Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Από τη Σπυριδούλα Μπιρμπίλη

Σε μια εποχή που οι αξίες περνούν κρίση και ο καθένας τρέχει να προλάβει υποχρεώσεις, επιθυμίες και ανάγκες το παραμύθι της Παπλωματούς μας θυμίζει ότι τα «τέρατα» της καθημερινότητας μπορούν να καταπολεμηθούν μόνο αν αποφασίσουμε να συμπαρασταθούμε στον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη.

Η Μαριάνα Τόλη άφησε σπουδαίο έργο πίσω της και τιμώντας την απουσία της, οι συνεργάτες της αναβιώνουν το έργο που διασκεύασε και σκηνοθέτησε η ίδια. Στο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου ο εννιαμελής θίασος* κατορθώνει με τα τραγούδια και τον χορό να μας κάνει να ταξιδέψουμε μαζί με την παπλωματού και να γίνουμε κι εμείς κοινωνοί του έργου της και της προσφοράς της. Υπέροχες οι ερμηνείες όλων, αλλά πιο αγαπημένος των παιδιών είναι νομίζω ο Σωκράτης Μαιδώνης που μας κάνει να σκάσουμε από τα γέλια στον ρόλο του κακού βασιλιά.

Τα κουστούμια του Μιχάλη Σδούγκου μαγεύουν τα παιδιά. Και σε ένα μιούζικαλ δε θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στις εξαιρετικές χορογραφίες του Αλέξανδρου Κουζίτσκιν.

Βλέπουμε την παπλωματού να αλλάζει μετά το ταξίδι της και να καταλαβαίνει ότι αυτό που έχει αξία είναι η προσφορά. Ας ζήσουμε λοιπόν κι εμείς το ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση με παιχνίδια.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. «Το δώρο της Παπλωματούς» και «Το ταξίδι της Παπλωματούς» του Jeff Brumbeau (εκδόσεις Άγκυρα) Αν δεν τα έχετε ήδη διαβάσει κάντε το οπωσδήποτε. Δυο υπέροχα παραμύθια που μιλάνε για την αξία της προσφοράς. Γιατί τελικά η ευτυχία βρίσκεται σε αυτά που δίνεις κι όχι σε αυτά που παίρνεις.

 

  • Το δώρο: Μέρες που έρχονται όλοι προσπαθούμε να μάθουμε στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι να προσφέρεις σε όσους έχουν ανάγκη. Εδώ εμείς θα σας προτείνουμε ένα παιχνίδι για «εικονικά δώρα». Παίξτε αυτό το παιχνίδι μαζί με το παιδί, αλλάζοντας ρόλους. Την μια φορά είστε εσείς ο δωρητής και το παιδί ο αποδέκτης και μετά αντίστροφα. Ο δωρητής δημιουργεί ένα φανταστικό αντικείμενο και το προσφέρει στον αποδέκτη. Ο αποδέκτης παίρνει το αντικείμενο κι αντιδρά ανάλογα. Μπορείτε να χαρίσετε βιβλία, μπάλες, ξυλομπογιές, πατίνια αλλά και σκύλους, λιοντάρια και αεροπλάνα!

ΜΕΤΑ…

  • Σωματική- συναισθηματική έκφραση: (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Η παπλωματού άλλεξε στάση όταν πέρασε το τείχος που την χώριζε/ προστάτευε από τον έξω κόσμο. ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ. Χωρίζουμε τον χώρο στα δύο. Το ένα μισό αντιπροσωπεύει τον κόσμο της ελευθερίας, της ασφάλειας και της ευημερίας. Το άλλο μισό τον κόσμο της καταπίεσης, της ανασφάλειας, του πολέμου, των ξεριζωμών και της φτώχιας. Ζητάμε από κάθε μέλος της ομάδας να αισθανθεί με όλο του το σώμα κάθε κόσμο και στη συνέχεια να περάσουν όλοι αργά τα σύνορα του ενός κόσμου και να μπουν στον άλλο. Τι αλλαγές γίνονται, στο σώμα, πώς αλλάζει η έκφραση του προσώπου σταδιακά, πώς αισθανόμαστε.
  • Ζωγραφίζω: Κι αφού η Παπλωματού τελειώσει και ο βασιλιάς πάρει το «πάπλωμα», για να κρατήσετε λίγο ακόμα τη μαγεία της παράστασης μπορείτε να φτιάξετε στο σπίτι σας το μαγικό «πάπλωμα». Ζωγραφίστε σε χαρτί τα διαφορετικά κομμάτια του παπλώματος κι ίσως κάποια από αυτά να περιέχουν λέξεις αγάπης και συμπόνοιας αντί για χρώματα. Μπορείτε ακόμα να ενώσετε μικρά κομμάτια υφάσματος ή να κολλήσετε διάφορα υλικά σε χαρτί του μέτρου. Υλικά που θα καταπολεμούσαν την φτώχεια. Μην βάζετε όρια στην φαντασία. Ίσως το δικό σας «πάπλωμα» να έχει πάνω κολλημένα όσπρια, κομμάτια ζεστού υφάσματος, φράσεις παρμένες από τα παραμύθια, συννεφάκια ονείρων και λίγη κορδέλα από το μπαλόνι της ελπίδας που αφήσαμε ελεύθερο στον ουρανό.

Μακάρι τα λόγια της παπλωματούς να ηχούν στα αυτιά μας για χρόνια και να τα ακολουθούμε πάντα· «Κάνε το καλό».

           

 *Παίζουν και τραγουδούν οι ηθοποιοί: Παπλωματού : Λητώ Αμπατζή, Άπληστος Βασιλιάς : Σωκράτης Μαιδώνης, Μοδίστρα-Νεράιδα: Δήμητρα-Ιόλη Εξάρχου Αρκούδα-Ένορκος-Παλιατζής: Σταύρος Μπέκας Πουλί –Πλούσια κυρία: Ελεάννα Κόλλια Δικαστής-Αυλικός: Αντώνης Παπαδάκης Κυρία της αυλής-Κορίτσι: Πηνελόπη Σκαλκώτου Αγοράκι-Αυλικός-Ένορκος: Στέφανος Λούρος Γριούλα-Κυρία της αυλής: Ντόρα Γκέγκα

Ιστορίες αγαπάμε, ιστορίες ξεκινάμε,

Αλλά μια συγκεκριμένη την αγαπάμε πιο πολύ…

Πιο αληθινή εισαγωγή δεν θα μπορούσα να γράψω. Με αυτά τα λόγια ξεκινά η ομάδα «Μικρός Νότος» την παράσταση και αυτή είναι και η δική μου αλήθεια. Αν έπρεπε κάποτε να διαλέξω ένα μόνο παραμύθι θα ήταν «Ο ραφτάκος των λέξεων» του Αντώνη Παπαθεοδούλου. Κι είναι τεράστια η χαρά μου που είδα την ομάδα «Μικρός Νότος» να μεταφέρουν στην σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, όχι μόνο το παραμύθι, αλλά και τα νοήματά του, την ατμόσφαιρά του, την μαγεία του και την αλληλεπίδραση του παραμυθιού με το κοινό.

raftakos texnesplus3

Και για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή ας ξεκινήσουμε με τα όργανα! Καχόν, μελλόντικα, μεταλλόφωνο, κουίκα, κιθάρα, αυγά, ζίλιες, καστανιέτα, αφρικανικό σέικερ, βροντή, βροχή και μουσική γαβάθα. Με αυτά το παραμύθι ζωντανεύει και εμείς ταξιδεύουμε στο μικρό χωριό του ραφτάκου και στην πόλη αργότερα. Η ζωντανή μουσική είναι ένα από τα μεγάλα ατού της παράστασης και θα το διαπιστώσετε όταν τα μικρά σας ανέβουν στην σκηνή μετά το τέλος για να γνωρίσουν τα μουσικά όργανα.

Ο Νίκος Αξιώτης, ο Δημήτρης Γιαννής και η Γιούλη Καρναχωρίτη είναι μια ομάδα γεμάτη κέφι και αγάπη για τα παιδιά. Πριν ακόμα ξεκινήσει η παράσταση είναι εκεί για να μας καλοσωρίσουν, να αστειευτούν με τα παιδιά και να δημιουργήσουν ένα κλίμα θετικό, εγκάρδιο και φιλικό. Η παρουσία τους στην σκηνή πληθωρική μεταφέρει τους θεατές στην πόλη του ραφτάκου και μας κάνουν κοινωνούς της αλήθειας του. Μαζί με το κοινό κατορθώνουν το ακατόρθωτο (ξεπαγώνουν ακόμα και την Σμαρώ!), γιατί οι λέξεις ενώνουν τους ανθρώπους. Όπως τα υλικά του ραφάκου που ήταν απλά, έτσι κι οι συντελεστές της παράστασης με υλικά απλά, χωρίς περιττά φτιασίδια, με το σώμα, την φωνή, το χιούμορ τους και την αγάπη τους για τα παιδιά δημιουργούν μια παράσταση «χειροποίητη» που ζεσταίνει τις καρδιές μας.

Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου ξέρει το μυστικό του ραφτάκου. «Οι λέξεις είναι αυτές που ζεσταίνουνε, δροσίζουν κι ομορφαίνουν πιο πολύ από όλα τα υλικά του κόσμου». Παιχνίδια με λέξεις λοιπόν για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση!

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. Αν δεν έχετε ήδη διαβάσει το ομώνυμο παραμύθι του Ανώνη Παπαθεοδούλου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο μην χάνετε καιρό! Διαβάστε το όχι μία, αλλά χίλιες μία φορές. Και σαν έξτρα «εργασία» διαβάστε και το βιβλίο «Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε» της ElizabethVerdickαπό τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που μιλά για τη δύναμη των λέξεων.

lekseis

  • Ζωγραφίζω: Πριν πάτε στην παράσταση, αναλόγως του καιρού σκεφτείτε τι θα χρειαστείτε από ρουχισμό και φτιάχτε το με λέξεις. Αν είναι μια κρύα μέρα με τι θα πλέκατε το πουλόβερ σας; βρείτε τις πιο ζστές σας λέξεις και «φτιάχτε το». Αν βρέχει πώς θα φτιάχνατε την ομπρέλα σας; Κι αν φυσά ποιες λέξεις είναι οι πιο «αντιανεμικές»;

ΜΕΤΑ…

  • Οι λέξεις στην καθημερινότητα: ΠΡΟΣΟΧΗ! Αυτό είναι παιχνίδι για μεγάλους J Μια μικρή «σκανταλιά» για να φτιάξουμε το κέφι των μικρών μας. Οι λέξεις ζεσταίνουν, δροσίζουν, αγαπάνε και φροντίζουν. Οι λέξεις φέρνουν κοντά ή πληγώνουν, έχουν συναισθήματα ή αδιαφορούν. Κι αν πιστεύετε στη δύναμη των λέξεων χρησιμοποιείστε τες. Ένα μήνυμα μέσα στο κολατσιό του παιδιού σας, μια μικρή λεξούλα τυλιγμένη γύρω από το μολύβι που γράφει την ορθογραφία του, ένα μικρό σημείωμα στην τσέπη του μπουφάν, μια λέξη ζωγραφισμένη ανάμεσα στις πιτζάμες. Και θα νιώθουν πώς είστε πάντα εκεί κοντά τους. Που ξέρετε ίσως τους παρασύρετε στο παιχνίδι κι αρχίσετε να βρίσκετε μικρές λεξούλες παντού. Μια επικοινωνία μυστική που θα έχει δημιουργηθεί λέξη λέξη!
  • Κυνηγητό με τις λέξεις: (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Τα παιδιά διαλέγουν μια λέξη και την βάζουν επάνω τους ή την κρατάνε σε ένα χαρτάκι στην τσέπη τους. Μπορεί να δοθεί οδηγία , π.χ. λέξεις που ζεσταίνουν, λέξεις μακρινές, λέξεις που γελάνε, ή να αφεθούν ελεύθερα τα παιδιά να γράψουν ό,τι θέλουν. Ένα παιδί γίνεται συγγραφέας και κυνηγά τις λέξεις που διαρκώς του φεύγουν. Όποια παιδιά πιάσει, αντιπροσωπεύουν μια λέξη. Στο τέλος όσες λέξεις έχει «συλλάβει», προσπαθεί να τις βάλει σε τέτοια σειρά, ώστε να σχηματίζουν μια πρόταση, να βγάζουν κάποιο νόημα. Μπορεί να προκύψει μια πολύ όμορφη συλλογική ιστορία στο τέλος.

Στις πόλεις αυτές τις μεγάλες που ζούμε, «που τα σπίτια είναι τόσο κοντά κι οι καρδιές μακριά» ο ραφτάκος τραγουδά συνταγή πανάρχαιη και μαγική!

Λεξιπλέκω, λεξιράβω της αγάπη ράμματα

Ένα ένα γραμματάκι, λέξεις, πλέξεις, γράμματα.

Οι κλωστές του λέξη λέξη περασμένες στην κλωστή.

Και τελικά καταλήγουμε να τραγουδάμε κάτω από μια τεράστια κουβέρτα

Μι και άλφα, ζήτα, γιώτα

Φτιάχνουν όλα το ΜΑΖΙ!

Ας φτιάξουμε επιτέλους το ΜΑΖΙ γιατί όλοι έχουμε να προσφέρουμε αν μη τι άλλο τις λέξεις μας!

           

Έβαλα μέλι, ζάχαρη και μεταξένια χτένια

Και παραμύθι έφτιαξα για να το πω σε σένα.

Μήλο μου και μανταρίνι κείνο που παμε θα γίνει.

Η Βίκυ Θαλασσινού μας ετοίμασε ένα παραμύθι σε δεκαπεντασσύλαβο στίχο με ζωντανή μουσική και συμμετοχή των παιδιών στη σκηνή του θεάτρου« Βαφείο- Λάκης Καραλής»

Ένα παραμύθι που μιλά για την κακία, το μίσος, την ζήλια και όλα όσα μας δηλητηριάζουν. Πώς κατάφεραν όλα αυτά και πέρασαν από τα παραμύθια στη μυθολογία και μετά να φωλιάσανε στην ιστορία; Το μήλο της Χιονάτης γλίστρησε από το παραμύθι, πέρασε κάμπους και βουνά και να! Αν για όλα φταίει αυτό το μήλο τότε μπορούμε να το νικήσουμε! Κι είναι αυτό το σπουδαιότερο μήνυμα του έργου κατά τη γνώμη μου. Εμείς έχουμε τη δύναμη να διαλέξουμε αν θα δαγκώσουμε ή όχι το δηλητηριασμένο μήλο…

Η Λήδα Γρηγοριάδου με το λαούτο και την υπέροχη φωνή, η Βίκυ Θαλασσινού και η Δώρα Θωμοπούλου μας ταξίδεψαν με ένα μήλο σε χρόνους και τόπους διαφορετικούς. Μας προσκάλεσαν να χορέψουμε σε γάμους, να κάνουμε παρελάσεις, μας δίδαξαν πώς να φερόμαστε μπροστά σε ένα μαγικό καθρέφτη και τελικά μας έμαθαν να τραγουδάμε τραγούδια μαγικά που αλλάζουνε τον κόσμο. Κι αν δεν αλλάξει το θέατρο τον κόσμο, αν δε σου δώσει την σπίθα της θέλησης να τον αλλάξεις, ποιος άλλος μπορεί να το κάνει καλύτερα;

«Ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα», ολόσωστη παροιμία για την σωματική μας υγεία. Εμείς εδώ θα παραφράσουμε λίγο και θα πούμε «Ένα παιχνίδι την ημέρα την λύπη κάνει πέρα». Παινχίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση για να κρατήσουμε μακριά τα «δηλητηριασμένα μήλα»!

ΠΡΙΝ…

  • Αφήγηση και μήλα. Ας ξεκινήσουμε με τη Χιονάτη. Και μετά όπου βρείτε μήλο πείτε την ιστορία του! Ο Αδάμ κι η Εύα. Το μήλον της Έριδας στους γάμους του Πηλέα. Τα μήλα των Εσπερίδων κι ο Ηρακλής. Το μήλο που έπεσε στο κεφάλι του Νεύτωνα. Αλλά έχει και τραγούδια και παροιμίες το μενού. Τραγουδείστε Το «Μήλο μου κόκκινο», και πείτε μετά και καμιά παροιμία: «Ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα», «Το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει». Αν δεν σας φτάνουν αυτά θυμηθείτε και την Μηλίτσα από την Ντενεκεδούπολη και τον Αιμίλιο το Μήλο από την Φρουτοπία. Ας μην ξεχνάμε ότι κατάγεται και από το μήλο που έπεσε στο κεφάλι του Νεύτωνα.
  • Ζωγραφίζω: Προτείνουμε να ζωγραφίσετε το δηλητηριασμένο μήλο της Χιονάτης. Μπορείτε να ετοιμάσετε δυο ζωγραφιές. Μία το μήλο της Χιονάτης εξωτερικά και μία πώς μοιάζει εσωτερικά. Ο εξάχρονος γιος μου ζωγραφίζοντας το εσωτερικό του μήλου μονολογούσε: Το μαύρο σκουλήκι της κακίας με γλώσσα κοφτερή και αγκάθια αιχμηρή. Μαύρο και κακία, ζήλια και απογοήτευση, θυμός και θλίψη.

paidiki zografia

 

 

 

 

 

 

ΜΕΤΑ…

  • Τι συνέβη μετά... (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). «Κι όλοι ζήσαν καλά κι εμείς καλύτερα» και μετά; Τι έγινε το μήλο της Χιονάτης που προκάλεσε τόσο κακό; Εκείνο το μπιζέλι από την πριγκίπισσα και το μπιζέλι που ήταν η αιτία να καταλάβουν την βασιλική της καταγωγή που βρίσκεται; Και μιας και μιλάμε για λαχανικά τι έγινε η φασολιά του Τζακ; Οι μπότες του γίγαντα που κατέληξαν αφού τις φόρεσε ο παπουτσωμένος γάτος και ο Κοντορεβιθούλης; Διαβάστε το αγαπημένο σας παραμύθι, βρείτε ένα μικρό στοιχεία που κανείς μέχρι τώρα δεν το είχε προσέξει, πάρτε το και φτιάχτε το δικό σας παραμύθι. Κι αν ανακατέψετε και πολλά παραμύθια, μύθους, ιστορίες και τραγούδια ακόμα καλύτερα!

Δηλητηριασμένα μήλα υπάρχουν πάντα και παντού. Στα παραμύθια, στους μύθους, στην ιστορία και στην καθημερινότητά μας. Ας επιλέξουμε να μην τα δαγκώσουμε κι ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί ενωμένοι τραγούδια μαγικά που διώχνουν την κακία μακριά!

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η μουσικοθεατρική παράσταση «Το κίτρινο βαγόνι» είναι ένα συμβολικό ταξίδι σε καταστάσεις τόσο καθημερινές που είναι αδύνατον να μην ταυτιστείς! Αναρωτιέμαι αν υπάρχει έστω ένας γονιός στον κόσμο που λίγο πριν τον ύπνο δεν έχει ακούσει τις φράσεις «πεινάω, βαριέμαι, θέλω να παίξω, δε νυστάζω». Και την ίδια στιγμή που τα ακούς αυτά βλέπεις βλέφαρα να γέρνουν από τον ύπνο. Ένα κίτρινο βαγόνι που ξεκινά και σταματά με μουσική, σαν τα νανουρίσματα πριν τον ύπνο. Ένα βαγόνι που θα σε πάει εκεί που θες αφού κάνεις μερικές στάσεις γιατί πάντα πριν τον ύπνο χρειάζεται να κάνεις «ταξίδια»· μια ανασκόπηση της ημέρας και να σχεδιάσεις την αυριανή και όλα αυτά στη σκηνή του Πόλις Πολυχώρος. 

Οι μουσικές της παράστασης απόλυτα ταιριαστές με τους σταθμούς του βαγονιού, μας ταξιδεύουν στην Κάτω Ιταλία, στην Ισπανία, στην Αργεντινή και στην Άπω Ανατολή πριν μας αφήσουν τελικά στο κρεβάτι μας. Κι όλα αυτά με ζωντανή μουσική, την Μπαρτζόκα Κατερίνα στο πιάνο και την Χριστίνα Σουβαλτζή στο ακορντεόν. Δίπλα τους οι ηθοποιοί Βασίλης Μπατσακούτσας και Φακάλου Ελεάνα που με το κέφι τους παρασύρουν τους μικρούς θεατές στον δικό τους φανταστικό κόσμο.

Ο Νέστορας ο μηχανοδηγός (αν τον λένε και Νέστορα δηλαδή…) επινοεί ένα σωρό παιχνίδια για να γίνει η καθημερινή ρουτίνα πιο διασκεδαστική. Εμείς θα σας προτείνουμε μερικά παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ…τα παιχνίδια του Νέστορα!

 

ΠΡΙΝ…

  • Ταξιδεύουμε με ιστορίες: Τα βιβλίο «Παραμύθια για καληνύχτα» της Νίνας Γεωργιάδου (εκδ. Οξυγόνο) είναι ιστορίες ειδικά σχεδιασμένες για α ταξιδέψουν τα μικρά σας πριν τον ύπνο. Ευχάριστες εικόνες και ταξιδια σε μέρη φανταστικά που είναι η καλύτερη προετοιμασία για όμορφα όνειρα!

 

paramythia gia kalinychta normal

  • Ακούω τον κόσμο: Μια ωραία ιδέα είναι να ακούσετε μουσικές και τραγούδια από διάφορες χώρες κι εποχές. Δεν είναι ανάγκη να είστε μουσικός για να γνωρίζετε ότι το ταγκό προέρχεται από την Αργεντινή ή ότι η ταραντέλα είναι μια παραδοσιακή μυσική της Νότιας Ιταλίας. Διαλέξτε μια χώρα στον χάρτη κι έπειτα με την βοήθεια της τεχνολογίαςκαι του ίντερνετ ακούστε τις πιο χαρακτηριστικές μουσικές αυτού του τόπου. Θα μπορούσατε να τις χορέψετε κιόλας αυτοσχεδιάζοντας τα δικά σας βήματα.

ΜΕΤΑ…

  • Μαμά βαριέμαι: Η φράση που είναι προάγγελος της γκρίνιας. Όχι ότι είναι κακό να βαριέσαι, ίσα ίσα είναι και πολύ δημιουργικό. Όμως ένα παιδί μέσα στα τόσα που πρέπει να μάθει πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται και να επωφελείται και από τις στιγμές της ανίας. Από την βαρεμάρα λένε καινούριες έρευνες ξεπηδούν οι πιο δημιουργικές στιγμές. Αυτό που μπορείτε να κάνετε λοιπόν είναι να ετοιμάσετε ένα βάζο με απλές δραστηριότητες για στιγμές βαρεμάρας και να δίνετε στο παιδί την δυνατότητα να διαχειριστεί την ανία του. Το δικό μας βάζο «Μαμά βαριέμαι…» έχει χαρτάκια που γράφουν: ζωγραφίζω τον μελλοντικό μου εαυτό, φτιάχνω το γεναιολογικό μου δέντρο, τακτοποιώ την ντουλάπα μου, πλένω τις κούκλες μου ή τα αυτοκινητάκια μου, βάφω τα νύχια της μαμάς, κάνω μια ορχήστρα με αντικείμενα της κουζίνας και πολλά άλλα…
  • Λίγο τραγούδι ακόμα…Το κίτρινο βαγόνι χρειαζόταν τραγούδι για να ξεκινήσει. Ωραίο καύσιμο και διασκεδαστικό! Εμείς στην οικογένεια υιοθετήσαμε την συνήθεια. Το πρωί που η κόρη μου ζητά να την μεταφέρω αγκαλιά από το κρεβάτι στην πολυθρόνα αντί για εισητήριο ζητάω τραγούδι. Μπορείτε να ζητάτε τραγούδι για να σερβίρετε το φαγητό ή για να ξεκινήσετε να ελέγξετε τις εργασίες του σχολείου. Πιστέψτε με η μουσική δίνει ενέργεια και θετική διάθεση κι όλα ξεκινούν σίγουρα καλύτερα και διασκεδαστικότερα με ένα τραγούδι. Το καλό είναι ότι δεν είναι ανάγκη να ξέρετε πολλά. Ένα τραγούδι αρκεί όπως μάθαμε και στο «κίτρινο βαγόνι». Και μια ακόμα ιδέα μόνο για γονείς. Την χρωστάω στην δασκαλα των παιδιών μου. «Μουσική μαζέματος» και τα παιχνίδια μπαίνουν στην θέση τους πριν ακόμα τελειώσει το κομμάτι!

Θυμάμαι ως παιδί που η κουβέρτα μου είχε πάνω ένα άλογο κι εγώ έκανα ότι ίππευα και ταξίδευα. Συνήθως πήγαινα στη γιαγιά. Αν και πέρασαν χρόνια κι η κουβέρτα μου δεν έχει πια άλογο τα ταξίδια πριν τον ύπνο είναι πάντα τα πιο δημιουργικά κι αγχολυτικά. Μουσική και παιχνίδι και οι μέρες φτάνουν στο τέλος τους με περισσότερη χαρά όπως όταν ήμασταν παιδιά. Μπείτε στο κίτρινο βαγόνι και καλά σας ταξίδια!

           

Η Κέλλυ Σταμουλάκη μας παρουσιάζει φέτος την μεγάλη της επιτυχία «Ως την άκρη του ονείρου». Σε πρωτότυπη μουσική του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (στον οποίο είναι κι αφιερωμένη η παράσταση) και με τον ερμηνευτή Βασίλη Λέκκα στο ρόλο του φύλακα άγγελου θα συγκινηθούμε, θα γελάσουμε και θα ταξιδέψουμε μαζί με την μικρή Πετρίνα…ως την άκρη του ονείρου!

Ακολουθώντας την δομή παραμυθιού, η Κέλλυ Σταμουλάκη μας παρουσιάζει ένα ταξίδι ενηλικίωσης όπου βοηθοί του ήρωα, (της ηρωίδας στην συγκεριμένη περίπτωση), είναι η αγάπη, η υπομονή και η πίστη. Πίστη στο ότι υπάρχουν φύλακες άγγελοι, πίστη στους ανθρώπους, πίστη ότι όλα τελικά θα πάνε καλά. Και πηγαίνουν καλά! Γιατί τα παιδιά, κι εμείς οι μεγάλοι, έχουμε ανάγκη να μας πει κάποιος ότι όλα θα πάνε καλά. Έχουμε ανάγκη να μας διαβάσουν παραμύθια κι αυτό κάνει η Κέλλυ Σταμουλάκη.

Παραμυθένια και τα κουστούμια του Μάριου Καραβασίλη, όπως επίσης και τα σκηνικά του Γιώργου Λυντζέρη. Τα σκηνικά πλαισιώνουν με αριστοτεχνικό τρόπο η ζωντανή μουσική με τα δεκάδες μουσικά όργανα. Πνευστά και κρουστά, αρμόνιο και βιολεντσέλο, ακόμα και άρπα (!) μας ταξιδεύουν σε δάση και σε λίμνες με βατράχια κι αγριόκοτες, σε βροχή και σε φωτιά.

Ο δεκαμελής θίασος συνεργάζεται άψογα και ανταποκρίνεται τόσο στο υποκριτικό μέρος όσο και στο μουσικό, αφού οι ηθοποιοί παίζουν μουσικά όργανα και τραγουδούν ζωντανά. Πέρα από την Νέλλη Γκίνη και τον Βασίλη Λέκκα, ξεχώρισαν ο Νικόλας Μπράβος (υποκριτικά και μουσικά) και η Έλενα Δελακούρα. Και φυσικά ακόμα γελάμε με τα παιδιά μου με τις ατάκες του Τζερόμ Καλούτα και την ξεκαρδιστική ερμηνεία του!

Η μικρή Πετρίνα παρόλες τις ατυχίες και τις δυσκολίες δεν χάνει την πίστη της και την αισιοδοξία της. Ξεκινά το ταξίδι της για να βρει τον παππού της, τις ρίζες της και τη οικογένειά της. Σε έναν κόσμο παιδικό, που μπορείς να σβήσεις μια φωτιά με κουβαδάκια, εμείς προτείνουμε παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση ώστε η μαγεία και το όνειρο να κρατήσουν λίγο ακόμα!

ΠΡΙΝ…

 

72917101 541446280016009 7060659143492763648 n

  • Αφήγηση. Το θεατρικό έργο «Ως την άκρη του ονείρου» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλαση μαζί με το cd με την πρωτότυπη μουσική του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Αν δεν θέλετε να χαλάσετε την έκπληξη μπορείτε απλώς να το ξεφυλίσσετε και να φανταστείτε την δική σας ιστορία βλέποντας τι εικόνες. Ή μπορείτε ακόμα να διαβάσετε την ιστορία μέχρι τη μέση και μετά να φανταστείτε το δικό σας τέλος!

 

  • Ζωγραφίζω: Ο τίτλος του έργου μας δίνει αφορμή να παίξουμε με όνειρα. Ας ζωγραφίσουμε το πιο τρελό μας όνειρο, την πιο μεγάλη μας επιθυμία κι ας σκεφτούμε μετά τρόπους να κάνουμε το όνειρό μας πραγματικότητα!

ΜΕΤΑ…

  • Φτιάχνω τα δικό μου παραμύθι. Στο εμπόριο και στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλά παινχίδια με παραμυθοκάρτες οι οποίες βασίζονται σις καρτέλες του Προπ. Διαλέχτε λοιπόν τον δικό σας ήρωα- ηρωίδα, σκεφτείτε το πρόβλημα που τον αναγκάζει να μετακινηθεί, βρείτε έναν βοηθό και αφού κάνει το ταξίδι του και ζήσει τις περιπέτειές του, δώστε το δικό σας τέλος. Το παραμύθι σας είναι κιόλας έτοιμο!
  • Ηχοϊστορία. Στην παράσταση η μουσική κυριαρχεί. Το δάσος το οποίο διασχίζει η Πετρίνα ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας χάρη στα μουσικά όργανα που παίζονται επί σκηνής. Γιατί να μην φτιάξουμε λοιπόν την δική μας ηχοϊστορία; Αρχικά σκεφτείτε μαζί με τα παιδιά μια τοποθεσία. Ένα δάσος, μια σπηλιά, μια παραλία, ή ένα σχολείο. Τί ήχοι ακούγονται συνήθως εκεί; Αντικείμενα του σπιτιού και το σώμα μας μπορούν να γίνουν τα αυτοσχέδια μουσικά όργανα που θα ντύσουν μουσικά αυτές τις τοποθεσίες.

Η Πετρίνα αντιλαμβάνεται μέσα από το ταξίδι της ότι η ζωή έχει αξία όταν προσπαθείς για όσα επιθυμείς. Όταν όλα εμφανίζονται «μαγικά» μπροστά σου η ζωή μοιάζει πιο σύντομη, «δεν ζεις»! Θα καταλάβει ότι η αγάπη είναι η κινητήριος δύναμη της ζωής και ότι όλοι, ξένοι και ντόπιοι, είμαστε άνθρωποι. Η Πετρίνα θα μας μάθει ότι ζωή σημαίνει να προσπαθείς, να αγαπάς, να πιστεύεις και να συνεχίζεις ως την άκρη του κόσμου για να κατακτήσεις το όνειρό σου!

           

Αν κι η θεατρική σεζόν των παιδικών θεάτρων τελείωσε, γράφω για το «Το πιο τρελό τριήμερο» της Κέλλυς Σταμουλάκη, καθώς αγγίζει ένα θέμα που θα απασχολήσει γονείς και παιδιά στις διακοπές. Τα σχολεία έκλεισαν και «το πιο τρελό δεκαπενθήμερο» έφτασε. Αλλά ενώ κάποτε οι διακοπές σήμαιναν μπάλα στην πλατεία, φίλους και βόλτες, τώρα σημαίνει άπειρες ώρες μπροστά σε οθόνες. Το θέμα της υπερβολικής χρήσης της τεχνολογίας θίγει με το φετινό της έργο η Κέλλυ Σταμουλάκη και το καλύτερο είναι ότι έχει και τη λύση του προβλήματος! Παιχνίδι! Μέσα από τα στόματα των ηθοποιών μας λέει: παίξτε με τα παιδιά, γίνετε ένα μαζί τους, ακούστε τα και όλα θα πάνε θαυμάσια.

Τα σκηνικά και τα κουστούμια της Δέσποινας Βολίδη εναρμονίζονται άριστα με τον σύγχρονο χαρακτήρα του έργου. Η μουσική του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα όπως πάντα υπέροχη και σύμφωνη με το νεανικό πνεύμα. Ο Μαυρίκιος Μαυρικίου ντυμένος πιάνο συντονίζει τα πάντα επί σκηνής. Ο Πασχάλης Τσαρούχας και η Νέλλη Γκίνη πλαισιωμένοι από μια ομάδα υπέροχων, νέων παιδιών μας χαρίζουν ένα ξεκαρδιστικό δίωρο διάλειμμα από την καθημερινότητα, παρουσιάζοντάς μας…την καθημερινότητα αλλιώς!

Στην παράσταση η γιαγιά του Ιάσονα μας λέει ότι «το παιχνίδι είναι ο τρόπος για να μάθουν οι άνθρωποι τον κόσμο». Ιδού μερικά παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Φανταζόμαστε: Συζητάμε με τα παιδιά πώς θα φανταζόταν το πιο τρελό τους τριήμερο. Τι θα ήθελαν να κάνουν; Που θα ήθελαν να πάνε; Αν οι απαντήσεις δεν περιλαμβάνουν υπολογιστές, tabletκαι ηλεκτρονικά παιχνίδια, είστε σε καλό δρόμο. Στη συνέχεια μπορείτε να ζωγραφίσετε την πιο όμορφη στιγμή του δικού σας φανταστικού τριημέρου. Ίσως είναι η στιγμή που εκτοξεύεστε στο φεγγάρι ή η στιγμή που δυο καγκουρό πίνουν τσάι στον κήπο μαζί σας. Δικό σας είναι το τριήμερο, κάντε το όσο πιο τρελό μπορείτε!

ΜΕΤΑ….

  • Διαβάζουμε: «Το πιο τρελό τριήμερο» της Κέλλυς Σταμουλάκη από τις εκδόσεις Διάπλαση. Διαβάστε το, ακούστε το cdμε τα τραγούδια της παράστασης κι αφήστε τη μαγεία να συνεχίζει να σας ταξιδεύει.

to pio trelo trihmero

  • Το παλιό μπαούλο: Ένα μπαούλο (ή βαλίτσα) με αξεσουάρ και παλιά ρούχα είναι τόσο απαραίτητο σε ένα σπίτι με παιδιά, όσο και τα υπόλοιπα παιχνίδια. Μεταμφιέσεις που ξεκινούν με ένα απλό καπέλο καταλήγουν σε παιχνίδια με πράκτορες και κρυμμένους θησαυρούς. Γι’ αυτό πριν πετάξετε οτιδήποτε σκεφτείτε να του δώσετε μια δεύτερη ευκαιρία στο μπαούλο μεταμφίεσης και ξεκινήστε εσείς οι ίδιοι το παιχνίδι.

Ένα είναι το μυστικό με τα παιδιά. «Να μην τα ακούμε με τα αυτιά αλλά με την ψυχή». Και τότε όλα τα τριήμερα θα είναι τρελά και μαγικά!

Η μαγεία ξεκινά μπαίνοντας στην αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής. Μια τεράστια πολύχρωμη σκηνή (σκηνικά Θάλεια Μέλισσα), κίτρινος φωτισμός (στους φωτισμούς η Στέλλα Κάλτσου) και μαξιλάρες που σε κάνουν να νιώσεις σαν βεδουίνος στην έρημο. Η 4χρονη κόρη μου είπε διασχίζοντας τον διάδρομο για να μπούμε στην αίθουσα ‘’Μαμά από εδώ ξεκινά ο παραμυθένιος κόσμος;’’.

Και πράγματι πρόκειται για έναν παραμυθένιο κόσμο. Ένα παραμύθι, που οι ηθοποιοί υπηρετούν λιτά και απέριττα όπως πρέπει να υπηρετούνται τα παραμύθια. Χωρίς πολλά φτιασίδια, με μόνο σύμμαχο το σώμα και την φωνή μας παραδίδουν το παραμύθι για να το κάνουμε δικό μας και στη συνέχεια να το αφηγηθούμε κι εμείς. Και δεν είναι παράδοξο που διάλεξαν ένα ανέκδοτο παραμύθι για να μας παρουσιάσουν. Γιατί στην ουσία τους τα παραμύθια έτσι μεταδίδονται. Από στόμα σε στόμα. Έτσι ζουν και αναπνέουν. Μέσα από τις αφηγήσεις του καθενός μας. Μοναδική συνοδοιπόρος του παραμυθιού η μουσική (Νίκος Κυπουργός), αλλά αυτή, σαν πανάρχαιη τέχνη και του λόγου της, έχει το δικαίωμα να βρίσκεται εκεί και να γίνεται ένα με το παραμύθι.

fteroto alogo

Άριστη η σκηνοθεσία του Βασίλη Μαυρογεωργίου μας μεταφέρει με το διασκευασμένο από την Άνδρη Θεοδότου παραμύθι του Νίκου Καζαντζάκη στη μακρινή Ανατολή, εκεί που πάντα συμβαίνουν θαύματα. Ο δωδεκαμελής θίασος συνεργάζεται για να αποδώσει όλους τους ρόλους και αυτό που εισπράττει ο θεατής είναι η συνεργασία και ένα αρμονικό αποτέλεσμα. Το γεγονός ότι ο χώρος της σκηνής που παίζουν οι ηθοποιοί είναι τόσο μεγάλος σου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι μέσα στον κόσμο του παραμυθιού κι όχι ότι παρακολουθείς παράσταση.

Πολύ πολύ παλιά, πριν ακόμα οι άνθρωποι γίνουν σοφοί όπως σήμερα, οι αλήθειες βρίσκονταν στα παραμύθια και μέσω αυτών μεταδίδονταν η γνώση του κόσμου. Αυτά ήταν η διασκέδαση και η παρηγοριά των ανθρώπων. Με παιχνίδια απλά, όπως ταιριάζει στην τέχνη του παραμυθά, προτείνουμε να συνοδεύσουμε το ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ της παράστασης.

 

ΠΡΙΝ…

  • Το φτερωτό άλογο: Μεγάλη αναστάτωση προκάλεσε στην οικογένεια ο τίτλος της παράστασης. Θα υπήρχε φτερωτό άλογο; Κι αν ναι πώς θα το έδειχναν; Μήπως θα υπήρχε ένα ψεύτικο άλογο κρεμασμένο με σκοινιά από το ταβάνι; Αυτές τις κουβέντες είχαμε εμείς πριν την παράσταση. Θα μπορούσατε με αφορμή τον τίτλο να γίνετε για λίγο σκηνοθέτες- σκηνογράφοι και να σκεφτείτε μαζί με τα παιδιά σας τρόπους για να παρουσιαστεί ένα «φτερωτό άλογο» στη σκηνή.

 alogo

ΜΕΤΑ…

  • Αυτοσχεδιασμός: Το φτερωτό άλογο που χάρισε ο Ινδός στον βασιλιά της Περσίας έγινε αφορμή για μια απίστευτη περιπέτεια του διαδόχου. Μετά κάπου το έκρυψαν και εντελώς τυχαία το βρήκαμε εμείς! Που ήταν κρυμμένο και πώς το ανακαλύψαμε; Και σε ποια καινούρια περιπέτεια μας ταξίδεψε; Μήπως σε μια μακρινή κι εξωτική χώρα ή κάπου στο διάστημα; Μήπως τα φτερωτά άλογα σε ταξιδεύουν σε χώρες παραμυθιών; Μπορείτε να απλώς να γράψετε την ιστορία σας ή ακόμα καλύτερα να την παρουσιάσετε. Όπως είδατε δεν χρειάζονται πολλά πράγματα. Το σώμα σας και η μουσική είναι αρκετά για να αφηγηθούμε/ παρουσιάσουμε το παραμύθι μας.

Σαν όλα τα παραμύθια έτσι κι αυτό τελειώνει με το θρίαμβο της αγάπης. Γιατί τα παραμύθια ασχολούνται με τα σοβαρά του κόσμου με τρόπο απλό. Και τι πιο σοβαρό και πιο σημαντικό από την αγάπη! «Είναι μάγος; Είναι άγγελος;» ρωτάνε όλοι στο τέλος. «Τίποτε από αυτά. Είναι ο άντρας της».

           

Γη και αέρας και φωτιά

Δε με σταματάνε,

Την αγάπη μου θα βρω

Κρυμμένη όπου και να ‘ναι.

Μουσική και φίλοι είναι η συνταγή

Πανικός και γέλια μέχρι το πρωί

Την ζωή θα φάμε σαν παγωτό

Και το βράδυ θα ‘ναι καταπληκτικό!

Η παράσταση αυτή… Όχι μισό λεπτό λάθος. Δεν πρόκειται για παράσταση…Θα έλεγα καλύτερα συναυλία ή πάρτυ!!!! Οι Burger Project με το γνωστό τους κέφι και με «τρέλα» απογειώνουν τη διάθεσή μας και τελικά το θέατρο μετατρέπεται σε συναυλιακό χώρο με πιτσιρίκια να χορεύουν όρθια σε ξέφρενους ρυθμούς και γονείς που (πολύ θα ήθελαν να σηκωθούν) να χορεύουν καθιστοί.

Οι Προφέσορ Cosmic, Αλ Μαλαπόλας, Έλεν Τρέλεν και Μίστερ Φίνγκερ είναι τα alter ego των κατά κόσμον Θάνου Κοσμίδη, Αλέκου Γεωργόπουλου, Έλενας Ιωάννου και Αλέξη Ιωάννου. Συνθέτουν μια παράσταση με υπόθεση…μουσική. Μας ταξιδεύουν με… μουσική. Και τελικά η λύση του προβλήματός τους βρίσκεται στη…μουσική!

Η παράσταση, είναι άκρως διαδραστική γιατί οι φίλοι στην ανάγκη φαίνονται! Θα χρειαστεί να βοηθήσετε αρκετές φορές τους Burger Project, αλλά μην ανησυχείτε. Δεν χρειάζεστε μουσικές γνώσεις. Το μόνο που χρειάζεστε είναι κέφι και όρεξη για παιχνίδι.

Όλη η παράσταση είναι θεότρελη κι αν θέλετε να μην σταματήσει ποτέ το κέφι έχουμε παιχνίδια ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: «Της Μουσικής το παραμύθι» από τις εκδ. Διάπλαση είναι ένα παραμύθι που μιλά για την αξία της μουσικής στη ζωή μας. Όταν η μουσική χάνεται ο κόσμος γίνεται θλιβερός (κάτι σαν την ασθένεια της «ξινίλας» του Κορνήλιου και της Βεατρικής στην παράσταση). Μα όλα θα πάνε καλά τελικά γιατί τη Μουσική μπορούμε να την βρούμε παντού, αρκεί να έχεις φαντασία και δημιουργικότητα. Στο τέλος μάλιστα της ιστορίας οι φίλοι παίζουν μαζί μουσική με διάφορα αυτοσχέδια όργανα, κάτι σαν το «παρεόφωνο» …

mousikis paramu8i small

  • Χορεύουμε: Στην παράσταση που θα παρακολουθήσετε θα χορέψετε πολύ! Καλύτερα λοιπόν να πάτε προετοιμασμένοι. Βάλτε τα cdτων BurgerProjectστο σπίτι και ξεκινήστε να κάνετε προπόνηση. Δοκιμάστε νέες φιγούρες, διασκεδάστε μα να προπονηθείτε και να «παγώνετε» όταν σταματά η μουσική!

ΜΕΤΑ…

  • Φτιάχνω τη δική μου ορχήστρα: Μαράκες από ρολά υγείας γεμισμένα με ρύζι και φακές, κιθάρες με λάστιχα περασμένα σε κουτιά από χαρτομάντηλα αυτοκινήτου, αλλά και κατσαρολικά, κουτάλες και κουταλάκια, χαρτιά και γιατί όχι;… το ίδιο μας το σώμα! Όλα αυτά πάρτε τα, καλέστε φίλους και φτιάξτε την δική σας ορχήστρα! Με ρυθμό ή «στο γάμο του Καραγκιόζη» σημασία έχει να περάσετε καλά και να διασκεδάσετε!
  • Κατασκευή: Οι BurgerProjectταξιδεύουν με το όχημά τους, το μπιφτεκοκίνητο όπως θα ακούσετε. Κρατείστε σημειώσεις και όταν γυρίσετε σπίτι ζωγραφίστε το όπως εσείς φαντάζεστε. Ακόμα καλύτερα μη μείνετε στα σχέδια, κατασκευάστε το κιόλας! Μαξιλάρια, καναπέδες, κουτάλες, υφάσματα, τηγάνια και καπάκια δεν είναι μόνο αυτό που φαίνονται. Λίγη φαντασία και γίνονται πρώτης τάξεως εξαρτήματα του φανταστικού αυτοκινήτου που πάει παντού!

Φεύγοντας από το θέατρο Πόρτα ένα κορίτσι εξηγούσε σε μια φίλη του (συζήτηση 5χρονων να τονίσω) ότι « ξινίλα είναι κατσουφιά». Προσοχή προσοχή λοιπόν! Αν υποψιάζεστε ότι πάσχετε από τέτοιου είδους ασθένεια μην χάσετε την παράσταση! Είναι άμεση ανάγκη να την παρακολουθήσετε και πιστέψτε με. Θα γιατρευτείτε!

           

 Μ ο υ σ ι κ ή κ α ι   Φ ί λ ο ι 
Burger Project 
Από 4 έως 104 χρόνων2
2ος χρόνος



Μουσική-Σενάριο-Σκηνοθεσία: The Burger Project
Κείμενα: Θάνος Κοσμίδης
Σκηνοθετική υποστήριξη: Γιάννης Σαρακατσάνης 
Κοστούμια: The Burger Project
Σκηνικά- Μάσκες -Κούκλες: Playroom
Φωτισμοί: Θάνος Κοσμίδης
Επιμέλεια ήχου: Αντώνης Νικηφόρος
Φωτογραφίες: Θοδωρής Βρανάς, Nick Zarago 

Παίζουν: Αλέξης Ιωάννου (κιθάρα, τραγούδι), Θάνος Κοσμίδης (πλήκτρα, τραγούδι), Έλενα Ιωάννου (τύμπανα, φωνητικά), Αλέκος Γεωργουλόπουλος (ηλεκτρικό μπάσο, φωνητικά) 
Μέρα και ώρα παραστάσεων: Σάββατο στις 12:00 μ.μ. 
Διάρκεια: 90 λεπτά (με διάλειμμα)

Σε μια παράσταση για τους φόβους το μόνο που δεν περιμένεις να ακούσεις είναι η φράση «Σβήσε το φως». Ένα κείμενο με χιούμορ, έμπνευση και ανατροπή που κάνει μικρούς και μεγάλους να ξεκαρδίζονται στα γέλια. Οι συγγραφείς της ομάδας Κοπέρνικος, Έμη Σίνη και Άγγελος Αγγέλου, μας χαρίζουν μια φανταστική, τρυφερή και ξεκαρδιστική παράσταση.

Απολαυστικοί και υπέροχοι οι Ελισσαίος Βλάχος και Βασίλης Χατζηδημητράκης παραλίγο να μας «πεθάνουν» από τα γέλια. Ανταποκρίνονται άριστα σε όλους τους ρόλους (και δεν είναι και λίγοι!). Τα κουστούμια της Όλγας Μπρούμα εξυπηρετούν άριστα το πνεύμα της λιτής παράστασης.

Ιδιαίτερα εμπνευσμένη η ιδέα με το θέατρο σκιών στην παράσταση. Γιατί τελικά το σκοτάδι μπορεί να γίνει διασκεδαστικό και παιχνιδιάρικο. Γιατί λοιπόν να το φοβόμαστε;

Λίγο πριν σβήσουν τα φώτα προτείνουμε παιχνίδια για ΠΡΙΝ την παράσταση και μερικά παιχνίδια για ΜΕΤΑ.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: «Ο Γιάννης που δεν ήξερε τον φόβο», ένα λαϊκό παραμύθι για τον ατρόμητο Γιάννη. Γιατί όπως λέει κι ο πρωταγωνιστής Μάξιμος στην παράσταση «αν ρωτήσεις τα παιδιά θα σου πουν ότι δεν φοβούνται τίποτα». Υπάρχουν φυσικά και δεκάδες βιβλία για τους φόβους αν θέλουμε να προσεγγίσουμε το θέμα από την άλλη πλευρά, όχι του ατρόμητου αλλά αυτού που φοβάται. Επιλέγω το «Το σκοταδάκι που φοβόταν» (Ασπασία Πρωτογέρου, εκδ. Polaris) γιατί…Το γιατί θα το καταλάβετε στην παράσταση. Επίσης εξαιρετικό το «Ποιος φοβάται τον Μπαμπούλα;» της Κριστίνα Νεστλίγκερ από τις εκδ. Διάπλαση. Ένα βιβλίο που με αριστοτεχνικό τρόπο μας βάζει να σκεφτούμε πώς τελικά γεννιούνται οι φόβοι.
  • Παντομίμα: «Όλοι οι φόβοι στο καπέλο». (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Ο εμψυχωτής λέει στα παιδιά να γράψουν έναν φόβο σε ένα χαρτάκι και έπειτα βάζουν όλα τα χαρτάκια σε ένα καπέλο. Ο φόβος δεν είναι ανάγκη να είναι δικός τους. Εναλλακτικά μπορεί ο εμψυχωτής να έχει γράψει φόβους. Στη συνέχεια κάθε παιδί παίρνει έναν φόβο και προσπαθεί με κίνηση και χωρίς λόγο να κάνει τους άλλους να καταλάβουν τι φόβο έχει. Στη συνέχεια μπορούν τα παιδιά να ενωθούν σε ομάδες και να διαλέξουν έναν φόβο τον οποίο θα δραματοποιήσουν.

ΜΕΤΑ…

  • Αυτοσχεδιασμός: Οι κακόμοιροι οι φόβοι στην παράσταση έχουν καταρομάξει με τον φακό του Μάξιμου. Φαντάσματα και ζόμπι, σκελετοί και μούμιες, ακόμα και βρυκόλακες μας παρουσιάζουν έναν άλλο εαυτό. Η προγιαγιά του Μάξιμου εμφανίζεται θιγμένη στην σκηνή από την συμπεριφορά του δισέγγονού της που την έχει μετατρέψει εντελώς αναίτια σε έναν φόβο. Ώρα να αντιμετωπίσουμε τους δικούς μας φόβους και να συνομιλήσουμε μαζί τους. Τι θα μας έλεγαν οι φόβοι μας αν μπορούσαν να μιλήσουν; Τι θα μας έλεγε η κατσαρίδα, το ποντίκι, τα μικρόβια και το ύψος; Ας τους δώσουμε φωνή και ποιος ξέρει; Μπορεί τελικά και να συμφιλιωθούμε μαζί τους. Τα παιδιά σε ρόλο φόβων ανεβαίνουν ανεβαίνουν στην σκηνή και μας λένε τα παράπονά τους, μας περιγράφουν τη ζωή τους κι ίσως μας εκμυστηρευτούν και τους δικούς τους φόβους. Μπορούν οι φόβοι να μιλάνε σε τηλεοπτικό δελτίο ή να μιλάνε με κάποιον άλλον φόβο στο τηλέφωνο, να γράφουν ένα γράμμα ή να τα συζητάνε μεταξύ τους.
  • Ζωγραφίζουμε: Που ζουν άραγε οι φόβοι; Πώς είναι η χώρα τους και ποιοι κατοικούν εκει; Ας ζωγραφίσουμε τους φόβους μας κι ας τους ξορκίσουμε με αυτόν τον τρόπο.

svise to fos 2

  • Προτείνω λύσεις: Σκεφτείτε όσους φόβους μπορείτε και στη συνέχεια ψάξτε τρόπους με τους οποίους μπορείτε να τους αντιμετωπίσετε. Π.χ.: Φοβάμαι το σκοτάδι- ανάβω το φως. Φοβάμαι τα ύψη- δεν κοιτάζω κάτω. Φοβάμαι τα μπαλόνια- κάνω κατασκευές με ξεφούσκωτα μπαλόνια. Φοβάμαι τα φαντάσματα- έχω ένα αρκουδάκι φύλακα ή ντύνομαι εγώ φάντασμα. Φοβάμαι τα σκυλιά- μαθαίνω για αυτά και προσπαθώ να τα γνωρίσω καλύτερα. Φτιάξτε κάρτες με φόβους και κάρτες με λύσεις για να τους αντιμετωπίσετε κι έπειτα ενώστε τα παζλ. Παζλ φόβων και «γιατρικών».

Ο Μάξιμος ξεπερνά τον φόβο του, σβήνει το φως και τελικά «σβήνει» έτσι και τον φόβο των άλλων. Την ημέρα που παρακολούθησα την παράσταση παρακολουθούσε και ένα σχολείο παιδιών που είχαν φτάσει στην χώρα μας «με τις βάρκες». Βλέποντάς τα συνειδητοποίησα ότι ο μόνος τρόπος για να απαλλαγούν από τους φόβους τους είναι η λύση που μας δίνει το έργο. Οι φόβοι τρέφονται και μεγαλώνουν από την άγνοια και τις προκαταλήψεις. Μόνο ξεπερνώντας τους δικούς μας φόβους θα καταφέρουμε μαζί να νικήσουμε και τους φόβους των άλλων…

           

Χίλιους δεκατρείς θα βρεις να σου πουν δεν μπορείς

Κι ανάποδα όλα να ρθουν κοίτα μπροστά

Χέρια θα βρεις να πιαστείς

 Αίθουσα Διδασκαλίας, Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Για παιδιά 4-10 ετών
Κάθε Κυριακή στις 15:00, Διάρκεια: 70 λεπτά
Εισιτήρια: € 10, € 8 (ομαδικό)

Ποτέ ξανά δεν θα’μαστε μόνοι, 
άμα κοιτάμε τι μας ενώνει.
Μοιάζουμε μα είμαστε ίδιοι
Εμείς κοινό και εσείς θεατρίνοι.

Η ιστορία του «Πρίγκιπας και φτωχός» του Μαρκ Τουέιν είναι γνωστή και η υπόθεσή της έχει εμπνεύσει κατά καιρούς σενάρια ταινιών. Ένας πρίγκιπας κι ένας φτωχός που μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό αλλάζουν θέσεις κι ο ένας βλέπει τη ζωή μέσα από τα μάτια του άλλου. Ο πρίγκιπας ζει ανάμεσα στους φτωχούς βιώνοντας τις δυσκολίες τους, κι ο φτωχός προσπαθεί με την αναπάντεχη δύναμη που αποκτά να βοηθήσει το λαό γνωρίζοντας ποια είναι τα προβλήματά του.

Ένα έργο που μιλάει για την ανισότητα στην κοινωνία, για την αδικία και τη δικαιοσύνη, την φιλία, την αλληλεγγύη, την εξουσία και πάνω απ’ όλα δίνει την ελπίδα ότι όλα μπορούν να αλλάξουν με πίστη κι επιμονή. Τελικά μπορεί ο φτωχός να γίνει πρίγκιπας ακόμα κι αν όλοι προσπαθούν να τον πείσουν ότι το όνειρό του δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Η σκηνοθεσία της Σοφίας Βγενοπούλου κατορθώνει να περάσει στο παιδικό κοινό τα μηνύματα του έργου. Η μουσική και τα τραγούδια του Τριανταφύλλου δίνουν ένα άρωμα μιούζικαλ στην παράσταση με στίχους που αναδιεκνύουν τις μεγάλες αλήθειες του έργου.

Τα σκηνικά της Ελ.Μανωλοπούλου, με τα χάρτινα περιγράμματα παραπέμπουν σε κόμικ και τα κουστούμια κατορθώνουν να σε μεταφέρουν στον αγγλικό 16ο αιώνα.

Ο 15μελής θίασος λειτουργεί σαν μια ομάδα και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό.

Τα δυο αγόρια ξεκινούν ένα παιχνίδι που τελικά αποδεικνύεται μάθημα ζωής και για τους δυο. Γιατί τα παιχνίδια τελικά είναι πρόβες ζωής και μας βιηθούν να μπούμε στη θέση του άλλου. Ας δούμε μερικά παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

 w22 110419ELG3943

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε: «Πρίγκηπας και φτωχός» του Μαρκ Τουέιν. Ειτε ολόκληρο το μυθιστόρημα, είτε σε διασκευή για παιδιά, είτε σε θεατρική διασκευή αξίζει να το έχετε στη βιβλιοθήκη σας. Προτείνουμε τη θεατρική διασκευή της Κέλλυς Σταμουλάκη από τις εκδόσεις Διάπλαση.

prigkipas ftwxos SMALL

  • Κατασκευή: Αφού τα παιδιά μάθουν για την ιστορία του πρίγκιπα και του φτωχού τους ζητάμε να μας ζωγραφίσουν ή να κατασκευάσουν τους δυο ήρωες. Εστιάζουμε στο γεγονός ότι και οι δυο ήρωες κατασκευάστηκαν με τα ίδια υλικά: μολύβι και χρώματα αν είναι ζωγραφιστοί, κόλλα, χαρτόνια κι υφάσματα αν είναι κατασκευές. Στην ουσία τους είναι ίδιοι. Αυτό που τους κάνει να φαίνονται διαφορετικοί είναι εξωτερικά χαρακτηριστικά που τους προσθέσαμε. Με την συζήτηση αυτή τα παιδιά προσέχουν περισσότερο τις ομοιότητες και λιγότερο τις διαφορές.

ΜΕΤΑ…

  • Αυτοσχεδιασμός: (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Το μυστικό του έργου είναι ότι ο ένας μπαίνει στη θέση του άλλου. Έτσι κατορθώνουν να κατανοήσουν τις δυσκολίες και τελικά να κάνυν όσα περνούν από το χέρι τους για να καλυτερεύσει ο κόσμος. το θέατρο διαθέτει αυτήν ακριβώς τη δύναμη, να σε κάνει να μπαίνεις στη θέση του άλλου, να αποκτάς ενσυναίσθηση. Το παιχνίδι ονομάζεται Η ΘΛΙΒΕΡΗ ΤΑΜΠΕΛΑ. Είναι ένα ομαδικό παιχνίδι ιεραρχίας που στοχεύει να εκδηλωθούν οι συμπεριφορές των παιδιών απέναντι στο στερεότυπο του φτωχού/ ζητιάνου. Ζητήστε από την ομάδα σας να σταθεί σε μια γραμμή, ο ένας πίσω από τον άλλο, για να τους κολλήσετε στο μέτωπο ένα αυτοκόλλητο χαρτάκι. Όλα τα χαρτάκια που έχετε ετοιμάσει έχουν ζωγραφισμένο πάνω τους κάτι, έναν ήλιο ή ένα λουλούδι, ή έχουν γραμμένη τη λέξη ζητιάνος. Φροντίστε να είναι ισόποσα μοιρασμένα τα σχέδια. Εξηγήστε ότι όλοι θα αποκτήσουν μια ταυτότητα με μια «ταμπέλα» που δε θα γνωρίζουν τι γράφει. Θα μπορούν όμως να διαβάσουν τι γράφουν οι ταμπέλες που έχουν οι άλλοι. Κολλήστε τα χαρτάκια στα μέτωπα. Ζητήστε από τα παιδιά να κινηθούν ελεύθερα στον χώρο και να ανταλλάξουν χαιρετσιμούς με τους άλλους, ανάλογα με αυτό που βλέπουν στο μέτωπό τους. Για παράδειγμα, βλέπω το λουλούδι, χαιρετώ μυρίζοντας την ευωδία που αναδίδουν τα μαλλιά του.

DSC07475

  • Ζητήστε απο κάθε παιδί να προσπαθήσει να καταλάβει σε ποιά ομάδα ανήκει από τις αντιδράσεις των άλλων όταν το συναντούν. Ταυτόχρονα χαιρετά με διαφορετικούς τρόπους και το ίδιο. Αφήστε την ομάδα να ανιχνεύσει τις ταυτότητες των παικτών και να δημιουργήσει υποοομάδες με βάση όσα καταλαβαίνουν για τον εαυτό τους από τη συμπεριφορά των άλλων. Μόλις δημιουργηθούν οι υποοομάδες, συζητήστε με τα παιδιά πώς ένιωθαν όταν τους χαιρετούσαν οι άλλοι. Π.χ. βίωσαν αποδοχή, εγκαρδιότητα, θαυμασμό, φιλική διάθεση, απόρριψη, περιφρόνηση, ανόρεχτη και συγκαταβατική στάση, φιλοξενία, απέχθεια, άρνηση, αποστροφή, αδιαφορία ή κάτι άλλο; Δώστε την ευκαιρία σε όλα τα παιδιά να περιγράψουν τι ένιωσαν και να ανταλλάξουν εμπειρίες μεταξύ τους. Αν το επιθυμούν, ζητήστε από τα παιδιά να το ξαναπαίξουν με καινούριους ρόλους- ταμπέλες. Προσκαλέστε τμηματικά κάποια παιδιά να βγουν από το παιχνίδι και να παρατηρήσουν τη συμπεριφορά και τη σωματική γλώσσα των παικτών. Στη συνέχεια, ξαναμπαίνουν στο παιχνίδι για να τους παρατηρήσουν κάποιοι άλλοι. Έτσι δίνετε μια ευκαιρία στα παιδιά της ομάδας μέσα από τη σύμβαση του παιχνιδιού να έρθουν στη θέση του «άλλου».
  • Κάνε ένα βήμα μπροστά: (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Ξεκινάμε ρωτώντας τα παιδιά αν έχουν φανταστεί πώς είναι να είσαι κάποιος άλλος. Εξηγούμε ότι σε αυτή τη δραστηριότητα θα φανταστούν πώς παίζουν το ρόλο κάποιου άλλου παιδιού. Δίνουμε στα παιδιά ένα χαρτάκι με τη νέα τους ταυτότητα (ηλικία, φύλο, κοινωνική θέση, που ζει κι άλλες χρήσιμες λεπτομέρειες). Αφού δώσουμε λίγο χρόνο και δραστριότητες για χτίσιμο κι ενδυνάμωση του ρόλου (σχεδιάζει το δωμάτιό του, τα πράγματά του, ρωτάμε τι κάνει και πώς περνά η μέρα του ως ρόλος) στέκονται το ένα δίπλα από το άλλο, σαν σε γραμμή εκκίνησης. Ο εμψυχωτής περιγράφει κάποιες καταστάσεις που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί (πας κάθε χρόνο διακοπές; Έχεις τηλεόραση σπίτι; Πηγαινεις σχολείο; Παρακολουθείς κάποιες εξωσχολικές δραστηριότητες; κλπ). Αν η αναφορά αντιστοιχεί στο άτομο που φαντάζονται ότι ενσαρκώνουν κάνουν ένα βήμα μπροστά αλλιώς παραμένουν στη θέση τους. Στο τέλος της δραστηριότητας κάθε παιδί περιγράφει το ρόλο που του δόθηκε και συζητάμε πώς αισθάνθηκαν όταν οι άλλοι προχωρούσαν ή έμεναν πίσω. Αισθάνθηκαν αδικία; Τι δίνει σε μερικούς ανθρώπους περισσότερες ευκαιρίες από ότι σε άλλους; (Από το εγχειρίδιο Δραστηριότητες βιωματικής μάθησης στα ανθρώπινα δικαιώματα και τους πρόσφυγες)

Το έργο είναι ένας ύμνος στην αλληλεγγύη και στο έλεος που οφείλουμε να δείχνουμε όταν βρεθούμε σε θέση ισχύος. Η αγάπη, κινητήρια δύναμη του κόσμου ετούτου, η αγάπη που μετακινεί βουνά, η αγάπη που εξυμνήθηκε σε όλες τις μορφές τεχνης, είναι κι εδώ κυρίαρχη δύναμη. Αγάπη προς τον συνάνθρωπο κι όλα μπορούν να διορθωθούν!

           

Οι καρδιές μας δεν χορταίνουν με μίσος,

λίγο έλεος αν δείχναμε ίσως

να γινόταν ο κόσμος αλλιώς.

Η συμπόνια μας γέφυρες χτίζει

Για να έρθουν κοντά ν’ αγγιχτούν…

tg gif 300 250px

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00 στο Θέατρο 104

Κλείστε εγκαίρως τις θέσεις σας μέσω viva.gr 

Από 20 Νοεμβρίου μέχρι 23 Ιανουαρίου 2020

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία