Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Γιώτα Δημητριάδη

Γιώτα Δημητριάδη

Μ’ ένα τραγούδι, όπως συνηθίζεται τα τελευταία χρόνια άνοιξε η σημερινή (19/9) συνέντευξη Τύπου του Θεάτρου Τέχνης. «Υπάρχουν κάτι βάσανα, βαριά σαν την πατρίδα...» μας τραγούδησαν τα παιδιά της σχολής του Θεάτρου Τέχνης. Ένα τραγούδι, το οποίο έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης μ’ αφορμή τις «Εκκλησιάζουσες». Μια παράσταση που μετά την επιτυχία της στο Ηρώδειο, επιστρέφει για τέσσερις βραδιές στη Φρυνίχου (26,27,28 και 29 Σεπτεμβρίου).

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, επιλέχθηκε ένας στίχος για το μότο της σεζόν και τώρα ήταν η σειρά του Οδυσσέα Ελύτη και ενός στίχου από το Άξιον Εστί: «Ο καθείς και τα όπλα του». Ο νομπελίστας ποιητής, διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με το θέατρο. 

70322248 10215509727919571 4155841395338248192 n

Μ’ αφορμή αυτό, η καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης, Μαριάννα Κάλμπαρη, θυμήθηκε τόσο τα κολλάζ του Οδυσσέα Ελύτη αλλά και τα κολλάζ του Καρόλου Κουν, τα οποία χαρακτήρισε ως:«Μικρά έργα Τέχνης, που εμπεριέχουν όλη την ευαισθησία του Κουν»

Στην 5η της χρονιά στο τιμόνι, του θεάτρου, η Μαριάννα Κάλμπαρη είναι περήφανη για τις συνεργασίες, τις οποίες «παλεύουμε με κάθε τρόπο», όπως δήλωσε.

«Έχουμε υπογράψει ένα μνημόνιο με θέμα την επανάσταση με τέσσερα θέατρα της Ιταλίας». Το παρόν στη συνέντευξη Τύπου έδωσε ο πρέσβυς της Ιταλικής Πρεσβείας, Efisio Luigi Marrasοποίος χαιρέτησε τη συνεργασία δηλώνοντας ότι «Σήμερα είμαι εδώ για να υπογραμμίσω ότι ο πολιτισμός είναι ένας σημαντικός φάρος και οφείλουμε να τον κάνουμε όσο γίνεται πιο φωτεινό για να μας καθοδηγήσει στην ανοιχτή θάλασσα...»

71047500 2526998684195750 4721816809622208512 n

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι  έχει εκδοθεί ένα βιβλίο με έργα Ελλήνων συγγραφέων, στην ιταλική γλώσσα, για την προώθηση της ελληνικής δραματουργίας στη γειτονική χώρα. 

Παράλληλα το θέατρο έχει ξεκινήσει μια συνεργασία με την Εθνική Λυρική σκηνή αλλά και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης.

«Τα περιφερειακά θέατρα είναι ένας γίγαντας που κοιμάται...Είμαστε μόνο εμείς και το κοινό,είναι μια μάχη» δήλωσε, ο Λευτέρης Γιοβανίδης, καλλιτεχνικός διευθυντής το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης.

Παράλληλα, το θέατρο Αμαλία στη Θεσσαλονίκη θα είναι το σπίτι του Θεάτρου Τέχνης στην συμπρωτεύουσα και εκεί θα παρουσιαστούν πολλές περσινές επιτυχίες.

 Διαβάστε παρακάτω το ενδιαφέρον πρόγραμμα του θεάτρου. 

 

ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ

                                                Πρόγραμμα 2019-2020

                                           "Ο καθείς και τα όπλα του"

                                                                                    Οδυσσέας Ελύτης

                                      ΜΕΤΑΚΛΗΣΕΙΣ

ITALIAN FOCUS στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ

4 ΘΕΑΤΡΙΚA ΕΡΓΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑ, στο πλαίσιο της ελληνοϊταλικής πλατφόρμας Τempo Forte και με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού Ιταλίας, του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών και  της Ιταλικής Πρεσβείας στην Ελλάδα:

MACBETTU”, κείμενο-σκηνοθεσία: Alessandro Serra, SARDEGNA TEATRO

“POLVERE”, κείμενο-σκηνοθεσία: Saverio La Ruina, SCENA VERTICALE

“MIRACOLO”, κείμενο-σκηνοθεσία: Giuseppe Massa, TEATRO DELLA CITTÀ

“PENELOPE”, κείμενο-σκηνοθεσία: Matteo Tarasco, SCENA NUDA                                  1-7 Οκτωβρίου (ΦΡΥΝΙΧΟΥ-ΥΠΟΓΕΙΟ-ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ)

Aντίστοιχα θα παρουσιαστούν στην Ιταλία οι παραγωγές του Θεάτρου Τέχνης :

“ΟΙ ΔΟΥΛΕΣ “, Ζενέ, σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη (30 Νοεμβρίου-Festival dei Miti Contemporanei) και “ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡ”, Σαίξπηρ, σκηνοθεσία Νατάσας Τριανταφύλλη (6 Δεκεμβρίου-TEATRO DELLA CITTÀ).

WHEN WE WENT ELECTRONIC , Caitlin Saylor Stephens

Σκηνοθεσία: Μeghan Finn

Μετάκληση από το ΤΗΕ ΤΑΝΚ theatre της Νέας Υόρκης

13-14 Ιουνίου-ΦΡΥΝΙΧΟΥ

    ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Στο πλαίσιο της νέας, μακροπρόθεσμης συνεργασίας του Θεάτρου Τέχνης με την Εθνική Λυρική Σκηνή που εγκαινιάστηκε μέσω του κύκλου οperetta restart με την παράσταση “ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ-Αριστοφάνη - Η λαϊκή οπερέτα” (πρεμιέρα 9/9 Ηρώδειο), παρουσιασιάζονται για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων :

"ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ-Αριστοφάνη - Η λαϊκή οπερέτα"

Μετάφραση-λιμπρέτο-μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Παίζουν: Σοφία Φιλιππίδου, Χριστόφορος Σταμπόγλης, Σταμάτης Κραουνάκης, Ιωάννα Μαυρέα, Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Γεροντίδης, Σάκης Καραθανάσης, Κώστας Μπουγιώτης, Ερατώ Αγγουράκη, Πίνα Κούλογλου, Τερέζα Καζιτόρη, Ματίλντα Τούμπουρου

Ζωντανή μουσική : Βασίλης Ντρουμπογιάννης, Βάιος Πράπας, Γιώργος Ταμιωλάκης, Δημήτρης Ανδρέου

Συμπαραγωγή: ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ- ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

26-27-28-29 Σεπτεμβρίου - ΦΡΥΝΙΧΟΥ

"ΤΟ ΝΕΚΡΟ ΝΕΡΟ"

Παράσταση βασισμένη στον κύκλο τραγουδιών «Η ωραία μυλωνού»

του Φραντς Σούμπερτ

Σκηνοθεσία - δραματουργία: Θέμελης Γλυνάτσης

Τενόρος: Χρήστος Κεχρής, Πιάνο: Τίτος Γουβέλης

Συμπαραγωγή: ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ- ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Με την υποστήριξη της Αυστριακής Πρεσβείας

Μάιος 2020 -ΦΡΥΝΙΧΟΥ

ΔΗΠΕΘΕ ΚΟΖΑΝΗΣ

To ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ και το ΔΗΠΕΘΗ ΚΟΖΑΝΗΣ συνεργάζονται και “ανταλλάσσουν” στις σκηνές τους δύο παραγωγές: “Ανθρωποφύλακες”, Κοροβέση-σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη στο ΔΗΠΕΘΕ ΚΟΖΑΝΗΣ (Μάρτιο) και “Τριαντάφυλλο στο στήθος”, Ουίλιαμς- σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη, στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ-Υπόγειο (Ιανουάριο)

ΘΕΑΤΡΟ ΑΜΑΛΙΑ, Θεσσαλονίκη

Στο πλαίσιο της σταθερής συνεργασίας που εγκαινιάζεται ανάμεσα στα δύο θέατρα, παρουσιάζονται στη Θεσσαλονίκη έως το Δεκέμβριο 2019 οι παραστάσεις του ITALIAN FOCUS: "Polvere", "Miracolo","Penelope" και οι παραγωγές του Θεάτρου Τέχνης: “Οθέλλος”, Σαίξπηρ-σκηνοθεσία Χάρη Φραγκούλη, “Οι δούλες”, Ζενέ- σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη, "σια﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽Miracolo""Penelope"ας.- Hroon Polytechniou 32, Piraeus'Ολο σπίτι, κρεββάτι κι εκκλησία", Ράμε-Φο-σκηνοθεσκος﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽Γ.χειμων Entertainmen               hniou 32, Piraeusίαία Κωστή Καπελώνη, “Ανθρωποφύλακες”, Κοροβέση- σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη.

Το 2020 θα παρουσιαστούν και άλλες παραγωγές του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ.

                             ΝΕΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ

"Ο ΓΛΑΡΟΣ", Άντον Τσέχωφ

Σκηνοθεσία: Γιάννης Παρασκευόπουλος

Παίζουν: Γιώτα Φέστα, Θανάσης Μιχαηλίδης, Έφη Γούση, Γιώργος Βεργούλης, Γκαλ. Α Ρομπίσα, Χρυσή Μπαχτσεβάνη, Στέλιος Νίνης, Ζωή Ιωαννίδη, Αρτέμης Χαραλαμπίδης, Γιάννης Κοντός, Λάμπρος Γραμματικός.  

Συμπαραγωγοί: Θέατρο του Νέου Κόσμου, Pan Entertainment         Πρεμιέρα: 16 Οκτωβρίου 2019 -ΦΡΥΝΙΧΟΥ (Τετάρτη-Κυριακή)

"ΡΙΤΕΡ,ΝΤΕΝΕ,ΦΟΣ", Τόμας Μπέρνχαρντ

Σκηνοθεσία: Μαρία Πρωτόπαππα

Με τους: Στεφανία Γουλιώτη, Λουκία Μιχαλοπούλου, Αργύρη Ξάφη

Συμπαραγωγοί: Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, Θέατρο του Νέου Κόσμου, KART productions

Πρεμιέρα: 18 Οκτωβρίου 2019-ΥΠΟΓΕΙΟ (Τετάρτη-Κυριακή)

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

ΤΟ ΝΕΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

"ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ"

Κείμενο-σκηνοθεσία-ερμηνεία: Βασίλης Παπαβασιλείου

Πρεμιέρα: 14 Δεκεμβρίου-ΦΡΥΝΙΧΟΥ (Σάββατο-Κυριακή)

"ΗΛΕΚΤΡΑ", Σοφοκλή

Δραματουργία-Σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης

Παίζουν: Εβελίνα Παπούλια, Ελένη Μπούκλη, Λένα Μποζάκη, Δημήτρης Μανδρινός, Νίκος Τσολερίδης, Τάσος Κορκός, Λεωνή Ξεροβάσιλα, Δώρα Ξαγορ

       Χρήστος Γεω               hniou 32, Piraeusάρη, Κατερίνα Δημάτη, Άρης Μπινιάρης.

Μουσικός: Χρήστος Γεωργόπουλος

Παραγωγή: Performing Arts and Ententainment Ltd

Πρεμιέρα: 23 Ιανουαρίου 2020-ΦΡΥΝΙΧΟΥ (Τετάρτη-Κυριακή)

"ΕΝΤΜΟΝΤ", Ντέηβιντ Μάμετ

Μετάφραση-σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Παίζουν: Γιάννος Περλέγκας, Δημήτρης Πασσάς, Μανώλης Αφολαγιάν, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Δημήτρης Μαγγίνας, Μαριλένα Μόσχου

Πρεμιέρα: 30 Ιανουαρίου 2020- ΥΠΟΓΕΙΟ (Τετάρτη-Κυριακή)

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

"ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ", Στήβεν Χόκινγκ

Σκηνοθεσία: Νατάσα Τριανταφύλλη

Παίζουν: Ηλίας Μελέτης, Δημήτρης Πασσάς

Πρεμιέρα: 24 Φεβρουαρίου 2020- ΦΡΥΝΙΧΟΥ (Δευτέρα-Τρίτη)

"EVERYBODY DIES YOUNG"

Δραματουργία-σκηνοθεσία: Γιώργος Βαλαής

Παίζουν: Εύη Σαουλίδου, Ελίνα Ρίζου, Φιντέλ Ταλαμπούκα, Θοδωρής Πεντίδης, Γιώργος Βαλαής

Συμπαραγωγή: One plant productions-Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουνμενες﷽﷽﷽﷽﷽ωγθοuctions-               hniou 32, Piraeus

Πρεμιέρα: 24 Απρίλιου 2010 -ΥΠΟΓΕΙΟ (Πέμπτη-Κυριακή)

μενες﷽﷽﷽﷽﷽ωγθοuctions-               hniou 32, PiraeusΗ παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

"ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ"

Παράσταση βασισμένη στα κείμενα: "Το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας"του Χανς Μάγκνους Εντσεσμπέργκερ και το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ "Φόρος τιμής στην Καταλωνία"

Σκηνοθεσία: Ακύλλας Καραζήσης

Παίζουν: Μάνος Βαβαδάκης, Στέλλα Βογιατζάκη, Χαρά Μάτα-Γιαννάτου,

Κατερίνα Ζησούδη, Κατερίνα Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Πλεμμένος

Πρεμιέρα: 30 Απριλίου 2020-ΦΡΥΝΙΧΟΥ (Πέμπτη-Κυριακή)

                   ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ 2ηΧΡΟΝΙΑ

                       

"Η ΦΑΛΑΚΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ", Ιονέσκο

Σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη

Παίζουν: Μάριος Παναγιώτου, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου, Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου, Μαρία Παρασύρη, Σοφία Μαραθάκη, Κωνσταντίνος Μωραἴτης

Συμπαραγωγή : Ομάδα ΑΤΟΝΑλ- Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού

Πρεμιέρα: 21 Οκτωβρίου-ΦΡΥΝΙΧΟΥ (Δευτέρα-Τρίτη)

"ΟΙ ΔΟΥΛΕΣ", Ζενέ (3η χρονιά)

Μετάφραση-σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Παίζουν: Κάτια Γέρου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Μαριάννα Κάλμπαρη

Πρεμιέρα: 21 Οκτωβρίου-ΥΠΟΓΕΙΟ (Δευτέρα-Τρίτη)

"ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ", Περικλή Κοροβέση

Σκηνοθεσία: Μάνος Βαβαδάκης

Παίζουν: Νέστωρ Κοψιδάς, Θεοδώρα Γεωργακοπούλου, Ειρήνη Γεωργαλάκη, Ελένη Ζαχοπούλου, Άρης Λάσκος

Πρεμιέρα: 16 Δεκεμβρίου-ΥΠΟΓΕΙΟ (Δευτέρα-Τρίτη)

"ΟΘΕΛΛΟΣ", Σαίξπηρ

Σκηνοθεσία: Χάρης Φραγκούλης

Παίζουν: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου, Σοφία Κόκκαλη, Ανδρέας Κοντόπουλος, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Δήμητρα Στυλιανού, Γιάννης Παπαδόπουλος, Κορνήλιος Σελαμσής, Μιχάλης Τιτόπουλος

Συμπαραγωγή: Ομάδα KURSK-Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Η παράσταση επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού

Πρεμιέρα: 24 Φεβρουαρίου-ΥΠΟΓΕΙΟ (Δευτέρα-Τρίτη)

                        ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ, ΕΦΗΒΟΥΣ, ΠΑΙΔΙΑ

Από 12+ετών

"ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ" (# mia mera xwris)

Κείμενο-σκηνοθεσία: Εύα Οικονόμου- Βαμβακά

Παίζουν: Βαγγέλης Αμπατζής, Δημήτρης Μαγγίνας, Μαριλένα Μόσχου, Ναταλία Πελέκα

Η παράσταση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το ΚΕΘΕΑ

Πρεμιέρα 3 Νοεμβρίου-ΥΠΟΓΕΙΟ ( Κυριακή και πρωϊνές και                        σε χώρους σχολείων)

"ΝΑ ΒΓΩ ΛΙΓΑΚΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ"

Κείμενο-σκηνοθεσία: Ηλίας Κουνέλας

Παίζουν: Ιφιγένεια Γρίβα, Στεφανία Σαμαρά, Μπλερίμ Δαμπιράι

Πρεμιέρα 15 Νοεμβρίου-ΥΠΟΓΕΙΟ (Δευτέρα-Τρίτη και πρωϊνές)

Για 5-12 ετών

"ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ", Εκτόρ Μαλό

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαϊτης

Παίζουν: Δημοσθένης Φίλιππας, Κατερίνα Μηλιώτη, Κωνσταντίνος Ευστρατίου, Μάριος Κρητικόπουλος, Φοίβος-Μαρίνος Σαμαρτζής,      Τάσος Προβιάς, Μαρία Αρζόγλου, Σταύρος Καραμπάτσος

Πρεμιέρα 3 Νοεμβρίου-ΦΡΥΝΙΧΟΥ (Κυριακή και πρωϊνές)

                           ΦΕΣΤΙΒΑΛ-ΔΡΑΣΕΙΣ

-ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΝΑΛΟΓΙΟ 2019

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Σίσσυ Παπαθανασίου

22-24 Σεπτεμβρίου -ΦΡΥΝΙΧΟΥ

-ΚΕΘΕΑ RELOAD O.4 -

Οι δράσεις του ΚΕΘΕΑ στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

22-26 Σεπτεμβρίου- ΥΠΟΓΕΙΟ

-200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ;

Για τρίτη σεζόν το επιτυχημένο πρόγραμμα με επιστημονικές και καλλιτεχνικές δράσεις με αφορμή την 200στή επέτειο της Επανάστασης.

Υπεύθυνη επιστημονικού προγράμματος: Καλή Κυπαρέ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ στο στήθος”, του υ Τ.ίσση

Υπεύθυνη καλλιτεχνικούέ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ στο στήθος”, του υ Τ. προγράμματος: Μαριάννα Κάλμπαρη

Εκδηλώσεις : ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ -ΜΑΡΤΙΟΣ- ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2020

-"ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΜΙΛΑΕΙ"

Το Θέατρο Τέ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ στο στήθος”, του υ Τ.έχνης Καρόλου Κουν βγαίνει στο δρόμο και σε χώρους μη θεατρικούς, προκειμένου να μιλήσει μέσα από σύντομης διί﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ι οι θεματικές των υποάρκειας θεατρικά δρώμενα, για σημαντικά κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά ζητήματα που μας απασχολούν. Πρώτη δράση: 25 Νοεμβρίου 2019, “Ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών”

 

Το κλασικό έργο του μεγάλου Αμερικάνου συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ,ο «Θάνατος του Εμποράκου» θα ανέβει  στο θέατρο Εμπορικόν από τις 18 Οκτωβρίου, τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Σκεύας.

 Στην παράσταση πρωταγωνιστούν οι:Δημήτρης Καταλειφός, Μαρία Καλλιμάνη, Γιώργος Νούσης, Γιώργος Ζιόβας, Χρήστος Ευθυμίου, Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Τάσος Λέκας Δημήτρης Αποστολόπουλος, Γιώργος Πατεράκης, Χρύσα Γκινίκη και Ιοκάστη Παπανικολάου.
 
 
kataleifos
Υπόθεση έργου:
Έχοντας εργαστεί μια ολόκληρη ζωή με αξιοπρέπεια για να συντηρήσει την οικογένειά του και για να μεταφέρει τις αρχές  του στα παιδιά του, ο Ουίλλυ Λόμαν, βρίσκεται αντιμέτωπος με το σοκ της απόλυσης, αφού η αποδοτικότητά του έχει μειωθεί και η προσφορά του στο σύστημα που τον εργοδοτεί δεν κρίνεται συμφέρουσα. Παλεύει, ωστόσο, να πείσει όσους τον αμφισβητούν, και, κυρίως, τον εαυτό του, πως οι ιδέες του δεν ήταν λανθασμένες και ότι, αργά ή γρήγορα, θα δικαιωθεί. Μέχρι τη στιγμή της τελικής και οριστικής διάψευσης.
 
Έργο-κόλαφος ενάντια στην υλιστική κοινωνία και στη βάναυση, χωρίς ηθικές αναστολές λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος, ο «Θάνατος του Εμποράκου» αποτελεί όχι μόνο ένα κορυφαίο δείγμα του πολιτικού ρεαλισμού του Μίλλερ αλλά και ένα διαχρονικό σχόλιο για τη διάψευση του αμερικανικού ονείρου και τη συνυπευθυνότητα όσων το συντηρούν χωρίς να αντιλαμβάνονται τις στρεβλώσεις του.
 
Ο Δημήτρης Καταλειφός μετά την επιτυχία του στο θέατρο Εμπορικόν με το "Ήταν όλοι τους παιδιά μου" επιστρέφει στον αγαπημένο Αμερικανό συγγραφέα. 
 

Τα έργα του οποίου είναι πολύ αγαπητά στη χώρα μας. Μάλιστα ο "Θάνατος του Εμποράκου" είχε ανέβει πριν τρία χρόνια από το Εθνικό Θέατρο με τον Πέτρο Φιλιππίδη στον ομώνυμο ρόλο και σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή. 

 

Διαβάστε επίσης:

Δ. Καταλειφός: «Πολλά Από Αυτά Που Θεωρούνται Μοντέρνα, Εμένα Μου Φαίνονται Απλά Ανόητα»

 

Χαρά-Μάτα Γιαννάτου : «Πέρασα Μια Φάση Στην Πρόβα Που Ήθελα Να Γίνω Σερβιτόρα»

 

Μαρία Καλλιμάνη: «Η Ματαιοδοξία Είναι Κινητήρια Δύναμη, Το Θέμα Είναι Προς Τα Πού Τη Στρέφεις»

 

Φτάνουμε στο Υπόγειο -2 του Ιδρύματος Μιχάλη Κακκογιάννη και βρίσκουμε τον Κωνσταντίνο Χατζή να κάνει ζέσταμα με τους ηθοποιούς του για τους «Δαιμονισμένους». Λίγο αργότερα φτάνει στον χώρο κι η Λυδία Κονιόρδου, άρτι αφιχθείσα, μοιράζεται με τα παιδιά του θιάσου κάποιες σκέψεις της από τη χθεσινή πρόβα. Μου κάνει εντύπωση η τρυφερότητά της κι η αφοσίωση με την οποία την ακούν οι νεότεροι του θιάσου. Θα μου πεις λογικό, όχι όμως και συνηθισμένο.

Ο Κωνσταντίνος, λίγο πριν τη φωτογράφιση, ρίχνει την ιδέα: «Λέω να κουρευτώ και να με βγάζετε! Θα το έκανα έτσι κι αλλιώς για τον ρόλο». Λίγο αργότερα θα υποστηρίξει με μεγαλύτερο πάθος ότι είναι η πρώτη φορά, που ενώ σκηνοθετεί, υπογράφει τη διασκευή και το σκηνικό περιβάλλον ανεβαίνει κι ο ίδιος στη σκηνή! «Για όλα φταίει ο Ντοστογιέφσκι...» θα μου επισημάνει για τον αγαπημένο του συγγραφέα, τον οποίο συναντά, για δεύτερη φορά, στο θέατρο.

Ο Θεοχάρης Ιωαννίδης, ένας εκ των πρωταγωνιστών των «Δαιμονισμένων» αναλαμβάνει τον ρόλο του κουρέα και έτσι, οι ψαλιδιές, οι ερωτήσεις και τα κλικ εναλλάσσονται με εντυπωσιακούς ρυθμούς.

xatzis texnes plus 2

Πώς προέκυψε η ιδέα να παρουσιαστούν δύο διαφορετικές παραστάσεις και στη μια, στους "Δαιμονισμένους" βασικός πυρήνας να είναι τέσσερα νέα παιδιά και στην άλλη στον "Μέγα Ιεροεξεταστή", μια πολύ έμπειρη ηθοποιός, η Λυδία Κονιόρδου;

Ήταν μια απόφαση δική μου. Ήθελα να δουλέψω πάρα πολλά χρόνια πάνω σ’ αυτά τα έργα. Έχω ξανακάνει παράσταση πάνω σ' έργο του Ντοστογέφσκι, είναι ο αγαπημένος μου λογοτέχνης. Στους "Δαιμονισμένους" ο συγγραφέας θέτει εκατοντάδες χιλιάδες ερωτήματα, χωρίς όμως να παίρνει θέση.

Σ' αυτήν την παράσταση δούλεψες πάνω σ' έναν πυρήνα, ο οποίος εστιάζει αποκλειστικά στον τετραμελή πυρήνα των επαναστατών- ταραχοποιών.

Ναι, δούλεψα πάνω σ' αυτούς τους τέσσερεις, οι οποίοι βρίσκονται και γύρω από τον κεντρικό ήρωα. Μ' ενδιέφερε να δουλέψω και με τις ηλικίες, που έχει δώσει ο συγγραφέας στο βιβλίο του. Εκεί οι ήρωες είναι από 25 έως 27 χρονών, ενώ η ηλικία του Εξεταστή είναι 98. Φυσικά δεν είναι 98 η Λυδία...(γέλια)

Δίνετε την ευκαιρία στον θεατή να παρακολουθήσει, είτε τη μια παράσταση, είτε την άλλη ή και τις δύο μαζί. Πώς προέκυψε αυτή η σκέψη; Σκηνοθετικά, τις αντιμετωπίζεις σαν δύο διαφορετικές παραστάσεις;

Ναι, αλλά και σαν μια συνέχεια. Η μια παράσταση έρχεται να συμπληρώσει ή να σχολιάσει την άλλη. Επειδή, όμως, οι Έλληνες δεν είμαστε συνηθισμένοι στις παραστάσεις με πολύ μεγάλη διάρκεια αποφάσισα ο θεατής που θα έρθει την Κυριακή να έχει πάρει μόνος του την απόφαση να παρακολουθήσει δυόμιση ώρες παράσταση.

xatzis texnes plus4

 

Δεν είναι και τόσο μεγάλη...

Όχι, δεν είναι φοβερή η διάρκεια, αλλά είναι πολύ συμπυκνωμένα κείμενα.

Υπογράφεις και τη διασκευή και τη σκηνοθεσία, παίζεις πιάνο, έχεις εμπλοκή στο σκηνικό κι έχεις και ρόλο στην παράσταση. Πόσο δύσκολο είναι αυτό;

Είναι, αλλά το κάνω μόνο για τον Ντοστογιέφσκι! Είναι υπερβολικά δύσκολο, αλλά επειδή έχω όλους τους ρόλους μέσα στο μυαλό μου βγαίνει. Υπάρχει, όμως, μια μεγάλη κούραση σωματική, κυρίως, από ένα σημείο και μετά.

xatzis texnes plus3

 

Πόσο συγκεντρωμένος μπορεί να είναι ένας σκηνοθέτης, ο οποίος παίζει παράλληλα κι ως ηθοποιός στην παράσταση;

Τις τελευταίες μέρες, αυτό που μου συμβαίνει είναι να είμαι μόνο ηθοποιός έχοντας αφήσει τον χορογράφο να επιβλέπει όλα τα υπόλοιπα. Λίγο πριν την πρεμιέρα θα με πιάσει το αντίθετο!

xatzis texnes plus6

Επομένως εμπιστεύεσαι τους συνεργάτες σου....

Απόλυτα!

Δεν είσαι control freak δηλαδή;

Είμαι...(γελάει) αλλά τους εμπιστεύομαι πολύ.

Με την ομάδα Χρώμα, τι γίνεται; Δεν κάνετε μαζί αυτή την παράσταση.

Είμαστε ως εταιρεία μόνο "Αστική μη κερδοσκοπική".

Δεν θα ξαναδούμε, δηλαδή, δουλειά της ομάδας;

Ποτέ δεν ξέρεις...

Υπάρχει, τελικά, η "κατάρα" των θεατρικών ομάδων να διαλύονται;

Ναι, ισχύει αυτό. Απλά η ομάδα Χρώμα, δεν ήταν με ηθοποιούς, ήμασταν σκηνογράφοι, εικαστικοί, μουσικοί. Την ξεκινήσαμε μ' αυτή τη λογική και κάθε φορά, πέρα από δύο ή τρεις ηθοποιούς, βλέπαμε άλλα πρόσωπα. Δεν ήταν η κλασική ομάδα με τους ηθοποιούς, που είναι πάντα όλοι μαζί κ.λ.π

Επιμελείσαι και τη σκηνική εγκατάσταση που θα δούμε, μαζί με τη Λία Ασβεστά. Εκεί θα φιλοξενηθούν μερικοί πίνακες, πώς προέκυψε αυτή η ιδέα;

Δεν μπορώ να δημιουργήσω μια παράσταση, αν δεν δω, εγώ πρώτος στο μυαλό μου τα σκηνικά και τα φώτα. Είναι πολύ βασικό. Οι πίνακες ήταν μια αρχική ιδέα μου, αλλά τελικά δεν θα είναι μέσα στο σκηνικό. Θα τοποθετηθούν στην είσοδο, πριν τη σκηνή για να σας εισάγω έτσι στην ιστορία.

Τι βλέπουμε στους πίνακες;

Τα πρόσωπα των ηθοποιών - δαιμονισμένων, λίγο παραμορφωμένα.

Ποιοι είναι για σένα οι Δαιμονισμένοι της εποχής μας;

Πούτιν, Τράμπ, Ερντογάν...σίγουρα!

Επιλέγεις, κυρίως, κλασικά κείμενα. Δεν υπάρχουν για παράδειγμα Έλληνες συγγραφείς που να σ' ενδιαφέρουν;

Υπάρχουν νέοι και καλοί συγγραφείς. Τα κλασικά έργα, όμως, είναι καθολικά! Γι' αυτό είναι πάντα τόσο ενδιαφέροντα, με ξεχωριστό τρόπο έχουν εμβαθύνει στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση. Αντίθετα, οι Έλληνες συγγραφείς είναι περισσότερο στο "εγώ" και προσωπικά δεν με νοιάζει το εγώ κανενός συγγραφέα στο θέατρο, ούτε καν το δικό μου εγώ.

Αυτό δεν έρχεται σε μια αντίθεση με τη μεγάλη σου εμπλοκή στην παράσταση;

Είναι ένα ψάξιμο, όλο αυτό. Στόχος μου είναι να αφήσω τον Ντοστογιέφσκι γυμνό, μόνο του... Δεν με νοιάζει να πάω και να φορτώσω ιδέες σ' ένα τέτοιο κείμενο.

Γυμνό,εννοείς να ακουστεί ο λόγος...

Ναι, κυρίως, αυτό!

Είναι μια τάση να βλέπουμε λογοτεχνία στη σκηνή τα τελευταία χρόνια. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Είναι πολύ πλούσια η λογοτεχνία, προσφέρει πάρα πολλά, δημιουργεί μοναδικές εικόνες στη σκηνή, τις οποίες έχουμε μεγάλη ανάγκη στο θέατρο. Παράλληλα, για να είμαστε ειλικρινείς, υπάρχει και το θέμα των δικαιωμάτων. Είναι κι αυτός ένας λόγος. Επίσης, ο Ντοστογιέφσκι δούλευε γράφοντας πάντα στο τετράδιό του πρώτα τους διαλόγους των έργων του. Επομένως, ο πυρήνας των έργων του είναι θεατρικός, χωρίς να σημαίνει ότι είναι θέατρο. Δεν παίζουμε τόσο χαρακτήρες, όσο ιδέες, χρειάζεται μια μεγάλη απόσταση από τον ρεαλισμό. Στόχος είναι οι ηθοποιοί να βγάλουν την όποια αλήθεια διαθέτει ο καθένας στη σκηνή και γι' αυτό απαιτείται μεγάλη συγκέντρωση και αφοσίωση, ώστε ο θεατής να ακούσει τον λόγο και να τον πάρει μαζί του...

xatzis texnes plus8

Νομίζω, ότι δεν θα μπορούσες να βρεις καλύτερη ηθοποιό για να ακουστεί ο λόγος από τη Λυδία Κονιόρδου. Πώς είναι η μεταξύ σας συνεργασία;

Είναι η τέταρτη φορά που συνεργαζόμαστε. Θα σου πω για την πρώτη μας γνωριμία. Είχα πάει ένα βράδυ στο σπίτι της, στην Κηφισιά, να μιλήσουμε για τον "Ουρανό Κατακκόκινο" της Λούλας Ανανγνωστάκη που θα ανεβάζαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών. Της έλεγα, λοιπόν, τις ιδέες μου για το έργο, όταν ξαφνικά, σηκώνεται από τον καναπέ και ξεκινάει να σημειώνει. Αυτό ήταν για μένα έκπληξη! Μια τόσο σπουδαία ηθοποιός να γίνεται μαθήτρια. Η Λυδία είναι μια πολύ υπάκουη ηθοποιός, εξαιρετικά εύπλαστη στα χέρια του σκηνοθέτη. Ακούει τα πάντα και κάνει τα πάντα. Τώρα, στην τέταρτη συνεργασία μας, νιώθω ότι συννεούμαστε πια μ' ένα βλέμμα.

Σε είδα πριν από λίγο, με πόση άνεση κουρεύτηκες για εμάς στη φωτογράφιση. Είσαι άνθρωπος των αλλαγών;

Μόνο για τον Ντοστογιέφσκι!

Στη ζωή σου, είσαι των αλλαγών;

Όχι, όχι....Το έκανα μόνο για τον ρόλο.

Τι δεν αλλάζεις ποτέ, λοιπόν, και τι αλλάζεις πιο εύκολα;

Το θέατρο δεν το αλλάζω ποτέ, τη μουσική, τα ταξίδια...Τους έρωτες αλλάζω πολύ συχνά.

Αυτό γίνεται από δική σου επιθυμία ή η ζωή τα φέρνει έτσι;

Είναι επιλογή. Γιατί, όταν επιλέγεις να κάνεις θέατρο, με τις συνθήκες που γίνεται στην Ελλάδα, όπου πρέπει να κάνεις τα πάντα, ακόμα και τα χαρτιά για τις επιχορηγήσεις απαιτείται πολύ χρόνος. Όταν, λοιπόν, δίνεσαι τόσο πολύ σ' αυτό, όλα τα υπόλοιπα πάνε πίσω...

Περνώντας τα χρόνια, δεν υπάρχει μια ανάγκη για συντροφικότητα και προσωπικό χρόνο;

Τα έχω ζήσει όλα αυτά κι είμαι χορτάτος. Τα έχω ευχαριστηθεί όλα. Τώρα θέλω... Κάτσε να ανέβει η παράσταση και βλέπουμε (γέλια).

Αναφέρθηκες, λίγο πριν, στις επιχορηγήσεις. Η νέα Υπουργός Πολιτισμού δήλωσε ότι: "Η τέχνη πρέπει να είναι αυτόνομη". Πώς το άκουσες αυτό;

Οι επιχορηγήσεις, οι οποίες επέστρεψαν επί υπουργίας Λυδίας Κονιόρδου, ήταν μια τεράστια ανακούφιση για εμάς. Μπορούν, πλέον, να πληρώνονται οι ηθοποιοί, να μπαίνουν τα ένσημά μας. Ο πολιτισμός είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο. Δεν μπορεί ο πολιτισμός και το θέατρο να είναι αυτόνομα, ειδικά σε μια τόσο δύσκολη οικονομική συγκυρία.

Όταν δεν δουλεύεις, τι σου αρέσει να κάνεις;

Πηγαίνω με τους φίλους μου για φαγητό και μετά κάνω τρομακτικές δίαιτες. Αν δηλαδή μ' έβλεπες πριν μερικούς μήνες ήμουν ο μισός! Είμαι έτσι, χάνω-παίρνω! Περπατάω, διαβάζω και λατρεύω τα ταξίδια....

Ποιο ήταν το τελευταίο ταξίδι που έκανες;

Στη Ρουμανία και μου άρεσε πολύ! Δυστυχώς, ήταν κλειστά τα μουσεία όταν πήγαμε.

Ποιο ταξίδι ονειρεύεσαι να κάνεις;

Το έχω κάνει, να πάω στο Παρίσι. Είναι ο αγαπημένος μου προορισμός και επιστρέφω πάντα...

 xatzis texnes plus 7

Μέγας Ιεροεξεταστής –Δαιμονισμένοι

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Στο ρόλο του Μέγα Ιεροεξεταστή η Λυδία Κονιόρδου

Διάλειμμα

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Χατζής

Από Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2019

Στον ειδικά διαμορφωμένο Υπόγειο Χώρο

Οι παραστάσεις θα παρουσιάζονται εναλλάξ και κάθε Κυριακή μαζί.

Ανάμεσα στα δυο έργα θα υπάρχει διάλειμμα.

Ταυτότητες Παραστάσεων:

Μέγα Ιεροεξεταστής

Διασκευή-Απόδοση-Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Χατζής

Σκηνική Εγκατάσταση: Λία Ασβεστά-Κωνσταντίνος Χατζής

Βοηθός σκηνοθέτη: Ηλέκτρα Καρτάνου

Γυαλί Ταμπούρ: Ευγένιος Βούλγαρης

Μέγας Ιεροεξεταστής: Λυδία Κονιόρδου

Δαιμονισμένοι

Διασκευή-Απόδοση-Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Χατζής

Διεύθυνση Παραγωγής: Κωνσταντίνα Αγγελέτου

Σκηνική Εγκατάσταση: Λία Ασβεστά-Κωνσταντίνος Χατζής

Κοστούμια: Miranda Dempsey

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Αλέξαδρος Μέντης

Κίνηση: Άγγελος Παπαδόπουλος

Ακροβατικά: Ηλέκτρα Καρτάνου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρίλια Μητρούση –Ηλέκτρα Καρτάνου

Ειδικό μακιγιάζ: Λιλά Μαρή

Πορτρέτα: Βαγγέλης Κοτσολάκος

Παίζουν:

Θεοχάρης Ιωαννίδης

Ηλέκτρα Καρτάνου

Νίκος Λεκάκης

Νίκος Μανεσης

Κωνσταντίνος Χατζής

Φωτογράφιση: Alex.Kat.

Πρεμιέρα 4 Οκτώβρη

Παρασκευή: Δαιμονισμένοι

Σάββατο: Μέγας Ιεροεξεταστής

Κυριακή: Μέγας Ιεροεξεταστής –Δαιμονισμένοι

Τιμές εισιτηρίων για τις παραστάσεις της Παρασκευής και του Σαββάτου:

Γεν. Είσοδος 15€ Προπώληση: 12€ Μειωμένο: 12€

Τιμές εισιτηρίων για τις παραστάσεις της Κυριακής (παρουσιάζονται και τα

δύο έργα): Γεν. Είσοδος 20€

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

φωτογραφίες για το texnes-plus Χριστίνα Δενδρινού

Η Λουκία Μιχαλοπούλου συναντά για πρώτη φορά στη θεατρική της πορεία τον Μπέρχαρντ στο αγαπημένο της Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. 

Θυμάμαι, πολύ χαρακτηριστικά, στα φοιτητικά μου χρόνια, όλη τη θεατρική Αθήνα να μιλάει για ένα ταλαντούχο κορίτσι, το οποίο είχε ενθουσιάσει το κοινό στη «Μπλε Μελαγχολία», στο Ανοιχτό Θέατρο του Γιώργου Μιχαηλίδη. Μια παράσταση, που δυστυχώς, δεν είδα ποτέ.

Εγώ, αυτό το κορίτσι το «ανακάλυψα» στο «Bella Venezia» του Γιώργου Διαλεμένου, σε σκηνοθεσία του Λευτέρη Βογιατζή, μια από τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δει στη ζωή μου.

Λίγα χρόνια, αργότερα, στη χαώδη σκηνή της Πειραιώς, τη θυμάμαι ακόμα ως Τέσσα να κομματιάζει την κοιλιά της, μια κραυγή που ηχεί ακόμα και σήμερα στα αυτιά μου.

Η συνέχεια είναι γνωστή: βραβείο Μερκούρη 2011, Κρατικό Βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, συνεργασίες με τους σημαντικότερους σκηνοθέτες και πρωταγωνιστές, σπουδαία θεατρικά κείμενα κι ερμηνείες που κρατάς για καιρό μέσα σου.

Σήμερα, το κορίτσι έχει καθιερωθεί ως πρωταγωνίστρια πρώτης γραμμής, χωρίς να χάσει ποτέ τον ενθουσιασμό και τη ζωντάνια της.

Λίγο πριν επιστρέψει στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, της αγαπημένης της σχολής για να γίνει η Ρίττερ στο αριστούργημα του Τόμας Μπέρχαρντ «Ρίττερ, Ντένε, Φος» με θεατρικά της αδέρφια τη Στεφανία Γουλιώτη και τον Αργύρη Ξάφη και σκηνοθέτη την Μαρία Πρωτόπαππα φωτογραφίζεται για το texnes-plus στο κέντρο της πόλης και μιλάει για όλα όσα θέλουμε να μάθουμε.

loukia mixalopoulou texnes plus 3

Μια παράσταση μαζί με τη Στεφανία Γουλιώτη...

Αυτή η συνεργασία ήταν μια ανάγκη που ξεκίνησε από μένα και τη Στεφάνια. Η σκέψη γενννήθηκε, εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια, όταν βρεθήκαμε μαζί στον «Θεό της Σφαγής», που σκηνοθέτησε ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης.

Θέλαμε να έχουμε κοντά μας έναν άνθρωπο που εκτιμάμε κι έχουμε μια κοινή γλώσσα. Η Μαρία Πρωτόπαππα ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μας συμβεί. Την ομάδα ολοκλήρωσε ο Αργύρης Ξάφης, ένας σημαντικός ηθοποιός κι άνθρωπος μ’ ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας.

Στην καρέκλα του σκηνοθέτη, αλλά με τη ματιά του ηθοποιού.

Θεωρώ ότι ένας σκηνοθέτης, ακόμα κι αν δεν είναι ηθοποιός, οφείλει να γνωρίζει τη λειτουργία του ηθοποιού και να δουλέψει μαζί του ουσιαστικά ξεκλειδώνοντας τα ταλέντα του. Για να βρεθεί ο κώδικας μιας παράστασης χρειάζονται όλες οι λειτουργίες να εναρμονιστούν και να μετατραπούν σε σκηνική δράση. Αυτός είναι ένας από τους βασικότερους ρόλους του σκηνοθέτη, η εποικοδομητική σύνδεση.

Η Μαρία Πρωτόπαππα κι η οπτική της στο έργο του Μπέρχαρντ

Η Μαρία έχει ασχοληθεί πολύ με τον πυρήνα του έργου, με τον Μπέρχαρντ και τη γραφή του. Γεγονός, το οποίο για να είμαι ειλικρινής, σπάνια το συναντάς σε σκηνοθέτη. Τα πεδία που μας έχει ανοίξει είναι τόσα πολλά και τόσο ενδιαφέροντα. Είναι αδύνατον στον χρόνο που έχουμε να τα σκαλίσουμε όλα. Η παράσταση επικεντρώνεται στο νήμα που ενώνει κι εγκλωβίζει τα τρία αδέλφια στο συνεχόμενο αρνητικό πρόσημο, κρατώντας τους, όμως,μαζί.

70429000 874893212897183 3613842017508917248 n

Στο «Ρίττερ, Ντένερ, Φος» ο Μπέρχαντ κριτικάρει με σφοδρότητα τα βαθιά κοινωνικά προβλήματα, που δρουν καταλυτικά στην ψυχή και το πνεύμα του ανθρώπου. Στην Ελλάδα του 2019 θα είχε το ίδιο υλικό;

Δυστυχώς, η ελληνική κοινωνία μοιάζει να κλείνει αντί να ανοίγει. Η σκέψη μας δεν μας οδηγεί σ’ έναν δρόμο προόδου, αλλά μάλλον όλο και πιο πίσω. Οι διέξοδοι όλο και λιγοστεύουν. Νιώθω ότι υπάρχει ένας γενικός αποπροσανατολισμός, η κατάσταση μοιάζει χαοτική και καταθλιπτική. Σήμερα, μοιάζουμε πολύ με τους ήρωες του Μπέρχαρντ, οι οποίοι δεν προσδοκούν τίποτα. Το μόνο που κάνουν είναι να ανακυκλώνουν τη ματαιότητά τους κάνοντας κύκλους με επίκεντρο τον ίδιο τους τον εαυτό.

Ρίττερ, η ηρωίδα μου.

Σ’ αυτόν τον ρόλο με γοητεύει και με θλίβει το ίδιο πράγμα: ο χαμαιλεοντισμός της, η μοναξιά της και η μεγάλη ανάγκη που έχει τους άλλους, ακόμα κι αν δεν το δείχνει. Είναι τρομερό το γεγονός, ότι γίνεται σπιούνος από ασυνείδητη απελπισία, ζήλια κι αφόρητη ανάγκη να αγαπηθεί.

loukia mixalopoulou texnes plus4

 

Ρίττερ VS Λουκία

Υπάρχει μια ματαιότητα, υπαρξιακή ματαιότητα και μια ανάγκη να ειπωθούν τα πράγματα όπως είναι. Μοιάζει να θέλουν να πέσουν οι μάσκες της υποκρισίας και για να το πετύχει αυτό χρησιμοποιεί τα πιο άρρωστα μέσα. Το ποσό φλερτάρει με τη φωτιά, τον κίνδυνο. Είναι μια λειτουργία, την οποία αναζητώ κι εγώ θεατρικά με μανία. Αυτό που δεν μ’ αντιπροσωπεύει καθόλου είναι οι τρόποι που το δοκιμάζει. Τον στόχο της, όμως, τον καταλαβαίνω.

Οι ήρωες του Τόμας Μπέρνχαρντ παίζουν με τη ζωή το ίδιο παιχνίδι: Επιστρατεύουν την τέχνη για να πολεμήσουν την αρρώστια, πασχίζουν με τα χάχανά τους να τρομάξουν τον θάνατο. Είναι αυτή μια κοινή αντιμετώπιση;

Και μόνο το γεγονός ότι οι ήρωες φλερτάρουν, αποδοκιμάζουν κι επιδοκιμάζουν το ίδιο το θέατρο και τη λειτουργία του ηθοποιού μας φέρνει και τους τρεις, στην πρόβα, αντιμέτωπους με τα προσωπικά μας ερωτήματα σε σχέση με τη δουλειά μας. Σε σχέση με το πόσο το θέατρο μπορεί να επιτελέσει τον σκόπο του. Και ποιος είναι, άραγε, αυτός; Ερωτήματα που δεν απαντιούνται μεν, αλλά σκαλίζουν την ψυχή μας.

70011090 2286785761434081 4081517059295412224 n

 

Τα πραγματικά ονόματα πίσω από τον τίτλο του έργου...

Ο συγγραφέας δανείζεται στοιχεία για τους χαρακτήρες του από τις προσωπικότητες αγαπημένων του ηθοποιών της σύγχρονής του γερμανικής σκηνής, της Ίλζε Ρίττερ, της Κρίστεν Ντένε και του Γκέρτ Φός. Παράλληλα, όμως, ο Μπέρχαρντ στο έργο αυτό δανείζεται στοιχεία από πολλά μέτωπα, όπως τον Αυστριακό φιλόσοφο, Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, τον Αδόλφο Χίτλερ, τον πολιτικό που σε μικρή ηλικία ήθελε να γίνει καλλιτέχνης. Υπάρχει μια τρισδιάστατη παλέτα.

 

71284471 371594803730030 5433301395157549056 n

Η πραγματική Ρίττερ...

Δεν έψαξα πολλά στοιχεία για την πραγματική Ριττερ. Εξέτασα τη φυσιογνωμία της και με εντυπωσίασε το πόσο γυναίκα, αλλά και κορίτσι είναι μαζί. Όπως οι περσόνες, οι οποίες φέρουν αυτό το μείγμα της αριστοκρατίας και την ίδια στιγμή την αναίρεσή της.

loukia mixalopoulou texnes plus 5

 

Ματαιώσεις

Περνάω δύσκολα, όταν οι προσδοκίες που έχω για μια συνεργασία ματαιώνονται. Όταν μειώνεται η χαρά μου να πάω στην πρόβα κι όταν προσπαθώ να αυτοτροφοδοτηθώ για να παίξω. Η μεγαλύτερή μου ανάγκη, που όσο περνάνε τα χρόνια όλο κι αυξάνεται, είναι να δημιουργήσω την αλήθεια παρέα με κάποιον, συμπαίκτη μου – ηθοποιό στη σκηνή. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, για τον οποιοδήποτε λόγο, βιώνω μια έντονη απογοήτευση.

Η Λουκία κι η Γίδα

Το έργο του Έντουαρντ Φράνκλιν Άλμπι: «Η Γίδα ή ποια είναι η Σύλβια» έχει, κι αυτό, ως επίκεντρο μια προβληματική οικογενειακή σχέση. Το έργο ήρθε απρόσμενα στη ζωή μου κι έτσι απρόσμενη ήταν κι η σκηνική χημεία ανάμεσα στους τέσσερείς μας (μαζί με Νίκο Κουρή, Γιάννη Δρακόπουλο και Μιχαήλ Ταμπακάκη για δεύτερη χρονιά στο Θησείον)

Είναι μια εξίσου απαιτητική παράσταση με θέματα πολύ σκοτεινά. Η αντιμετώπιση και το φως που φέρει ο Νικορέστης Χανιωτάκης, ο οποίος το σκηνοθετεί, σε κάνουν να θέλεις να τα βλέπεις και να τα παίζεις με μια παράλογη ηδονή.Σαν ένα άγριο παιχνίδι το αντιμετωπίσαμε, παιγμένο όμως με αθωότητα και κέφι και περιορισμένοι σε ένα κλουβί.

loukia mixalopoulou texnes plus 6

 

Η συνεργασία που έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου...

Όλες οι θεατρικές μου συναντήσεις, μέχρι σήμερα, έχουν καταγραφεί μέσα μου και πραγματικά δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια. Θυμάμαι όμως, την πρώτη φορά, που ο Γιώργος Μιχαηλίδης με έκανε να πάρω την ευθύνη του συνδημιουργού στην παράσταση «Μπλε Μελαγχολία». Ήταν από τις πρώτες μου δουλειές εκεί, σιγουρεύτηκα για τον ρόλο που θέλω να έχω σε μια πρόβα, βλέποντας ότι έτσι λειτουργώ πολύ καλύτερα. Από τότε μ’ αυτόν τον ρόλο του συνδημιουργού έρχομαι αντιμέτωπη. Πως και πόσο θα τον αφήσω να υπάρξει.

Οι Γιώργος Μιχαηλίδης, Λευτέρης Βογιατζής, Δημήτρης Καταλειφός ήταν για μένα...

Την ίδια λέξη, θα έβαζα και στους τρεις «δάσκαλοι». Η παρουσία τους στη ζωή μου και στη θεατρική μου πορεία ήταν καθοριστική. Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη που τους συνάντησα, που με εμπιστεύτηκαν. Νομίζω, ότι ρούφηξα όσα περισσότερα μπορούσα από εκείνους.

loukia texnes plus 7

 

«Λόγω Τιμής - 20 χρόνια μετά»

Δεν την έβλεπα εκείνη την περίοδο τη σειρά, αλλά την έχω παρακολουθήσει, πρόσφατα, σε επαναλήψεις. Ήταν μια πολύ καλή σειρά, καλογραμμένη και, για την εποχή της, πολύ φρέσκια.

Γενικά, έχω μια επιφύλαξη με την τηλεόραση, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση ένιωσα από την αρχή μεγάλη ασφάλεια. Η Μιρέλλα Παπαοικονόμου, την οποία εκτιμώ κι αγαπώ πολύ, έκανε τη μετάφραση στον «Φεγγίτη». Την ίδια εποχή, προετοίμαζε και την ιδέα της σειράς. Όταν, λοιπόν, μου πρότεινε να είμαι κι εγώ, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη! Όλοι οι συντελεστές μου δημιούργησαν, από την πρώτη στιγμή, μια αίσθηση ασφάλειας κι εμπιστοσύνης. Είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτή τη δουλειά κι ανυπομονώ για την πρεμιέρα σε λίγες μέρες στον ΣΚΑΙ.

Η Επίδαυρος: Όνειρο και φόβοι

Έγινα ηθοποιός, γιατί ονειρευόμουν να παίξω στην Επίδαυρο και γενικά σε ανοιχτά θέατρα. Τόσο που σκεφτόμουν τι θα κάνω τον χειμώνα. Μαθήτρια στο Τέχνης, έπαιξα στην Επίδαυρο κι αμέσως μετά με το Εθνικό στον « Οιδίποδα» σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη. Νομίζω πως ο βασικότερος λόγος που δεν το τολμάω εύκολα είναι γιατί δεν θέλω να απομυθοποιηθεί ο χώρος κι ο τρόπος δουλειάς σε σχέση με το τι σημαίνει να παίξεις εκεί. Δεν θα ήθελα να το κάνω με χίλιες δύο παραστάσεις και πρόβες που κάνουμε παράλληλα. Θα ήθελα να κρατήσω ακόμα αυτό το ρομαντικό όνειρο του ότι για να παίξεις εκεί, είναι κάτι ιερό. Οπότε όταν θα μπορώ να έχω έναν τέτοιο είδους χρόνο τότε θα το κάνω.

Αν δεν γινόμουν ηθοποιός...Θα ήμουν...

Δεν έχω ιδέα… Δεν το χω σκεφτεί… Αλήθεια, δεν ξέρω …

Στο καμαρίνι μου έχω πάντα...

Μια φωτογραφία του μπαμπά μου.

Μετά από μια απαιτητική παράσταση με χαλαρώνουν...

Οι φίλοι μου… Οι άνθρωποι, που με δέχονται όπως ακριβώς είμαι.

Σε δέκα χρόνια, ονειρεύομαι...

Να έχω υγεία και παρέα με σταθερούς συνεργάτες και να δημιουργούμε ωραίες παραστάσεις.

Μια συμβουλή – φυλακτό …

«Έχε πίστη!» Ήταν μια κουβέντα του δασκάλου μου στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, Δημήτρη Οικονόμου, και την κρατάω πάντα μέσα μου. Η πίστη έχει τεράστια σημασία στο θέατρο, αλλά και γενικά στη ζωή.

Έγινα ηθοποιός γιατί....

Μάλλον γιατί το θέατρο είναι ο μόνος τόπος, όπου μπορώ να εκφράσω τοόσο αγαπώ τον άνθρωπο.

 

 mixalopoulou texnes plus

 

Η Λουκία θα πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Ρίττερ, Ντένερ, Φος» από 18 Οκτωβρίου στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης και στη «Γίδα ή ποιος σκότωσε τη Σύλβια;» στο Θεάτρο Θησείον.

 

Μαρία Πρωτόπαππα: «Για Να Ξεφοβηθώ Δανείζομαι Την Εμπειρία Της Έμμα Ρέγιες»

 

Μαρκουλάκης, Γουλιώτη, Παπασπηλιόπουλος Και Μιχαλοπούλου Μιλούν Και Φωτογραφίζονται Για Το Texnes-Plus!

 

Δ. Καταλειφός: «Πολλά Από Αυτά Που Θεωρούνται Μοντέρνα, Εμένα Μου Φαίνονται Απλά Ανόητα»

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

Φωτογραφίες για το texnes-plus: Χριστίνα Δενδρινού 

Ο Άρης Μπινιάρης στην πρώτη του συνέντευξη για τον «Χορό της Φωτιάς», μια μουσικοθεατρική παράσταση για τον Πόντο.

Το ραντεβού μας είναι στην Πλάκα, ανάμεσα σε διερχόμενους τουρίστες και στους φρενήρεις ρυθμούς των Αθηναίων,που επέστρεψαν στην πόλη μετά τις διακοπές. Ο Άρης Μπινιάρης στέκεται στο σημείο συνάντησής μας και παρά το γεγονός ότι αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εντατικές πρόβες τόσο για το πετυχημένο «Ξύπνα Βασίλη» στο Εθνικό Θέατρο, όσο και για τον «Χορό της Φωτιάς», το νέο καλλιτεχνικό του στοίχημα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, δείχνει ήρεμος κι ουσιαστικά παρόν, από την πρώτη χειραψία.

Ένα ήσυχο παραδοσιακό καφενείο, στην καρδιά της Πλάκας, φαντάζει το ιδανικό σκηνικό τόσο για τη φωτογράφιση, όσο και για μια χαλαρή κουβέντα. «Ό,τι έχεις δει, είναι χωρίς ούτε μια ώρα έξτρα πρόβα», μου επισημαίνει, όταν εκφράζω τον θαυμασμό μου, για το περσινό «Ύψωμα 731», παράσταση που πήρε κι αυτή τη σκυτάλη για δεύτερη σεζόν στο Πορεία και το μοναδικά εμπνευσμένο ανέβασμα του Ψαθά.

Ο σωστός προγραμματισμός κι ο έλεγχος της κάθε λεπτομέρειας μοιάζουν να είναι συστατικά της επιτυχίας του. Ο Άρης τολμά αναμοχλεύοντας «δύσκολα» θέματα, γιατί δεν επιθυμεί, να «κρυφτεί» πίσω από ένα κλασσικό κείμενο για να μην πάρει θέση συναισθηματικά, πολιτικά ή κοινωνικά. Εξάλλου, για τον ίδιο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι τελικά «η ουδετερότητα»....

69818912 1479236812216056 4536701713414881280 n

Θα ξεκινήσω από τα πρόσφατα καλλιτεχνικά γεγονότα. Πρώτη φορά, τα τελευταία χρόνια, είδαμε τελετές παράδοσης-παραλαβής στο Φεστιβάλ Αθηνών και στο Εθνικό Θέατρο και μάλιστα σ' ένα πολύ καλό κλίμα. Πώς το σχολιάζεις;

Η ομαλή αλλαγή των επικεφαλής πολιτιστικών οργανισμών, είναι ένδειξη πολιτισμού και προοικονομεί μια ομαλή συνέχεια. Αυτού του είδους η αλλαγή σκυτάλης, ανάμεσα στους απερχόμενους και νέους διευθυντές, αφενός αποκαλύπτει το αυτονόητο: τη συνεργασία, τη συνομιλία και τη συνύπαρξη κι αφετέρου  μ' έναν συμβολικό τρόπο, αναγνωρίζονται οι βάσεις που έχουν μπει για να εξελιχθεί ο θεσμός.

Ας πάμε, όμως, στη δική σου παράσταση: «Ο Χορός της φωτιάς», λοιπόν, μια παράσταση για τον Πόντο. Γιατί τώρα;

Στην παράσταση εστιάζουμε στα γεγονότα που συνέβησαν με την εμφάνιση του κινήματος των Νεότουρκων στις αρχές του 1900. Πρόκειται για ένα εθνικιστικό κίνημα που αποφάσισε να δημιουργήσει ένα έθνος, στο οποίο θα ζουν μόνο Τούρκοι μουσουλμάνοι, ξεριζώνοντας και σφάζοντας τους αρχαίους  αυτόχθονες λαούς που υπήρχαν στα μέρη εκείνα (Πόντιοι, Αρμένιοι, Ασσύριοι). Εκτός από τις σφαγές, τις λεηλασίες, τα βασανιστήρια, τους εμπρησμούς οικισμών, οι υπόλοιπες προμελετημένες μέθοδοι εξόντωσης που χρησιμοποίησαν, όπως μαζικοί εκτοπισμοί, πορείες θανάτου, τάγματα εργασίας, κινούμενα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μαρτυρούν, για μένα, ένα απερίγραπτο έγκλημα αποτελώντας τη μεγάλη πρόβα για όσα θα επιχειρήσει ο Χίτλερ στη Γερμανία, λίγα χρόνια αργότερα.

 69545723 2391423877847578 5421330492374908928 n

Δεν σκηνοθετείς μόνο την παράσταση, αλλά υπογράφεις και το κείμενο. Πώς δούλεψες πάνω σ’ αυτό;

Συνέλεξα μαρτυρίες, επίσημη επιστολογραφία, άρθρα της εποχής κι αφού τα διασταύρωσα με ιστορικές πηγές, προχώρησα στην τελική συγγραφή και σύνθεση του κειμένου. Κατά τη διάρκεια της συγγραφής, δοκίμαζα το υλικό που προέκυπτε, με πρώιμα μουσικά θέματα του Φώτη Σιώτα, ο οποίος υπογράφει τη μουσική της παράστασης, έτσι ώστε ο λόγος να αποκτήσει, τη ζητούμενη ρυθμικότητα και μουσικότητα.

Πόσο δύσκολο είναι να αποτυπώσει κανείς ιστορικά γεγονότα σ’ ένα θεατρικό έργο και ποιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν για όσους ασχολούνται με τέτοιες «πληγές» της ιστορίας; 

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αποτυπώσει κανείς γεγονότα σε ένα θεατρικό έργο. Καλείσαι ως συγγραφέας του έργου, αλλά κι ως σκηνοθέτης να δημιουργήσεις θεατρική δραματουργία, μέσα από την οποία θα προκύψουν δράσεις και συνθήκες, που θα αναπαριστούν ή θα αφηγούνται τα γεγονότα, με έναν ενδιαφέροντα και θελκτικό, για τον θεατή, θεατρικό κώδικα.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να κρατήσεις μια απόσταση από τα γεγονότα και να μην πάρεις, τελικά,  θέση. Η ουδετερότητα, σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν προσφέρει καρπούς για σκέψη. Αυτό που, τελικά, ενδιαφέρει τον θεατή δεν είναι τόσο τα γεγονότα που πέρασαν, αλλά πως προσδιορίζεται το δικό μας παρόν, οι δικοί μας προβληματισμοί, μέσα από την αναμόχλευση του παρελθόντος.

69448374 388257588762756 6563034268254076928 n

Γνωρίζουμε οι Έλληνες ιστορία;

Όχι όσο θα έπρεπε. Πιστεύω πως αποφεύγουμε να κοιτάξουμε το παρελθόν για να αποφύγουμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Διακρίνω μια διάχυτη αντίσταση σε οποιασδήποτε μορφής ουσιαστική ενδοσκόπηση. Όσο αποφεύγουμε το κοίταγμα σε ό,τι μας έφερε ως εδώ, σε ό,τι αποτελεί τη σύστασή μας, αδυνατούμε να προχωρήσουμε σε αλλαγές. Κι έτσι, καταλήγουμε να ατενίζουμε την εξέλιξη της ζωής, μέσα από παρωπίδες, καθηλωμένοι σε δόγματα.

Φαντάζομαι μέσα από την έρευνά σου θα ήρθες σ’ επαφή με πολλές προσωπικές ιστορίες από τη γενοκτονία των Ποντίων. Υπάρχει κάποια που σε στοιχειώνει; 

"Είναι αδύνατον, κανείς, να περιγράψει ..!", ακούγεται σε κάποιο σημείο στο κείμενο της παράστασης. Και είναι πραγματικά έτσι.

Παρόλα αυτά, ενδεικτικά, θα αναφερθώ στις Πόντιες μητέρες, που κατά την διάρκεια των μαζικών εκτοπισμών, κρατούσαν και θήλαζαν τα νεογέννητα μωρά τους, καθώς βάδιζαν στους δρόμους του χαμού. Πολλά από αυτά τα μωρά δεν άντεχαν και ξεψυχούσαν. Στην καλύτερη των περιπτώσεων τα έθαβαν και συνέχιζαν αμέσως κάτω από την προτροπή του βούρδουλα. Σε άλλες περιπτώσεις, δεν τους επιτρεπόταν να τα θάψουν και αναγκάζονταν να τα αφήσουν στην άκρη του δρόμου.

69745808 2431988197081445 5352269741832536064 n

Η ελληνική Βουλή ψήφισε, μόλις το  1994, την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού». Πιστεύεις ότι υπάρχουν περιπτώσεις, όπου η ιστορική μνήμη χρησιμοποιείται από τους πολιτικούς για την εξυπηρέτηση μικροπολιτικών συμφερόντων; 

Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις που η ιστορική μνήμη χρησιμοποιείται από τους πολιτικούς για εξυπηρέτηση συμφερόντων. Το συγκεκριμένο, όμως, ψήφισμα το θεωρώ πολύ σημαντικό και πιστεύω πως έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα.

Οι περισσότερες παραστάσεις σου, μέχρι σήμερα, βασίζονται σε δικά σου κείμενα, εμπνευσμένα από την ιστορία ή είναι αρχαία δράματα.  Δεν υπάρχουν κλασικά κείμενα που να σ’ έχουν ιντριγκάρει, ώστε να ασχοληθείς μαζί τους;

Σίγουρα υπάρχουν και θέλω πολύ να ασχοληθώ κάποια στιγμή. Υπάρχει, απλά ο κίνδυνος, να χρησιμοποιήσουμε ένα κλασσικό κείμενο για να αποφύγουμε να πάρουμε μια θέση συναισθηματικά, πολιτικά ή κοινωνικά. Αυτό είναι κάτι που θα ήθελα να αποφύγω. Γι' αυτόν τον λόγο πιστεύω πως χρειάζεται τόλμη και πολύ δουλειά, ώστε να συντονιστούμε με την ουσία ενός κλασσικού έργου, και να εκφράσουμε, τελικά, τις προσωπικές μας αγωνίες και προβληματισμούς.

Φαίνεσαι πολύ ήρεμος, όση ώρα μου μιλάς, υπάρχει κάτι που μπορεί να σε «βγάλει από τα ρούχα σου», στις πρόβες;

Το να θεωρήσει κάποιος ηθοποιός ή συντελεστής αυτονόητο και δεδομένο, το γεγονός πως κάνουμε ένα τόσο όμορφο επάγγελμα, το οποίο εμείς έχουμε επιλέξει. Υπάρχει κόσμος που εργάζεται σε δουλειές που δεν έχει επιλέξει, ενώ η καρδιά του χτυπάει για κάτι άλλο. Αυτό προσπαθώ συνεχώς να το έχω στον νου μου. Με βοηθάει να αποφεύγω το φλερτ με την αχαριστία.

Αυτή τη στιγμή δουλεύεις για τρεις παραστάσεις. Υπάρχει προσωπικός χρόνος;

Ελάχιστος, αλλά φροντίζω να υπάρχει. Είναι σημαντικό να μην απασχολεί η δουλειά όλο τον χρόνο σου.

Ο  Άρης Μπινιάρης, έχει κάποια κλασική συνήθεια; Βλέπει ξένες σειρές, χαζεύει με κάποιο παιχνίδι στο ίντερνετ;

Έχω διάφορες κλασσικές συνήθειες και μία από αυτές είναι όντως οι ξένες σειρές. Με ξεκουράζει πολύ να τις παρακολουθώ.

69537439 1125202977869806 5226908506979827712 n

Ο Άρης Μπινιάρης γράφει και σκηνοθετεί τον «Χορό της Φωτιάς», μια μουσικοθεατρική παράσταση για τον Πόντο.

Πρεμιέρα 30 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Παίζουν:Χρήστος Λούλης, Ιωάννα Παππά, Άρης Μπινιάρης, Δώρα Ξαγοράρη, Λεωνή Ξεροβάσιλα, Κώστας Σεβδαλής, Γρηγορία Μεθενίτη, Ελένη Μπούκλη, Κατερίνα Δημάτη, Μάνος Πετράκης, Νίκος Τσολερίδης κι Ορέστης Χαλκιάς.

Για δεύτερη χρονιά συνεχίζονται το «Ξύπνα Βασίλη» του Δημήτρη Ψαθά στο Εθνικό Θέατρο και το «Ύψωμα 731» στο θέατρο Πορεία.

Ενώ αναμένεται κι η «Ηλέκτρα» που θα σκηνοθετήσει για το Θέατρο Τέχνης.

 Διαβάστε επίσης:

Γιώργος Γάλλος: «Ο Καλλιτέχνης Πρέπει Να Ενθαρρύνεται Να Ξαναπροσπαθήσει Και Όχι Να Κατηγορείται Ή Να Αφορίζεται»

 

5 +1 Λόγοι Που Το «Ξύπνα Βασίλη» Είναι Η Άχαστη Παράσταση Της Σεζόν!

 

 

75 Plus Χρόνια «Μαντάμ Σουσού»- Αφιέρωμα Στον Δημιουργό Της

 

 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

Θεατρικά έργα, που γράφτηκαν κατά παραγγελία, άλλα εμπνευσμένα από ιστορικά γεγονότα ή αληθινές ιστορίες, πετυχημένα μυθιστορήματα, και κείμενα Ελλήνων και ξένων  θεατρικών συγγραφέων, τα οποία δεν είχαμε την τύχη, μέχρι σήμερα, να παρακολουθήσουμε στη σκηνή, ανεβαίνουν τη σεζόν 2019-2020 στις αθηναϊκές σκηνές.

antoniou asiki

Ξεκινάμε τη διαδρομή μας, από την Κυψέλη και τη Θεατρική Σκηνή του Αντώνη Αντωνίου. Εκεί, θα ανέβει ένα από τα πρώτα έργα του  Ντέιβιντ Μάμετ, «Παραλλαγές Πάπιας», το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ο Αντώνης Αντωνίου υπογράφει τη σκηνοθεσία και πρωταγωνιστεί μαζί με τη Νατάσα Ασίκη και τον Θέμο Γεωργίου. Το έργο είναι γεμάτο  από το ιδιόμορφο, διεισδυτικό και γλαφυρό χιούμορ του συγγραφέα, ο οποίος είναι πολύ αγαπητός και στη χώρα μας. Η πρεμιέρα, στο θέατρο της Κυψέλης, αναμένεται για τις 16 Οκτωβρίου.

xoros tis fotias 2

Ο πολυτάλαντος, Άρης Μπινιάρης, αφορμάται, για μια ακόμα φορά, από την ελληνική ιστορία παρουσιάζοντας στη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, τον «Χορό της Φωτιάς», μια μουσικοθεατρική παράσταση για τον Πόντο.  Η πρεμιέρα αναμένεται για τις 30 Οκτωβρίου. Στην παράσταση θα απολαύσουμε και τον ίδιο τον σκηνοθέτη-συγγραφέα μαζί με τους: Χρήστο Λούλη, Ιωάννα Παππά, Δώρα Ξαγοράρη, Λεωνή Ξεροβάσιλα, Κώστα Σεβδαλή, Γρηγορία Μεθενίτη, Ελένη Μπούκλη, Κατερίνα Δημάτη, Μάνο Πετράκη, Νίκο Τσολερίδη κι Ορέστη Χαλκιά.

onasis

Η ζωή του Αριστοτέλη Ωνάση μοιάζει με σύγχρονο παραμύθι κι ως τέτοια έχει εξιστορηθεί εκατοντάδες φορές σε δημοσιεύματα από όλο τον κόσμο, κινηματογραφικές μεταφορές ή ακόμη και βιβλία. Από αυτήν εμπνέεται ο Σταμάτης Φασουλής και γράφει, σκηνοθετεί αλλά και πρωταγωνιστεί στην παράσταση: «Ωνάσης-Τα θέλω όλα».

Η παράσταση του Σταμάτη Φασουλή αποτελούμενη από έναν θίασο 25 ηθοποιών, βασισμένη σε διεθνή βιβλιογραφία, δημοσιογραφική έρευνα και προσωπικές μαρτυρίες, θα αποτελέσει μια θεατρική απόδοση της ζωής του Ωνάση με όλα τα στοιχεία του γνήσιου θεάτρου. Δράση, σασπένς, ύβρη και κάθαρση. Μια υπερπαραγωγή, που θα απολαύσουμε από τις 11 Οκτωβρίου.  Τον ρόλο του Ωνάση σε μικρότερη ηλικία θα ερμηνεύσει ο Αγησίλαος Μικελάτος, ενώ σ’ ό,τι αφορά τις γυναίκες της ζωής του, τη Τζάκι Κένεντι υποδύεται η Δήμητρα Ματσούκα, τη Μαρία Κάλλας, η Κατερίνα Παπουτσάκη και την Τίνα Λιβανού, η Ευγενία Δημητροπούλου. Στον ρόλο του δαιμόνιου δημοσιογράφου, ο οποίος ερευνά και καταγράφει τη ζωή του, ο Μέμος Μπεγνής.

Το Αγγέλων Βήμα, κλείνει φέτος τα δεκαπέντε του χρόνια και συνεχίζει να μας συστήνει έργα, ακόμα και άγνωστων συγγραφέων. Το φετινό ρεπερτόριο προτείνει το έργο του Renny Krupinski, «D’ EON».

Πρόκειται για μια ξεχωριστή περίπτωση πολυπράγμονα καλλιτέχνη διεθνούς φήμης με έντονη παρουσία σε θέατρο, σινεμά και τηλεόραση. Μεταξύ άλλων διακρίσεων, έχει αποσπάσει το πρώτο βραβείο στο παγκοσμίου φήμης κι επιρροής Φεστιβάλ του Εδιμβούργου. Η ιστορία αφορά τον Γάλλο διπλωμάτη  Σαρλ Ντ’ Εόν ντε Μπωμόν, παρασημοφορημένο ήρωα του Πρωσικού πόλεμο, ο οποίος παλεύει για την πραγματική του ταυτότητα, για τη γυναίκα που ήταν πάντα.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Ανδρονίκη Αβδελιώτη, η οποία παίζει και στην παράσταση μαζί με έναν θίασο ταλαντούχων ηθοποιών ( Νίκος Αναγνωστόπουλος, Γιώργος Γογώνης, Ανδρέας Ζάκκας, Γιάννης Ίτσιος, Αθηνά Μαυρομμάτη, Σταμάτης Μπαντούνας, Δημήτρης Ξηρός, Ελεάννα Παναγουλέα, Βασίλης Σαμαριτάκης, Ποπέτα Σούκου ). Η πρεμιέρα αναμένεται για τις 9 Νοεμβρίου.

 

terror theatro 93719

Στο θέατρο Αθηνών, θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το δικαστικό θρίλερ «Terror» του Γερμανού Φέρντιναντ φον Σίραχ. Το έργο, έχοντας γνωρίσει τεράστια επιτυχία σε εβδομήντα και πλέον σκηνές σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Γιώργου Οικονόμου, μετάφραση Ευαγγελίας A. Νάνου και διασκευή Μιρέλλας Παπαοικονόμου, με έναν εξαιρετικό θίασο πρωταγωνιστών ( Βασίλης Παλαιολόγος, Γιάννης Στεφόπουλος, Στέλιος Δημόπουλος, Βάσω Καβαλιεράτου, Κώστας Ανταλόπουλος και Νάνσυ Μπούκλη).

Η σκηνή του Αθηνών θα μετατραπεί σε δικαστική αίθουσα και το κοινό, στο τέλος της κάθε παράστασης, θα αποφασίζει αν ο κατηγορούμενος είναι αθώος ή ένοχος! Πριν την πρεμιέρα θα δοθεί μια πρώτη παράσταση στη Νομική Αθηνών με δωρεάν είσοδο την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου στις 17:00.

istoria horis onoma

Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα για τον Ίωνα Δραγούμη ζωντανεύει στη σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Η παράσταση είναι βασισμένη στο Best-seller βιβλίο του Στέφανου Δάνδολου «Ιστορία χωρίς Όνομα». Τη  σκηνοθεσία υπογράφει ο Κώστας Γάκης και στη σκηνή θα δούμε τους:  Τάσο Νούσια, Μπέτυ Λιβανού, Μαρία Παπαφωτίου, Στάθη Μαντζώρο κ.α  Η πρεμιέρα αναμένεται για τον Φεβρουάριου του 2020.

megalidiarkeia texnesplus1 1

Νωρίτερα, αρχές Νοεμβρίου, ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου «ΠΡΟΒΑ», η σύγχρονη κωμωδία «Η Μέση Διάρκεια Ζωής των Πλυντηρίων» της νέας και πολυβραβευμένης Ρουμάνας θεατρικής συγγραφέως Ελίζε Βίλκ. Στη σκηνή θα δούμε τη Μαίρη Ραζή και τον Σωτήρη Τσόγκα. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Νίκος Σακαλίδης. Το έργο δεν έχει ξαναπαιχτεί στην Ελλάδα κι η συγγραφέας συνάντησε το καλοκαίρι τους συντελεστές στο νεοκλασικό κτήριο, που στεγάζεται το Θέατρο «ΠΡΟΒΑ».

2684653

Ο  Γιώργος Καπουτζίδης υπογράφει και σκηνοθετεί, για πρώτη φορά, μια θεατρική κωμωδία. Τίτλος της;  «Όποιος θέλει να χωρίσει…να σηκώσει το χέρι του!». Η ιστορία έχει να κάνει μ’ έναν ανομολόγητο έρωτα που κρατάει είκοσι χρόνια. Στη σκηνή του Ήβη θα δούμε έναν θίασο νέων ηθοποιών (Αλεξάνδρα Ταβουλάρη, Μαριλού Κατσαφάδου, Ανθή Σαββάκη, Γιώργος Σαββίδης, Γιάννης Κουκουράκης, Πάνος Νάτσης, Απόστολος Ψαρρός), ενώ μ’ ενδιαφέρον αναμένουμε και την επιστροφή της Κατιάνας Μπαλανίκας. Η τελευταία έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία με τον Καπουτζίδη και στη σειρά του Mega «Σαββατογεννημένες».

 MG 5948 1

To έργο της Μιμής Ντενίση «Κι από Σμύρνη… Σαλονίκη» ανεβαίνει στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» από τα μέσα Οκτωβρίου 2019. Το έργο είναι το πρώτο ελληνικό θεατρικό sequel. Αποτελεί συνέχεια του έργου «Σμύρνη μου αγαπημένη», που γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία.  Η Μιμή Ντενίση σκηνοθετεί την παράσταση και πρωταγωνιστεί μαζί με έναν θίασο γνωστών ηθοποιών (Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Γιώργος Αρμένης, Νικολέττα Βλαβιανού, Κατερίνα Γερονικολού, Μαρία Εγγλεζάκη, Λευτέρης Ελευθερίου, Δημήτρης Μακαλιάς, Μιχάλης Μητρούσης, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, Νίκη Παλληκαράκη, Όλγα Πολίτου, Δήμητρα Σιγάλα, Αναστασία Σκοπελίτη, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Αντιγόνη Ψυχράμη κ.α)

Από τις 7 Οκτωβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 το νέο έργο του βραβευμένου με Tony συγγραφέα Dennis Kelly («Ορφανά», «Ματίλντα – Το μιούζικαλ») με τίτλο «Girls & Boys» παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε μετάφραση – σκηνοθεσία Άννας-Μαρίας Στεφαδούρου, με τη Δώρα Παρδάλη, στο Θέατρο 104.

emily 2

Στο ίδιο θέατρο θα ανέβει, για πρώτη φορά, και το έργο του Σταμάτη Πολενάκη, «Το τελευταίο Όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον» σε σκηνοθεσία Δημοσθένη Φίλιππα.  Μια παράσταση -διαδρομή στην ποίηση, στη μουσική, στο όνειρο, στη ζωή και στον θάνατο. Ένα ονειρικό ταξίδι στην ιδιόρρυθμη ψυχή της σπουδαίας Αμερικανίδας ποιήτριας Έμιλυ Ντίκινσον (1830 - 1886). Στον ρόλο της ποιήτριας οι: Ιωάννα Μυλωνά, Μαρία Ροβάκη. Ενώ, η Κατερίνα Ελοσίτου θα παίζει ζωντανά στη σκηνή, την πρωτότυπη μουσική σύνθεση που δημιούργησε, ειδικά για την παράσταση. Η πρεμιέρα αναμένεται για τις 20 Νοεμβρίου κι η παράσταση θα παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη.

Αν νομίζετε ότι τελειώσαμε εδώ με τα θεατρικά έργα που θα μας συστήσουν οι αθηναϊκές σκηνές τη σεζόν 2019-2020 κάνετε λάθος...Ακολουθεί και Β’ μέρος  στο αφιέρωμα.

 Διαβάστε ακόμα:

Αντώνης Αντωνίου – Νατάσα Ασίκη: «Ο Φασισμός Ήταν Πάντα Μια Κατάρα!»

 

Δημοσθένης Φίλιππας: «Οι Αξίες Μας,Πλέον, Είναι Εντελώς Φθηνές. Η Υπέρτατη Αξία Είναι Η Ομορφιά Και Το Φαίνεσθαι»

 

Νάνσυ Μπούκλη:«Θέλω Να Οδεύω Προς Το Φως Και Την Καθαρότητα»

Ο «Επιθεωρητής», το σπουδαίο έργο του Γκόγκολ θα ανέβει στη σκηνή του Θεάτρου Άλφα-Ιδέα σε σκηνοθεσία του Κώστα Φιλίππογλου, η πρεμιέρα αναμένεται  τον Φεβρουάριο του 2020. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο θα δούμε τον βραβευμένο με Χορν, Κωνσταντίνο Μπιμπή. Τα ονόματα των υπόλοιπων ηθοποιών θα ανακοινωθούν σύντομα. 

epitheoritis papageorgiou 93907

Θυμίζουμε ότι πέρσι, παρακολουθήσαμε το ίδιο έργο στο Θέατρο Skrow, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαγεωργίου και Πάνου Παπαδόπουλου.  Η παράσταση μάλιστα, θα συνεχιστεί για δεύτερη σεζόν, σε νέα θεατρική στέγη, στο Θέατρο Tempus Verum Εν Αθήναις υπό τη σκέπη του Θεάτρου Νέου Κόσμου. Στη σκηνή θα απολαύσουμε τους: Μαρία Διακοπαναγιώτου, Θανάση Ζερίτη, Πάνο Παπαδόπουλο, Μαρία Πετεβή και Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο.

Λίγα Λόγια για το έργο:

Σε μια επαρχιακή πόλη της Τσαρικής Ρωσίας, όλοι οι δημόσιοι διορισμένοι άρχοντες, χωρίς καμιά εξαίρεση, καταδυναστεύουν το λαό με απάτες, λαμογιές, και εκβιασμούς. Η ξαφνική εμφάνιση ενός κρατικού επιθεωρητή θα δημιουργήσει διάφορες ευτράπελες καταστάσεις, που θα διαταράξουν τις ισορροπίες μεταξύ εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων και όλα αυτά σε μια σπαρταριστή κωμωδία - σάτιρα.

Αυτό που καθιστά το έργο αυτό μια από τις σπουδαιότερες κωμωδίες που γράφτηκαν ποτέ, είναι το μεγαλείο των χαρακτήρων καθώς και η ευθύτητα με την οποία ο Γκόγκολ επιλέγει στο συγκεκριμένο έργο να καυτηριάσει την αυταρχικότητα και τη δουλοπρέπεια των δημοσίων αρχόντων στην κεντρική διοίκηση, στο Τσαρικό απολυταρχικό κράτος.

Ο ίδιος γράφει για τον επιθεωρητή: «Στον Επιθεωρητή μου επιδίωξα να συγκεντρώσω και να σατιρίσω μια για πάντα ό,τι σάπιο υπάρχει στη Ρωσία, όλες τις αδικίες που διαπράττονται, εκεί ακριβώς όπου θα είχαμε την αξίωση να βασιλεύει η απόλυτη δικαιοσύνη»

Η Τσαρική γραφειοκρατία και η καταπίεση ενός ολόκληρου λαού, γίνονται η αφορμή για μια από τις σπουδαιότερες κωμωδίες που γράφτηκαν ποτέ, πιο επίκαιρη από ποτέ.

 

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

Η ταινία «Death of the Father» γυρίστηκε το 2018 και είναι βασισμένη σ’ ένα έργο του Τσάρλς Μπουκοφσκι .Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι του Βασίλη Δούσκου. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Κώστας Ανταλόπουλος, η Κατερίνα Διδασκάλου, η Βασιλική Δέλιου κ.α

deth of father

Ο Κώστας Ανταλόπουλος για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Χάρη, κέρδισε πριν λίγες μέρες, βραβείο Α’ ανδρικής ερμηνείας από το Φεστιβάλ  Βέρα Κρους, στο Μεξικό.

Best Actor VERASHORT 52019

Ο ηθοποιός γεννήθηκε στο Σωληνάρι Βοιωτίας και είναι απόφοιτος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης Βεάκη  και του πανεπιστημίου της Κολωνίας του τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού. Μαθήτευσε στο θεατρικό εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου, ο οποίος υπήρξε και δάσκαλος του.

adalopoulos

Ο ηθοποιός σε σκηνή από την ταινία. 

Έχει παίξει σε πάνω από είκοσι πέντε μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες. Συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως οι: Αλέξανδρος Αβρανάς(Miss Violence ,Silver Lion VENICE 2013),Costa Gavras (Adults in the Room), Christian Zubert, Μιχάλης Κωνσταντάτος, Γιώργος Τσεμπερόπουλος, Αλέξης Καρδαράς, Κάρολος Ζωναράς, Αλέξης Αλεξίου, Άντυ Παπαδημητρίου, Θόδωρος Μαραγκός, Γιάννης Βεσλεμές, Τίμωνας Κουλμάσης, Νικόλας Σπανός, Christin Krokos, Βασίλης Δούσκος, Διονύσης Γρηγοράτος, Νίκος Βουτενιώτης, Μαρία Λάφη κ. ά.

Την περασμένη θεατρική σεζόν, τον παρακολουθήσαμε στην παράσταση « Το Έπος…Της Μαλάμως» στο θέατρο Λαμπέτη σε σκηνοθεσία Ελένης Γκασούκα.

terror

Αυτή την περίοδο βρίσκεται σ’ εντατικές πρόβες για το δικαστικό θρίλερ,«Terror» του Ferdinand von Schirach, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Οικονόμου, έργο, που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην χώρα μας. Η πρεμιέρα μάλιστα θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου, στην Νομική Αθηνών. Στη συνέχεια η παράσταση θα παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Αθηνών.

Παράλληλα θα τον δούμε και σε μια ακόμη παράσταση κάθε Σάββατο και Κυριακή, η οποία θα ανακοινωθεί σύντομα. 

 Η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη Γιώτα Δημητριάδη

Αποκλειστική φωτογράφιση για το texnes-plus Κοσμάς Ινιωτάκης

Είναι ευλογία να συναντάς καλλιτέχνες,  με πολύπλευρο ταλέντο και να απολαμβάνεις μαζί τους μια κουβέντα ειλικρινή, με αρκετές δόσεις αυτοσαρκασμού και πηγαίου χιούμορ. Ηθοποιούς, που επιλέγουν να παίζουν ρόλους μόνο στη σκηνή. Μια τέτοια περίπτωση είναι η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου.

Με μια συνεχή παρουσία στα θεατρικά δρώμενα καταφέρνει και ξεχωρίζει στα καλλιτεχνικά στοιχήματα, τα οποία, ανά καιρούς, θέτει. Είτε σε παραστάσεις μιούζικαλ, όπου εντυπωσιάζει και με τις φωνητικές της ικανότητες, είτε σε κωμωδία του Φεντώ ή δράμα του Σοφοκλή, η Μαρούσκα θα δουλέψει σκληρά και τα αποτελέσματα θα τη δικαιώσουν.

Συναντηθήκαμε στη Βίλα Ζωγράφου, ένα καυτό αυγουστιάτικο απόγευμα και μ’ αφορμή την «Προσωπική Συμφωνία» του Χάργουντ, που βάζει πλώρη για δεύτερη σεζόν στο Από Μηχανής Θέατρο, μιλήσαμε για όλους όσους δεν παίρνουν θέση στα πράγματα, για τις μέχρι τώρα συνεργασίες της, τον ρόλο των ονείρων της, την απώλεια της μητέρας της, την ψυχοθεραπεία, τη Μαρκόνησο, τη Ρωσία...ακόμη και για την Πάολα...

 

marouska panagiotopoulou texnes plus1

 

 

Η «Προσωπική Συμφωνία» θα συνεχιστεί  για δεύτερη σεζόν στο Από Μηχανής θέατρο, μετά από μια μικρή περιοδεία. Που πιστεύεις ότι οφείλεται η επιτυχία αυτής της παράστασης;

Πρώτα απ’ όλα στο ίδιο το έργο του Ρόναλντ Χάργουντ. Είναι σύγχρονο και μας αφορά, ενώ θέτει ερωτήματα στους θεατές. Είναι η αληθινή ιστορία του  Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ, ο οποίος ήταν ο σπουδαιότερος μαέστρος στη Ναζιστική Γερμανία, εκείνη την εποχή.

Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στο κατεχόμενο Βερολίνο, ο Φουρτβένγκλερ θα κατηγορηθεί για τη σχέση του με το Ναζιστικό καθεστώς και θα υποβληθεί σε ανάκριση από τους Αμερικανούς.

Πράγματι, ήταν ο αγαπημένος του Χίτλερ και πήρε πολλά αξιώματα, τα οποία και χρησιμοποίησε για να σώζει μόνο ταλαντούχους Εβραίους μουσικούς.  Το θέμα του έργου είναι η σύγκρουση δύο κόσμων, του ταγματάρχη Άρνολντ (Αλέξανδρος Μπουρδούμης) και του Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ (Νικήτα Τσακίρογλου).

Ο Άρνολτ πιστεύει ότι αντιστέκεσαι σ’ ένα καθεστώς μόνο αν βγεις μπροστά και πολεμήσεις φανερά. Αντίθετα, ο Φουρτβένγκλερ ισχυρίζεται ότι πολέμησε μέσω της Τέχνης του. Ο κόσμος φεύγει προβληματισμένος παρακολουθώντας πως το θύμα γίνεται θύτης κι ο θύτης θύμα. Ουσιαστικά, δεν μπορείς να αποφασίσεις ποιος έχει δίκιο σ’ αυτή την ιστορία...

Σ’ αυτή την παράσταση συνεργάζεστε τρεις γενιές ηθοποιών. Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στους μεγαλύτερους του θιάσου, του Νίκητα Τσακίρογλου και του Χρήστου Βαλαβανίδη, με τους νεότερους;

Νομίζω, ότι αυτό που διαφέρει είναι το ήθος, το μεράκι κι η ευγένεια με την οποία αντιμετωπίζουν τη δουλειά. Να βλέπεις τον Τσακίρογλου κάθε βράδυ να έχει άγχος για την παράσταση, με μια πορεία 60 χρόνων στο θέατρο, είναι κάτι το απίστευτο, που δεν υπάρχει στις νεότερες γενιές.  Σαφέστατα, είχαν και εκείνοι τα θέματά τους κι ακούμε και διάφορες ιστορίες μέσα στα καμαρίνια, αλλά είχαν κάποιες κόκκινες γραμμές, που δεν τις περνούσαν εύκολα.

Από την άλλη, η νέα γενιά ηθοποιών είναι πιο καταρτισμένη. Θεωρώ, όμως,  ότι το μεράκι και το ήθος που είχαν αυτοί οι άνθρωποι ήταν μοναδικό και δεν το λέω με διάθεση παρελθοντολογίας.

marouska panagiotopoulou texnes plus3

 

Μου έλεγες πριν ότι το κοινό διχάζεται, εσύ με ποιανού την πλευρά είσαι πιο κοντά;

Νομίζω με του ταγματάρχη.Ειδικά στην εποχή που ζούμε είναι τρομερό το πόσο δεν παίρνουμε θέση στα πράγματα και καθόμαστε σ’ έναν καναπέ.

Αυτό συμβαίνει και στο θέατρο, αλλά και σε πολλούς επαγγελματικούς χώρους. Δεν παίρνουμε θέση γιατί υπάρχει η λογική: «Να τα πηγαίνω καλά μ’ όλους». Νομίζω ότι δεν ανήκεις σ’ αυτή την κατηγορία...

Όχι, θέλω να νιώθω ελεύθερη να εκφράζω τη σκέψη μου...

Αισθάνεσαι ότι αυτό έχει ένα τίμημα στην καριέρα σου;

Σίγουρα...

marouska panagiotopoulou texnes plus4

 

Από την άποψη ότι θα είχες περισσότερες προτάσεις για δουλειά για παράδειγμα…

Όχι, δεν είναι αυτό. Η πορεία σου στον χώρο, σίγουρα, έχει να κάνει με τον τρόπο που τοποθετείσαι σ’ αυτόν. Έχει, όμως, να κάνει και με την προσωπικότητά σου. Εγώ είμαι ένας πολύ ανασφαλής άνθρωπος και δεν έχω το τάλαντο των δημοσίων σχέσεων. Στο εξωτερικό, δεν θα υπήρχε αυτή η ανάγκη. Οι καλλιτέχνες έχουν μάνατζερ γι’ αυτή τη δουλειά κι αφιερώνονται στην τέχνη τους.

Ζηλεύω τους ανθρώπους που έχουν την ικανότητα να πλασάρουν τον εαυτό τους. Το να λες όμως τη γνώμη σου φανερά, με τον κίνδυνο να ενοχλήσεις κάποιους, σίγουρα σου κλείνει πόρτες.

Άλλο το τάλαντο της επικοινωνίας, όμως, κι άλλο το τάλαντο της κολακείας....

Έχεις δίκιο, εγώ αναφέρομαι στην επικοινωνία, ως προς τον τρόπο που πλασάρεις τον εαυτό σου. Μου είναι πολύ δύσκολο να «χτυπήσω πόρτες» κι αυτό είναι λάθος, γιατί αυτή είναι η δουλειά μας. Ουσιαστικά, πουλάμε ένα προϊόν, που όμως είναι ο εαυτός μας κι η ανασφάλεια που φέρει αυτό είναι που το κάνει δύσκολο.

marouska panagiotopoulou texnes plus6

 

Θέλω να επανέλθουμε σ’ αυτό που είπες για τον καναπέ. Σήμερα, λοιπόν, πράγματι είμαστε η επανάσταση του καναπέ ή της οθόνης. Ασχολούμαστε, για παράδειγμα, με το τι φόρεσε η σύζυγος του πρωθυπουργού και με τον αν αξίζει η Πάολα να τραγουδήσει Θεοδωράκη αφήνοντας τα ουσιώδη, όπως για παράδειγμα, την οικολογική καταστροφή του πλανήτη, τους πρόσφυγες κ.λ.π...Γιατί συμβαίνει αυτό;

Με την ευκαιρία να πω ότι είδα ένα βίντεο με την Πάολα να τραγουδάει το «Ένα παιδί του Αυγούστου» κι ήταν εξαιρετική! Η κοπέλα έχει κάνει τρομερή δουλειά, έχει κόψει όλο τον λυγμό που έχει η φωνή της και ερμήνευσε σπουδαία το κομμάτι. Της βγάζω το καπέλο!

Αλλά για να απαντήσω στην ερώτησή σου, είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει. Καθημερινά πνίγονται χιλιάδες άνθρωποι. Μ’ ενοχλεί πολύ το γεγονός ότι ενώ είμαστε ένα γένος προσφύγων, ξαφνικά ξεχνάμε το παρελθόν! Πνιγόμασταν κι εμείς στις θάλασσες και φεύγουμε ακόμα για τη Γερμανία. Αντί να βλέπουμε την πραγματικότητα κρυβόμαστε πίσω από τον τίτλο του «Ευρωπαίου» και, δυστυχώς, στην Ευρώπη είμαστε ο τελευταίος τροχός της αμάξης... Θεωρώ απαράδεκτο, λοιπόν, να αντιμετωπίζουμε έτσι τους ανθρώπους αυτούς που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους...

marouska panagiotopoulou texnes plus7jpg

Και τώρα δεν θα έχουν και ΑΜΚΑ...

Τραγικό! Όταν ακούς να λένε : «Είναι δυνατόν να δίνει το κράτος 400 ευρώ στον κάθε μετανάστη» και δεν ξέρουν ή κάνουν ότι δεν ξέρουν ότι αυτά τα χρήματα δεν είναι από τους Έλληνες φορολογούμενους, είναι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικά γι’ αυτόν τον σκοπό.

Υπάρχει μια νοοτροπία ακροδεξιά ακόμα και φασιστική σε μια μερίδα της ελληνικής κοινωνίας. Θα ήταν πολύ ουτοπικό ή ρομαντικό να λέγαμε ότι έργα, όπως αυτό που ανεβάζετε ή τοποθετήσεις καλλιτεχνών, βοηθούν στο να καταλάβει ο κόσμος τι θα πει φασισμός;

Ναι, είμαι από τους ρομαντικούς που το πιστεύουν αυτό. Είναι μια από τις λειτουργίες της Τέχνης και του Θεάτρου αυτή, να εκπαιδεύσεις το κοινό σου ή να του θυμίσεις το τι συμβαίνει, να κρούσεις τον κώδωνα του κινδύνου. Ο ρόλος του θεάτρου δεν είναι να κυβερνήσει αλλά να αφυπνίσει.

Πώς φανταζόσουν τα πράγματα, πριν μπεις στο χώρο, αν κι ήσουν μυημένη πάντα λόγω του πατέρα σου υποθέτω, και πώς πραγματικά είναι;

Η μεγαλύτερη αυταπάτη που είχα ήταν η ύπαρξη αξιοκρατίας.  Και αυτό γιατί είχα έναν πατέρα σκηνοθέτη, ο οποίος λειτουργούσε πάντα και μόνο έτσι.  Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που ισοπεδώνουν τα πάντα. Πιστεύω στις αξίες και θεωρώ ότι οι άνθρωποι που αξίζουν δεν χάνονται. Απλώς υπάρχει η χελώνα, υπάρχει κι ο λαγός. Υπάρχουν σπρίντερ και μαραθωνοδρόμοι. Εγώ προτιμώ τους μαραθωνοδρόμους, αυτούς που έχουν διάρκεια στον χρόνο.

marouska panagiotopoulou texnes plus8jpg

Αν και μεγάλωσες με πατέρα κινηματογραφιστή δεν έχεις κάνει σινεμά....

Ναι, μόνο μια μικρού μήκους. Καημό το έχω να κάνω μια ταινία! Δεν θέλω, όμως, να τα ρίχνω στους άλλους, δεν το κυνήγησα κι εγώ. Είμαι φοβική λίγο, αλλά ευτυχώς τα τελευταία χρόνια έχω αρχίσει να ξυπνάω.

Σ’ αυτό συνέβαλε κι η ψυχοθεραπεία; Μετά την απώλεια της μητέρας σου νομίζω ξεκίνησες αυτή τη διαδικασία..

Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι! Ήταν μια απώλεια, την οποία δεν μπορούσα να διαχειριστώ.  Αν και το πάλεψα πολύ. Γενικά είμαι ευαίσθητη αλλά είμαι και δυνατή! Αναγεννιέμαι από τις στάχτες μου. Μπορεί να φτάνω πάτο αλλά πάντα τα καταφέρνω. Μετά τον θάνατο της μητέρας μου, όμως, έβλεπα μόνο πάτο και αυτό με τρόμαξε πολύ. Τότε συνειδητοποίησα, ότι χρειάζομαι βοήθεια και δεν μπορώ μόνη μου. Η ψυχοθεραπεία ήταν ένα από τα μεγαλύτερα δώρα, που έκανα στον εαυτό μου τα τελευταία χρόνια.

Μου έχεις χαρακτηρίσει τον εαυτό σου, σε πολλά σημεία της κουβέντας μας, ως «ανασφαλή» γι’ αυτό τον λόγο σε βλέπουμε να συνεργάζεσαι για μεγάλα χρονικά διαστήματα με συγκεκριμένους σκηνοθέτες; Τώρα με τον Δημήτρη Μυλωνά και πριν για ακόμα μεγαλύτερο διάστημα με τον Θέμη Μουμουλίδη;

Κάτι έχουν και με κρατάνε! Σίγουρα! Εγώ κανονικά θα ήθελα να είμαι κάθε εξάμηνο αλλού. Όμως η ανασφάλειά μου με κάνει να αναζητώ οικεία περιβάλλοντα.

Να είσαι κάθε εξάμηνο αλλού και να παίξεις και τη Βιρτζίνια Γουλφ...

Πολύ! Αυτό χαίρομαι που έχει ακουστεί! Ελπίζω να γίνει κάποια στιγμή, μου λένε ότι είμαι μικρή γι’ αυτόν τον ρόλο αλλά εγώ δεν το πιστεύω. Γιατί πρέπει αυτή η ηρωίδα να είναι πάνω από 50;

Τι σε συνδέει τόσο μ’ αυτόν τον ρόλο;

Συναισθηματικοί λόγοι. Την είχα ερμηνεύσει στη σχολή, στο δεύτερο έτος κι είχα μια μεταφυσική εμπειρία μ’ αυτό το κομμάτι. Είχε έρθει ο πατέρας μου να δει τις τελικές εξετάσεις κι όταν τελείωσε η σκηνή λιποθύμησα από την ένταση. Στη συνέχεια, θυμάμαι τον εαυτό μου στα παρασκήνια του Ωδείου με τον μπαμπά μου από πάνω να μου κάνει αέρα και μια τεράστια μελανιά στο χέρι! Γενικά, δεν ερωτεύομαι ρόλους αλλά συνεργασίες.

Ποια συμβουλή του πατέρα σου, όταν ξεκίνησες αυτή τη δουλειά, κρατάς στο μυαλό σου;

Μια συμβουλή που την έχω παντιέρα στη δουλειά, αλλά και τη ζωή μου: «Να κοιτάς τον καθρέφτη σου καθημερινά και να μην τον φτύνεις!»

Και νομίζω ότι δεν σε βοήθησε κι’ όλας...

Ποτέ! Του το είχα ζητήσει κι εγώ. Να καταλάβεις, η πρώτη δουλειά που έκανα στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής, σκηνοθέτης ήταν ένας κολλητός του πατέρα μου, ο Μιχάλης Παπανικολάου. Είχαν βγει μια μέρα για ποτά κι όταν τον ρώτησε : «Οι κόρες σου τι κάνουν;», τότε έμαθε ότι είμαι ηθοποιός  κι  απόρησε πώς δεν του είχε στείλει τουλάχιστον ένα βιογραφικό. Τελικά, του ζήτησε να περάσω έστω από οντισιόν κι έτσι πήρα τον ρόλο. Ξέρεις μερικές φορές, τσαντίζομαι και λέω γιατί να μου έχουν έρθει με τόσο κόπο όλα; Από την άλλη, όμως, είναι μεγάλη ικανοποίηση να τα καταφέρνεις μόνη σου και να ακούς ότι αρέσει η δουλειά σου.

 

marouska panagiotopoulou texnes plus9jpg

 

Υπήρχε, παρ’ όλα αυτά, κάποια στιγμή που ευχόσουν να σε ρουφήξει η σκηνή;

Ναι, βέβαια. Ήταν στην «Όπερα της Πεντάρας», στην πρεμιέρα, με το που ακούω τις πρώτες νότες από το τραγούδι της Τζένης, εκείνα τα δευτερόλεπτα σκεφτόμουν: «Εντάξει, δεν μπορώ να το κάνω εγώ αυτό. Θα φύγω! Και τι θα γίνει; Θα κλείσει η αυλαία...Δεν θα ξαναβρώ πουθενά δουλειά πουθενά...». Αλλά ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί....

Τώρα έχεις τρακ;

Κάθε βράδυ, σε κάθε παράσταση! Είναι το αίσθημα της ευθύνης που σε κάνει να έχεις άγχος.

Θα ήθελα να κλείσουμε την κουβέντα μας, με δύο φαντάζομαι μοναδικές θεατρικές εμπειρίες. Έχεις παίξει τις «Τρεις αδερφές» στη Ρωσία και παράσταση για τη ζωή του Μίκη Θεοδωράκη στη Μακρόνησο. Πες μας τι κρατάς από αυτές;

Με τις «Τρεις αδερφές», παίξαμε στο φεστιβάλ Τσέχωφ, ήμασταν η πρώτη ελληνική παράσταση, που συμμετείχε σ’ αυτό, έχουμε εξάλλου έναν πολύ δραστήριο σκηνοθέτη, τον Δημήτρη Μυλωνά και δεν θα μπορούσε να του ξεφύγει!

Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία, παίξαμε μέσα στο κτήμα του Τσέχωφ, σ’ ένα σπιτάκι υπηρετών κι ο ενθουσιασμός που εισπράξαμε από τους Ρώσους συναδέλφους και δημοσιογράφους ήταν μια εμπειρία ζωής.

Το ίδιο και στη Μακρόνησο, όπου κάναμε μια και μοναδική παράσταση, σε συνέχεια των παραστάσεων που είχαμε δώσει στο Badminton. Η εμπειρία του να βλέπεις να έρχονται τα καράβια και 7.500 κόσμος να ανεβαίνει αυτόν τον δρόμο, που ήταν κάποτε δρόμος μαρτυρίου, είναι κάτι το συγκλονιστικό. Ήμασταν όλοι από την αρχή μέχρι το τέλος της παράστασης ανατριχιασμένοι.

Αυτές είναι εμπειρίες ζωής, τις οποίες σου χαρίζει αυτό το επάγγελμα και κάθε φορά που γονατίζεις τις αναπολείς και παίρνεις δύναμη.

 

Η "Προσωπική Συμφωνία" θα παρουσιαστεί στη Θεσσαλονίκη  25/09/19 - 13/10/19 και στην  Πάτρα 18/10/19 -  20/10/19.
Στην Αθήνα οι παραστάσεις στο Από Μηχανής Θέατρο ξεκινάνε στις 30 Οκτωβρίου.

 

 
Ο υπερβατικός κόσμος τηςΑποστολίας Παπαδαμάκησυναντά το πολυπολιτισμικό σύμπαν του αρχαιολογικού χώρου της Δήλου. Αναλαμβάνοντας με περισσή συναίσθηση τη μεγάλη πρόκληση, στον απαράμιλλης ομορφιάς, αρχαιολογικό  χώρο, εγγεγραμμένο στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, η χορογράφος με τις πρωτοποριακές ιδέες της, δημιουργεί μια παράσταση με τίτλο «Anamnesis» στο ιερό νησί του Αιγαίου.
 
Η Ειρήνη Κυρμιζάκη και η Όλγα Μουρουζίδου είναι έτοιμες να ταξιδέψουν στο σύμπαν στης «Anamnesis», με κινητήριο δύναμη την αντίληψη του Πλάτωνα :«το σώμα είναι ο ναός της ψυχής» και σε συνδυασμό με την πλατωνική έννοια τηςΑνάμνησης, σύμφωνα με την οποία κάθε γνώση έρχεταιαπότις Ιδέες που βρίσκονται σε έναν υπερουράνιο τόπο, οι οποίες στον γήινο κόσμο αποτυπώνονται μέσω της «ενθύμησης» και απεικονίζονται σε αρχετυπικές κινήσεις, ήχους και λέξεις.
 
Οι δύο χορεύτριες μίλησαν στο texnes-plus για τους ρόλους που καλούνται να ερμηνεύσουν μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Δήλου, σε μια παράσταση που η σύλληψή της συνδυάζει ταυτόχρονα: έρευνα, Ιστορία, χορό, θέατρο και μουσική.
Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη και η εμπειρία αναμένεται μοναδική, τουλάχιστον έτσι υποστηρίζουν οι τυχεροί θεατές, που την απόλαυσαν την περσινή δουλειά της χορογράφου. 
 
 
 
ANAMNESIS Dream Sleep Performance Delos
 
 
Τι σας κέρδισε σε αυτό το καλλιτεχνικό εγχείρημα της Αποστολίας Παπαδαμάκη;
 
Ειρήνη Κυρμιζάκη: Τα τελευταία χρόνια μπορώ να δηλώσω περήφανα συνεργάτης της Αποστολiας Παπαδαμάκη. Η αισθητική της, η τόλμη της και η έλξη της για το "μη συμβατικό" δε μπορεί να με αφήσει αμέτοχη. Ο τρόπος με τον οποίο δουλεύουμε είναι τόσο άμεσος και διαισθητικός, ώστε να έχουμε φυσικές αντιδράσεις κατά τη διαδικασία. Σαν ένα παιδί που θα πάρει την καρέκλα όχι για να καθίσει, αλλά για να ανακαλύψει και άλλους τρόπους λειτουργικότητά της. Έχει μια αθωότητα και ένα μυστήριο για εξερεύνηση που θα ήταν παράλογο ως καλλιτέχνης να αρνηθώ όλα αυτά που η συγκεκριμένη πρόσκληση-πρόκληση μπορεί να μου προσφέρει.
 
 Ολγα Μουρουζίδου: Η Αποστολια Παπαδαμάκη έχει έναν μαγικό τρόπο να δουλεύει, μέσω της έρευνας και της προσωπικής μεταμόρφωσης του καθένα .Αυτό που συμβαίνει στις πρόβες  είναι κάθε φορά μοναδικό και ανεπανάληπτο το οποίο μας πάει όλο και ποιο κοντά και μας συνδέει όλο και ποιο πολύ  με την παράσταση με τον τόπο που γίνεται αλλά και μεταξύ μας . Υπάρχει τεράστια αποδοχή και αγάπη. Η προετοιμασία της παράστασης μοιάζει σαν μια αναζήτηση προς την καλύτερη πλευρά του εαυτού μας χωρίς καμία πίεση και προσδοκία και με αυτόν τον τρόπο  έχουμε απίστευτα αποτελέσματα!
 
Anamnesis 8 e1561640833244
 
Ποιο ρόλο ενσαρκώνετε και τι θέλετε να αποτυπώσετε μέσα από την ερμηνεία σας;
 
Ε.Κ: Σε αυτή την παρουσίαση ως ερμηνεύτρια καλούμαι να ενσαρκώσω τη Λητώ. Την ερωμένη του Δια, τη μητέρα του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος, την αντίζηλο της Ήρας.Την επίλεκτη, την ξεχωριστή, την κυνηγημένη, την εξόριστη, τη "μητέρα", τη δημιουργία, την ευθύνη, την προστασία. Καλούμαι να βρω όλα αυτά τα στοιχεία μέσα μου (εχθρικά και μη), να τα βγάλω στο φως και να τα ενώσω.
 
Ο.Μ: Ενσαρκώνω τον ρόλο της θεάς Αρτέμης, τη Βασίλισσα των βουνών και τον δασών, θέα του κυνηγιού, προστάτιδα των μικρών παιδιών και ζώων. Στην Άρτεμις βρίσκω πτυχές του εαυτού μου και αυτό με βοηθάει να δουλέψω ακόμα ποιο εσωτερικά την ερμηνεία μου όπως και να αφυπνίσω άλλες πτυχές μέσα μου και να ολοκληρώσω όσο καλύτερα μπορώ κινησιολογικά, συναισθηματικά και βιωματικά την ερμηνεία μου.
 
ANAMNESIS 6
 
Τι συμβολίζει  για εσάς τοσο η περυσινή παράσταση στο Ναό του Επικούριου όσο και η φετινή στη Δήλο;
 
 Ε.Κ: Η Αποστολια μου έχει αναθέσει μια αποστολή. Μου ταίριαξε αυθόρμητα από την αρχή αυτό το λογοπαίγνιο. Όλο αυτό το εγχείρημα το έχω λάβει ως μια "αποστολή"... Δεν έχει να κάνει μόνο με εμένα αλλά με το σύνολο. Όταν μιλάμε για τέτοιους ιερούς χώρους, όπως η Δήλος, μεγαλώνουν τα μεγέθη, μεγαλώνει και η ευθύνη, ο σεβασμός και το δέος.
 
 Ο.Μ: Η περσινή  παράσταση στον Επικούρειο Απόλλωνα ήταν μια δυνατή εμπειρία «Από το σκοτάδι στο φως», Είναι ευλογία να έχεις την δυνατότητα να  χορεύεις σε τόσο ιερούς τόπους και να μπορείς να προσκαλείς και άλλους ανθρώπους να βιώσουν αυτήν την ένωση με το παρελθόν και το παρόν. Ανυπομονώ για την φετινή μας παράσταση στη Δήλο  που είναι ένας μεγάλος φυσικός νησιωτικός αρχαιολογικός χορός, θα αφεθούμε στην  ενέργεια του νησιού στην ιστορία του, στην δόνηση του που θα ξυπνήσει μέσα μας  αναμνήσεις και εμείς θα δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό.
Apostolia1 
 
Τι σημαίνει για εσάς χορός;
 
Σ.Κ: Χορός για μένα είναι εκτόνωση, είναι κάθαρση. Η έκφραση μου, ο δυνατός μου λόγος. Το πέρασμα μέσα από τα σκοτάδια μου. Το σώμα μου, ο διαμεσολαβητής ανάμεσα στο "μέσα μου " και τον έξω κόσμο, το "άλογό μου" που λέει και ο Καζαντζάκης στην Ασκητική..."το σκληραγωγώ και το σπλαχνιζουμαι...άλλο άλογο δεν έχω."
 
 Ο.Μ: Ο χορός για μένα είναι η θεραπεία της ψυχής μου , ο τρόπος να μεταφράζω τα συναισθήματα  μου και να γεμίζω με φως .Η κίνηση είναι ζωή , όσο ποιο πολύ χορεύεις τόσο ποιο πολύ ζεις . 
 
 
 Anamnesis -The Dream and Sleep Performance series
 
 Παράσταση Χορού, Μουσικής και Ονείρων
 
                  Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 
 
                  Πανσέληνος 18:00-23:30
 
                               Δ η λ ο ς
 
    Σύλληψη, Χορογραφία και Σκηνοθεσία
 
                    Αποστολία Παπαδαμάκη
 

Η παράσταση έχει ελεύθερη είσοδο με ονομαστική κράτηση θέσης. Οι θεατές είναι απαραίτητο να εξασφαλίσουν τη μεταφορά τους προς και από την Δήλο ονομαστικά.

Η διαδικασία είναι απλή και γίνεται ακολουθώντας τις οδηγίες που βρίσκονται στην ιστοσελίδα:

http://apostoliapapadamaki.com/the-dream-and-sleep-performance-series-anamnesis

 

 

Σύλληψη, Χορογραφία και Σκηνοθεσία: Αποστολία Παπαδαμάκη
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Τρύφων Κουτσουρέλης
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Βοηθός Χορογράφου / Σκηνοθέτη: Θανάσης Τζαβάρας
Ερμηνευτές: Πολυάνα Δημητροπούλου, Πλωτίνος Ηλιάδης, Απόστολος Κουσίνας, Ειρήνη Κυρμιζάκη, Μπίλιω Μαρνέλη, Όλγα Μουρουζίδου, Αποστολία Παπαδαμάκη, Μαρία Παπαγεωργίου, Αντώνης Στρούζας,
Max Friedstein, Θοδωρής Χιώτης
Έρευνα κειμένων: Μαρία Σινούρη
Συντονισμός Παραγωγής: Ιωάννα Σακκέτα
Graphic/Visual designer, φωτογραφίες: Αρείων Στεφανίδης
Ειδικοί συνεργάτες:
Stacey Harris Papaioannou, Δέσποινα Οικονομοπούλου, Μένια Κιοσσέ
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Ξένια Στούκα

Τι θα πρέπει να γνωρίζουν οι θεατές πρίν δηλώσουν συμμετοχή:

Θα πρέπει να βρίσκεστε στο παλιό λιμάνι της Μυκόνου το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου στις 17:00 στο περίπτερο της DelosTours για να πάρετε το ονομαστικό σας εισιτήριο. Το πλοίο που θα κάνει το έκτακτο δρομολόγιο για την παράσταση αναχωρεί στις 17.30. Κόστος ακτοπλοϊκού εισιτηρίου: 20€ με επιστροφή. Το πλοίο αναχωρεί από την Δήλο για την Μύκονο στις 12 τα μεσάνυχτα. Η διάρκεια του ταξιδιού είναι 30’.

Να φοράτε άνετα ρούχα και παπούτσια, η παράσταση είναι περιπατητική και οι δράσεις της απλώνονται σε μεγάλο μέρος του αρχαιολογικού χώρου.

Φροντίστε να είστε ντυμένοι ανάλογα με τι καιρικές συνθήκες που θα επικρατούν εκείνη τη μέρα. Να έχετε μαζί σας επιπλέον ένα φακό, νερό και ένα ύφασμα για να καθίσετε ή να ξαπλώσετε στο τελευταίο μέρος της παράστασης. Παρακαλούμε να αποφύγετε τα πλαστικά μπουκάλια και οτιδήποτε άλλο μπορεί να ρυπάνει το περιβάλλον της Δήλου.

Προαιρετικά, μπορείτε να φέρετε καταγεγραμμενο ένα όνειρο σας. Καλό θα είναι να μην υπερβαίνει τη μισή σελίδα και να ειναι τυπωμενο με μεγάλη και ευκρινή γραμματοσειρά.

 
 

theatroathinon

kopse kopse

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Για πρώτη φορά  ανεβαίνει στη σκηνή, του θεάτρου ΜΠΙΠ, στην Κυψέλη, το αφηγηματικό κείμενο του Θανάση Τριαρίδη «Το κόψε-κόψε» ή «Όταν οι γκοτζίλες εξανθρωπίζονται». Για 7 μοναδικές παραστάσεις, κάθε Κυριακή στις 19:00. 

Προσφορά προπώλησης:
8 ευρώ μέσω της σελίδας στο facebook


Πληροφορίες:
6988010741(10:00 - 14:00 )
2130344074 (Μετά τις 17:00 )

Απαραίτητη η κράτηση λόγω
περιορισμένου αριθμού θέσεων

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Banners 728mm x 90mm

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία