Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
2 τυχεροί θα απολαύσετε την παράσταση «Aνατόλ» τη Δευτέρα 19 Νοεμβρίου στις 21:30, και 2 τυχεροί την Τρίτη 20 Νοεμβρίου στις 21:30, στο Θέατρο Αλκμήνη  
 
Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό κάντε like στη σελίδα του texnes-plus στο facebook, comment το όνομά σας κάτω από το άρθρο και την ημέρα που προτιμάτε (π.χ Μαρία Παπαδοπούλου, Δευτέρα) και share το άρθρο στο προφίλ σας.
 
Οι νικητές θα ενημερωθούν μέσω της σελίδας μας στο facebook. Η Κλήρωση θα γίνει την Κυριακή 18 Νοεμβρίου. 
 
Οι προσκλήσεις είναι διπλές!
 
Το έργο του Άρτουρ Σνίτσλερ «Ανατόλ ή η μάχη των φύλων», γράφτηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου, όπου και παίχτηκε με τεράστια επιτυχία στη Βιέννη και στο Βερολίνο. Ο Σνίτσλερ ήταν ένας πρωτοπόρος γιατρός, θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος. Η άποψή του ήταν ότι τα δυο βασικά θέματα για τα οποία γράφει κανείς είναι ο έρωτας και ο θάνατος. Γράφει και περιγράφει σχεδόν κυνικά τον έρωτα σε όλες τις όψεις, τις απάτες, τις αυταπάτες, τα τεχνάσματα και τις παγίδες του, το πάθος και τη σκληρότητά του. Ο κεντρικός ήρωας, ο Ανατόλ,  έχει καταβολές από τον Δον Ζουάν και τον Καζανόβα, όμως είναι πολύ πιο κοντά στον καθημερινό άντρα, ο οποίος ζει καθημερινούς και εφήμερους έρωτες σε μια ατελείωτη σκυταλοδρομία πάντα διψασμένος και ανικανοποίητος. Το έργο αποτελείται από εφτά επεισόδια και έναν επίλογο –μέρος του οποίου  θα παιχτεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα – όλα παραλλαγές πάνω στο ερωτικό θέμα: αισθηματικές, ειρωνικές, μελοδραματικές, σαρκαστικές, ρεαλιστικές και φαρσικές. Ο ίδιος ο Σνίτσλερ ενσαρκώνεται από τον φίλο του Ανατόλ, τον ώριμο θυμόσοφο Μαξ, που σχολιάζει και προωθεί τα δρώμενα, παραστέκεται και παρηγορεί τους «δράστες». Οι εφτά γυναίκες που αποτελούν τα «ερωτικά αντικείμενα» του Ανατόλ, έρχονται από κάθε τάξη, επάγγελμα, ψυχικό και πνευματικό περίγυρο. Αλληλοσπαράζονται παίζοντας τον θύτη και το θύμα. Όλα αυτά βέβαια σ΄ένα παιχνίδι με πολύ έρωτα, πάθος, εύθυμη διάθεση και χαρακτήρες αληθινούς, με τους οποίους ταυτιζόμαστε και σήμερα, γιατί ο έρωτας είναι πάντα ένα διαχρονικό και βασικό στοιχείο της ζωής μας. Ο Freud άλλωστε, σε επιστολές που είχαν ανταλλάξει, αναρωτήθηκε και  έγραψε: «Πώς κατορθώσατε να αντλήσετε αυτή τη μυστηριώδη γνώση για την ανθρώπινη ψυχή, που εγώ κατάκτησα μόνο μετά από πολύμοχθη διερεύνηση του αντικειμένου και τελικά έφτασα στο σημείο να ζηλεύω τον ποιητή, που κατά τα άλλα θαυμάζω».
Ο Σνίτσλερ κατακτά, και δικαίως, τους θεατές του σήμερα, γι’ αυτό και το  έργο ξαναπαίζεται με τεράστια επιτυχία τα τελευταία 10 χρόνια στη Νέα Υόρκη, στο Βανκούβερ, στo Παρίσι και στο Βερολίνο.
 
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.30 στο θέατρο Αλκμήνη.
 
Παίζουν: Μαξ: Πέρης Μιχαηλίδης, Οι εφτά γυναίκες του έργου: Τζούλη Σούμα, Ανατόλ: Λευτέρης Βασιλάκης
 
Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Βούρος
Μετάφραση Επιλόγου: Γιάννης Καλιφατίδης
Κοστούμια: Δημήτρης Ντάσιος
Επιμέλεια σκηνικού χώρου: Γιάννης Βούρος
Φωτισμοί: Γιώργος Φρέντζος 
Επιμέλεια κίνησης: Φρόσω Κορρού
Βοηθός σκηνοθέτη: Τζωρτζίνα Κώνστα
Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Τσιρίκος
Μακιγιάζ: Βαγγέλης Θώδος                                                                                                                                                                                                                             
Κομμώσεις : Μαριάννα Λαβάζου
Φωτογραφίες: Olsi Mane
Teaser&Trailer: Άλκης Σδούγκος- ArtProductions
 
Θέατρο «Αλκμήνη», Αλκμήνης 8, Γκάζι
Τηλέφωνο: 210-3428651
Ημερομηνία έναρξης: 15/10
Διάρκεια: 90 λεπτά
Ημέρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30
Τιμές: κανονικό: 12, φοιτητικό/συνταξιούχων: 10, ανέργων: 5
 
 
Όροι και προϋποθέσεις του διαγωνισμού
 
 • Για να συμμετάσχετε στο διαγωνισμό, πρέπει να είστε σίγουροι ότι έχετε κάνει «ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ» στη σελίδα του texnes-plus στο facebook.
 
• Για να είναι έγκυρη η συμμετοχή σας, θα πρέπει να κάνετε και τα 3 βήματα σωστά!
 
• Μέσω του διαγωνισμού αναδεικνύονται νικητές από την ηλεκτρονική κλήρωση, με τη χρήση της ειδικής εφαρμογής Random Number Generator, η οποία εξασφαλίζει το τυχαίο της επιλογής και την αδυναμία παρέμβασης του ανθρώπινου παράγοντα.
 
 • Δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό έχει οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο άνω των 18 ετών και κάθε διαγωνιζόμενος συμμετέχει μόνο μία φορά.
 
 • Ο νικητής που για οποιονδήποτε λόγο δεν παρευρεθεί στην παράσταση και δεν  ενημερώσει θα έχει κυρώσεις.
• Οι νικητές θα λαμβάνουν τις προσκλήσεις τους μισή ώρα πριν από την έναρξη της παράστασης, από το ταμείο του θεάτρου.
 
  • Οι προσκλήσεις είναι ατομικές και δεν ανταλλάσσονται! Είναι απαραίτητη η ταυτότητά σας για την παραλαβή των προσκλήσεων
 
 
 
 
 

Η Τζούλη Σούμα, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο Αλκμήνη γίνεται οι επτά γυναίκες που πρωταγωνιστούν στο έργο «Ανατόλ ή Η μάχη των φύλων».

Μαζί της ο Πέρης Μιχαηλίδης και ο Λευτέρης Βασιλάκης, όλοι υπό την σκηνοθετική μπακέτα του Γιάννη Βούρου.

Ο κεντρικός ήρωας, ο Ανατόλ,  έχει καταβολές από τον Δον Ζουάν και τον Καζανόβα, όμως είναι πολύ πιο κοντά στον καθημερινό άντρα, ο οποίος ζει καθημερινούς και εφήμερους έρωτες σε μια ατελείωτη σκυταλοδρομία πάντα διψασμένος και ανικανοποίητος.

 

Οι εφτά γυναίκες που αποτελούν τα «ερωτικά αντικείμενα» του Ανατόλ, έρχονται από κάθε τάξη, επάγγελμα, ψυχικό και πνευματικό περίγυρο. Αλληλοσπαράζονται παίζοντας τον θύτη και το θύμα.

Υπό αυτή τη θεατρική συνθήκη ας ξαναγνωριστούμε με την κυρία Τζούλη Σούμα

Εφτά γυναίκες, εφτά ταυτότητες, και μια η δική σας πάμε στις 8. Πόσες «ταυτότητες» έχει η Τζούλη – Τις έχετε αποκαλύψει όλες;

Είναι αλήθεια ότι σε αυτό το έργο ο συγγραφέας μας παρουσιάζει επτά γυναίκες μιας θηλυκής, ερωτικής πινακοθήκης. Είναι επτά διαφορετικές προσωπικότητες, ψυχοσυνθέσεις. Επτά διαφορετικές ταυτότητες. Έχω πάρα πολλές, θα έλεγα, όπως και όλοι μας. Η καθεμία από τις επτά ηρωίδες έχει μια πολύπλευρη προσωπικότητα. Είναι επτά διαμάντια. Προσπαθήσαμε στις πρόβες να ανακαλύψουμε όλες τις πλευρές τους, όλες τις πτυχές τους και να αποδώσουμε με τον σκηνοθέτη, τον Γιάννη τον Βούρο και τους δυο υπέροχους συναδέλφους μου, τον Πέρη Μιχαηλίδη και τον Λευτέρη Βασιλάκη τις λάμψεις και, ενδεχομένως, τα κρυφά σημεία στις προσωπικότητες αυτών των γυναικών. Προσπαθήσαμε να τις βρούμε και να τις παρουσιάσουμε με όση περισσότερη καθαρότητα και σαφήνεια γίνεται πάνω στην σκηνή. Σε σχέση με το αν η προσωπικότητα μου έχει πολλές διαφορετικές πτυχές θα έλεγα ότι έχει πάμπολλες, όπως και όλων μας.

Ο εαυτός μας είναι πολυδιάστατος, ευτυχώς. Αυτό που φέρουμε στην σκηνή δεν είναι ο ίδιος μας ο εαυτός, αλλά αυτό που προκύπτει από εμάς, όπως έλεγε και ο υπέροχος δάσκαλος, ο Ανδρέας ο Μανωλικάκης, ο οποίος είναι ο διευθυντής του Actor Studio και είχα την τύχη να κάνω επί τρία χρόνια σεμινάρια μαζί του. Έλεγε ότι: «οι ρόλοι δεν είμαστε εμείς, οι ρόλοι είναι από εμάς».  Όπως ακριβώς στην περίπτωση που μια γυναίκα γεννάει ένα παιδί, έτσι οι ηρωίδες που υποδύομαι, σαφέστατα έχουν στοιχεία της προσωπικότητάς μου, αλλά όχι μόνο, έχουν και στοιχεία τα οποία δεν είναι δικά μου. Η σύνθεση είναι το απαραίτητο στοιχείο για να δημιουργηθεί ένας ρόλος, δηλαδή το να συνδυάσεις πράγματα από δικά σου βιώματα και να αντλήσεις από τα συστατικά στοιχεία του χαρακτήρα σου, ενώ παράλληλα να χρησιμοποιήσεις την φαντασία σου για να πλάσεις τον ήρωα. Αυτό είναι πολύ γοητευτικό. Είναι μαγικό και για τον ίδιο τον θεατή να δει πολυεπίπεδους χαρακτήρες, σύνθετες και περίπλοκες προσωπικότητες.

Πώς είναι δυνατόν ο έρωτας που περιγράφτηκε έναν αιώνα πριν να έχει σήμερα την ίδια δύναμη και να κάνει τον θεατή να ταυτίζεται. Είναι η μαεστρία του συγγραφέα ή ο έρωτας είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού;

Δεν έχει καμιά σημασία ο έρωτας πότε περιγράφεται, ακόμα και 5 αιώνες πριν. Έχει σαν θέμα πάντα την ίδια δύναμη και κάνει τον θεατή να ταυτίζεται με αυτό. Αυτό που κάνει ο συγγραφέας και είναι πραγματικά αξιοσημείωτο είναι ότι στήνει έναν μεγεθυντικό φακό και παρακολουθεί την ανθρώπινη συμπεριφορά και γράφει για αυτήν με μεγάλη οξυδέρκεια. Βλέπει στον άντρα και την γυναίκα το πόσο έλκονται, το πόσο απωθούνται, την «αρπακτική διάθεση», τις «παγίδες» των αισθημάτων. Το βασικό και καθοριστικό στοιχείο αυτού του έργου είναι το «αχόρταγο» κυνήγι, μια μεγάλη «επιθυμία»  του ενός για τον άλλο. Αυτό είναι σαρκοβόρο, αδηφάγο, αλλά και κωμικό. Έχει πάρα πολλές πτυχές. Αλήθεια, στο σήμερα με πόσο διαφορετικό τρόπο βιώνουμε τον έρωτα, ως προς την ουσία των συναισθημάτων; Όλοι έχουμε βιώσει, έχουμε δει σε γνωστούς και φίλους μας τον τρόπο που εξελίσσονται τα ερωτικά πάθη.

Διαβάστε την υπόλοιπη συνέντευξη στον Γιάννη Καφάτο και το viewtag.gr εδώ

Διαβάστε εδώ την κριτική της παράστασης από τη Νατάσα Κωνσταντινίδη 

Από τη Νατάσα Κωνσταντινίδη

Ο Άρθουρ Σνίτσλερ (Βιέννη, 1862- 1931) είναι θεατρικός συγγραφέας εβραïκής καταγωγής. Παρά τις σπουδές του στην Ιατρική ασχολήθηκε από νωρίς με τη συγγραφή. Γνωστός έγινε με τον «Ανατόλ» (1893), ενώ έργα του έχουν μεταφερθεί και στον κινηματογράφο, όπως η «Ονειρεμένη Ιστορία» του 1926, την οποία ο Στάνλεï Κιούμπρικ μετέφερε στον κινηματογράφο το 1999 με τον τίτλο «Μάτια Ερμητικά Κλειστά». Όπως ο ίδιος συνήθιζε να λέει: «Γράφω για τον έρωτα και τον θάνατο. Υπάρχουν μήπως άλλα θέματα;». Πράγματι αυτή είναι η θεματολογία του. Έρωτας και θάνατος. Ο Σνίτσλερ έζησε μια ταραγμένη προσωπική ζωή με ερωτικές σχέσεις θυελλώδεις, ενώ διατηρούσε ημερολόγιο με τις ερωτικές του συνευρέσεις, γεγονός που τον οδήγησε στα δικαστήρια. Κάπως έτσι ξεκινά ο «Ανατόλ» στο θέατρο Αλκμήνη.

Ο Μαξ, τον οποίο ενσαρκώνει ο Πέρης Μιχαηλίδης είναι ο αντικατοπτρισμός του συγγραφέα και καλείται στο δικαστήριο να απολογηθεί. Με στωικότητα, ειρωνεία και σαρκασμό απαντά : «Και η μουσική μιμείται το ρυθμό της συνουσίας. Δικάστε τότε και τους μουσικούς». Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας ο Ανατόλ. Αρχέτυπο του θρυλικού ελευθεριάζοντος ήρωα «Δον Ζουάν» του Ισπανού δραματουργού Τίρσο δε Μολίνα καθώς και του Βενετσιάνου αιώνιου γυναικοκατακτητή Τζιάκομο Καζανόβα του 18ου αιώνα, ο οποίος υποδυόταν ρόλους ζωής και λειτουργούσε σαν σκοτεινό αντικείμενο πόθου των γυναικών. Ο Ανατόλ είναι ένας άντρας με πάθη που αφήνεται να ερωτευτεί ξανά και ξανά γυναίκες διαφορετικής ηλικίας, καταγωγής, κοινωνικής και οικονομικής επιφάνειας. Πολυσυλλεκτικός, με συναισθηματική ασυνέπεια και ανασφάλεια, διακατέχεται κάθε φορά από ένα νέο πάθος.

Το έργο του Άρθουρ Σνίτσλερ έχει παρασταθεί ξανά στην Αθήνα το 1987 στο Θέατρο Διονύσια, όπου τον ρόλο του Ανατόλ κρατούσε ο jeune premier Γρηγόρης Βαλτινός, (τον οποίο πραγματικά θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά) ενώ τις επτά γυναίκες αντικείμενα πόθου του, η Κάτια Δανδουλάκη. Μαξ ήταν ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ και η σκηνοθεσία ήταν του Ζυλ Ντασέν.

Φέτος ο «Ανατόλ», που αδιαμφισβήτητα είναι πολύ ενδιαφέρουσα φιγούρα, ενέπνευσε τον έμπειρο σκηνοθέτη και ηθοποιό Γιάννη Βούρο, ο οποίος έχοντας στα χέρια του τον κατασταλαγμένο ερμηνευτικά Πέρη Μιχαηλίδη, τον ανερχόμενο και πολλά υποσχόμενο νέο ηθοποιό Λευτέρη Βασιλάκη και την Τζούλη Σούμα, που υποδύθηκε με τόσο πάθος επτά ηρωίδες, δημιούργησε μια παράσταση που αφήνει στον θεατή φεύγοντας μια γλυκόπικρη αίσθηση και έναν προβληματισμό.

Πιο συγκεκριμένα, η σκηνοθετική επιλογή να δικάζεται στην αρχή ο Μαξ και να ακούγεται η φωνή του δικαστή-σκηνοθέτη εγκλιματίζει το θεατή με την πραγματικότητα του έργου και τον εντάσσει στην κοσμοθεωρία του συγγραφέα. Επιπλέον οι εναλλαγές των γυναικών του Ανατόλ, το σκηνικό έγιναν με τρόπο φυσικό, ώστε να αντιληφθεί εύκολα ο θεατής ότι προκειται για άλλη χρονική στιγμή, άλλο πρόσωπο, άλλα συναισθήματα. Παρακολουθήσαμε μια ατμοσφαιρική παράσταση, ντυμένη με μουσικές του Στράους, καλοστημένη, με φρέσκια ματιά.

Οι φωτισμοί (Γιώργος Φρέντζος) στόλισαν την παράσταση και απαιτούσαν μια επιπλέον προσοχή λόγω των εναλλαγών, στη μουσική επιμέλεια (Γιώργος Τσιρίκος) αναφέρθηκα ήδη. Ο σκηνικός χώρος έδενε με την κάθε ιστορία απόλυτα, αξιόλογη προσπάθεια και σε αυτό το κομμάτι από τον σκηνοθέτη Γιάννη Βούρο.

Η μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη δίνει στους διαλόγους μια φυσικότητα και μια αλήθεια.

Τρεις ηθοποιοί, επτά ιστορίες και εννιά ρόλοι σε μια παράσταση.

Πέρης Μιχαηλίδης (Μαξ), απολαυστικός σε μεγάλα κέφια, με σαρκασμό, χιούμορ, ειρωνεία γίνεται ο απόλυτος παρατηρητής των πρωταγωνιστών και αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ των ηρώων. Ερμηνεύει ένα Μαξ κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του. Φέτος είναι η χρονιά του.

O Λευτέρης Βασιλάκης (Ανατόλ),μας παρασέρνει στον ζηλόφθονο ερωτευμένο με την Κόρα και μετά με την Έμιλυ που της ζητά παραμονή του γάμου τους να πετάξει τα δώρα των προηγούμενων, μας θυμώνει όταν παρατά Παραμονή Χριστουγέννων την παντρεμένη με άλλον και ερωτευμένη μαζί του Γκαμπριέλα, μας δαιμονίζει όταν η Μπίμπι που την θεωρούσε αιώνια ερωτευμένη μαζί του δεν τον θυμάται, αισθανόμαστε δικαίωση σαν γυναίκες όταν η Άννι του την φέρνει και τον εγκαταλείπει. Με λίγα λόγια δεν μας αφήνει αδιάφορους, μας απασχολεί με την ερμηνεία του.

Αφήνω τελευταία την Τζούλη Σούμα (επτά γυναίκες ερωτικά αντικείμενα στο παιχνίδι του Ανατόλ) η οποία παίρνει πάνω της ένα θεατρικό ρίσκο και κλέβει τις εντυπώσεις από την αρχή μέχρι το τέλος. Αλλάζει μορφή, ψυχοσύνθεση, συναισθήματα από την μια στιγμή στην άλλη και μεταμορφώνεται σε μικρή και ερωτευμένη Κόρα, σε κυρία του καλού κόσμου- Γκαμπριέλα, που αγάπησε αλλά δεν διεκδίκησε, σε «ξεχασιάρα» Μπίμπι, σε πονηρή γυναίκα Έμιλυ, σε καμπαρετζού Άννυ, σε απελπισμένη Έλσα και στη γυναίκα βδέλλα- Ιλόνα, με τεράστια ευκολία, αφοσοίωση και ταλέντο. Δοκίμασα μια ευχάριστη θεατρική έκπληξη.

Πρόκειται για μια παράσταση καλοδουλεμένη από όλους τους συντελεστές που βγάζει προς τα έξω την απάτη, τη ζήλια τα πάθη, τα τεχνάσματα που επιφέρει ο έρωτας. Βασικό στοιχείο δημιουργίας.

Η "κούρσα Γκρέκα" θα κάνει στάση στο Ελληνικό Μουσείο Aυτοκινήτου- Iδρυμα Θεόδωρου και Γιάννας Xαραγκιώνη μετά τον πετυχημένο κύκλο παραστάσεων στο ιστορικό αρχείο του πολιτιστικού Ιδρύματος του ομίλου Πειραιώς. Η παράσταση- ντοκουμέντο αφηγείται την άγνωστη, προς το ευρύ κοινό, ιστορία της ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας, δίνει πληροφορίες για την εφαρμογή του κώδικα οδικής κυκλοφορίας και την ορθή οδική συμπεριφορά σε συνδυασμό με άγνωστα ιστορικά γεγονότα από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι και σήμερα.

 

koursa greka texnes plus

 

Παίζουν: Γεράσιμος Μιχελής, Τζούλη Σούμα, Λευτέρης Βασιλάκη,

Χρήστος Καπενής Φρόσω Μάνη ,Λωρίνα Χατζημανώλη.

Κείμενο –έρευνα: Δημήτρης Μπαμπίλης

Σκηνοθεσία- δραματουργία: Τάσος Πυργιέρης.

Επιστημονική σύμβουλος: Λένα Μπενέκη.

Σκηνικά: Τάσος Πυργιέρης

Φωτισμοί: Άλεξ Αλεξάνδρου

Κίνηση: Άρτεμις Λαμπίρη

Κοστούμια :Βασιλική Σύρμα

Μουσική επιμέλεια: Νέστορας Κοψιδάς

Φροντιστήριο: Βασιλική Τσιλιγκρου

Εκτέλεση παραγωγής: Βασίλης Σκαρμούτσος «Ο ΚΥΒΟΣ»

Ειδικός συνεργάτης: Νίκος Κούκης

Καλλιτεχνική σύμβουλος: Σέβη Ματσάκιδου

Νομικός σύμβουλος: Δημήτρης Καλοχαιρέτης

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Μαστοράκης

Παραστάσεις από 15 Οκτωβρίου 2018 στο αμφιθέατρο του Ελληνικού Μουσείου αυτοκινήτου Ιουλιανού 33-35 και Γ' Σεπτεμβρίου. 210-8816187

Είσοδος 10 ευρώ (μαζί με την είσοδο του μουσείου)

 

 

Το έργο του Αρθουρ Σνίτσλερ «Ανατόλ ή η μάχη των φύλων», γράφτηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου, όπου και παίχτηκε με τεράστια επιτυχία στη Βιέννη και στο Βερολίνο. Ο Σνίτσλερ ήταν ένας πρωτοπόρος γιατρός, θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος. Η άποψή του ήταν ότι τα δυο βασικά θέματα για τα οποία γράφει κανείς είναι ο έρωτας και ο θάνατος. Γράφει και περιγράφει σχεδόν κυνικά τον έρωτα σε όλες τις όψεις, τις απάτες, τις αυταπάτες, τα τεχνάσματα και τις παγίδες του, το πάθος και τη σκληρότητά του. Ο κεντρικός ήρωας, ο Ανατόλ,  έχει καταβολές από τον Δον Ζουάν και τον Καζανόβα, όμως είναι πολύ πιο κοντά στον καθημερινό άντρα, ο οποίος ζει καθημερινούς και εφήμερους έρωτες σε μια ατελείωτη σκυταλοδρομία πάντα διψασμένος και ανικανοποίητος. Το έργο αποτελείται από εφτά επεισόδια και έναν επίλογο – ο οποίος θα παιχτεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα – όλα παραλλαγές πάνω στο ερωτικό θέμα: αισθηματικές, ειρωνικές, μελοδραματικές, σαρκαστικές, ρεαλιστικές και φαρσικές. Ο ίδιος ο Σνίτσλερ ενσαρκώνεται από τον φίλο του Ανατόλ, τον ώριμο θυμόσοφο Μαξ, που σχολιάζει και προωθεί τα δρώμενα, παραστέκεται και παρηγορεί τους «δράστες». Οι εφτά γυναίκες που αποτελούν τα «ερωτικά αντικείμενα» του Ανατόλ, έρχονται από κάθε τάξη, επάγγελμα, ψυχικό και πνευματικό περίγυρο. Αλληλοσπαράζονται παίζοντας τον θύτη και το θύμα. Όλα αυτά βέβαια σ΄ένα παιχνίδι με πολύ έρωτα, πάθος, εύθυμη διάθεση και χαρακτήρες αληθινούς, με τους οποίους ταυτιζόμαστε και σήμερα, γιατί ο έρωτας είναι πάντα ένα διαχρονικό και βασικό στοιχείο της ζωής μας. Ο Freud άλλωστε, σε επιστολές που είχαν ανταλλάξει, αναρωτήθηκε και  έγραψε: «Πώς κατορθώσατε να αντλήσετε αυτή τη μυστηριώδη γνώση για την ανθρώπινη ψυχή, που εγώ κατάκτησα μόνο μετά από πολύμοχθη διερεύνηση του αντικειμένου και τελικά έφτασα στο σημείο να ζηλεύω τον ποιητή, που κατά τα άλλα θαυμάζω».
Ο Σνίτσλερ κατακτά, και δικαίως, τους θεατές του σήμερα, γι’ αυτό και το  έργο ξαναπαίζεται με τεράστια επιτυχία τα τελευταία 10 χρόνια στη Νέα Υόρκη, στο Βανκούβερ, στo Παρίσι και στο Βερολίνο.
 
Το έργο θα παίζεται από τις 15 Οκτωβρίου 2018 κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.30 στο θέατρο Αλκμήνη.
 
Παίζουν: Μαξ: Πέρης Μιχαηλίδης, Οι εφτά γυναίκες του έργου: Τζούλη Σούμα, Ανατόλ: Λευτέρης Βασιλάκης
Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Βούρος
Μετάφραση Επιλόγου: Γιάννης Καλιφατίδης
Κοστούμια: Δημήτρης Ντάσιος
Επιμέλεια σκηνικού χώρου: Γιάννης Βούρος
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Επιμέλεια κίνησης: Φρόσω Κορρού
Βοηθός σκηνοθέτη: Τζωρτζίνα Κώνστα
Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Τσιρίκος
Μακιγιάζ: Βαγγέλης Θώδος
Φωτογραφίες: Olsi Mane
Teaser&Trailer: Άλκης Σδούγκος- ArtProductions
Επικοινωνία: Τζίνα Φουντουλάκη
 
Θέατρο «Αλκμήνη», Αλκμήνης 8, Γκάζι
Τηλέφωνο: 210-3428651
Ημερομηνία έναρξης: 15/10
Διάρκεια: 90 λεπτά
Ημέρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30
Τιμές: κανονικό: 12, φοιτητικό/συνταξιούχων: 10, ανέργων: 5

Μετά από έναν επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων, "Το πράσινό μου το φουστανάκι " της Λένας Κιτσοπούλου,  που απέσπασε εξαιρετικές κριτικές και αγαπήθηκε από το κοινό, επιστρέφει στο θέατρο Αλκμήνη.

Ένας μονόλογος σπαρταριστός, προκλητικός, μία  ιστορία καθημερινής τρέλας που αγκαλιάζει την ανθρώπινη ύπαρξη με τρυφερότητα και καυστικό χιούμορ. Μία γυναίκα αντιφατική, ανατρεπτική, η οποία αναζητά την ωραία θέα ενός παρανοϊκού κόσμου. 

Από την Παρασκευή 21 Απριλίου και κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 9:30, μέχρι το Σάββατο 20 Μαΐου. 

Σε σκηνοθεσία Μαρίας Αιγινίτου

Ερμηνεύει η Τζούλη Σούμα

prasino-foustanaki.jpg

Σκηνικά: Γιάννης Θεοδωράκης

Κουστούμια: Νίκος Καρδώνης

Φωτισμοί: Δημήτρης Μπαλτάς

Μουσική: Σπύρος Παρασκευάκος

Επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου

Φωτογραφίες: Αντώνης Λέκκος

Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Καστρησίου

Μακιγιάζ: Βαγγέλης Θώδος

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Τζίνα Φουντουλάκη

 

Θέατρο «Αλκμήνη», Αλκμήνης 8, Γκάζι

Τηλέφωνο: 210-3428651

Διάρκεια: 60 λεπτά

Ημέρες παραστάσεων: Παρασκευή και Σάββατο στις 21:30

Τιμές: κανονικό: 12, φοιτητικό/συνταξιούχων: 10, ανέργων: 5

 

 Αντικείμενα που έχω πάντα στο καμαρίνι μου.

Τα υλικά για το μακιγιάζ μου, έναν καθρέφτη, πετσέτα, απολυμαντικά μαντιλάκια, γενικά τα απαραίτητα για τη μεταμόρφωση. Το μακιγιάζ είναι ιερή ώρα, με συγκεντρώνει απίστευτα και με βοηθά να αδειάσω από τις σκέψεις της μέρας.

 

Το πιο ωραίο καμαρίνι που είχα ποτέ: α) Ως χώρος, β) Με ποιους συναδέλφους.

Το πιο ωραίο καμαρίνι από άποψη χώρου ήταν στο Θέατρο Τζένη Καρέζη, στην παράσταση «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» του Άρθουρ Μίλερ με το θίασο του Κώστα Καζάκου. Το έργο παίχτηκε δύο σεζόν, το 2006-2007 και το 2007-2008, και σημείωσε τεράστια επιτυχία. Είχα λοιπόν τη δυνατότητα να «ζω» για δύο χρόνια σε ένα εξαιρετικά καλόγουστο, ευρύχωρο καμαρίνι με υπέροχους συναδέλφους. Εδώ ταυτίζεται ο χώρος με τους συναδέλφους. Θα πρόσθετα όμως και το καμαρίνι μου στο Θέατρο Παρκ, στην παράσταση «Αντίο κορίτσι μου» του Νιλ Σάιμον σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κιμούλη, που πρωταγωνιστούσε κιόλας. Μετά την παράσταση πολλές φορές στηνόταν μια άλλη αυτοσχέδια παράσταση στα καμαρίνια, όπου κυριαρχούσαν τα γέλια, η  ευφορία και η συγκίνηση.

 

 Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Στο Her Majesty’s Theatre, όπου είχα την τύχη να βρεθώ μετά την παράσταση «Phantom of the Opera», στο πλαίσιο μιας ιδιωτικής ξενάγησης από το φίλο μου Μάριο Φραγκούλη που υποδυόταν  τον Ραούλ. Μαγικές στιγμές που δεν τις ξεχνώ ποτέ.

 

tzoylisouma-kamarini-texnes-plus2.jpg

 Την πιο ωραία ανάμνηση που έχω από καμαρίνι.

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια. Πολλές και ευχάριστες, και  κανονικές και δυσάρεστες, όπως ακριβώς και η ζωή.

 

 Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνω πριν βγω από το καμαρίνι μου.

Σκέφτομαι μόνο το έργο και το ρόλο μου, τίποτε άλλο, ιδιαίτερα φέτος με το μονόλογο, διότι τα πράγματα είναι πολύ απαιτητικά και χρειάζεται να είμαι χίλια τοις εκατό συγκεντρωμένη.

 

Η Τζούλη Σούμα πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Το πράσινο μου το φουστανάκι" στο θέατρο Αλκμήνη. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

 

 

Video

H ομάδα New Lab Theatre Company παρουσιάζει το έργο του Όσκαρ Ουάιλντ «Η Σημασία Να Είναι Κανείς Ειλικρινής»

Κάθε Σάββατο στις 19:00 στο Θεάτρο Αλκμήνη 

Κλείστε τις θέσεις σας εδώ

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία