Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
της Μυρτώς Παπαϊωάννου
 
Στο θέατρο Vault, ανεβαίνει ο «άνθρωπος ελέφαντας», ένα πασίγνωστο έργο του Μπερνάντ Πομεράνς, σε μετάφραση της Μαρλένας Γεωργιάδη
Είναι μια ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, όπως αυτά εκτυλίχθησαν στην Αγγλία τον 19ο αιώνα. Η ιστορία αυτή του Τζών Μέρρυκ, του «ανθρώπου ελέφαντα» όπως τον  αποκαλούσαν στην εποχή του, ενέπνευσε τον συγγραφέα Μπερνάντ Πομεράνς να γράψει ένα κείμενο με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο αυτόν, που στη συνέχεια γνώρισε τεράστια επιτυχία σε ποικίλες θεατρικές σκηνές αλλά και στην κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Λίντς. 
 
 
 
Υπόθεση
 
Στην του 19ου αιώνα, όπου ακόμη τα freaks shows αποτελούσαν τρόπο διασκέδασης και ικανοποίησης της περιέργειας των πολιτών, εργαζόταν ο Τζων Μέρρυκ, καθώς έπασχε από μια σπάνια ασθένεια που του παραμόρφωνε το σώμα και το πρόσωπό του, τον καθιστούσε δυσλειτουργικό και κυρίως δημιουργούσε την εικόνα του εκτρώματος στους υπόλοιπους. Ο Τζων, ή άνθρωπος ελέφαντας όπως τον αποκαλούσαν δούλευε εκεί, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως έκθεμα- τέρας της φύσης. Συχνά ταξίδευε με το τσίρκο αυτό σε διπλανές ή μακρινές πόλεις, μέχρι που απαγορεύτηκαν βάσει νόμου τα freak shows. Τότε είναι που ο «θιασάρχης» του τσίρκου και μάνατζέρ του για χρόνια,  συμπεριφέρθηκε οικτρά, κλέβοντάς τον και πετώντας τον στον δρόμο. Ο Τζων Μέρρυκ στη συνέχεια θα συναντήσει τον γιατρό Τριβς, ο οποίος δείχνει έντονο ενδιαφέρον για την σπάνια περίπτωση του Μέρρυκ. Τον περιθάλπει και τον παίρνει υπό την προστασία του σε ένα από τα ακριβότερα νοσοκομεία της εποχής, διεκδικώντας μια μόνιμη θέση για τον ασθενή του. Στην προσπάθειά του να βελτιώσει τη ζωή του Μέρρυκ, τον εμψυχώνει να μιλήσει, να συζητήσει και να μορφωθεί ενώ παράλληλα ο Μέρρυκ αποτελεί και αντικείμενο ενδιαφέροντος και παρακολούθησης, μιας μεγάλης μερίδας καλλιτεχνών, πολιτικών και γενικότερα επιφανών ανθρώπων της εποχής οι οποίοι τον επισκέπτονται συχνά. Ο Τζων αποκαλύπτει μέσα σε αυτό το διάστημα έναν υπέροχο χαρακτήρα, γεμάτο δικαιοσύνη και αγνότητα, μια ψυχή που θέλει να ζήσει, να βιώσει όμορφα και ανθρώπινα συναισθήματα, όπως την οικειότητα, την συντροφιά, τον έρωτα. Έχει ανάγκη να ζει σαν όλους τους υπόλοιπους καθημερινούς ανθρώπους, κι όχι να αποτελεί για ακόμα μια φορά έκθεμα. Ο γιατρός του επιβάλει τα όρια του τι μπορεί να κάνει και τι όχι, μέχρι που στο τέλος, ο «άνθρωπος ελέφαντας», ενώ φαινομενικά έχει βελτιώσει τη ζωή του, επιλέγει να την τερματίσει, ξαπλώνοντας το κεφάλι του τόσο, που κοιμήθηκε για πάντα. 
Οφείλω να ομολογήσω ότι είχα μια έντονη περιέργεια σχετικά με την απόδοση του αγαπημένου αυτού έργου, καθώς η ιστορία αυτή έχει αποτυπωθεί σε πολλές εικόνες στο μυαλό μου. Αναρωτιόμουν αν θα προσεγγίζει τα προηγούμενα θεατρικά ανεβάσματα, ή την ταινία του Λιντς. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι που δεν θα μπορούσα να προβλέψω. 
 
Ο Κοραής Δαμάτης, που ανέλαβε εκτός της σκηνοθεσίας, την διασκευή του έργου και την δραματουργική επεξεργασία, μας προσέφερε ένα άρτιο και φίνο αποτέλεσμα, από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό της παράστασης. Η σκηνή του Vault άνοιγε με το freak show, μεταφέροντας τους θεατές στο κλίμα της εποχής. Ένα κλίμα θαυμασμού και τρόμου, το αίσθημα μιας εποχής σκοτεινής όπου ο «άνθρωπος ελέφαντας» , αυτό το ανθρωπόμορφο τέρας, αποκαλύφθηκε στα  μάτια μας όπως ακριβώς του άρμοζε. Όχι ένα τέρας, όπως θα προέβλεπε κανείς.  Ένας άνθρωπος άτυχος από τη φύση, όμορφος μέσα στην αγνότητά του και τρομακτικός στο καθρέφτισμά του στα μάτια των άλλων. Η εικόνα του Μέρρυκ δημιουργούσε ανάμεικτα συναισθήματα, ακριβώς επειδή η σκηνοθεσία στόχευε στην εμβάθυνση, κι όχι στον εντυπωσιασμό. Για μένα αυτό αποτέλεσε το κομβικό σημείο σε όλο το έργο, σε κάθε του αλληλεπίδραση με τα ερεθίσματα και τους ανθρώπους γύρω του, καθώς μπορούσε ο καθένας να δει μέσα από τον άνθρωπο ελέφαντα όχι μόνο μια ιστορία, αλλά κομμάτια του εαυτού του. Ο τρόπος που επιλέγει κανείς να παρουσιάσει μια ιστορία, δεν έχει να κάνει μόνο με ένα άρτιο κείμενο, αλλά με οτιδήποτε μπορεί να πλαισιώσει και να αναδειχθεί μέσα από αυτό. Η πρόσληψη της ιδέας του «ανθρώπου ελέφαντα», του φαινομενικά «μη κανονικού» αποτυπώθηκε ιδανικά σε όλο το έργο, με σεβασμό, ευαισθησία αλλά και ρεαλισμό. Δεν επιχειρήθηκε η επίκληση στο συναίσθημα, ουδεμία γκροτέσκα εικόνα ή υπερβολή.  Προφανώς η σκηνοθετική ματιά περνάει και μέσα από τα σκηνικά, τον φωτισμό και τα κοστούμια για τα οποία είναι επίσης υπεύθυνος ο Δαμάτης. 
Στο ρόλο του Τζων Μέρρυκ, ο Δημήτρης Καρατζιάς, ο οποίος εκτός των εξαιρετικών σκηνοθεσιών που είδαμε τα τελευταία χρόνια, κερδίζει το στοίχημα και υποκριτικά. Ερμηνεύει τον ρόλο του Μέρρυκ με απόλυτη φυσικότητα, προσθέτοντας στο ρόλο μια λυρικότητα ανεξήγητα ταιριαστή. Ο πόνος, η αγωνία, οι δυσκολίες, όλη η πορεία ενός ανθρώπου που έψαχνε μια διέξοδο ζωής, αποδίδονται με τον καλύτερο τρόπο στην ερμηνεία του Καρατζιά. Ήταν φανερό ότι ο χαρακτήρας του Μέρρυκ μελετήθηκε με σεβασμό και διεξοδικότητα, μέχρι που έγιναν ένα με τον ερμηνευτή. 
Ο Περικλής Μοσχολιδάκης που υποδύεται τον γιατρό Τριβς ανέδειξε πολύ σωστά τον ρόλο, ξεδιπλώνοντας όλες τις πτυχές του χαρακτήρα του: την ευαίσθητη και καλή, ανθρώπινη πλευρά του αλλά κι αυτή που κρύβει αυστηρότητα, σκληρότητα και σκέψεις εγωιστικές. Ο ρόλος του Τριβς για μένα ήταν ιδιαίτερα απαιτητικός, γιατί έπρεπε να ισορροπήσει στα μάτια του θεατή όλες τις συνισταμένες του χαρακτήρα του γιατρού, του οποίου η παρουσία ήταν καταλυτικής σημασίας, με πολλές ερμηνευτικές προεκτάσεις. 
Τον ρόλο της κυρίας Νένταλ η οποία ξυπνά το ερωτικό συναίσθημα στον Μέρρυκ, ενσαρκώνει η Μαρία Καβουκίδη, τονίζοντας τη ζεστασιά, την φινέτσα και τον γυναικείο ερωτισμό σε κάθε της εμφάνιση. 
Ο Στέλιος Καλαϊτζής, ο Αντώνης Καραθανασόπουλος αναλαμβάνουν τρεις μικρότερους ρόλους ο καθένας τους και πλαισιώνουν άψογα το περιβάλλον του ανθρώπου ελέφαντα, όπως επίσης οι Μιχάλης Καλιότσος και Σοφία Ρούβα έχουν καλές ερμηνείες, εξαιρετικά δεμένες με των υπολοίπων. 
Η μουσική του Μάνου Αντωνιάδη απολύτως ταιριαστή με το κλίμα του έργου, και η κινησιολογία των ηθοποιών υπό την Μαρίζα Τσίγκα συνέβαλαν στο καλαίσθητο αποτέλεσμα.
Τέλος, θεωρώ ότι οφείλω να κάνω μια ιδιαίτερη μνεία, στον Σωκράτη Παπαδόπουλο για την κατασκευή της σιδερένιας μάσκας και του χεριού του ανθρώπου ελέφαντα, όπως επίσης και στην ταλαντούχα Ελένη Σουμή για τις περίτεχνες μάσκες της, πραγματικά έργα τέχνης. Θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελούν εκθέματα- στολίδια εικαστικών εκθέσεων. Μετά το τέλος της παράστασης, πολλοί από τους θεατές μείναμε στη σκηνή θαυμάζοντας ένα προς ένα τα κομψοτεχνήματα αυτά των δημιουργών. 
Το ήθος, οι ερμηνείες και η αισθητική της παράστασης αυτής είναι στοιχεία που ανεβάζουν πολύ τον πήχη της θεατρικής δημιουργίας, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα, ένα έργο που κρύβει παγίδες, λόγω του θέματός του αλλά και της  προηγούμενης ανάδειξής του από σπουδαίους καλλιτέχνες. Ένα μεγάλο μπράβο στην ομάδα για αυτό το αποτέλεσμα. 
 
 
 
 

Η μαύρη κωμωδία των Lorem Ipsum, «ΑΛΑΣΚΑ», μετά από την περσινή της πετυχημένη πορεία, επιστρέφει στη σκηνή του Πολυχώρου VAULT, από την Δευτέρα 14 Οκτωβρίου έως και την Τρίτη 19 Νοεμβρίου, για 12 μόνο παραστάσεις. Η ομάδα Lorem Ipsum μετά από τη μεγάλη επιτυχία της παράστασης “Γιοσίρου Γιαμαγκούσι”, αλλάζει ύφος και προσπαθεί να ασχοληθεί – πάντα με τον δικό της ιδιαίτερο γλυκόπικρο τρόπο - με τη μοναξιά, την απώλεια και την ανιδιοτελή αγάπη.

“Και πόσο είναι το σύντομα; Ο άνθρωπος που έφτιαξε αυτή τη λέξη τι είχε στο κεφάλι του; Είναι μια ώρα, δύο; Αύριο, μεθαύριο; Σε ένα μήνα, σε ένα χρόνο; Γιατί όλες αυτές οι λέξεις κάτι σημαίνουν, αυτός που τις έβαλε στα λεξικά δηλαδή ήξερε ότι οι επόμενοι που θα τις χρησιμοποιήσουν δεν θα μπερδευτούν. Όμως αυτός που έφτιαξε τη λέξη σύντομα ήταν κακός άνθρωπος, έτσι πιστεύω. Χειρότερος ακόμα και από αυτόν που έφτιαξε τη λέξη ποτέ, το ποτέ είναι και αυτή μια κακή λέξη που δεν πρέπει να λέγεται συχνά αλλά σίγουρα πιο τίμια από το σύντομα”.

Μια μητέρα τακτοποιεί τη σοφίτα του σπιτιού της. Την προετοιμάζει για να υποδεχτεί την κόρη της που πια έχει μεγαλώσει και έχει ταξιδέψει σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο. Όμως τώρα, μετά από περίπου 30 χρόνια περιπλάνησης έφτασε η ώρα της να ξεκουραστεί, να επιστρέψει για λίγο στο πατρικό της, κοντά στη μητέρα της και στην αγαπημένη της σοφίτα.

alaska texnesplus2

Αλάσκα

από την ομάδα Lorem Ipsum

Κείμενο-σκηνοθεσία: Γιάννης Κεντρωτάς

Κινησιολογία: Κωνσταντίνος Παπαθανασίου

Σκηνικά-κοστούμια: Ομάδα Lorem Ipsum

Σχεδιασμός φωτισμών / Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Παίζουν: Αντώνης Αντωνίου, Φίλιππος Λούβαρης, Φανή Παλιούρα

alaska texnesplus3

INFO!

ΑΛΑΣΚΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΛΗ ΘΕΑΜΑΤΩΝ

Από την Δευτέρα 14 Οκτωβρίου έως την Τρίτη 19 Νοεμβρίου, για 12 μόνο παραστάσεις

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 60' (χωρίς διάλειμμα)

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική είσοδος: 10 ευρώ

Προπώληση Viva : 8 ευρώ

Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ)/ Ατέλειες : 5 ευρώ

Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS

Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8' περίπου με τα πόδια)

Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6949534889

(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 - 14:00 και 17:00 - 21:00)

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

FB Page : http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1

alaska texnesplus4

Ο πατέρας πεθαίνει, μια κληρονομιά, μια επιχείρηση που αναζητά ηγέτη, ο γιός κατασκοπεύει, η νύφη απατά, η Μάνα μηχανορραφεί, ο θείος κλέβει, η σύζυγος απατά. Μια δυναστεία που καταρρέει. Στο επίκεντρο του έργου η Αγία Οικογένεια σε σήψη. Το έργο ακροβατεί  ανάμεσα στο  δράμα και τη μαύρη κωμωδία.
  
Ο Γκόρκι γράφει το 1910 την πρώτη εκδοχή της «Βάσσα Ζελεσνόβα», την ιστορία μιας σκληρής γυναίκας που, τώρα που πεθαίνει ο σύζυγός της, αναλαμβάνει τα ηνία της οικογένειας αλλά και της οικογενειακής τους επιχείρησης.
'Όλες οι μάνες είναι αμαρτωλές'' λέει η Βάσσα.
Οι ήρωες του Γκόρκι δεν έχουν χρόνο να φιλοσοφούν περί ζωής και τέχνης· πρέπει να εργάζονται, να λογομαχούν και να ενεργούν. Το έργο παρακολουθεί την αγροτική οικογένεια των Ζελεσνώφ που κατάφερε ν’ ανέλθει κοινωνικά αποκτώντας σταδιακά οικονομική δύναμη, αλλά τώρα καταρρέει επειδή αργοπεθαίνει ο Ζαχάρ, ο άνθρωπος που στάθηκε η κινητήριος δύναμη της οικογένειας. Έτσι η σύζυγός του, η Βάσσα, αναλαμβάνει τα ηνία της οικογενειακής επιχείρησης που καταρρέει , είναι πρόθυμη να θυσιάσει τα πάντα –ακόμη και τα ίδια της τα παιδιά– φτάνει να επέλθει η σωτηρία. Το έργο, τοποθετεί  στο μικροσκόπιο την σκληρή αλλά γεμάτη χιούμορ και  ευφυΐα  Βάσσα - που αν και αγαπάει υπερβολικά τα παιδιά της- βλέπει πως εκείνα  πρόδωσαν κάθε προσδοκία που έτρεφε μέσα της γι’ αυτά. Αντί να γίνουν άξιοι συνεχιστές της επιχείρησης αυτά παλεύουν να πάρουν το μερίδιό τους και ν’ αποχωρίσουν. Στο έργο αυτό ο Γκόρκι ωσάν να είχε διαβάσει την «Αγία οικογένεια» του Μαρξ, με τα πρόσωπα και το μύθο του συνθέτει μια σαρκαστική μικρογραφία της «Αγίας οικογένειας», με αρχηγό τη μάνα, που για να κρατήσει τον πλούτο στα χέρια της, ανενδοίαστα, χωρίς φραγμό, είναι ικανή για τα πάντα, και με το κάθε ισχυρό μέλος της να «τρώει» το αδύναμο. ο θεσμός της οικογένειας έχει μπει στην τροχιά του ιστορικού και οι άνθρωποι, αβοήθητοι μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον, και αφού δε βρήκαν (όσοι δε βρήκαν) με τι να αντικαταστήσουν το θεσμό της οικογένειας, βουλιάζουν στη μοναξιά και το συμφέρον τους, έχοντας μια διαστρεβλωμένη αίσθηση ικανοποίησης και αμαρτίας ακόμη και με τη δολοφονία των ανθρώπων δίπλα τους.
 
  
ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Η Οικογένεια στο σφυρί, όλα λεηλατούνται αφήνοντας πίσω ανυπολόγιστες ζημιές, σχέσεις. Δεσμοί αίματος στο βωμό του χρήματος, στην έλλειψη αγάπης, πατριαρχικές κοινωνίες που ευνουχίζουν τα μέλη χωρίς έλεος, αρσενικά που κλαψουρίζουν και ονειρεύονται πλούτη και αξιώσεις χωρίς καμία ''αιδώ'', γυναίκες που ανεξέλεγκτα δρουν για χάρη μιας ιδανικής και χωρίς κόπο ονειρεμένης ζωής. Οι ήρωες του έργου δεν αποσκοπούν στην αγάπη διότι δεν την έμαθαν, δεν θέλουν να εργαστούν διότι δεν μόχθησαν, περιφέρονται και αναζητούν την δική τους ταυτότητα σε ένα κόσμο χωρίς ηνία, υποταγμένοι και ανένταχτοι ταυτόχρονα ψάχνουν σανίδα σωτηρίας. Οι σκηνές του έργου ακροβατούν στον απόλυτο κυνισμό ,στη τρέλα, στο μελό, από το χυδαίο στην απόλυτη σιωπή και στην αγιότητα της ανθρώπινης ψυχής της λαβωμένης έπο την περιρρέουσα κοινωνική συνθήκη που την περιβάλλει κάθε φορά. 
 
 
Μετάφραση: Αλέξανδρος Κοέν
Διασκευή -Σκηνοθεσία: Ένκε Φεζολλάρι
Δραματουργικοί Σύμβουλοι: Ναταλί Μηνιώτη, Κάτια Σωτηρίου
Σκηνικός χώρος-κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης, Madamme Pelagie
Art direction : Μαριάνθη Γραμματικού
Πρωτότυπη μουσική: Μάνος Αντωνιάδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Φανή Παρλή
Φωτογραφίες-Trailer : Ελπίδα Μουμουλίδου
 
Επικοινωνία: Μαρία Κωνσταντοπούλου
 
 
Παίζουν: Αθηνά Τσιλύρα, Χρήστος Μουστάκας, Μαρία Καρακίτσου, Βασίλης Τσιγκριστάρης
Νικόλας Φραγκιουδάκης, Λία Τσάνα, Ορνέλα Λούτη, Αντα Γιαννουκάκη
 
 
 
ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΆΣΕΩΝ: 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ: 
ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019
 
ΤΕΤΑΡΤΗ, ΠΕΜΠΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ στις 21.00 & ΚΥΡΙΑΚΗ στις 18.30
 
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 110 λεπτά με διάλειμμα
 
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ: 15 ΕΥΡΩ, ΜΕΙΩΜΕΝΟ: 12 ΕΥΡΩ
 
Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS
Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός
Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8' περίπου με τα πόδια)
Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6949534889
(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 - 14:00 και 17:00 - 21:00) 

Στο απροχώτητο έχει φτάσει η κατάσταση με τις διαρρήξεις στα θεάτρα.

Τα ξημερώματα της 12η Μαρτίου διέρρηξαν για 4η φορά τον Πολυχώρο Vault, μέσα σ' ένα χρόνο!Τρεις φορές τον τελευταίο μήνα (η πρώτη ήταν 19/02, η άλλη 26/02 και η τρίτη σήμερα). Οι παραστάσεις στο θέατρο θα γίνουν κανονικά.

Ελπίζουμε άμεσα η πολιτεία να επέμβει και να βρεθεί λύση στην εγκληματικότητα. Μιλάμε για μικρές σκηνές που με δυσκολία βγάζουν τα έξοδά τους και συνεισφέρουν στον πολιτισμό και την ανάπτυξη των περιοχών του κέντρου. 

 

tg gif 300 250px

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00 στο Θέατρο 104

Κλείστε εγκαίρως τις θέσεις σας μέσω viva.gr 

Από 20 Νοεμβρίου μέχρι 23 Ιανουαρίου 2020

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία