης αδιαθεσίας, μπήκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο και οι γιατροί τού συνέστησαν να μη δουλέψει και να κάνει εγχείρηση στην καρδιά του. Ο Μηνάς αποφάσισε να αναβάλει την επέμβαση για τρεις μήνες και να υποστεί όλη την ταλαιπωρία της περιοδείας, εξηνταπέντε παραστάσεις μέσα στο καλοκαίρι, βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια του τη ζωή. Για να μη μείνουν άνεργοι οι συνάδελφοί του. 

 

afieromaminasxatzisavas-texnes-plus10.jpg

Η Καρυοφυλιά Καραμπέτη και ο Μηνάς Χατζησάββας στον "Αγαμέμνονα" του Αισχύλου 

 

Ντίνα Μιχαηλίδη

Υπάρχουν πολλά που θα μπορούσα να μοιραστώ για τον Μηνά, όπως ότι, όταν τον πρωτοείδα ένα πρωινό στο θέατρο, σκέφτηκα πως δεν έχω ξαναδεί μεγαλύτερα και πιο καθαρά μάτια από τα δικά του. Ότι η ευγένειά του απέναντι σε όλους, μικρούς ή μεγάλους, μεγαλύτερους ή νεότερους, γνωστούς ή άσημους, ήταν μοναδική, ιδανική! Ότι το πάθος του γι’ αυτή τη δουλειά ήταν παραδειγματικό, όπως και το ήθος του. Ο Μηνάς ήταν σπάνιος. Όχι μόνο για όλα αυτά, αλλά και για κάτι ακόμα, γιατί ήταν οικογένεια. Η πιο βαθιά συγγένεια που μας δώρισε ο χώρος του θεάτρου. Ακόμα και όταν έλειψε, υπήρχε πάντα κάτι από εκείνον ολόγυρά μας. Στις φωτογραφίες, στα αντικείμενα, στις ιστορίες που διηγούμασταν. Ο Μηνάς Χατζησάββας, ιδρυτικό μέλος του Ανοιχτού Θεάτρου, έφυγε μαζί με μια ολόκληρη εποχή. Όπου και αν πήγε, ας είναι καλοτάξιδος. Έμειναν πίσω του ο άνεμος μιας αρχοντιάς που χάνεται και σβήνει, καθώς και φίλοι που δεν ξεχνούν.

 

afieromaminasxatzisavas-texnes-plus4.jpg

Ο Μηνάς Χατζησάββας με την Ντίνα Μιχαηλίδη πέρα από τις σπουδαίες τους συνεργασίες στο Ανοιχτό Θέατρο ευτύχησαν να συνεργαστούν και σε σημαντικές τηλεοπτικές σειρές. Η φωτογραφία από το "Νυκτερινό Δελτίο".

 

 Σπύρος Μπιμπίλας 

Ο Μηνάς ήταν ένας ποιητής της ζωής, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Επέλεξε να αφιερωθεί από νεαρή ακόμη ηλικία στην τέχνη και έτσι κατέκτησε την ευτυχία και έκανε πραγματικότητα το όνειρό του. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω μέσω του Γιώργου Μιχαηλίδη, που τον πίστευε παρά πολύ ως ηθοποιό και ως άνθρωπο, αμέσως μετά την επιστροφή του από το Παρίσι, τότε που με το ψευδώνυμο Πρόδρομος Σαββίδης έγραφε εξαιρετική ποίηση, βγαλμένη από τα βάθη της καρδιάς του. Με είχε συνεπάρει η αγάπη του για το θέατρο, καθώς και ο τρόπος που μελετούσε τους ρόλους, η ευαισθησία του, η ποιότητα των προσωπικών του σχέσεων στις οποίες δινόταν με γενναιοδωρία και παραφορά. Ήταν για μένα, αν και δεν μας χώριζαν πολλά χρόνια, ένα είδος καθοδηγητή. Συνεργαστήκαμε για δώδεκα ολόκληρα χρόνια στο Ανοιχτό Θέατρο του Γιώργου Μιχαηλίδη, όπου ο Μηνάς έπαιξε σημαντικούς ρόλους με μεγάλη επιτυχία.  Ταιριάζαμε πολύ στις απόψεις για τη ζωή, για το τι σημαίνει άνθρωπος. Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Είμαστε σε μόνιμη διαπραγμάτευση με το θάνατο, κανένας δεν ξέρει το τέλος, αν θα έρθει σύντομα ή όχι. Δεν πιστεύω πως υπάρχει τίποτα μετά το ταξίδι της ζωής. Η ζωή είναι ό,τι είμαστε εδώ, μετά τελεία και παύλα...» Πολλές φορές τα συζητούσαμε και συμφωνούσαμε και αναζητούσαμε τις απόψεις των άλλων, μήπως είχαν δίκιο σε κάτι. Πόσες υπέροχες ώρες έχουμε περάσει μαζί δουλεύοντας και μελετώντας… Πόσες όμορφες στιγμές έχουμε ζήσει μαζί στο θέατρο... Θυμάμαι τη σπουδαία του ερμηνεία στον «Άμλετ». Τον παρατηρούσα από το πλάι της σκηνής. Έπαιζε ακόμα και ακροδάχτυλό του. Μετουσιωνόταν. Θυμάμαι μια φορά στην παράσταση «Πολύ κακό για τίποτα» του Σαίξπηρ που υποδυόταν τον Βενέδικτο και έπαθε σεντόνι. Ζήτησε πολύ ευγενικά συγγνώμη από το κοινό και έγινε ένα μικρό διάλειμμα.

afieromaminaxatzisava-texnes-plus-polukakogiatotipota.jpg

Στην παράσταση "Πολύ κακό για το τίποτα"

 Ήταν ένας μεγαλόψυχος άνθρωπος που φρόντιζε το συνάνθρωπο και έδινε τα πάντα, ειδικά στους συνοδοιπόρους και συντρόφους του στη ζωή. Ευτύχησε και γι’ αυτό έφυγε γεμάτος, αλλά πολύ νωρίς. Μόνο για το κάπνισμα διαφωνούσαμε, τη βασική αιτία για τον πρόωρο χαμό του. Το τελευταίο βράδυ πριν φύγει ήμασταν μαζί σε στιγμές χαράς. Παρακολουθούσαμε θέατρο που τόσο λατρεύαμε... Τέλος ο θάνατός του αποτέλεσε μοχλό πίεσης για να περάσει και στην πατρίδα μας από τη δύστοκη Βουλή και την άκαμπτη ελληνική κοινωνία το σύμφωνο συμβίωσης και γι’ αυτό του χρωστάμε πολλά ευχαριστώ.  

 

 Νικαίτη Κοντούρη

«Σκηνές από ένα γάμο» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η συνεργασία των τριών μας ήταν εκπληκτική! Αυτό που κατάφεραν ο Μηνάς και η Καρυοφυλλιά, «να γεννούν τα λόγια κάθε φορά σε κάθε παράσταση», ήταν πράγματι μοναδικό! Στις πρόβες ήταν κοντά μας το μεγαλύτερο διάστημα ο φίλος Μανώλης Καζαμίας. Έστελνε το υλικό που τραβούσε στο μεταφραστή Ζαννή Ψάλτη στη Σουηδία και έτσι η όλη διαδικασία κατέληξε σε ένα documentary  film.

Ο Μηνάς σκορπούσε χαρά σε κάθε πρόβα. Και μετά ρωτούσε επίμονα: «Πώς ήμουν; Πώς ήμουν;» Οι συναντήσεις μαζί του, είτε προσωπικές είτε επαγγελματικές, ήταν ένα γλέντι. Γλεντούσαμε ακόμα και με τις διαφωνίες μας, τους τσακωμούς μας, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μας. Του συγχωρούσες τα πάντα. Ανέβαινε στη σκηνή και σου έπαιρνε την ψυχή. Καθόταν στο τραπέζι και η ευωχία δεν έλεγε να τελειώσει... Τον αγαπώ και μου λείπει.

 

afieromaxatzisava-texnes-plus.jpg

Με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στην παράσταση "Σκηνές από ένα γάμο" 

 

 

 

Γιάννης Μπέζος 

Η καθαρή ματιά. Η θερμή χειραψία. Το πηγαίο γέλιο. Η μόνιμη απορία στα μάτια. Η αγάπη για το καλό φαγητό. Ο σπάνιος επαγγελματισμός και η αφοσίωση στο αντικείμενό του. Ο Χατζησάββας  δεν ήταν απλά ένας σπουδαίος ηθοποιός. Πάνω απ' όλα ήταν ένας ταλαντούχος άνθρωπος. Ένας υπέροχος συνδυασμός σκέψης και αισθήματος. Ένα παράδειγμα!!

 

 

 Κόρα Καρβούνη

Ο Μήνας μου στάθηκε σαν πατέρας από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα με τον Κώστα στην παράσταση «Συρανό ντε Μπερζεράκ», στην οποία παίζαμε όλοι μαζί το 2003 στην Πάτρα. Από τότε είχα την ευτυχία να δουλέψω μαζί του πολλές φορές και να υποδυθώ όντως την κόρη του... Ήταν κυριολεκτικά ένα παιδί! Ένας βαθιά γενναιόδωρος και ειλικρινά καλός άνθρωπος, γεγονός που, πέραν του ταλέντου του, τον κατέστησε ένα μεγάλο ηθοποιό. Δεν ξεχνώ ποτέ πόσο με φρόντισε και με βοήθησε εκτός και εντός σκηνής. Έζησα πολλά μαζί του και δεν ξέρω τι να πρωτοπώ... Επιλέγω να σας μεταφέρω κάτι πιο αστείο. Ο Μήνας λάτρευε το φαγητό και ήταν σε μόνιμη δίαιτα! Στα γυρίσματα, αφού έτρωγε το προσωπικό ειδικό του γεύμα, ερχόταν πάντα από πάνω μου και τελικά έτρωγε και το δικό μου, έτσι απλά για να δοκιμάσει λίγο! Ή στις πρόβες έφερνε καθημερινά κρουασανάκια γεμιστά με κρέμα λεμόνι από τα οποία δεν έπρεπε να φάει. Γι’ αυτό με έβαζε να τρώω μπροστά του πεντέξι! Όταν έμαθα για το χαμό του, θυμήθηκα το συγκλονιστικό του φινάλε στον «Συρανό», που «πέθαινε» λέγοντας «τα φτερά μου», και τον φαντάστηκα σαν έναν πραγματικό άγγελο.

 

Εικόνα 3 Κείμενο Κόρας Καρβούνη (1).jpg

Ο Μηνάς Χατζησάββας ως "Συρανό" με την Πέγκυ Σταθακοπούλου 

afieromaminaxatzisava-texnes-plus.jpg

Από την παράσταση «Μαρά/Σαντ» στη φωτογραφία ο Κώστας Βασαρδάνης, η Κόρα Καρβούνη και ο Μηνάς Χατζησάββας 

 

afieromaminaxatzisava-texnes-plus2.jpg

 

Δημήτρης Πασσάς

Γενναιόδωρος, χαρισματικός, νέος, πιο νέος από τους νέους, με οξεία ευαισθησία και αντίληψη. Οι φάπες που έριχνε για να σε χαιρετήσει, το γέλιο και τα μάτια του θα μείνουν αξέχαστα σε όσους συναντήθηκαν μαζί του, έστω και για λίγο. Πρώτη φορά γνώρισα αυτόν το μοναδικό ηθοποιό, συνάδελφο και άνθρωπο το 2009 στις πρόβες του «Μαρά/Σαντ» της Έφης Θεοδώρου. Ακόμη θυμάμαι τη φωνή του στους μονολόγους του Σαντ. Από εκεί και η φωτογραφία – την κοιτάζω και σκέφτομαι: μπες με ειλικρίνεια και κόπο στη στιγμή για να την κάνεις μνήμη.

 

 

 

afieromaminaxatzisava-texnes-plus3.jpg

Δημήτρης Πασσάς και Μηνάς Χατζησάββας στις πρόβες του «Μαρά/Σαντ»

 

 

 

 

 

250x300 knives

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Στο πλαίσιο της έναρξης του 3ου Διεθνούς Φεστιβάλ Εκκλησιαστικού Οργάνου την Δευτέρα 19 Αυγούστου στην Άνω Σύρο, σας παρουσιάζουμε το τηλεοπτικό spot με πρωταγωνίστρια την νεαρή πετυχημένη ηθοποιό Εύη Δαέλη- με καταγωγή από την Σύρο - γνωστή από τη συμμέτοχη της σε πολλές τηλεοπτικές και κινηματογραφικέςδουλειές («Ευτυχισμένοι μαζί» - Mega, «Έλα στην Θέση μου» - Alphaκλπ).

To σποτ γυρίστηκε στα στενά της Άνω Σύρου από τον Γιάννη Μανούσο πάνω σε μια δική του ιδέα.

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία