Τελευταία Νέα
Ο Δημήτρης Λιγνάδης στη φυλακή «Διαβάζω τα μυστικά της τέχνης»: Ένα σεμινάριο από τη ζωγράφο και συγγραφέα Μαρίνα Πετρή Δημήτρης Λιγνάδης: Απορρίφθηκε η ένσταση ακυρότητας κατά της προδικασίας «Ο Αμπιγιέρ»: Μια ιστορική παράσταση στις οθόνες μας 3 δεκαετίες μετά Αύριο η απολογία του Δημήτρη Λιγνάδη Οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» σε Live streaming από το Εθνικό Θέατρο Στον εισαγγελέα ο πρόεδρος του πειθαρχικού του ΣΕΗ Π. Τσαρούχας - Με τους φακέλους των καταγγελιών Σπύρος Μπιμπίλας για Μαρκουλάκη: «Καταλαβαίνω τη φόρτιση και την υποκειμενική του άποψη» Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης προς το ΣΕΗ: Με στοχοποιείτε σαν να είμαι εχθρός 10 βιβλία από τις εκδόσεις Περισπωμένη Εθνικό Θέατρο: Νέα ανακοίνωση για την υπόθεση Λιγνάδη «Μενδώνη παραιτήσου»: Διαμαρτυρία καλλιτεχνών έξω από το υπουργείο Πολιτισμού «Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ» για 2 online παραστάσεις Γιάννης Χριστοδουλόπουλος: «Τα καλύτερά μας χρόνια» είναι ένα υγιές καταφύγιο στις μαύρες μέρες που ζούμε Από την Ευελπίδων στη ΓΑΔΑ ο Δημήτρης Λιγνάδης
 

Αν το νέο καλλιτεχνικό αίμα έχει ως αποστολή και λειτούργημα να εκπλήσσει με την φρεσκάδα του και να ανανεώνει καλλιτεχνικές φόρμες, τότε ο Χρήστος Νίκου, με την ταινία του καταφέρνει να μας χαρίσει μια ταινία και μια αισθητική ικανή να εκπλήξει απόλυτα.

Βασιζόμενος αφηγηματικά σε μια πανδημία συλλογικής απώλειας της μνήμης και σκηνοθετικά στο περίφημο ελληνικό weird wave, ο Νίκου δημιουργεί μία post apocalyptic ιστορία με δούρειο ίππο τα μήλα, στον πόλεμο κατά της αστικής μοναξιάς. Σε ένα ,λοιπόν, δυστοπικό σύμπαν χωρίς δράκους, εξωγήινους και υστερίες, ο ήρωας του (Άρης Σερβετάλης) είναι ένας εκ των πολλών που θα απωλέσουν την μνήμη τους. Όταν δεν θα τον αναζητήσει κανένα οικείο ή προσφιλές πρόσωπο, θα ενταχθεί σε ένα πρόγραμμα δημιουργίας νέων ταυτοτήτων και εμπειριών. Κι αν οι δυστοπίες σας φέρνουν στο νου εικόνες μυστηριώδεις κι ανεξιχνίαστες από νέους κόσμους, ο Νίκου ποντάρει στο οικείο της αθηναϊκής καθημερινότητας. Γυρίζει, λοιπόν, εδώ την ταινία του σε μια Αθήνα που, μοιάζει να αγνοεί τα θύματα της ακούσιας αμνησίας και να συνεχίζει αλώβητη την ζωή και την αστική της πορεία προς το άγνωστο.

 mila

Μέσα στο αισθητικό και σκηνοθετικό αυτό πεδίο της αλλοτριωτικής μοναξιάς, το σενάριο τοποθετεί έναν πρωταγωνιστή έρμαιο των αναμνήσεων που έρχονται κι αυτών που μένουν πίσω, των πληγών που ανοίγουν κι αυτών που δεν θα κλείσουν ποτέ. Ενώ, πλάθοντας ένα αίνιγμα γύρω από την ταυτότητα και την διανοητική του κατάσταση, επιτρέπει την συμβολική ταύτιση και προσωπική αναπαράσταση του ερωτήματος «κι αν ήμουν εγώ;».

Έχοντας, βέβαια, το ένα πόδι γερά τοποθετημένο στο ελληνικό weird wave, σκηνοθέτης και σεναριογράφοι (Χρήστος Νίκου και Σταύρος Ράπτης), μοιάζουν να επιλέγουν εκούσια την πλήρη απουσία συγκρούσεων και την κίνηση στον αντίποδα του οποιουδήποτε μελοδραματικού συναισθήματος. Κι αν η επιλογή αυτή αφαιρεί ένα κομμάτι ψυχής από την ίδια της την δημιουργία ποντάροντας στην ασφάλεια του συμβολικού weird, το αισθητικό σύμπαν τέρπει απόλυτα τα σινεφιλικά μάτια και προσφέρει στιγμές ασυγκράτητης κινηματογραφικής φρεσκάδας.

3,5/5

popolaros banner

popolaros banner

anixnos250x300

Video

Μπορείτε να τα αποκτήσετε μ' ένα κλικ στην πόρτα σας στο  https://radshop.gr/

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία