Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Από τη Νατάσα Κωνσταντινίδη
 
Ο Ρώσος συγγραφέας Αλεξάντερ Γκέλμαν γεννήθηκε στην Μολδαβία το 1933. Η οικογένεια του εξοντώθηκε σε φασιστικό γκέτο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ίδιος πέρασε από πολλά επαγγέλματα μέχρι να τον κερδίσει η συγγραφή θεατρικών έργων. Αρχίζει την καριέρα του μετά τα τριαντα πέντε του χρόνια και γνωστά θεατρικά του έχουμε τουλάχιστον πέντε. Στην Ελλάδα είναι γνωστός με το έργο «Πρόσωπο με πρόσωπο», παράσταση που ανέβασαν η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος το 1986, σε σκηνοθεσία Ολέγκ Εφρέμοφ, (του σκηνοθέτη από τη Μόσχα που συνεργαζόταν με τον Γκέλμαν). Το ίδιο έργο, αλλά με τον τίτλο «Και τώρα οι δυό μας» ανέβασε ο Γιώργος Κιμούλης στο Θέατρο Πόρτα το 2008 με συμπρωταγωνίστρια την Αγλαία Παππά. Το δεύτερο πιο γνωστό του έργο είναι «Το Παγκάκι», που γράφτηκε το 1983 πριν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, το οποίο αυτήν την περίοδο ανεβάζει ο ίδιος ο Κιμούλης στο Θέατρο Τόπος Αλλού με παρτενέρ αυτή τη φορά τη Φωτεινή Μπαξεβάνη.
 
Με το έργο του ο Γκέλμαν φέρνει στην επιφάνεια τις σχέσεις των ανθρώπων αλλά κυρίως τη σχέση μεταξύ αντρών και γυναικών. Πόση αλήθεια υπάρχει και πόσο ψέμα στη σχέση, πόσο μόνοι είναι οι άνθρωποι ακόμα κι αν συνυπάρχουν με άλλους, πόσο ευτυχισμένοι μπορούμε να γίνουμε αν κρύβουμε τον πραγματικό μας εαυτό πίσω από ψέματα.
 
 «Το Παγκάκι» προσφέρεται για τέτοιου είδους προβληματισμούς και ακόμα κι αν πρόκειται για μια ιστορία όπου εναλλάσσεται το κωμικό με το τραγικό στοιχείο, στο τέλος διαφαίνεται ότι οι άνθρωποι αν και είμαστε κοινωνικά όντα βαθιά μέσα μας παραμένουμε μόνοι κι αν όχι μόνοι, μοναχικοί. Αυτή την πικρή γεύση μου άφησε το έργο του του Γκέλμαν υπό την σκηνοθετική ματιά του έμπειρου Γιώργου Κιμούλη. Στο προσκήνιο ένας άντρας κυνηγός και μια γυναίκα που κάτι αναζητά. Στοργή; Μάλλον. Συναντιούνται τυχαία ή όχι και τόσο τυχαία σ’ ένα παγκάκι σε κάποιο πάρκο, κάπου, κάποτε, δεν έχει και τόση σημασία ούτε το που ούτε το πότε. Το έργο ξεκινά με την είσοδο ενός άντρα που από την πρώτη κιόλας στιγμή δείχνει τα χαρτιά του: «Εμένα το πρόβλημα μου είναι που δεν μπορώ να βρω γυναίκα». Οι προθέσεις του είναι ξεκάθαρες. Κάθεται στο παγκάκι καπνίζει και διαβάζει εφημερίδα. Μπαίνει μια γυναίκα και τον ρωτά : «Φωτιά; Έχετε φωτιά;». Η απάντηση αποστομωτική: «Εγώ αν έχω φωτιά. Εγώ είμαι φωτιά ολόκληρος».Εκείνη δείχνοντας το παγκάκι του λέει: «Μπορώ;». Εκείνος: «Για μας το φτιάξανε». Έξυπνοι διάλογοι, γρήγοροι, που δεν επιτρέπουν στο θεατή να κουραστεί στο ελάχιστο, ανατροπές που κρατούν το ενδιαφέρον του από την αρχή ως το τέλος, συνθέτουν την άρτια παράσταση που παρακολουθήσαμε στο ατμοσφαιρικό Θέατρο Τόπος Αλλού, στην οδό Κεφαλληνίας.
 
Το παρόν μπλέκεται με το παρελθόν και οι δύο χαρακτήρες που βαθμιδόν ξετυλίγονται αν και φαινομενικά αντίθετοι, μοιάζουν τόσο πολύ. Ανασφαλείς και οι δύο, καλύπτουν πίσω από το ψέμα τις επιθυμίες τους. Μόνοι ανάμεσα στους πολλούς. Χαρακτηριστικά λέει ο Γεγκόρ ή Νικολάι ή Φίοντορ»: «Όλοι με την οικογένεια τους μένουν, είναι μαζί;». Ενώ η Βέρα λέει: «Η μοναξιά σκληραίνει τους ανθρώπους».
Ο Γιώργος Κιμούλης, εχοντας ασχοληθεί με έργο του Γκέλμαν και στο παρελθόν γνωρίζει καλά πως ο ρόλος του ταιριάζει απόλυτα. Εναλλάσσει την κωμικότητα με την τραγικότητα στο τέλος με αριστοτεχνικό τρόπο που σε κάνει να ξεχνάς προς στιγμή ότι δεν πρόκειται για παράσταση αλλά για καθημερινή ζωή. Μαγικό.
 
Η Φωτεινή Μπαξεβάνη έχοντας και εκείνη διανύσει κάποια χιλιόμετρα στο θέατρο, στέκεται δίπλα του επάξια στο ρόλο της πονεμένης Βέρας που τα έχει χάσει όλα, αλλά εμπιστεύεται ακόμα τους ανθρώπους και τον Φίοντορ. Παρόλο που ξέρει ότι δεν μπορεί να περιμένει πολλά από αυτόν.
 
Η σκηνοθεσία του Κιμούλη επιτυγχάνει με απλότητα και με έμφαση στα πρόσωπα να πετύχει το στόχο της. Δίνει ουσία στο κείμενο και κάνει ένα απλό παγκάκι να μοιάζει σημαντικό. Πόσες εξομολογήσεις άραγε έχει ακούσει; Ο σκηνοθέτης επιμελήθηκε και το σκηνικό. Μετέτρεψε τη σκηνή σε πάρκο.
 
Η φρέσκια μετάφραση σύμφωνα με τα ελληνικά δεδομένα είναι δουλειά του Νίκου Καμτσή, ενώ οι λειτουργικοί φωτισμοί της Στέλλας Κάλτσου. Τα κοστούμια είναι της Σοφίας Νικολαίδη.

 

«Θέλω αντί για ίχνη, να αφήσω μια σημαία. Του ασήμαντου ανθρώπου, του κυριακάτικου τραπεζιού, της αρχαίας χαράς.» 

Η Λυκόφως παρουσιάζει από 5 Οκτωβρίου στο θέατρο Σφενδόνη την  Κυρά της Ρω, το νέο θεατρικό μονόλογο του συγγραφέα Γιάννη Σκαραγκά. Η Κατερίνα Μπερδέκα σκηνοθετεί τη Φωτεινή Μπαξεβάνη σε ένα συγκινητικό και βαθιά ανθρώπινο κείμενο  που εμπνέεται από την ηρωική φιγούρα της Κυράς της Ρω για να μεταφέρει επί σκηνής την Δέσποινα, τον ιδιαίτερο κόσμο μιας γυναίκας που κουβαλάει ένα κομμάτι από τις καρδιές και τον χαρακτήρα όλων των Ελλήνων, ένα ταξίδι από την μοναξιά στην ελπίδα και την πίστη στο καλό που κρύβει ο άνθρωπος.

Ο μονόλογος εμπνέεται από τη ζωή της Δέσποινας Αχλαδιώτη, της επονομαζόμενης «Κυρά της Ρω». Γεννημένη στο Καστελλόριζο, η Δέσποινα τόλμησε να παντρευτεί τον άντρα που έβοσκε τα ζωντανά του πατέρα της κόντρα στη θέληση της οικογένειά της, δεν δίστασε να μετακομίσει μόνη μαζί του στο ακατοίκητο νησί της Ρω μένοντας  μόνη της για πολλά χρόνια  μετά το θάνατό του αλλά και να εναντιωθεί στους εχθρούς, υψώνοντας καθημερινά την ελληνική σημαία απέναντι από τα τουρκικά παράλια… 

Μέσα από ένα τρυφερό και ποιητικό κείμενο, ο  Γιάννης Σκαραγκάς εξυφαίνει το πορτρέτο μιας ελεύθερης γυναίκας με φόντο την πολύπαθη ιστορία του Καστελλόριζου του προηγούμενου αιώνα, το βαρύ σκηνικό των διαδοχικών πολέμων, τις αγωνίες και τις μύχιες σκέψεις της, τη μοναξιά αντιμέτωπη με τα στοιχεία της φύσης αλλά και την ελπίδα ότι μπορεί να κάνει τον κόσμο, καλύτερο.  Με το δικό της τρόπο.. 

Ο Γιάννης Σκαραγκάς εστιάζει στον απομονωμένο άνθρωπο και την ανεξάρτητη γυναίκα που επενδύει στη ζωή ακόμα κι όταν εκείνη τής επιφυλάσσει το πιο σκληρό της πρόσωπο. Συνθέτει την ανθρώπινη διάσταση μιας απλής, ευάλωτης γυναίκας και την αντιπαραβάλλει με το σύμβολο και την ηρωική φιγούρα. Πρόκειται για έναν απολογισμό χαράς, διάψευσης και πίστης, για την προσπάθεια του «ασήμαντου» ανθρώπου να δώσει νόημα στη σχέση του με τον κόσμο: Το γεγονός ότι η κυρά της Ρω νιώθει καθημερινά καθήκον της να ανεβοκατεβάζει την ελληνική σημαία, μπορεί να μην αλλάζει τον κόσμο, του δίνει όμως ένα ιδιαίτερο νόημα. Αποκαθιστά τη έννοια της λογικής στο μυαλό ενός ανθρώπου που βρίσκεται πάντα σε απόσταση και από εχθρούς και από φίλους. 

 Η Κατερίνα Μπερδέκα στήνει μια παράσταση επίκαιρη όπου η Κυρά της Ρω συμβολίζει αυτό το κομμάτι της ελληνικής ψυχής που αντλεί δύναμη από τα ελάχιστα και ανανεώνει τις αντοχές του, μέσα από την αλήθεια και το θάρρος να την αντιμετωπίσει.  Απομονωμένη και αντιμέτωπη με αντίξοες συνθήκες,  η Κυρά της Ρω γίνεται το πιο επίκαιρο και ουσιαστικό σύμβολο μιας χώρας που επανέρχεται στις βασικές της αρχές, τοποθετώντας ξανά τον άνθρωπο και τις ανάγκες του στο επίκεντρο της ιστορίας της. Ενσαρκώνει τη δύναμη του ανθρώπου και κυρίως την ελπίδα ότι, σε δύσκολες περιόδους, η ακεραιότητα και οι λύσεις δεν είναι υπόθεση των πολλών αλλά του καθένα μας ξεχωριστά.

Η παράσταση ανεβαίνει  στο Θέατρο Σφενδόνη μέχρι τις 22 Οκτωβρίου. Θα ακολουθήσει περιοδεία ανά την Ελλάδα.

Το βιβλίο Η Κυρά της Ρω του Γιάννη Σκαραγκά, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Κριτική. 

kura_ths_ro2.jpg

ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΧΛΑΔΙΩΤΗ- ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ 

Η Δέσποινα Αχλαδιώτη γεννήθηκε το 1890 στο Καστελλόριζο. 

Από το 1927 με τον άντρα της τον Κώστα, εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην ακριτική νησίδα Ρω, δυτικά του Καστελλόριζου, εντελώς μόνοι τους,  για να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία. Μετά το θάνατο του συζύγου της το 1940,  έζησε  στη Ρω με την τυφλή μητέρα της  και κατόπιν εντελώς μόνη της. 

Πρώτη φορά ύψωσε την ελληνική σημαία το 1929 αλλά  από την περίοδο της Κατοχής, όπου υπήρξε και μέλος της Αντίστασης, ύψωνε την ελληνική σημαία κάθε πρωί και την κατέβαζε με τη δύση του ήλιου μέχρι και τον θάνατό της.

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, στις 13 Μαΐου του 1982. 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑ

Σπούδασε θέατρο στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας του Γιώργου Κιμούλη. 

Σκηνοθέτησε τα έργα: Drunk enough to say I love you της Κάριλ Τσέτσιλ, Την Τρίτη στο Σούπερμάρκετ του Εμμανουέλ Νταρλέ, Έγκλημα στα παρασκήνια του Γ.Μαρή, Κροκόδειλος του Φ.Ντοστογιέφσκι, Αρχιμάστορα Σόλνες του Χ.Ίψεν στο Από Μηχανής Θέατρο και τον Βυσσινόκηπο στα Παρασκήνια σε κείμενο που έγραψε με τον Στράτο Σωπύλη. 

Έχει γράψει και σκηνοθετήσει τα έργα, 6+1 τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα (Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας), Ξέχνα το (Ροές), 3΄΄ η μνήμη του χρυσόψαρου και άλλων ευτυχισμένων ζώων (Άδειος Χώρος της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου). 

Από το 2003 έως σήμερα είναι Διευθύντρια των θεατρικών παραγωγών των εταιριών Λυκόφως και Highway Productions του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου. Από το 2007 έως το 2009 υπήρξε υπεύθυνη ρεπερτορίου στο θέατρο Χώρα. Οργάνωσε την πρώτη εφηβική παράσταση στην Ελλάδα με το έργο Chatroom του Enda Walsh, στο θέατρο Χώρα. Συνεργάστηκε με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί(+,Χ) στο Από Μηχανής Θέατρο στο γραφείο Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και ως Διευθύντρια των θεατρικών παραγωγών από το 2009 έως το 2014.

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ 

Πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος, ο Γιάννης Σκαραγκάς έχει στο ενεργητικό του έξι βιβλία  (Επιφάνεια, Η πατρίδα της αφής, Το αινιγματικό βλέμμα του αγγέλου, Ο ουρανός που ονειρεύτηκες, Τρία θεατρικά, Λαχτάρα που περίσσεψε από χτες). Έχει εργαστεί για πάνω από μία δεκαετία στο χώρο της τηλεόρασης (Mega, Alpha) υπογράφοντας πέντε σειρές, αλλά και στον χώρο των κινηματογραφικών παραγωγών. Γράφοντας στα ελληνικά αλλά και στα αγγλικά, τα διηγήματά του δημοσιεύονται σε γνωστά αμερικανικά λογοτεχνικά περιοδικά όπως: Copper Nickel, World Literature Today, Tower Journal, Crannog, Midnight Circus, Spilled Milk, American Chordata κ.ά. Έχει γράψει επτά θεατρικά έργα: μεταξύ άλλων το αγγλικό Prime Numbers που έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη το 2009 και ήταν υποψήφιο για τα New York Innovative Theatre Awards, καθώς και το πιο πρόσφατο Courage, που θα κάνει πρεμιέρα στη Ζυρίχη τον Δεκέμβριο του 2017. Είναι μέλος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων. Έχει τιμηθεί ως συγγραφέας από κορυφαία ιδρύματα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Το περιοδικό World Literature Today τον έχει συμπεριλάβει το 2014 στη λίστα των 25 σημαντικών συγγραφέων από όλο τον κόσμο που επιμελήθηκαν τη βραχεία λίστα του βραβείου του.

 

Ταυτότητα Παράστασης

Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μπερδέκα 

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Γαβαλάς 

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη

Σχεδιασμός οπτικής ταυτότητας: Σάκης Στριτσίδης

Παραγωγή: «Λυκόφως», Γιώργος Λυκιαρδόπουλος

 

Ερμηνεύει η Φωτεινή Μπαξεβάνη  

 

Πληροφορίες:

Θέατρο Σφενδόνη

Μακρή 4, Μακρυγιάννη 

Στάση Μετρό-Ακρόπολη 

 

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΑΜΕΙΟΥ

2155158968

 

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΑΜΕΙΟΥ

Καθημερινά 13.30-21.30

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 

Από 5 Oκτωβρίου έως 22 Οκτωβρίου 2017  

 

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ 

Τετάρτη 21.30, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21.00, Κυριακή 18.00.

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ 

Κανονικό 15 ευρώ, μειωμένο 10 ευρώ

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

80 λεπτά

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39, Στοά Πεσμαζόγλου

Τηλεφωνικά: 210 7234567

Online: www.ticketservices.gr

Σε όλα τα καταστήματα PUBLIC  και στο tickets.public.gr

ΠΑΡΑΓΩΓΗ

ΛΥΚΟΦΩΣ

Tel: 210 33 14 088-9

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Web: www.lykofos.org

FB : www.facebook.com/lykofostheater/

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Ελίνα Γιουνανλή 

 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Λήδα Καρανικολού

 

 

 

Η κρίση συνίσταται ακριβώς στο γεγονός 

ότι το παλιό πεθαίνει και το νέο 

δεν μπορεί να γεννηθεί: σ’αυτό το μεσοδιάστημα 

εμφανίζονται τα πιο ποικίλα νοσηρά φαινόμενα. 

Antonio Gramsci: Quaderni del carcere, Q3 §34

 

victor small 4.jpg

Το έργο ορόσημο του σουρρεαλιστικού κινήματος «Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία» (Ροζέ Βιτράκ-1928) που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα από τον Κάρολο Κουν κατά την περίοδο 1973-74, ανεβαίνει και πάλι στο Θέατρο Τέχνης και πρώτη φορά παγκοσμίως με τη μορφή μουσικού έργου.

 

Ο Βικτώρ, είναι ένα “παρά φύσιν έξυπνο”, υπερανεπτυγμένο εννιάχρονο αγόρι που καταλαβαίνει τα πάντα, αλλά δεν έχει προλάβει ακόμα να ζήσει τίποτα. Την ημέρα των γενεθλίων του, αυτό το μέχρι σήμερα παιδί-υπόδειγμα με την προδιαγεγραμμένη “καριέρα μοναχογιού” της αστικής τάξης, αποφασίζει να “τινάξει το σπίτι του στον αέρα”. 

 

Αποκαλύπτοντας τη μοιχεία του πατέρα του, ο Βικτώρ θα ξεσκεπάσει με βίαιο τρόπο όλη την υποκρισία και τη σαπίλα της οικογένειας αλλά και της τάξης του.  Θα σπείρει την καταστροφή. Αλλά θα καταστραφεί και ο ίδιος. Γιατί θα συνειδητοποιήσει ότι έχει ήδη “μολυνθεί” από το περιβάλλον του. Και ότι είναι πολύ μικρός και ανίκανος ν΄αλλάξει οτιδήποτε γύρω του. Πόσο αλήθεια λυτρωτικός μπορεί να είναι ο θάνατος για ένα εννιάχρονο παιδί που συνειδητοποιεί ότι δεν έχει νόημα να ζήσει άλλο…; 

 

Με όχημα τη φράση του Γκράμσι: “Η κρίση συνίσταται ακριβώς στο γεγονός ότι το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν μπορεί να γεννηθεί”, η παράσταση επιθυμεί μέσα από τη μεγάλη δύναμη της μουσικής αλλά και το άγριο χιούμορ, την τρέλα και τη συγκίνηση αυτού του κορυφαίου έργου, να μιλήσει για το βίαιο τέλος της αθωότητας. Για την κίνδυνο των ψευδαισθήσεων. Για την επανάσταση που πνίγεται μέσα στην ίδια την πηγή της. Για τη νέα γενιά που θέλει ν΄αλλάξει τον κόσμο, αλλά νιώθει ότι είναι πολύ αργά για να το κάνει. Και δεν ξέρει πώς να το κάνει…

 

Η παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας.

 

Λιμπρέτο, Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Δραματoλόγος παράστασης: Πλάτων Μαυρομούστακος

Σκηνικά- Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Χορογραφίες: Μαρίζα Τσίγκα

Σχεδιασμός Φωτισμών:  Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Video Teaser: Φραγκίτσα Κατωγυρίτη

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

 

 

Διανομή (με σειρά εμφάνισης):

 

Βικτώρ: Σταμάτης Κραουνάκης

Λιλή: Χάρης Φλέουρας

Εσθήρ: Φωτεινή Μπαξεβάνη

Αιμιλία/ Ιντά: Φένια Παπαδόδημα

Κάρολος:  Χρήστος Γεροντίδης

Θηρεσία: Μαρία Τζάνη

Αντουάν: Γεράσιμος Γεννατάς

Στρατηγός: Κωνσταντίνος Ευστρατίου

 

Συμμετέχουν: 

Βασιλίνα Κατερίνη

Μάριος Κρητικόπουλος

Βασίλης Παπαδημητρίου

Κώστας Κουτρούλης

 

Μουσική Διεύθυνση, πιάνο: Βασίλης Ντρουμπογιάννης

Κιθάρες, Κρουστά: Βάϊος Πράπας

 

***

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο στις 21.15 και Κυριακή στις 20.15

 

Τιμές εισιτηρίων:

Πέμπτη: ενιαία είσοδος 10 ευρώ | Παρασκευή: 15 ευρώ, 10 ευρώ μειωμένο, 8 ευρώ ανεργίας

Σάββατο: 18 ευρώ, 12 ευρώ μειωμένο | Κυριακή:  16 ευρώ, 12 ευρώ μειωμένο

 

 

[Το μουσικό έργο]

 

Λιμπρέτο, Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

 

Πρεμιέρα 

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2017Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία

 

Θέατρο Τέχνης Καρολου Κουν

Φρυνίχου 14, Πλάκα (χάρτης)

τηλέφωνα ταμείου: 2103222464 & 2103236732

προπώληση: www.viva.gr

 

v

 

 

 

 

theatroathinon

kopse kopse

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Για πρώτη φορά  ανεβαίνει στη σκηνή, του θεάτρου ΜΠΙΠ, στην Κυψέλη, το αφηγηματικό κείμενο του Θανάση Τριαρίδη «Το κόψε-κόψε» ή «Όταν οι γκοτζίλες εξανθρωπίζονται». Για 7 μοναδικές παραστάσεις, κάθε Κυριακή στις 19:00. 

Προσφορά προπώλησης:
8 ευρώ μέσω της σελίδας στο facebook


Πληροφορίες:
6988010741(10:00 - 14:00 )
2130344074 (Μετά τις 17:00 )

Απαραίτητη η κράτηση λόγω
περιορισμένου αριθμού θέσεων

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Banners 728mm x 90mm

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία