Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Από τη Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Πάει ένας μήνας που είδα την παράσταση αυτή. Μου άρεσε πάρα πολύ αλλά συνέχεια κάτι άλλο έπρεπε να γίνει κι έτσι έμενε μισοτελειωμένο το κείμενο. Σήμερα όμως θυμήθηκα την πρώτη σκηνή της παράστασης. Ξεκινά με τον Όλιβερ να γιορτάζει τα γενέθλιά του. Κι ενώ όλοι είμαστε τόσο χαρούμενοι, όλα αλλάζουν. Ήταν ένα όνειρο που έσβησε. Ο Όλιβερ είναι στο ορφανοτροφείο και στα ορφανοτροφεία δε γιορτάζουν γενέθλια. Και κάπως έτσι, σήμερα ειδικά, σκέφτηκα να τελειώσω το κείμενο για τον Όλιβερ.

Η πολυδιαβασμένη ιστορία του Όλιβερ Τουίστ ανέβηκε στο θέατρο του Ελληνικού κόσμου. Ο Όλιβερ Τουίστ, ο ήρωας που όλοι συμπονέσαμε και αγαπήσαμε, το παιδί που παρόλες τις δυσκολίες της ζωής του κράτησε τον ακέραιο και έντιμο χαρακτήρα του μας συγκίνησε και μας προβλημάτισε. Άραγε οι δύσκολες καταστάσεις αλλοιώνουν τον χαρακτήρα μας; Μπορούμε να μείνουμε αλώβητοι από όσα μας έχει γράψει η μοίρα και να έχουμε εμπιστοσύνη ότι στο τέλος όλα θα πάνε καλά;

Είναι αλήθεια ότι πολλά παιδιά στο κοινό συγκινήθηκαν και στενοχωρήθηκαν με όσα υπέφερε ο Όλιβερ. Ο γιος μου (όχι πολύ διαχυτικός συνήθως) κόλλησε πάνω μου. Όμως το χαμόγελο του γιου μου, όταν τελικά η δικαιοσύνη αποκαθίσταται και ο Όλιβερ βρίσκει μια οικογένεια, ήταν η τρανή απόδειξη ότι τελικά τα παιδιά πρέπει να έρχονται σε επαφή με τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ήταν το χαμόγελο της κάθαρσης, της ηθικής αποκατάστασης του ήρωα, που κάνει τον θεατή να λυτρώνεται. Ήταν το χαμόγελο της ενσυναίσθησης, όταν έχεις συμπάσχει με τον ήρωα και τελικά χαίρεσαι με την χαρά του. Ήταν το χαμόγελο που εύχομαι σύντομα να δούμε όλοι γύρω μας.

Η διασκευή και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαϊδη μας μετέφερε στην Αγγλία του 19ου αιώνα. Ορφανοτροφείο, μικροσυμμορίες, δικαστήριο, το σπίτι του κυρίου Μπράουνλόου, όλα ζωντάνεψαν μπροστά μας μέσα από τα σκηνικά και τα κουστούμια της Μαρίας Φιλίππου, καθώς και με τη βοήθεια των video art της Ερατούς Τζαβάρα. Η πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Οικονόμου απόλυτα σύμφωνη με το πνεύμα της εποχής και της παράστασης. Υπέροχη όλη η ομάδα των ηθοποιών με τον Ρένο Χαραλαμπίδη, τον Διονύση Πιφέα, τον Τάσο Κωστή και τη Μαρία Αντουλινάκη να κλέβουν τις εντυπώσεις.

Κι αυτή τη φορά τα παιχνίδια που προτείνουμε έχουν ως αφορμή την παράσταση του Όλιβερ Τουίστ αλλά αναγκαστικά εμπνευσμένα από μια πραγματικότητα υπαρκτή και διαφορετική…

 

Twist3

ΠΡΙΝ KAI META

  • Διαβάζουμε. Ακόμα κι αν τα παιδιά σας είναι πολύ μικρά για να διαβάσουν τον Όλιβερ Τουίστ του Κάρολου Ντίκενς, μπορείτε να τους διαβάσετε κάποια από τις διασκευές που κυκλοφορούν. Ή να δείτε μαζί τους την ομώνυμη ταινία σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λιν.

oliver

  • Αλλάζουμε το τέλος. Στον Όλιβερ Τουίστ το τέλος είναι αυτό που μας προσφέρει ανακούφιση. Το γεγονός ότι όλα τελικά πήγαν καλά, ότι βρήκε αυτό που του άξιζε. Έτσι αγαλλιάζουν οι παιδικές ψυχές και αποκτούν πίστη ότι ο κόσμος αυτός είναι δίκαιος και στο τέλος οι καλοί θα ανταμειφθούν. Υπάρχουν κάποια παραμύθια που δεν σας ικανοποιεί το τέλος; Ας το αλλάξουμε και μέσα από αυτή την αλλαγή τα παιδιά θα νιώσουν ότι παρεμβαίνουν, ότι έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τη ροή της ιστορίας και να γίνουν κυρίαρχοι των καταστάσεων.

  • Ένα όνειρο: Το θεατρικό έργο ξεκινά με τον Όλιβερ να γιορτάζει τα γενέθλιά του. Τούρτες, δώρα, καπελάκια, όμορφα ρούχα και χαμόγελα. Σύντομα όμως όλα σβήνουν κι ο Όλιβερ συνηδειτοποιεί ότι είναι ακόμα στο ορφανοτροφείο. Τα όνειρα φαίνεται να ήταν αυτά που κρατούσαν τον Όλιβερ. Άλλωστε τα όνειρα δε μας κρατάνε όλους; Ας σκεφτούμε λοιπόν το πιο όμορφό μας όνειρο. Να το σκεφτούμε όμως με κάθε λεπομέρεια! Τι φοράμε τη μέρα που το όνειρό μας πραγματοποιείται, ποιος είναι δίπλα μας, τι ακούγεται, πώς μυρίζει ο άερας; Κι αφού κλείσουμε τα μάτια και «ζήσουμε το όνειρό μας» ας το ζωγραφίσουμε! Ή ας το γράψουμε!

epitrapezio when i dream 1000 1349827

Δεν υπάρχει πιο ταιριαστός επίλογος αυτήν τη στιγμή από το σημείωμα της ίδιας της σκηνοθέτιδος Κωνσταντίνας Νικολαϊδη…

Σκληρό έργο σε πολλά σημεία, βαθιά συγκινητικό σε άλλα, πολύ κωμικό επίσης και με έντονο σασπένς! Όπως είναι και η ίδια η ζωή, που μέσα από τα καλά και τα κακά της, μας ξεδιπλώνει τη μαγεία της και μας φέρνει κάθε φορά ένα βήμα πιο κοντά στην Αγάπη και στην Αγκαλιά. Μια Αγκαλιά που μας ψιθυρίζει γλυκά «Κράτα γερά. Όλα θα πάνε καλά.». Μια Αγκαλιά που, όπως κι ο μικρός Όλιβερ, όλοι βαθιά μέσα μας επιζητούμε.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Φωτεινή Μεγαλούδη
Διασκευή/Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη
Σκηνογραφία/Σχεδίαση προβολής ορφανοτροφείου/Κοστούμια: Μαρία Φιλίππου
Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Οικονόμου
Στίχοι τραγουδιών: Μαγδαληνή Παλιούρα/Κωνσταντίνα Νικολαΐδη
Χορογραφίες/Κινησιολογία: Χριστίνα Φωτεινάκη
Φωτισμοί: Αργύρης Θέος
Video art: Ερατώ Τζαβάρα
Make-up artist: Ράνια Γιαννάκη
 
Πρωταγωνιστούν: Ρένος Χαραλαμπίδης, Τάσος Κωστής, Κωνσταντίνος Κάππας, Μαρία Αντουλινάκη
 
Όλιβερ Τουίστ ο Διονύσης Πιφέας
 
Μαζί τους οι: Τατιάνα Μελίδου, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Ρίνος Τζάνης
 
Επίσης, παίζουν με αλφαβητική σειρά:
 
Αντώνης Βαρθαλίτης, Ρεβέκκα Γιαννάκη, Παναγιώτης Δελαβίνιας, Βαγγέλης Ζάπας, Γιώργος Ιωσηφίδης, Θανάσης Καφενταράκης, Μάριος Μακρόπουλος, Λίνος Μάνεσης, Αθανάσιος Μυλωνόπουλος, Χρήστος Σωνάκης, Κωνσταντίνος Τσουμπάρης, Μαρία Μελίτα Ψυχογυιοπούλου

Από τη Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Το άρθρο αυτό θα είναι λιγάκι διαφορετικό, γιατί διαφορετικές είναι και οι μέρες που ζούμε…Ο Μινώταυρος έμελλε να είναι η τελευταία παράσταση που είδαμε μαζί με τα παιδιά μου τέσσερις ημέρες πριν τα θέατρα κλείσουν στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Τότε βέβαια δεν το ξέραμε. Αρχικά σκέφτηκα να μην γράψω κάτι για την παράσταση. Τι νόημα θα είχε τώρα πια; Μετά το μούδιασμα των πρώτων ημερών όμως σήμερα ξαναέφερα στο μυαλό μου τον Μινώταυρο. Κι έκανα κάποιες σκέψεις που σκέφτηκα να μοιραστώ.

Ο Θησέας, ένα παλικάρι 16 χρονών ξεκινά να νικήσει τον Μινώταυρο, ένα τέρας που σκοτώνει. Ο πατέρας του, μεγαλύτερος σε ηλικία, μένει πίσω. Ο Μινώταυρος είναι κλεισμένος σε ένα λαβύρινθο, δύσκολο να τον βρεις πριν σε βρει εκείνος κι αν τελικά τον βρεις είναι αδύνατο να τον σκοτώσεις. Ο Θησέας όμως τον βρίσκει και τον εξολοθρεύει. Και τελικά επιστρέφει νικητής χάρη στη βοήθεια του έξω κόσμου, της Αριάδνης που του έδειξε πώς θα βρει τον δρόμο. Ο καθένας βοηθά με τον τρόπο του.

Οι μύθοι είναι ο αρχέγονος λόγος, αυτός ο λόγος που πάντα κάτι έχει να μας πει ανάλογα με την εποχή και τις συνθήκες. Δεν αξιώνω τον λόγο του αναλυτή, απλώς καταγράφω τι λέει σε μένα ο μύθος του Μινώταυρου, τη δεδομένη στιγμή με τις δεδομένες συνθήκες. Ο Μινώταυρος όσο φοβερό τέρας κι αν είναι, κι όσο καλά κι αν κρύβεται στο τέλος θα νικηθεί! Και θα νικηθεί από έναν άνθρωπο. Στη νίκη θα συμβάλλουν κι όσοι δεν θα έρθουν σώμα με σώμα με το θηρίο, αλλά θα προσφέρουν τη βοήθειά τους από μακριά με τρόπους διαφορετικούς. Όταν πια το τέρας εκλείψει θα πρέπει να βγάλουμε τα μαύρα πανιά από το πλοίο μας. Να επιστρέψουμε στην χαρά της ζωής. Κι ο μύθος μου λέει και κάτι άλλο. Όσοι περιμένουμε σκαρφαλωμένοι στον βράχο τα νέα, καλό είναι να μην βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα και να μην γκρεμοτσακιστούμε από τα βράχια βλέποντας μαύρα πανιά. Ας έχουμε την υπομονή και την φρόνηση να ελέγξουμε τα γεγονότα πριν βγάλουμε συμπεράσματα. Ίσως τα χαρμόσυνα νέα να είναι τελικά ήδη εδώ απλώς να ξέχασαν να αλλάξουν τα πανιά…

Θα ήταν άδικο ίσως να μην αναφερθώ έστω κι ονομαστικά στους συντελεστές μιας παράστασης που μου έδωσαν τροφή για σκέψη και προβληματισμό. Άλλωστε ο Μινώταυρος που με έκανε να σκεφτώ όλα τα παραπάνω είχε τη μορφή που του έδωσε η Χριστίνα Κουλουμπή (σκηνικά και κουστούμια) και τον δικό της λαβύρινθο έχω στο μυαλό μου όταν σκέφτομαι τη μάχη. Η σκηνοθετική ιδέα της Κάρμεν Ρουγγέρη και της Χριστίνας Κουλουμπή να παρουσιάσουν με αστείο τρόπο τους άθλους του Θησέα ώστε να μην φοβίσουν τα παιδιά ας μας καθοδηγεί τις μέρες αυτές στο πως παρουσιάζουμε τα γεγονότα και στο τι αφήνουμε να ακουστεί. Και φυσικά ένα μεγάλο μπράβο σε όλο τον θίασο (Κατερίνα Γεωργάκη, Μάιρα Γεωργάρου, Άρης Δελαγραμμάτικας, Χριστίνα Κουλουμπή, Μανώλης Κλωνάρης, Γιώργος Μπανταδάκης, Σταύρος Νίνης, Σωτήρης Σουριανός, Βασίλης Τσιγκριστάρης). Με κρητική λύρα, μαντινάδες, παραδοσιακά κρητικά τραγούδια και στίχους του Ανδρέα Κουλουμπή ειδικά προσαρμοσμένους στην παράσταση, ζήσαμε την περιπέτεια του Θησέα και μας συνεπήρε το θάρρος του και η αγωνιστικότητά του.

Τα παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ δείτε τα ως προτάσεις για παιχνίδι άσχετα αν έχετε δει ή όχι την παράσταση

ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ…

  • Διαβάζουμε. Διαβάστε το μύθο του Μινώταυρου και συζητείστε με τα παιδιά σας. Ποιο είναι αυτό το φοβερό τέρας; Το φοβούνται; Μπορεί να νικηθεί; Ίσως σας αποκαλυφθούν πράγματα που σκέφτονται αλλά δεν μπορούν να εκφράσουν. Ένα ανέμελο πρωινό, πάνω από δυο εβδομάδες πριν, η πεντάχρονη κόρη μου είχε ρωτήσει «μπαμπά αυτός ο κορονομιός είναι τέρας;». Στα παιδικά μάτια κάθε τι κακό έχει τη μορφή τέρατος κι έχουν ανάγκη να ακούσουν ότι τα τέρατα μπορούν να νικηθούν και στο τέλος πάντα έτσι συμβαίνει.

minotauros

  • Οδηγώντας τον τυφλό. Ένας είναι ο «τυφλός» κι ο άλλος ο οδηγός. Ο οδηγός πρέπει να οδηγήσει τον «τυφλό» του με φωνητικές οδηγίες για να φτάσει από το ένα μέρος στο άλλο. Στον χώρο μπορείτε να βάλετε τεχνητά εμπόδια ώστε η διαδρομή να είναι δαιδαλώδης. Ένα σκαμπό, μια τσάντα, ένα τετράδιο ή βιβλίο. Ο οδηγός είναι υπεύθυνος για τον «τυφλό» του και πρέπει να τον οδηγήσει στο τέρμα με ασφάλεια χωρίς να σκουντουφλήσει στα εμπόδια.

  • Κατασκευή: Ό,τι έχει μορφή είναι πιο εύκολο να νικηθεί. Μπορείτε να κατασκευάσετε την μάσκα με χαρτοσακούλα του μπακάλη και προσθέτοντας κέρατα από χαρτί. Ζωγραφείστε την και γίνετε για λίγο Μινώταυροι.

  • Παιχνίδι: Το παιχνίδι αυτό ονομάζεται Θησέας και Προκρούστης και υπάρχει στο βιβλίο των Φωτεινής Τσάμπρα και Ζωής Σκαλίδη «10 Παιχνίδια με Θεούς, Ημίθεους και Νύμφες» (εκδ. Ελληικά Γράμματα). Χρειαζόμαστε έναν Προκρούστη και υποψήφιους για τον τίτλο του Θησέα. Η Α’ δοκιμασία είναι να ξαπλώσουν οι υποψήφιοι στο έδαφος με γυμνές πατούσες. Ο «Προκρούστης» προσπαθεί να γράψει με μαρκαδόρο το όνομά τους πάνω στις πατούσες των παικτών. Οι παίκτες που θα αντέξουν τη δοκιμασία αυτή (ενώ γαργαλιούνται) περνούν στη δεύτερη φάση του παιχνιδιού. Στη Β’ δοκιμασία ο «Προκρούστης» γαργαλά στις γυμνές πατούσες τους ξαπλωμένους παίκτες με ένα φτερό για μισό λεπτό. Οι παίκτες που δε θα κινηθούν καθόλου για τριάντα δευτερόλεπτα περνάνε στην τρίτη φάση του παιχνιδιού. Στην Γ’ δοκιμασία ο «Προκρούστης» δένει και τα δύο πόδια των παικτών με ένα λάστιχο. Με το σύνθημα οι παίκτες προσπαθούν ανοίγοντας τα πόδια τους να τεντώσουν το λάστιχο όσο πιο πολύ μπορούν. Κατόπιν ο «Προκρούστης» μετρά με το μέτρο το άνοιγμα του κάθε λάστιχου. Θησέας ανακηρύσσεται ο παίκτης που έχει τεντώσει πιο πολύ το λάστιχό του.

 

10 paixnidia

Ας παίξουμε όλοι μαζί, ας ξορκίσουμε έτσι το κακό με γέλιο και παιχνίδι. Κι ας ήμαστε όλοι σίγουροι ότι όσο δυνατός κι αν είναι ο «Μινώταυρος», ο θνητός Θησέας είναι πιο δυνατός και πιο έξυπνος. Και στο τέλος θα τον νικήσει….

Από τη Σπυριδούλα Μπιρπίλη 

Ρωμαίε τι σημαίνει τ’ όνομά σου

Σε ψάχνω μες στους μύθους κι είσαι εδώ.

Ρωμαίε τι σημαίνει τ’ όνομά σου

Στο θέατρο απόψε θα το βρω.

 

«Μια περιπέτεια για τον Ρωμαίο» και μαζί με τον μικρό κι αξιολάτρευτο ποντικό θα κάνουμε κι εμείς ένα ταξίδι στην «περιπέτεια» που ονομάζεται θέατρο και εκείνη την άλλη περιπέτεια, του έρωτα!

Ο διευθυντής σκηνής, το τρίτο κουδούνι, τα φώτα, τα σκηνικά και τα κουστούμια αλλά αλλά κι ο ίδιος ο Σαίξπηρ με την πιο διάσημη ιστορία του μας συστήνουν τον κόσμο του θεάτρου. Τα παιδιά παρακολουθούν τον Ρωμαίο στο ταξίδι του μέσα στο θέατρο και μαθαίνουν τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν μια θεατρική παράσταση ενώ ταυτόχρονα γνωρίζουν διάφορα είδη κούκλας. Από δαχτυλόκουκλα και μαρότα, μέχρι muppet και εντυπωσιακές γιγαντόκουκλες! Η Μαρία και η Σπυριδούλα Παπαγεωργίου καταφέρνουν να μας εντυπωσιάσουν ακόμα μια φορά με τις κατασκευές τους, την διασκευή τους, το παίξιμό τους αλλά και την άψογη επαφή με το νεαρό κοινό. Άμεσες και γλυκύτατες θυμίζουν «μαμάδες» που θέτουν όρια, χωρίς να μαλώνουν και μας αφηγούνται υπέροχες ιστορίες, ενώ μετά το τέλος της παράστασης είναι πρόθυμες να απαντήσουν στις ερωτήσεις των μικρών θεατών.

Κι επειδή όπως μας έμαθαν οι γονείς του Ρωμαίου «στο θέατρο το παν είναι η συνεργασία» να πούμε ότι το υπέροχο κείμενο της Μαρίας Παπαγιάννη με τις εντυπωσιακές κατασκευές της Μαρίας και της Σπυριδούλας Παπαγεωργίου ντύνει αριστοτεχνικά η μουσική του Θάνου Μικρούτσικου. Το βράδυ μετά την παράσταση άκουσα την μικρή μου κόρη να σιγοτραγουδά τους στίχους!

Ο Ρωμαίος μας έμαθε τόσα πράγματα μέσα από το παιχνίδι του κουκλοθεάτρου κι εμείς σκεφτήκαμε μερικά παιχνίδια ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

 

romeo 2019 4

 

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. Η παράσταση βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Μαρίας Παπαγιάννη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Ένα υπέροχο κείμενο για μικρά και μεγάλα παιδιά. Επίσης θα μπρούσατε να διαβάσετε και το βιβλίο «Σε μια σκηνή θεάτρου όπου όλα είναι μαγικά» (εκδ.Κέδρος) των Κατερίνα Μπάκα- Ματιάτου και Παναγιώτας Στρίκου- Τομόπουλου. Μια ιστορία- ταξίδι για το θέατρο, τα είδη του και τους ανθρώπους του, που με παραμυθένιο τρόπο μυεί τα παιδιά στον κόσμο του θεάτρου.

patakis

  • Κατασκευή. Πριν την παράσταση δοκιμάστε να φτιάξετε έναν δικό σας Ρωμαίο και να τον πάρετε στην παράσταση να τη δει. Μη μείνει παραπονεμένος κι αυτός ότι δεν είδε ποτέ του παράσταση! Μην ανησυχείτε για το τεχνικό μέρος της κατασκευής. Χρειάζεσετε μόνο φαντασία και υλικά που έχετε ήδη σπίτι. Μια ιδέα είναι μαρότα με πλαστικά κουταλάκια, κουτάλες ή γλωσσοπίεστρα.

 

paidiko

ΜΕΤΑ…

  • Απόψε αυτοσχεδιάζουμε: (Για ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Αφού δείτε την παράσταση μην χάνετε καιρό! Μοιράστε ρόλους και το παιχνίδι ξεκινά! Αν δεν μπορείτε να γράψετε την δική σας ιστορία (λόγω έλλειψης χρόνου φυσικά και όχι λόγω έλλειψης έμπνευσης!) βρείτε μια ιστορία γνωστή (γιατί όχι και την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας ή ένα απόσπασμά της;), ένα παραμύθι, ένα περιστατικό που σας συνέβη και κάντε το παράσταση. Παράσταση όμως αληθινή με τα όλα της. Με σκηνοθέτη, με φώτα (ακόμα κι αν απλώς αναβοσβήνετε την λάμπα της τάξης ή έχετε έναν φακό για έξτρα δυνατότητες), με κουστούμια, φροντιστήριο, διευθυντή σκηνής και βρείτε κι άλλους ακόμα συντελεστές μιας παράστασης. Μουσική, αφίσα, κατασκευή προγράμματος. Μην μοιράσετε όλους τους ρόλους και ξεμείνετε από ηθοποιούς. Κάποιοι από εσάς πρέπει να παρουσιάσουν την ιστορία, μην το ξεχάσετε!

  • Γινόμαστε κούκλες. Ένας είναι ο κουκλοπαίχτης και ο άλλος η μαριονέτα. Ο κουκλοπαίχτης «πιάνει» τα φανταστικά σκοινάκια της μαριονέτας και κινεί την μαριονέτα- παιδί. Η μαριονέτα μπορεί να έχει σκοινάκια όχι μόνο στα χέρια και στα πόδια αλλά και στο κεφάλι, στην μύτη, στην πλάτη, στα μάγουλα, στα γόνατα ή στην κοιλιά. Χρειάζεται συγκέντρωση και αργές απαλές κινήσεις και το αποτέλεσμα είναι μαγικό.

romaios

  • Ο σκηνοθέτης μας μαθαίνει να στεκόμαστε στη σκηνή. Ένα παιδί είναι ο σκηνοθέτης και ορίζει τον χώρο των θεατών και τη σκηνή. Ο σκηνοθέτης λέει σε όλους να προχωρήσουν στη σκηνή. Τα υπόλοιπα παιδιά προχωρούν και πηγαίνουν όπου θέλουν, αλλά πρέπει να σκέφτονται πως θα είναι καλύτερα ορατοί σε ένα φανταστικό κοινό. Σε κάποια στιγμή ο σκηνοθέτης φωνάζει «εικόνα σκηνής» και όλοι πρέπει να παγώσουν αμέσως. Ο σκηνοθέτης κινείται στον «χώρο των θεατών» για να ελέγξει ότι όλοι οι ηθοποιοί είναι ορατοί. Αν ο σκηνοθέτης φωνάξει «εικόνα σκηνής» και κάποιος έχει γυρισμένη την πλάτη του στο κοινό, ή κάποιος κρύβει ή κρύβεται από κάποιον, μένει εκτός παιχνιδιού και παίρνει το ρόλο του θεατή για να βοηθά το σκηνοθέτη να κρίνει τις επόμενες φορές ποιος είναι εκτός παιχνιδιού. Ο σκηνοθέτης λέει «περπατήστε στη σκηνή» και το παιχνίδι συνεχίζεται. Ο εμψυχωτής μπορεί να προσθέσει κι άλλους κανόνες για να κάνει το παιχνίδι πιο δύσκολο. Για παράδειγμα, μπορεί να πει σε όλους τους παίκτες να κάνουν δραματικές και μεγαλοπρεπείς κινήσεις ή ότι όλοι πρέπει να γελάνε.

Ο Ρωμαίος είναι η περιπέτεια του θεάτρου. Είναι αυτός που μας μυεί στα μυστικά του. Είναι ωραίο να βλέπουμε θέατρο, να παίζουμε, να ονειρεύομαστε, να πετάμε κι έτσι φτιάξουμε έτσι έναν κόσμο καλύτερο. Θα φέρουμε τον κόσμο που δημιουργήσαμε πίσω από την αυλαία, μπροστά!

«Το θέατρο είναι ένας μεγάλος καθρέφτης της ζωής. Ένα όνειρο με ανοιχτά τα μάτια.

Σα να πετάς χωρίς φτερά. Σα να ονειρεύεσαι χωρίς να κοιμάσαι»

Σε μια εποχή που η τεχνολογία έχει εκμηδενίσει τις αποστάσεις (με φυσικό ή εικονικό τρόπο δεν έχει σημασία), όλοι ζούμε δίπλα δίπλα. Νιώθουμε όμως έτσι; Ή μήπως τελικά ο καθένας περιχαρακώνεται μέσα στο «δικό μου- δικό σου»;

Στην παράσταση «Δίπλα δίπλα» στο Μικρό Εθνικό μέσα από το σωματικό θέατρο και τις τεχνικές του βωβού κινηματογράφου, μέσα από αυτό που στην απλή γλώσσα των παιδιών ονομάζουμε παντομίμα, αντιλαμβανόμαστε ότι τελικά η γλώσσα δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να δημιουργήσεις σχέσεις. Τις ζωές των τεσσάρων ηρώων ενώνουν η μουσική, τα πράγματα που έφτιαξαν ο ένας για τον άλλον, το φαγητό που έφαγαν μαζί, μια συγγνώμη και η έννοια σπίτι.

Η Έμη Σίνη κι ο Άγγελος Αγγέλου καταφέρνουν ακόμα μια φορά να μας εντυπωσιάσουν με ένα διαφορετικό είδος θεάτρου αυτή την φορά. Χωρίς λόγια αλλά με δυνατές σκηνές που αν και απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας 3-6 τα μηνύματά και τα βαθύτερα νοήματά τους τους αφορούν όλες τις ηλικίες. Το μαγικό στην παράσταση αυτή είναι ότι κινείται ταυτόχρονα στο συμβολικό και το ρεαλιστικό. Αποκορύφωμα η σκηνή όπου οι τέσσερις ήρωες ονειρεύονται. Το σουρεαλιστικό όνειρό τους (εκπληκτική ιδέα κουκλοθεάτρου) δείχνει πώς τελικά είμαστε τόσο μικροί μπροστά στον κόσμο αυτό και το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον. Πρέπει να σταθούμε δίπλα δίπλα για να μην χαθούμε. Άλλωστε όλοι οι άνθρωποι, από τους πρωτόγονους μέχρι σήμερα, πορεύτηκαν μαζί σε κοινωνίες κι όχι ατομικά. Πορεύτηκαν δίπλα δίπλα.

Ο Φοίβος Συμεωνίδης σκηνοθετεί μια παράσταση χωρίς λόγια, που γίνεται όμως απολύτως κατανοητή ακόμα και από τους πολύ μικρούς θεατές. Εκπληκτικοί στους ρόλους τους οι Αφροδίτη Κλεοβούλου, Δαυίδ Μαλτέζε, Θανάσης Μεγαλόπουλος και Δανάη Τίκου. Το σκηνικό των Μικαέλα Λιακατά και Ελένης Παπαναστασίου λειτουργεί ως παιχνίδι μεταξύ των παιδιών και των ηθοποιών. Χτίζεται μπροστά τους, γκρεμίζεται και ανακατασκευάζεται με τη βοήθεια των θεατών. Σαν το αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών, τα τουβλάκια. Για να ανακαλύψουν τα παιδιά ότι τελικά μπορείς να φτιάξεις κάτι μεγαλύτερο και πιο στέρεο αν μοιραστείς τα υλικά σου. Τι κι αν καταστράφηκαν όλα, μετά την μπόρα έρχεται πάντα η λιακάδα. Με υπομονή και βοήθεια όλα ξαναφτιάχνονται από την αρχή και μάλιστα καλύτερα γιατί τώρα φτιάχτηκαν με αγάπη και συνεργασία.

Ώρα για παιχνίδια για να παίξουμε δίπλα δίπλα με τα παιδιά μας ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

 

slide dipla dipla

ΠΡΙΝ…

  • Το ξενοδοχείο. Για να είστε έτοιμοι να παρακολουθήσετε την παράσταση «Δίπλα δίπλα» πρέπει να εξοικειωθείτε λίγο με τους «κανόνες της παντομίμας», ή για να το πούμε πιο σωστά με το σωματικό θέατρο. Φυσικά όλα αυτά μέσω παιχνιδιού! Η υπόθεση έχει ως εξής: Είμαστε πολύ κουρασμένοι ταξιδιώτες και μετά από πολύ κόπο φτάνουμε σε ένα ξενοδοχείο. Όμως είμαστε τόσο εξουθενωμένοι που δεν μπορούμε ούτε να μιλήσουμε. Άρα όσα ζητάμε από τον ξενοδόχο (ή για όσα του παραπονιόμαστε) τα κάνουμε με παντομίμα. Π.χ. θέλω ένα δωμάτιο με θέα στη θάλασσα, ο κλιματισμός δε δουλεύει, να με ξυπνήσετε στις 7, υπάρχει μια κατσαρίδα στο δωμάτιο, το στρώμα είναι πολύ σκληρό και άπειρα άλλα.

padomima

  • Χτίζουμε. Σίγουρα έχετε στο σπίτι άπειρα τουβλάκια από διάφορες εταιρείες. Διάφορα μεγέθη ή σχήματα, κλασικά lego, απομιμήσεις ή καινούρια είδη που βασίζονται στην ίδια λογική της κατασκευής. Πριν πάτε στο θέατρο ανακατέψτε τα και φτιάξτε ένα μοναδικό δημιούργημα! Κι ας είναι αυτό το δικό σας οικοδόμημα που θα στεγάσει τις σκέψεις σας για το τι τελικά σημαίνει «Δίπλα δίπλα».

 

 xylina toybl akia 100 temaxia tooky toys tk9907 1

ΜΕΤΑ…

  • Διαδοχική παντομίμα: (Για ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Το παιχνίδι αυτό είναι πολύ αστείο και διασκεδαστικό, ειδικά αν γίνουν πολλά λάθη! Τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες των 5 ή 6 ατόμων. Ένα παιδί από την ομάδα μένει στην αίθουσα ενώ τα υπόλοιπα περιμένουν κάπου που να μην βλέπουν. Το παιδί παρουσιάζει μια απλή σκηνή χωρίς λόγο στους θεατές. Μπορεί να είναι κάτι πολύ απλό, όπως π.χ. ανοίγω το ψυγείο, παίρνω ένα αναψυκτικό, ξεβιδώνω το καπάκι και πίνω. Ή παίζω μπάσκετ και βάζω καλάθι. Ή σιδερώνω τα ρούχα και τα διπλώνω. Όταν παρουσιάσει την σκηνή στους θεατές, φωνάζει ένα από τα παιδιά της ομάδας και του δείχνει την σκηνή μια φορά. Ο δεύτερος φωνάζει τον τρίτο και του δείχνει την σκηνή κ.ο.κ μέχρι να φτάσουν στον τελευταίο. Έχει πολύ ενδιαφέρον τι θα δουν από τον τελευταίο οι θεατές. Κάτι σαν χαλασμένο τηλέφωνο αλλά με το σώμα και τις κινήσεις.

  • Παντομίμα συναισθημάτων: Η παράσταση «Δίπλα δίπλα» μιλά για όλα αυτά που μας χωρίζουν και τελικά οι ήρωες τα προσπερνούν ανακαλύπτοντας ότι έχουν περισσότερα κοινά παρά διαφορές. Άλλωστε περνάνε καλά όλοι μαζί. Γιατί όμως αρχικά είναι τόσο επιφυλακτικοί απέναντι στους γειτόνους; Από τη μια ο φόβος μήπως χάσουν αυτά που θεωρούσαν δικά τους. Κι από την άλλη ο φόβος για τις διαφορετικές συνήθειες. Ένας διαστημάνθρωπος έφτασε στη γη, αλλά τώρα πρέπει να φύγει. Ανοίγει τη βαλίτσα του και τα παιδιά βάζουν μέσα σε αυτή τα «αρνητικά» της γης. Χωρίς να κατονομάσετε όσα διώχνετε από τη Γη, αλλά χρησιμοποιώντας το πρόσωπο και το σώμα δείχνουμε τη λύπη, το μίσος, τον πόλεμο, την αδικία, τη ζήλια, το ψέμα κι ό,τι άλλο εσεις θεωρείτε αρνητικό. Ο διαστημάνθρωπος θα τα πάρει και θα τα πετάξει στο διάστημα.

Τα μικρά παιδιά θα λατρέψουν την παράσταση γιατί «μιλά τη γλώσσα τους». Περιορισμένο λεξιλόγιο όπως ένα μικρό παιδί, αλλά πλήρως ανεπτυγμένη σκέψη! Κι οι μεγάλοι θα την αγαπήσουν όχι μόνο για την καλλιτεχνική αρτιότητα αλλά και για το βάθος τον νοημάτων της και των συμβολισμών της.

Το 2019 ανακηρύχτηκε «έτος Ερωτόκριτου» από το Υπουργείο Πολιτισμού και η Ελένη Βλάχου σκηνοθετεί και συστήνει τον Ερωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρου, ένα από τα σημαντικότερα έργα της κρητικής λογοτεχνίας στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. 

«Τι είναι όμως; Παραμύθι; Έργο θεατρικό; Κάποιοι το λένε ποίημα. Μυθιστόρημα το λένε κάποιοι άλλοι.
Τι σημασία έχει! Μια ιστορία είναι. Μια ιστορία σαν αυτές που λέγονταν παλιά
». Αυτό είναι ο Ερωτόκριτος, ένα παραμύθι για τότε που όλα ήταν διαφορετικά. Μεγάλοι πόλεμοι κι ακόμα μεγαλύτεροι έρωτες. Φιλίες με ρίζες βαθιές και η τιμή, η γενναιότητα και η πίστη άξιζαν περισσότερο κι από το χρυσάφι. Ένα παραμύθι σε γλώσσα έμμετρη που στο τέλος η αγάπη νικά και μπροστά της υποκλίνεται ακόμα κι ο βασιλιάς. Έχουμε ανάγκη τα έργα αυτά γιατί έχουμε ανάγκη να κερδίσει το τέλος η αγνή αγάπη!

Έργο κρητικό χωρίς μουσική δε γίνεται και η μουσική του Ηλία Βαμβακούση πλαισιώνει υπέροχα το κείμενο του Κορνάρου. Ήχοι κρητικοί και τραγούδια γνωστά που αριστοτεχνικά περνάνε από το τραγούδι στην πρόζα.

Τα σκηνικά της Θάλειας Μέλισσα, τα κουστούμια της Βασιλικής Σύρμα αλλά και οι ειδικές κατασκευές του Γιώργου Κωτσάκου βρίσκονται εκεί για να υπηρετήσουν την παράσταση. Χωρίς να είναι κραυγαλέα, απολύτως λειτουργικά και λιτά, εντυπωσιάζουν με την απλότητά τους. Ειδικά η σύλληψη με τις πανοπλίες που τελικά μεταμορφώνονται σε σκηνικό αντικείμενο (ας μην τα αποκαλύψουμε όλα) είναι αριστοτεχνική.

Οι ηθοποιοί Αργυρώ Ανανιάδου, Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Κωνσταντίνος Δαλαμάγκας, Στέλιος Θεοδώρου-Γκλίναβος, Δημήτρης Μηλιώτης, Αλέξανδρος Σιάτρας, Χαρά Τζόκα συνθέτουν μια δεμένη ομάδα που επικοινωνεί άριστα το κείμενο του Κορνάρου.

 

aaa

«Ερωτόκριτος» διασκευασμένος για παιδιά κι εμείς θα προτείνουμε παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. Ζούμε σε μια εποχή που έχουμε την τύχη οι σύγχρονοι συγγραφείς να ασχολούνται με έργα της παγκόσμιας δραματουργίας ειδικά διασκευασμένα για παιδιά. Το βιβλίο «Ερωτόκριτος» των Κατερίνα Μουρίκη και Ιωάννας Κυρίτση- Τζιώτη από τις εκδόσεις Διάπλαση θα σας φέρει σε επαφή με την πασίγνωστη κρητική ιστορία.

erwtokritos cover small 640x640

 

  • Ακούμε. Ακούστε μαζί με τα παιδιά σας το τραγούδι του Ερωτόκριτου. Ακούστε επίσης κρητικές μαντινάδες κι έπειτα γράψτε το δικό σας τραγούδι για κάποιον που αγαπάτε. Όπως ο Ερωτόκριτος έγραψε ένα τραγούδι για την Αρετούσα γιατί να μην γράψετε κι εσείς μαζί με το παιδί σας ένα τραγούδι που να υμνεί την αγάπη του ενός για τον άλλον;

ΜΕΤΑ…

  • Πορεία: (Για ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Στο έργο αυτό μίση, έρωτες, αγάπη, θυμός, όλα μπλέκονται. Γιατί όλα είναι στη ζωή. Ο «Ερωτόκριτος» μπορεί να γίνει η αφορμή για να μιλήσουμε με τα παιδιά για τα συναισθήματα. Ένα ενδιαφέρον παιχνίδι για μετά την παράσταση είναι το εξής. Τα μέλη της ομάδας οργανώνουν μια βουβή πορεία και εκφράζουν κινητικάείτε το μήνυμα της ιστορίας όπως το εξέλαβαν τα ίδια, είτε εκφράζουν κινητικά την πορεία από την αρχή ως το τέλος της ιστορίας με τις εναλλαγές των σκηνών, των συναισθημάτων, κ.λπ. Έπειτα συζητούν γι’ αυτό. Πριν την δράση θα μπορούσαν ίσως να γράψουν σε μια χρονογραμμή τις σκηνές ή/ και τα συναισθήματα που εναλάσσονται. Π.χ:

Χαρά Αρετούσας           αγωνία ποιος τραγουδά                        άγχος που την αναγκάζουν σε γάμο

 

  • Ζωγραφίζουμε: Η Αρετούσα ψάχνοντας στο δωμάτιο του Ερωτόκριτου ανακαλύπτει το πορτρέτο της κι έτσι καταλαβαίνει ότι ο άγνωστος με το λαγούτο που έχει ερωτευτεί δεν είναι άλλος από τον Ερωτόκριτο. Προτρέψτε τα παιδιά σας να ζωφγραφίσουν κάποιον που αγαπούν πολύ. Μπορεί να είναι αγάπη φιλική ή συγγενική. Στην ουσία της η αγάπη είναι ίδια. Σε κάνει καλύτερο άνθρωπο.

8174 zografiki 590 b

Μια φορά κι έναν καιρό στην Κρήτη ο Ερωτόκριτος κι η Αρετούσα αγαπήθηκαν βαθιά και η αγάπη τους νίκησε τα πάντα.

Kαι κάθε είς που εδιάβασεν, εδά κι ας το κατέχει,        
        μη χάνεται στα κίντυνα, μα πάντα ολπίδα ας έχει.

           

Η αγαπημένη μικρών και μεγάλων Κάρμεν Ρουγγερη μας μυεί φέτος στο Θέατρο Κιβωτός στη Ρώσικη μουσική και παράδοση. Ρώσοι συνθέτες, παραδοσιακή ρώσικη μουσική, αλλά και η ρώσικη αρχιτεκτονική και ενδυματολογία μας συστήνονται μέσα από το ρώσικο παραμύθι «Ο Τσάρος με τη μακριά γενειάδα». Όπως λέει κι η ίδια η Κάρμεν Ρουγγέρη είναι κατά κάποιον τρόπο ένα δικό της παραμύθι, αφού ο Τσάρος είναι μια δική της σύνθεση από στοιχεία ρώσικων παραμυθιών και μύθων.

Τα σκηνκά και ιδιαίτερα τα κουστούμια της Χριστίνας Κουλουμπή, υπέρλαμπρα και εντυπωσιακότατα όπως ταιριάζει στην αυτοκρατορική Ρωσία. Η μαρτυρία μιας μικρής πριγκίπισσας στο κοινό αντικατροπτίζει όλη την αλήθεια «μου αρέσουν τα κουστούμια γιατί είναι πριγκιπικά και μοιάζουν με αληθινά».

 

tsaros texnes

Όλη η ομάδα των ηθοποιών έξοχα συνονισμένη ανταποκρίνονται σε ένα πλήθος ρόλων αλλά και μουσικής ερμηνείας. Οι Χάρης Αγγέλου, Κωνσταντίνα Λιναρδάτου, Ιουστίνα Μάτσιασεκ, Έλενα Μιχαλάκη, Γιάννης Νικολάου, Ορφέας Τσαρέκας, Πολύκαρπος Φιλιππίδης και Ειρήνη Χρηστίδη μας εντυπωσίασαν με τις υποκριτικές και μουσικές τους ικανότητες.

Πέρα όμως από τη γνωριμία με τη Ρώσικη μουσική και μυθολογία, «Ο Τσάρος με τη μακριά γενειάδα» είναι ένα παραμύθι που μας μιλά για την εντιμότητα και την ειλικρίνεια, την γονεϊκή αγάπη, την αρετή και την ηθική. Ο κόσμος της θάλασσας είναι ο κόσμος της φύσης που δίνει στον άνθρωπο τις «κόρες του». Άραγε ο άνθρωπος θα εκτιμήσει και θα σεβαστεί το γάμο του με την φύση ή θα καταστρέψει το ίδιο του το σπίτι; Γιατί όπως κάθε παραμύθι πίσω από την απλοϊκή ιστορία κρύβει μέσα στους συμβολισμούς του αλήθειες ζωής.

Μια φορά κι έναν καιρό στη Ρωσία με ρώσικη μουσική και παραμυθένιους βασιλιάδες είδαμε μια όμορφη ιστορία και ζήσαμε για λίγο σε παλάτια πάνω και κάτω από το νερό. Θα κρατήσουμε την μαγεία αυτή λίγο ακόμα παίζοντας παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. Αν θέλετε να έρθετε σε επαφή με τα ρώσικα παραμύθια πριν την παράσταση, υπάρχει μια ωραία συλλογή παραμυθιών. «Παραμύθια από τη Ρωσία», εκδόσεις Απόπειρα. Τσάροι και χωρικοί, ζώα, ξωτικά και μοχθηρά πλάσματα όπως ο μάγος Κοσέι και η Μπάμπα Γιαγγά θα συντροφεύσουν τα βράδια σας και θα σας ταξιδέψουν στην μακρινή Ρωσία. Κι αν θέλετε να πάτε προετοιμασμένοι για αυτό που θα δείτε κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάρμινα το βιβλίο «Ο Τσάρος με τη μακριά γενειάδα» μαζί με cd με την μουσική της παράστασης.

russia 800 640x640

 

ΜΕΤΑ…

  • Διαγωνισμός ψευτιάς: (Για μεγαλύτερες ομάδες/ εκπαιδευτικούς). Η ιστορία του τσάρου περιπλέκεται όταν ο σύμβουλός του τού προτείνει μια λύση για να γλιτώσει ο γιος του και μας ζητά να μην πούμε τίποτα. Μυστικό! Μετά έρχεται και η γυναίκα του συμβουλάτορα, αλλάζει το σχέδιο δράσης και μας ζητά κι αυτή να μην πούμε τίποτα. Μυστικό! Πάλι! Και τελικά τα πράγματα γίνονται…κουλουβάχατα! Με τόσα ψέματα και τόσα μυστικά σας έχουμε ένα ιδανικό παιχνίδι. Τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες, 4-5 ατόμων κι ένας από την ομάδα αφηγείται στους υπόλοιπους μια ιστορία που του έχει συμβεί, αστεία, τρομακτική κλπ. Ή λένε όλοι από μια και καταλήγουν στην πιο ενδιαφέρουσα, μεταξύς του όμως, μυστικά κάθε ομάδα. Όταν καταλήξουν, προσπαθούν να την "αποστηθίσουν" και οι 4-5 όσο καλύτερα μπορούν. Μετά σηκώνονται ενώπιον της τάξης και λένε την ίδια ιστορία σα να τους έχει συμβεί προσωπικά και οι τέσσερις στη σειρά, όσο πιο πειστικά μπορούν. Το κοινό πρέπει να βρει σε ποιον συνέβη όντως και γίνεται ψηφοφορία. Κερδίζει αυτός που θα έχει καταφέρει να πείσει το κοινό ότι του συνέβη πραγματικά το περιστατικό. Ο καλύτερος ψεύτης δηλαδή.

  • Ζωγραφίζουμε: Τα σκηνικά και τα κουστούμια της παράστασης μας δίνουν μια γεύση της παραμυθένιας Ρωσίας. Ας αφήσουμε λοιπόν ελεύθερη την φαντασία μας και ας σχεδιάσουμε εμείς τα κουστούμια του τσάρου και της τσαρίνας, των βασιλιάδων του νερού και των υπόλοιπων ηρώων.

zografia

 

 

Το βασίλειο της γης και το βασίλειο της θάλασσας συμφιλιώθηκαν και σφράγισαν την φιλία τους με δυο γάμους. Ας ελπίσουμε αυτό να συμβεί και στην δική μας ζωή και να συμφιλιωθεί επιτέλους ο κόσμος των ανθρώπων με το βασίλειο της φύσης!

Από τη Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Ο Ηλίας Καρελλάς είναι πάντοτε εγγύηση, είτε πρόκειται για θέατρο σκιών, είτε για παιδικό θέατρο. Αλλά αυτήν την φορά το αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες! Η ζωντανή μουσική των String demons απογείωσε την παράσταση στο Θέατρο Κάππα με την θεσπέσια φωνή της Λυδίας Μπουντούνη να αφήνει άφωνο το κοινό. Ήχοι παραδοσιακοί, κλασσικοί, ρεμπέτικο, heavy metal, όλα εναρμονισμένα στις ανάγκες της παράστασης!

Για άλλη μια φορά το παιχνίδι με τις σκιές ενσωματώνεται άψογα στη σκηνοθεσία ενώ ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η σκηνή του πολέμου. Μια χορογραφία με σύρματα έδωσε όλη τον παραλογισμό του πολέμου. Σύρματα που υψώνουμε ανάμεσα σε χώρες, ανάμεσα σε ανθρώπους, ανάμεσά μας. Για να κλειστούμε τελικά εμείς οι ίδιοι μέσα σε αυτά τα συρματοπλέγματα.

Ο Λευτέρης Ελευθερίου υπέροχος Συρανό ντε Μπερζεράκ!

2cyrano karellas 2019 gerasimopoulou IMG 9594

Άψογοι επίσης και οι υπόλοιποι ηθοποιοί, Κατερίνα Αθανασιάδη, Χρήστος Καπενής, Φάνης Παυλόπουλος. Πολλά μπράβο και στους χορευτές Κατερίνα Γεβετζή και Ναπολέων Μανάτο.

Η ομορφιά και πώς αυτή ορίζεται και το αιώνιο θέμα της αγάπης και της αποδοχής αποτελούν την βαθύτερη ουσία του Συρανό. Του Συρανό που η αγάπη του για την Ρωξάνη είναι τόσο μεγάλη ώστε να θυσιάσει την δική του ευτυχία για την δική της. Χαίρεται να την βλέπει χαρούμενη και όταν ο ανταγωνιστής του πεθαίνει δεν σπεύδει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία αλλά αντίθετα πονά για την απώλεια μαζί με την Ρωξάνη. Η αγάπη είναι πολύπλοκη στα δικά μας μάτια αλλά τόσο ξεκάθαρη στα μάτια ενός ποιητή κι ενός παιδιού.

Κρατάω σαν πολύτιμο θησαυρό τα λόγια του 6χρονου γιου μου μετά την παράσταση «Μαμά αφού ο ντε Γκις αγαπούσε την Ρωξάνη γιατί έστειλε τον άντρα της στον πόλεμο;». Γιατί για ένα παιδί κι έναν ποιητή, όπως ο Συρανό όταν αγαπάς σκέφτεσαι πρώτα αυτόν που αγαπάς και μετά τον εαυτό σου.

Παιχνίδια με σκιές κατά τη διάρκεια της παράστασης και παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση.

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. Συρανό ντε Μπερζεράκ του Εντμόν Ροστάν. Υπάρχει μια πολύ όμορφη διασκευή του έργου για παιδιά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο με υπέροχη εικονογράφηση!

 sirano

ΜΕΤΑ…

  • Από δω ο καλύτερός μου φίλος: Μπορεί να παιχτεί με έναν ή πολλούς παίχτες. Αν παίζει μόνο ένας τότε ζωγραφίζει τον φανταστικό καλύτερό του φίλο, ενώ αν παίζουν περισσότεροι, ο παρουσιαστής μας δείχνει τον καλύτερό του φίλο (τον άλλο παίκτη) τον οποίο φροντίζει να καθοδηγήσει- ντύσει ανάλογα. Γιατί το μυστικό σε αυτό το παιχνίδι είναι ότι ο καλύτερος φίλος έχει μια ιδομορφία. Μπορεί να εχει μεγάλη μύτη (σαν τον Συρανό), τεράστια αυτιά, να περπατά ανάποδα, να φτερνίζεται αντί να μιλά, να είναι από έναν μακρινό πλανήτη όπου είναι σύνηθες να τρως σύννεφα και άλλα πολλά. Ο παρουσιαστής εκθειάζει τον καλύτερό του φίλο και μας εξηγεί γιατί αυτό το διαφορετικό στοιχείο πάνω του τον κάνει τόσο ξεχωριστό!

 

  • Ο διπλός εαυτός μου: Η σκηνή κάτω από το μπαλκόνι όπου φαίνεται ο Κριστιάν ενώ μιλά ο Συρανό στάθηκε αφορμή να θυμηθώ αυτό το παιχνίδι. Για το παιχνίδι αυτό χρειάζονται οπωσδήποτε δύο. Τα δυο παιδιά στέκονται το ένα πίσω από το άλλο και χρησιμοποιώντας ένα πανί ή ένα τεράστιο μπουφάν/ ζακέτα/ πανωφόρι κρύβουμε το παιδί που στέκεται μπροστά. Αφήνουμε να φαίνονται τα χέρια του παιδιού που στέκεται μπροστά και το κεφάλι του παιδιού που στέκεται πίσω. Έτσι ενώ μιλά το «κεφάλι» οι κινήσεις γίνονται από τα «χέρια». Ο συντονισμός δεν είναι εύκολος καθώς οι δυο παίκτες δεν έχουν συννενοηθεί για το τι θα μιλήσουν και το αποτέλεσμα ξεκαρδιστικό!

Τι κοιτάς; Ε τι κοιτάς; Πώς πρέπει να ‘μαι για να μ’ αγαπάς;

Η μεγαλύτερη αλήθεια κρύβεται στους τελευταίους στίχους που ακούγονται από όλο τον θίασο και ξεσηκώνουν το κοινό. Έχει τελικά σημασία η μύτη μας, τα αυτιά μας και τα ρούχα μας; Αυτά καθορίζσουν το κατά πόσο είμαστε αποδεκτοί; Αυτά εξασφαλίζουν την αγάπη των άλλων; Ή μήπως τελικά η ουσία βρίσκεται αλλού; Σε έναν κόσμο όπου η εξωτερική εμφάνιση έχει φτάσει να καταπιέζει αυτούς που αναλώνονται στο κυνήγι της, ο Συρανό δίνει μια άλλη διάσταση της αγάπης!

           

Από τη Σπυριδούλα Μπιρπίλη

Η ομάδα Κοπέρνικος μας ενθουσιάζει και πάλι κι αυτή την φορά…γιορτινά στο Θεάτρο Olvio! Την παράσταση μπορείτε να δείτε και αυτή την Κυριακή 12 Ιανουαρίου. Ένα ξωτικό αποδιωγμένο, τιμωρημένο για σφάλμα βαρύ, βρίσκεται στην Πόρτα του Δαναού Στρίγκου, εργοστασιάρχη παιχνιδιών και γνωστού τσιγκούνη. Γέλιο, συγκίνηση και αγάπη πλημμύρισε η αίθουσα του Olvio και συνιστούμε ανεπιφύλακτα να μην την χάσετε! Θα μάθουμε από αυτό το γλυκύτατο ξωτικό ότι τα Χριστούγεννα είναι μοίρασμα, είναι αγάπη, είναι περισσότερο να δίνεις και λιγότερο να παίρνεις.

Ο Γκάυ Στεφάνου υπογράφει την σκηνοθεσία κι αυτό αποτελεί από μόνο του εγγύηση! Εργοστάσιο παιχνιδιών, παιδικά δωμάτια, βουνά, κατσίκες και ποτάμια ζωντανεύουν μπροστά μας. Εξαιρετικοί όλοι οι ηθοποιοί, Γιάννης Δρακόπουλος, Γιώργος Κισσανδράκης, Μιχάλης Πανάδης και Σωσώ Χατζημανώλη, καθως και η κούκλα Πι. Ειδικά η ερμηνεία του Γιάννη Δρακόπουλου μας έκανε να ξεκαρδιστούμε στα γέλια.

Σε στίχους Εμης Σίνη και μουσική του Άγγελου Αγγέλου η ζωντανή μουσική της παράστασης.

Η περίοδος των Χριστουγέννων είναι η πιο μαγική του χρόνου. Κι αν έχεις παιδιά την ζεις λιγάκι διαφορετικά, αφού βλέπεις τα πράγματα μέσα από τα δικά τους μάτια. Χριστούγεννα= παιχνίδια! Κι αφού τα δώρα- παιχνίδια τα ανέλαβε ο Ροτοτιπ, εμείς εδώ θα προτείνουμε παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση!

ΠΡΙΝ…IMG 57c9a29d77ad053612f94a59ee47f111 V

  • Ζωγραφίζουμε. Αφού ανακοινώσετε τον τίτλο της παράστασης μπορείτε να ζητήσετε από τα παιδιά σας να ζωγραφίσουν πώς φαντάζονται ότι θα ήταν ένα ξωτικό στην πόρτα σας. Κι αλήθεια εδώ που τα λέμε γιατί ήρθε αυτό το ξωτικό; Τι θέλει; Πώς βρέθηκε έξω από την δική σας πόρτα;

ΜΕΤΑ…

  • Παιχνιδάδικο: Χρωστάω την ιδέα σε έναν συνάδελφο θεατρολόγο κι είναι ένα παιχνίδι που πραγματικά ενθουσιάζει τα παιδιά. Ο ενήλικος είναι ένας ελεγκτής παιχνιδιών. Φτάνει σε μια αποθήκη γεμάτη με κουρδιστά παιχνίδια προκειμένου να ελέγξει ότι δεν είναι χαλασμένα. Τα παιδιά- παιχνίδια είναι ακίνητα και πρέπει να κουνηθούν και να βγάλουν ήχο μόνο όταν τα «κουρδίσει» ο ελεγκτής. Αν κάποιο «παιχνίδι» μιλήσει ή κουνηθεί πριν το κουρδίσουν τότε θα καταλήξει στον κάδο ανακύκλωσης. Κουρδίστε τα και δείτε να ζωντανεύουν μπροστά σας μπαλαρίνες, ζώα, μαχητές πυγμαχίας, ακόμα και τρένα!
  • Η συνέντευξη: Κακά τα ψέμματα! Τα Χριστούγεννα είναι η εποχή των παιχνιδιών. Αυτά είναι οι πρωταγωνιστές κι αυτά πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο. Ας τους καλέσουμε λοιπόν στο πιο διάσημο τηλεοπτικό πρόγραμμα «Συνέντευξη στο παιδικό υπνοδωμάτιο». Το αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών κάθεται αναπαυτικά στην καρέκλα και δια στόματος παιδιού θα απαντήσει σε όλες της ερωτήσεις του παρουσιαστή (η μαμά, ένας φίλος, ένας αδερφάκι αλλά ακόμα και το ίδιο το παιδί σε διπλό ρόλο μπορεί να είναι ο παρουσιαστής). Από πού κατάγεται το παιχνίδι αυτό; Πώς ήταν η ζωή του εκεί; Πώς περνά εδώ; Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή του;

Ας ανοίξουμε αυτές τις μέρες την πόρτα μας στα «έκπτωτα ξωτικά» κι ας τα ακούσουμε! Θα δούμε μια άλλη διάσταση της ζωής κι ίσως επανεξετάσουμε τι είναι και τι όχι σημαντικό. Και τα ξωτικά δεν είναι καλικάντζαροι! Μπορούν να μείνυν μαζί μας και μετά τα Φώτα! Να μας μάθουν να προσφέρουμε και να δίνουμε…

           

Ο Τζιάνι Ροντάρι έχει χαραχτεί στη μνήμη μας όχι τόσο ως δάσκαλος και δημσιογράφος, όσο ως συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Η ομάδα Τόπι επιλέγει φέτος να φέρει στην σκηνή 7 ιστορίες του από τα βιβλία «Παραμύθια από το Τηλέφωνο» και «Παραμύθια για να σπάτε κέφι».

Οι ηθοποιοί Στέλιος Ξανθουδάκης, Εύη Καρρά, Στέλλα Μαγγανά και Δημήτρης Πλειώνης, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του τελευταίου, ζωντανεύουν με κέφι επτά επίκαιρες και διαχρονικές ιστορίες ενός σύγχρονου παραμυθά. Η μουσική του Νάσου Σωπύλη κάνει τους θατές να χορεύουν από τις θέσεις τους κι ενίοτε και όρθιοι!

Η διαδραστικότητα της παράστασης πέρα από το κέφι και τον ρυθμό που δίνει, πέρα από την διασκέδαση, επιτελεί κι έναν άλλο ρόλο. Ο ίδιος ο Ροντάρι στο βιβλίο του «Η Γραμματική της Φαντασίας» αναφέρει ότι: Οι ιστορίες με το παιδί για να είναι πιο «αληθινές», πρέπει να έχουν οπωσδήποτε την «ιδιωτική» πλευρά τους…οι λέξεις πρέπει να είναι γεμάτες με οικογενειακούς υπαινιγμούς. Και κάπως έτσι οι ιστορίες που είδαμε από την ομάδα Τόπι έγιναν δικές μας. Γιατί μιλήσαμε για αυτές, είχαν τα ονομάτά μας και τους γονείς μας και γιατί παίξαμε κι εμείς εκεί!

Ο Ροντάρι μίλησε πολύ νωρίς για τη σχέση θεάτρου και παιχνιδιού. Σε ένα από τα παιχνίδια επινόησης ιστοριών (Η Γραμματική της Φαντασίας) γράφει: Ένα τέτοιο παιχνίδι είναι ήδη θέατρο, είναι η ελάχιστη μονάδα δραματοποίησης. Παιχνίδια λοιπόν για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση!!!!

 

 paramuthisgianaspatekefi studiomavromixali 1 2018 UGNS1W

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. Οτιδήποτε από τον Ροντάρι. Γιατί ό,τι κι αν διαβάσετε σίγουρα θα το διασκεδάσετε μικροί και μεγάλοι. Τώρα αν θέλετε να πάτε προετοιμασμένοι στην παράσταση διαβάστε τα βιβλία «Παραμύθια από το Τηλέφωνο» (εκδ. Μετάιχμιο) και «Παραμύθια για να σπάτε κέφι» (εκδ. Κέδρος). Ειδικά το «Παραμύθια για να σπάτε κέφι» είναι μια συλλογή παραμυθιών που θα σας διασκεδάσει ιδιαίτερα καθώς για κάθε ιστορία υπάρχουν τρεις διαφορετικές εκδοχές για το τέλος. Διαλέξτε ποια σας αρέσει πιο πολύ κι αν έχετε όρεξη γράψτε κι ακόμα ένα τέλος εσείς!

vivlio

ΜΕΤΑ…

  • Παραμύθια από την ανάποδη: Η ιδέα ανήκει στον Τζιάνι Ροντάρι. Αν σας άρεσε η ιστορία της «Πρασινοσκουφίτσας» μπορείτε να πάτε ένα ακόμα βήμα πιο πέρα. Αντί να μπερδέψετε απλώς ένα παραμύθι, μπορείτε να ανατρέψετε εντελώς το θέμα του. Η Χιονάτη που συναντά όχι εφτά νάνους, αλλά εφτά γίγαντες ληστές και γίνεται τελικά αρχηγός της συμμορίας. Μια παλιοτεμπέλα Σαχτοπούτα που φέρνει σε απόγνωση την καλή μητριά της. Μια Κοκκινοσκουφίτσα που παγιδεύει με κόλπο τον καημένο λύκο και τελικά τον βασανίζει κάνοντάς τον νούμερο για το περιπλανώμενο τσίρκο της. Οι ιδέες αμέτρητες. Πάνω στην ιδέα αυτή βασίζεται άλλωστε και το πασίγνωστο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «Τα τρία μικρά λυκάκια».

  • Το μαγικό αν…: Παρμένο από τη μέθοδο του Στανισλάβσκυ το μαγικό «αν…» μπορεί να γίνει η βάση του θεάτρου, της τέχνης και της επιστήμης. Αν ήμουν κάποιος άλλος…Αν δεν υπήρχε ο τέταρτος τοίχος στο δωμάτιο και όλοι με έβλεπαν…Αν μπορούσα να αλλάξω αυτό ή εκείνο…Οι περισσότερες ιστορίες προκύπτουν από αυτήν την μικρή λεξούλα, το «αν»…Με αυτήν ενεργοποιείται η φαντασία. Τι θα συνέβαινε εάν έβγαιναν οι άνθρωποι από την τηλεόραση; Τι θα συνέβαινε εάν υπήρχε μια μηχανή που έκανε όλα τα μαθήματα; Στο παιχνίδι δεν υπάρχουν λάθη και στην φαντασία δεν υπάρχουν όρια. Ξεκινήστε με τις πιο απλές ερωτήσεις και θα προκύψουν οι πιο σπουδαίες ιδέες! Τι θα συνέβαινε αν μια μέρα δεν έβγαινε ο ήλιος; Τι θα συνέβαινε αν ξαφνικά όλοι ξεκινούσαν να περπατούν με τα χέρια;

Ο Ροντάρι ήταν υπέρμαχος των αξιών που πρεσβεύει η παιδική ηλικία. Κι ειλικρινά δεν μπορώ να βρω τίποτα πιο ταιριαστό από τα δικά του λόγια για να υπερασπιστώ την ανάγκη των παιδιών για παιχνίδι κι ευχάριστες στιγμές. «…είναι ανάγκη το παιδί να κάνει προμήθειες αισιοδοξίας και εμπιστοσύνης, για να προκαλέσει τη ζωή».

Από τη Σπυριδούλα Μπιρμπίλη

 «Μικρός Πρίγκιπας», παραμύθι τόσο γνωστό και τόσο διαδεδομένο όπως η Κοκκινοσκουφίτσα. Γλώσσα λιτή κι απέριττη που κρύβει την ουσία του κόσμου, την αλήθεια που κατέχουμε ως παιδιά και χάνουμε μεγαλώνοντας. Η ομάδα των 5 εποχών παρουσιάζει για 2η χρονιά, στο Θέατρο 104 το αριστούργημα του Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ και μάλιστα με τρόπο που του κολλάει γάντι και του έρχεται…κουτί! Μικρός Πρίγκιπας με όρους θεατρικού παιχνιδιού. Μια παράσταση διαδραστική όπου συμμετέχουν ενεργά όχι μόνο οι μικροί, αλλά και οι μεγάλοι!

Την σκηνοθεσία και τον σχεδιασμό των δραστηριοτήτων κάνει η Σοφία Παπαδοπούλου, η οποία ασχολείται ενεργά με το θεατρικό παιχνίδι και μέσω αυτού μυεί το ανήλικο κοινό της στο θέατρο. Με κέφι και διάθεση παιχνιδιάρικη ξεσηκώνει μικρούς και μεγάλους. Κι αν δεν χορτάσετε παιχνίδι στον Μικρό Πρίγκιπα σας περιμένει για ένα δεύτερο γύρο διαδραστικής παράστασης με την παράσταση «Χριστουγεννιάτικα Παιχνιδομαγέματα».

Στον «Μικρό Πρίγκιπα» δεν γίνεται να μην αναφερθούμε στον… Μικρό Πρίγκιπα, κατά κόσμον Μιράντα Ζησιμοπούλου που κατάφερε να μας μαγέψει και να μας παρασύρει στο μαγικό του ταξίδι στους πλανήτες του γαλαξία αυτού. Παρουσία αέρινη που με ηρεμία μετέφερε όλα τα νοήματα που κουβαλά ο Μικρός Πρίγκιπας ως σύμβολο. Δίπλα της ο Μιχάλης Κατσούδας ανταποκρίνεται άριστα στους πολλαπλούς του ρόλους. Αγάπη κι επικοινωνία με το παιδί φαίνεται να είναι το μυστικό τους και τελικά τα παιδιά το εισπράττουν.

Ο Μικρός Πρίγκιπας είναι το σύμβολο του παιδιού. Είναι το αιώνιο παιδί, αυτό που κρύβουμε μέσα μας και δεν το αφήνουμε να ακουστεί. Ένας τρόπος υπάρχει να το θυμηθούμε. Παιχνίδια για ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την παράσταση!!!!

 

PA310294 little prince small size

ΠΡΙΝ…

  • Διαβάζουμε. «Ο Μικρός Πρίγκιπας» του Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ. Οι εκδόσεις πολλές, ακόμα και τρισδιάστατη έκδοση υπάρχει. Και μην το διαβάσετε μια φορά. Βάλτε το σε θέση περίοπτη και γυρίζετε συχνά να ξανασυναντάτε τον ήρωα και όσους συναναστράφηκε. Κι αν τα παιδιά σας είναι λίγο μεγαλύτερα υπάρχει και οπτικοακουστικό υλικό. Η ομώνυμη ταινία του Μαρκ Όσμπορν (2015) όπου με εφαλτήριο το παραμύθι του Μικρού Πρίγκιπα μας μιλά για τη σημερινή κοινωνία αλλά και για το ταξίδι της ενηλικίωσης.

 prigipas

Ξεχωρίζει το βιβλίο των εκδόσεων Πατάκη με τις κινούμενες εικόνες του.

 

  • Ζωγραφίζω…λίγο διαφορετικά: Ο Πικάσο είχε πει «Κάθε παιδί είναι καλλιτέχνης. Το θέμα είναι πώς θα παραμείνει καλλιτέχνης μεγαλώνοντας... Μου πήρε τέσσερα χρόνια να ζωγραφίσω σαν το Ραφαήλ, αλλά μια ολόκληρη ζωή για να ζωγραφίσω σαν παιδί». Ας ελευθερώσουμε λοιπόν το ταλέντο του παιδιού μας μετά την αφήγηση και λίγο πριν την παράσταση. Πώς θα ζωγράφιζαν τα παιδιά σας ένα βόα που χωνεύει έναν ελέφαντα; Ή πως θα ζωγράφιζαν ένα αρνί;

Εδώ βλέπετε ξεκάθαρα έναν ελέφαντα μέσα σε ένα βόα. Σχέδια από ζωγράφους 4 και 6 ετών.

 

zografiki

 

ΜΕΤΑ…

  • Αυτοσχεδιασμός: Ο Μικρός Πρίγκιπας συνάντησε στο ταξίδι του διάφορους τύπους ανθρώπων. Τον ματαιόδοξο, τον άπληστο, τον σοβαρό και τον αρχηγό. Ας δημιουργήσουμε ακόμα μια στάση στο ταξίδι του κι ας συναντήσει στον πλανήτη Α2019 έναν τύπο που θα φτιάξουμε εμείς. Θα γίνουμε μικροί συγγραφείς, θα δημιουργήσουμε έναν ρόλο κι έπειτα θα τον ενσαρκώσουμε. Η διανομή είναι δική σας υπόθεση. Ίσως να είστε εσείς ο Μικρός Πρίγκιπας, ίσως να είστε ο καινούριος ρόλος. Διαλέξτε τα κατάλληλα αξεσουάρ, ένα σκηνικό και να μια ακόμα περιπέτεια στο θεατρικό ταξίδι του Μικρού Πρίγκιπα.

  • Ένα γράμμα από το διάστημα: Πολλές φορές εμείς οι μεγάλοι ρωτάμε τα παιδιά που νομίζουν ότι πήγε ο Μικρός Πρίγκιπας. Συνήθως απαντούν ότι γύρισε τον πλανήτη του και στο τριαντάφυλλό του. Τι κάνει όμως τώρα; Μπορείτε να τους ζητήσετε (αν είναι σε ηλικία που ξέρουν να γράφουν) να γίνουν εκείνα ο Μικρός Πρίγκιπας και να σας γράψουν ένα γράμμα περιγράφοντας τη ζωή του μετά την αναχώρησή του από τη Γη. Πού βρίσκεται; Τι κάνει το τριαντάφυλλό του; Πώς περνά η μέρα του; Ή αν το παιδί είναι μικρό μπορεί να ζωγραφίσει το μέρος που βρίσκεται ο Μικρός Πρίγκιπας, σα να μας στέλνει μια φωτογραφία. Ιδού μια ιδέα από ένα 6χρονο θεατή:

Ο Μικρός Πρίγκιπας είναι στον πλανήτη του και φρονίζει το τριαντάφυλλό του. Σήμερα ήρθε επίσκεψη η «Μόδα» (= ο ματαιόδοξος) και ο Μικρός Πρίγκιπας του δείχνει τον πλανήτη του. Η Μόδα όταν είδε το λουλούδι είπε ότι είναι πιο όμορφο από αυτήν.

«Είναι ο καιρός που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου, που το κάνει σπουδαίο». Ας το θυμόμαστε συχνότερα εμείς οι γονείς πώς οι σχέσεις χτίζονται με τον χρόνο που περνάς με κάποιον κι ας παίζουμε λιγάκι περισσότερο…

 

 triantafili

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Μένουμε σπίτι!!! Διαβάζουμε, τραγουδάμε, συζητάμε, βλέπουμε ταινίες και φυσικά θεάτρο...on line!

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία