Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Τετάρτη βράδυ και το «Χειρόγραφο» της Χάρις Αλεξίου, σκηνοθετημένο με μαεστρία από τον Γιώργο Νανούρη, επέστρεψε για δώδεκα μόνο παραστάσεις στο Θέατρο Βασιλάκου, πριν ανοίξει τα φτερά του για το μεγάλο του ταξίδι σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Έχοντας δει την παράσταση και εκπληρώσει τα δημοσιογραφικά μου «καθήκοντα» την περσινή σεζόν, έσπευσα στο θέατρο με μοναδική πλέον ιδιότητα αυτή της φανς, ώστε να απολαύσω την παράσταση. 

Κάθισα στη θέση μου, χαρούμενη και ανακουφισμένη που δεν με κυνηγούσε το σαράκι τού «να δω για να γράψω», και βρήκα τους διπλανούς μου πολύ χαμογελαστούς. Σκέφτηκα λοιπόν πως η ψυχική μου διάθεση εκπεμπόταν. Σε λίγα δευτερόλεπτα όμως αντιλήφθηκα ότι ο χαμογελαστός κύριος και η κυρία που τον συνόδευε δεν μιλούσαν ελληνικά!

Μιλήσαμε για λίγα λεπτά και μου αποκάλυψαν ότι είχαν έρθει για διακοπές στην Ελλάδα, ότι ήταν από το Μάαστριχτ, ότι λατρεύουν τη Χαρούλα Αλεξίου, και μάλιστα μου απαρίθμησαν τις συναυλίες στις οποίες την είχαν παρακολουθήσει!

 

 

charoula.jpg

Όταν τους ρώτησα πώς έμαθαν για το «show», μου απάντησαν ότι είδαν τυχαία την αφίσα, τη μέρα της παράστασης, αγόρασαν τα εισιτήρια και μέχρι να ξεκινήσει το σόου έκαναν βόλτες γύρω από το θέατρο. Τους είπα ότι δυστυχώς η παράσταση δεν έχει υπότιτλους και τότε ο κύριος Jothoan μου απάντησε αφοπλιστικά: «Δεν χρειάζεται να μας μεταφράζετε τίποτα. Η Χαρούλα θα μιλά πάλι στην καρδιά μας, όπως μιλά και με τα τραγούδια της και ας μην ξέρουμε ελληνικά». 

Τα λόγια αυτών των ανθρώπων που ήρθαν από τόσο μακριά συνοψίζουν ό,τι μπορεί να γράψει κανείς για το «Χειρόγραφο». Δεν χρειάζεται να το αναλύσει και να το «μεταφράσει». Σε «καθαρίζει», όπως η Μοσχολιού όταν την άκουσε η Χαρούλα στο ραδιόφωνο.

 

Στη συνέχεια, έχοντας πάντα στο μυαλό μου την παλιά διαφήμιση του ΕΟΤ «Ελλάδα είσαι εσύ», είπα να ενημερώσω τους φιλοξενούμενούς μας ότι υπάρχουν και άλλα θεάματα στην πόλη που μπορούν να τα παρακολουθήσουν και τουρίστες. Ενώ φυσικά, γεμάτη καμάρι τους ανέφερα και την Επίδαυρο, όπου το περασμένο καλοκαίρι οι παραστάσεις του φεστιβάλ ήταν με αγγλικούς υπέρτιτλους. Η απορία τους; Εύλογη. «Why is Charoula not performinig at Epidavros?»

 14699767_10210374273252627_1200177301_n.jpg

  Ας μου επιτραπεί, λοιπόν να κλείσω με το αγαπημένο μου τραγούδι-ευχή! 

  

 

 Δείτε εδώ την Χαρούλα Αλεξίου και τον Γιώργο Νανούρη στη συνέντευξη τύπου.

 

 

 

Πρώτη δημοσίευση στο texnes-plus.blogspot. 11/4/16

Κανείς δεν φταίει, είμαστε όλοι μωρά... 

Η Χαρούλα Αλεξίου έγραψε το «Χειρόγραφό» της, το εμπιστεύτηκε στον Γιώργο Νανούρη και 

μαζί με τρεις εξαιρετικούς μουσικούς επί σκηνής, τον Παναγιώτη Τσεβά (ακορντεόν και πιάνο), τον Γιώργο Λιμάκη (κιθάρα) και τον Αναστάση Μισυρλή (βιολοντσέλο), υπέγραψαν μια ξεχωριστή μουσική παράσταση.

Η Χαρίκλεια Ρουπάκα, το μικρό κοριτσάκι από τη Θήβα, ξετύλιξε το νήμα της ζωής της με τρόπο άμεσο, ειλικρινή, θαρραλέο και γενναιόδωρο, κάνοντας τους θεατές συνοδοιπόρους της στο ταξίδι της ζωής της, αλλά και συμπάσχοντες σε όλα όσα είχε να εξομολογηθεί.

 

«Σήμερα έμαθα ότι ο Ευαγγελισμός είναι και νοσοκομείο».

«Σήμερα η μαμά μου έβαψε το άσπρο μου φόρεμα μαύρο για να είναι έτοιμο».

«Σήμερα ο μπαμπάς σηκώθηκε, πήγε στην εκκλησία, γύρισε σπίτι και πέθανε..»

 

Και άλλα τόσα «Σήμερα», του τότε και του σήμερα, θα διαβαστούν από την οθόνη του iPad...

 

Ο Γιώργος Νανούρης, αντιλαμβανόμενος το μέγεθος της Χαρούλας Αλεξίου και το σκηνικό της εκτόπισμα, την άφησε, στο μεγαλύτερο μέρος της παράστασης, σκηνικά γυμνή, με μοναδικό συμπαίκτη, εκτός φυσικά από τους μουσικούς, τα φώτα (σπουδαία δουλειά από τη Σοφία Αλεξιάδου). Η συγκεκριμένη επιλογή, όπως αποδείχθηκε, δικαιώθηκε, καθώς η ίδια ήταν συγκλονιστική τόσο στα αφηγηματικά κομμάτια, τα οποία διανθίστηκαν με δράση, όσο και στα πιο εξωστρεφή-επικοινωνιακά μέρη του κειμένου.

Τα ενενήντα λεπτά της παράστασης κύλησαν αβίαστα, με ατμοσφαιρικές εικόνες, θαμπές και λαμπρές μνήμες, λόγια που δεν είχαν ειπωθεί, φυλαγμένα σημειώματα, σκέρτσα, νάζια, πολλά αγαπημένα τραγούδια, εξομολογήσεις που ερέθιζαν αδυσώπητα τους δακρυγόνους αδένες των θεατών, αγαπημένους που χάθηκαν, την πατρική ορφάνια που ήταν πανταχού παρούσα, γέλια, ταξίδια, νότες, φόβους ακόμα και χώμα... Ωστόσο, αυτό που κυριαρχούσε στη σκέψη όλων ήταν πόσο ΣΠΟΥΔΑΙΑ είναι η καλλιτέχνις την οποία είχαν την τύχη να απολαμβάνουν.

Στο «Χειρόγραφο» έκλαιγες ακούγοντας την εξομολόγηση μιας γυναίκας, μια προσωπική ιστορία έγινε ξαφνικά τόσο οικεία, σχεδόν αναπόφευκτα ταυτίστηκε με τη ζωή όλων. Πώς να μη σε αγγίξει το «Μαμά μην πεθάνεις» ή το «Μαμά θέλω να πεθάνω» ή το «Μάνα, έγινα μάνα!»; Πώς το τετράγωνο και ο κύκλος που τα φώτα σχημάτιζαν στη σκηνή και μαγικά μπλέκονταν με τα βήματα της Χαρούλας να μην ένωναν στην ψυχή σου τα σχήματα των δικών σου σκονισμένων πληγών;

Όσο πόνο όμως και αν έκρυβε το «Χειρόγραφο», όση αγωνία και αν είχαν οι σελίδες του, όσες δυσκολίες και αν αναδείχθηκαν επί σκηνής από τη σαρανταεξάχρονη τεράστια καριέρα της καταπληκτικής ερμηνεύτριας, στο τέλος όλοι έπαιρναν ένα μεγάλο δώρο, όταν η ίδια ομολογούσε ότι αυτό που τελικά έχει σημασία στη ζωή είναι η ίδια η ζωή! Επομένως, ζήστε...

 

 

Video

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία