Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
4 τελευταίες παραστάσεις στον Προαύλιο Χώρο του Ασύλου Ανιάτων στην Κυψέλη από τις 9 έως τις 12 Σεπτεμβρίου και συνέχεια παραστάσεων στις 14 Οκτωβρίου στο Λονδίνο στο University of Roehampton με αγγλικούς υπέρτιτλους.
 
Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού. Μια παράσταση site-specific που βασίζεται σε δεκαετή έρευνα πάνω σε πραγματικά γεγονότα και χρησιμοποιεί τη συγγραφική φόρμα της μυθοπλασίας και του αστυνομικού θρίλερ για να εξιστορήσει τα ευρήματά της. Μια σειρά από φόνους στο σήμερα οι οποίοι ερμηνεύονται αποκλειστικά με το βλέμμα στραμμένο στο παρελθόν, καθώς όλα τα στοιχεία για την εξιχνίασή τους βρίσκονται εκεί. 
 
Η ιστορία του έργου βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που χάραξαν την αθέατη πλευρά της καλλιτεχνικής Αθήνας του 1910 και τα οποία έρχονται στο φως ως αποτέλεσμα δεκαετούς έρευνας σε ιστορικά αρχεία, δημοσιεύματα της εποχής και πλειστηριασμούς παλαιών βιβλίων.  
 
Γεγονότα όπως η μνημειώδης αυτοκτονία του έφιππου ποιητή Περικλή Γιαννόπουλου στη θάλασσα του Σκαραμαγκά για τα μάτια της μποέμισσας ζωγράφου Σοφίας Λασκαρίδου και η τελετουργική σχέση της αυτοχειρίας του με τον συγγραφέα Πλάτωνα Ροδοκανάκη, τη μυστηριώδη μεσαιωνική προέλευση της οικογένειάς του και τους κωδικοποιημένους αποκρυφιστικούς συμβολισμούς που εντοπίζονται στα γραπτά του - τα οποία υπέγραφε ζωγραφίζοντας έναν λαγό (!).
 
Site-specific
Η επιλογή των χώρων που πραγματοποιείται η παράσταση σχετίζονται ιστορικά με τη παράξενη και ξακουστή Οικογένεια Ροδοκανάκη: 
- το Άσυλο Ανιάτων αποτελεί την τελευταία αθηναϊκή οικία της οικογένειας Ροδοκανάκη έως και το 1901, χρονιά όπου το οίκημα της Αγίας Ζώνης θα περάσει στα χέρια του Ασύλου
- το Λονδίνο είναι ο τόπος όπου έζησε ο Κωνσταντίνος Ροδοκανάκης (1635 – 1685) και εργάστηκε ως ποιητής, αλχημιστής και προσωπικός γιατρός του Βασιλιά της Αγγλίας Καρόλου Β’, συνεισφέροντας και στην ανακάλυψη του φαρμάκου ενάντια στην Πανούκλα
 
Η παράσταση πραγματοποιείται 100 χρόνια από τον θάνατο του Πλάτωνα Ροδοκανάκη, με την ευγενική παραχώρηση του προαύλιου χώρου από το Άσυλο Ανιάτων και την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
 
Σκηνοθεσία - Κίνηση: Ιόλη Ανδρεάδη
Κείμενο: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης 
Έρευνα: Άρης Ασπρούλης
Σκηνογραφία - Κοστούμια: Πηνελόπη Ασλάνογλου
Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση
Μουσική Επιμέλεια: Αλέξανδρος Γκόνης
Επιμέλεια Έκθεσης: Ίρις Κρητικού
Φωτογραφίες Παράστασης: Σταύρος Χαμπάκης
Φωτογραφίες Promo: Θάνος Χόνδρος
Video Trailer: Μιχαήλ Μαυρομούστακος
Βοηθός Σκηνοθέτη:  Νατάσα Πετροπούλου
Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης
Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου 1+1 = 1
 
Παίζουν: Ρούλα Πατεράκη, Δέσποινα Σαραφείδου (Βραβείο Ερμηνείας Κάρολος Κουν 2018), Κώστας Νικούλι.
 
Παραστάσεις στον Προαύλιο χώρο του Ασύλου Ανιάτων (Αγίας Ζώνης 39, Κυψέλη)
 
9, 10, 11 & 12 Σεπτεμβρίου στις 20.00
 
Διάρκεια παράστασης 120 λεπτά
 
Εισιτήρια: 13 ευρώ γενική είσοδος / 10 ευρώ μειωμένο 
 
Λόγω της περιορισμένης χωρητικότητας για την παρακολούθηση της παράστασης 
απαιτείται τηλεφωνική κράτηση στο 694.634.9344
 
Παράλληλα, με αφορμή την παράσταση, στον χώρο του Ασύλου Ανιάτων παρουσιάζεται ομαδική εικαστική έκθεση με θέμα τον Πλάτωνα Ροδοκανάκη και τίτλο «Αισθάνομαι να έχω μέσα μου κατιτί το πολύ ξανθό…» σε επιμέλεια Ίριδας Κρητικού. Στην έκθεση συμμετέχουν με έργα τους μεταξύ άλλων οι: Γιάγκος Ανδρεάδης, Νεκτάριος Αποσπόρης, Νίκος Βατόπουλος, Βασίλης Γαρυφαλλάκης, Ανδρέας Γεωργιάδης, Έλενα Κυρκιλή, Δήμητρα Λιάκουρα, Αλέξανδρος Μαγκανιώτης, Περικλής Πραβήτας, Γιώργος Τσόπανος, Άννα Χαρακτίνου, Θάνος Χόνδρος, Βιργινία Φιλιππούση και Γιώργος Φλωράκης.
 
Το έργο «Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού» κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από την Κάπα Εκδοτική.

Αντικείμενα που έχω πάντα στο καμαρίνι μου.

Ένα βαλιτσάκι με είδη μακιγιάζ, που όταν υπάρχει χώρος τα απλώνω το ένα πλάι στο άλλο, έτοιμα προς χρήση. Ένα μπουκάλι νερό, καφές, τσιγάρα, χαρτομάντηλα. Μια πετσέτα. Μια φωτογραφία του μπαμπά μου και μία της Λαμπέτη.

Το πιο ωραίο καμαρίνι που είχα ποτέ.

Το μικρό μπάνιο στο μπαρ Άνθρωπος, όπου ξεκίνησε η «Kassandra». Ο μικρός χώρος με το νιπτηράκι ήταν ανοιχτός στην αίθουσα του μπαρ. Ενόσω βαφόμουν κι έκανα λίγη προθέρμανση, κόσμος μπαινόβγαινε για την τουαλέτα ή πλησίαζε για να χαζέψει. Πολλοί ζητούσαν συγγνώμη, «Δε με πειράζει, ελάτε» έλεγα, «Εσείς θα παίξετε;» ρωτούσαν. Παραξένισμα, έκπληξη, αμηχανία, αλλά και ευχαρίστηση από την εγγύτητα ήταν απίθανη η ποικιλία των βλεμμάτων, το πώς καθρεφτιζόταν μέσα τους η αντίληψη που θέλει τον θεατή να κρατάει απόσταση από τον ηθοποιό, το πώς έσπαγε και μαλάκωνε – για μένα, ήταν ιδανική προετοιμασία, καθώς εδραιωνόταν εκ των προτέρων μια σχέση μεταξύ μας. Η «Kassandra» με τα ταξίδια της, όπως και άλλες παραστάσεις, μου χάρισαν μεγάλο φάσμα από απρόσμενα καμαρίνια. Και τώρα, στο Άσυλο Ανιάτων, θα έχουμε για καμαρίνια χώρους που γνώρισαν άλλη χρήση, όπου άλλοι άνθρωποι κινήθηκαν και έζησαν, και για λίγο θα στεγάσουν τη δική μας «αγωνία πριν από το πέναλτι».

Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Το καμαρίνι στην Cartoucherie, στο Θέατρο του Ήλιου της Μνουσκίν. Θυμάμαι το αίσθημα της απλωσιάς και της ελευθερίας που μου γέννησε. Ήταν το πρώτο ανοιχτό καμαρίνι που έβλεπα. Ένας μεγάλος χώρος με μακρείς πάγκους και τραπέζια, όπου οι πολυάριθμοι ηθοποιοί και μουσικοί κάθονταν αντικριστά και βάφονταν. Εμείς οι θεατές, μπαίνοντας στον τεράστιο χώρο της παράστασης, είχαμε τη δυνατότητα να τους βλέπουμε, αν και όχι να τους μιλάμε. Δεν ξεχνώ ακόμα τη συγκίνηση που ένιωσα στα καμαρίνια Ελλήνων ηθοποιών στο Θεατρικό μας Μουσείο, που δυστυχώς δεν υπάρχει πια.

Την πιο ωραία ανάμνηση που έχω από καμαρίνι.

Το υπαίθριο καμαρίνι όταν παίζαμε τον Πελοποννησιακό πόλεμο, με τη Ρούλα Πατεράκη, στη μικρή Επίδαυρο. Πάγκοι για να ακουμπήσουμε τα πράγματά μας, τα τζιτζίκια, τα δέντρα, μυρωδιές, αέρας. Η θέα του υπέροχου μικρού αμφιθεάτρου κι από την άλλη του γλυκύτατου κόλπου της Παλαιάς Επιδαύρου. Πενήντα άνθρωποι να ετοιμάζονται για τη σκηνή, άλλος να κάνει ασκήσεις, άλλος να καπνίζει, να διαβάζει, να μιλάει, να συγκεντρώνεται, να γελάει. Και, προτού βγούμε, να καταβρεχόμαστε με νερό.

Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνω πριν βγω από το καμαρίνι μου.

Μια γουλιά νερό και μια στιγμή σιωπής.

Η Δέσποινα Σεραφείδου πρωταγωνιστεί στο θεατρικό έργο της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη, «Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού», βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, το οποίο παρουσιάζεται στο Άσυλο Ανιάτων.Πρεμιέρα 11/5

theatroathinon

kopsekopse2

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00 στο Θέατρο Φούρνος. 

Από 23 Οκτωβρίου και για 20 μόνο παραστάσεις. 

Κλείστε πιο οικονομικά τις θέσεις σας με μόλις 5 ευρώ από το viva

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Banners 728mm x 90mm

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία