Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Η Κάρμεν Ρουγγέρη μας συστήνει στο θέατρο Κιβωτός, τον πατέρα του βαλς, τον Γιόχαν Στράους. Η υπέροχη μουσική του αυστριακού συνθέτη ντύνει τα έξι παραμύθια και ταξιδεύει το κοινό στους χορούς των παλατιών.

Οι αξίες που μεταφέρουν τα λαϊκά παραμύθια είναι αδιαμφισβήτητες και δεν χρειάζονται ανάλυση. Η επιλογή των παραμυθιών είναι εξαιρετική. Πολύ γνωστά παραμύθια και άλλα λιγότερο γνωστά, κατανοητά και με χιούμορ, κερδίζουν τα παιδιά και τα καθηλώνουν για δυο ώρες.

Όλη η ομάδα των ηθοποιών συνεργάζεται αρμονικά και ανταποκρίνονται τόσο στο ρόλο του ηθοποιού όσο και σε αυτό του τραγουδιστή αφού το έργο βασίζεται στη μουσική. Ξεχωρίζει με την φωνή της η Άντα Αθανασοπούλου η οποία έχει και εξαιρετική χημεία με τους μικρούς θεατές.

Στα πολύ θετικά της παράστασης τα υπέροχα κουστούμια της Χριστίνας Κουλουμπή. Ειδικά οι ευφάνταστες περούκες και τα καπέλα κερδίζουν τις εντυπώσεις.

Παραμύθια, παιδιά και παιχνίδι είναι μια τριάδα αδιάσπαστη. Πριν παρασυρθείτε από τη μουσική του Στράους και αφού δείτε έξι υπέροχα λαϊκά παραμύθια προτείνουμε παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

 1 ΤΟ ΒΑΛΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: «Ο Ρένος και η μουσική»: Μια σειρά μουσικών βιβλίων από τις εκδόσεις Πατάκη. Μπορεί να μην υπάρχει ο Ρένος και ο Στράους αλλά μέσα από τη σειρά αυτή μπορούν τα παιδιά να γνωρίσουν σπουδαίους συνθέτες όπως ο Μότσαρτ και ο Βιβάλντι. Το βιβλίο «Το βαλς με τα παραμύθια» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάρμινα αν θέλετε να το διαβάσετε πριν ή μετά την παράσταση και συνοδεύεται από cdγια να γνωρίσετε τον Στράους καλύτερα.

o renos kai i tzaz moysiko biblio 9789601671024 200 1219381

  • Κουίζ παραμυθιών: Για να μην πάτε απροετοίμαστοι στην παράσταση κάντε πρώτα ένα κουίζ παραμυθιών για να δείτε πόσα παραμύθια γνωρίζετε. Πάρτε εσείς το ρόλο των ηρώων/ -ίδων και φτιάξτε μικρές προτάσεις (εύκολες ή δύσκολες ανάλογα με την ηλικία και τις γνώσεις των παιδιών) και ξεκινήστε το τηλεπαιχνίδι. Μπορείτε να παίξετε το παιχνίδι στο δρόμο για το θέατρο. Από ποια παραμύθια ξεπήδησαν αυτοί οι ήρωες; «Είμαι μικρή σε ηλικία, κάπως ανυπάκουη και μου αρέσει να φοράω συνέχεια το ίδιο παλτό». «Είμαι γλιτσερός, ζω σε βάλτο αλλά φοράω κορώνα». «Ο μπαμπάς αν και βασιλιάς γκρινιάζει συνέχεια που χαλάνε τόσο εύκολα τα παπούτσια μας». Απαντήσεις δε θα δώσω, πρέπει να μελετήσετε αν δεν βρήκατε τις λύσεις.

ΜΕΤΑ…

  • Αυτοσχεδιασμός: (Για μεγαλύτερες ομαδες/ εκπαιδευτικούς). «Παραμύθι σε ένα λεπτό». Στην παράσταση βλέπουμε έξι παραμύθια τα οποία είναι δοσμένα με σύντομο τρόπο χωρίς ωστόσο να χάνεται κάτι από την ουσία τους. Στο παιχνίδι «Παραμύθι σε ένα λεπτό» τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες και πρέπει να παρουσιάσουν στους υπόλοιπους ένα γνωστό παραμύθι σε ένα μόνο λεπτό. Με αφηγητή ή χωρίς, με αφαίρεση δευτερευόντων ρόλων, μιλώντας γρήγορα και «τρέχοντας» πολλοί προλαβαίνουν! Ακόμα όμως κι αν δεν τα καταφέρουν κι ο εμψυχωτής ανακοινώσει τη λήξη του ενός λεπτού σίγουρα είναι διασκεδαστικό.
  • Κατασκευή: Αφού δείτε και θαυμάσετε τα μαγευτικά κουστούμια και τις περούκες της παράστασης μπορείτε να σχεδιάσετε στο σπίτι τις δικές προτάσεις για το αγαπημένο σας παραμύθι. Πάρτε χαρτί του μέτρου, αλουμινόχαρτο, εφημερίδες, βαμβάκι και ό,τι άλλο έχετε και ξεκινήστε δουλειά. Τα δικά μας κουστούμια ήταν αυτά και έγιναν για μια μελλοντική παράσταση της Χιονάτης.

 

 

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Στράους. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Κάρμεν που ένωσε τις ιστορίες τους κι έντυσε τα παραμύθια με κλασική μουσική. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…

 

Παίζουν και τραγουδούν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά):

Άντα Αθανασοπούλου, Αθηνά Δημητρακοπούλου, Ιουστίνα Μάτσιασεκ, Λάμπρος Παπαγεωργίου, Αντώνης Παπαδάκης, Νικόλας Παπακωνσταντίνου, Ορφέας Τσαρέκας

Η μαγεία στην παράσταση αυτή ξεκινά από την είσοδο στο θέατρο. Δηλαδή όχι στο θέατρο, στο βαγόνι! Και μόνο ο χώρος εξάπτει την φαντασία των παιδιών, μιλάνε για ταξίδια και τρένα και αναρωτιούνται αν το τρένο είναι αληθινό (εννοώντας αν μπορεί να ταξιδέψει). Η ομάδα Κοπέρνικος έχει πια καθιερωθεί στη συνείδηση των θεατών ως η ομάδα των επιτυχιών. Και η παράσταση «Δυο ξεροκέφαλες κουτάλες» απλώς το επιβεβαιώνει.

Οι ηθοποιοί άψογοι στους ρόλους τους, έχουν ήδη κερδίσει το κοινό τους, γονείς και παιδιά, πριν ακόμα ξεκινήσει η παράσταση. Με χιούμορ και κέφι, γεμάτοι ενέργεια, καλοσωρίζουν τους επισκέπτες, κάνουν αστεία και δημιουργούν μια ευχάριστη ατμόσφαιρα. Πολλά συγχαρητήρια και μπράβο στους Δημοσθένη Ξυλαρδιστό, Φοίβο Συμεωνίδη και Φίλιππο Τσαουσέλη που κατορθώνουν ακόμα και τις συστάσεις για ησυχία και τις κάνουν παιχνιδιάρικα.

Η σκηνοθεσία του Γκάυ Στεφάνου εναρμονίζεται με τον χώρο και αισθάνεσαι ότι η παράσταση αυτή δε θα μπορούσε να είχε παιχτεί πουθενά αλλού εκτός από το Τρένο στο Ρουφ. Και η αίσθηση γίνεται πεποίθηση όταν το τρένο ξεκινά… Ετοιμαστείτε λοιπόν για το πιο τρελό, ξεκαρδιστικό και αναπάντεχο ταξίδι. Ένα ταξίδι που μας μαθαίνει ότι όσο μεγάλοι κι αν είμαστε, δεν τα ξέρουμε όλα. Ότι πρέπει να ακούμε, κι ότι η συνεργασία έχει πάντοτε καλύτερα αποτελέσματα. Κι αυτό το αποδεικνύει περίτρανα η ομάδα Κοπέρνικος.

Ο μικρός πρίγκηπας ζητά απεγνωσμένα λίγο χρόνο για παιχνίδι, αλλά ο βασιλιάς πατέρας του επιμένει ότι το κρυφτό είναι χάσιμο χρόνου. Εμείς όμως που γνωρίζουμε την αξία του παιχνιδιού σας παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: «Δυο ξεροκέφαλες κουτάλες». Το βιβλίο των Άγγελου Αγγέλου και Έμης Σίνη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος. Αν θέλετε να έχετε μια ιδέα πριν την παράσταση μπορείτε να το διαβάσετε. Το θέμα του γονέα- ενήλικα που προσπαθεί να εφοδιάσει το παιδί του με γνώσεις και δεξιότητες αλλά και το πώς έχουμε παραμερίσει την αξία της αλληλεπίδρασης με τους άλλους ανθρώπους, πραγματεύεται επίσης, με διαφορετικό τρόπο, η ταινία animation«Ο μικρός πρίγκηπας» (2015).

101479

  • Κατασκευάζουμε: Στην παράσταση που θα παρακολουθήσετε θα γίνει πολύ λόγος για φαγητά. Θα σας ανοίξει η όρεξη για την ακρίβεια. Τι θα λέγατε για λίγη μαγειρική με τα παιδιά πριν πάτε στο θέατρο; Δώστε τους την ευκαιρία να μυρίσουν μπαχαρικά, να γευτούν νέες γεύσεις, να ανακατέψουν και να νιώσουν την χαρά της δημιουργίας. Κι επειδή τα πάντα είναι παιχνίδι, μπορείτε να μεταρέψετε την ξύλινη κουτάλα σας σε μια ξεροκέφαλη κουτάλα- μάγειρα για να στολίσετε την κουζίνα. Πώς φαντάζονται μια ξεροκέφαλη κουτάλα; Κολλήστε μάτια, φτιάξτε της καπέλο και ποδιά και κρεμάστε την στον τοίχο για να θυμάστε την παράσταση.

 001

ΜΕΤΑ…

  • Άλλα λέω άλλα σκέφτομαι: Οι δυο μάγειρες ταξιδεύουν στην χώρα της σκέψης για να βρουν τι είναι τελικά αυτό που θέλει να φάει ο πρίγκηπας. Και οι θεατές διαπιστώνουμε ότι άλλα λένε κι άλλα σκέφτονται. Ένα πολύ αστείο παιχνίδι είναι σε ζευγάρια ένας να είναι ο «ηθοποιός» και ο άλλος η σκέψη του (που αποσιωπάται) και μιλά σιγά σιγά, αλλά να ακούγεται. Τι λέει φωναχτά και τι σκέφτεται πραγματικά ένα παιδί που γυρίζοντας σπίτι του θέλει οπωσδήποτε να παρακολουθήσει μια εκπομπή στην τηλεόραση, αλλά πέφτει πάνω σε απρόσμενη επίσκεψη συγγενών; Συνάντηση αρειανού με ένα γήινο. Συνομιλία και σκέψεις ενός παιδιού με τη γιαγιά του που τού έφερε για δώρο Χριστουγέννων ένα παλιομοδίτικο πουλόβερ.Θα ήταν αστείο να μη σταματά καθόλου η λεκτική παλίρροια, είτε είναι έκφραση της σκέψης, είτε της ομιλίας.
    • Παιχνίδι συνεργασίας…«Εμένα με νοιάζει» (Για μεγαλύτερες ομάδες- εμψυχωτές). Ο εμψυχωτής λέει μυστικά σε κάθε παιδί έναν αριθμό. Στη συνέχεια ξεκινά την αφήγηση μιας ιστορίας (στην περίπτωση αυτή η ιστορία σχετίζεται με την παράσταση), τα παιδιά παριστάνουν με κίνηση και χωρίς ήχο την ιστορία και κάθε φορά που αναφέρει έναν αριθμό το παιδί με το νούμερο αυτό κάνει πώς πέφτει κι οι άλλοι πρέπει να το προλάβουν και να το στηρίξουν. Π.χ: Μια φορά κι έναν καιρό συγκεντρώθηκαν σε μια χώρα πολλοί ξακουστοί μάγειρες για να λάβουν μέρος σε ένα διαγωνισμό. Πηγαίνοντας στην κουζίνα για να ξεκινήσουν το μαγείρεμα ο μάγειρας νούμερο 6 πάτησε μια μπανάνα που είχε πέσει κάτω και γλίστρησε. Στη συνέχεια ξεκίνησαν αν μαγειρεύουν. Τότε άρχισε να ακούγεται έντονος βήχας. Δεν ήξεραν βλέπετε ότι ο μάγειρας 13 είχε αλλεργία στο ροζ πιπέρι και τον πρόλαβαν στο τσακ πριν λιποθυμήσει… Τελικά στον διαγωνισμό κέρδισαν γιατί συνεργάστηκαν κι έτσι ο βασιλιάς οργάνωσε ένα γλέντι προς τιμήν τους. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να μην πέσει κανένα παιδί κάτω και να συνεργαστούν. Αν κάποιος πέσει μπορεί να μένει εκτός για ένα γύρο (είναι στο νοσοκομείο) και να επιστρέφει μετά.

Ο βασιλιάς κατεβαίνει τελικά από το βάθρο του, αναγνωρίζει ότι δεν ξέρει τα πάντα και καταλαβαίνει την αξία της συνεργασίας και του παιχνιδιού. Μάλιστα αποφασίζει να παίξει μαζί με το γιο του. Ας γίνει η παράσταση αυτή η αφορμή να ακούσουμε τα παιδιά και να παρασυρθούμε μαζί τους στα σημαντικά της ζωής.

           

Ό,τι και να σου πούνε

Δυο χέρια δεν αρκούνε,

Αυτιά χρειάζονται ανοιχτά ν’ ακούνε.

 

Ο μεγάλος ποιητής Σαίξπηρ μπορεί να έγραψε έργα για μεγάλους, αλλά οι αλήθειες τους απευθύνονται σε όλους. Κι έτσι εδώ έχουμε το αντίστροφο των παραμυθιών (επίσης φορείς πανανθρώπινων αληθειών και διαχρονικών αξιών), ένα έργο για μεγάλους που διασκευάζεται για παιδιά. Η δικαιοσύνη, η αποδοχή του διαφορετικού, η αγάπη και η δύναμή της, το χρήμα και η φιλία είναι μερικές από τις αξίες που πραγματεύεται η κωμωδία του μεγάλου δραματουργού.

Η διασκευή του έργου από την Ελένη Βλάχου, η οποία υπογράφει και τη σκηνοθεσία, κατορθώνει να μεταφέρει τα νοήματα του ποιητικού λόγου του Σαίξπηρ με απλό τρόπο στους μικρούς θεατές. Η φράση «Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός», ο μονόλογος του Σάιλοκ για την διαφορετικότητα και η σκηνή του δικαστηρίου αποδίδονται με απλό και κατανοητό τρόπο. Ιδιαίτερη μνεία και συγχαρητήρια στην επιλογή της να μην ακουστεί η καταγωγή του Σάιλοκ. Ακούγεται μονάχα ότι είναι «από αλλού, από μακριά» και με αυτόν τον τρόπο ο Σάιλοκ γίνεται η ενσάρκωση του ξένου και διαφορετικού που στο πρόσωπό του μπορούμε να δούμε όλους όσους περιθωριοποιούνται στο πέρασμα των εποχών και σήμερα.

Η ζωντανή μουσική του Ηλία Βαμβακούση και τα κουστούμια της Βασιλικής Σύρμα δίνουν ζωντάνια σε ένα κλασικό έργο διατηρώντας ταυτόχρονα τη μαγεία του παρελθόντος.

Πριν ξεκινήσει το έργο, οι ηθοποιοί βρίσκονται επί σκηνής σε ρόλο παιδιών που παίζουν. Τελικά αποφασίζουν να παίξουν ένα θεατρικό έργο, τον «Έμπορο της Βενετίας». Αφού παίζουν οι ηθοποιοί, ας παίξουμε κι εμείς! Παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: «Ο έμπορος της Βενετίας». Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος μια διασκευή (αφισοβιβλίο) για παιδιά από την Σοφία Ζαραμπούκα. Μπορούμε όμως να αφηγηθούμε κι εμείς στα παιδιά την ιστορία με απλά λόγια.
  • Ο Σαίξπηρ και η εποχή του: Με αφορμή τον Έμπορο της Βενετίας μπορείτε να μιλήσετε στα παιδιά για τον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα Σαίξπηρ, την εποχή του, τα έργα του και το γνωστό Globetheatre. Πληροφορίες, εκτός από αυτά που ήδη γνωρίζετε, θα βρείτε άφθονες στο διαδίκτυο. Έργα του όπως «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας», «Άμλετ», είναι έργα που έχουν επηρεάσει όχι μόνο την παγκόσμια λογοτεχνία και την θεατρική σκηνή αλλά έχουν εισχωρήσει στη γλώσσα και την καθημερινότητά μας με φράσεις, παρομοιώσεις, μεταφορές και γνωμικά. Από το BBCκυκλοφορούν 12 έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ σε κινούμενα σχέδια, ειδικά διασκευασμένα για παιδιά και μεταγλωττισμένα στα ελληνικά.

ΜΕΤΑ…

  • Διάδρομος της συνείδησης: (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Ο διάδρομος της συνείδησης είναι μια τεχνική του εκπαιδευτικού δραματος (dramaineducation) η οποία χρησιμοποιείται σε διλημματικές καταστάσεις, προκειμένουν να τονιστεί το δίλημμα του ήρωα και να φωτιστούν όλες οι οπτικές. Η σκηνή της δίκης του Σάιλοκ είναι η πιο δυνατή του έργου. Όταν ο Σάιλοκ τελικά «χάνει» τη δίκη ο δικαστής πρέπει να αποφασίσει αν θα του πάρουν όλη την περιουσία (αφού ήταν έτοιμος να σκοτώσει άνθρωπο) ή αν θα του χαρίσουν τη μισή περιουσία με τον όρο να απαρνηθεί κάθε στοιχείο της προσωπικής του ταυτότητας και να γίνει όμοιος με τους άλλους. Απόφαση δεν θα παρθεί επί σκηνής. Είναι ένα δίλημμα που επανέρχεται στο τέλος του έργου χωρίς να μάθουμε τι γίνεται τελικά. Ακούγονται πολλές γνώμες κι απόψεις. Ο εμψυχωτής θα μπορούσε να βάλει τα παιδιά σε δυο αντικρυστές σειρές κι ανάμεσά τους να περνά με αργά βήματα ο δικαστής (εμψυχωτής). Οι δυο σειρές λένε όσα σκέφτονται και στο τέλος μπορεί να αποφασίσουν τι θα κάνουνμε τον Σάιλοκ.
  • Ώρα να γράψουμε… Μια εξαιρετική ιδέα για παιχνίδι υπάρχει στο διαδίκτυο (http://paidiki-logotexnia.blogspot.com). Ο Σάιλοκ χάνει στο δικαστήριο, επειδή στη συμφωνία που υπέγραψε με τον Αντόνιο δεν είχε φροντίσει να καλύψει όλες τις λεπτομέρειες (έχει δικαίωμα να κόψει κρέας αλλά χωρίς να χυθεί αίμα). Με τα παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων, μπορούμε να συζητήσουμε για το πόσο σημαντικό είναι να προσέχουμε σε τι συμφωνούμε. Στη συνέχεια μπορούμε ανά ομάδες να επιχειρήσουμε να κατασκευάσουμε «πονηρά» συμβόλαια με τα οποία φαίνεται να δεσμευόμαστε σε κάτι, το οποίο όμως στην πράξη είναι αδύνατο να παραχωρήσουμε. π.χ. - στο διάλειμμα θα σας δώσουμε τη μπάλα μας! (όμως δεν διευκρινίσαμε σε ποιο διάλειμμα) - όποιος διαβάσει χωρίς ανάσα μια παράγραφο, είναι αρχηγός! (όμως χωρίς ανάσα δεν ακουγόμαστε)

            Αν έπρεπε να κρατήσω μια σκηνή από το έργο θα ήταν εκείνη του μονόλογου του Σάιλοκ που μιλά για την διαφορετικότητα. Για δυο λόγους. Πρώτον γιατί μέσα από αυτόν τον μονόλογο ο συγγραφέας μας δείχνει την οπτική γωνία του «κακού», φωτίζοντας τις πράξεις του και τις σκέψεις του πίσω από αυτές. Δεύτερον γιατί στη σημερινή πολυπολιτισμική κοινωνία (όπως η Βενετία του Σάιλοκ) ο μονόλογος αυτός μας φέρνει αντιμέτωπους με τα δικά μας πιστεύω, τα δικά μας λάθη και τι δικές μας ευθύνες απέναντι στον διαφορετικό συνάνθρωπο.

Από τη Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Η θεατρική ομάδα Μποέμ παρουσιάζει στο Θέατρο Σταθμός, το παραμύθι της Γεωργίας Παρασκευά ‘’Η επιστροφή των παραμυθιών’’ (εκδόσεις Δωδώνη). Οι ήρωες των παραμυθιών, τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, αλλά πολίτες της ίδια ‘’χώρας’’ ενώνονται μπροστά στον κίνδυνο της εξαφάνισής τους από την τεχνολογία. Ενωμένοι νικούν και τελικά καταφέρνουν να κάνουν την τεχνολογία σύμμαχό τους. Γιατί ο ‘’κακός’’ στα παραμύθια (εδώ η τεχνολογία) δεν είναι ποτέ ένας μονοδιάστατος ήρωας και πάντα είναι η κινητήριος δύναμη για να ενεργοποιήσει τον ήρωα.

Από την πενταμελή ομάδα των ηθοποιών ξεχωρίζω τον Πάνο Καλατζή για τις υποκριτικές του ικανότητες. Σε ρόλο κακού, αλλά και καλού κατορθώνει να μας πείσει και ταυτόχρονα μας κάνει να γελάσουμε πολύ.

Η σκηνοθεσία της Κατερίνας Πολυχρονοπούλου προσιτή στους νεαρούς θεατές. Προσωπικά μου φάνηκε κάπως ελλιπής η μουσική επένδυση και θα ήθελα μάλλον κάτι παραπάνω σε αυτό το κομμάτι της παράστασης.

Ευχάριστη έκπληξη η εμφάνιση των ηθοποιών μετά το τέλος της παράστασης για να μιλήσουν με τα παιδιά. Άμεσοι και με χιούμορ προσεγγίζουν τα παιδιά με αγάπη και είναι εκεί για να ακούσουν τα πάντα.

Η συγγραφέας Γεωργία Παρασκευά παίζει με τα παραμύθια και τελικά μας χαρίζει ένα καινούριο παραμύθι. Ας παίξουμε κι εμείς παιχνίδια ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Παραμύθια: Η παράσταση βασίζεται στα παραμύθια. Αν δεν έχετε διαβάσει ήδη αρκετά τουλάχιστον μην πάτε απροετοίμαστοι. Έγκυρες πηγές λένε ότι πρέπει να γνωρίζετε τα παραμύθια της Ωραίας Κοιμωμένης, της Αλίκης στην χώρα των θαυμάτων, του Πήτερ Παν κι αν έχετε χρόνο θυμηθείτε και το τζίνι του Αλλαντίν και τον Κακό Λύκο. Μια καλή ιδέα για να τεστάρετε τις γνώσεις σας είναι το γνωστο παιχνίδι brainbox που κυκλοφορεί σε έκδοση ‘’Μια φορά κι έναν καιρό’’. Κι αν ήδη ξέρετε πολλά παραμύθια μπορείτε να διαβάσετε μια διαφορετική εκδοχή τους. ‘’Τα παραμύθια ανάποδα’’ του Ρόαλν Νταλ (εκδ.Ποταμός) θα κινήσουν το ενδιαφέρον μεγαλύτερων παιδιών που θεωρούν τα παραμύθια ‘’παιδικό ανάγνωσμα’’

large 20150810105735 brainbox mia fora enan kairo

  • Παντομίμα: Αινίγματα με παραμύθια. Κάποιος κάνει μια χαρακτηριστική κίνηση/ σκηνή από ένα παραμύθι μόνο με κίνηση χωρίς λόγο και οι υπόλοιποι μαντεύουν για ποιο παραμύθι πρόκειται. Είναι επιτυχημένη η παντομίμα όταν το ‘’κοινό’’ βρει το παραμύθι. Π.χ. Η Κοκκινοσκουφίτσα κόβει λουλούδια, η Χιονάτη τρώει το δηλητηριασμένο μήλο και πεθαίνει, η Ωραία Κοιμωμένη τρυπιέται με το αδράχτι, ο Κοντορεβιθούλης ρίχνει ψίχουλα για να βρει το δρόμο.

ΜΕΤΑ…

  • Παραμυθοσαλάτα: Στο εμπόριο κυκλοφορούν διάφορα βιβλία παραμυθοσαλάτας. Η λογική τους είναι να ανακατέψουμε ήρωες, καταστάσεις και φινάλε και να προκύψουν έτσι διαφορετικά παραμύθια. Τι θα λέγατε να προσπαθήστε να φτιάξετε την δική σας παραμυθοσαλάτα; Ιδέες πολλές. Ένας ήρωας παραμυθιού βρίσκεται σε ένα άλλο παραμύθι κατά λάθος ή ως επισκέπτης, βλέπουμε τι γίνεται μετά το τέλος ενός παραμυθιού (πού πήγε η Σταχτοπούτα αφού παντρεύτηκε τον πρίγκηπα;), ένας δευτεροήρωας (τα αδέρφια του Κοντορεβιθούλη) αποκτούν ξαφνικά πρωταγωνιστικό ρόλο ή ακόμα και συνέντευξη με έναν ήρωα παραμυθιού.

(‘’Φτιάξε τη δική σου παραμυθοσαλάτα’’, εκδ. Άμμος. ‘’Παρα-μύθοι στο μίξερ’’, εκδ.Νίκας, ‘’Με ένα ΦΙ και ένα ΠΙ φτιάχνω παραμύθια’’, εκδ.Ελληνικά Γράμματα)

 

paramuthosalata

  • Για μεγαλύτερες ομάδες/ εμψυχωτές: ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ. Ο εμψυχωτής λέει στα παιδιά να φτιάξουν ένα παραμυθένιο δελτίο ειδήσεων που να έχει είτε όλους, είτε κάποιους από τους τομείς των δελτίων ειδήσεων (πολιτικά, ειδήσεις απ’ όλο τον κόσμο, κοσμικά, πολιτιστικά, καιρός, αθλητικά, χρηματιστήριο και γιατί όχι; Διαφημίσεις!). Μπορούννα χρησιμοποιήσουν παραμύθια (κλασικά και μη), μύθους και ό,τι άλλο φανταστούν. Στη συνέχεια θα παρουσιάσουν το δελτίο ειδήσεων. Ένας παίκτης θα είναι ο κύριος παρουσιαστής, ένας άλλος θα είναι ειδικός τον οποίο έφεραν στο δελτίο για να δώσει τη γνώμη του, και ένας τρίτος παίκτης είναι ο ρεπόρτερ στη σκηνή των γεγονότων. Ο ρεπόρτερ πρέπει να πάρει συνέντευξη από διάφορους μάρτυρες ή από χαρακτήρες που εμπλέκονται στην ιστορία, και όλοι αυτοί οι ρόλοι θα παίζονται από άλλα παιδιά της ομάδας. (Εάν έχουμε μικρή ομάδα ένας παίκτης μπορεί να έχει όλους τους ρόλους των συνεντευξιαζόμενων). Ίσως οι συνεντευξιαζόμενοι να είναι απλώς μάρτυρες που είδαν το γεγονός (όπως π.χ. η περίεργη γειτόνισσα της Κοκκινοσκουφίτσας), ή παλιοί φίλοι/ αγαπημένοι των κεντρικών χαρακτήρων ή οι δάσκαλοί τους στο δημοτικό σχολείο.Έτσι στα αθλητικά έχουμε το μύθο του Λαγού και της Χελώνας, στον καιρό τον μύθο του Ανέμου και του Ήλιου, στα πολιτικά την αντιδικία Σταχτοπούτας-μητριάς για την εξουσία και στα κοσμικά την ανακύρηξη της Χιονάτης ως ομορφότερης στον κόσμο.

            Ο 5,5 ετών γιος μου μερικές μέρες μετά την παράσταση ξύπνησε ένα πρωινό και μου αφηγήθηκε ένα τέλειο όνειρο (όπως είπε χαρακτηριστικά) που είδε. ‘’Όλοι οι ήρωες των παραμυθιών ήταν λέει μαμά μαζεμένοι σε ένα σταθμό τρένου’’. Εμπρός λοιπόν ας ανεβούμε στο τρένο των παραμυθιών κι ας έχουμε την τεχνολογία αρωγό. Κι όπως λέει και το τζίνι: ‘’Να θυμάστε ότι όλοι έχουμε ανάγκη από λίγο παραμύθι’’…

Θέατρο Σταθμός
(Βίκτωρος Ουγκώ 55, Αθήνα, στάση ΜΕΤΡΟ-Μεταξουργείο

Παραστάσεις: Κάθε Κυριακή στις 3.00μ.μ.

 

Από Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Όταν πάτε σπίτι όλοι
να προσέξετε
όλα γίνονται Μορμόλης
για να παίξετε.

mormolis texnesplus2

Ο Μορμόλης του Ράινερ Χάχφελντ ανέβηκε στο ‘’θέατρο Γκριπς’’ της πρώην Δυκής Γερμανίας το 1969. Ένα έργο που δείχνει μια στροφή στο παιδικό θέατρο δίνοντάς του κοινωνικές προεκτάσεις. Η Συντεχνία του Γέλιου από την άλλη πλευρά έχει ‘’προϊστορία’’ σε αυτό το είδος θεάτρου για παιδιά, όπου μέσα από το πρίσμα του γέλιου και μέσω νέων παιδαγωγικών προσεγγίσεων τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με σύγχρονες αλήθειες.

45 χρόνια μετά την πρώτη παράσταση του θιάσου της Ξένιας Καλογεροπούλου ο Μορμόλης επιστρέφει! Ήταν συγκινητικό ότι μπροστά μου καθόταν μια κυρία η οποία είχε δει την πρώτη παράσταση με τον γιο της και τώρα έφερνε τον εγγονό της…Γιατί ο Μορμόλης είναι πάντα επίκαιρος αφού τα παιδιά είναι πάντα παιδιά και οι μεγάλοι πάντα…μεγάλοι. Αν και υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης για τους μεγάλους, όπως το ζεύγος Χαζοπέτρου που στο τέλος δείχνουν να αντιλαμβάνονται πλήρως τους ‘’κανόνες του παιδικού παιχνιδιού’’.

Ο Μορμόλης είναι ουσιαστικά το παιχνίδι των παιδιών, η φαντασία τους, και η σκηνοθεσία οφείλει να γίνει με όρους θεατρικού παιχνιδιού και αποστασιοποίησης. Οι σκηνοθέτες Γιώργος Παλούμπης και Βασίλης Κουκαλάνι πέτυχαν με την σκηνοθεσία τους να διατηρήσουν τη λεπτή ισορροπία μεταξύ παράδοσης (μιλάμε για ένα έργο μισού αιώνα) και σύγχρονης οπτικής.

Σε αυτό βοήθησαν πάρα πολύ θεωρώ τα σκηνικά και τα κουστούμια των Αλεξάνδρα Σιάφκου και Αριστοτέλη Καρανάνου, τα οποία παραπέμπουν στη δεκαετία του 1970 και ταυτόχρονα θυμίζουν παιδικό παιχνίδι όπου όλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και να μεταμορφωθούν.

Τα τραγούδια του Γιάννη Σπανού δεν χρειάζονται καμία ιδιαίτερη μνεία από εμένα. Το ‘’Μπράβο’’ του και η ανταμοιβή του είναι οι χιλιάδες παιδικές φωνές που έχουν τραγουδήσει τον Μορμόλη όλα αυτά τα χρόνια.

Η ομάδα των ηθοποιών με τα απολύτως απαραίτητα σκηνικά και κουστούμια, χωρίς υπερβολές και με πολλή φαντασία κατορθώνει να μας μεταφέρει από την αρχική ρομαντική ατμόσφαιρα του παραμυθιού στο σύγχρονο παιδικό κόσμο. Όμορφες ερμηνείες, αρμονική συνεργασία και ευχάριστο κλίμα που παρασύρει τους θεατές στα μυστικά της παιδικής ηλικίας.Βασιλική Διαλυνά, Βάσια Λακουμέντα, Φώτης Λαζάρου, Θέμος Σκανδάμης, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος και Αντώνης Χρήστου δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό επί σκηνής!

Ο Μορμόλης δεν είναι παρά η φαντασία των παιδιών. Είναι ό, τι αυτά θέλουν να είναι. Αρχικά ένα κουτί και μετά ένα μπουρί σόμπας. Ο Μορμόλης είναι το παιχνίδι αυτοπροσώπως. Παιχνίδι ο Μορμόλης, παιχνίδια και εμείς για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Ακούμε: Αυτήν την φορά θα πρωτοτυπήσουμε. Η πρώτη δραστηριότητα δεν είναι για τα παιδιά, αλλά για τους γονείς. Παιδιά από τον παιδικό σταθμό ακόμα, το νηπιαγωγείο και το δημοτικό ξέρουν τον Μορμολη απέξω, γι’ αυτό προσοχή: Για να μην πάτε απροετοίμαστοι στην παράσταση ξανακούστε το cdτου Γιάννη Σπανού με τα τραγούδια του Μορμόλη.

mormolis 1

  • Ζωγραφική: Είτε ξέρετε την ιστορία του Μορμόλη, είτε όχι, μπορείτε πριν την παράσταση να προσπαθήσετε να τον φανταστείτε. Πώς είναι αυτός ο Μορμόλης που τόσο ανακατεύει τις ζωές των μεγάλων; Πώς φαντάζονται τα παιδιά σας αυτό το πλάσμα με το περίεργο όνομα; Ζωγραφίστε τον και αν νιώθει μόνος του ίσως να μπορούσατε να του φτιάξετε κι άλλον έναν Μορμόλη για παρέα. Άλλωστε και στο τέλος του έργου ο Μπουρίνιας θα μας χαρίσει και δυο και τρεις και τέσσερις Μορμόληδες!

 mormolis fot

ΜΕΤΑ…

  • Για μεγαλύτερες ομάδες/ εμψυχωτές: Στον Μορμόλη όλες οι παρεξηγήσεις συμβαίνουν γιατί οι μεγάλοι αδυνατούν να συλλάβουν ότι ο Μορμόλης είναι ένα κουτί. Για να μην γίνετε λοιπόν κι εσείς σαν τον κύριο και την κυρία Χαζοπέτρου σας προτείνουμε ένα παιχνίδι όπου όλα είναι άλλο από αυτό που φαίνονται να είναι… ΜΕ ΑΛΛΗ ΧΡΗΣΗ. Ο εμψυχωτής φέρνει μερικά αντικείμενα, π.χ. μια ομπρέλα, ένα παπούτσι, ένα ύφασμα κ.τ.λ. Ζητάει από τα μέλη της ομάδας να δείξουν διάφορες χρήσεις του αντικειμένου μεταμορφώνοντάς το σε κάτι άλλο από αυτό που είναι. Μπορούν επίσης να προσθέσουν μια μικρή φράση για να κάνουν πιο φανερή τη νέα χρήση, π.χ. μια προτεταμένη ομπρέλα δεν είναι απαραίτητα ένα ξίφος, αλλά γίνεται συνοδευόμενη από το ‘’Κύριε, είστε έτοιμος να υπερασπιστείτε την τιμή σας;’’. Με τον ίδιο τρόπο οι ομάδες θα πρέπει μετά να κάνουν ένα σύντομο αυτοσχεδιασμό χρησιμοποιώντας όλα τα αντικείμενα που έχει φέρει ο εμψυχωτής. Για κάτι πιο ανταγωνιστικό θα μπορούσε ένα παιδί να είναι ο κριτής (ή και ο εμψυχωτής για μικρότερα παιδιά). Οι υπόλοιποι παίκτες χωρίζονται σε δυο ομάδες, την ομάδα Α και την ομάδα Β. Οι δυο ομάδες κάθονται αντικριστά και έχουν την πλάτη τους γυρισμένη στον κριτή. Ο κριτής τοποθετεί ένα αντικείμενο καθημερινής χρήσης στη μέση. Όταν χτυπήσει τα χέρια του οι δυο ομάδες γυρνάνε και βλέπουν το αντικείμενο. Όταν το δουν ένας παίκτης από την ομάδα Α παίρνει το αντικείμενο και το χρησιμοποιεί με ένα ασυνήθιστο τρόπο. Για παράδειγμα, εάν είναι ένα κουτάλι, το χρησιμοποιεί σαν κιθάρα. Ο κριτής προσπαθεί να μαντέψει ως τι χρησιμοποιεί το αντικείμενο. Όταν ο κριτής το βρει, τότε ένας παίκτης από την ομάδα Β έρχεται και χρησιμοποιεί με ένα διαφορετικό τρόπο το αντικείμενο, π.χ. σαν οδοντόβουρτσα. Όταν ο κριτής μαντέψει σωστά ο παίκτης γυρίζει πίσω στην ομάδα του κι έρχεται ένας άλλος παίκτης πάλι από την ομάδα Α. Το παιχνίδι συνεχίζεται με το ίδιο αντικείμενο έως ότου κάποια ομάδα να μην μπορεί να βρει μια άλλη χρήση για το αντικείμενο. Τότε ανακηρύσσεται νικήτρια η άλλη ομάδα. Το παιχνίδι συνεχίζεται με τρία διαφορετικά αντικείμενα. Οι ομάδες πρέπει να προσπαθούν να χρησιμοποιούν όσο καλύτερα γίνεται το αντικείμενο ώστε ο κριτής να μαντεύει σωστά. Αν ο κριτής δεν μπορεί να μαντέψει τότε σημαίνει ότι η ομάδα έχασε.

theatriko paixnidi

  • Παιχνίδι φαντασίας: Γυρνώνας στο σπίτι βρείτε τον δικό σας Μορμόλη. Τι θα μπορούσε να γίνει Μορμόλης αυτό το Σαββατιάτικο απόγευμα και τι θα σας έλεγε; Είναι σίγουρο πώς ό,τι σας πει ο Μορμόλης είναι πολύ σημαντικό, γιατί στην ουσία είναι αυτό που σας λέει το παιδί σας. Γι’ αυτό να τον ακούτε τον Μορμόλη!

            Το τραγούδι που δέχτηκε το πιο ηχηρό χειροκρότημα ήταν το ‘’Με πιάνει το παράπονο και κλαίω’’. Ίσως γιατί ακόμα κι εμείς οι παρεξηγημένοι μεγάλοι αντιλαμβανόμαστε ότι λέμε περισσότερα ‘’ΜΗ’’ από όσα θα θέλαμε κι επιβάλλουμε περισσότερα ‘’ΠΡΕΠΕΙ’’ από όσα πραγματικά πιστεύουμε. Είναι σίγουρο ότι αγαπάμε τα παιδιά μας και τα ακούμε, απλώς ίσως μερικές φορές η βιασύνη της καθημερινότητας δε μας αφήνει να κάνουμε όσα θα θέλαμε και πέφτουμε στην παγίδα της ευκολίας των ‘’πρέπει και μη’’. Τι θα γινόταν όμως αν αφήναμε για λίγο τον Μορμόλη να μπει στην ζωή μας, να την ανακατέψει και να την πασπαλίσει με λίγη ζαβολιά και πολύ διασκέδαση; Και τότε όλοι οι φράχτες, μεταφορικοί και κυριολεκτικοί θα καταρρεύσουν!

Με πιάνει το παράπονο και λέω
δε θα ‘ρθει κάποτε η στιγμή
να ρίξουν τα παιδιά τους φράχτες
κάτω να μπουν και να χαρούν τη γη

 

 Διαβάστε επίσης:

 

Γιώργος Παλούμπης:«Δεν Αντέχω Τους Εγωκεντρισμούς Που Εμφανίζονται Με Τη Μορφή Μιας Δήθεν Ανασφάλειας Και Έχουν Ως Στόχο Να Τραβήξουν Την Προσοχή»

Είσαι τα δέντρα που σκαρφάλωσες, είσαι οι θάλασσες που πέρασες,

Είσαι οι δρόμοι που περπάτησες, είσαι εκείνα που ονειρεύτηκες.

Πάντα η καρδιά θα χτυπά, θα ‘σαι εκείνος που κρύβεις

Κάπου εκεί βαθιά…

Χριστούγεννα χωρίς ‘’Χριστουγεννιάτικη ιστορία’’ και Σκρουτζ είναι σαν Χριστούγεννα χωρίς…αγάπη! Αυτός είναι ο ένας λόγος που πρέπει να παρακολουθήσετε την παράσταση του Εθνικού θεάτρου. Ο δεύτερος λόγος είναι η όμορφη σκηνοθεσία, συνδυασμένη με υποκριτικό ταλέντο, εξαιρετικούς φωτισμούς και αστραφτερά κουστούμια.

Η ιστορία του Εμπενέζερ Σκρουτζ, του πασίγνωστου τσιγκούνη που απεχθάνεται τα Χριστούγεννα, έρχεται για να μιλήσει στις καρδιές όλης της οικογένειας. Μας μιλά για την αγάπη στον συνάνθρωπο αλλά και για την πορεία μας ως άνθρωποι. Που έχουμε φτάσει; Γιατί είμαστε αυτό που είμαστε; Μπορούμε να αλλάξουμε αν θέλουμε και πώς τελικά φτάνουμε να θέλουμε να αλλάξουμε; Ο Γιάννης Μόσχος επιτυγχάνει με την διασκευή και την σκηνοθεσία του να μας παρουσιάσει ένα έργο για όλη την οικογένεια. Ο καθένας θα πάρει αυτό που χρειάζεται και αυτό που μπορεί να αντιληφθεί, αλλά όλη η οικογένεια θα φύγει σίγουρα μαγεμένη από την Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα.

Το σκηνικό της Τίνας Τζόκα, λειτουργικό και μαγικό, παραπέμπει σε Χριστούγεννα μιας άλλης εποχής της Αγγλίας. Η περιστρεφόμενη σκηνή μου θύμισε τον ‘’κύκλο’’ που κάνει η ζωή μας πολλές φορές, κι ακόμα κι αν δεν ηταν αυτή η πρόθεση της σκηνογράφου, θεωρώ ότι ένα σκηνικό που ‘’μιλάει’’ στην καρδιά του θεατή είναι ένα επιτυχημένο σκηνικό. Όσον αφορά τα κουστούμια, θα μιλήσω ως μαμά που εντυπωσιάστηκε από το γεγονός ότι τα παιδιά δεν φοβήθηκαν τα φαντάσματα. Αν και υπήρχε η ανησυχία από μέρους των παιδιών μου για τα ‘’φαντάσματα’’ τελικά μέσα από τα εντυπωσιακά αλλά ανθρώπινα κουστούμια τους, εστιάσαμε στον ρόλο τους και όχι στην όψη τους κι αυτό θεωρώ ότι ήταν ένα μεγάλο στοίχημα που κερδήθηκε.

Μιλώντας για φαντάσματα να υπογραμμίσω ότι ήταν εξαιρετικό το σκηνοθετικκό εύρημα του τρίτου φαντάσματος. Δεν ξέρω αν τελικά οι άνθρωποι αλλάζουν. Αν όμως αυτό μπορεί να συμβεί, είμαι πεπεισμένη ότι θα συμβεί από αγάπη κι όχι από φόβο. Κι ίσως τελικά οι μεγάλες αλλαγές στην ζωή μας να οφείλονται σε κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο. Θεωρώ πιο πιθανό ο Σκρουτζ να άλλαξε επειδή θυμήθηκε πώς ήταν να αγαπά κάποιον παρά επειδή τρόμαξε από ένα απόκοσμο πλάσμα.

Όλη η ομάδα των ηθοποιών είναι άψογη και άριστα συγχρονισμένη.Θα ξεχώριζα τον Χρήστο Στέργιογλου (Μπομπ Μάρλευ), τον Αλέξανδρο Μυλωνά (Σκρουτζ), τον Λαέρτη Μαλκότση (αφηγητής) και τον Παναγιώτη Παναγόπουλο (φάντασμα τωρινών Χριστουγέννων).

Θα ήταν παράλειψη σε ένα μιούζικαλ να μην αναφερθώ στην πρωτότυπη μουσική του Θοδωρή Οικονόμου και στους υπέροχους στίχους του Σταύρου Σταύρου. Τέλος, οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου πρόσθεσαν ένα λιθαράκι ακόμα στη μαγευτική ατμόσφαιρα του έργου, ειδικά στην εμφάνιση του φαντάσματος των φετινών Χριστουγέννων.

Και για να κρατήσει η μαγεία των Χριστουγέννων πιο πολύ προτείνουμε παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: ‘’Χριστουγεννιάτικη Ιστορία’’ του Ντίκενς στην αυθεντική της μορφή, σε διασκευή, κόμικ, ή ό,τι άλλο θέλετε. Μην αφήνετε τα χριστουγεννιάτικα βράδια σας χωρίς την μαγεία του Εμπενέζερ Σκρουτζ!

978 618 03 0668 2 1

  • Φανταζόμαστε: Ο Σκρουτζ είναι ένας άνθρωπος που κατά βάση τσιγκουνεύεται τα συναισθήματά του. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Τα παιδιά έχουν το χάρισμα της ενσυναίσθησης και της αλληλεγγύης. Μπορείτε λοιπόν να σκεφτείτε και να γράψετε μια μικρή ιστοριούλα από το παρελθόν του Σκρουτζ. Κάτι που δεν υπάρχει στο έργο. Πώς ήταν ο Σκρουτζ παιδί, τι του είχε συμβεί κι έγινε έτσι μετά; Ένας μικρός Ντίκενς ίσως να βρίσκεται κάπου ανάμεσά μας.

ΜΕΤΑ…

  • Για μεγαλύτερες ομάδες- εκπαιδευτικούς.: Μετά ην επίσκεψη του τρίτου φαντάσματος ο Σκρουτζ, κατά κόσμον Αλέξανδρος Μυλωνάς, τρέχει να ‘’προλάβει’’ τα Χριστούγεννα. Δεν είναι πια ο ηλικιωμένος Εμπενέζερ Σκρουτζ, είναι ένας άνθρωπος ελεύθερος από έννοιες, γεμάτος αγάπη. Ο εμψυχωτής χωρίζει τον χώρο σε τέσσερα τεταρτημόρια και ορίζει πώς περπατάμε σε καθένα από αυτά. Στο 1ο τετράγωνο περπατάμε σαν παιδιά χαρούμενα κι ανέμελα (όπως ήταν ο Σκρουτζ ως παιδί). Στο 2ο τετράγωνο σαν στενοχωρημένοι (όπως ο Σκρουτζ όταν ήταν μόνος στο σχολείο). Στο 3ο σαν ένας ενήλικος με έννοιες και προβλήματα (ο Σκρουτζ στην ενήλικη ζωή του) και στο 4ο σαν κάποιος που μόλις ξύπνησε από ένα όνειρο (καλό ή κακό;). Βάζουμε μουσική και σε όποιο τετράγωνο είμαστε περπατάμε ανάλογα.
  • Ζωγραφική: Ο Εμπενέζερ Σκρουτζ παιδί, ο Εμπενέζερ Σκρουτζ ερωτευμένος νέος, ο Εμπενέζερ Σκρουτζ τσιγκούνης μεσήλικας και ο Εμπενέζερ Σκρουτζ το πρωινό των Χριστουγέννων μετά την επίσκεψη των φαντασμάτων. Πώς θα ζωγράφιζαν τα παιδιά τον Σκρουτζ σε καθεμιά από αυτές τις 4 στιγμές του;

            Το εργο του Ντίκενς είναι διαχρονικό γιατί οι βαθύτερες αλήθειες του μας αφορούν ακόμα. Αν έπρεπε να επιλέξω ένα από τα νοήματά του θα ήταν αυτό που το πνεύμα του παρόντος είπε στον Σκρουτζ: ‘’Αρνήθηκες κάθε ευθύνη για τον κόσμο γύρω σου, αλλά έβγαλες όσα περισσότερα μπορούσες από αυτόν’’. Φοβάμαι ότι ο Σκρουτζ δεν είναι παρά η προσωποποίηση του κόσμου μας. Ίσως αν ο καθένας μας ξεχωριστά παίρναμε την ευθύνη που μας αναλογεί, τα φετινά Χριστούγεννα να ήταν ομορφότερα για πολλούς συνανθρώπους μας. Γιατί…

Κάπου εκεί που ζει η αγάπη, έλα και κράτα μου το χέρι εκεί να με πας.

Διαβάστε επίσης:Είδα Τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» Σε Σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου

‘’Μαγευτικό!’’, αυτή ήταν η λέξη που με απόλυτο θαυμασμό ξεστόμισε ο γιος μου όταν μπήκε στην αίθουσα και είδε το σκηνικό. Στη μέση του χειμώνα, εν μέσω Αγιοβασίληδων, ξωτικών και ελάτων, το Μέγαρο Μουσικής κι ο Ηλίας Καρελάς κάνουν την διαφορά και ‘’στολίζονται’’ εξωτικά με φοίνικες, σεζ λονγκ και καρύδες.

karellaspage18

Η υπόθεση του έργου συνδυάζει Χριστούγεννα και Χαβάη και το κείμενο, πιστό στις αρχές του θεάτρου σκιών, βρίθει κωμικών στοιχείων που έχουν να κάνουν με την σύγχρονη πραγματικότητα. Το τέλος μας δείχνει το πραγματικό νόημα των εορτών και τελικά ο κλέφτης των Χριστουγέννων…αλλά ας μην τα αποκαλύψουμε όλα!

Εκτός από τις γνωστές φιγούρες με τα ιδιαίτερα γνωρίσματα και την ντοπιολαλιά τους, θα απολαύσετε και τον Λευτέρη Ελευθερίου σε ένα (;) ρόλο έκπληξη….

Οι Burger Project ξεσηκώνουν με τον γνωστό κεφάτο χαρακτήρα τους και τις μουσικές τους. Θα έλεγα ότι κατέχουν διπλό ρόλο στην παράσταση, μουσικοί και ηθοποιοί.

Το θέατρο σκιών μαγεύει τους μικρούς γιατί το παιχνίδι με την σκιά είναι από τα πρώτα παιχνίδια των παιδιών. Ας παίξουμε λοιπόν ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Οι φιγούρες: Πριν πάτε στο Μέγαρο Μουσικής κι ειδικά αν δεν έχετε δει ποτέ Καραγκιόζη με τα παιδιά σας, μιλήστε για τους χαρακτήρες που εμφανίζονται στον Καραγκιόζη. Μπορείτε να μιλήσετε για την χαρακτηριστική τους ομιλία και για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους (φουστανέλα Μπαρμπα Γιώργου, μεγάλη Μύτη Μορφονιού, κ.λπ). Αν τα παιδιά σας είναι μεγαλύτερα και γνωρίζουν ήδη τους τυπικούς χαρακτήρες μπορείτε να μιλήσετε για το πώς αυτοί εισχώρησαν μέσα στον Καραγκιόζη, τι συμβολίζουν και τι σηματοδοτούν.

karagiozis

  • Φανταζόμαστε: Μιας και δε θέλω να σας χαλάσω την έκπληξη αυτό θα είναι ένα παιχνίδι και για εσάς. Ο θησαυρός του Βεζύρη κινδυνεύει από τον κλέφτη των Χριστουγέννων. Ποιος είναι όμως ο κλέφτης των Χριστουγέννων και τι μπορεί να είναι ο θησαυρός; Είναι φλουριά ή μήπως κάτι άλλο; Ίσως αν βρίσκαμε ποιο είναι το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων να ανακαλύπταμε και τον πραγματικό θησαυρό.

ΜΕΤΑ…

  • Φτιάξτε το δικό σας έργο: Εδώ απαιτείται χρόνος και προσπάθεια αλλά το αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει. Φτιάξτε φιγούρες Καραγκιόζη (μπορείτε ακόμα κι από το διαδίκτυο να τις εκτυπώσετε και να τις κολλήσετε σε καλαμάκια), σκεφτείτε ένα σενάριο και με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ήρωα εμφανίστε τους στον μπερντέ. Άσπρα σεντόνια, λάμπες, απαραίτητα μουσική κι έτοιμη η παράσταση για τις γιορτινές μέρες. Τώρα που δεν έχετε σχολείο προλαβαίνετε!

            Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή χαρούμενη και γεμάτη κέφι και μουσική (όπως οι Burger Project), μια γιορτή γεμάτη με φίλους (όπως οι φίλοι του Καραγκιόζη), με πολλά τραπέζια (που ο Καραγκιοζης εκτιμά ιδιαίτερα), μα πάνω απ’ όλα μια γιορτή για την αγάπη, την προφορά και την συγχώρεση (όπως…)

 

Για λίγες ακόμη παραστάσεις:

Τετάρτη 26, Πέμπτη 27,

Παρασκευή 28, Σάββατο 29 Δεκεμβρίου | 18:00

 , Κυριακή 30 Δεκεμβρίου | 16:00 & 18:00

’Ποια είναι τα χαμένα παιδιά; Παιδιά που χάνονται όταν όλοι τρέχουν να σωθούν’’.

Ο Δημήτρης Αδάμης και οι μαγικές σβούρες παρουσιάζουν τον Πήτερ Παν, κάνοντάς μας κοινωνούς του βαθύτερου νοήματος του έργου στο Θέατρο Αθηνά. Ένα λογοτεχνικό κείμενο αξεπέραστης αξίας και παγκόσμιας αναγνωρισιμότητας έρχεται στο σήμερα όσον αφορά την βαθύτερη ουσία του κατορθώνοντας την ίδια στιγμή να διατηρήσει τη μαγεία του παραμυθιού. Τα χαμένα παιδιά που δεν είναι τα ίδια με εκείνα του 1900 και της εποχής του J. Barrie, το αιώνιο παιδί ο Πήτερ Παν και η Γουέντυ που ακροβατεί ανάμεσα στο ρόλο της μητέρας και της αδερφής ζωντανεύουν μπροστά μας με σεβασμό στο κείμενο και ταυτόχρονα μέσα από την σύγχρονη ματιά του σκηνοθέτη Δ. Αδάμη. Εξαιρετική η ιδέα να παίξει ο ίδιος ηθοποιός το ρόλο του πατέρα και του Κάπτεν Κουκ, καθώς στα μάτια των παιδιών ο πατέρας με τις ρεαλιστικές συμβουλές του είναι πολλές φορές ‘’ο κακός’’, αυτός που τους αναγκάζει να μεγαλώσουν όταν τα παιδιά θέλουν να μείνουν για πάντα παιδιά! Ο πατέρας μπορεί να είναι ο κάθε γονιός που από τη μια παίζει με τα παιδιά, μπαίνει στον κόσμο τους, κι από την άλλη τους ‘’τραβά’’ προς την ενηλικίωση.

Τα κουστούμια εμπνευσμένα από την ομάδα Μαγικές σβούρες απόλυτα ταιριαστά με την παράσταση, λειτουργικά και χωρίς υπερβολές. Θα ξεχωρίσω τα κουστούμια των γοργονών για την εφευρετικότητά τους. Ιδιαίτερη μνεία στη μουσική επιμέλεια του Δημήτρη Αδάμη, ο οποίος μας πληροφόρησε ότι πρόκειται για παραδοσιακούς ρυθμούς από όλο τον κόσμο. Με αυτή του την επιλογή δηλώνει για άλλη μια φορά την οικουμενικότητα του νοήματος του έργου.

Ο Πήτερ Παν είναι ένα αιώνιο παιδί που αρνείται να μεγαλώσει. Το μυστικό του απλό. «Οι άνθρωποι δεν σταματούν να παίζουν, επειδή γερνάνε. Γερνάνε, επειδή σταματούν να παίζουν» (Oliver W. Holmes). Ιδού λοιπόν η συνταγή της αιώνιας νεότητας! Παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: ‘’Πήτερ Παν’’ του J.M.Barrie. Διαβάστε το σε διασκευή, σε σύντομο παραμύθι, στην αυθεντική του μορφή, στη θεατρική διασκευή του Δ. Αδάμη (εκδόσεις Εν Πλω), αλλά οπωσδήποτε διαβάστε το! Ένα από τα καλύτερα παιδικά βιβλία που μας μαθαίνει πολλά και μας διασκεδάζει ακόμα περισότερο.
  • Παίζουμε: Ο Πήτερ Παν μπαίνει στο σπίτι της Γουέντυ κυνηγώντας…τη σκιά του. Είναι μια άτακτη και ζωηρή σκιά που έχει φύγει και κάνει τα δικά της. Λίγο παιχνίδι με σκιές λοιπόν παρακαλώ. Δεν χρειάζεστε και πολλά! Σκοτάδι, ένα μικρό φως και πολλές φορές ούτε καν μπερντέ! Αρκεί ο τοίχος πίσω από το κρεβάτι και η ώρα πριν τον ύπνο μπορεί να γεμίσει τέρατα και ήρωες!

ΜΕΤΑ…

  • Πετάμε..: Ο Πήτερ Παν μαθαίνει στην Γουέντυ και τα αδέρφια της να πετάνε ώστε να φτάσουν στην Χώρα του Ποτέ. Πώς θα πετάξουν χωρίς φτερά; Μα είναι απλό! Κάνοντας ευχάριστες σκέψεις. Τι θα έκανε τα δικά σας παιδιά να πετάξουν; Ποια είναι η πιο ευτυχισμένη στιγμή τους και ποια είναι η σκέψη που κάνει εσάς να χαμογελάτε και σας ‘’σηκώνει’’ από το έδαφος; Η καθημερινότητα κι η ρουτίνα δε μας αφήνει να γνωριστούμε σε βάθος σαν οικογένεια. Ας αρπάξουμε την ευκαιρία που μας δίνει ο Πήτερ Παν κι ας μάθουμε ο ένας για τον άλλον τι μας κάνει να πετάμε στα σύννεφα!

 

2053084

  • Με ένα αντικείμενο φτιάχνω ιστορίες: (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Τα χαμένα παιδιά στον Πήτερ Παν δημιουργούν παιχνίδια από τα πάντα. Γίνονται Ινδιάνοι, αντιμετωπίζουν πειρατές, συναντούν γοργόνες, βρίσκονται στο δάσος με τις πυγολαμπίδες. Αν μπορούσαμε να δούμε μέσα από τα μάτια ενός παιδιού θα βλέπαμε σίγουρα τον κόσμο αλλιώς. Γιατί για τα παιδιά τα πάντα είναι αφορμή για παιχνίδι. Δώστε σε μια ομάδα παιδιών διάφορα καθημερινά αντικείμενα (υφάσματα, καλαμάκια, χαρτόνια, ξύλα), χωρίστε τα σε ομάδες και αφήστε τα να σας ετοιμάσουν μια μικρή παράσταση. Θα εκπλαγείτε ευχάριστα!
  • Ένα γράμμα αλλιώτικο από τα άλλα… Αυτές τις μέρες τα ταχυδρομεία γεμίζουν με γράμματα προς τον Αη Βασίλη. Γράμματα γεμάτα επιθυμίες και παιχνίδια. Τα ‘’χαμένα παιδιά’’ μόνα και λυπημένα πριμένουν κι αυτά κάτι. Γράψτε ένα γράμμα στον Αη Βασίλη μαζί με τους μικρούς σας ζητώντας κάτι για τα σημερινά ‘’χαμένα παιδιά’’. Πιστέψτε το και που ξέρετε; Ίσως ο Άη Βασίλης να πραγματοποιήσει μια τόσο ξεχωριστή επιθυμία.

            ‘’Δεν πιστεύω στις νεράιδες’’:κάθε φορά που ένα παιδί λέει αυτή την φράση κάπου μια νεράιδα χάνεται. Αυτό μας έμαθε ο Πήτερ Παν. Κάπως έτσι καταφέραμε στην παράσταση να ‘’αναστήσουμε’’ την Τίνκερμπελ. Ας πιστέψουμε κι ας βάλουμε τα δυνατά μας να ‘’αναστήσουμε’’ όλα τα σημερινά ‘’χαμένα παιδιά’’. Γιατί κάθε φορά που λέμε ‘’δε με νοιάζει’’ κάπου ένα παιδί, σε κάποια θάλασσα ίσως, χάνεται…..Κι ο Πήτερ Παν, το αιώνιο παιδί που υπάρχει μέσα μας, λυπάται.

 

Μα εσύ το νου σου στο παιδί,μη χαθεί στον χαλασμό. Μαζι να δωσουμε πνοή κι η πληγή να γιατρευτει...

Συντελεστές

Διασκευή –Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αδάμης
Σκηνικά –κοστούμια: Μαγικές Σβούρες
Kίνηση: Χριστίνα Σουγιουλτζή-Αντιγόνη Λινάρδου (από την ομάδα «Κι όμως κινείται»)
Ενορχήστρωση: Γιώργος Κωνσταντινίδης
Μουσική Επιμέλεια: Δημήτρης Αδάμης
Διδασκαλία τραγουδιών: Ιωάννα Εμμανουήλ
Μάσκες – Κατασκευές: Ιφιγένεια Κωφού
Φωτισμοί: Γιώργος Φωτόπουλος
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Ειρήνη Καλογεροπούλου- Ρενάτα Τσιούλου
Παράγωγη: Μαγικές Σβούρες – Marossoulis Productions
Παίζουν οι ηθοποιοί: Άρης Βέβης, Μικές Γλύκας, Κωνσταντίνος Τσονόπουλος, Ντέπυ Μοράρη, Νεφέλη Οικονόμου, Στέλιος Πετράκης, Χρυσαλένα Χριστοπούλου, Μαριλίζα Χρονέα

Με την φροντίδα της Ελεονώρας Μελέτη.

Από τη Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Γιορτές και ευκαιρία να περάσουμε λίγο περισσότερο και ουσιαστικότερο χρόνο με τους μικρούς μας φίλους. Τι καλύτερο λοιπόν από μια επίσκεψη σ’ ένα από τα θέατρα της πόλης; Εμείς σας προτείνουμε 6 παραστάσεις και σας δίνουμε 6 σοβαρούς λόγους, για τους οποίους αξίζει να τις βάλετε στη λίστα σας αυτές τις γιορτές!

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα τις απολαύσουν και οι ενήλικες!

 xristougenniatiki istoria1

‘’Χριστουγεννιάτικη Ιστορία’’ από το Εθνικό Θέατρο γιατί… είναι Χριστούγεννα και τι ομορφότερο από το μήνυμα της ιστορίας του Σκρουζτ!

sklavi

‘’Σκλαβί’’ για την εκπληκτική του σκηνοθεσία των Θωμά Μοσχόπουλου και Σοφίας Πάσχου.

pio dunatos kai apo

’Πιο δυνατός κι από τον Σούπερμαν’’ γιατί με κέφι και χωρίς μεμψιμοιρία μας δείχνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν συνάνθρωποί μας.

to agori me tin valitsa 2017 c gerasimopoulou

‘’Το αγόρι με τη βαλίτσα’’ για το κείμενο, τη ζωντανή μουσική και τα μηνύματά του.

dona

’Η Δόνα Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας’’ γιατί συνδυάζει δυο εχέγγυα. Παραμυθοχώρα και Τριβιζάς.

xristougenna karagiozi xavai

‘’Τα Χριστούγεννα του Καραγκιόζη στην Χαβάη’’ γιατί πόσο συχνά βλέπετε τον Καραγκιόζη στο Μέγαρο Μουσικής; Καρελάς και BurgerProject για κέφι και λίγο εξωτική χαβανέζικη ζεστασιά στην καρδιά του χειμώνα!

 Ξεκινήστε μ' αυτές και θα επανέλθουμε!

Διαβάστε επίσης:

Είδα Τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» Σε Σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου

 

«Το Σκλαβί»:Ιδέες Για Παιχνίδι Πριν Και Μετά Την Παράσταση

Όσοι είναι γονείς έχουν βιώσει έστω μια φορά εκείνη τη στιγμή που μοιάζει με εφιάλτης. Περπατάς στο δρόμο με το παιδί σου, βλέπετε έναν ανάπηρο σε αμαξίδιο, κάποιον χωρίς χέρι, έναν τυφλό με μπαστούνι και το παιδί φωνάζει ‘’Μαμά γιατί αυτός δεν έχει χέρι;’’. Και ακούγεται πεντακάθαρα γιατί το σύμπαν έχει συνωμοτήσει και για κάποιο ανεξήγητο λόγο εκείνη η στιγμή είναι μια στιγμή απόλυτης ησυχίας. Είναι η στιγμή που θες να ανοίξει η γη να σε καταπιεί!

Τα παιδιά ακούνε από πολύ μικρά ότι ‘’όλοι είμαστε διαφορετικοί’’. Τους το λενε οι γονείς τους, το μαθαίνουν στο σχολείο, υπάρχουν άπειρα παραμύθια και βιβλία για την διαφορετικότητα. Όμως το πράγμα κάπου χωλαίνει. Γιατί τα παιδιά ακούνε ότι υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι, αλλά δεν τους βλέπουν. Κι όταν τους βλέπουν τότε απορούν και γι’ αυτό ρωτάνε με όλη την αφοπλιστική και αμήχανη για τους ενήλικες ειλικρίνεια της παιδικής ηλικίας.

Αυτό είναι νομίζω και το κεντρικό θέμα τη παράστασης ‘’Πιο δυνατός κι από τον Σούπερμαν’’. Η περιθωριοποίηση των ατόμων με αναπηρία. Δεν τους βλέπουμε γιατί δεν βγαίνουν συχνά έξω. Και δεν βγαίνουν γιατί τους εμποδίζουμε. Όλοι μας. Τους εμποδίζουμε παρκάροντας στις διαβάσεις, τους εμποδίζουμε αφήνοντας περιττώματα σκύλων, τους εμποδίζουμε γιατί δεν τους διευκολύνουμε.

Ο σκηνοθέτης Βασίλης Κουκαλάνι, συνεχίζει να φέρνει τον μικρό θεατή αντιμέτωπο με σύγχρονα προβλήματα, ιδωμένα πάντα μέσα από το πρίσμα του γέλιου. Ο αποκλεισμός, ο κοινωνικός ρατσισμός, η ανισότητα και η περιθωριποίηση που υφίσταται ο μικρός Άρης στο έργο του Ρόι Κιφτ γίνονται άμεσα αντιληπτά από τα παιδιά αφού μπορούν ευκολότερα να μπουν στη θέση του Άλλου, όταν ο ‘’Άλλος’’ είναι ένας συνομίληκος που μιλά την γλώσσα τους. Να ‘’περπατήσουν με τα παπούτσια του’’ που λένε και οι Άγγλοι. Εκπληκτική και η συμβολή του έτερου σκηνοθέτη, Αντώνη Ρέλλα, ο οποίος όντας ανάπηρος ο ίδιος συνέβαλλε στο εκπληκτικό αποτέλεσμα της παράστασης. Ήταν εκεί για να υποδεχτεί τους μικρούς φίλους και με αμεσότητα και ενσυναίσθηση να τους βοηθήσει.

Η ομάδα των ηθοποιών(Βασίλης Κουκαλάνι, Μαρία Μοσχούρη, Τάνια Παλαιολόγου, Μιχάλης Τιτόπουλος, Θοδωρής Σκυφτούλης)ερμηνεύει άριστα τους ρόλους τους, ειδικά ο Γιώργος Κατσής στον απαιτητικό ρόλο του ανάπηρου Άρη.

2727PIO DYNATOS KI APO TON SUPERMAN2727 NEW PHOTO 2

Το έργο έχει ιδιαίτερη αξία αν σκεφτεί κανείς ότι γράφτηκε από έναν Άγγλο, μια χώρα που αν μη τι άλλο προσφέρει στα άτομα με αναπηρία πολύ περισσότερες διευκολύνσεις από αυτές που ‘’απολαμαβάνουν’’ στην χώρα μας. Είναι τρομακτικό και μόνο να σκεφτείς σε πόσο χειρότερη θέση βρίσκονται τα άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα.

Η μουσική και τα τραγούδια του Φοίβου Δεληβοριά πλαισιώνουν υπέροχα την παράσταση δίνοντας το δικό τους μήνυμα και προσθέτοντας κέφι και ζωντάνια που ξεσηκώνουν τους θεατές! ‘’Εγώ είμαι ανάπηρος κι εσύ είσαι περπατένιος, εγώ Κινέζος κίτρινος κι εσύ σοκολατένιος’’

3 Δεκέμβρη, παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε ό,τι τους έχει συμβεί, μπορούμε όμως να τους διευκολύνουμε. Ας προπαθήσουμε να μπούμε στην θέση τους και να δείξουμε στα παιδιά πώς είναι να ζεις με εμπόδια. Παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (3 Δεκεμβρίου) κυκλοφορούν διάφορες λίστες με βιβλία και παραμύθια σχετικά με το θέμα. Θα ξεχωρίσω δύο, ‘’Φένια η αγαπημένη των ήχων’’ της Γιώτας Αλεξάνδρου (εκδ.Πατάκη) το οποίο μιλά για την τύφλωση και το εξαιρετικό βιβλίο της συναδέλφου θεατρολόγου Ιωάννας Φαββατά ‘’Λυμένα κορδόνια’’ (εκδ. Πατάκη). Διαλέξτε μια ιστορία και ας γίνει η αφομή να μιλήσετε με τα παιδιά σας για τα παιδιά εκείνα που έχουν να αντιμετωπίσουν περισσότερες δυσκολίες στην καθημερινότητά τους, αλλά παραμένουν πάντα παιδιά που παίζουν και γελούν.
  • lumena kordonia
  • Βλέπουμε: Στο διαδίκτυο υπάρχουν μερικά πολύ ωραία animationσχετικά με το θέμα της αναπηρίας. Είδαμε και σας προτείνουμε τρία από αυτά.
 
 

ΜΕΤΑ…

  • Για μεγαλύτερες ομάδες/ εμψυχωτές: Για να έρθουμε στη θέση του άλλου και να βιώσουμε για λίγο ό,τι βιώνει ας παίξουμε. Για πολύ μικρά παιδιά υπάχει η τυφλόμυγα που για λίγο τους βάζει στην θέση του τυφλού. Για μεγαλύτερα παιδιά έχουμε το παιχνίδι ‘’Οδηγώντας τον τυφλό’’. Χωριζόμαστε σε ζευγάρια και ο ένας κλείνει τα μάτια. Ο άλλος είναι ο οδηγός που πρέπει να οδηγήσει με ασφάλεια τον ‘’τυφλό’’ του. Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές. Ο ‘’τυφλός’’ να πιάνει από τον ώμο τον οδηγό και να υπάρχουν πολλοί οδηγοί και τυφλοί που κινούνται ταυτόχρονα. Μπορεί επίσης ο κάθε οδηγός να μείνει σταθερός σε ένα σημείο και να καθοδηγεί τον ‘’τυφλό’’ δίνοντάς του οδηγίες. Το παιχνίδι γίνεται δυσκολότερο βάζοντας εμπόδια (τσάντες, βιβλία, μπουφάν, κ.λπ) ή αν υπάρχουν ταυτόχρονα πολλοί οδηγοί και τυφλοί. Ακολουθεί συζήτηση πώς αισθάνθηκαν οι ’’τυφλοί’’ (Φοβήθηκαν; Ένιωσαν εμπιστοσύνη με τον οδηγό;) και οι οδηγοί (Ένιωσαν ευθύνη; Τους φάνηκε εύκολο ή δύσκολο;).

tuflomyga

  • Στα παπούτσια του άλλου: Τι θα λέγατε γυρνώντας σπίτι μετά την παράσταση να δένατε το ένα σας χέρι; Πόσο δυσκολεύει την καθημερινότητα μια αναπηρία; Δοκιμάστε το για μισή ώρα. και μπείτε και στη θέση ανθρώπων που ζουν έτσι.

            Η παράσταση δε δίνει λύση στο πρόβλημα της αναπηρίας. Όπως λύσεις δε δίνουν και οι διαφορετικοί χαρακτηρισμοί που κατά καιρούς προτείνονται για τα άτομα ΑΜΕΑ. Η παράσταση είναι σημαντική γιατί μας δείχνει ότι υπάρχουν, ότι είναι εδώ και είναι σαν και εμάς. Σίγουρα διαφορετικοί, αλλά σίγουρα ίσοι!

Δεν είμαστα όλο ίδιοι, αυτό είναι η αρχή

Μ’ αυτό ποτέ δεν ητανε για φόβο ή για νροπή.

Η παράσταση ‘’Πιο δυνατός κι από τον Σούπερμαν’’ είναι καθολικά προσβάσιμη για όλους. Υπάρχει ταυτόχρονη Διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, Ενδογλωσσικοί Υπέρτιτλοι για κωφούς/ές και βαρήκοους/ες καθώς και Ακουστική Περιγραφή για ανθρώπους με προβλήματα όρασης. Τα προγράμματα διατίθενται σε μεγαλογράμματη γραφή, σε κώδικα Braille και Qr code.

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Τα "Καβουράκια"συνεχίζονται για 5 παραστάσεις στο Studio Μαυρομιχάλη. 

5 τελευταίες παραστάσεις

Πέμπτη 21 Μαρτίου στις 18:45

Και ακόμη 4 Τετάρτες 27/3, 3/4, 10/4, 17/4 στις 18:45

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία