Τελευταία Νέα
Η Δήμητρα Βλαγκοπούλου είναι η νικήτρια του βραβείου «Μελίνα Μερκούρη» ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ: Κερδίστε Το Βιβλίο Της Επιλογής Σας Από Αυτή την υπέροχη συλλογή Στο Θέατρο Τζένη Καρέζη θα παρακολουθήσουμε έναν «Αγώνα Νέγρου και Σκύλων» To Θέατρο Σταθμός «μεταμορφώνεται» στη «Χώρα που ποτέ δεν πεθαίνεις» «Ο Θεός της Σφαγής» σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη στο Αθηνά «Άνθρωποι και Ποντίκια»: Για 3η σεζόν στον Τεχνοχώρο Cartel Είδα το «Τρίτο Στεφάνι», σε σκηνοθεσία Κων/νου Μαρκουλάκη Είδα την «Ποντικοπαγίδα», σε σκηνοθεσία Κίρκης Καραλή To Θέατρο Όροφος αποκαλύπτεται: To νέο θέατρο που γεννιέται στο κέντρο της Πάτρας « Περιμένοντας τον Γκοντό»: Η παράσταση της Έλενας Μαυρίδου στο Σύγχρονο Θέατρο «Ιστορία ενός σκύλου που τον έλεγαν πιστό»: Ένα έργο - φόρος τιμής στον αδικοχαμένο στη μάχη με τον κορωνοϊό αγωνιστή Κερδίστε ένα ρολόι της επιλογής σας από τη συλλογή MONELEGANCE Κερδίστε τους 2 πρώτους τόμους από τη νέα σειρά Ζωάκια-Παρεάκια «Μια γιορτή στου Νουριάν»: Η παράσταση επιστρέφει στο Σύγχρονο Θέατρο «Τρεις Εκδοχές της Ζωής»: Το έργο της Yasmina Reza στο Θέατρο 104
 
Γιώτα Δημητριάδη

Γιώτα Δημητριάδη

Είναι δημοσιογράφος και φιλόλογος. Τελείωσε τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, το Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και έκανε μεταπτυχιακό πάνω στο θέατρο. Πού τη χάνεις, πού τη βρίσκεις, σε κάποια παράσταση της πόλης θα είναι. Της αρέσουν οι συνεντεύξεις - συναντήσεις, που της επιτρέπουν να γνωρίσει ένα κομμάτι των ανθρώπων από κοντά.

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

 «Δεν υπάρχει ευτυχία, υπάρχει ζωή και η ζωή είναι ένας στρόβιλος. Ευτυχία είναι ν' αγαπάς τον στρόβιλο».

 

Η πολυαναμενόμενη παραγωγή του Θεάτρου Παλλάς,και μόνοπουκατάφερε μέσα από αυτές τις τόσο δύσκολες συνθήκες να φτάσει τελικά στο κοινό, αποτελεί γεγονός αξιοσημείωτο που μας γεμίζει αισιοδοξία. Με 20 ηθοποιούς επί σκηνής,και πρόβεςεν μέσω ανασφάλειας και πολύ δύσκολων συνθηκών,ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης κατάφερε να παραδώσει στο κοινό μια παράσταση μεμοναδικό ρυθμό καικαλοδουλεμένη σε κάθε τηςλεπτομέρεια, που παρακολουθείς ευχάριστα για 2 ώρες και 40 λεπτά χωρίς διάλειμμα.

 Και όπως λέει και η Νίνα στο έργο: «Μπορεί να μην ζήσουμε πολύ… ας το γλεντήσουμε όσο ζούμε».

 O Kώστας Ταχτσής (1927-1988),εξέδωσε«Το τρίτο στεφάνι» το 1962,με έξοδα δικά του. Ωστόσο,ελάχιστα αντίτυπα πουλήθηκαν. Η επιτυχία ήρθε μετά από οκτώ χρόνια και την επανέκδοσή του από τις εκδόσεις Ερμής.

 Το 1979 διασκευάστηκε για το Τρίτο Πρόγραμμα του ραδιοφώνου,με αφηγήτριες τη Ρένα Βλαχοπούλου και τη Σμαρώ Στεφανίδου.

 Το μυθιστόρημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία ως τηλεοπτική σειρά το 1995, σε σκηνοθεσία ΓιάννηΔαλιανίδη,με τις υπέροχες Λήδα Πρωτοψάλτη και Νένα Μεντή στους ομώνυμους ρόλους της Εκάβης και τηςΝίνας.

 Το 2009 το μυθιστόρημα ανέβηκε στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή,με τη Νένα Μεντή στο ρόλο της Εκάβης και την Φιλαρέτη Κομνηνού στον ρόλο της Νίνας. Η παράσταση γνώρισε τεράστια επιτυχία και συνεχίστηκε στο Θέατρο Παλλάς.

 Έντεκα χρόνια μετά, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης που πρωταγωνιστούσε και στην τηλεοπτική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη, διασκευάζει εκ νέου το έργο μαζί με τον Νίκο Μανουσάκη και προτείνει μια νέα ανάγνωση σε μια εντυπωσιακή παραγωγή στο Θέατρο Παλλάς.

 

 

kavogianni tritostfani texnes plus

 

Το μυθιστόρημα αφορά δύο παράλληλους μονολόγους που εξιστορούν τις ζωές δύο γυναικών,της Νίνας και της Εκάβης. Η γνωριμία τους ξεκινάτο καλοκαίρι του 1936 και παράλληλα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη βιώνουν τα σημαντικότερα γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η τοιχογραφία μιας ολόκληρης εποχής που σημάδεψε βαθιά τον τόπο μας.

Η Ελλάδα του μεσοπολέμου, της κατοχής και του εμφυλίου περνάει μπροστά από τα μάτια μας μέσα από τις ζωές των δύο γυναικών και,ο αγώνας τους για επιβίωση και για ένα καλύτερο αύριο, δοσμένος με τρυφερότητα, χιούμορ αλλά και σκληρότητα, αντικατοπτρίζει την ελληνική πραγματικότητα της εποχής -με τις αντιφάσεις, τη δύσκολη μοίρα της, τη γοητεία και την ομορφιά της.

Η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη κατάφερε να ζωντανέψει με μοναδικό τρόπο τις 328 σελίδες του βιβλίου, σε μια παράσταση όπου η μια σκηνή διαδέχεται αρμονικά την άλλη, υπάρχει εντυπωσιακή συνοχή, το σύνολο των 20 ηθοποιών λειτουργεί σαν ένα σώμα και η εμπειρία θέασης είναι απολαυστική.

Με τον μοναδικό του τρόπο και την εντυπωσιακή σκηνική του ευφυΐα,ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης καθοδηγεί τους ηθοποιούς του σε μια παράσταση συνόλου.

Αδυναμία του όλου εγχειρήματος που οφείλεται τόσο στη διασκευή όσο και στη σκηνοθετική προσέγγιση,είναι η επιφανειακή παρουσίαση κάποιων σχέσεων. Για παράδειγμα,στη συγκεκριμένη θεατρική μεταφορά,ο θεατής αδυνατεί να συλλάβει,γιατί η σχέση της Νίνας με την κόρη της Μαρία είναι τόσο εχθρική. Επιπλέον,ακόμη και ο βασικός κορμός όλου του έργου,το δέσιμο των δύο γυναικών δεν είναι ξεκάθαρος. Σε ελάχιστες στιγμές φαίνεται ουσιαστικά  η σχέση μεταξύ τους.

Η Μαρία Καβογιάννη αποδεικνύει για μια ακόμη φορά πόσο σπουδαία ηθοποιός. Η συναισθηματική της φόρτιση και οι μεταβάσεις της από το κωμικό στο τραγικό συμβαίνουν με μια απίστευτη φυσικότητα που καθηλώνει. Η σκηνή της συνειδητοποίησης της απάτης,με την ίδια να ψάχνει κάποιον μέσα στο άδειο σπίτι, η σκηνή της ανακοίνωσης του θανάτου του Γιάννη Λόγγου και φυσικά το τραγικό φινάλε τουγιουτης,με την ίδια σαν άλλη«μάνα κουράγιο»να κουβαλάει το σταυρό,είναι οι πιο δυνατές σκηνές της παράστασης και οι μόνες με τόσο έντονο συναίσθημα.Επιπλέον, ως Εκάβη διαθέτει ένα λαϊκό κομμάτι, ένα σεβντά που σιγοκαίει.

kitsou trito stefani

Αντίθετα η Μαρία Κίτσου, είναι τόσο φρέσκια και λαμπερή μέσα στο κίτρινο φουστάνι της, που καθόλου δεν πείθει για ταλαιπωρημένη από τη ζωή Νίνα και,δηλώσεις όπως: «Έφαγα όλη τη ζωή μου χωρίς να καταλάβω τι σημαίνει ευτυχία».

Η ηθοποιός δίνει μια μεστή ερμηνεία, χωρίς υπερβολές και με καθαρό λόγο,χωρίς όμως να καταφέρει να απογειώσει την ηρωίδα της.

Μεγάλη επιτυχία της παράστασης είναι το καστ των ηθοποιών,καθώς ακόμη και σε μικρά περάσματα,ο θεατής έχει την τύχη να παρακολουθήσει σπουδαίες ερμηνείες.

Ξεχωρίζει η Ελένη της Ελίζας Σκολίδη, ο Γιάννη Λόγγος του Κώστα Ανταλόπουλου, η νεότερη Νίνα της Ντάνης Γιαννακοπούλου, η Μαριέτα της Σύρμως Κεκέ και η μητέρα της,Αλεξάνδρας Παντελάκη.

Ο Μίνως Μάτσας έχει συνθέσει μοναδικές μελωδίες που αξιοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από τη σκηνοθεσία και δημιουργούν υπέροχη ατμόσφαιρα.

Το λειτουργικό, ίσως για τη δράση σκηνικό (Πάρις Μέξης),έχω την αίσθηση ότι αποπροσανατολίζειτον θεατή τόσο με τη φλυαρία των σκηνικών αντικειμένων, όσο και με τις συνεχείς περιστροφές του.

Ειδικά για τις πιο πίσω θέσεις που η οπτική επαφή με τους ηθοποιούς χάνεται λόγω απόστασης,η λειτουργία του σκηνικού δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο τη θέαση.

Τα κοστούμια της Βασιλής Σύρμα είναι πολύ καλόγουστακαιδουλεμένα στη λεπτομέρεια. Μοναδική ένστασητο κίτρινο φόρεμα της Μαρίας Κίτσου.

Το «Τρίτο Στεφάνι» είναι μια πλούσια παραγωγή που σέβεται τον θεατή και τα 160 λεπτά της θέασης κυλούν ευχάριστα.

Τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό είναι η ασφάλεια που νιώθει ο θεατής σ' όλη τη διάρκεια της παραμονής του στο θέατρο Παλλάς. Το προσωπικό το θεάτρου, άρτια οργανωμένο, τηρεί το πρωτόκολλοευλαβικά. Προσωπική εκτίμηση είναι ότι,τα θέατρα με τέτοια σοβαρή στάση που δείχνουν απέναντι στην τήρηση των κανόνων είναι κρίμα να μην λειτουργούν με 50% πληρότητα.

 

Κλείστε τις θέσεις μας μέσω Viva.gr 

 

Διαβάστε επίσης: 

Λήδα Πρωτοψάλτη: 61 Χρόνια Θέατρο Και Μια Ζωή Σαν Μυθιστόρημα (Συνέντευξη)

 

Μαρία Κίτσου,Μάνος Καρατζογιάννης Και Σπύρος Κυριαζόπουλος Μιλούν Και Φωτογραφίζονται "Για Την Ελένη"

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

«Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Δεν κάνουμε θέατρο για να ζήσουμε. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο μας», έλεγε ο Κάρολος Κουν. Το θέατρο δεν είναι για τον άνθρωπο μόνο ένα είδος ψυχαγωγίας.

Είναι μια μορφή έκφρασης, αλλά και μια μορφή ψυχοθεραπείας. Ένα ταξίδι που μας οδηγεί στα βάθη του εαυτού μας, των ανθρώπων γύρω μας, στην κατανόηση του κόσμου, της ζωής.

Το θέατρο είναι λύτρωση και παυσίπονο. Σήμερα η ανάγκη μας για όλα τα παραπάνω είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Γι' αυτό και τα θέατρα πρέπει να ανοίξουν.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας (10 Οκτωβρίου) δημιουργήθηκε το 1994, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τα ψυχικά νοσήματα. Την πρωτοβουλία πήραν η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγείας και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, κάθε 40 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος στον κόσμο χάνει τη ζωή του, διαπράττοντας αυτοκτονία. Αυτό αντιστοιχεί σε 800 χιλιάδες ανθρώπους τον χρόνο. Αν συνυπολογίσουμε και τις απόπειρες αυτοκτονίας που δεν έχουν μοιραία κατάληξη, τότε καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλο είναι το ψυχικό τραύμα, ή άλλες ψυχικές και νοητικές διαταραχές που οδηγούν σε σκέψεις αυτοκτονίας.

Μ' αφορμή αυτή την ημέρα, θυμόμαστε μερικούς από του πιο ακραίους θεατρικούς ήρωες, που ελπίζουμε να «συναντήσουμε» σύντομα στις θεατρικές σκηνές.

katerina

Η «Κατερίνα» και η διπολική διαταραχή

Η παράσταση του Γιώργου Νανούρη με τη Λένα Παπαληγούρα επιστρέφει τον Οκτώβριο στην Αθήνα για λίγες παραστάσεις στο θέατρο Βεάκη. Η παράσταση κατάφερε να δημιουργήσει τον δικό της θρύλο και, από ένα αναλόγιο για το έργο του Αύγουστου Κορτώ «Το βιβλίο της Κατερίνας», η αυτοβιογραφική αυτή ιστορία ανέβηκε σε πολλές σκηνές τόσο στην Αθήνα όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα, και αγαπήθηκε πολύ από το κοινό.

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία της διπολικής μητέρας του συγγραφέα. Η Κατερίνα έχει μόλις αυτοκτονήσει και αρχίζει να αφηγείται την καταραμένη ζωή της. Φάρμακα, χάπια, σύζυγος και γιος, αγάπη και μίσος, ομοφυλοφιλία, αυτοσαρκασμός, χιούμορ ανακατεμένο με πόνο, στοργή μέσα από στριγκλιές, και απόπειρες αυτοκτονίας αποτελούν την χαοτική πραγματικότητα της ηρωίδας που παλεύει με τη διπολική διαταραχή και γραπώνεται από όποιον μπορεί, με αποτέλεσμα να παρασύρει μια ολόκληρη οικογένεια στη δίνη της αρρώστιας της.

«Γυάλινος κόσμος»: Μητέρα καταστροφή

Παραμένουμε στο δίδυμο Νανούρης- Παπαληγούρα, καθώς οι δύο τους αναμένεται να παρουσιάσουν στο Εθνικό Θέατρο το αριστούργημα του Τεννεσί Ουίλιαμς «Γυάλινος κόσμος». Στη σκηνή θα δούμε και τους:  Όλια Λαζαρίδου, Κωνσταντίνο Μπιμπή, και Αναστάσιο Ροϊλό.

Οι ήρωες του Ουίλιαμς δεν φλερτάρουν απλώς με τα άκρα αλλά είναι ένα βήμα πριν τον γκρεμό. Σε πολλά έργα του, τη λύση δίνει ο ψυχιατρικός εγκλεισμός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ήρωες παραμένουν εγκλωβισμένοι στα προσωπικά τους αδιέξοδα. Το έργο γράφτηκε το 1944 και παρουσιάστηκε την ίδια χρονιά στο θέατρο Civic στο Σικάγο.  Αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη θεατρική επιτυχία του Ουίλιαμς.

Ο Αμερικανός συγγραφέας σε πολλά από τα έργα του ενσωματώνει στοιχεία της δικής του προσωπικής ζωής κι εκείνης των παιδικών του χρόνων με την οικογένειά του. Ο «Γυάλινος κόσμος» θεωρείται το πιο αυτοβιογραφικό του.

Η Αμάντα Γουίνγκφιλντ, η μητέρα του Τομ Γουίνγκφιλντ γίνεται ο απόλυτος τύραννος του γιου της, καθώς τον καταπιέζει εκβιάζοντάς τον συναισθηματικά για την αναπηρία της αδερφής του Λώρα Γουίνγκφιλντ.

Πρόκειται για μια  ελεγκτική μητέρα που επιβάλλει πολύ συγκεκριμένες προσδοκίες για το τι  άνθρωπος πρέπει να είναι το παιδί και για το τι πρέπει (ή δεν πρέπει) να καταφέρει, να σκέφτεται ή να αισθάνεται. Συχνά, η ελεγκτική μητέρα υπερασπίζεται την έλλειψη ευελιξίας της, προβάλλοντάς την ως σημάδι βεβαιότητας και καθοδήγησης. Ο έλεγχος οδηγεί σε μεγάλη συναισθηματική ή και κοινωνική καταπίεση. Σε περίπτωση αντίδρασης απειλείται η σχέση με τη μητέρα

Δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς απέξω τον Φρόιντ για να καταλάβει τις συνέπειες αυτής της συμπεριφοράς.

gida

«Γίδα ή ποια είναι η Σύλβια»: Κτηνοβασία που σοκάρει

Το έργο του Άλμπι ευτύχησε σε ένα εξαιρετικό ανέβασμα από τον Νικορέστη Χανιωτάκη και με ένα δυνατό καρέ ηθοποιών (Νίκος Κουρής, Λουκία Μιχαλοπούλου,  Γιάννης Δρακόπουλος και Μιχαήλ Ταμπακάκης), με τον πρώτο να μας χαρίζει μια από τις καλύτερες ερμηνείες του τα τελευταία χρόνια.

Από την αρχαία ελληνική μυθολογία μέχρι και την περίφημη κινηματογραφική πραγματεία του Γούντι Άλεν πάνω στη σεξουαλική πράξη, με τίτλο Everything you always wanted to know about sex* (but were afraid to ask*), η σύζευξη ανθρώπου και ζώου διαδραματίζει κάτι παραπάνω από απλό ψυχαγωγικό ρόλο.

Επί δεκαετίες, η επιστημονική μελέτη των σεξουαλικών σχέσεων του ανθρώπου με (άλλα) ζώα υπήρξε επικεντρωμένη κατά κύριο λόγο στη θεώρηση της κτηνοβασίας ως αποκλίνοντος υποκατάστατου της διανθρώπινης σεξουαλικής σχέσης.

H τρέχουσα εκδοχή του επαγγελματικού εγχειριδίου της Αμερικανικής Ψυχολογικής Ένωσης (DSM-IV), καταγράφει την κτηνοβασία ως διαταραχή.

Φαντάζεστε, λοιπόν, τι συμβαίνει όταν ο Νίκος Κουρής ομολογεί στη σύζυγό του, Λουκία Μιχαλοπούλου, τον έρωτά του για μια....κατσίκα!

tzordan

«Τζόρνταν»: Σκοτώνεις για την αγάπη;

Η συγκλονιστική αληθινή ιστορία της Σίρλεϋ Τζόουνς, που κατηγορείται για τη δολοφονία του παιδιού της, πρωτοπαίχτηκε στο θέατρο Lilian Baylis του Λονδίνου τον Απρίλιο του 1992.

Ο «Τζόρνταν» είναι μια μαρτυρία, βασισμένη στην αληθινή ιστορία της κρατούμενης στη φυλακή, παιδοκτόνου και αποτυχημένης αυτόχειρα, Σίρλεϋ Τζόουνς. Η Τζόουνς αποκάλυψε την ιστορία της στη συγγραφέα Άννα Ρέϋνολντς, όταν οι δυο τους ήταν συγκρατούμενες (σημ.: η Ρέϋνολντς είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη, για φόνο με σφυρί, της κοιμισμένης μητέρας της). Το γεγονός της δολοφονίας ενός βρέφους από τη μητέρα του, που συντάραξε -ως αστυνομικό, δικαστικό και κοινωνιολογικό ρεπορτάζ- την κοινή γνώμη της Μ. Βρετανίας, κατά τη δεκαετία του ’80, μετουσιώθηκε σ’ έναν σπαρακτικό θεατρικό μονόλογο, που γρήγορα εντάχθηκε στα «έργα -στοιχήματα» για τις γυναίκες ηθοποιούς όλου του κόσμου.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Αυλαία, με τη Μαρία Κορινθίου να υποδύεται την τραγική ηρωίδα Σίρλεϋ Τζόουνς, υπό τη σκηνοθετική «μπαγκέτα» του Γιάννη Αϊβάζη. ( 15-16-17-18 Οκτωβρίου) και στη συνέχεια από 21 Οκτωβρίου  θα παρουσιάζεται στο ALHAMBRA ART THEATRE.

deipno

«Δείπνο Ηλιθίων»: Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

Μια από τις καλύτερες κωμωδίες των τελευταίων ετών συνεχίζεται για 5η χρονιά στο Θέατρο Κάππα. Ο Σπύρος Παπαδόπουλος σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί μαζί με τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη σε μια κωμωδία που άνετα ξαναβλέπαμε.

Ο  Πιερ Μπροσάν (Πυγμαλίων Δαδακαρίδης), πλούσιος μεγαλοεκδότης στο Παρίσι, που οργανώνει κάθε εβδομάδα με τους πλούσιους φίλους του ένα… ιδιότυπο δείπνο: Καθένας βρίσκει έναν «ηλίθιο», τον καλεί στο δείπνο, τρώνε, πίνουν, διασκεδάζουν, γελούν εις βάρος των ανυποψίαστων καλεσμένων τους και στο τέλος, αυτός που έχει φέρει τον πιο τέλειο «ηλίθιο», στέφεται νικητής

Ο Φρανσουά Πινιόν (Σπύρος Παπαδόπουλος), ένας αθώος, αφελής, καλοπροαίρετος άνθρωπος είναι το θύμα του γι' αυτή την εβδομάδα.

Ο ήρωας πάσχει από μια μορφή ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (OCD), μία ψυχική πάθηση που χαρακτηρίζεται από παράλογες σκέψεις, ιδέες, εικόνες (εμμονές – ιδεοληψίες ή ψυχαναγκασμούς), και οδηγεί τους πάσχοντες σε επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές (καταναγκασμούς). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο ήρωας έχει εμμονή με τις μινιατούρες που φτιάχνει από οδοντογλυφίδες!

amlet papaspiliopoulos 250262

«Άμλετ»: To be or not to be 

Είναι ίσως, ο πιο γνωστός θεατρικός ήρωας. Ο Άμλετ για πολλούς αποτελεί τη σκιά του Οιδίποδα, της λογοτεχνικής μορφής που συνδέθηκε όσο καμία άλλη με τη  φροϋδική ψυχανάλυση.

Ο Άμλετ, σίγουρα δεν είναι καλά, βλέπει φαντάσματα, για κάποιους θα μπορούσε να έχει και ένα είδος σχιζοφρένειας.

Από τους 4.000 στίχους του έργου του Σαίξπηρ, ο Άμλετ μόνος του εκφωνεί τους 1.500! Βρίσκεται επί σκηνής, στα 2/3 της παράστασης και για 30 λεπτά μονολογεί!

 Ο Άμλετ, σύμφωνα με τον κ. Γιωσαφάτ, είναι αμφισεξουαλικός και θηλυκός, γιατί έχει ανεπαρκές πατρικό πρότυπο. Μισεί τον πατέρα του, γιατί του κλέβει τη μητέρα. Διχάζεται ανάμεσα στον καλό πατέρα (φάντασμα) και τον κακό πατέρα (Κλαύδιο), και την καλή μητέρα (την οποία αποζητά στην Οφιλία) και την κακή μητέρα (Γερτρούδη).

«Έχω δει πολλούς Άμλετ στο ιατρείο. Τα προβλήματα είναι τα ίδια. Απλά δεν τα περιγράφουν οι ασθενείς με τον μεγαλοφυή τρόπο που το κάνει ο Σαίξπηρ», έχει δηλώσει ο ψυχοθεραπευτής.

Η παράσταση που ανέβασε πέρσι η Κατερίνα Ευαγγελάτου στο ιστορικό Αμφιθέατρο και αναμένεται να συνεχιστεί ευτύχισε να έχει στον ρόλο του Άμλετ τον σπουδαίο Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, αλλά και έναν στο σύνολό του εξαιρετικό θίασο.

 

Διαβάστε επίσης:

Λένα Παπαληγούρα: «Όλοι Οι Ηθοποιοί Γνωρίζουμε Τι Έχουμε Καταφέρει Σε Μια Παράσταση, Δεν Χρειαζόμαστε Τις Κριτικές»

 

Γιώργο Νανούρη, Γιατί Γκρέμισες Το Θέατρο Αποθήκη;

 

Ο Γεράσιμος Και Ο Νικορέστης Δεν Πήραν Ούτε Ένα Ευρώ Επιχορήγηση (Συνέντευξη) 

 

Η Λουκία Μιχαλοπούλου Έγινε Ηθοποιός, Γιατί Ονειρευόταν Να Παίξει Στην Επίδαυρο (Συνέντευξη) 

Είδα Το «Γίδα Ή Ποια Είναι Η Σύλβια;», Σε Σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη 

 

Μπορεί σήμερα οι τηλεθεατές να περιμένουν με αγωνία την επιστροφή της σειράς «Άγριες Μέλισσες» στον ΑΝΤ1 στην οποία πρωταγωνιστεί μεταξύ άλλων και ο Γιάννης Στάνκογλου όμως ο ταλαντούχος ηθοποιός έχει ήδη κάνει γυρίσματα για την νέα τηλεοπτική σειρά στην οποία θα τον απολαύσουμε. 

Ο ηθοποιός θα παίξει έναν βοσκό σε μια τηλεοπτική σειρά (σε δύο κύκλους), ελληνοκυπριακής παραγωγής, με θέμα τη ζωή του Αγίου Παϊσίου ετοιμάζεται από τις αρχές καλοκαιριού. 

Γυρίσματα εκτός από την Αθήνα, θα γίνουν και στις περιοχές της Κόνιτσας και των Ιωαννίνων και όπως έχει προγραμματιστεί θα διαρκέσουν όλο τον Σεπτέμβριο.

Στη σειρά που όπως όλα δείχνουν θα παιχτεί από το Cosmote Tv, σκηνοθετεί ο Στάμος Τσάμης (Βασιλιάδες, Μπρούσκο, Τατουάζ) και θα πρωταγωνιστούν Έλληνες και Κύπριοι ηθοποιοί. Μέχρι στιγμής έχουν κλείσει ο Νικήτας Τσακίρογλου, η Σμαράγδα Σμυρναίου, η Χριστίνα Παυλίδου και ο Δημήτρης Σμυρναίου. 

 

Παράλληλα τον Γιάννη Στάνκογλου  θα δούμε για 3η χρονιά στο Θέατρο Πορεία και την παράσταση Γιούκερμαν. 

 στ

Από τη Γιώτα Δημητριάδη και την Τόνια Τσαμούρη 

Αυτό που ζουν οι άνθρωποι του θεάματος τη φετινή σεζόν, δεν έχει προηγούμενο. Ετοιμάζονται για τις παραστάσεις, κάνουν πρόβες αλλά δεν ξέρουν πώς, πότε και αν θα λειτουργήσουν τελικά τα θέατρα. Προσπαθώντας να μείνουμε ψύχραιμες και αισιόδοξες, επιλέγουμε 5+5 παραστάσεις που θέλουμε πολύ να δούμε τη σεζόν 2020-2021. Με την ευχή να πάνε όλα καλά.... 

Γιώτα Δημητριάδη: 

  1. Ο Δημήτρης Καταλειφός, στο Σύγχρονο Θέατρο,  υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιώργου Σκεύα, θα παρουσιάσει το αριστούργημα του Μπέκετ, «Τέλος του παιχνιδιού». Μαζί του στη σκηνή θα βρεθούν οι Άρης Μπαλής, Όλγα Δαμάνη και Γιώργος Ζιόβας. 

  2. Στο Θέατρο Εμπορικόν, ο Νικορέστης Χανιωτάκης θα ανεβάσει τις «Μάγισσες του Σάλεμ» του Άρθουρ Μίλλερ, με τους Νικήτα Τσακίρογλου, Άκη Σακελλαρίου, Ρένια Λουϊζίδου, Ιωάννα Παππά, Γεράσιμο Σκαφιδά, Ισιδώρα Δωροπούλου, Θωμά Γκαγκά και Γιάννη Καλατζόπουλο. Το 1953, ο Άρθουρ Μίλερ παρουσίασε το έργο στο Μπρόντγουεϊ, με τον τίτλο «The Crucible», και βραβεύτηκε με το Βραβείο Τόνι. Το 1957, οι «Μάγισσες του Σάλεμ» μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο. Η ομώνυμη ταινία «The Crucible», βασίστηκε στο διασκευασμένο σενάριο του ίδιου του Άρθουρ Μίλερ και το μεγάλου Ζαν-Πωλ Σαρτρ, και είχε ως πρωταγωνιστές τα δύο ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου, τον Υβ Μοντάν και τη Σιμόν Σινιορέ. 

  3. Ο Νίκος Μαστοράκης συνεργάζεται ξανά με την Μπέτυ Αρβανίτη στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, για το ανέβασμα του «Φθινόπωρο- Χειμώνας» του Λαρς Λορέν. Δίπλα στην Αρβανίτη θα δούμε τους Αλέξανδρο Μυλωνά, Μαρία Καλλιμάνη και Άννα Καλαϊτζίδου. 

  4. Την «Ποντικοπαγίδα» της Αγκάθα Κρίστι στο Θέατρο Ακάδημος, σε σκηνοθεσία Κίρκης Καραλή, και στους πρωταγωνιστικούς ρόλους  (με αλφαβητική σειρά) οι: Κωνσταντάκη Μαρία, Λίτσης Ερρίκος, Λουκάκη Δανάη, Οικονομίδου Ράνια, Πολυζωίδης Σήφης, Πουρσανίδης Νίκος, Συριόπουλος Μιχάλης, Τότσικας Αποστόλης. 

  5. Το «Κουκλόσπιτο» του Ibsen τελειώνει με τη Νόρα αποφασισμένη να εγκαταλείψει τον άντρα και τα παιδιά της. Η καινούρια κωμωδία του LucasHnath «Το Κουκλόσπιτο-Μέρος Δεύτερο», ξεκινάει με την επιστροφή της Νόρας δύο δεκαετίες μετά. Tι έχει όμως αλλάξει για να την ίδια αλλά και για τους άλλους χαρακτήρες του έργου μετά από τόσα χρόνια;   Ο Μανώλης Δούνιας σκηνοθετεί την κωμωδία στο Θέατρο Πόρτα, ενώ στη σκηνή μαζί με τη Ναταλία Τσαλίκη και τον Αλέξανδρο Μυλωνά, θα δούμε τη Ντίνα Μιχαηλίδου και τη Δήμητρα Βήττα. 

 ΟΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΤΟΥ ΣΑΛΕΜ

 Τόνια Τσαμούρη: 

  1. Τις μπεκετικές «Ευτυχισμένες μέρες» σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, με την Ανέζα Παπαδοπούλου στο Άττις-Νέος Χώρος. Ένα αγαπημένο μου κείμενο, σε μια σκηνοθετική εκδοχή που περιμένω με ενδιαφέρον.

  2. Μια ανάσα πριν από τον τερματισμό δεν βρήκε το δρόμο προς την σκηνική πραγμάτωση «Η Κυρία του Μαξίμ» του Ζωρζ Φεντώ, από το Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. Μια πολυπρόσωπη παραγωγή, σε μια σκηνοθετική προσέγγιση που πιστεύω ότι θα δικαιώσει την αναμονή μου.

maxim

3.Ο Αργύρης Πανταζάρας σκηνοθετεί και συμπρωταγωνιστεί με την Έλλη Τρίγγου στο «This is not Romeo & Juliet», σε μια διαφορετική εκδοχή του γνωστού σαιξπηρικού ζευγαριού. Στο Θέατρο Πορεία, μια κλασικά ρομαντική ιστορία, ιδωμένη αλλιώς

this is not romeo and julliet

4.Τη Ρένη Πιττακή σκηνοθετημένη από τον Γιάννη Μόσχο στο «Μια Γερμανίδα γραμματέας», που πρόκειται να ανέβει στο Ιλίσια-Βολανάκης.

5.Την πιντερική «Τέφρα και Σκιά», σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκευά στο θέατρο της Οδού Κυκλάδων-Λ. Βογιατζής, που θα ξαναλειτουργήσει. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους ο Δημήτρης Ήμελλος και η Μαρία Σκουλά

+1.  Τέλος, περιμένουμε να ξαναδούμε παραστάσεις που πρόκειται να επαναληφθούν και αξίζει να μην τις χάσετε. Συγκεκριμένα, την επανάληψη της «Γίδας ή ποια είναι η Σύλβια» του Έντουαρντ Άλμπι, που μεταφέρεται στο Θέατρο Αθηνών σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη, καθώς επίσης και την αναβίωση της «Ευριδίκης» της Σάρα Ρουλ με τηνΚόρα Καρβούνη.  Το «Terror» του Φέρντιναντ φον Σίραχ που θα συνεχιστεί στο Θέατρο Αθηνών. Τον υπέροχο μονόλογο «Girls and Boys» του Dennis Kelly που θα συνεχιστεί στο Θέατρο 104 με την Δώρα ΠαρδάληΤα «Αξύριστα Πηγούνια» του Γιάννη Τσίρου στο Μικρό Χορν. Σίγουρα πρέπει να δείτε, αν δεν προλάβατε, την «Βασίλισσα της Ομορφιάς» του Μάρτιν Μακντόνα στο Επί Κολωνώ

 

Διαβάστε επίσης: 

Είδα Τη «Βασίλισσα Της Ομορφιάς», Σε Σκηνοθεσία Ελένης Σκότη

Είδα Το «Γίδα Ή Ποια Είναι Η Σύλβια;», Σε Σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη

Είδα Τα «Αξύριστα Πηγούνια», Σε Σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη

Το «Κουκλόσπιτο» του Ibsen τελειώνει με τη Νόρα αποφασισμένη να εγκαταλείψει τον άντρα και τα παιδιά της. Η καινούρια κωμωδία του LucasHnath «Το Κουκλόσπιτο-Μέρος Δεύτερο» ξεκινάει με την επιστροφή της Νόρας δύο δεκαετίες μετά. Tι έχει όμως αλλάξει για να την ίδια αλλά και για τους άλλους χαρακτήρες του έργου μετά από τόσα χρόνια;  

 Ο Μανώλης Δούνιας σκηνοθετεί την κωμωδία του LucasHnath «Το Κουκλόσπιτο-Μέρος Δεύτερο» στο Θέατρο Πόρτα, στη σκηνή μαζί με την Ναταλία Τσαλίκη και τον Αλέξανδρο Μυλωνά, που έχουν ήδη ανακοινωθεί από το Τέταρτο Κουδούνι και τον ΓιώργοΣαρηγιάννη θα δούμε και δύο ακόμη ηθοποιούς. 
mixailidi
 
Την έμπειρη Ντίνα Μιχαηλίδου με πολλά θεατρικά χιλιόμετρα στην πλάτη της και την νεότερη Δήμητρα Βήττα που ξεχώρισε και στη σειρά του Open «Το Κόκκινο Ποτάμι».
Η πρεμιέρα αναμένεται τον Φεβρουάριο του 2021 στο Θέατρο Πόρτα. 

 vitta

φωτό Σπύρος Χατζηαγγελάκης 

 

ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ Μέρος Δεύτερο

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Μανώλης Δούνιας

Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Μουσική: Λόλεκ

Παραγωγή: KartProductions-Μαρία Ξανθοπουλίδου

 

Από τον Φεβρουάριο του 2021 στο θέατρο Πόρτα κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Σάββατο.

Παίζουν: Ναταλία Τσαλίκη, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Ντίνα Μιχαηλίδου, Δήμητρα Βήττα

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

 

 «H ζωή μιας γυναίκας είναι κάτι σαν γεύμα. Ο άντρας είναι κάτι σαν επιδόρπιο. Καλό είναι να φας και το επιδόρπιο, αλλά μη ξεχνάτε, όλα τα δυσάρεστα, π.χ. χοληστερίνη, πάχος, ζάχαρο και εν τέλει τύφλωση, προκαλούνται συνήθως όχι από το φαΐ, αλλά από τα επιδόρπια»

 

Το δύσκολο καλοκαίρι που διανύουμε ο Δημήτρης Μυλωνάς αποφάσισε να σκηνοθετήσει το έργο της Τζεραλντίν Άρον,«Το υπέροχό μου διαζύγιο».Το έργο παρουσιάστηκε τον χειμώνα στο Από Μηχανής Θέατρο και στη συνέχεια στο Μικρό Χορν σε δική του παραγωγή και σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη. Τον ρόλο της Άντζελα Κέννεντι Λίπσκυ ερμήνευσε η Φαίδρα Δρούγκα.

 Τώρα τον μονόλογο της Ιρλανδής συγγραφέα, ζωντανεύει στην αυλή του Χυτηρίου η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου.

 Πρόκειται για ένα πολύ έξυπνο έργο, με γρήγορους ρυθμούς, σημαντικές εναλλαγές και μοναδικές ισσοροπίες ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό. Η εύστοχη μετάφραση είναι της Μαργαρίτα Δαλαμάγκα Καλογήρου, από το πρώτο ανέβασμα του έργου πάλι σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη με την Σμαράγδα Σμυρναίου πριν μια δεκαετία στο Αγγέλων Βήμα.

 Τι καλύτερο λοιπόν από ένα ανάλαφρο- αισιόδοξο έργο, με έντονες επιρροές sex and the city, για μια αυγουστιάτικη καλοκαιρινή βραδιά στο κέντρο της πόλης;

 Θα μπορούσε λοιπόν η παράσταση να ήταν μια feel good εμπειρία αν δεν παρακολουθούσε κανείς επί 80 λεπτά μια ηθοποιό να παλεύει μόνη στη σκηνή, με μια ανύπαρκτη σκηνοθεσία, ένα κακόγουστο σκηνικό (Έρση Δρίνη)  και πολλά προβλήματα που προκαλούνταν τόσο από τον ήχο της παράστασης όσο και των εξωτερικών θορύβων που παρεμβάλλονταν αυτής.

diazygio 2

 Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου αξίζει συγχαρητήρια, όχι μόνο για την ερμηνεία της, αλλά κυρίως για την ψυχραιμία της. Στο πρώτο μέρος της παράστασης πάλευε με το χειλόφωνο, στη συνέχεια με τον ψεύτικο σκύλο που ξεκολλούσε η βάση του, αργότερα με τη φασαρία από τον εξωτερικό χώρο και πάντα με την απίστευτη ζέστη της βραδιάς.

Η σκηνοθεσία του Δημήτρη Μυλωνά δεν κατάφερε να δώσει καμία λύση, τα κενά ανάμεσα στις πράξεις φαίνονταν ατελείωτα. Τα σκηνικά αντικείμενα εκσφενδονίζονταν στη σκηνή. Οι αλλαγές των κουστουμιών (τίμια η δουλειά του Γιάννη Μετζικώφ) δαπανούσαν πολύ χρόνο καταστρέφοντας τις liaison των σκηνών και διαλύοντας κάθε προσπάθεια της ηθοποιού να επικαλεστεί την ενσυναίσθηση του κοινού.

Παρ΄όλα αυτά η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου κερδίζει το στοίχημα καταφέρνοντας να περνά με μοναδικό τρόπο από το τραγικό στο κωμικό και αντίστροφα. Με τα εκφραστικά της μέσα σε εγρήγορη, την εξαιρετική της κίνηση και κρατώντας έναν εσωτερικό ρυθμό σ' όλη τη διάρκεια της παράστασης κερδίζει το θερμό χειροκρότημα.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε καλούς ηθοποιούς, έχουμε εξαιρετικούς ηθοποιούς- πολυεργαλεία που έχουν μάθει να επιβιώνουν σε δύσκολες συνθήκες, να μανατζάρουν τους εαυτούς τους, να βάφονται και να ντύνονται μόνοι τους και δυστυχώς πολλές φορές να αυτοσκηνοθετούνται.

Δεν έχουμε όμως πολλούς καλούς σκηνοθέτες. Με ένα πρόχειρο υπολογισμό, κατά τη γνώμη μου,δεν ξεπερνούν τα δάκτυλα μιας παλάμης. Είθε, η νεοσύστατη σχολή σκηνοθεσίας του Εθνικού Θεάτρου και η νέα γενιά των καλλιτεχνών να αλλάξει αυτή την εικόνα.

 

Διαβάστε επίσης:

Αλεξάνδρα Παλαιολόγου Και Μπάμπης Χατζηδάκης Μιλούν Και Φωτογραφίζονται Για Το Texnes-Plus

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

Μια τηλεοπτική σειρά (σε δύο κύκλους), ελληνοκυπριακής παραγωγής, με θέμα τη ζωή του Αγίου Παϊσίου ετοιμάζεται από τις αρχές καλοκαιριού. 

Γυρίσματα εκτός από την Αθήνα, θα γίνουν και στις περιοχές της Κόνιτσας και των Ιωαννίνων και όπως έχει προγραμματιστεί θα διαρκέσουν όλο τον Σεπτέμβριο.

Στη σειρά που όπως όλα δείχνουν θα παιχτεί από το Cosmote Tv, σκηνοθετεί ο Στάμος Τσάμης (Βασιλιάδες, Μπρούσκο, Τατουάζ) και θα πρωταγωνιστούν Έλληνες και Κύπριοι ηθοποιοί. Μέχρι στιγμής έχουν κλείσει ο Νικήτας Τσακίρογλου, η Σμαράγδα Σμυρναίου, η Χριστίνα Παυλίδου και ο Δημήτρης Σμυρναίου. 

 

 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη  

 

Τα τελευταία χρόνια έχουμε καθιερώσει στο texnes-plus να κάνουμε ένα αφιέρωμα στην καρδιά του καλοκαιριού για όλα όσα θα δούμε τον χειμώνα στις αθηναϊκές σκηνές. Το ρεπορτάζ είναι αποτέλεσμα δουλειάς πολλών ημερών. Φέτος, για πρώτη φορά τα πράγματα λόγω του covid-19 άλλαξαν. Τα δελτία Τύπου άργησαν πολύ να έρθουν και οι πληροφορίες για το τι μέλλει γενέσθαι στις σκηνές της πόλης έρχονται με το σταγονόμετρο. Ο φόβος του θεατρικού κόσμου μετά το τραυματικό lockdown δεν αφήνει πολλά περιθώρια για τολμηρά θεατρικά εγχειρήματα και πλούσιες παραγωγές.

Τα περισσότερα θεάτρα λοιπόν στρέφονται στις επαναλήψεις, παραστάσεων που δεν πρόλαβαν να κάνουν τον κύκλο τους στη σεζόν 2019-2020. Παράλληλα είναι έντονη η τάση να επιλέγουν οι καλλιτέχνες ολιγοπρόσωπα έργα που έκαναν επιτυχία πριν λίγα χρόνια- «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην», «Σλούθ», «Μισά-Μισά» κ.λ.π

Βεβαίως, δεν λείπουν και οι τολμηροί που ανεβάζουν ολοκαίνουργιες παραγωγές. Εύχομαι να δούμε όλα όσα γράφουμε στο συγκεκριμένο άρθρο και ακόμα περισσότερα. Μην φοβάστε να πάτε στο θέατρο! Τα μέτρα τηρούνται και το μόνο που θα κολλήσετε είναι λίγη ψυχική ανάταση που καμιά τηλεοπτική σειρά, όσο πετυχημένη και αν είναι δεν μπορεί να σας την χαρίσει.

Ας δούμε λοιπόν, τι θα δούμε από το Φθινόπωρο!

 maksim

Στο Εθνικό Θέατρο, όπως δεσμεύτηκε ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του, Δημήτρης Λιγνάδης στην τελευταία συνέντευξη Τύπου, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει δύο παραστάσεις που ξεκίνησαν την προηγούμενη σεζόν και σταμάτησαν κατά τη διάρκεια του lockdown λόγω κορωνοϊού. Ο λόγος για την «Κυρία του Μαξίμ», με τη σκηνοθετική επιμέλεια του οποίου είχε επιφορτιστεί ο Θωμάς Μοσχόπουλος, καθώς επίσης και το έργο των Ρέππα-Παπαθανασίου, «Φεγγάρι από χαρτί».

Εν συνεχεία, τη σκυτάλη θα πάρει ο Στάθης Λιβαθινός, που θα σκηνοθετήσει τη «Ζωή του κύριου Μολιέρου» τουΜιχαήλ Μπουλγκάκοφ, με τον Σταμάτη Φασουλή να αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς επίσης και ο Δημήτρης Τάρλοου που θα ανεβάσει τον «Κοτζάμπαση του Καστρόπυργου» του Μ. Καραγάτση, με τον Γιώργο Χριστοδούλου να ενσαρκώνει τον κεντρικό ήρωα του έργου.

Στη Νέα Σκηνή, θα παρακολουθήσουμε το «Σ’ εσάς που μ’ ακούτε» της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Αβρανά, ενώ θ’ ακολουθήσει ο «Γυάλινος κόσμος» του Τεννεσί Ουίλιαμς, με τους Όλια Λαζαρίδου, Κωνσταντίνο Μπιμπή, Λένα Παπαληγούρα και Αναστάσιο Ροϊλό, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιώργου Νανούρη.

Το «Από Σμύρνη... Σαλονίκη» που έγραψε και σκηνοθέτησε η Μιμή Ντενίση, επανέρχεται φέτος στον Ελληνικό Κόσμο. Συμπρωταγωνιστούν οι Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Γιώργος Αρμένης, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Κατερίνα Γερονικολού, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, κ.ά.

trito stefani1

Την πιο πλούσια παραγωγή της σεζόν θα δούμε στο Θεάτρο Παλλάς, όπου ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης θα σκηνοθετήσει το «Τρίτο Στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή, με πρωταγωνίστριες τις Μαρία Καβογιάννη και Μαρία Κίτσου, τις οποίες θα πλαισιώσει και ένας εξαιρετικός θίασος ηθοποιών.

gioukerma

Το Θέατρο Πορεία θα ποντάρει στις παλιές δοκιμασμένες συνταγές. Έτσι, θα ανέβει για τρίτη χρονιά ο «Γιούγκερμαν» του Μ. Καραγάτση, με τον Γιάννη Στάνγκογλου στον ομώνυμο ρόλο. Επιπλέον, θα επιστρέψει εκεί, οκτώ χρόνια μετά, η «Ευριδίκη» της Σάρα Ρουλ με την Κόρα Καρβούνη να ενσαρκώνει τον ρόλο της κεντρικής ηρωίδας. Παράλληλα, πλώρη για δεύτερη χρονιά βάζει η «Δόξα Κοινή». Όλες οι παραστάσεις είναι σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου.

 

romaio

 

Στο ίδιο θέατρο, θα παρακολουθήσουμε το σκηνοθετικό εγχείρημα του Αργύρη Πανταζάρα, «This is not Romeo & Juliet». Η εν λόγω παράσταση επρόκειτο να ανέβει την προηγούμενη σεζόν, κάτι το οποίο δεν επετεύχθη εξαιτίας των γνωστών γεγονότων του κορωνοϊού. Η πρεμιέρα αναμένεται στις αρχές Οκτωβρίου, ενώ τον ρόλο της Ιουλιέτας καλείται να υποδυθεί η Έλλη Τρίγγου.

Στο Θέατρο Αθηνά, ο Πέτρος Φιλιππίδης θα σκηνοθετήσει τον «Θεό της σφαγής», με πρωταγωνιστές τη Μυρτώ Αλικάκη και τον Θανάση Πατριαρχέα. Αναμένεται η ανακοίνωση των ονομάτων των άλλων δύο ηθοποιών, που θα συμπληρώσουν το καρέ των κεντρικών ηρώων.

 Στο Θέατρο Αθηνών μεταφέρεται μετά από τρία χρόνια επιτυχίας η «Γίδα ή ποια είναι η Σύλβια» του Έντουαρντ Άλμπι, σε σκηνοθεσία του Νικορέστη Χανιωτάκη. Την ομάδα των πρωταγωνιστών πλαισιώνουν και πάλι ο Νίκος Κουρής, η Λουκία Μιχαλοπούλου, ο Γιάννης Δρακόπουλος και ο Μιχαήλ Ταμπακάκης.

 

terror wwwStavrosHabakis 27

Στην ίδια σκηνή, τα Δευτερότριτα, θα συνεχίσει την επιτυχημένη πορεία του το δικαστικό θρίλερ «Terror» του Γερμανού συγγραφέα Φέρντιναντ φον Σίραχ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Οικονόμου, με τους Βασίλη Παλαιολόγο, Βάσω Καβαλιεράτου, Γιάννη Στεφόπουλο, Στέλιο Δημόπουλο στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

 

green

Ο Πέτρος Φιλιππίδης θα επιδοθεί και σε ένα έτερο εγχείρημα, και πιο συγκεκριμένα στο ανέβασμα του έργου «Την Πέμπτη, κύριε Γκρην» του πολυβραβευμένουΤζεφ Μπάρον, στο θέατρο Μουσούρη. Πέραν της σκηνοθετικής ευθύνης με την οποία έχει επιφορτιστεί, θα συμπρωταγωνιστήσει στην παράσταση με τον Δημήτρη Γκοτσόπουλο.

Στο Θέατρο Αλίκη επιστρέφει μια παλιότερη επιτυχία των Ρέππα-Παπαθανασίου, το «Μπαμπάδες με ρούμι», με τους Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, Βίκυ Σταυροπούλου, Μελέτη Ηλία και Μαρία Λεκάκη.

Στο Θέατρο Αλκμήνη, θα συνεχίσουν για 7η χρονιά, την πορεία τους οι «12 ένορκοι», σε σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη.

Τον Νοέμβριο θα κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Σταθμός το «Όπως πάει το ποτάμι», το πιο πρόσφατο έργο του Μάρτιν Σέρμαν, σε σκηνοθεσία Γιάννη Λεοντάρη και με πρωταγωνιστές τον Περικλή Μουστάκη, τον Μάνο Καρατζογιάννη και τον Μάνο Στεφανάκη. Το πλήρες πρόγραμμα του θεάτρου Σταθμός, θα ανακοινωθεί το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη.

etairia diazugion

Στο Θέατρο Αλκυονίς, ο Σταμάτης Φασουλής θα σκηνοθετήσει τη γαλλική κωμωδία «Εταιρεία διαζυγίων» του Τριστάν Πτιζιράρ, με τους Αντώνη Λουδάρο, Μέμο Μπεγνή και Ματίνα Νικολάου.

Στο θέατρο Άλφα, ο Κώστας Γάκης θα παρουσιάσει την «Ιστορία του σκύλου που τον έλεγαν πιστό» του Λουίς Σεπούλβεδα, μέσα από τον διπλό ρόλο του σκηνοθέτη-ερμηνευτή. Στον ίδιο χώρο, αναμένουμε να δούμε και το εγχείρημα του Τάσου Ιορδανίδη, ο οποίος ανέλαβε για την επόμενη πενταετία την Καλλιτεχνική Διεύθυνση του θεάτρου Άλφα του Στέφανου Ληναίου και της Έλλης Φωτίου.

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου θα επαναλάβει στο ιστορικό Αμφιθέατρο τον «Άμλετ» της, με τον ίδιο θίασο και τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο στον ομώνυμο ρόλο.

filareti

Στον χορό των επαναλήψεων μπαίνει και ο «Αρίστος» του Γιώργου Παπαγεωργίου, το οποίο θα παρακολουθήσουμε στο Θεάτρο Άνεσις, με τους Φιλαρέτη Κομνηνού, Μιχάλη Οικονόμου, Γιάννη Λεάκο.

Η Σοφία Σπυράτου σκηνοθετεί στο Θέατρο Βεάκη το κείμενο του Άκη Δήμου, με τίτλο «Κάποτε στον Βόσπορο», με τους Κατρανίδη, Μάινα, Πιατά, Παπαζήση, Χοροζίδου, Καρακάση, Μουμούρη, Παπαθωμά, Παντούση.

Ο Μάκης Δελαπόρτας γράφει και σκηνοθετεί την «Κυρία Επιθεώρηση» στο Θέατρο Βέμπο, στην οποία θα πρωταγωνιστήσουν οι Γιάννης Ζουγανέλης, Σοφία Μουτίδου, Ζέτα Δούκα, Νίνα Λοτσάρη, Παναγιώτης Πετράκης, Πηνελόπη Αναστασοπούλου. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η συμμετοχή του τραγουδιστή Κώστα Μακεδόνα.

prodosia

Ο Λάκης Λαζόπουλος κάνει φέτος μια στροφή στο θέατρο ρεπερτορίου και επιλέγει να πρωταγωνιστήσει στο αριστούργημα του Χάρολντ Πίντερ «Προδοσία». Τη σκηνοθετική ευθύνη του έργου έχει αναλάβει ο Αιμίλιος Χειλάκης. Μαζί τους στη σκηνή του Θεάτρου Βρετάνια και η Αθηνά Μαξίμου.

 

sinoikia to oneiro

Ο Σωτήρης Χατζάκης διασκευάζει θεατρικά και σκηνοθετεί το σενάριο του Τάσου Λειβαδίτη και του Κώστα Κοτζιά, πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία «Συνοικία το όνειρο». Η παράσταση θα ανέβει στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, με τους Μάνο Βακούση, Γιωργή Τσαμπουράκη, Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, Μαρία Φιλίππου, Κατερίνα Σπάρταλη, κ.ά.

Στον ίδιο χώρο οι μικροί μας φίλοι θα απολαύσουν για δεύτερη χρονιά τον «Ερωτόκριτο» του Βιτσέντζου Κορνάρου σε σκηνοθεσία Ελένης Βλάχου.

Μια ακόμη παιδική παράσταση που παίρνει το πράσινο φως για να συνεχίσει το ταξίδι της  είναι η «Οδύσσεια» στο Θέατρο Ολύμπια με τον Στέλιο Μάινα, τον Γιώργο Χριστοδούλου και έναν σημαντικό θίασο υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση της Σοφίας Σπυράτου. 

Η Κάτια Δανδουλάκη έψαχνε γι' αυτή τη σεζόν να ερμηνεύσει έναν μονόλογο, και τελικά, όπως όλα δείχνουν, αυτός θα είναι το «Καινούργιο σπίτι» των Ρέππα-Παπαθανασίου. Οι ίδιοι, μάλιστα, θα υπογράψουν και τη σκηνοθεσία του έργου, που θ’ ανέβει στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη.

Με τη μεγάλη της επιτυχία, το «Master Class», θα επιστρέψει η Μαρία Ναυπλιώτου στο θέατρο Μικρό Χορν, σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου.

Στο Θέατρο Εμπορικόν, ο Νικορέστης Χανιωτάκης θα ανεβάσει τις «Μάγισσες του Σάλεμ» του Άρθουρ Μίλλερ, με τους Νικήτα Τσακίρογλου, Άκη Σακελλαρίου, Ρένια Λουϊζίδου, Ιωάννα Παππά, Γεράσιμο Σκαφιδά, Ισιδώρα Δωροπούλου, Θωμά Γκαγκά και Γιάννη Καλατζόπουλο. Το 1953, ο Άρθουρ Μίλερ παρουσίασε το έργο στο Μπρόντγουεϊ, με τον τίτλο «The Crucible», και βραβεύτηκε με το Βραβείο Τόνι. Το 1957, οι «Μάγισσες του Σάλεμ» μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο. Η ομώνυμη ταινία «The Crucible», βασίστηκε στο διασκευασμένο σενάριο του ίδιου του Άρθουρ Μίλερ και το μεγάλου Ζαν-Πωλ Σαρτρ, και είχε ως πρωταγωνιστές τα δύο ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου, τον Υβ Μοντάν και τη Σιμόν Σινιορέ.

 

Εκεί θα δούμε και το αριστούργμημα του Μπρεχτ «Ο Καλός Άνθρωπος του Σετσουάν» («Der gute mensch von Sezuan»), ένα από τα κορυφαία έργα της παγκόσμιας δραματουργίας, που συνεχίζει για 3η χρονιά την εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία του στο Θέατρο Εμπορικόν σε μετάφραση-σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη και πρωτότυπη μουσική Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Στο ίδιο θέατρο, στο δεύτερο μισό της σεζόν,  θα δούμε και τις «Αινιγματικές Παραλλαγές», που είχαμε πρωτοδεί το 1998 στο Θέατρο Γκλόρια με τον Κώστα Καρρά και τον Γιώργο Κυρίτση. Αυτή τη φορά στους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους θα απολαύσουμε τον Γιάννη Μπέζο και τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη. 

 

opoios

Λίγο πιο κάτω στον ίδιο δρόμο, και συγκεκριμένα στο Θέατρο Ήβη, θα συνεχιστεί το «Όποιος θέλει να χωρίσει... να σηκώσει το χέρι του», το πρώτο θεατρικό συγγραφικό και σκηνοθετικό εγχείρημα του Γιώργου Καπουτζίδη, με πρωταγωνιστές τους: Αλεξάνδρα Ταβουλάρη, Μαριλού Κατσαφάδου, Ανθή Σαββάκη, Γιώργο Σαββίδη, Γιάννη Κουκουράκη, Πάνο Νάτση, Αποστόλη Ψαρρό και την Κατιάνα Μπαλανίκα.

Ο Δημήτρης Καταλειφός, που τα τελευταία χρόνια απολαμβάνουμε στο Εμπορικόν, θα μετακομίσει στο Σύγχρονο Θέατρο, όπου υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιώργου Σκεύα, θα παρουσιάσει το αριστούργημα του Μπέκετ, «Τέλος του παιχνιδιού». Μαζί του στη σκηνή θα βρεθούν οι Άρης Μπαλής, Όλγα Δαμάνη και Γιώργος Ζιόβας.

«Το βεραμάν φόρεμα» είναι ο μονόλογος που έγραψε, θα σκηνοθετήσει και θα ερμηνεύσει η Άννα Βαγενά. Στην ίδια σκηνή, θα δούμε για δεύτερη σεζόν το «Θαύμα της Άννυ Σάλιβαν», σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη, με πρωταγωνίστρια τη Γιασεμή Κηλαηδόνη.

Στο γειτονικό Από Μηχανής, όπως όλα δείχνουν, ο Σωτήρης Χατζάκης και ο Δημήτρης Μυλωνάς θα ανεβάσουν το «Σλουθ» του Άντονι Σάφερ, σε σκηνοθεσία του πρώτου. Στην πάνω σκηνή, η Θεατρική ομάδα Zero Gravit, θα παρουσιάσει την «Κληρονομιά» του Μαριβώ, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιάννη Νταλιάνη. Τον θίασο θ’ αποτελέσουν οι Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Νίκος Νίκας, Μπίλιω Μαρνέλη, Γιάννης Σοφολόγης, Παρή Τρίκα, Γιώργος Πατεράκης και Τζίντζερ και Φρέντ.

Στην κάτω σκηνή, θα παρουσιαστεί και η «Μεταμόρφωση» του Φράνσς Κάφκα, με τους: Σίσσυ Δουτσίου, Στέβη Φόρτωμα, Μάνο Τσίζεκ, Λουκία Ανάγνου, Θωμά Χαβιανίδη. Τη σκηνοθετική επιμέλεια έχει αναλάβει ο Τάσος Σαγρής. Η παράσταση θα είναι μεταμεσονύχτια.

Στο ίδιο θέατρο θα ξαναδούμε και το «Τριαντάφυλλο στο στήθος» του Τεννεσί Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη, και με πρωταγωνιστές τους: Ευγενία Αποστόλου, Ειρήνη Ιωάννου, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Γεράσιμο Μιχελή, Μάρω Σαουσοπούλου, Ισίδωρο Σταμούλη, Δημήτρη Τσίκλη, Μάρω Παπαδοπούλου.

Στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και στο Θέατρο Ζήνα, ο Πέτρος Ζούλιας θα σκηνοθετήσει την «Παγίδα» του Ρομπέρ Τομά, με πρωταγωνιστές τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, τον Λεωνίδα Κακούρη, την Έφη Μουρίκη, τον Γιώργο Κωνσταντίνου, τη Μαρία Αντουλινάκη και τον Κωνσταντίνο Γιαννακόπουλο. Παράλληλα, θα συνεχιστεί στο Θέατρο Χώρα και η «Μαρίκα», που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Πέτρος Ζούλιας, με τη Νένα Μεντή στον ομώνυμο ρόλο.

 

xaikalis psalti

 

Σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια θα δούμε και στο Θέατρο Γκλόρια, πρόκειται για το έργο του Peter Quilter που ο συγγραφέας έγραψε στις 8 εβδομάδες που διήρκησε το locked down εξαιτίας της πανδημίας, εγκλωβισμένος στο σπίτι του. Ο τίλος του έργου είναι  «Στην εποχή της καραντίνας» και στους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους θα δούμε Παύλο Χαϊκάλη και την Μαρίνα Ψάλτη.

Ο Νίκος Μαστοράκης συνεργάζεται ξανά με την Μπέτυ Αρβανίτη στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, για το ανέβασμα του «Φθινόπωρο- Χειμώνας» του Λαρς Λορέν. Δίπλα στην Αρβανίτη θα δούμε τους Αλέξανδρο Μυλωνά, Μαρία Καλλιμάνη και Άννα Καλαιτζίδου.

Στο διπλανό θέατρο της Οδού Κυκλάδων- Λευτέρης Βογιατζής, ο Γιώργος Σκεύας θα παρουσιάσει το «Τέφρα και σκιά», με τους Δημήτρη Ήμελλο και Μαρία Σκουλά. Εν συνεχεία, ο Στάθης Λιβαθινός θα ανεβάσει το «Συμφορά απ’ το πολύ μυαλό» του Αλεξάντρ Γκριμπογέντοφ, που το 1986 έγραψε ιστορία σε σκηνοθεσία του αείμνηστου Λευτέρη Βογιατζή.

 

pitaki mosxos

Η Ρένη Πιττακή θα ερμηνεύσει τον μονόλογο «Μια γερμανίδα γραμματέας», σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου στο θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης. Στην ίδια σκηνή θα δούμε και πάλι τα «170 τετραγωνικά» του Γιωργή Τσουρή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη. Ο Γιωργής Τσουρής γι' αυτή του την ερμηνεία κέρδισε και το βραβείο Χορν. 

Στο Θέατρο Κάππα, ο Σπύρος Παπαδόπουλος είχε ανακοινώσει πως θα ανέβαζε τον «Κύκλο των χαμένων ποιητών». Εν τέλει, εξαιτίας των γεγονότων του κορωνοϊού, θα δούμε για 5η χρονιά το επιτυχημένο «Δείπνο ηλιθίων», με τον ίδιο θίασο (Σπύρο Παπαδόπουλο, Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, Δημήτρη Μαυρόπουλο, Βασίλη Ρίσβα, Άννα Μενενάκου, Χρήστο Σπανό).

 

rinokeros texnes plus

Επανάληψη θα έχουμε και στο Θέατρο Κιβωτός, με τον «Ρινόκερο» του Ιονέσκο, στο οποίο θα πρωταγωνιστήσει και πάλι ο Άρης Σερβετάλης υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιάννη Κακλέα. Στην ίδια σκηνή θα δούμε για δεύτερη χρονιά και το «Τέλειο έγκλημα», σε σκηνοθεσία της Φρόσως Λύτρα.

 

meta

Στο Μικρό Παλλάς, θα απολαύσουμε τη Χαρούλα Αλεξίου, η οποία θα ερμηνεύσει τον μονόλογο «Μεταμφίεση» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη σε σκηνοθεσία Σταύρου Ράγια. 

 

misa misa

Στον ίδιο χώρο, θα παρακολουθήσουμε και το έργο των Καταλανών Τζόρντι Σάντσεθ και Πεπ Άντον Γκόμεθ, «Μισά-μισά», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά και με πρωταγωνιστές τους Λευτέρη Ελευθερίου και Αντώνη Κρόμπα. Ο Θοδωρής Αθερίδης αναμένεται να επιστρέψει στη σκηνή του Μικρού Παλλάς τον Ιανουάριο του 2021.

Στο Μιχάλης Κακογιάννης, η σεζόν θα ανοίξει με την επανάληψη της «Ιστορίας χωρίς όνομα», που σκηνοθέτησε ο Κώστας Γάκης, με τους Τάσο Νούσια, Μπέτυ Λιβανού και Μαρία Παπαφωτίου. Εν συνεχεία, το Θέατρο θα φιλοξενήσει τον «Καποδίστρια», σε σκηνοθεσία Μαρλέν Καμίνσκι, με τον Τάσο Νούσια στον ομώνυμο ρόλο. Εκεί θα δούμε όπως όλα δείχνουν και τη «Μαρία Στούαρτ», που πάγωσε λόγω κορονοϊού, με τις Στεφανία Γουλιώτη και Λουκία Μιχαλοπούλου να ενσαρκώνουν τους κεντρικούς ρόλους.

palko

Η Ρέινα Εσκενάζυ θα συνεχίσει τη συνεργασία της με το Θέατρο Νέος Ακάδημος και θα ανεβάσει την κωμωδία του Νιλ Σάιμον «Ξυπόλητοι στο πάρκο» του Νιλ Σάιμον, με τους Αργύρη Αγγέλου, Βασιλική Τρουφάκου, Άρη Λεμπεσόπουλο, Ελένη Κρίτα, κ.ά.

 

pontikopagida 2 texnes plus

Στον ίδιο χώρο, θα δούμε και την «Ποντικοπαγίδα» της Αγκάθα Κρίστι, της οποίας τη σκηνοθετική επιμέλεια έχει αναλάβει η Κίρκη Καραλή, και τους πρωταγωνιστικούς ρόλους  (με αλφαβητική σειρά) οι: Κωνσταντάκη Μαρία, Λίτσης Ερρίκος, Λουκάκη Δανάη, Οικονομίδου Ράνια, Πολυζωίδης Σήφης, Πουρσανίδης Νίκος, Συριόπουλος Μιχάλης, Τότσικας Αποστόλης

Ένα καινούριο θεατρικό στέκι θα δημιουργήσει ο Δημήτρης Καραντζάς στο Θέατρο Προσκήνιο. Εκεί θα δούμε τη «Φαίδρα», με τους Στεφανία Γουλιώτη, Θεοδώρα Τζήμου, Αλεξία Καλτσίκη, Μιχάλη Σαράντο, κ.ά., αλλά και τον «Θείο Βάνια», με τους Χρήστο Λούλη, Γιώργο Γάλλο, Φωτοπούλου, Θεοδώρα Τζήμου και Ηρώ Μπέζου.

Στο Alhambra, ο Χάρης Ρώμας διασκευάζει και σκηνοθετεί την κωμωδία «Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός» των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη. Ο ίδιος θα πρωταγωνιστήσει στην παράσταση μαζί με τους: Γιώργο Γαλίτη, Ευτυχία Φαναριώτη, Τάνια Τρύπη, κ.ά.

Με τη βοήθεια του Ιδρύματος Ωνάση, ο Βασίλης Μπισμπίκης ετοιμάζει το Νέο Cartel στην ίδια γειτονιά. Εκεί θα δούμε τις πετυχημένες παραστάσεις, «Άνθρωποι και ποντίκια» και «Άρης». Επίσης, από τον Ιανουάριο του 2021, θα δούμε τα «Κόκκινα Φανάρια», που έχουν επιχορηγηθεί από πέρσι αλλά λόγω ιού δεν ανέβηκαν ποτέ.

Στο θέατρο Ροές, από τέλη Σεπτεμβρίου θα δούμε την παράσταση «Σύνθεση Για Έξι Σώματα» της Αντωνίας Οικονόμου.

 

ikaros roes

Από τις αρχές Οκτώβρη και για τρεις μοναδικές παραστάσεις, θα παρακολουθήσουμε τον «Ίκαρο», από την ομάδα Ίκαρος, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παγώνη, που είχε διακριθεί στο 11ο Off Off Athens Festival στο Θέατρο Επί Κολωνώ.

Στο Θέατρο Ακροπόλ, θα δούμε το γνωστό έργο του Μπόμαρσε, «Ο Κουρέας της Σεβίλλης», σε σκηνοθεσία Σοφία Σπυράτου. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και ο Φάνης Μουρατίδης θα ενσαρκώσουν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, μαζί τους σκηνή 17 ακόμη ηθοποιοί και μουσικοί. 

Η Ελένη Γερασιμίδου και ο Αντώνης Ξένος θα ανεβάσουν κατά τη διάρκεια της χειμερινής σεζόν, στο Από Κοινού στο Γκάζι, το έργο «Εργάτα και δουλείας» με ποντιακά κείμενα. Μαζί τους θα είναι και η Αγγελική Ξένου, καθώς επίσης και τρεις ακόμη ηθοποιοί, των οποίων τα ονόματα δεν έχουν προς το παρόν ανακοινωθεί.

Στο Μπάγκειον στην καρδιά της Ομόνοιας, θα επιστρέψει η «Μήδεια» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Γεωργαλά, με την Τζούλη Σούμα στον ομώνυμο ρόλο.

 O TZEM 1

 

Η νέα παραγωγή του Studio Μαυρομιχάλη είναι «Ο Τζεμ» της Ελέιν Μέρφυ. Στη σκηνή θα δούμε τις: Μίνα Αδαμάκη, Στέλλα Κρούσκα και Βασιλίνα Κατερίνη. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Φώτης Μακρής. Ο ίδιος θα συνεχίσει για 6η χρονιά «Το κιβώτιο» του Άρη Αλεξάνδρου, έναν μονόλογο που έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία.

 

lusasmenimpalarina texnesplus5

Στην ίδια σκηνή τα Δευτερότριτα η Λιούμπα Κριβοχίζα θα παρουσιάσει τη «Λυσσασμένη Μπαλαρίνα»  ένα έργο που θα ανέβει για πρώτη φορά στην Ελλάδα και είναι του διάσημου Ρώσου σεναριογράφου και σκηνοθέτη Grigory Konstantinopolsky.  Η «Λυσσασμένη Μπαλαρίνα» ήταν μια από τις πέντε νουβέλες που έγραψε ο ίδιος για τις ανάγκες κινηματογραφικής ταινίας με το όνομα «Γατάκι» . Επειδή η ταινία είχε επιτυχία, η συγκεκριμένη νουβέλα άρχιζε να κάνει την εμφάνισή της και στα ρώσικα θέατρα.

Στο Θέατρο Τέχνης τηρείται ακόμη σιγή ιχθύος για το πρόγραμμα της σεζόν 2020-2021. Όλα δείχνουν, όμως, ότι ο ιστορικός οργανισμός θα επενδύσει και πάλι στη δυνατή παιδική σκηνή του και θα εμπιστευτεί στον Δημήτρη Δεγαΐτη το ανέβασμα της «Δωδέκατης Νύχτας» του Σαίξπηρ.

happy

Οι «Ευτυχισμένες Μέρες» με την Ανέζα Παπαδοπούλου, σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, που σταμάτησαν λόγω lockdown λίγο μετά την πρεμιέρα, θα συνεχίσουν την πορεία τους από τα τέλη Οκτωβρίου στο Θέατρο Άττις-Νέος Χώρος.

Η Αναστασία Παπαστάθη βρίσκεται σε πρόβες ώστε να παρουσιάσει στο θέατρο Radar το έργο «Τρομεροί γονείς» του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα και ποιητή Ζαν Κοκτώ, με την ίδια και τους: Στέλιο Γεράνη, Μαρία Μαυροματάκη, Βασίλη Τριανταφύλλου, Ευδοκία Ασπρομάλλη στη σκηνή. Η σεζόν στο Radar θα ανοίξει τον Οκτώβριο με το «Καληνύχτα μητέρα» της Μάρσα Νόρμαν.

 Από το Θέατρο Επί Κολωνώ θα δούμε για δεύτερη χρονιά τη«Βασίλισσα της Ομορφιάς» του Μάρτιν Μακντόνα σε χώρο που δεν είναι ακόμη ανακοινώσιμος με την Αγορίτσα Οικονόμου, τη ΣοφίαΣεϊρλή, τον Αντώνη Τσιοτσιόπουλο και τον Γιώργο Κατσή. Μια από τις καλύτερες παραστάσεις της περσινής σεζόν που αξίζει να μπει στην ατζέντα σας.

Στο Θέατρο Σημείο η σεζόν θα ξεκινήσει με την παράσταση «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος», βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Άλντους Χάξλεϋ, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Διαμαντή.

 

Το Θέατρο ΠΚ μετά από αρκετούς μήνες αναγκαστικής αναστολής λειτουργίας εξαιτίας του Covid-19, επανέρχεται δυναμικά και θα παρουσιάσει το έργο του Χρήστου Οικονόμου «Η Πολιορκία της Elusia» σε σκηνοθεσία Μαρίλλης Μαστραντώνη, το «Μια μέρα πριν» της Ιούς Αρματά από την ομάδα Pi Synergy και «Τα Ρούχα» της Ευσταθίας Ματζαρίδου με τη Δήμητρα Παπαδήμα και τον Παύλο Κουρτίδη σε σκηνοθεσία Εμμάνουελ Μανιός. 

 to diko moi domatio

Στο Θέατρο 104, θα δούμε «Το δικό μου δωμάτιο» σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά,βασισμένο στο Α room of one’s own της Virginia Woolf. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι Πηνελόπη Μαρκοπούλου, η Φωτεινή Παπαχριστοπούλου, η Μαρλέν Σαϊτη και η Άντα Κουγιά . Την επιμέλεια της κίνησης υπογράφει η Βρισηίδα Σολωμού. Ο μουσικός και συνθέτης Γιώργος Κατσάνος στο μουσικό περιβάλλον. Το σκηνικό περιβάλλον επιμελείται η Αρετή Μουστάκα, και το σχεδιασμό των κοστουμιών η Βασιλική Σύρμα. Στο σχεδιασμό του φωτισμού ο Βαγγέλης Μούντριχας.

 boys

 Στον ίδιο χώρο το πράσινο φως για δεύτερη χρονιά πήρε η περσινή επιτυχία «Girls & Boys» του βραβευμένου με Tony συγγραφέα Dennis Kelly σε μετάφραση – σκηνοθεσία Άννας-Μαρίας Στεφαδούρου, με τη Δώρα Παρδάλη.

Η «Πανούκλα», το δεύτερο μετά τον «Ξένο» μεγάλο μυθιστόρημα του Καμύ, καταγράφει τη συμπεριφορά των ανθρώπων σ' έναν κόσμο που μοιάζει χωρίς σκοπό και μέλλον, σ' έναν κόσμο πνιγηρής επανάληψης και μονοτονίας.

Το αριστούργημα του Γάλλου φιλοσόφου και συγγραφέα θα απολαύσουμε αυτό το φθινόπωρο σε δύο διαφορετικές θεατρικές παραστάσεις.

karagani

Η ομάδα GAFF και η σκηνοθέτιδα Σοφία Καραγιάννη θα ανεβάσουν την παράσταση στο Θέατρο 104 και ο σκηνοθέτης Γιώργος Οικονόμου σε κεντρικό θεάτρο των Αθηνών-δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη.

Η πρεμιέρα της παράστασης  θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβρη στην κεντρική σκηνή του Θεάτρου 104. Στον ρόλο του γιατρού Ριε ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης, που μαζί με τον Κων/νο Πασσά, τον Δημήτρη Μαμιό και τον μουσικό Άρη Ζέρβα, ζωντανεύουν το αλληγορικό τοπίο του έργου. Έπειτα από τη βιωμένη εμπειρία της πανδημίας η Ομάδα GAFF φέρνει στη σκηνή ένα έργο που δεν είναι «κήρυγμα» απελπισίας αλλά ελπίδας και αισιοδοξίας.

 

Στο Θέατρο Τόπος Αλλού το «Ω, τι ωραίες μέρες» του Σάμουελ Μπέκετ είναι το έργο με το οποίο θα εγκαινιάσει την νέα μετά-COVID εποχή. Το κλασικό αριστούργημα θα σκηνοθετήσει ο Νίκος Καμτσής και στον ρόλο της Γουίνι θα δούμε την Νικολέτα Βλαβιανού. Μαζί της στη σκηνή ο Νίκος Καραστέργιος.
 
Επιπλέον, ο Νίκος Καμτσής θα σκηνοθετήσει και το «Αιματινό Φεγγάρι» του Νικόλα Καζάν (γιος του Ηλία Καζάν) γνωστός σεναριογράφος του Χόλιγουντ, υπακούοντας στις βαθύτερες Ελληνικές ρίζες του, έστησε ένα έργο όπου η Υβρις και η Δίκη παίρνουν σύγχρονη μορφή και κυκλοφορούν θρασύτητα στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Εκεί συντελείται μία Υβρις και εκεί θα εμφανιστεί η Νέμεσις για να φέρει τα πράγματα σε μια παγκόσμια ισορροπία και πάλι, όχι χωρίς απώλειες.Στη σκηνή θα δούμε τον Πάνο Σκουρολιάκο,τη Γεωργιάνα Νταλάρα αλλά και τον ίδιο τον  σκηνοθέτη.
 Ο Νίκος Καμτσής θα σκηνοθετήσει επίσης και το ρηξικέλευθο (μέχρι σήμερα) μυθιστόρημα της Virginia Woolf «Ορλάντο» η πρεμιέρα αναμένεται για τον Ιανουάριο του 2021. 
 
 Το «Κουκλόσπιτο» του Ibsen τελειώνει με τη Νόρα αποφασισμένη να εγκαταλείψει τον άντρα και τα παιδιά της. Η καινούρια κωμωδία του LucasHnath «Το Κουκλόσπιτο-Μέρος Δεύτερο» ξεκινάει με την επιστροφή της Νόρας δύο δεκαετίες μετά. Tι έχει όμως αλλάξει για να την ίδια αλλά και για τους άλλους χαρακτήρες του έργου μετά από τόσα χρόνια;  
 
 Ο Μανώλης Δούνιας σκηνοθετεί την κωμωδία του LucasHnath «Το Κουκλόσπιτο-Μέρος Δεύτερο» στο Θέατρο Πόρτα, στη σκηνή μαζί με την Ναταλία Τσαλίκη και τον Αλέξανδρο Μυλωνά, που έχουν ήδη ανακοινωθεί από το Τέταρτο Κουδούνι και τον ΓιώργοΣαρηγιάννη θα δούμε και δύο ακόμη ηθοποιούς. Την έμπειρη Ντίνα Μιχαηλίδου με πολλά θεατρικά χιλιόμετρα στην πλάτη της και την νεότερη Δήμητρα Βήττα που ξεχώρισε και στη σειρά του Open «Το Κόκκινο Ποτάμι».
Η πρεμιέρα αναμένεται τον Φεβρουάριο του 2021 στο Θέατρο Πόρτα. 
 
Tο θέατρο ΕΚΣΤΑΝ ανοίγει τη σεζόν με ένα έργο των Ζαν Πωλ Ντενιζόν, Σαμπίν Ζιζέρ & Μίκαελ Σραμ «Ένα γέλιο η ζωή ».Τη σκηνοθεσία την έχει αναλάβει ο σπουδαίος  Ζαν Πωλ Ντενιζόν ( ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και το δεξι χέρι του Πήτερ Μπρουκ για περισσότερο από 10 χρόνια ).
 
 
Με το «GOOD PEOPLE» του David Lindsay-Abaire κάνει στο σκηνοθετικό της ντεμπούτο η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους. Η παράσταση θα ανέβει στο θέατρο Αποθήκη στη σκηνή θα δούμε τους: Τάσο Γιαννόπουλο,Παύλο Λουτσίδη, Aurora Marion, Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Ζωή Ρηγοπούλου και Σωσώ Χατζημανώλη.
 
 Elephant 2
Δεκαοκτώ παραστάσεις περιλαμβάνει στο φετινό του πρόγραμμα ο Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS. Έξι παραστάσεις που ξεχώρισαν, από κοινό και κριτικούς, την περασμένη σεζόν και που διακόπηκαν από την πανδημία στις 12 Μαρτίου (Ο Άνθρωπος Ελέφαντας, Οι ηλίθιοι, Κατόπιν Εορτής, Φελίτσε και Λίλυ, Μπομπονιέρα, ο Τόρνος) και δώδεκα νέες παραγωγές. Δεκαέξι σκηνοθέτες (Βίκυ Βολιώτη, Κοραής Δαμάτης, Παναγιώτης Δελαβίνιας, Στέλιος Καλαϊτζής, Μάνος Κανναβός, Δημήτρης Καρατζιάς, Σοφία Καψούρου, Γιάννης Κεντρωτάς, Βαγγέλης Λάσκαρης, Χρήστος Λύγκας, Μάριος Μεττής, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Κατερίνα Πολυχρονοπούλου, Αυγουστίνος Ρεμούνδος, Ένκε Φεζολλάρι, Μάρθα Φριντζήλα), ετοιμάζονται να παρουσιάσουν τις παραστάσεις τους τη φετινή θεατρική χρονιά στις δύο σκηνές του Πολυχώρου.
 
Εκεί,η  ομάδα ProvaT.O. Athens θα ανεβάσει το έργο του Anthony Nielson ΤHE PRUDES.

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

φωτογραφίες: Θωμάς Δασκαλάκης 

 

 Οι Πέρσες, το «δράμα νόστου» του Αισχύλου, που σώζεται έως τις μέρες μας, αποτελεί το φετινό σκηνοθετικό εγχείρημα του Δημήτρη Λιγνάδη. Η τραγωδία είναι η πρώτη από τις τρεις που θα παρακολουθήσουμε τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στο ιαματικό Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Το Εθνικό Θέατρο, εν μέσω μιας ιδιάζουσας συγκυρίας και υπό τον φόβο του ιού και των δυσοίωνων προβλέψεων για το καλοκαίρι του 2020, ανέλαβε την πρωτοβουλία, έχοντας την τόλμη να υποστηρίξει δύο μεγάλες παραγωγές: τους «Πέρσες», σε σκηνοθεσία του ίδιου του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του, και τη «Λυσιστράτη» που θα κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 31 Ιουλίου, σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου. Απόφαση που ανεξαρτήτως αποτελέσματος αξίζει να επικροτήσουμε, πόσω μάλλον όταν η παράσταση ανταποκρίθηκε και με το παραπάνω στις προσδοκίες ενός «διψασμένου» θεατρόφιλου κοινού.
Ο Αισχύλος, έχοντας νικήσει στον αγώνα των τραγικών ποιητών τον Μένωνα (473/472 π.Χ), με τα έργα: «Φινεύς», «Πέρσαι», «Γλαύκος» και «Ποντιεύς και Προμηθεύς», δραματοποιεί ένα ιστορικό γεγονός μείζονος σημασίας, τοποθετώντας τη δράση όχι επί ελληνικού εδάφους αλλά στην «καρδιά» της ηττημένης αυτοκρατορίας, στα Σούσα. Ένας λαός με τριακόσια καράβια κατατροπώνει τον εισβολέα που διαθέτει τετραπλάσια δύναμη. «Ω παίδες Ελλήνων, ίτε», ακούγεται η ορμητική κραυγή ενός στόλου ενωμένου στο όνομα της ελευθερίας. Την τραγική για τους Πέρσες έκβαση της νίκης, ανακοινώνει στη βασίλισσα Άτοσσα και στον χορό των γερόντων ένας αγγελιοφόρος.

 perses 2 2020 texnes plus

 

 

Ακολουθούν χοές στον τάφο του βασιλιά Δαρείου, ενώ λίγα λεπτά αργότερα εμφανίζεται το φάντασμα του βασιλιά, που αν και ερμηνεύει τα γεγονότα σε σχέση με το παρελθόν, συνάμα προοικονομεί και το μέλλον. Το έργο ολοκληρώνεται με τον ρακένδυτο Ξέρξη να φτάνει ταπεινωμένος.

Πρόκειται για μια τραγωδία, από την οποία απουσιάζουν τόσο η δράση όσο και η πληθώρα των δραματικών προσώπων. Τα χαρακτηριστικά αυτά ενδεχομένως αποτέλεσαν και τον λόγο, για τον οποίο οι σκηνοθέτες καταπιάστηκαν με την τραγωδία, μετά την παρέλευση 15 ετών από την έναρξη του«Φεστιβάλ Επιδαύρου», το 1954.

Ωστόσο, το κείμενο του Αισχύλου, ακόμη κι αν γράφτηκε 2.500 χιλιάδες χρόνια πριν, θίγει ζητήματα αμιγώς διαχρονικά. Ίσως γιατί η αλαζονεία της εξουσίας δεν θα πάψει ποτέ να κατευθύνει τους κυβερνώντες αυτού του κόσμου.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης στο δεύτερο σκηνοθετικό εγχείρημα ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, κατάφερε ν’ αναδείξει έναπαραγνωρισμένο χαρακτηριστικό του αρχαίου δράματος, ήτοι τη μουσική/έμμετρη φύση του, η οποία υπό τη μουσική διδασκαλία τηςΜελίνας Παιονίδου, και σε συνδυασμό με την εμπνευσμένη δουλειά του Κωνσταντίνου Ρήγου, που επιμελήθηκε την κίνηση, μας χάρισε έναν από τους καλύτερους χορούς αρχαίας τραγωδίας.

Ο Βασίλης Αθανασόπουλος, ο Κωνσταντίνος Γαβαλάς, ο Μιχάλης Θεοφάνους, ο Σπύρος Κυριαζόπουλος, ο Αλκιβιάδης Μαγγόνας, ο Λαέρτης Μαλκότσης, ο Γιώργος Μαυρίδης, ο Δημήτρης Παπανικολάου, ο Γιάννος Περλέγκας και ο Αλμπέρτο Φάις λειτούργησαν εξαιρετικά, οι οποίοι άλλοτε σαν ένα σώμα και άλλοτε μεμονωμένα, εντυπωσίασαν με τον λόγο και τη σκηνική τους παρουσία.

Η εικόνα του χορού, ακόμα και από ψηλά, μαγνήτιζε τα βλέμματα. Το εύρημα με τα κοντάρια, που γίνονταν στα χέρια των ηθοποιών από κουπιά, μέχρι πλοία και αντικείμενα μάχης, λειτούργησε εξαιρετικά.

Συγχαρητήρια αξίζουν και στον Γιώργο Πούλιο, ο οποίος αναλαμβάνοντας τη μουσική επιμέλεια της παράστασης, κατάφερε να συγκεράσει τη σύγχρονη ελληνική παράδοση με την αρχαιότητα, χρησιμοποιώντας την ποντιακή και κρητική παράδοση και το μπουζούκι, αλλά και το θρησκευτικό στοιχείο. Η παράσταση ξεκινάει με μια λύρα και ένα παραδοσιακό τραγούδι.

Όσον αφορά στη μετάφραση του Θεόδωρου Κ. Στεφανόπουλου, φαίνεται πως έχει γίνει καλή δουλειά, αν και εγείρονται ερωτήματα σχετικά με την επιλογή τόσο πολλών στίχων στα αρχαία ελληνικά και μάλιστα με την ερασμιακή προφορά. Γεγονός που όχι μόνο δεν αξιολογήθηκε με θετικό πρόσημο στις ερμηνείες των ηθοποιών, αλλά μάλλον αποπροσανατόλισε και έθετε, τόσο εκείνους όσο και το κοινό, εκτός συνθήκης. Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα για ποιο λόγο ακόμη και οινεοελληνικοί υπέρτιτλοι ήταν γραμμένοι στο πολυτονικό σύστημα.

Η Λυδία Κονιόρδου στον ρόλο της Άτοσσας, επιδόθηκε σε μια δυνατή ερμηνεία και απεικόνιση του προσωπείου της μητέρας-βασίλισσας, καταγράφοντας ένα αισθητικό πρότυπο καλλιτεχνικής θεατρικής έκφρασης μελετημένων κωδίκων της αρχαίας τραγωδίας, την οποία η ηθοποιός γνωρίζει άριστα. Η κίνηση και η άρθρωση του λόγου, υπέδειξαν την έντεχνη αναγωγή του ρόλου σε σύμβολο.

Η βασίλισσά της ανήκει σ’ ένα ανδροκρατούμενο σύστημα και η συμπεριφορά της είναι ανάλογη της προσπάθειας στην οποία πρέπει να επιδοθεί, για να επιβιώσει μέσα σ’ αυτό. Είναι, βέβαια, φανερό πως όλα αυτά έχουν αναπτυχθεί σε βάρος της αληθινής της φύσης. Κάποια στιγμή, όμως, το προσωπείο ραγίζει και η μητέρα-Άτοσσα λυγίζει, μαθαίνοντας πως ο γιος της, ο Ξέρξης, ζει. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν έγινε αισθητό από την ερμηνεία της Λυδίας Κονίορδου, αποκλείοντας έτσι κάθε τι ανθρώπινο από την ηρωίδα.

Συνοδοιπόρος της σ' όλο αυτό το ταξίδι, το εντυπωσιακό φόρεμα της Εύας Νάθενα, που μετουσιώνεται σε «συμπρωταγωνιστή» της Κονιόρδου, όταν αφαιρείται ένα μέρος του και η ηθοποιός το σέρνει σαν άλλη «Μάνα Κουράγιο». Μια από τις πιο δυνατές εικόνες της παράστασης.

Ο Αργύρης Πανταζάρας ως αγγελιοφόρος, κερδίζει τις εντυπώσεις άμα τη εμφανίσει. Η συγκλονιστική περιγραφή της ναυμαχίας αλλά και όλων των επακόλουθων, αλυσιδωτών συμφορών του περσικού στρατεύματος, ζωντανεύει με απαράμιλλη οξύτητα και οδύνη μέσα από την αγγελική ρήση. Η κίνηση και ο λόγος του ηθοποιού καθηλώνουν. Αξιοσημείωτη και η έξοδός του, μια εντυπωσιακή εικόνα μέσα στην απλότητά της.

Ο Δαρείος του Νίκου Καραθάνου, θυμίζει το φάντασμα του πατέρα του Άμλετ και είναι σαν να έρχεται από άλλον κόσμο. Η παρουσία του στην αρχή ξενίζει, γίνεται όμως άμεσα αντιληπτό γιατί επιλέγεται η συγκεκριμένη ερμηνευτική γραμμή. Ο Δαρείος του έχει έρθει από έναν άλλο κόσμο μ’ έναν ξεχωριστό κώδικα: άλλοτε σαν μια άλλη Κασσάνδρα προοικονομεί το μέλλον και άλλοτε σαν σοφός τυφλός Τειρεσίας δίνει οδηγίες στην βασίλισσα για την αντιμετώπιση της κατάστασης.

 

perses 3 2020 texnes plus

 

Ο Ξέρξης τουΑργύρη Ξάφη είναι επιβλητικός, ανθρώπινος και σπαρακτικά αληθινός. Μοναδικό αγκάθι και εδώ η ερασμιακή προφορά. Παρ' όλα αυτά, η σκηνική εμπειρία του ηθοποιού δείχνει να ξεπερνά και αυτόν τον σκόπελο.

Μια μικρή φωτεινή Ακρόπολη επιλέγει η Αλέγια Παπαγεωργίου για βασικό σκηνικό αντικείμενο, και με αυτό τον τρόπο καταφέρνει να ικανοποιήσει εκπληκτικά τόσο τους εικαστικούς όσο και τους συμβολικούς της στόχους. Οι επιβλητικές μορφές των Περσών φαίνεται να κατατροπώθηκαν από μια μικρή αλλά φωτεινή πόλη. Το φως νίκησε το σκοτάδι και η αλαζονεία της εξουσίας «συνάντησε» την πιο σκληρή της τιμωρία.

Λιτό και πρακτικό το υπόλοιπο σκηνικό, με τα στασίδια της εκκλησίας κάποια στιγμή να χρησιμοποιούνται και ως μέσα παραγωγής ήχου.

Εν κατακλείδι, οι «Πέρσες» του Εθνικού Θεάτρου είναι μια παράσταση που αξίζει να παρακολουθήσετε για να συνειδητοποιήσετε μέσω της Τέχνης πως κάποια πράγματα παραμένουν οικουμενικά και σύγχρονα, ακόμη και 2.500 χρόνια μετά. Σας θυμίζει κάτι ένας βασιλιάς - ηγέτης που στέλνει στον θάνατο χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς η πράξη του αυτή να σηματοδοτεί την τιμωρία του μέσω της απώλειας της εξουσίας του;

Δυστυχώς σήμερα, είτε κοιτάξουμε τη γείτονα Τουρκία είτε τις μακρινές Η.Π.Α., η τυραννία των ηγετών και οι άστοχοι χειρισμοί εξακολουθούν να μένουν στο απυρόβλητο.

 

3 Υστερόγραφα:

1ον Ένα μεγάλο μπράβο στους εργαζομένους του Φεστιβάλ για την εξαιρετική οργάνωση. Ως θεατής ένιωσα ασφαλής.

2ον Η παράσταση του Σαββάτου έγινε παρουσία της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας. Θεωρώ πολύ ενθαρρυντική την παρουσία της και το ενδιαφέρον της για το θέατρο.

3ον Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρης Λιγνάδης μέσα στον ενθουσιασμό του χειροκροτήματος, πήρε στα χέρια του τη μικρογραφία του Παρθενώνα, έσκυψε και τη φίλησε... Μιλάμε για αρχαιολαγνία και κρίση πατριωτισμού ή μια αυθόρμητη κίνηση ενθουσιασμού; Νομίζω πώς αξίζει να απαντηθεί γιατί η παράσταση προβλήθηκε και σε live streaming σε πολλές χώρες του κόσμου. Είναι άδικο για την ελληνική θεατρική παραγωγή να ταυτίζεται μόνο με το "Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατον" σε μια εποχή που η Επιδαύρος έφτασε στις οθόνες τόσων θεατών σ' όλόκληρο τον πλανήτη. 

 

Περιοδεία
1/8 Αρχαίο Θέατρο Δωδώνης
5-9/8 και 11-13/8 Υπαίθριο Θέατρο Αττικού Αλσους
26/8 Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, Καβάλα
30/8 Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας
1/9 Θέατρο Δεξαμενής Κορωπί
5, 6/9, Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη
9-13/9 Σχολείον της Ειρήνης Παππά
15, 16/9 Θέατρο Βράχων, Βύρωνας 
20/9, Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνα
22, 23/9 Ευριπίδειο Θέατρο Σαλαμίνας
1-4/10 Σχολείον της Ειρήνης Παππά

 

Διαβάστε επίσης:

«Πέρσες»: Λίγο Πριν Την Πρεμιέρα Του Εθνικού Θεάτρου Κάνουμε Μια Αναδρομή Στις Παραστάσεις Που Είδαμε Τα Τελευταία 50 Χρόνια

Συνέντευξη: Γιώτα Δημητριάδη 

Φωτογραφίες: Χριστίνα Δενδρινού 

 

Στην Πειραιώς 52, εκεί στο «Σχολείον» της Ειρήνης Παππά, κρύβεται ένας θαυμαστός χώρος και κόσμος, που το μόνο που τον χωρίζει από εμάς είναι η μεγάλη γκρι μεταλλική πόρτα. Εκεί στεγάζεται τα τελευταία χρόνια η δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Στο τέλος των λιθόκτιστων κτιρίων δεσπόζει η νέα θερινή σκηνή, την οποία θα εγκαινιάσει η περίφημη Λυσιτστράτη του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου. Ωστόσο, το βάπτισμα του πυρός αυτή η παράσταση θα το λάβει στις 31 Ιουλίου στην Επίδαυρο.

Επιστρέφοντας στον χώρο μας και ανοίγοντας τη συρόμενη πόρτα, κάνει την εμφάνισή του ο πιο κεφάτος οικοδεσπότης, ο σκύλος της σχολής, ο Μάρκος.

 Η Αγορίτσα Οικονόμου σχολιάζει: «Ο Μάρκος είναι ο σταρ μας» και το καφετί σκυλάκι δεν χάνει ευκαιρία να στηθεί για χάδια αλλά και... για πόζες(!) σαν πραγματικός σταρ.
 
Οι πρόβες έχουν μπει στην τελική ευθεία και η Αγορίτσα δηλώνει ευτυχής γι’ αυτήν τη συνεργασία αλλά και για τον ρόλο της Μυρρίνης που της εμπιστεύτηκε ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος. «Κάποιος άλλος σκηνοθέτης ενδεχομένως να με φανταζόταν για την Λαμπιτώ. Χάρηκα λοιπόν που είδε και κάτι άλλο σε μένα ο Οδυσσέας» μού εξηγεί.
 
Για την Αγορίτσα η ελπίδα ότι η παράσταση θα ανέβαινε δεν χάθηκε ούτε τις πιο δύσκολες στιγμές αυτής της πανδημίας. «Το Εθνικό Θέατρο δεν μπορεί να κατεβάσει ρολά, είναι το Εθνικό Θέατρο» μου λέει με μια δόση συγκίνησης αλλά και πίστης ότι το θέατρο θα ανθεί πάντα. Εξάλλου, η ίδια επέλεξε αυτό το επάγγελμα για να παρηγορήσει και να παρηγορηθεί και, όπως φαίνεται, τα καταφέρνει περίφημα.

 

 

agoritsa oikonomou texnes plus 2

 

 

Πώς βίωσες το διάστημα του εγκλεισμού;
 
Στην καραντίνα πέρασα από όλες τις φάσεις. Φοβήθηκα, τρομοκρατήθηκα, αγχώθηκα μήπως πήγαινα στο φαρμακείο ή στο Σούπερ Μάρκετ και γυρνούσα πίσω μεταφέροντας τον ιό στη μητέρα μου. Ήμουν πάρα πολύ προσεκτική και τήρησα με ευλάβεια τους κανόνες. Έβγαινα για τα απολύτως απαραίτητα. Από την άλλη, μπορώ να πω ότι ξεκουράστηκα. 
 
Ο φόβος όμως υπήρχε και όλα αυτά που βλέπαμε στις οθόνες μας με τους χιλιάδες νεκρούς κάθε μέρα δεν μπορούσαν παρά να μας δημιουργούν άσχημα συναισθήματα... Θυμήθηκα το Παιχνίδι της Σφαγής που είχαμε κάνει με τον Γιάννη Κακλέα πριν δύο χρόνια και του έστελνα μηνύματα! 
 
Μιλούσα στο τηλέφωνο με φίλους. Δουλεύαμε μέσω skype με τους μαθητές μου. Κάπως έτσι πέρασε αυτό το διάστημα.
 
Ωστόσο αυτό που απόλαυσα πραγματικά ήταν η ησυχία. Άκουγες τα πουλιά… ήταν μαγεία! Αυτό χάρηκα περισσότερο. 
 
 
Έχεις παίξει πολλές φορές στην Επίδαυρο. Τι αλλάζει σε αυτή τη συγκυρία; 
 
Υπάρχει μεγαλύτερη ευθύνη από όλους μας, ώστε να γίνουν όλα σύμφωνα με το πρωτόκολλο. Αυτό ισχύει και για το κοινό που θα έρθει. Εμείς δεν ξέραμε αν θα τελικά θα γινόταν η παράσταση. 
 
Όταν βγήκε το διάγγελμα του πρωθυπουργού και ανακοίνωσε ότι φέτος δεν θα γίνουν φεστιβάλ, ήμασταν στη φάση που θα ξεκινούσαμε τις πρόβες και ξαφνικά όλα πάγωσαν. Στη συνέχεια μιλούσαμε με τον Οδυσσέα (Παπασπηλιόπουλο) και σκεφτόμασταν ότι ίσως το Εθνικό Θέατρο δεν κατεβάσει τα ρολά. Επειδή είναι: «Το Εθνικό Θέατρο». Μιλούσα με τη Νένα (Μεντή) που είναι φίλη μου και μου έλεγε: «Το θέατρο δεν έκλεισε στην κατοχή και στη χούντα. Θα κλείσει τώρα;», γεγονός που μου έδινε φοβερή δύναμη. 
 
Επομένως, είναι και μια πολιτική πράξη να παίζει κανείς κάτω από αυτές τις συνθήκες; 
 
Δεν είναι; Πάντα με προσοχή και ασφάλεια, αλλά δεν μπορεί και να σταματήσει η ζωή μας λόγω του ιού. 

 

 

agoritsa 4 oikonomou texnes plus

 

Φαντάζομαι πως ο covid -19 έχει επηρεάσει και όλη τη σκηνοθεσία της παράστασης...

 Φυσικά! Ο Οδυσσέας είναι σαν να σκέφτηκε εκ νέου την παράσταση. Μπορεί να μην είναι εκ διαμέτρου αντίθετο με αυτό που είχε στην αρχή ονειρευτεί. Ήρθε όμως μια δυσκολία και συνήθως η δυσκολία σε βάζει και μηχανεύεσαι νέους τρόπους. Πράγματι, στη συγκεκριμένη δουλειά οι μάσκες που έχει φτιάξει ο Άγγελος Μέντης είναι υπέροχες. 
 
Και μην ξεχνάμε ότι έτσι ανέβαιναν οι παραστάσεις στην αρχαιότητα...
 
Ακριβώς. Εγώ τη μάσκα την αγαπώ πάρα πολύ από την εποχή που κάναμε την Ορέστεια, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, στην Πειραματική Σκηνή. Νομίζω ότι απελευθερώνει πάρα πολύ τον ηθοποιό. 
 
agoritsa lysistrari
 
Τι έχει να μας πει σήμερα η Λυσιστράτη; 
 
Το αρχαίο δράμα είτε είναι κωμωδία είτε τραγωδία μάς ανοίγει πάντα δρόμους και νέους πνευματικούς και ψυχολογικούς ορίζοντες. Ωστόσο έχει σημασία τι θέλει να πει και ποιες πτυχές να φωτίσει ο κάθε σκηνοθέτης . Η Λυσιστράτη γράφτηκε  το 411 π.Χ. μετά το τέλος της Σικελικής εκστρατείας σε μια Αθήνα που ταλανιζόταν από τον φοβερό λιμό... και μετρούσε τις πληγές της. Επομένως είναι ξεκάθαρο πόσο αγγίζει αυτό που ζούμε σήμερα.
 
Στη δική μας παράσταση δίνεται έμφαση στο ζήτημα της συμφιλίωσης. Δεν έχει να κάνει με την έννοια της θρησκευτικής συγγνώμης αλλά με την έννοια της αποδοχής. Συμφιλιώνομαι με εμένα, με το παρελθόν μου, με τη ζωή μου, με το άλλο φύλο κ.λ.π...
 
Εσύ πόσο συμφιλιωμένη είσαι με τον εαυτό σου;
 
Παλεύω...
 
Θα μπορούσες να πεις ότι αυτή η ανάγκη για συμφιλίωση σε οδήγησε στο θεάτρο;
 
Έγινα ηθοποιός για να παρηγορήσω και να παρηγορηθώ. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το ανακάλυψα αργότερα αυτό... Στην αρχή υπήρχε μόνο αυτό το «Θέλω! Θέλω!».
 

agoritsa 7 oikonomou texnes plus

 

Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος πώς είναι ως σκηνοθέτης; 
 
Καταπληκτικός! Είχαμε συνεργαστεί, το 2012, στους Όρνιθες του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Είναι ένας ηθοποιός που πάντα θαύμαζα και εκτιμούσα. Όταν όμως δουλέψαμε μαζί, κατάλαβα ότι υπάρχει καλλιτεχνική συγγένεια. Βλέπεις έναν ηθοποιό, τον θαυμάζεις και, όταν έρχεται η στιγμή να συνεργαστείς μαζί του καταλαβαίνεις γιατί τον ξεχώριζες. Το ίδιο συνέβη και με την Μαρία Πρωτόπαππα. 
 
Τι κάνει λοιπόν έναν ηθοποιό να ξεχωρίζει;
 
Νομίζω το να είναι παρών, να είναι ανοιχτός, να είναι γενναιόδωρος και να αγαπά πάρα πολύ τον ρόλο που θα ερμηνεύσει. Όποιος κι αν είναι αυτός ο χαρακτήρας...
 
Αυτή είναι και η πρώτη συμβουλή που δίνεις στους μαθητές σου; 
 
Ναι, να είναι με ανοιχτή καρδιά και ανοιχτή φαντασία. Επιπλέον να μελετούν εξονυχιστικά το έργο, γιατί στα καλογραμμένα έργα υπάρχουν όλες οι απαντήσεις για τον ρόλο. 
 
Πολλοί μπορεί να έχουν την εντύπωση ότι είσαι κωμική ηθοποιός, ίσως λόγω της τηλεοπτικής επιτυχίας του Κάτω Παρτάλι. Παρ’ όλα αυτά νομίζω ότι οι ρόλοι σου είναι μοιρασμένοι ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα. Εσύ σε ποια περιοχή νιώθεις καλύτερα;
 
Έχεις δίκιο. Είναι μοιρασμένοι οι ρόλοι και ήθελα να είναι έτσι. Δεν νιώθω σε κάποιο είδος πιο κοντά. Η ανάγκη μου είναι να παίζω καλογραμμένα κείμενα. Όταν έχω στα χέρια μου έναν καλογραμμένο ρόλο από έναν τόσο σπουδαίο συγγραφέα είμαι ευτυχής. Εξάλλου στα πολύ σπουδαία έργα υπάρχουν όλα τα στοιχεία μέσα.Για παράδειγμα, ακόμα και η Βασίλισσα της ομορφιάς, αν και δράμα, έχει πάρα πολύ χιούμορ από γραφής.
 

agoritsa oikonomou texnes plus orthia

 

 Δεν ξέρουμε τίποτα για τη ζωή σου όλα αυτά τα χρόνια που σε παρακολουθούμε. Έχεις κάνει προσπάθεια να προστατεύσεις την προσωπική σου ζωή;

 
Δεν έχω κάνει προσπάθεια. Νομίζω ότι δεν αφορά σε κανέναν. Ακόμα και τότε με τη σειρά η προσοχή των M.M.E. έπεφτε πάνω στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Εγώ δεν είχα πρωταγωνιστικό ρόλο. 
 
Από εκείνη την περίοδο έχεις να συνεργαστείς και με τη Βίκυ Σταυροπούλου, τη Λυσιστράτη της παράστασης...
 
Ναι και χαίρομαι πάρα πολύ γι’ αυτήν τη συνεργασία. Τώρα είναι διαφορετικές οι συνθήκες, γιατί είναι θέατρο. Επιπλέον είναι η πρώτη φορά της Βίκυς στην Επίδαυρο. Όμως η συγγένεια που σου έλεγα και πριν ισχύει και για τη Βίκυ! Πολλά χρόνια το παλεύαμε να συνεργαστούμε και τώρα που ήρθε η κατάλληλη στιγμή το χαιρόμαστε πολύ.
 
Τηλεόραση θα ήθελες να ξανακάνεις; 
 
Πάντα θέλω και προτάσεις γίνονται, αλλά το θέμα είναι να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ο χρόνος. Να μπορώ να το κάνω και να υπάρχει μια καλή διάθεση και από τις δύο πλευρές για τον προγραμματισμό. Επιπλέον, έχω τη διδασκαλία στη σχολή και νιώθω τεράστια ευθύνη απέναντι στους μαθητές μου. Δεν θέλω να κάνω εκπτώσεις εκεί. 
 

 

agoritsa8 texnes plus

 

Παρακολούθησες τις «Άγριες Μέλισσες» που σημείωσαν τόση επιτυχία με πολλούς κατά βάση θεατρικούς ηθοποιούς στο καστ; 
 
Δυστυχώς, δεν είχα χρόνο να το κάνω. Έχω δει μόνο τα πρώτα επεισόδια γιατί το συζητούσαμε με την Μαρία (Κίτσου) πέρσι το καλοκαίρι που ήμασταν μαζί στην Ορέστεια και μελετούσε τον ρόλο. Ήξερα ότι και πάρα πολλοί άλλοι φίλοι θα συμμετείχαν και γι’ αυτό ήθελα να το δω. Είναι μια πάρα πολύ καλή δουλειά, με τεράστια ανταπόκριση στον κόσμο και νομίζω ότι όλο αυτό μόνο για καλό είναι. 
Επιπλέον το κοινό γνώρισε ηθοποιούς που μπορεί να μην είχε δει στην τηλεόραση. Το Δέκα, Το Νησί, Η αίθουσα του θρόνου και πολλές άλλες σειρές της δεκαετίας του ’90 που θυμόμαστε είχαν μεγάλη επιτυχία και λόγω των εξαιρετικών ηθοποιών τους. 
 
Μιλάμε για ανθρώπους που είχαν άλλη αφετηρία λόγω της θεατρικής τους εκπαίδευσης: ο αξέχαστος Μηνάς Χατζησάββας, ο Γιάννης Μπέζος ήταν χρόνια ηθοποιοί στο θέατρο. Γι’ αυτό και τώρα χαίρομαι που αυτή η σειρά αναδεικνύει ταλαντούχους θεατρικούς ηθοποιούς. Είναι σημαντικό ο κόσμος να γνωρίζει, για παράδειγμα, τον Γιώργο Γάλλο που είναι ένας σπουδαίος ηθοποιός ή την Μαρία Κίτσου. 
Καλώς η κακώς δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να πάνε θέατρο και έτσι η τηλεόραση γίνεται το ιδανικό μέσο για να επικοινωνήσουμε τη δουλειά μας. Η χώρα μας έχει σπουδαίους ηθοποιούς. Όχι καλούς! Σπουδαίους!
 
Αυτά τα σχεδόν 20 χρόνια που είσαι ηθοποιός τι σου έμαθε αυτή τη δουλειά;
 
Μου έχει μάθει να είμαι σε όλα λίγο «πιο»... Πιο υπομονετική, πιο γενναιόδωρη, πιο προσεκτική...
 
agoritsa texnes plus lysistrati
 
Πώς θα χαρακτήριζες την Αγορίτσα με 5 λέξεις;
 
Α! Γιώτα, δεν έχω ιδέα... Μια, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε... (γέλια)
 
Οι φίλοι σου τι λένε για σένα; Η Αγορίτσα είναι αισιόδοξη; Εξωστρεφής; Ευαίσθητη;
 
Όλα αυτά! Είναι αισιόδοξη, είναι απαισιόδοξη, είναι πεισματάρα, είναι αγωνίστρια....
 
Μπορείς χωρίς πείσμα να είσαι καλός σ’ αυτή τη δουλειά; 
 
Δεν ξέρω, εμένα καλό μού έκανε... Το πείσμα από μόνο του δεν ξέρω αν μπορεί να βοηθήσει. Σίγουρα κάπως το διαχειρίστηκα. 
 
Σχέδια για τον χειμώνα υπάρχουν; Θα συνεχίσετε με τη Βασίλισσα της ομορφιάς;
 
Θέλουμε πολύ! Αλλά δεν ξέρουμε αν θα το επιτρέψουν οι συνθήκες. Πρέπει να βρούμε μεγαλύτερο θέατρο. Επίσης πρέπει να γίνουν προσαρμογές στην ίδια την παράσταση. Δεν μπορώ, για παράδειγμα, να φιλάω τον φίλο μου, τον Αντώνη, επί σκηνής. Θα δείξει… Ελπίζουμε για το καλύτερο!
 
 

 

agoritsa kato texnes plus

 

 Λυσιστράτη 

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
 
31/07 έως 02/08/2020 στις 21:00
 
Ταυτότητα παράστασης: 
 
Μετάφραση Σωτήρης Κακίσης
 
Δραματουργική επεξεργασία - Σκηνοθεσία Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος
 
Σκηνικά Όλγα Μπρούμα
 
Κοστούμια Άγγελος Μέντης
 
Μουσική Κατερίνα Πολέμη
 
Κίνηση Τάσος Καραχάλιος
 
Φωτισμοί Νίκος Βλασόπουλος
 
Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου
 
Βοηθός σκηνοθέτη Αναστασία Στυλιανίδη
 
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά) Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Βίκυ Βολιώτη, Στεφανία Γουλιώτη, Βαγγέλης Δαούσης, Δάφνη Δαυίδ, Στέλιος Ιακωβίδης, Γιάννης Κότσιφας, Νεφέλη Μαϊστράλη, Γιώργος Ματζιάρης, Ελπίδα Νικολάου, Αγορίτσα Οικονόμου, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Βίκυ Σταυροπούλου, Νίκος Ψαρράς

 

 

Διαβάστε επίσης: 

 

Είδα Τη «Βασίλισσα Της Ομορφιάς», Σε Σκηνοθεσία Ελένης Σκότη

Συνέντευξη Με Τον Γιάννη Κότσιφα, Στα Παρασκήνια Του «Βυσσινόκηπου»

 

Στεφανία Γουλιώτη: «Στις Πρόβες Διαλύομαι Γνωρίζοντας Τον Εαυτό Μου»

 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

 

Μια μοναδική έμπειρία απολαύσαμε όσοι τυχεροί βρεθήκαμε στη Μικρή Επίδαυρο την Παρασκευή 17 και το Σάββατο 18 Ιουλίου.

 
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ανήσυχος καλλιτεχνικά, έχει πάντα κάτι καινούργιο να παρουσιάσει στο κοινό του. Δεν επαφίεται στις δάφνες του. Στη συγκεκριμένη δουλειά μαζί με την Κόρα Καρβούνη στην αφήσγη και τον Χάρη Λαμπράκη στο νέι και τα πλήκτα μας ταξίδεψε στον ατμοσφαιρικό κόσμο της «Φόνισσας» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη μέσω της τεχνικής του live looping.
 
Από νωρίς οι θεατές ανηφόριζαν το χωμάτινο δρόμο, που οδηγεί στο Μικρό Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Εξαιτίας τουCovid-19 στο φετινό ΥΠΟΣΥΝΟΛΟ του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου συστήνεται στο κοινό να είναι εκεί τουλάχιστον 90 λεπτά πριν την έναρξη ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός.
 
Ακόμα και αυτή η διαδρομή όμως, λίγο πριν την δύση του ήλιου μοιάζει να ταιριάζει απόλυτα και να γίνεται το καλύτερο έναυσμα για όσα θα ακολουθήσουν. Η βόλτα στη φύση ανοίγει τα πανιά και οδηγεί με πρίμα θάλασσα το πλοίο της φαντασίας στη Σκιάθο της Φραγκογιαννούς.
 
Στο διήγημα του Παπαδιαμάντη, «η Φόνισσα» (1903) το κεντρικό πρόσωπο, η γριά Χαδούλα ή Φραγκογιαννού σκοτώνει τέσσερα μικρά κορίτσια, θέλοντας έτσι να τα απαλλάξει απ’ τις δυσκολίες και τα πάθη που θα τους έφερνε η ζωή όπως σε όλες τις γυναίκες της εποχής της. Η φονική δράση της όμως αποκαλύπτεται και η Φραγκογιαννού, καταδιωκόμενη από τους χωροφύλακες, αποφασίζει να πάει στο ερημητήριο του Αγίου Σώστη, που βρισκόταν σε ένα μικρό τμήμα ξηράς μέσα στη θάλασσα με γέφυρα ένα στενό πέρασμα στεριάς που κάθε τόσο το κάλυπτε η θάλασσα, με σκοπό να εξομολογηθεί τα πάθη της στον πνευματικό γέροντα παπ’ Ακάκιο και μετανοώντας, με την βοήθεια του, να ξενιτευτεί μέσω κάποιου διερχόμενου πλοίου. Ωστόσο, η βρεφοκτόνος, δεν προφταίνει να περάσει το πέρασμα και πνίγεται απ` τα ορμητικά, πικρά και αλμυρά νερά της παλίρροιας « στο μισό του δρόμου μεταξύ της θείας και της ανθρώπινης δικαιοσύνης».
 
arxaia epidavros
 
110 χρόνια από τον θάνατο του Παπαδιαμάντη ο δημοφιλής ερμηνευτής και συνθέτης καταφέρνει όχι μόνο να συγκινήσει με την γλώσσα του Σκιαθίτη συγγραφέα αλλά και να καταστήσει το έργο του σπαρακτικά σύγχρονο τόσο με τις νέες τεχνολογίες όσο και με το εμβόλιμο κείμενό του.
 
Εκεί, ο θεατής ανατριχιάζει ακούγοντας τον να επισημαίνει ότι εν μέσω καραντίνας στην Ελλάδα αυξήθηκε η ενδοοικογενειακή βία αλλά και όταν μας υπενθυμίζει την τραγωδία με την 14χρονη Ρομίνα στο Ιράν που δολοφονήθηκε από τον ίδιο της τον πατέρα.
 
Πηγαίνοντας ένα βήμα παρά πέρα, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης μοιράζεται την αληθινή ιστορία της γιαγιάς του στην Κύπρο. Έτσι όσα θίγει ο Παπαδιαμάντης παραμένουν ακόμα και εν έτη 2020 σπαρακτικά σύγχρονα. «Τα φτωχά κορίτσια» όπως επαναλαμβάνει ο ερμηνευτής με την ηθοποιό Κόρα Καρβούνη, είναι ακόμη εδώ...
 
Όλα αυτά, χωρίς μελοδραματισμούς αλλά με μια ουσιαστική αναφορά που γίνεται γέφυρα του σήμερα με το παπαδιαμαντικό κείμενο και προβληματίζει για τη θέση της γυναίκας έναν αιώνα μετά.
 
Στο πρώτο μέρος της παράστασης μελοποιούνται τα δύο τελευταία κεφάλαια της αριστουργηματικής νουβέλας, ανοίγοντας μια συνομιλία ανάμεσα σε τρεις σολίστες που ισορροπούν μεταξύ λογοτεχνίας και μουσικής, αφήγησης και ήχου, του παπαδιαμαντικού κόσμου και της σύγχρονης τεχνολογίας.
 
 Alkinoos Ioannidis LiveloopingStavros Habakis 40 PRESS KIT
Η Κόρα Καρβούνη αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της αφήγησης και με τον καθαρό της λόγο, την άψογη άρθρωσή της και το υποκριτικό της ταλέντο καταφέρνει να πλάσει μια ζωντανή φιγούρα. Το ίδιο το έργο βρίθει θεατρικών στοιχείων και η παράσταση τα αξιοποίησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
 
Το χιούμορ, η ειρωνεία, ο σαρκασμός αλλά και η οξύτατη κριτική του Παπαδιαμάντη είναι παρούσες . Χωρίς να χάνεται η ποιητική διάσταση του κειμένου με τις λυρικές περιγραφές και τη μαγεία των λέξεων και των φράσεων του συγγραφέα.
 
Το φυσικό τοπίο του Αρχαίου Θεάτρου γίνεται το καλύτερο σκηνικό. Η θάλασσα που προβάλλει από το βάθος, αγκαλιάζει όλους τους συντελεστές και προσομοιάζει με την Σκιάθο. Οι φυσικοί ήχοι ακόμα και οι νυχτερίδες συγχρονίζονται με όσα παρακολουθούμε στο μικρό θεατράκι. Το μόνο που μπορεί να διακόψει την προσοχή του θεατή είναι ο έναστρος ουρανός. Τα αστέρια που σπάνια βλέπουμε στην μεγαλούπολή είναι μαγικά.
 
Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης με τα «μπλιμπλίκια» του, όπως αποκάλεσε ο ίδιος, χιουμοριστικά, τα μηχανήματά του κατάφερε να προσφέρει στο κοινό μια μαγευτική εμπειρία. Μετά την «Φόνισσα» ακολούθησε ένα δεύτερο μέρος όπου παρουσιάστηκαν νέες ενορχηστρώσεις αγαπημένων του τραγουδιών.
 
Με κορυφαία στιγμή της βραδιάς, όταν έκλεισαν τα φώτα, άφησε τα «μπλιμλίκια» του και τραγούδησε α καπέλα με μια κιθάρα τον «Προσκυνητή» και εμείς όλοι μαζί, μαγεμένοι από τη στιγμή, ψιθυρίζαμε τους στίχους. Πολύ σιγά, εξάλλου τίποτα δεν έπρεπε να διαταράξει αυτή τη μυσταγωγία, που θα μείνει φυλαχτό στην καρδιά.
 
 
 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

 

-Δεν ξέρεις αν είσαι δυστυχισμένος ή όχι;
-Όχι.
-Σ' αυτό μοιάζουμε.
 
 
Ήταν Αύγουστος του 1955, όταν Σάμιουελ Μπέκετ, σκηνοθέτησε ο ίδιος το έργο του «Περιμένοντας τον Γκοντό», ομολογώντας στον θίασο της παράστασης: «Πραγματικά δεν έχω ιδέα τι σημαίνουν πολλά από όσα λέγονται, αλλά αν αρχίσουμε να συζητάμε την κάθε φράση δεν θα κάνουμε ποτέ πρεμιέρα».
 
Έκτοτε, έχουν χυθεί τόνοι μελάνι, έχουν πληκτρολογηθεί εκατομμύρια αναλύσεις και έχουν γίνει αμέτρητες συζητήσεις για το συγκεκριμένο έργο. Μια ομάδα κριτικών δίνει έμφαση στην πολιτική διάσταση του κειμένου, η οποία παραπέμπει στις ταξικές ανισότητες, υποστηρίζοντας συγκεκριμένα ότι η ύπαρξη του Πότζο και του Λάκι, έχει στόχο να επισημάνει τη σχέση «αφέντη-δούλου».
Για πολλούς, το έργο δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια θρησκευτική αλληγορία, και ο Γκοντό είναι ο ίδιος ο Θεός (God). Ας μην ξεχνάμε ότι ο Μπέκετ έγραψε το «Περιμένοντας τον Γκοντό» το 1949, δηλαδή λίγα χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αποτυπώνοντας τις «ανοιχτές πληγές» των ανθρώπων εκείνης της περιόδου, καθώς επίσης και την ανυπέρβλητη ανάγκη τους να πιστέψουν σε κάτι υψηλό.
Με αφετηρία τη φροϋδική θεωρία, οι συμβολισμοί του Εγώ, του Υπερεγώ και του Εκείνο είναι ξεκάθαροι στις φιγούρες του Βλαντιμίρ, του Εστραγκόν και του Γκοντό - που τελικά δεν θα έρθει ποτέ. Σύμφωνα με τον «πατέρα της ψυχανάλυσης», οι τρεις αυτές συνιστώσες δημιουργούν τρεις ταξινομήσεις στη δομή της ανθρώπινης ψυχής, καθεμιά από τις οποίες σχετίζεται με  διαφορετικές ανάγκες και αρμοδιότητες.Επιπλέον, για άλλους, ο Βλαντιμίρ κι ο Εστραγκόν, δεν αποτελούν τίποτα παραπάνω από ένα ερωτικό ζευγάρι.
 
Στην αγγλική του μετάφραση, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον ίδιο το Μπέκετ, το έργο έχει υπότιτλο «Τραγικωμωδία σε δυο πράξεις». Αυτή ακριβώς την ατμόσφαιρα, κατάφερε να μεταλαμπαδεύσει στο κοινό το ανέβασμα του Γιάννη Κακλέα. Μια απολαυστική παράσταση, όπου επιτεύχθηκε  το πιο σημαντικό απ’ όλα: να ακουστεί το συγκλονιστικό κείμενο του Μπέκετ, με μια δόση ελαφρότητας και χιούμορ αλλά χωρίς να απολεσθούν τα αγωνιώδη ερωτήματα της ύπαρξης που θέτει ο συγγραφέας.
 
Ένα συναίσθημα χαρμολύπης διαπερνά τον θεατή, ενώ σχεδόν καμία φράση δεν διαφεύγει της προσοχής του. Παράλληλα, η σκηνοθετική προσέγγιση του Γιάννη Κακλέα, αφήνει το περιθώριο στον θεατή να ερμηνεύσει το έργο με βάση την προσέγγιση εκείνη, η οποία «αγγίζει» περισσότερο την ψυχή του.
 
Για μένα, η παράσταση αυτή αποτελεί μια από τις καλύτερες σκηνοθεσίες του Κακλέα τα τελευταία χρόνια. Εντοπίζονται ξεκάθαρα και οι επιρροές του Μπέκετ από τον Προυστ, καθώς όλη η παράσταση υπογραμμίζει έντονα την έννοια του χρόνου, τόσο μέσα από τον λόγο όσο και μέσα από τις εναλλαγές του ηχητικού περιβάλλοντος και των φωτισμών.
 
 papageorgiou papadopoulos
Ο Σπύρος Παπαδόπουλος, που εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία προσπαθεί να υποδυθεί τον συγκεκριμένο ρόλο, πετυχαίνει μια από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του. Μεστός, ουσιαστικός, χωρίς να επαφίεται στις ευκολίες του, μας χαρίζει έναν Εστραγκόν (Γκογκό), σε στιγμές σπαρακτικές. Κάθε ματαιότητα που ξεδιπλώνει με την ερμηνεία του, καταλήγει να την αυτοσαρκάζεται.
 
Η χημεία του με τον Θανάση Παπαγεωργίου είναι εξαιρετική. Ο τελευταίος, μάλιστα, δίνει ένα μάθημα εκφοράς του λόγου. Δεν έχασα ούτε μια λέξη του Βλαντιμίρ (Ντιντί) του.
 
Δεν μπορώ, δυστυχώς, να υποστηρίξω το ίδιο για τον Άρη Σερβετάλη. Ειδικά στην πρώτη σκηνή, πολλές ατάκες του χάνονταν, σε μια ερμηνεία που φαίνεται να γίνεται μανιέρα. Τον παρακολουθούσα και ήταν σαν να τον έβλεπα στον «Ρινόκερο» πέρσι τον Νοέμβριο. Αν και ο Σάμιουελ Μπέκετ και ο Ευγένιος Ιονέσκο θεωρούνται κατά πολλούς ως εκπρόσωποι του θεάτρου του παραλόγου, εντούτοις οι Μπερανζέ και Πότζο δεν είναι ίδιοι ήρωες. Από την άλλη, ο ηθοποιός έχει την ευλογία να μπορεί να κάνει τα πάντα με το σώμα του, ενώ η σκηνική του παρουσία και μόνο, είναι ικανή να εγείρει το ενδιαφέρον του θεατή.
perimenontas ton gkonto
 
Τελευταίο άφησα τον Ορφέα Αυγουστίδη, ο οποίος για μένα, ήταν «ο πιο κερδισμένος» σ' αυτή την παράσταση. Κατάφερε με τον μικρότερο ρόλο να αποδείξει πόσο καίρια είναι η φράση του Μίνωα Βολανάκη: «Δεν υπάρχουν μικροί ρόλοι, μικροί ηθοποιοί υπάρχουν». Η κίνησή του, οι εκφράσεις του, που κραυγάζουν αγωνία ακόμα και μέσα στη σιωπή, εντυπωσιάζουν. Ο σπαρακτικός του μονόλογός χαρίζει στην παράσταση μια από τις καλύτερες στιγμές της. Η εξέλιξη του ηθοποιού τα τελευταία χρόνια είναι εντυπωσιακή.
 
Οι νεότεροι της παράστασης, ο Άρης Καλέας, ο οποίος συμμετέχει στην παράσταση και ως βοηθός σκηνοθέτης, όπως επίσης και η Αγγελική Τρουμπούκη, η οποία έχει κάνει και εξαιρετική δουλειά μαζί με τον Άρη Σερβετάλη στην κίνηση όλων των ηθοποιών, υπακούουν στο σκηνοθετικό όραμα με επιτυχία.
 
Μόνη αντίρρηση αποτελεί η σύνδεση της πρώτης και της δεύτερης πράξης με το χορευτικό της Τρουμπούκη, που αφήνει τα κλαδιά στην Ιτιά. Ίσως ο σκηνοθέτης να ήθελε να επιτύχει μια συγγένεια με το παρόν αλλά και ένα σχόλιο για τη ζωή που γεννιέται μέσα από τα συντρίμμια. Ωστόσο, πιστεύω πως μια τέτοια επιλογή αποπροσανατολίζει το θεατή. Το ίδιο και η πρώτη σκηνή, με τους δύο νέους να πίνουν μπύρες στο «νεκρό» τοπίο. Ένα σκηνικό που συνυπογράφει ο σκηνοθέτης με τον Σάκη Μπιρμπίλη, και το οποίο κερδίζει τις εντυπώσεις άμα τη εμφανίσει, και φωτίζεται μοναδικά από τον τελευταίο.
 
Η Ηλένια Δουλαδίρη έχει κάνει υπέροχη δουλειά με τα κοστούμια της παράστασης.
 
Συνολικά, κάτω από τα βράχια του Βύρωνα, είχαμε την τύχη να απολαύσουμε ένα εμπνευσμένο ανέβασμα, με ερμηνείες υψηλού επιπέδου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν και η πρώτη βραδιά, οπότε είμαι σίγουρη ότι με το πέρας των παραστάσεων, όλα θα έχουν μεστώσει ακόμη περισσότερο.
 
Δείτε το «Περιμένοντας τον Γκοντό», για να έρθετε σε επαφή με ένα αριστουργηματικό έργο και να απολαύσετε σπουδαίους ηθοποιούς που γνωρίζουν πως το σημαντικότερο μυστικό της τέχνης τους, είναι η σκηνική επικοινωνία.
 
 
Για τις επόμενες παραστάσεις πληροφορίες  εδώ
 

 

 
Εκεί που λέγαμε ότι αυτό το καλοκαίρι θα βιώσουμε μια θεατρική λειψυδρία, κάθε μέρα όλο και νέες παραστάσεις προσθέτουν σταγόνες δροσιάς. Τα πρώτα δείγματα από την ανταπόκριση του κόσμου είναι θετικά και η αισιοδοξία επιστρέφει στους καλλιτέχνες που ξέρουν πολύ καλά ότι ο χειμώνας αναμένεται πολύ δύσκολος. 
Την Τετάρτη 15 Ιουλίου, στην καρδιά του καλοκαιριού κάνουν πρεμιέρα οκτώ μεγάλες παραγωγές και οι θεατρόφιλοι έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στο φιλόξενο θέατρο Βράχων, το πευκόφυτο Κηποθέατρο Παπάγου, το ρομαντικό Κατράκειο, το επιβλητικό θέατρο Πέτρας,το νεόκτιστο θέατρο Άλσος, την αυλή στο Χυτήριο κ.α 
 
 
Καλή αρχή και καλή δύναμη σ' όλους! 
 
 godo
 
Περιμένοντας τον Γκοντό, του Σάμιουελ Μπέκετ
 
Το κλασικό αριστούργημα του Σάμιουλ Μπέκετ έχει εμπνεύσει πολλούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Η συγκεκριμένη δουλειά, όπως μας ενημερώνουν και οι συντελεστές "γεννήθηκε από μια εσωτερική ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανή τη φλόγα της θεατρικής πράξης σε αυτές τις ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές." Το έργο σκηνοθετεί ο Γιάννης Κακλέας με 
ένα δυνατό θεατρικό καρέ Σπύρος Παπαδόπουλος, Θανάσης Παπαγεωργίου, Αρης Σερβετάλης και Ορφέας Αυγουστίδης σ' ένα μεγάλο θεατρικό στοίχημα!
 
 
15, 16, 17 Ιουλίου, 21:15
17€
Θέατρο Βράχων Βύρωνα Μέλινα Μερκούρη
 
 
antigoni moumoulidis texnes plua
 
 Αντιγόνη, του Σοφοκλή 
Ο Θέμης Μουμουλίδης καταπιάνεται για μια ακόμη φορά με την Αντιγόνη του Σοφοκλή, στον ομώνυμο ρόλο η Ιωάννα Παππά και στον ρόλο του Κρέοντα ο Γιώργος 
Χρυσοστόμου, μαζί τους στη σκηνή  η Λουκία Μιχαλοπούλου, ο Μάνος Καρατζογιάννης, η Χριστίνα Φαμέλη και ο Δημήτρης Σαμόλης. 
Τετάρτη 15 Ιουλίου, 21:30, Βεάκειο Θέατρο Πειραιά
Κυριακή 19 Ιουλίου, 21:00, Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου – Παπάγου
14€ – 17€
 
 
dafnes kai pikrodafnes filippidis
 
Δάφνες και πικροδάφνες, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη
 
Η πολιτική κωμωδία «Δάφνες και πικροδάφνες» των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά, σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη, επανέρχεται ανανενομένη. Μαζί με τον σκηνοθέτη θα βρεθούν επί σκηνής 
ο Τάσος Χαλκιάς, ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης και ο Θανάσης Πατριαρχέας.
 
 
Τετάρτη 15/7, 21:30, Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας
Πέμπτη 16/7, 21:30, Βεάκειο Θέατρο, Πειραιάς
Παρασκευή 17/7, Σάββατο 18/7, 21:00, Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου 
Κυριακή 19/7, 21:30, Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη
Από 15€
 
art
 
Art, της Γιασμίνα Ρεζά 
 
Ένα ακόμη έργο που έγινε επιτυχία θα δούμε αυτό το καλοκαίρι. Ο λόγος για το Art, την κωμωδία της Γιασμίνα Ρεζά.
Αυτή τη φορά θα το δούμε υπό τη σκηνοθετική ματιά του Σταμάτη Φασουλής, που ήταν ο πρώτος που μας το σύστησε στην Ελλάδα, υπογράφοντας παράλληλα και την μετάφραση. 
 
 Στη νέα καλοκαιρινή διαδρομή της παράστασης θα πρωταγωνιστούν οι:Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Θανάσης Τσαλταμπάσης και Θανάσης Κουρλαμπάς.
 
Τετάρτη 15 Ιουλίου, 21:15, Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη
Παρασκευή 17 Ιουλίου, 21:15, Δημοτικό θέατρο του Άλσους (Δ. Κιντής), Ηλιούπολη
14€ – 17€
 
 
palaiologou
 
 Το υπέροχό μου διαζύγιο, με άλλη πρωταγωνίστρια 
 
   O Δημήτρης Μυλωνάς μετά την επιτυχία που γνώρισε ο μονόλογος της Τζεραλντίν Άρον, με την Φαίδρα Δρούκα στον ρόλο της πενηντάχρονης Άντζελα, εμπιστεύεται για τον ομώνυμο ρόλο την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου. Σε μια απολαύστική κωμωδία που μοιράζεται με πολύ γέλιο αλλά και δάκρυ όσα ακολουθούν την αίτηση διαζυγίου που καταθέτει ο σύζυγός της.«Το υπέροχό μου διαζύγιο» το πιο επιτυχημένο έργο της Τζεραλντίν Άρον που έχει παιχτεί σε 28 χώρες, παρουσιάζεται στην καρδιά της Αθήνας, σε ανοιχτό χώρο, στον υπέροχο κήπο του Θεάτρου «Χυτήριο».
 
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00
 
Θέατρο Χυτήριο - Σημείο Πολιτισμού, Ιερά Οδός 44, Κεραμεικός. Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 5232097 & 210 3412313 |
 
 
 
Έλα μια βόλτα, με τον Τάκη Ζαχαράτο 
 
Ο  σαρωτικός Τάκης Ζαχαράτος έρχεται στο Άλσος, με κέφι και μπρίο, με ανανεωμένα κείμενα, βίντεο, περισσότερες μεταμφιέσεις και τολμηρές μιμήσεις, σε μία παράσταση που εμπνέεται από την επικαιρότητα και όλα όσα ζήσαμε στην καραντίνα. Τη σκηνοθεσία συνυπογράφει με την Σοφία Σπυράτου. 
 
Τετάρτη έως Κυριακή, 21:00
Θέατρο Άλσος, Ευελπίδων 4, Κυψέλη – Πεδίον του Άρεως
Από 15€
 
papagou den vlepo den akouo den milao 16 7 20 1
 
Δεν ακούω, δεν βλέπω, δεν μιλάω 
 
Ένας τυφλός. Ένας κουφός. Ένας μουγκός. Είναι φίλοι, ζουν μαζί κι αντιμετωπίζουν από κοινού τις αντιξοότητες που δημιουργεί η καθημερινότητα και οι ειδικές τους δυνατότητες. Σ’ αυτή την μικρή Βαβέλ, σ’ αυτήν την εντελώς ασυνήθιστη συνύπαρξη, ο κάθε ήρωας έχει αναπτύξει τον δικό του κώδικα για να επικοινωνεί με τους άλλους. Και τα καταφέρνουν τόσο… όσο… Κάποια στιγμή μπαίνει στην ζωή τους μια κοπέλα γεμάτη δύναμη και αισιοδοξία, ένας άγγελος της αγάπης. Και όλα αλλάζουν ξανά!!!
 
Το «Δεν ακούω, δε βλέπω, δε μιλάω» εμπνευσμένο από έναν παλιό Ινδικό μύθο για την υπομονή και την μακροθυμία απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, είναι μια πολύ ιδιαίτερη, ξεκαρδιστική κωμωδία. Ταυτόχρονα, όμως, είναι ένα έργο για τη συντροφικότητα, την αγάπη, την εκτίμηση, τη φιλία, τον καθημερινό αγώνα και την αισιόδοξη προσέγγιση της ζωής, σε μια εποχή που οι μαύρες σκέψεις πληθαίνουν.
 
Το έργο μετράει πολλά πετυχημένα ανεβάσματα με μεγάλη εμπορική επιτυχία. Αυτή τη φορά στη σκηνή θα δούμε τον Σπύρο Πούλη, Σπύρο Σπαντίδα, τον Σταύρο Νικολαϊδη και την Μυριέλλα Κουρεντή. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Σπύρος Σπαντίδας. 
 
Τετάρτη 15/7
21:30 -Δημοτικό θέατρο του Άλσους (Δ. Κιντής) - Ηλιούπολη
13€
 
Πέμπτη 16/7
21:30- Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου - Παπάγου
13€
 
 
m
 
 
Θα πέσουν οι μάσκες / Stand up parody of life
 
 
Τι σχέση έχει
• ο Μπραντ Πιτ με τον Αγαμέμνονα;
• το σεξ με τις σφουγγαρίστρες;
• η Νατάσσα Μποφίλιου με τη Ρίτα Σακελλαρίου;
• η ποίηση με το παστίτσιο;
• οι Pink Floyd με την Πολεοδομία;
Οι απαντήσεις στην Open air Αποβάθρα στο Τρένο στο Ρουφ σε μία Stand up Comedy παράσταση που θα φωτίσει - αβασάνιστα και αβάδιστα - τα σκοτάδια της καθημερινής ζωής!
 
Κρατήσεις 6936 604 988, 210 5298 922
https://www.viva.gr/tickets/stand-up-comedy/apovathra-to-treno-sto-rouf/tha-pesoun-oi-maskes/
8€ (ταμείο) / 6€ (προπώληση & φοιτητικό) / 5€ (ατέλειες & ανέργων)
 
Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου Σφενδόνη
 
Τα νέα μου είναι σαρωτικά. Πρέπει άμεσα, με δικαστική απόφαση, να εγκαταλείψω το θέατρο της οδού Μακρή 4. Μου παίρνουν τη Σφενδόνη! Έξωση! Εδώ και τώρα! Σε σημείο που εύχομαι να μου δώσουν ένα αξιοπρεπές χρονικό περιθώριο, ώστε να περισώσω το αρχείο, να φύγω σαν άνθρωπος, κι όχι σαν κυνηγημένο ζώο.
 
Η ιστορία είναι γνωστή. Ήταν μια γκρεμισμένη αποθήκη χωρίς στέγη. Ένα ερείπιο που ανήκε στο Ίδρυμα Κουτλίδη – ένα χωράφι με τσουκνίδες. Το είδα τυχαία, 30 χρόνια πριν, χειμώνα του 1990. Τους πρότεινα να μου το νοικιάσουν. Για να φτιάξω ένα θέατρο. Έμειναν έκπληκτοι. Πούλησα τότε το μοναδικό μου σπίτι και κινητοποίησα όλη την πνευματική Αθήνα. Συστάθηκε μια μη κερδοσκοπική εταιρία. Συνέδραμαν όλοι, με δουλειά, χρήματα. Συγκεντρώθηκε το ποσό που χρειαζόταν. Φτιάχτηκε η Σφενδόνη. Μοναδική σκηνή!
 
Αλλά και τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Η Σφενδόνη στέγασε μοναδικές παραστάσεις. Η εποχή μάς ευνοούσε. Έδωσα ό,τι είχα και δεν είχα. Όμως, πάνω στον ενθουσιασμό μου και εν αγνοία μου, είχα υπογράψει επαχθείς όρους ενοικίασης, που έγιναν επαχθέστεροι, όταν ήρθε η κρίση. Συσσωρεύτηκαν υποχρεώσεις, έξοδα. Υπήρξαν καιροί που κοιμόμουν μέσα στο θέατρο. Τώρα μου κάνουν έξωση από το θέατρο που διαμόρφωσα με τα ίδια μου τα χέρια που, κατά κοινή ομολογία, είναι από τα ωραιότερα θέατρα της Αθήνας.
 
Η παράσταση που ετοιμάζω από το φθινόπωρο του 2019, το σημαδιακό έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ «Αφανισμός», μένει μετέωρη.
 
Ναι! Οφείλω ενοίκια. Αλλά έχω καταβάλει και πολλά: τα πρώτα 20 χρόνια, όλα τα ενοίκια με μεγάλες προσαυξήσεις ανά διετία και τα τελευταία 10 χρόνια, κατά τη διάρκεια της κρίσης, τα ποσά που κατέβαλα θα κάλυπταν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, αν είχαν γίνει όλες οι νόμιμες ενέργειες για μείωση του μισθώματος.
 
Δεν υπάρχει όμως προστασία για τον οφειλέτη, αντίθετα παγερή αδιαφορία όσο κι αν αυτός προσφέρει έργο που τιμά τον πολιτισμό τούτου του τόπου, όσο κι αν ο καλλιτέχνης άλλοις υπηρετών αναλίσκεται. Ιδού τι επιφυλάσσει η τωρινή εποχή μας, ιδού τι στάση κρατά απέναντι στην καλλιτεχνική προσφορά ένα εύρωστο πολιτιστικό Ίδρυμα, όπως το Ίδρυμα Ευριπίδη Κουτλίδη. Αρωγός έπρεπε να είναι, διώκτης εμφανίζεται.
 
Σας ευχαριστώ για την αγάπη που δείξατε στη Σφενδόνη στα 27 συναπτά έτη που κύλησαν από την πρώτη μας παράσταση, τις "Μορφές από το Έργο του Βιζυηνού" το 1993. Μην αποθαρρύνεστε! Κανείς δεν μπορεί να μας πάρει τον θησαυρό μας! Ό,τι ζήσαμε και αναπαραστήσαμε μέσα στους πέτρινους τοίχους της θα παραμείνει ζωντανό και δικό μας. Μας παίρνουν τους τοίχους, αλλά όχι τα όνειρα που στέγασαν τούτοι οι τοίχοι. Μήπως αυτό ακριβώς είναι που δεν μας συγχωρεί η παντοδύναμη μετριότητα των θεσμών;
 
ΑΝΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

Συνέντευξη:Γιώτα Δημητριάδη

Φωτογραφίες: Κοσμάς Ινιωτάκης

Είναι η πρώτη συνέντευξη στη μετά καραντίνα εποχή και η αισιοδοξία διαδέχεται τον ενθουσιασμό, πόσω μάλλον όταν η συνέντευξη αφορά σε παράσταση του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το οποίο κινδυνεύσαμε να μην απολαύσουμε καθόλου το φετινό καλοκαίρι.

Η Κόρα Καρβούνη έχει φτάσει στον πεζόδρομο της Αινιάνος, στην πλατεία Βικτωρίας, λίγα λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Χαλαρή απολαμβάνει το δροσιστικό της ρόφημα. Σχολιάζω την ηρεμία και τη χαλαρότητα που εκπέμπει. «Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω κάτσει τόσο μεγάλο διάστημα» μου εξηγεί.

Λίγες μέρες πριν από την πρεμιέρα του «Live Looping» στις 17 Ιουλίου στο Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου, η Κόρα μοιράζεται μαζί μας την εμπειρία της από τη συνεργασία της με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, πάνω στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, τη «Φόνισσα». Η ίδια θα δώσει πνοή στη Φραγκογιαννού, την πρωταγωνίστρια του κοινωνικού μυθιστορήματος του Σκιαθήτη συγγραφέα, που αποτελεί μια λογοτεχνική φιγούρα, χαραγμένη στη μνήμη των αναγνωστών εδώ και 120 χρόνια. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, η βασανισμένη ηρωίδα θα «επιστρέψει» στον φυσικό της χώρο, σ’ ένα τοπίο υπαίθρου, «ζωντανεύοντας» με αναπάντεχο τρόπο μέσα από τη μουσική του αγαπημένου δημιουργού.

Από την κουβέντα μας, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η «Ευριδίκη», στην οποία η Κόρα θα επιστρέψει έπειτα από οκτώ χρόνια, όπως επίσης και τα σχέδιά της για το μέλλον, ένα μεγάλο θεατρικό απωθημένο της, καθώς και το όνειρό της να γίνει μητέρα....

 kora karvouni 2 texnes plus

Πώς ήταν για σένα η εμπειρία της καραντίνας;

Καθολική! Δεν έχω ξεκουραστεί ποτέ τόσο μεγάλο διάστημα. Από την άλλη, κλειστήκαμε για σοβαρό λόγο και υπήρχε φόβος, επομένως δεν ήταν ξέγνοιαστα. Από ένα σημείο και πέρα όμως, συνήθισα και τον φόβο και αποφάσισα να εκμεταλλευτώ αυτό το διάστημα. Όχι μόνο για ξεκούραση αλλά και υπαρξιακά. Ήταν μια καλή ευκαιρία για μένα να σκεφτώ και να εκτιμήσω τι κάνω στη ζωή μου. Τι έχω, τι δεν έχω, πώς ζούσα μέχρι τώρα...

Πώς ζούσες μέχρι τώρα;

Σε πάρα πολύ έντονους ρυθμούς. Δεν είχα χρόνο για τίποτα, ούτε να είμαι με τον άντρα μου, ούτε να δω τους δικούς μου, ούτε να μιλήσω με τα ανίψια μου, ούτε να μείνω λίγο με τον εαυτό μου. Επιτέλους, έκατσα λίγο και χάρηκα το σπίτι μου, έφαγα φυσιολογικά, διάβασα, μελέτησα, αλλά κυρίως, όλο αυτό το διάστημα σκεφτόμουν. Προσπαθούσα να καταλάβω τι είναι όλο αυτό. Ήταν μια καλή ευκαιρία να επαναπροσδιορίσω τη ζωή μου.

Κατέληξες κάπου;

Κατέληξα ότι πρέπει να ζω καλύτερα, να γκρινιάζω λιγότερο και να εκτιμώ αυτά που έχω.

Σε λίγες μέρες θα σε δούμε στη Μικρή Επίδαυρο, στην παράσταση του Αλκίνοου Ιωαννίδη «Live Looping». Ξέρω ότι αγαπάς πολύ τις μουσικές παραστάσεις, και η «Ευριδίκη» που θα ξαναδούμε στο Θέατρο Πορεία, είναι μια παράσταση με πολλή μουσική. Νομίζω, όμως, ότι πρώτη φορά συμμετέχεις σε μια αμιγώς μουσική δουλειά. Πώς είναι αυτή η εμπειρία;

Ουσιαστικά, στη συγκεκριμένη δουλειά θα ακούσετε τα δύο τελευταία κεφάλαια της «Φόνισσας», όπου υπάρχει ένας ηχητικός διάλογος με τη μουσική που έχει γράψει ο Αλκίνοος. Είναι μια πολύ ωραία εμπειρία. Εμένα πάντα μου αρέσει να δουλεύω με μουσικούς, πόσο μάλλον μ' έναν τέτοιο καλλιτέχνη, όπως είναι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, που με έχει μεγαλώσει (γέλια)! Βγήκε πολύ νέος! Είναι ένας πάρα πολύ αξιόλογος άνθρωπος και γι' αυτό είναι και τόσο μεγάλος καλλιτέχνης. Πρόκειται για έναν άνθρωπο, που είναι σαν να μην ανήκει στην εποχή μας, έχει μια ευγένεια και ένα ήθος που μοιάζει να έχει έρθει από άλλη εποχή...

Και μια ιδεολογία που ακολουθεί πιστά όλα αυτά τα χρόνια....Είδαμε πρόσφατα τη στάση του και με το νερό των Σταγιατών.

Ακριβώς! Αγαπάει πολύ τον άνθρωπο ο Αλκίνοος και γι' αυτό κάνει όλα αυτά που κάνει. Ουσιαστικά και το έργο του Παπαδιαμάντη γι' αυτό μιλάει, για έναν άνθρωπο που καταδιώκεται.

kora karvouni 4 texnes plus

Θα ακούσουμε όμως και τα δικά του τραγούδια;

Ναι, το πρώτο μέρος αφορά τη Φόνισσα, ενώ το δεύτερο είναι συναυλία με δικά του τραγούδια.

Για σένα αυτή η συνθήκη είναι πιο ξεκούραστη σε σχέση με την ερμηνεία κάποιου ρόλου;

Μη νομίζεις... Είναι δύσκολος ο Παπαδιαμάντης. Είναι ένας τόσο μεγάλος συγγραφέας με μια δική του ιδιαίτερη γλώσσα, που δεν μπορώ να πω ότι δεν χρειάζεται δουλειά. Βέβαια, πράγματι, δεν έχει τόσες πρόβες όσες απαιτούνται σε μια θεατρική παράσταση. Είναι περισσότερο προσωπική η πρόβα, απαιτείται μια δική μου προετοιμασία, ώστε να βγει ο λόγος ατόφιος και καθαρός.

Θα δοθούν μόνο δύο παραστάσεις στη Μικρή Επίδαυρο;

Και μια στην Ελευσίνα στις 6 Σεπτεμβρίου.

H «Φόνισσα» γοητεύει ιδιαίτερα τόσο τον θεατρικό κόσμο, όσο και τον μουσικό. Την έχουμε δει ως θεατρικό έργο (με την Μπέττυ Αρβανίτη, τη Λυδία Κονιόρδου), αλλά και ως όπερα (με τον Γιώργο Κουμεντάκη). Ποια στοιχεία του έργου νομίζεις ότι κινητοποιούν τους καλλιτέχνες;

Όταν ένας συγγραφέας έχει γράψει ένα ολόκληρο βιβλίο πάνω σε μια γυναίκα, η οποία δολοφονεί μικρά κορίτσια, και δεν παίρνει θέση υπέρ ή κατά, ούτε την αθωώνει ούτε την ενοχοποιεί. Αυτό σημαίνει ότι κάτι σπουδαίο έχει γράψει. Με την έννοια ότι δεν σπαταλάς τόσο χώρο για έναν χαρακτήρα, αν δεν θες όντως να τον δικαιώσεις.

Νομίζω πως αυτό γίνεται ξεκάθαρο και με την τελευταία φράση του κειμένου: «Μετέωρη ανάμεσα στη θεία και την ανθρώπινη δίκη...».

Ακριβώς... Πέθανε στη μέση. Ούτε δικαιώθηκε ούτε αδικήθηκε, είναι όλα στα μισά. Στα μισά του δρόμου που πήγε να σωθεί, στα μισά ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο. Όλα μισά... Είναι για μένα ένα πάρα πολύ συγκινητικό έργο. Η Φραγκογιαννού, για μένα, είναι θύμα. Η ζωή της φέρθηκε πολύ σκληρά και έφτασε στο σημείο να σκοτώνει τα μωρά κορίτσια για να μην ζήσουν αυτά που πέρασε η ίδια.

kora karvouni 5 texnes plus

Και δυστυχώς, δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτά τα φαινόμενα της γυναικείας κακοποίησης αποτελούν παρελθόν.

Είναι συγκλονιστικά σύγχρονο το έργο. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή, πολλές αναφορές για γυναίκες που κακοποιούνται και βιώνουν απίστευτα σκληρές καταστάσεις.

Υπάρχει στην παράσταση τέτοιου είδους νύξη;

Κάνουμε...ναι...Πολύ λίγο, δεν μπορείς να μην συνδέσεις την ιστορία με το παρόν.

Τόσο ο Παπαδιαμάντης, όσο και ο Βιζυηνός έχουν μια ιδιαίτερη γλώσσα που γοητεύει. Πώς σχολιάζεις το γεγονός ότι το Εθνικό Θέατρο θα ανεβάσει το «Το αμάρτημα της Μητρός μου» στην αγγλική γλώσσα; Ούσα και μισή Αμερικανίδα, πώς το σχολιάζεις;

Νομίζω πως δεν θα μου άρεσε, διότι όλη η μαγεία αυτών των συγγραφέων έγκειται στη γλώσσα που χρησιμοποιούν. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτή είναι η πρόκληση για μένα, να μιλήσω όπως μιλούσε η Φραγκογιαννού.

Υπάρχει κάποια άλλη φράση του κειμένου που «γράφει» ιδιαίτερα μέσα σου;

Εκεί που λέει: «Να το προικιό μου». Ενώ πεθαίνει, βλέπει και την προίκα της, που δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα μποστάνι χέρσο, σε γκρεμό, και πεθαίνει κοιτώντας το...

kora aspro

Τον χειμώνα θα επαναλάβετε την «Ευριδίκη». Τελικά, ο μεγάλος σου καημός να πρωταγωνιστήσεις σε μια καθαρόαιμη κωμωδία, δεν έχει εισακουστεί ακόμα από τους σκηνοθέτες;

Δυστυχώς, δεν μου κάνουν πρόταση για κωμωδία...Όσο και να το λέω, δεν έχω εισακουστεί ακόμα. Δεν πειράζει! Θα κάνω μόνη μου και θα τρίβουν τα μάτια τους! Γιατί, νομίζεις ότι στα δραματικά έργα που παίζω, δεν γελάει το κοινό; Και στην «Ευριδίκη» και στα «Παράσιτα», ακόμη και όταν έπαιζα την Μπλανς, το κοινό γελούσε. Αν δεν βάλεις χιούμορ στην ερμηνεία σου, δεν μπορεί να περάσει το δράμα.

Πώς είναι «να συναντάς» τον ίδιο ρόλο οκτώ χρόνια μετά;

Πρώτα απ’ όλα, δεν θα είναι η ίδια παράσταση λόγω κορωνοϊού. Αυτό σημαίνει ότι θ’ αλλάξουν οι συνθήκες πάνω στη σκηνή, δεν θα έχουμε τις αγκαλιές και τα φιλιά που είχαμε πριν από οκτώ χρόνια. Θα πρέπει σκηνοθετικά να δουλέψουμε πάνω σε μια νέα συνθήκη. Κυρίως, όμως, δεν θα είναι η ίδια παράσταση γιατί εγώ δεν είμαι ίδια πλέον, ο Τάρλοου δεν είναι ο ίδιος σκηνοθέτης, ο Μαλκότσης και ο Νταλιάνης δεν είναι οι ίδιοι ηθοποιοί. Επιπλέον, θα υπάρχουν και διαφορές στη διανομή και θα έχουμε μαζί μας τον Ορέστη Χαλκιά και την Αρετή Τίλη, που σίγουρα θα φέρουν δικά τους στοιχεία στην παράσταση.

Προσωπικά, πώς αισθάνεσαι που «θα συναντήσεις» ξανά την Ευριδίκη;

Χαίρομαι πάρα πολύ, γιατί για μένα η διαδρομή αυτού του ρόλου δεν είχε τελειώσει, αλλά και το κοινό ζητούσε χρόνια να επαναληφθεί αυτή η παράσταση. Αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο, το cd της έγινε ανάρπαστο, το ίδιο και το πρόγραμμα της παράστασης που έχει εξαντληθεί. Γι' αυτό και είχαμε αποφασίσει εδώ και δύο χρόνια να την επαναλάβουμε.

Έχεις δηλώσει ότι: «Αρκετά μεγάλη κατάλαβα ότι είμαι ενήλικη». Τι σχέση έχεις με το παιδί μέσα σου;

Ηθοποιός έγινα, επομένως έχω πολύ καλή σχέση. Θεωρώ ότι στην ελληνική κοινωνία τα παιδιά απογαλακτίζονται πολύ αργά και ακόμη πιο δύσκολα ενηλικιώνονται. Άργησα να ενηλικιωθώ με την έννοια του απογαλακτισμού. Το παιδί μέσα μου, όμως, δεν το αφήνω ποτέ, το αγαπώ και το χρειάζομαι.

Εκτός από το να παίξεις σε κωμωδία, θα ήθελες να έχεις κερδίσει και ένα Όσκαρ. Αναρωτιέμαι, πώς με μπαμπά Αμερικάνο, έχοντας ξεπεράσει το εμπόδιο της γλώσσας, δεν αποφάσισες μια καριέρα στο εξωτερικό.

Το θέμα με τη γλώσσα υπάρχει. Η προφορά μου δεν είναι άρτια, ένας Αμερικάνος θα καταλάβει ότι είμαι ξένη. Επιπλέον, πήγαν τόσο καλά τα πράγματα για μένα εδώ, που δεν είχα λόγο να φύγω από τη χώρα μου. Ξέρεις, είναι πολύ σημαντικό για έναν ηθοποιό να παίζει στη γλώσσα του. Παρ’ όλα αυτά, έχω παίξει και σε μια ταινία στα αγγλικά.

Βλέπουμε ότι έχει επανέλθει στην τηλεόραση η ελληνική μυθοπλασία με πολλούς θεατρικούς ηθοποιούς στο καστ...Θα σε δούμε σε κάποια σειρά;

Μόλις ολοκλήρωσα τα γυρίσματά μου για τον δεύτερο κύκλο της σειράς «Έτερος Εγώ», που θα προβληθεί από την Cosmote tv. Είμαι πολύ χαρούμενη που επανέρχονται οι σειρές και νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό που παρακολουθούμε σ' αυτές ηθοποιούς που «έχουν κάνει χιλιόμετρα στο σανίδι». Πιστεύω ότι έτσι αναβαθμίζεται και το επίπεδο της υποκριτικής. Για μένα, πρέπει πλέον να σταματήσει και ο διαχωρισμός εμπορικός και μη εμπορικός ηθοποιός. Είναι κάτι παρωχημένο και πρέπει να τελειώνει. Κάνουμε όλοι οι ηθοποιοί το ίδιο πράγμα και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι συνεχίζουν να κάνουν αυτούς διαχωρισμούς.

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια;

Θα ήθελα να έχω ολοκληρωθεί ως άνθρωπος, δηλαδή να γίνω μητέρα. Νομίζω ότι είναι το μόνο κομμάτι που μου λείπει. Στο επαγγελματικό κομμάτι νιώθω πλήρης, έχω συνεργαστεί με μεγάλους σκηνοθέτες, έχω παίξει στην Επίδαυρο, έχω γυρίσει ταινίες και σειρές. Δεν μου λείπει κάτι...

Ακούγεσαι πραγματικά πλήρης...

Δεν θέλω να υποτιμώ όλα τα καλά που μου έχουν τύχει. Είναι δύσκολο να αποδεχθείς την επιτυχία, έχει πόνο αλλά δεν θέλω να υποτιμήσω όλα αυτά που έχω κάνει. Θεατρικά δεν μου λείπει κάτι, πέρα από μια καθαρόαιμη κωμωδία. Δεν λέω: «Αχ, δεν έχω παίξει αυτό...». Τώρα το μόνο που μ' ενδιαφέρει, είναι να έχω την υγεία μου και να είμαι καλά στην προσωπική μου ζωή.

kora aspro 2 texnes

 

Μου λες ότι έχει πόνο να αποδεχθείς την επιτυχία και θυμάμαι ότι μετά την πρώτη σου θεατρική δουλειά, «Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μου», είχες αρρωστήσει.

Ναι, όταν τελείωσαν οι παραστάσεις, ανέβασα 39 πυρετό για δύο εβδομάδες. Είχα κουραστεί τόσο πολύ, που έσκασα πλέον. Η επιτυχία είναι βάρος και ειδικά για ένα νέο παιδί.

Πλέον την απολαμβάνεις την επιτυχία;

Ακόμα δεν είναι εύκολο...Συνήθως όλοι περιμένουμε ότι θα αποτύχουμε.

Μετά από όλα όσα έχεις χτίσει, δεν νιώθεις ασφάλεια;

Δεν νιώθω καμία ασφάλεια, και ξέρεις γιατί; Η επιτυχία δεν έχει να κάνει μ' εμένα προσωπικά αλλά μ' ένα σύνολο. Αν η ομάδα δεν είναι δεμένη και ο σκηνοθέτης δεν είναι μια πατρική και καλλιτεχνική φιγούρα από πάνω, δεν είναι σίγουρο ότι θα πετύχει η παράσταση, όσο σπουδαίο και να είναι το έργο.

Έχεις υπάρξει σε δουλειές που για σένα δεν ήταν καλές;

Βεβαίως, και ήμουν η πρώτη που το γνώριζε. Το αισθάνομαι από τις πρόβες. Για την «Ευριδίκη» είχα πει στον Τάρλοου ότι αυτή η παράσταση θα κάνει επιτυχία.

Και τι κάνεις σε μια τέτοια περίπτωση, όταν νιώθεις ότι η παράσταση δεν θα πάει καλά;

Τίποτα, συνεχίζω και προσπαθώ να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. ∆εν στενοχωριέμαι τώρα πια....

kora karvouni 3 texnes plus

Ευχαριστούμε πολύ το MatchPoint για τη φιλοξενία της φωτογράφισής. 

Info: Την Κόρα Καρβούνη θα δούμε στις 17 και 18 Ιουλίου στη Μικρή Επίδαυρο στην παράσταση  «LiveLooping»  περισσότερες πληροφορίες εδώ. 

 

Ενώ από 4 Νοεμβρίου θα πρωταγωνιστήσει στην «Ευριδίκη» στο Θέατρο Πορεία κλείστε εδώ τις θέσεις σας. 

Η Ελένη Γερασιμίδου και ο Αντώνης Ξένος, αυτή την περίοδο βρίσκονται σε εντατικές πρόβες για την καλοκαιρινή τους επιθεώρηση στην αυλή του θεάτρου Από Κοινού. Τα κείμενα της παράστασης «Μένουμε… ταπί» υπογράφει ο Δημήτρης Χαλιώτης  και η πρεμιέρα αναμένεται για τις 8 Ιουλίου. Μαζί τους στην όμορφη αυλή θα απολαύσουμε την Αγγελική Ξένου και τον Ανδρέα Βελέντζα. 

 
Από τώρα όμως γνωρίζουν τι θα ανεβάσουν τη χειμερινή σεζόν στη σκηνή  του θεάτρου της οδού Ευπατριδών στο Γκάζι. Γνωστοί για την αγάπη τους στη λογοτεχνία αυτή τη φορά επιλέγουν ένα έργο με ποντιακά κείμενα. Ο τίτλος της παράστασης θα είναι «Εργάτα και δουλείας».
 
 Πρόκειται για μια διαδεδομένη ποντιακή ρήση όταν κανείς θέλει να σχολιάσει ατελέσφορες ενέργειες -αυτό που λέμε «μισές δουλειές»- χασομέρι και ότι άλλο βάλει ο νους για κάτι χωρίς αποτέλεσμα για το κοινό καλό. Είναι σχόλιο επί το πλείστον ειρωνικό για όσους θέλουν να μας πείσουν πως κάτι κάνουν ή προβάλουν σπουδαιότητα. Ακόμα σε μια ενέργεια που αποβαίνει μοιραία για το σύνολο ή σε ότι προβάλλεται ως σπουδαίο επίτευγμα π.χ από αποτυχημένο μερεμέτι στο σπίτι έως οικονομική διαπραγμάτευση.
 

Στη σκηνή εκτός από την Ελένη Γερασιμίδου, τον Αντώνη Ξένο και την Αγγελική Ξένου θα δούμε άλλους τρεις ηθοποιούς.

 

apo koinoy theatro 04

Επιπλέον, η Ελένη Γερασιμίδου στις 27 Ιουλίου θα παρουσιάσει μια παλιότερη επιτυχία της, το έργο του Παναγιώτη Μέντη "Το ανάκτορο στην Άνω Τούμπα" στο Φεστιβάλ του Κολωνού. 

 

Η κεντρική φωτογραφία είναι του Δημήτρη Λυκουρέζου από την παράσταση "Καρέκλες"  και η δεύτερη φωτογραφία είναι επίσης του Δημήτρη Λυκουρέζου από τον μονόλογο "Το ανάκτορο στην Άνω Τούμπα" 

 

 Από τη Γιώτα Δημητριάδη

Φωτογραφίες: Κοσμάς Ινιωτάκης 

Στην όμορφη και δροσερή αυλή του θεάτρου Από Κοινού, στο Γκάζι, τα πάντα τρέχουν με ρυθμούς πρεμιέρας. Η Ελένη Γερασιμίδου, ο Αντώνης Ξένος, ηΑγγελική Ξένου και οΑνδρέας Βελέντζας ετοιμάζονται από 8 Ιουλίου να μας παρουσιάσουν την ξεκαρδιστική επιθεώρηση του Δημήτρη Χαλιώτη «Μένουμε… ταπί».

«Όλα αυτά που βλέπετε τα έχει φτιάξει ο Αντώνης μόνος του» μου λέει η Ελένη Γερασιμίδου, περήφανα, για την hand made αυλή του θεάτρου τους.

 

aggeliki ksenou texnes plus

 Αγγελική Ξένου 

 

40 χρόνια μαζί στη ζωή και στη σκηνή, η Ελένη Γερασιμίδου και ο Αντώνης Ξένος, έχουν αποφασίσει να επενδύσουν στο θέατρο και ως παραγωγοί των παραστάσεών τους. Χωρίς να διστάζουν να αναλάβουν παράλληλα αρκετές από τις πρακτικές και καλλιτεχνικές ανάγκες που προκύπτουν.

Το πρώτο πράγμα, που ρωτάει κανείς αυθόρμητα τα χρόνια του κορονοϊούείναι πώς αποφάσισαν να πάρουν το ρίσκο για μια νέα παραγωγή αυτό το δύσκολο καλοκαίρι.

Η Ελένη Γερασιμίδου μου λέει:«Στις αρχές Μαΐου, όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε γι' αυτή την επιθεώρηση, δεν είχαμε ιδέα τι θα γίνει... Μάλιστα, γνωρίζαμε ότι θα μπορούσαμε να δουλέψουμε με μόλις 25 θεατές. Σήμερα, σύμφωνα με τα τετραγωνικά μας μπορούν να είναι 37. Παρ' όλα αυτά τολμήσαμε, εκεί που άλλοι μεγάλοι παραγωγοί φοβούνταν...Σκέψου ότι ακόμα και σήμερα που μιλάμε δεν ξέρουμε τι θα γίνει με το διάλειμμα».

Λίγα λεπτά αργότερα η σπουδαία κωμικός μεταμορφώνεται σε μια νοικοκυρά που επιμένει να… μένει σπίτι. Κάθεται δίπλα στον αμίλητο σύζυγό της (Αντώνη Ξένο) στον καναπέ και μονολογεί μπροστά από την τηλεόραση:«Εμάς μας έσωσε ο Μητσοτάκης...Ευτυχώς που προλάβαμε να κλειστούμε μέσα! Τι κούκλος όμως χαίρεσαι να τον βλέπεις...».

Φυσικά η σαρωτική επιθεώρηση δεν αφήνει τίποτα όρθιο!Στα νούμερα υπάρχουν σχόλια για όλον τον πολιτικό κόσμο από το Σύριζα και το Πασόκ μέχρι το Κ.Κ.Ε!

Η Ελένη Γερασιμίδου μοιάζει να προέρχεται από την καλή πάστα των σπουδαίων ηθοποιών του παλιού ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του 1960, διαθέτωντας το μοναδικό προνόμιο, άμα τη εμφανίσει, να κερδίζει το πηγαίο γέλιο της πλατείας.

 

xaliotis texnes plus

Ο Δημήτρης Χαλιώτης μας μιλάει για τη συγγραφή αυτή της ξεχωριστής επιθεώρησης εν μέσω καραντίνας 

 

Επιπλέον είναι ανήσυχη καλλιτεχνικά και αναζητά νέα έργα και συνεργασίες.Κάπως έτσι ανακάλυψε και τον Δημήτρη Χαλιώτη«Ένας φίλος μας είπε για τον Δημήτρη τον Γενάρη, στη συνέχεια οι συνθήκες άλλαξαν και το έργο γράφτηκε μέσα στην καραντίνα»μου εξηγεί

Ενώ τονίζει την αγάπη της γι' αυτό το είδος του θεάτρου: «Μόνο επιθεωρήσεις κάνουμε στην αυλή. Πέρσι δεν πήγε καλά η παράσταση, ήμουν και εγώ στο Άλσος δεν σημαίνει ότι δεν πήγε καλά επειδή έλειπα εγώ, έτυχε...».Ομολογεί με ειλικρίνεια και συμπληρώνει: Γενικότερα, όμως ότι άλλο έχει παρουσιαστεί εδώ είχε μεγάλη επιτυχία. Θα μου πεις sold-out με 50 άτομα; Ναι, γιατί σκέψου ότι στα “Σκουπίδια” του Ξανθούλη είχαμε άλλα 50 άτομα, δεν χωρούσαν και έφευγαν».

 

antonis ksenos texnes plus

Αντώνης Ξένος

 

Την ρωτάω πόσο δύσκολο είναι να πρωταγωνιστεί και να σκηνοθετεί; «Δεν είναι δύσκολο έχει κάποιους κανόνες που χρόνια τώρα τους ξέρουμε, αν τους ακολουθήσεις το αποτέλεσμα θα σε δικαιώσει».

Για την Ελένη Γερασιμίδου «το Θέατρο είναι μόνο λαϊκό όλα τα άλλα είναι μπούρδες....».

Η Αγγελική Ξένου έχει μόλις κατέβει από τη σκηνή,όπου παρουσίασε την κυρία με τα κρεμμυδάκια έναν μονόλογο για μια γυναίκα που βιώνει την καταπίεση μέσα στην καθημερινότητάς της και βρίσκει διέξοδο στον τεμαχισμό των κρεμμυδιών.

Σχολιάζω την τραγικότητα που κρύβεται πίσω από τον χαρακτήρα «Σαφέστατα μέσα από την κωμωδία μπορούν να ειπωθούν οι πιο τραγικές ιστορίες. Εγώ δεν έχω βιώσει τέτοια μορφή καταπίεσης αλλά μπορώ να φανταστώ πώς είναι...»

Την καταπίεση της καραντίνας και τον φόβο για το μέλλον πώς το βίωσες; «Εμένα όλα αυτά μου βγαίνουν σε αγωνιστικότητα και δημιουργία».

andreas velentzas texnesplus

Ανδρέας Βελέντζας

 

Ο Δημήτρης Χαλιώτης, που υπογράφει τα κείμενα της παράστασης μου περιγράφει την ιστορία αυτής της επιθεώρησης :«Ξεκίνησα να γράφω από τον Φεβρουάριο πριν τον κορονοιό και ενώ ήταν πολλά νούμερα έτοιμα στην πορεία όλα άλλαξαν. Τα πάντα στρέφονταν γύρω από εκεί...Στην αρχή δεν ξέρεις πώς να το σατιρίσεις όλο αυτό...Σαστίζεις.. Νιώθεις το πόσο σοβαρό είναι».

Παρατηρώ ότι το «Μένουμε… ταπί» θα είναι από τις ελάχιστες νέες παραγωγές που θα απολαύσουμε αυτό το καλοκαίρι. Καθώς οι περισσότεροι επιλέγουν επαναλήψεις ως σίγουρες λύσεις. «Το καταλαβαίνω απόλυτα, μου λέει ο Δημήτρης, είναι μεγάλο το ρίσκο μιας καινούργια δουλειάς με τέσσερις ηθοποιούς».

Ο Αντώνης Ξένος, που για τις ανάγκες του έργου θα μεταμφιεστεί ακόμη και σε...Νίκο Χαρδαλιά, κάνει πρόβα με τον νεότερο συνάδελφό του Ανδρέα Βελέντζαένα νούμερο, όπου υποδύονται δύο ματατζίδες, που σίγουρα θα σας θυμίσουν πολλά...

Ο Ανδρέας είναι ο μικρότερος της παρέας και η συνεργασία του με το Από Κοινού θέατρο, ξεκίνησε πέρσι το καλοκαίρι, όταν κλήθηκε σε μια μόλις μέρα να κάνει αντικατάσταση. «Εδώ έχω ασχοληθεί με πολλά πράγματα από την ταξιθεσία, μέχρι τα κουστούμια που έφτιαξα πέρσι στις “Καρέκλες” του Ιονέσκο»μου λέει λίγο πριν παρουσιάσει «το αντικειμενικό δελτίο ενημέρωσης»και χωθεί πίσω από μια οθόνη ως άλλος παρουσιαστής ειδήσεων.



 

menoume tapi prova 2

 Αγγελική Ξένου και Ανδρέας Βελέντζας

 

Λίγο πριν φύγουμε, ρωτάω με χιουμοριστική διάθεσή την Ελένη Γερασιμίδου αν θα προσκαλέσουν τα στελέχη της κυβέρνησης που πρωταγωνιστούν στο «Μένουμε… ταπί» στην αυλή τους. Η έκφραση της μου τα είπε όλα... «Γιατί πάνε αυτοί θέατρο;»

Να πάτε στην αυλή του Από Κοινού θα γελάσετε με την ψυχή σας και μέσα στα κείμενα του Δημήτρη Χαλιώτη θα δείτε τον εαυτό σας, τους φόβους σας, τις σχέσεις σας και θα τα ξορκίσετε όλα με τον καλύτερο τρόπο, με το χιούμορ.

 

menoume tapi prova texnes plus

Ο φωτογράφος του texnes-plus, Κοσμάς Ινιωτάκης εν δράσει!Η Ελένη Γερασιμίδου και ο Αντώνης Ξένος σε σκηνή πρόβας. 

 Σε μία εποχή που το να κάνεις θέατρο συνιστά πράξη πολιτική και γενναία, το Από Κοινού Θέατρο δίνει το «παρών» με μία επιθεώρηση που δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Με βιτριολικό χιούμορ, πολύ χορό και τραγούδι. Κόντρα στην ανασφάλεια και τον φόβο. Τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης για την προστασία από τον κορονοϊό.

Συντελεστές:

Κείμενα: Δημήτρης Χαλιώτης

Σκηνοθεσία: Ελένη Γερασιμίδου

Χορογραφίες: Mia Molika

Ενδυματολογική επιμέλεια: Έβελυν Σιούπη

Σκηνικά: Ντίνος Παρηγόρης

Ενορχήστρωση: Γιώργος Θεοφάνους

Παίζουν: Ελένη Γερασιμίδου, Αντώνης Ξένος, Αγγελική Ξένου, Ανδρέας Βελέντζας

Φωτογραφίες παράστασης: Φραντζέσκα Καλπακίδου

Γραφιστικά: Βάσια Μπρέστα

Πρεμιέρα: 8-7-2020

Παραστάσεις: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21:15

Διάρκεια παράστασης: 110΄

Γενική είσοδος: 15 € (με κρασί, μπύρα, αναψυκτικό) Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-apo-koinou/menoume-tapi/

Τηλέφωνο κρατήσεων: 211 4057249

Από Κοινού Θέατρο

Ευπατριδών 4, Γκάζι,

Τ.Κ. 11854

(μετρό: Κεραμεικός)

τηλ. 211 4057249

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Διαβάστε επίσης:

Με Ποντιακό Έργο Η Ελένη Γερασιμίδου Από Το Φθινόπωρο Στο Θέατρο Από Κοινού

Αν μια λέξη χαρακτήριζε την ελληνική κοινωνία, για μένα, αυτή θα ήταν η: ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ.
 
Στην Ελλάδα όλα μας πειράζουν αλλά είμαστε άνετοι. 
Δεν μισούμε τους πρόσφυγες αλλά ας πάνε αλλού βρε παιδί μου...!
Δεν έχουμε θέμα με τους ομοφυλόφιλους αλλά όχι και να παντρεύονται (!)Και να θέλουν και παιδιά (!) Ας πάρουν σκυλί!
Δεν έχουμε ψυχικές νόσους και δεν χρειαζόμαστε ψυχολόγους ή ψυχιάτρους γιατί έχουμε τους "φίλους" μας και στην τελικά δεν είμαστε τίποτα Σουηδοί! Το ελληνικό φως τα γιατρεύει όλα...
Μπορεί κάποιος να γίνει καλλιτέχνης αλλά μην νομίζει ότι κάνει και καμιά σοβαρή δουλειά!
Χειροκροτάμε τους γιατρούς όταν τους έχουμε ανάγκη. Τις υπόλοιπες μέρες θυμόμαστε τα φακελάκια.
Πλέκουμε τα εγκώμια στους πυροσβέστες μόνο το καλοκαίρι. Αν και η αλήθεια είναι ότι τρεις μήνες δουλεύουν και αυτοί...Σιγά το πράγμα. 
 
Για να έρθουμε στα καθ' ημάς και στο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ.
 
Κυκλοφορεί το κόμμα της αντιπολίτευσης μια διαφήμιση, η οποία, σίγουρα όχι, με τον πιο κομψό τρόπο σχολιάζει το χρηματισμό και τις κωλοτούμπες των Μ.Μ.Ε και πέφτουμε όλοι από τα σύννεφα;
Σοβαρά τώρα; 
Το πρόβλημα του συγκεκριμένου σποτ για μένα είναι ότι προβάλλει τη δημοσιογράφο- παρουσιάστρια και όχι τον καναλάρχη. Αντί να εστιάσει στον καρχαρία τα βάζει με το μικρό ψάρι.  
Επιπλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχει μόνο 3-4  "δικά" του Μ.Μ.Ε, αλλά τα έχει και είναι σκληρά στρατευμένα. Όμως δεν είναι το 90% των εκπομπών, των εφημερίδων, των ραδιοφώνων και του ιντερνετικού Τύπου. Επομένως, για μένα ακόμα και έτσι δεν μπορεί να στηλιτεύει την κατάσταση. 
 
Από την άλλη μεριά,όμως, πώς θα μιλήσεις σ' ένα κοινό που η πλειοψηφία του υποστηρίζει ότι: "Το είπε και η τηλεόραση άρα ισχύει!"
 
Είναι πολλά τα λεφτά Άρη και δυστυχώς η ελεύθερη έκφραση και προσωπική άποψη έχουν γίνει είδη προς εξαφάνιση. 
 
Η δημοσιογραφική μου εμπειρία μου έχει μάθει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι ακόμη και σε πολιτιστικά έντυπα σε υποχρεώνουν να κάνεις τα άσπρα- μαύρα γιατί " Ο συγκεκριμένος είναι πελάτης, δεν θάβουμε την παράσταση". Αν δεν το κάνεις χάνεις τη δουλειά σου και γίνεσαι εσύ το μαύρο πρόβατο! Ένα μαύρο πρόβατο βέβαια που δεν χρειάζεται να μετράει προβατάκια για να κοιμηθεί το βράδυ...
 
Κάποτε σε life style έντυπο μεγάλου ομίλου μας έλεγαν "Δεν θα παίζετε ποτέ τον Τσίπρα, μόνο τον Μητσοτάκη..." Δεν φανταζόμουν ότι ακόμη και σε κουτσομπολίστικο site κάνουμε πολιτική. Ήμουν μικρή δεν ήξερα..
 
Δεν τολμώ, λοιπόν, να φανταστώ τις πιέσεις που δέχονται συνάδελφοι στο πολιτικό ρεπορτάζ. Άνθρωποι που δουλεύουν δέκα ώρες σε ροή ειδήσεων και κάνουν όλη τη θεματολογία, για 500 ευρώ!
 
Δυστυχώς, όμως, για μένα, το σποτ αντικατοπτρίζει τη σημερινή εικόνα της δημοσιογραφίας. Για την οποία το κύριο φταίξιμο έχουν τα μεγάλα εκδοτικά κεφάλια που μπαινοβγαίνουν την εκάστοτε περίοδο στο Μαξίμου. Επομένως για να ήταν ακριβέστερο το σποτ, καλό θα ήταν να μην παρουσίαζε τη δημοσιογράφο να αλλάζει μόνη της την είδηση αλλά τον μηχανισμό που την οδηγεί εκεί!
 
Όταν κατευθύνονται χρήματα σε ανύπαρκτα sites, σε sites που δημιουργήθηκαν για να λάβουν τη χρηματοδότηση ή και σε sites που ανήκουν σε πολιτευτές της ΝΔ, στερούνται πόροι από Μ.Μ.Ε που απασχολούν εργαζόμενους και επιτελούν με σοβαρότητα το λειτούργημα της ενημέρωσης. Γι' αυτό και οφείλει η κυβέρνηση εξηγήσεις γιατί επέλεξε να δώσει εκεί τα χρήματα. 
 
Τέλος συνάδελφοι και ΕΣΗΕΑ γιατί προσβάλλεστε; Για εσάς τα λένε; Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται... 
 
 
 
 

 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

Photo credits:Μenelaos Liontos

 

 Ηθοποιός και Mezzo-Soprano, η Χριστίνα Φρονίστα γεννημένη στην Αθήνα έλαβε  ελληνογερμανική σχολική εκπαίδευση. Η αγάπη της για το θέατρο την οδήγησε στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης από όπου και αποφοίτησε το 2001. Δούλεψε ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις στην Αθήνα και παράλληλα έκανε μάθηματα τραγουδιού στο Βερολίνο, αποκτώντας γνώσεις στις τεχνικές του Belting, λυρικού τραγουδιού και Mixed Voice.  

Στο καλοκαιρινό Φεστιβάλ στο Chorin το 2016 ανέλαβε το ρόλο της Αδελαΐδας στο Vogelhändler του Carl Zeller. Την ίδια περίοδο ανέλαβε το ρόλο της Kate στο Girls Night στο Βερολίνο (Musical).

 Την ίδια χρονιά τραγούδησε σαν σολίστ με βασικό ρόλο στη Jazzoper Take my Otherness στη Berliner Philharmonie, καθώς και στην επανάληψή της το 2018. Ακολούθησε ο ρόλος του Χένζελ στο έργο Χένζελ και Γκρέτελ.
 
Το 2019 τραγούδησε σε συναυλίες Μιούζικαλ και Οπερέτας. Από το 2019 επεξεργάζεται μια καινούρια παραγωγή μεταξύ Όπερας και Θεάτρου, η οποία σχεδιάζεται να είναι φορέων συμπαραγωγή Ελλάδας και Γερμανίας, παρουσιάζοντας ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία σε συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες Ευρωπαϊκών χωρών.
 
Στα πλαίσια του αφιερώματος του texnes-plus για τους Έλληνες που ζουν και εργάζονται, εν μέσω πανδημίας ,στο εξωτερικό η Χριστίνα μας έδωσε μια γεύση για όλα όσα συμβαίνουν στο Βερολίνο αυτή την περίοδο αλλά και για το ξεχωριστό project που εμπνεύστηκε εν μέσω πανδημίας.

fronitsa

 

Ανήκεις στην μερίδα των καλλιτεχνών που μέσα στην καραντίνα παρέμειναν δημιουργικοί. Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το "Quarantine Radio Stories";

 

Η ιδέα για το "Quarantine Radio Stories μου ήρθε τις πρώτες μέρες της καραντίνας, όταν ξαφνικά μου απαγορεύτηκε να εξασκήσω τη δουλειά μου. Όταν δηλαδή ακυρώθηκαν οι συναυλίες, οι παραστάσεις και όλες οι εκδηλώσεις. Θέλησα να βρω ένα τρόπο να κάνω τη δουλειά μου λαμβάνοντας υπόψη τις καινούριες συνθήκες, να παίξω δηλαδή και να ερμηνεύσω λογοτεχνικά κείμενα. Έτσι σκέφτηκα το ραδιόφωνο ως μέσο και τις αναγνώσεις που είχα ήδη παρουσιάσει σε διάφορες εκδηλώσεις στο Βερολίνο. Από τη στιγμή που διαμορφώθηκε σαν ιδέα, η υλοποίησή του ήταν πολύ εύκολη. Ηχογράφησα, λοιπόν, με το κινητό μου τηλέφωνο τα κείμενα. Τα περισσότερα έχουν ήδη παρουσιαστεί σε παρουσιάσεις βιβλίων ή σε εκθέσεις έργων τέχνης κ.α. Επειδή μιλώ και ερμηνεύω σε τέσσερις γλώσσες, αποφάσισα να ηχογραφήσω και στις τέσσερις. Δυσκολεύτηκα στην παρουσίασή τους στο ίντερνετ, ιδιαίτερα στο YouTube, επειδή είναι χώρος, στον οποίο παρουσιάζονται βίντεο. Η ομάδα των Greek Berliners, https://www.greekberliners.com, με υποστήριξε από την αρχή, δημιουργώντας τα βίντεο, ανεβάζοντάς τα και υποστηρίζοντάς τα με την τεχνογνωσία που χρειάζεται το ίντερνετ. Επίσης έδωσε χώρο στο έργο αυτό στη σελίδα τους, χωρίς κόστος. Και λόγω των περίπου 20.000 μελών τους έγινε το έργο γνωστό σε περισσότερους ακροατές. Ταυτόχρονα έκανε γνωστό το έργο σε δυο ραδιοφωνικές εκπομπές, που ασχολούνται με θέματα των Ελλήνων του Εξωτερικού. Επιπλέον με έφεραν σε επαφή με τη Νατάσσα Βησσαρίωνος και την εκπομπή της ¨Κουβέντες μακρινές¨ στο ραδιοφωνικό σταθμό ¨Φωνή της Ελλάδας¨ της ΕΡT https://webradio.ert.gr/i-foni-tis-elladas/, στην οποία παρουσίασα τη δουλειά μου. Στην πορεία των ηχογραφήσεων συνειδητοποίησα, ότι το ραδιόφωνο ως μέσο, αλλά και η ηχογράφηση της ερμηνείας ενός κειμένου ή ρόλου μου αρέσει πάρα πολύ. Κάνω ακριβώς την ίδια δουλειά, που θα έκανα για μία ζωντανή παρουσίαση/ παράσταση, απλά το αποτέλεσμα είναι ένα ηχητικό αρχείο. Κλείνεις τα μάτια και ακούς μια ιστορία, σαν να άκουγες μουσική. Η φαντασία έχει πια χώρο και λειτουργεί ελεύθερα, επειδή δεν υπάρχει εικόνα. Ο ακροατής μπορεί να φτιάξει τη δική του ταινία. Στη Γερμανία το ηχητικό βιβλίο ¨Hörbuch¨, είναι πολύ διαδεδομένο και προτιμάται από πολλούς λάτρες του βιβλίου. Γι’ αυτό και η ποιότητα του έργου και απόδοση του κειμένου από τον εκάστοτε ομιλητή/ παρουσιαστή είναι υψηλή.

 

Πώς μπορεί ένα τέτοιο πρότζεκτ να αποδώσει οικονομικά;

Ένας τρόπος είναι να έχει πολλούς ακροατές στο YouTube και νομίζω, πως μέσω διαφήμισης, μπορεί να έχει έσοδα. Άλλος τρόπος είναι να ενδιαφερθούν εταιρείες παραγωγής ηχητικών βιβλίων ή εταιρείες παραγωγής δίσκων ή εταιρείες παραγωγής ραδιοφώνου ή μεταγλωττίσεων ή θεαμάτων (ψηφιακών ή και ζωντανών παρουσιάσεων) και να το εκδώσουν είτε σε μορφή cd μαζί με το εκάστοτε βιβλίο είτε στο ίντερνετ σε σελίδες ηχητικών βιβλίων. Για παράδειγμα στη Γερμανία υπάρχουν αρκετές εταιρείες παραγωγής ηχητικών βιβλίων στο ίντερνετ. Το ηχητικό αρχείο μπορείς να το νοικιάσεις ή να το αγοράσεις ή να γίνεις μέλος στο site, αφού πληρώσεις μηνιαίως ή ετησίως ένα ποσό. Τα πνευματικά δικαιώματά σου μεταβιβάζονται κάθε φορά που ακούγεται το έργο σου. Επίσης έκανα με τις αναγνώσεις αυτές ένα podcast, κάτι που δε γνώριζα και πραγματικά βρίσκω πολύ ενδιαφέρον.

 fronitsa berlin

Πόσο σου έχει λείψει ένα live show;

Πριν μια εβδομάδα κάναμε ένα γύρισμα σε μία ανάγνωση του Μινώταυρου του Φρίντριχ Ντύρρενματτ, ένα από τα έργα που ηχογράφησα στο "Quarantine Radio Stories. Τις επόμενες τρεις μέρες γελούσα, η συμπεριφορά μου ήταν πολύ διαφορετική. Μου λείπει αφάνταστα το να ερμηνεύω. Είναι κάτι που έχω ανάγκη. Το κάνω κάθε μέρα από είκοσι χρονών. Είναι πια μια φυσική λειτουργία, εμπειρία, γνώση. Στo live show εισπράττεις την ενέργεια του κοινού, μπορείς να τη διαχειριστείς όντας πάνω στη σκηνή. Είναι πολύ μεγάλο όπλο να μπορείς να ελέγχεις τη συναισθηματική πορεία του κοινού και του κάθε ανθρώπου σε αυτό. Απ΄ την άλλη μεριά χωρίς τους θεατές δεν ξέρεις αν αυτό που ετοιμάζεις μόνος σου μήνες πριν έχει νόημα ή κάποια αξία. Είναι πολύ δύσκολο να αποδεχθείς ότι απαγορεύεται να εξασκήσεις τη δουλειά σου. Είναι η τρίτη φορά που το αντιμετωπίζω στη ζωή μου τα τελευταία δέκα χρόνια: μία με την απαγόρευση των παιδικών παραστάσεων με τη γρίπη Η1Ν1 το φθινόπωρο του 2019, μία με την οικονομική κρίση και μία με τον Covid 19. Και εγώ και οι υπόλοιποι άνθρωποι χρειαζόμαστε το θέατρο, σαν κοινωνική εκδήλωση, σαν ψυχαγωγία, με την σημασία της λέξεως.

 

Πώς είναι η κατάσταση στο Βερολίνο τώρα;

Υπάρχουν χαλαρώσεις των μέτρων. ΄Οσον αφορά στο θέατρο: κάποια μεγάλα θέατρα, όπως το Berliner Ensemble σχεδιάζει με μείωση καθισμάτων να ξεκινήσει τη λειτουργία του από την επόμενη σεζόν, δηλαδή από το Σεπτέμβρη. Από τις 700 θέσεις έχει πια 270. Ο θεατής θα έχει τη μοναδική εμπειρία να δει την παράσταση χωρίς να τον ενοχλούν τα κεφάλια των μπροστινών του. Θα ανέβουν βέβαια παραστάσεις, που δεν έχουν σωματική επαφή και καλύπτονται από μικρό αριθμό ηθοποιών. Οι πιο μεγάλες παραγωγές δε θα παιχτούν προς το παρόν. Οι κρατικές όπερες όμως κάνουν τρία ή και τέσσερα πλάνα. ¨Ένα για επαναλειτουργία το Σεπτέμβριο, που δεν το βλέπουν και πολύ σίγουρο, το δεύτερο για το Νοέμβριο, άλλο το Γενάρη και άλλο τον επόμενο Μάρτιο. Στην όπερα εργάζονται για μια παράσταση πάρα πολλά άτομα, όπως χορωδία, σολίστες, ορχήστρα, τεχνικοί σκηνής, ενδυματολόγοι και άλλοι βοηθητικοί υπάλληλοι. Είναι πιο δύσκολο να προσαρμοστούν τέτοια μεγάλα έργα στους κανόνες προστασίας για τον ιό. Το καλοκαίρι έχουν ακυρωθεί σχεδόν όλα. Γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστούν εκδηλώσεις με πολύ μικρό αριθμό καλλιτεχνών και θεατών και παίρνοντας όλα τα μέτρα προστασίας για τον ιό, όπως μικρές συναυλίες, αναγνώσεις, μικρές παρουσιάσεις έργων. Από τις αρχές Ιουνίου ξεκίνησαν σε κάποια θέατρα οι πρόβες και οι ορχήστρες ιδιαιτέρως πνευστών οργάνων και χορωδίες μπορούν να κάνουν πρόβες μόνο σε ανοιχτούς σωρούς. Για κάθε ειδικότητα γίνεται μια έρευνα σε συνεργασία με το Charité, την πανεπιστημιακή κλινική του Βερολίνου με θέμα την επικινδυνότητα του κάθε επαγγέλματος σε σχέση με τον ιό. Τέτοιου είδους έρευνες έγιναν για το τραγούδι, τις χορωδίες και τα πνευστά όργανα. Κάθε οργανισμός διαπραγματεύεται την λειτουργία του κατά περίπτωση με το Υπουργείο Υγείας και ανάλογα την περίπτωση, προσπαθούν να ξαναλειτουργήσουν. Βεβαίως σε πολλές περιπτώσεις είναι ασύμφορο, δηλαδή οικονομικά δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα μεγάλα θεάματα, χωρίς εισιτήρια, γιατί το κόστος τους είναι τεράστιο.

 

Έχει λάβει κατά τη γνώμη σου η γερμανική κυβέρνηση ικανοποιητικά μέτρα ενίσχυσης των καλλιτεχνών μετά την κρίση λόγω του κορονοϊού;

Έχουν γίνει οι εξής κινήσεις. Έχουν δοθεί δυο διαφορετικά επιδόματα. Ένα από το κράτος του Βερολίνου και αφορά μόνο στα λειτουργικά έξοδα ελεύθερων επαγγελματιών (και καλλιτεχνών) για την περίοδο των πέντε μηνών και ένα από το κράτος της Γερμανίας για την περίοδο των τριών μηνών. Όμως αυτά αφορούν μόνο σε λειτουργικά έξοδα της επαγγελματικής δραστηριότητας και όχι σε μισθό ή προσωπικά έξοδα. Θα ελεγχθούν και ότι δε χρησιμοποιηθεί πρέπει να επιστραφεί. Γίνεται προσπάθεια να πληρωθεί είτε ολόκληρο είτε μέρος των συμβολαίων καλλιτεχνών, τα οποία δεν θα ισχύσουν. Και οι υπάλληλοι/καλλιτέχνες των θεάτρων παίρνουν ένα μέρος του μισθού τους. Επίσης σχεδιάζουν και βάζουν σε λειτουργία προγράμματα από το Υπουργείο που επιχορηγούν ομάδες καλλιτεχνών για να παραχθούν έργα μέχρι και το τέλος του 2020. Τα μεγάλα θέατρα επιχορηγούνται από το κράτος, χάνουν όμως τα έσοδα από τα εισιτήρια. Κάποιοι οργανισμοί θεάματος, όπως τo Friedrichstadtpalast, συμφωνούν με το Υπουργείο Πολιτισμού και προχωρούν σε ανακαινίσεις του εξαερισμού ή των κτηρίων με σκοπό την επαναλειτουργία τους μέσα στα πλαίσια της προστασίας για τον ιό ή οργανώνουν στους χώρους τους γυρίσματα τηλεοπτικών εκπομπών όπως Top Model κλπ. ¨Έτσι προσπαθούν να κατοχυρώσουν τις θέσεις εργασίας των υπαλλήλων τους. Το Friedrichstadtpalast θα ανοίξει τον Ιανουάριο του 2021. Πρόκειται για μια σκηνή κλειστού χώρου με περίπου 1800 θέσεις.

 

Έχουν κυκλοφορήσει διάφορα δημοσιεύματα που παρακινούν τους Γερμανούς να κάνουν διακοπές στη χώρα μας. Ζώντας στο Βερολίνο αισθάνεσαι ότι αυτή η πανδημία έχει βελτιώσει την εικόνα της χώρας μας στη Γερμανία; (Δεν είμαστε πια τα κακά παιδιά της Ευρώπης;)

Βεβαίως. Η Ελλάδα τα πήγε πολύ καλά την περίοδο που μας πέρασε. Νομίζω, το γεγονός ότι οι Έλληνες πειθάρχησαν τόσο πολύ στην περίοδο της καραντίνας, έκαναν τους Γερμανούς να μας εμπιστευτούν πολύ. Δεν περίμεναν από τα ¨παιδιά του Νότου¨ να μπορούν να πειθαρχήσουν έτσι και να ακολουθήσουν με αυτόν τον τρόπο τις κυβερνητικές εντολές.

 

fronitsa xristina texnes plus

Επόμενα επαγγελματικά σχέδια;

Θα συνεχίσω τις "Quarantine Radio Stories“ ηχογραφώντας και άλλα κείμενα. Προσεχώς και ένα απόσπασμα από ένα ελληνικό λογοτεχνικό έργο ενός νέου συγγραφέα. Ταυτόχρονα σχεδιάζω μία παράσταση για το δεύτερο μισό του 2021 και το πρώτο μισό του 2022, που - αν όλα πάνε καλά - μπορεί να παρουσιαστεί και στη Γερμανία και στην Ελλάδα. Μου αρέσει να προσαρμόζω τη δουλειά μου στην επικαιρότητα. Γι’ αυτό ψάχνω τρόπους έκφρασης με τα νέα δεδομένα. Πιστεύω ότι ο ψηφιακός κόσμος θα μας απασχολήσει πολύ τον επόμενο καιρό, όπως έχει ήδη γίνει.

 

 

 

 

Η «Πανούκλα», το δεύτερο μετά τον «Ξένο» μεγάλο μυθιστόρημα του Καμύ, καταγράφει τη συμπεριφορά των ανθρώπων σ' έναν κόσμο που μοιάζει χωρίς σκοπό και μέλλον, σ' έναν κόσμο πνιγηρής επανάληψης και μονοτονίας.

Το αριστούργημα του Γάλλου φιλοσόφου και συγγραφέα θα απολαύσουμε αυτό το φθινόπωρο σε δύο διαφορετικές θεατρικές παραστάσεις.

 

karagani

 

Η ομάδα GAFF και η σκηνοθέτιδα Σοφία Καραγιάννη θα ανεβάσουν την παράσταση στο Θέατρο 104 και ο σκηνοθέτης Γιώργος Οικονόμου σε κεντρικό θεάτρο των Αθηνών-δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη.

Η πρεμιέρα της παράστασης που είχε προγραμματιστεί για τις 26 Απριλίου και αναβλήθηκε λόγω του γενικού lockdown, θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβρη στην κεντρική σκηνή του Θεάτρου 104. Στον ρόλο του γιατρού Ριε ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης, που μαζί με τον Κων/νο Πασσά, τον Δημήτρη Μαμιό και τον μουσικό Άρη Ζέρβα, ζωντανεύουν το αλληγορικό τοπίο του έργου. Έπειτα από τη βιωμένη εμπειρία της πανδημίας η Ομάδα GAFF φέρνει στη σκηνή ένα έργο που δεν είναι «κήρυγμα» απελπισίας αλλά ελπίδας και αισιοδοξίας.

oikonomou

Γιώργος Οικονόμου- φωτό: Σταύρος Χαμπάκης

Ενώ για την παράσταση του Γιώργου Οικονόμου, σε διασκευή του ίδιου και του συγγραφέα Neil Bartlett ο θίασος δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί.

 

220px La Peste book cover

 

To βιβλίο  διηγείται τα παράξενα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο Οράν, στην Αλγερία (γαλλική επαρχία) από το 1940 και μετά.
 
Πρωταγωνιστής αυτού του φανταστικού χρονικού, ο γιατρός Bernard Rieux. Όλα ξεκινούν όταν ο τελευταίος βρίσκει έναν νεκρό αρουραίο στο διάδρομο του κτιρίου όπου διαμένει. Δεν παραλείπει να το αναφέρει στον θυρωρό του κτιρίου, ο οποίος πιστεύει πως πρόκειται για κάποιο είδους φάρσας. Ο γιατρός συλλαμβάνει κι άλλες σκηνές αρουραίων που κείτονται νεκροί στους σκουπιδοτενεκέδες φτωχών γειτονιών, ενώ όλη η πόλη μιλάει για αυτούς τους αρουραίους που βγαίνουν από τους υπονόμους λόγω της πείνας που μαστίζει το είδος τους.
 
  Την Πανούκλα την έγραψε ο Καμύ το 1947. Η συγγραφή του συμπίπτει, με την απειλή του ναζισμού καθώς ο Καμύ κατακρίνει το σταλινικό και κάθε άλλο απολυταρχικό καθεστώς της εποχής, όπως και με τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, που καθορίζει τη συγγραφική του πορεία.  Όπως αναφέρει και ο ίδιος στα σημειωματάριά του, το έργο αυτό, μοιάζει με  «λίμνη ύστερα από κατακλυσμό». Στη Πανούκλα, ο Καμύ, θέλει να μεταδώσει τη φιλοσοφική του σκέψη αφήνοντας στο τέλος ένα ηθικό δίδαγμα.
 
 

popolaros banner

popolaros banner

popolaros banner

anixnos250x300

warplanes250x300

Video

«Ίκαρος» του Δημήτρη Παγώνη στο Θέατρο Ροές 24 και 25 Οκτωβρίου κλείστε έγκαιρα τις θέσεις σας εδώ.

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία