Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Για τον Πέρη Μιχαηλίδη δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, ηθοποιός, σκηνοθέτης, δάσκαλος υποκριτικής, χαμηλού προφίλ, αλλά με έντονη προσωπικότητα. Συνεργάστηκε  με τα πιο σημαντικά θέατρα της χώρας το ΚΘΒΕ καθώς και το Εθνικό Θέατρο. Πολυπράγμων, τολμηρός, φιλοσοφημένος κερδίζει τις εντυπώσεις με ότι κι αν ασχοληθεί. Η συνομιλία μας μαζί του έγινε με αφορμή το έργο «Ανατόλ» του Σνίτσλερ που ανεβαίνει από τις 15 Οκτωβρίου, στο Θέατρο Αλκμήνη σε σκηνοθεσία Γιάννη Βούρου. Στην κουβέντα που ακολουθεί μας μίλησε για τον ρόλο του , το έργο καθώς και για τον έρωτα, βασικό πρωταγωνιστή του έργου αλλά και της ζωής του.
anatol texnes plus
 
Μετά την επιτυχημένη πορεία του έργου «Το Τάβλι» έρχεται στο δρόμο σας ο ρόλος του Μαξ στον «Ανατόλ». Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε το ενδιαφέρον στο ρόλο αυτό;
 
Είναι δύο ρόλοι διαμετρικά αντίθετοι ο Φώντας στο Τάβλι  Κεχαΐδη είναι ο τύπος του νεοέλληνα ‘’που θέλει να πιάσει την καλή, να μπει επιχειρηματίας στην κοινωνία ,να αποκτήσει ,όνομα, να γίνει μέγας ‘’και από την άλλη ο Μαξ η ενσάρκωση του συγγραφέα Άρθρουρ  Σνίτσλερ ‘’βαθύ ερευνητή της ψυχολογίας ‘’κατά τον Φρόυντ και παράλληλα πορνογράφου -όπως χαρακτηρίστηκε από μεγάλη συντηρητική μερίδα στις αρχές  του 20ου αιώνα -με απαγορεύσεις των έργων του και διώξεις για το περιεχόμενό τους,  συνιστούν ένα εκρηκτικό δίδυμο για έναν ηθοποιό. Ο Φώντας στο Τάβλι του Κεχαΐδη παλεύει και εξυφαίνει σχέδια για να μπει στην αστική κοινωνία, ενώ ο Μάξ στον ‘’Ανατόλ’’ του Σνίτσλερ- ως bon viveur - μέλος της αστικής κοινωνίας με αφορμή τις ερωτικές σχέσεις παρεμβαίνει φιλοσοφικά αλλά και απολύτως πρακτικά σαρκάζοντας και  καυτηριάζοντας την ηθική και τα κοινωνικά συμπλέγματα της εποχής του .
 
Τι κάνει σήμερα το έργο σύγχρονο και ενδιαφέρον;
 
Οι ερωτικές σχέσεις ήταν και είναι ένα θέμα που μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή, έχει εμπνεύσει τον Ευριπίδη μέχρι τον Κλάιστ κι από τον Σαίξπηρ μέχρι το Σνίτσλερ..ο Ανατόλ είναι μια ανατομία πάνω στις ερωτικές σχέσεις και η επικοινωνία του συγγραφέα με τον Φρόυντ δίνει στο έργο μια λεπτή απόχρωση ψυχαναλυτικής προσέγγισης .Οι ερωτικές σχέσεις δεν γνωρίζουν εποχή το περιεχόμενό τους είναι το ίδιο, απλώς αλλάζουν οι άνθρωποι κάθε φορά.
 
Ποια θέση παίρνει ο σκηνοθέτης Πέρης Μιχαηλίδης όταν σκηνοθετείται από έναν συνάδελφο του, επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη, τον  Γιάννη Βούρο;
 
 Όταν συμμετέχω σε μια παράσταση ως ηθοποιός ακολουθώ απαρέγκλιτα έναν κανόνα: ακολουθώ πάντα την άποψη του σκηνοθέτη, πόσο μάλλον στη συγκριμένη περίπτωση με τον εκλεκτό συνάδελφο. Στο θέατρο θεωρώ ότι αυτός που αποφασίζει για όλα, μα για όλα  είναι ο σκηνοθέτης, αν βέβαια έχει άποψη και σχέδιο πτήσης .
 
 Το «Ανατόλ» έχει σαν βασικά θέματα του, τον έρωτα και το θάνατο. Ποια θέση κατέχει ο έρωτας στη ζωή σας ; Έτυχε να τον θυσιάσετε για το θέατρο;
 
Ο έρωτας είναι για μένα κινητήριος δύναμη, αλλά και ασθένεια με ακραίες αντιδράσεις σύμφωνα με τον Κωστή Παπαγιώργη στο’’ Ίμερος και κλινοπάλη ‘’ένα βιβλίο που και μαζί με τα ‘’Αποσπάσματα ερωτικού λόγου’’ του Ρολάν Μπάρτ αποτελούν  έναν μικρό οδηγό στο χάος των ερωτικών σχέσεων .
 
Τι θέση κατέχει ο έρωτας στη ζωή μου; Εγώ ακούω Άκη Πάνου και Μητροπάνο μέχρι Γκούσταβ Μάλερ και Σοπέν..μάλλον  κυρίαρχη.Το θέατρο ζει και αναπνέει μέσα από τον έρωτα- αυτό αισθάνθηκα σε όλη μου τη ζωή –έστω κι αν αρκετές φορές ένιωσα τις καταστροφικές του συνέπειές. Όταν έρχεται ο έρωτας για το θέατρο είναι μεγάλη γιορτή ‘’κοντά στα ξημερώματα και πριν να βγει ό ήλιος’’..για ποια θυσία να μιλήσουμε .
 
 Τι σας φοβίζει και τι σας κάνει να αισθάνεστε δυνατός;
 
Η υπαρξιακή αγωνία όπως ορίστηκε από τους διανοητές Καμύ και Σάρτρ -καθόρισαν  την πορεία μου στον κόσμο -είναι αυτή που με κάνει πολλές φορές αδύναμο αλλά την κρίσιμη στιγμή πολύ αποφασιστικό . Η αγωνία για την ύπαρξη και το βαθύ παράφορο συναίσθημα είναι η αόρατη μαύρη  ζώνη πάνω στην οποία κινούμαι.
 
 Κλείνοντας κι αφού σας ευχαριστήσω για το χρόνο σας και σας ευχηθώ κάθε επιτυχία, θα ήθελα να ρωτήσω αν είναι πεποίθηση σας ότι η τέχνη και ο πολιτισμός είναι πανάκεια για τα δεινά που μας συμβαίνουν.
 
Η τέχνη προτείνεται ως μόνο καταφύγιο για ρημαγμένα συναισθήματα και ζωές .
anatol alkmini texnes plus
 
 
Ο Πέρης Μιχαλίδης πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί στο «Τάβλι» στο Faust και από τις 15/10 θα πρωταγωνιστήσει στο «Ανατόλ» στο Θεάτρο Αλκμήνη. 
 

Ο Δημήτρης Κεχαïδης αποτελεί μια εξέχουσα μορφή της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας της μεταπολίτευσης. Άφησε παρακαταθήκη έργα σταθμούς όπως «Το Πανηγύρι» (1964), τα μονόπρακτα «Η Βέρα και το Τάβλι» (1972), το πολυπαιγμένο «Δάφνες και Πικροδάφνες», έργο που συνυπόγραψε με τη σύζυγο του Ελένη Χαβιαρά το 1979, μέχρι το «Με δύναμη από την Κηφισιά» που πρωτοπαίχτηκε το 1995 από το Θέατρο της οδού Κυκλάδων σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή και το είδαμε και πέρυσι από το Θέατρο του Νέου Κόσμου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά. Η δραματουργία του αν και μικρή αριθμητικά είναι απόσταγμα της μικροαστικής τάξης, του λαïκού νεοέλληνα που προσπαθεί να επιβιώσει κάποιες φορές κάτω από αντίξοες συνθήκες, αυτού που ψάχνει την ευκαιρία και έχει τάσεις «φυγής» από την πραγματικότητα. Οι χαρακτήρες που σκιαγραφεί είναι ολοκληρωμένοι και αγγίζουν το κοινό γιατί στα μάτια τους βλέπει τον εαυτό του, την οικογένεια του, τον περίγυρο του. Ο ίδιος έλεγε πως δεν βιαζόταν να γράψει ένα έργο, γιατί δυσκολευόταν να αποχωριστεί τους ήρωες του προηγούμενου.

Συνέδεσε το όνομα του με το Θέατρο Τέχνης από το 1958 σε νεαρή ηλικία με τα μονόπρακτα «Μακρινό λυπητερό τραγούδι» και «Παιχνίδια στις Αλυκές».

Συγκεκριμένα «Το Τάβλι» που μας ενδιαφέρει εν προκειμένω πρωτοανέβηκε το 1972 στο στο Τέχνης σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Το γεγονός ότι παίζεται και ξαναπαίζεται για 45 χρόνια και πλέον καταδεικνύει τη δύναμη του κειμένου, τη διαχρονικότητα του καθώς και την ελληνικότητα του.

Όλα παίζονται γύρω από μια παρτίδα τάβλι. Υπό τον ήχο των ζαριών σε μια συζήτηση ο Φώντας (Πέρης Μιχαηλίδης) προσπαθεί να πείσει τον κουνιάδο του Κόλλια (Φίλιππος Σοφιανός) να στήσουν μια μεγάλη μπίζνα για να πιάσουν τη «καλή», ώστε να καταφέρει ο δεύτερος επιτέλους να εκδώσει το βιβλίο του όπου εξιστορεί τα κατορθώματα του στην Αντίσταση. Αυτό είναι το επιχείρημα, εκεί ποντάρει ο Φώντας. Σήμερα, ο Κόλλιας προσπαθεί να επιβιώσει σαν λαχειοπώλης, ενώ ο Φώντας είναι ανεπάγγελτος. Δύο διαφορετικοί τύποι, μεσήλικες που όμως έχουν βρει τις ισορροπίες τους και λειτουργούν άλλοτε αρμονικά και άλλοτε όχι με την ελπίδα να πιάσουν το άπιαστο, το όνειρο που θα τους εξασφαλίσει την ευημερία και θα τους βγάλει από τη μιζέρια, συνυπάρχουν στο εν λόγω έργο, που παραμένει απελπιστικά επίκαιρο. Με οξυδέρκεια σκιαγραφείται η καλοδουλεμένη κομπίνα του ενός και οι αντιρρήσεις του δεύτερου. Στο τέλος όμως δε διστάζουν να «ξεπουλήσουν» ο ένας γυναίκα και ο άλλος την αδερφή του εν ονόματι του σχεδίου. Αξίες που καταρρέουν, νοοτροπία του νεοέλληνα που αναζητά το εύκολο χρήμα χωρίς κόπο αλλά με ρίσκο, μικροαπατεωνίσκοι που περνούν τις μέρες τους παίζοντας τάβλι στα καφενεία ή στο σπίτι, βρίσκουν στέγη στο φιλόξενο και ατμοσφαιρικό θέατρο FAUST αυτή τη φορά μετά την περιοδεία στα χωριά της Μεσσηνίας με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καλαμάτας σε σκηνοθεσία του Πέρη Μιχαηλίδη που συμμετέχει με διπλή ιδιότητα στην παράσταση.

Η παράσταση που παρακολουθήσαμε στο FAUST, ποντάροντας στην μαεστρία των δύο πολύ έμπειρων ηθοποιών, την απόλυτη χημεία τους και τις εναλλαγές γλυκόπικρων συναισθημάτων τράβηξε την προσοχή του κοινού και κέρδισε την παρτίδα. Ο Πέρης Μιχαηλίδης ως Φώντας και εμπνευστής της κομπίνας κέντησε το ρόλο του παίζοντας με τη φωνή, το σώμα αλλά και το συναίσθημα μας. Με τσαχπινιά ντύθηκε το ρόλο του κουτοπόνηρου τεμπελάκου και λίγο ανήθικου Φώντα καταφέρνοντας να μας καθηλώσει. Σκηνοθετικά ο Πέρης Μιχαηλίδης ορθά άφησε το έργο να αναπνεύσει, στηριζόμενος στο δυνατό κείμενο που είχε μπροστά του και στο ταλέντο των ηθοποιών. Ο Φίλιππος Σοφιανός πιο μεστός υποκριτικά από ποτέ σε ένα ρόλο, αυτόν του αντιστασιακού Κόλλια, που του ταίριαξε γάντι, πέτυχε το αμείωτο ενδιαφέρον του κοινού βγάζοντας αλήθεια σε κάθε ατάκα. Χαρακτηριστικά θα αναφέρω : «μου έλεγες θα γεμίσουμε την Ελλάδα γουρούνια, τώρα με Νέγρους». Μας έπεισε απόλυτα σε κάθε στιγμή.

Αυτή την παρτίδα τάβλι δεν πρέπει να τη χάσετε, ακόμη κι αν την κέρδισαν άλλοι, οι πρωταγωνιστές.

Από την Νατάσα Κωνσταντινίδη

Video

"Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν" στο Κέντρο ελέγχου τηλεοράσεων.

Από 13 Οκτώβρη - 11 Νοέμβρη. Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

Ομάδα NV Sisterhood

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία