Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
texnes-team

texnes-team

Tο texnes-plus σας πάει θέατρο!

Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση «To Κινητό», τη Δευτέρα 17/2 στις 19:15 

Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό, κάντε τη  σελίδα του texnes-plus στο facebook,  σχολιάστε το όνομά σας κάτω από το άρθρο και  μοιραστείτε το άρθρο στο προφίλ σας.

Ο διαγωνισμός λήγει  την Κυριακή 16/2  Φεβρουαρίου  και οι νικητές θα ενημερωθούν μέσω της σελίδας μας στο facebook.

ΓΙΑ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ 3 ΒΗΜΑΤΑ ΣΩΣΤΑ! Σχόλιο το όνομά σας, share το άρθρο στον τοίχο σας και LIKE στη σελίδα μας στο facebook.

 

Sergi Belbel| ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ
Σκηνοθεσία | ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΤΑΛΙΑΝΗΣ

Προσφορά: Εισιτήρια με 10€ για συγκεκριμένες παραστάσεις!

«Ένα τρομοκρατικό χτύπημα σε ένα διεθνές αεροδρόμιο μιας ευρωπαικής πρωτεύουσας. Επιβάλεται κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Οι άνθρωποι έρχονται πολύ κοντά μεταξύ τους. Όπως συνήθως συμβαίνει μετά από κάθε μεγάλη καταστροφή. Η έκρηξη στην αίθουσα αναμονής προκαλεί ένα ντόμινο από κωμικοτραγικές εσωτερικές εκρήξεις στον ψυχισμό των ηρώων. Ανατρέπονται οι υπάρχουσες ισορροπίες.

Τα κινητά παίρνουν φωτιά διαδραματίζοντας καταλυτικό ρόλο στην ιστορία καθώς οι άνθρωποι τα χρησιμοποιούν, καθώς δυσκολεύονται να μιλήσουν κατά πρόσωπο ο ένας στον άλλο
».

Το ΚΙΝΗΤΟ του Sergio Belbel, [ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ισπανούς συγγραφείς και καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου της Καταλονίας ] είναι μια εξωφρενική κωμωδία με γρήγορους κινηματογραφικούς ρυθμούς, που διερευνά με τόλμη τις σεξουαλικές σχέσεις των ανθρώπων. Μια παράδοξη κωμωδία διαρκών ανατροπών και αποκαλύψεων...

Μια σύγχρονη κωμωδία που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα , σε παραγωγή της 5ης Εποχής , στην ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ του Θεάτρου ΑΛΜΑ, και φιλοδοξεί να κατακτήσει το κοινό...

Πρεμιέρα Σάββατο 23 Νοεμβρίου.

 

 

Από τη  Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου  και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 θα ανέβει στο Αγγέλων Βήμα το έργο «ΑFTERPLAY» σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά. 

Το ΑFTERPLAY γράφτηκε το 2002. O συγγραφέας του Brian Friel έχει χαρακτηριστεί ως ο Τσέχωφ της Ιρλανδίας και έχει θεωρηθεί ισάξιος των συγχρόνων του Samuel Beckett, Harold Pinter, Arthur Miller και Tennessee Williams. Είναι γνωστός στην Ελλάδα από το πολυβραβευμένο έργο του «Χορεύοντας στην Λουνάσα». Έχει βραβευτεί με βραβεία Τony, Laurence Olivier, με το Βραβείο Θεατρικών Κριτικών Νέας Υόρκης κ.ά.

Στο AFTERPLAY, βάζει να συναντιούνται τυχαία σε ένα καφέ στη Μόσχα δύο ήρωες του Τσέχωφ: η Σόνια (Θεοδώρα Σιάρκου) από τον Θείο Βάνια και ο Αντρέι (Πασχάλης Τσαρούχας) από τις Τρεις Αδελφές. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που, χώρια ο καθένας, απόκτησαν ζωή ως ήρωες των δύο πασίγνωστων θεατρικών έργων του κορυφαίου Ρώσου συγγραφέα. Τώρα, υπάρχουν ακόμα, αλλά ζουν στην αφάνεια.

 

after play 2 texnes plus

Στην πρώτη τους τυχαία συνάντηση σε ένα εστιατόριο στη Μόσχα, αυτός τής λέει πως τώρα βρίσκεται στην πρωτεύουσα για να παίξει βιολί με την Κρατική Ορχήστρα σε μια γνωστή Όπερα και πως, τον υπόλοιπο καιρό, ζει ευτυχισμένος με την γυναίκα και τα δύο όμορφα παιδιά τους στην επαρχιακή πόλη όπου ζούσε με τις Τρεις Αδελφές του. Αυτή τού λέει πως ζει ακόμα στο σπίτι του θείου Βάνια, ο οποίος πέθανε γλυκά και ήρεμα και πως εκείνη τώρα βρίσκεται στην Μόσχα για μια συμφέρουσα επένδυση που θα δώσει νέα ζωή στο κτήμα του.

Όμως, η μαγική γραφίδα του Brian Friel ξύνει αριστοτεχνικά αυτή την επιφάνεια των διηγήσεων της πρώτης συνάντησης της Σόνιας και του Αντρέι αποκαλύπτοντας μπροστά μας, με την δεύτερη συνάντησή τους, την τωρινή, πραγματική και πέρα από φαντασιώσεις ζωή τους. Έτσι που, μέχρι να πέσει η αυλαία του τέλους, εμείς θα έχουμε δει καθαρά όλα τα μυστικά και ψέματα και όλες τις διαψεύσεις που ο καθένας τους επιμελώς θέλει να κρύβει.

after play 3

*To AFTERPLAY το συμπληρώνει ένα εισαγωγικό έργο που δημιουργήθηκε από πρόταση του σκηνοθέτη σε δραματουργική επεξεργασία της Χρύσας Λαγού. Στο “PREPLAY” γνωρίζουμε δυο νέους, την Γιούλα (Μαρία Θωμά) και τον Ιβάν (Νίκος Μέλλος) που έχουν τη δικιά τους τυχαία συνάντηση, λίγο πριν έρθουν η Σόνια και ο Αντρέι στο εστιατόριο. Μέσα από την κουβέντα τους παίρνουμε μια μικρή εικόνα της εποχής και της κοινωνίας στην Μόσχα του 1920.

 

Συντελεστές:

Μετάφραση: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Βουρνάς

Σκηνικά-Κοστούμια: Αρετή Μουστάκα

Σχεδιασμός Φωτισμών: Γιώργος Αγιαννίτης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Σπύρος Σιακαντάρης

Δραματουργική Επεξεργασία / Εισαγωγικό Κείμενο: Χρύσα Λαγού

Φωτογραφίες Πορτρέτων: Erion Kovaci

Φωτογραφίες Παράστασης: Ανδρέας Καμουτσής

 

Παίζουν

Θεοδώρα Σιάρκου, Πασχάλης Τσαρούχας,

Μαρία Θωμά, Νίκος Μέλλος

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 από 24 Φεβρουαρίου 2020.

Διάρκεια παράστασης 70΄

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό 14 Ευρώ, Μειωμένο (φοιτητές, άνεργοι, άνω των 65) 10 Ευρώ, Ατέλειες 5 Ευρώ

Κρατήσεις θέσεων στο 210-5242211, στο wwwHYPERLINK "http://www.aggelonvima.gr/".HYPERLINK "http://www.aggelonvima.gr/"aggelonvimaHYPERLINK "http://www.aggelonvima.gr/".HYPERLINK "http://www.aggelonvima.gr/"gr και στο Viva.gr

Το texnes-plus σας πάει θέατρο!

Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση  «Περηφάνια και Προκατάληψη το Σάββατο 15 Φεβρουαρίου στις 21:00 στο  Θέατρο Αλκυονίς.

Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό, κάντε τη  σελίδα του texnes-plus στο facebook, σχολιάστε το όνομά σας κάτω από το άρθρο και μοιραστείτε το άρθρο στο προφίλ σας.

Ο διαγωνισμός λήγει την Παρασκευή 14/2  και οι νικητές  θα ενημερωθούν μέσω της σελίδας μας στο facebook.

Οι ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΣΚΗΝΕΣ παρουσιάζουν στο Θέατρο Αλκυονίς τη διάσημη νουβέλα της Τζέιν Όστεν «Περηφάνια και προκατάληψη» σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη. Μία από τις πιο δυνατές ερωτικές ιστορίες όλων των εποχών παίρνει σάρκα και οστά για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή, σε πρωτότυπη διασκευή της ίδιας με τον Άρη Ασπρούλη. Στο ρόλο της Ελίζαμπεθ Μπέννετ η Ευγενία Δημητροπούλου. Μίστερ Ντάρσυ ο Δημήτρης Μοθωναίος. Πρωταγωνιστούν Αγησίλαος Μικελάτος, Ελεάννα Καυκαλά και ο Κώστας Φαλελάκης.

Η πλοκή

Η ανεξάρτητη Ελίζαμπεθ και η αθώα Τζέιν, οι μεγαλύτερες κόρες της οικογένειας Μπένετ, προσπαθούν να ανακαλύψουν την ευτυχία και τον έρωτα μέσα στους κοσμικούς κύκλους της επαρχιακής Αγγλίας. Όταν στην μικρή τους πόλη φτάνουν για διακοπές δύο νεαροί και πλούσιοι αριστοκράτες, ο υπερόπτης κύριος Ντάρσυ και ο πλούσιος φίλος του, κύριος Μπίνγκλεϋ, η μικρή κοινωνία της περιοχής αναστατώνεται και ανάμεσα στις οικογένειες που έχουν ανύπαντρες κόρες αναπτύσσεται έντονος ανταγωνισμός για το ποιες θα κερδίσουν τους δυο περιζήτητους γαμπρούς.

Ο περήφανος χαρακτήρας των ηρώων και οι κοινωνικές τους προκαταλήψεις, θα προκαλέσουν μια σειρά από παρεξηγήσεις, ματαιώσεις, αστείες και συγκινητικές στιγμές, πείσμα, μίσος, θυμό και απογοήτευση. Μέχρι τη στιγμή που η περηφάνια της μιας πλευράς και η προκατάληψη της άλλης υποχωρήσουν, μπροστά στον αληθινό, τον μεγάλο, τον ατόφιο έρωτα που γεννιέται όταν οι άνθρωποι συμφιλιωθούν με τον εαυτό τους και μπορούν να παραδεχτούν τα αληθινά τους συναισθήματα.

Λίγα λόγια για το έργο

Το «Περηφάνια και Προκατάληψη» γράφτηκε το 1797 από την Τζέιν Όστεν σε ηλικία μόλις 22 ετών και παρόλα αυτά αποτελεί το δεύτερο σε σειρά δημοσίευσης έργο της, μετά το «Λογική και Ευαισθησία». Είναι το διασημότερο και επιδραστικότερο μυθιστόρημα της σπουδαίας βρετανίδας συγγραφέως, ωστόσο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1813, δηλαδή 16 χρόνια μετά τη συγγραφή του, καθώς δεχόταν συνεχώς την απόρριψη των εκδοτικών οίκων της εποχής. Ο πρώτος τίτλος -και πολύ προφητικός για την ίδια τη συγγραφέα και τις απορρίψεις που υφίστατο- ήταν «Πρώτες Εντυπώσεις».

Πέρα από κάθε ανάλυση, το «Περηφάνεια και Προκατάληψη» αποτελεί κυρίως μια σπουδή της μοίρας της γυναίκας σε μια κοινωνία όπως αυτή του 18ου αιώνα, οπού ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστεί κοινωνικά με ίσους όρους, δηλαδή ως άνθρωπος με κρίση, απόψεις και επιλογές, χαρακτηριστικά που αποδίδονταν αποκλειστικά στους άντρες.

Χαρακτηριστικότερο όλων το γεγονός ότι η ίδια η συγγραφέας αναγκαζόταν να υπογράφει τα περισσότερα από τα μυθιστορήματά της με αντρικό ψευδώνυμο για να βρίσκουν εκδοτικό αποδέκτη.

Μετάφραση - Σκηνοθεσία - Κίνηση: Ιόλη Ανδρεάδη

Πρωτότυπη διασκευή για το θέατρο: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης

Δραματολόγος: Μαριλένα Παναγιωτοπούλου

Σκηνογραφία: Δήμητρα Λιάκουρα

Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης

Πρωτότυπη Μουσική Σύνθεση: Γιάννης Χριστοφίδης

Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση

Βοηθός Σκηνοθέτη: Νατάσα Πετροπούλου

Βοηθός Σκηνογράφου: Έλενα Μπούγου

Φωτογραφίες: Σταύρος Χαμπάκης

Παραγωγή: Θεατρικές Σκηνές

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ:

Ευγενία Δημητροπούλου

Δημήτρης Μοθωναίος

Αγησίλαος Μικελάτος

Ελεάνα Καυκαλά

Και ο Κώστας Φαλελάκης.

Θέατρο Αλκυονίς
Ιουλιανού 42-46,Πλ. Βικτωρίας
Τηλ.: 2169003309

 

Δεν μας έφτανε όλη η τρομοκρατία στις ειδήσεις, έχουμε και τον κ. Μπαμπινιώτη που μας εξηγεί ότι ο σωστότερος όρος είναι ο «κορωνοϊός», με -ω αντί για -ο στη δεύτερη συλλαβή επειδή προέρχεται από τη λέξη «κορώνα». Επίσης το σωστότερο θα ήταν «κορωνιός», αλλά για λόγους «προφύλαξης» προτιμότερος είναι ο όρος «κορωνοϊός». Αυτό μου θυμίζει τη σκηνή με τον Γιώργο Κωνσταντίνου και το προφιτερόλ…#De_thelo_na_to_mathw_na_mhn_to_pathw_thelo

Μαύρο καλοκαίρι για τον ελληνικό τουρισμό προβλέπω χωρίς τα κινεζάκια να φωτογραφίζουν τα πάντα στο πέρασμά τους #save_China

Μου χτύπησε παρατεταμένα το κουδούνι ο διαχειριστής λέγοντας πως χρωστάω δύο μήνες κοινόχρηστα.
Του απάντησα πως αυτό δεν είναι τίποτα λιγότερο από “χτύπημα στη δημοκρατία”.
Το κόνσεπτ του Αρη (Πορτοσάλτε) το άκουσα τόσες φορές που θα το λέω παντού (και αν πιάσει, έπιασε) #Πορτοσάλτε

Δηλαδή αν ο Χοακίν Φίνιξ δεν είχε πάρει Οσκαρ και έλεγε όσα είπε στο λόγο του στη βραδιά των Οσκαρ, σε τηλεοπτικό πάνελ Ελλάδας ο Σκάι, ο Κώστας (Μπογδάνος) και ο Άδωνης (Μπουμπούκος) δεν θα τον θεωρούσαν Συριζαίο;  Σε ρωτώ γιατί το κόβω προς το “ναι” #Όσκαρ

Επιστρέφει το Mega, με παλιό πρόγραμμα, νέο ιδιοκτήτη, νέα πρόσωπα μπροστά, παλιά πρόσωπα «πίσω», και «όπως πάντα» με απλήρωτους τους εργαζόμενους του παλαιού Mega!
Ας πάει καλά, όλα τα κανάλια να πηγαίνουν καλά, να δουλεύει κόσμος, να πληρώνεται και να μην φεσώνεται όπως οι παλιοί εργαζόμενοι του Mega που καταστράφηκαν οι ζωές τους.
Καλή αρχή #mega #απλήρωτοι_mega

Και που λες θα λέει ο Eυαγγελάτος τις ειδήσεις στο νέο Mega… Νέο Mega είπα; Το “Νέο” το παίρνω πίσω. #mega

Η ξινίλα που διατρέχει τα σόσιαλ μίντια είναι τόσο τοξική και διαχέεται πιο γρήγορα από τον κορωνοϊό!
Η κατάσταση χειροτερεύει, και δυστυχώς δεν προβλέπεται κανένα εμβόλιο! (για την ξινίλα λέω πάντα!)
#Facebook

Θεά η Τζέιν Φόντα και στα 82 της, σου λέει όμως φόρεσε το ίδιο φόρεμα στα Όσκαρ, μ’ αυτό που είχε βάλει πριν έξι χρόνια στις Κάννες. Ευτυχώς που εμείς οι κοινές θνητές φοράμε το ίδιο φόρεμα το καλοκαίρι στους γάμους αλλά κανείς δεν μας βλέπει #Love_Fonda

Πέντε σεζόν αργότερα πήγα, τελικά, και είδα τον Άγριο Σπόρο στο “Επί Κολωνώ”. Ας το πούμε και έτσι. Αντί να δεις το νέο Mega πήγαινε να δεις αυτή την παράσταση. Το νέο Ελληνικό θέατρο σου χτυπά την πόρτα. Μια νέα σκηνή ηθοποιών, σκηνοθετών σου φωνάζει πως η ζωή είναι εκεί έξω και όχι στο πληκτρολόγισμα του τηλεκοντρόλ.  #θέατρο

Λες να έρθουν οι PetShopBoys στην Ελλάδα; Κάτι τέτοιο άκουσα και είπα να το μοιραστώ μαζί σας (και το κάνω με πάσα επιφύλαξη έτσι;)  #Συναυλία

Το θέατρο «Αλεξάνδρεια» του Βασίλη Βλάχου παρουσιάζει τη φετινή χρονιά το έργο του βραβευμένου συγγραφέα Νίκου Μ. Δημητρόπουλου «Σκέτη Κοροϊδία». Το έργο γράφτηκε τον Νοέμβριο του 2019 και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή, σε σκηνοθεσία Βασίλη Κατσικονούρη, με τους Βασίλη Βλάχο και Πανάγο Ιωακείμ.

Οδυνηρές καταστάσεις που οδηγούν στα άκρα. Πολύ καλή η εμφάνιση του Πανάγου Ιωακείμ! #θέατρο

Και εγώ απελπίζομαι που δεν στεγνώνει ρούχο μ’ αυτόν τον καιρό αλλά τέτοια πατέντα δεν την είχα σκεφτεί…η φωτογραφία από την Κυψέλη. #xeimwnas_einai_otan_den_stegnwnei_vraki!

Σε Γενικές Γραμμές. Τρεις δημοσιογράφοι, τρία site, σε ιστορίες καθημερινής τρέλας! Η Γιώτα Δημητριάδη @Τεχνες-Plus, ο Γιάννης Καφάτος @Viewtag.gr και ο Γιάννης Παναγόπουλος @Fragilemag.gr φτιάχνουν μια λίστα μ’ όλα όσα άκουσαν, είδαν και σκέφτηκαν την εβδομάδα που πέρασε, βολτάροντας στην πόλη, διαβάζοντας πρωτοσέλιδα εφημερίδων, κουβεντιάζοντας μεταξύ τους, κοιτώντας βιτρίνες μαγαζιών, ακούγοντας μουσική και συμφωνώντας πως ο διάβολος στις λεπτομέρειες βρίσκεται.

Το texnes-plus σας πάει θέατρο!

Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση  «Έντα Γκάμπλερ» την Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου στις 21:00 στο Θέατρο Άλμα. 

Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό, κάντε τη  σελίδα του texnes-plus στο facebook, σχολιάστε το όνομά σας κάτω από το άρθρο και μοιραστείτε το άρθρο στο προφίλ σας.

Ο διαγωνισμός λήγει την Πέμπτη 13/2  και οι νικητές  θα ενημερωθούν μέσω της σελίδας μας στο facebook.

 

 

ΕΝΤΑ ΓΚΑΜΠΛΕΡ

Σκηνοθεσία | ΘΕΜΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ

Με την ΕΝΤΑ ΓΚΑΜΠΛΕΡ του Henrik Ibsen η 5η Εποχή συνεχίζει την παρουσίαση κορυφαίων θεατρικών κειμένων και διαχρονικών ηρώων.

Ο Θέμης Μουμουλίδης, δημιουργός της 5ης Εποχής, «ξαναδιαβάζει» και διασκευάζει για τις ανάγκες της παράστασης το αριστούργημα του Νορβηγού δραματουργού, με πρωταγωνίστρια την ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΠΑ.

Για την παράσταση σημειώνει:

Σκοτεινή και μυστηριώδης, βασανισμένη και ανελέητη, διψασμένη για ζωή και ελευθερία αλλά παγιδευμένη σε μια μοίρα που φαντάζει προδιαγεγραμμένη, η Έντα Γκάμπλερ είναι ένα πρόσωπο απόν από τη ζωή του, απόν από τον ίδιο του τον εαυτό. Άλλωστε, ως Έντα Γκάμπλερ δεν υφίσταται πλέον. «Έντα Τέσμαν» -με το όνομα του συζύγου της- την αναφέρει ο δημιουργός της στα πρόσωπα του έργου. Παρούσα/απούσα η Έντα Γκάμπλερ υπάρχει ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Και αποδρά ελάχιστες στιγμές παίζοντας άλλοτε στο πιάνο κι άλλοτε με τα πιστόλια της. Ηρωίδα της σιωπής, με την ενέργεια πυρηνικού αντιδραστήρα. Η σκηνική μας ανάγνωση παρακολουθεί την πορεία αυτής της ηρωίδας, αυτού του προσώπου που συρρικνώνεται και ασφυκτιά, αυτού του «ατόμου» που συμπιέζεται μέχρι να εκραγεί, πυρπολώντας και αυτοπυρπολούμενο. Η Έντα Γκάμπλερ είναι σαν να έρχεται από το μέλλον για να μας βάλει το πιστόλι της στον κρόταφο ψιθυρίζοντας «αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…»

Θέμης Μουμουλίδης

ΤΟ ΕΡΓΟ

Η «Έντα Γκάμπλερ» είναι ένα από τα κορυφαία έργα του Henrik Ibsen. Από την πρώτη του παρουσίαση το 1891 στη Γερμανία, μέχρι σήμερα, το πρόσωπο της ηρωίδας του δεν έπαψε να απασχολεί τους μελετητές του θεάτρου, και θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους δραματικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου.

Προκειμένου να εξασφαλίσει υλική άνεση και μια έντονη κοινωνική ζωή, η Έντα –η υπερήφανη, απαιτητική και αναμφίβολα γοητευτική μοναχοκόρη του στρατηγού Γκάμπλερ- βρίσκεται εγκλωβισμένη σ’ έναν συμβατικό γάμο με τον σχολαστικό & απλοϊκό μικροαστό -πλην επίδοξο ακαδημαϊκό- Γέργκεν Τέσμαν. Ασφυκτιώντας μέσα σε μια καθημερινότητα που δεν της προκαλεί παρά αδιαφορία και περιφρόνηση, βουλιάζει στην ανία.

Η Έντα φλέγεται να ζήσει, αλλά δεν τολμάει. Παγιδευμένη ανάμεσα στη δίψα της για ελευθερία και στην αυστηρή συμμόρφωση στις κοινωνικές συμβάσεις, αρνούμενη να υποταχθεί στη μοίρα της ως γυναίκας, αλλά και δέσμια της δημόσιας εικόνας της, η Έντα δεν μπορεί να αυτοπροσδιοριστεί παρά μόνο αρνητικά: καταστρέφοντας ό,τι δεν μπορεί να αποδεχθεί.  

Έτσι, όταν ο παλιός της φίλος Έιλερτ Λέβμποργκ -που αποτελεί για εκείνη την ενσάρκωση του ρομαντικού της ιδεώδους, του ελεύθερου και παθιασμένου για ζωή ήρωα- επανεμφανίζεται στο μοναχικό της δρόμο, η Έντα καταλαμβάνεται από την άγρια επιθυμία να δοκιμάσει για άλλη μια φορά τη δύναμή της πάνω του. Αφού δεν μπορεί να εξουσιάσει τη δική της ζωή, μπορεί τουλάχιστον να εξουσιάσει τη ζωή ενός άλλου, να την σημαδέψει για πάντα. Επιδίδεται έτσι σ’ ένα δαιμόνιο παιχνίδι χειραγώγησης και σε πράξεις συγκλονιστικής σκληρότητας, στήνοντας μια παγίδα στην οποία τελικά, αφού δει όλες τις προσδοκίες της να διαψεύδονται, θα πιαστεί και η ίδια.

Στην «Έντα Γκάμπλερ» ο Ibsen συνθέτει ένα εξαιρετικής ακρίβειας και βάθους ψυχογράφημα και μια σπουδή πάνω στην ανάγκη μας για άσκηση δύναμης, δύναμης δημιουργίας ή δύναμης καταστροφής, φωτίζοντας ταυτόχρονα τη νοσηρότητα μιας κοινωνίας που καταπνίγει την ελευθερία και την αυτοέκφραση των πιο χαρισματικών μελών της. Πάνω απ’ όλα, όμως, συνθέτει μια από τις πιο σαγηνευτικές και αμφιλεγόμενες μορφές του σύγχρονου θεάτρου, μια γυναίκα-αίνιγμα, που δεν ερμηνεύεται απόλυτα με ψυχολογικούς ή κοινωνικούς όρους, και παραμένει ανοιχτό σε προσεγγίσεις και ερμηνείες.

Η 92η απονομή των βραβείων Όσκαρ τίμησε με το βραβείο της Καλύτερης Ταινίας το φιλμ «Παράσιτα» (Parasite), που απέσπασε συνολικά τέσσερα βραβεία, γράφοντας ιστορία.Τα «Παράσιτα» είναι το πρώτο ξενόγλωσσο φιλμ που κερδίζει την κορυφαία κατηγορία στην 92χρονη ιστορία των βραβείων.

Αναλυτικά η λίστα των βραβείων:

Καλύτερη Ταινία: Parasite

Σκηνοθεσία: Μπονγκ Τζουν Χο - Parasite A'

Ανδρικός Ρόλος: Χοακίν Φίνιξ – Joker

Α' Γυναικείος Ρόλος: Ρενέ Ζελβέγκερ – Judy

Β' Ανδρικός Ρόλος: Μπραντ Πιτ, Once Upon a Time in Hollywood

Β' Γυναικείος Ρόλος: Λόρα Ντερν, Marriage Story

Πρωτότυπο Σενάριο: Parasite

Διασκευασμένο Σενάριο: Jojo Rabbit

Ξενόγλωσση Ταινία: Parasite (Νότια Κορέα)

Φωτογραφία: 1917

Μουσική: Joker

Κοστούμια: Little Women

Μοντάζ: Ford V Ferrari

Ήχος: 1917 Μιξάζ: 1917

Ειδικά Εφέ: 1917 

Μεϊκάπ & Κομμώσεις: Bombshell

Τραγούδι: I'm Gonna Love me Again – Rocketman

Μεγάλου Μήκους Animation: Toy Story 4

Μικρού Μήκους Animation: Hair Love

Μεγάλου Μήκους Ντοκιμαντέρ: American Factory

Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ: Learning to Skateboard in a Warzone (If You're a Girl) Μικρού Μήκους Ταινία: The Neighbor's Window

 

 

Γιατί Τα «Παράσιτα» Είναι Η Καλύτερη Ταινία Της Εβδομάδας

 

 

 

Το texnes-plus σας πάει θέατρο!

Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση «Μεγάλες Προσδοκίες » την Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου στις 20:00 στο Σύγχρονο Θέατρο. 

Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό, κάντε like στη  σελίδα του texnes-plus στο facebook,  σχολιάστε το όνομά σας κάτω από το άρθρο και μοιραστείτε το άρθρο στο προφίλ σας.

Ο διαγωνισμός θα λήξει την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου και οι νικητές θα ενημερωθείτε μέσα από τη σελίδα μας στο facebook. 

 

 

“Η ραγισμένη καρδιά. Πιστεύεις ότι θα πεθάνεις.
Αλλά συνεχίζεις να ζεις, μέρα με τη μέρα, με την καταραμένη μέρα.”

Κάρολος Ντίκενς, Μεγάλες Προσδοκίες, 1861.

Το αριστούργημα του Κάρολου Ντίκενς “Μεγάλες Προσδοκίες”, η πιο σκοτεινή ερωτική ιστορία όλων των εποχών, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, απ’ τις 31 Ιανουαρίου, στο Σύγχρονο Θέατρο, σε μια φιλόδοξη παραγωγή σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ και διασκευή Μαριλένας Παναγιωτοπούλου. Παίζουν οι ηθοποιοί: Φιλαρέτη Κομνηνού, Αλέκος Συσσoβίτης, Γιώργος Χριστοδούλου, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Κωνσταντίνος Γεωργαλής και Λήδα Κουτσοδασκάλου.

Ο Πιπ, ένα ορφανό καλόψυχο παιδί, προερχόμενο απ’ την εργατική τάξη, ερωτεύεται την όμορφη αριστοκράτισσα Εστέλλα σε ηλικία οκτώ χρόνων. Η Εστέλλα, όμως, έχει μεγαλώσει με τη Δεσποινίδα Χάβισαμ, η οποία έχει ραγισμένη καρδιά, επειδή ο αρραβωνιαστικός της την εγκατέλειψε την ημέρα του γάμου τους. Η Δεσποινίδα Χάβισαμ, προκειμένου να εκδικηθεί γι’ αυτή την απώλεια, έχει διδάξει στην Εστέλλα να είναι ψυχρή και απόμακρη με τους άντρες, να μην επιτρέπει στον εαυτό της να νιώθει κανένα συναίσθημα. Όσο ο Πιπ παραμένει πιο χαμηλά από εκείνη σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, ο ρόλος αυτός είναι σχετικά εύκολος για την Εστέλλα. Τι θα συμβεί, όμως, όταν ο Πιπ αποκτήσει χρήματα και ανέλθει κοινωνικά, χάρη στον μυστηριώδη πατρόνο του και πρώην κατάδικο, κύριο Μάγκουιτς;

Οι “Μεγάλες Προσδοκίες” έχουν διασκευαστεί για το θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ενώ τους εμβληματικούς ρόλους έχουν ενσαρκώσει κορυφαίοι ηθοποιοί του Χόλιγουντ όπως οι Ήθαν Χωκ/Ραλφ Φάινς (Πιπ), Γκουίνεθ Πάλτροου (Εστέλλα), Τζιν Σίμονς/Σαρλότ Ράμπλιγκ/Έλενα Μπόναμ Κάρτερ/Αν Μπάνκροφτ (Δεσποινίς Χάβισαμ), Άντονι Χόπκινς/Ρόμπερτ Ντε Νίρο (Μάγκουιτς).

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Το αριστουργηματικό μυθιστόρημα του Ντίκενς είναι μια περιπετειώδης και σκοτεινή ιστορία ενηλικίωσης με κινητήριο μοχλό τον έρωτα. Έναν έρωτα απόλυτο, ανεξάντλητο, παράφορο που διαπερνά το φράγμα του χρόνου, δυναμώνει απ’ τα εμπόδια, καταλύει όλες τις αντιστάσεις και αποκαλύπτει, μέσα από μιά οδυνηρή διαδρομή, τον πυρήνα του πραγματικού εαυτού.

Οι άνθρωποι του Ντίκενς, αλυσοδεμένοι στο παρελθόν και καταδικασμένοι στο μαρτύριο της ανελέητης μνήμης, αναζητούν ανακούφιση και παρηγοριά, ελπίδα και σωτηρία. Αναζητούν το μέλλον που θα τους λυτρώσει απ’ τους εφιάλτες. Εγκλωβισμένοι σ’ ένα ζοφερό παρόν, είναι μοναχικές ψυχές που λαχταρούν με λύσσα να συναντηθούν, να ερωτευτούν, να αποδράσουν από τις τυφλές εμμονές τους, να απογειωθούν απ’ τη θλιβερή τους πραγματικότητα. Παγιδευμένοι σ’ έναν αδιάκοπο κυκλικό "χορό", έναν παθιασμένο στροβιλισμό, αναζητούν παρηγοριά στη ραγισμένη τους καρδιά, δημιουργώντας άθελά τους οι ίδιοι τις παγίδες για τον εαυτό τους, σε μια ανώφελη προσπάθεια να ελέγξουν και να τιθασεύσουν την ίδια τη δύναμη της ζωής. Όμως, η ζωή είναι εξ ορισμού απρόβλεπτη και απροσδόκητη. Κι ο αληθινός έρωτας είναι το μοναδικό αντίδοτο στο δηλητήριο της μνήμης. Η σαρωτική του ορμή, όμοια με τη δύναμη ενός πραγματικού φυσικού φαινομένου, κλυδωνίζει τα θεμέλια του κατασκευασμένου "παράδεισου", διαλύει τις ψευδαισθήσεις ασφάλειας και αποκαλύπτει μια μικρή χαραμάδα ελευθερίας, φέρνοντας τους ανθρώπους αντιμέτωπους με την αλήθεια. Μια αλήθεια επώδυνη αλλά ταυτόχρονα λυτρωτική. Οι ήρωες του Ντίκενς δεν καμουφλάρουν πια τις πληγές. Τις αγαπούν και τις αποδέχονται. Είναι τα παράσημά τους. Συμφιλιώνονται με το βαθύ σκοτάδι της ψυχής και στρέφουν με γενναιότητα το βλέμμα στο φως. Οι προσδοκίες έγιναν στάχτη. Το πρώτο βήμα έγινε.

Ο Συγγραφέας

Ο Κάρολος Ντίκενς (Charles John Huffam Dickens), δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας στις 7 Φεβρουαρίου 1812. Έχει χαρακτηριστεί ως ο συγγραφέας των φτωχών και των ανήμπορων, καθώς υπήρξε σκληρός επικριτής τόσο των ταξικών διαιρέσεων της αγγλικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, όσο και της επικρατούσας φτώχειας. Ευρύτερα γνωστός έγινε το 1838, όταν εκδόθηκε το μυθιστόρημά του “Όλιβερ Τουίστ”. Έγραψε πολλά σπουδαία έργα- μεταξύ των οποίων- τη “Χριστουγεννιάτικη Ιστορία”, τον “Δαβίδ Κόπερφιλντ”, την “Ιστορία δύο πόλεων” και τις “Μεγάλες προσδοκίες”, όπου προχώρησε σε μια πιο ενδελεχή προσέγγιση των κοινωνικών προβλημάτων. Σε αντίθεση με άλλους συγγραφείς, οι οποίοι ολοκλήρωναν τα μυθιστορήματά τους πριν τα εκδώσουν, ο Κάρολος Ντίκενς έγραφε το μυθιστόρημά του και το εξέδιδε συγχρόνως σε συνέχειες. Αυτή η συγγραφική πρακτική τού επέτρεπε να σφυγμομετρεί τις αντιδράσεις του κοινού, ώστε να τροποποιεί την πλοκή και την ανάπτυξη των χαρακτήρων του. Το έργο του επαινέθηκε από πολλούς ομότεχνούς τους, όπως ο Τζωρτζ Γκίσινγκ, ο Τζωρτζ Όργουελ κι ο Λέων Τολστόι. Ο κορυφαίος μυθιστοριογράφος πέθανε στο Λονδίνο στις 9 Ιουνίου 1870.

Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ

Μετάφραση-Διασκευή: Μαριλένα Παναγιωτοπούλου

Σκηνικά: Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Κίνηση-Χορογραφία: Μόνικα Έλενα Κολοκοτρώνη

Βοηθός σκηνοθέτιδος: Μαριτίνα Αστρά

Βοηθός συνθέτη: Γιώργος Μιζήθρας

Βοηθοί ενδυματολόγου-Ειδικές κατασκευές: Κυράννα Γκιόκα, Αφροδίτη Αναστοπούλου

Φωτογραφίες: (promo) Τάσος Βρεττός, (παράστασης) Βάσια Αναγνωστοπούλου

Trailer: Φώτης Φωτόπουλος

Υπεύθυνη Επικοινωνίας Παράστασης: Ελεάννα Γεωργίου
Οργάνωση Παραγωγής: Λίνα Αξιωτάκη, Μαρία Αναματερού

Παραγωγή: Ομάδα Νάμα-Λυκόφως Ι.Κ.Ε.

 

Παίζουν: Φιλαρέτη Κομνηνού, Αλέκος Συσσοβίτης, Γιώργος Χριστοδούλου, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Λήδα Κουτσοδασκάλου

Styling promo φωτογράφισης: Βασιλική Σύρμα | Mακιγιάζ: Αχιλλέας Χαρίτος

Κοστούμια: Βεστιάριο Κώνστα | Περούκα κας Φ.Κομνηνού: Στέφανος Βασιλάκης

Πρεμιέρα: 31 Ιανουαρίου 2020

Μέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη: 20.00, Πέμπτη & Σάββατο: 21:15,

Κυριακή: 21:00

Χώρος: Σύγχρονο Θέατρο (Ευμολπιδών 45, Στάση Μετρό Κεραμεικός)

Τηλέφωνο: 210 3464380

Site: www.sychronotheatro.gr

Email: info@sychronotheatro.gr

Facebook: Σύγχρονο Θέατρο_official

Νέο Trailer: https://bit.ly/38bH6hL

Νέες Φωτογραφίες (high res): https://bit.ly/2OQOZAG

Προπώληση: στο ταμείο του θεάτρου | Τηλ.: 2103464380 | ww.sychronotheatro.gr |
www.ticketplus.gr| Τηλ.: 210 220 3000

Προσοχή! Μέρες και ώρες παραστάσεων για τους Λαντζέρηδες: Παρασκευή: 21.15, Σάββατο: 18.15, Κυριακή 18.00

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Μετρό
Το Σύγχρονο θέατρο βρίσκεται σε απόσταση 300 μέτρωναπ’ τον σταθμό «Κεραμεικός» http://www.ametro.gr

Λεωφορεία

Γραμμές 026, 027, 813, 836, 856, 865, Α16

Στάση «Σίδερα» (επί της Ιεράς Οδού)

http://www.oasa.gr

Χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων

Στην οδό Τριπτολέμου βρίσκονταιδύο κλειστά parking, σε απόσταση 50 μέτρων απ’ το Σύγχρονο Θέατρο, και στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου ένα κλειστό πάρκινγκ σε απόσταση 80 μέτρων.

Διευκολύνσεις για ΑμεΑ

Το θέατρο είναι προσβάσιμο σε χρήστες/ριες αναπηρικού αμαξιδίου και διαθέτει τουαλέτα ΑμεΑ. Παρακαλούμε, κατά την κράτηση ή την αγορά των εισιτηρίων σας, να ενημερώνετε τον υπάλληλο των εισιτηρίων, προκειμένου να δίνονται οι κατάλληλες θέσεις στην αίθουσα.

Αιφνιδιαστικά παραιτήθηκε από τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά ο Νίκος Διαμαντής. Η είδηση έσκασε σαν βόμβα στους θεατρικούς κύκλους με μια λιτή ανακοίνωση του δημάρχου Πειραιά Γιάννη Μώράλη, χωρίς όμως να δοθεί καμία εξήγηση.

Ηανακοίνωση:

 

Ο Δήμαρχος Πειραιά κ. Γιάννης Μώραλης, με αφορμή την παραίτηση του κ. Νίκου Διαμαντή από τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 «Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά αποτελεί τα τελευταία πέντε  χρόνια σημείο αναφοράς για τα πολιτιστικά δρώμενα, όχι μόνο της πόλης, αλλά και ολόκληρης της χώρας. Από το 2014 όταν και αναλάβαμε τη Δημοτική Αρχή, στηρίξαμε με κάθε μέσο τη λειτουργία του και καταφέραμε όλοι μαζί να ξαναβρεθεί  το εμβληματικό θέατρο της πόλης μας μεταξύ των μεγάλων θεατρικών οργανισμών της χώρας.

 

»Στόχος μας ήταν, και τον έχουμε επιτύχει, να δημιουργήσουμε ένα θέατρο ανοιχτό στους Πειραιώτες και την κοινωνία, με σημαντικές παραστάσεις, δράσεις και εκδηλώσεις, οι οποίες προσελκύουν πλήθος κόσμου, θεατρόφιλων και όχι μόνο.

»Μέσα σε ένα εξαιρετικά δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, τα προηγούμενα πέντε χρόνια, καταφέραμε να εξασφαλίσουμε ετήσια χρηματοδότηση για την απρόσκοπτη λειτουργία του Θεάτρου, μέσω προγραμματικής σύμβασης με το Υπουργείο Πολιτισμού, την Περιφέρεια Αττικής και φυσικά  τον Δήμο Πειραιά ο οποίος είναι και ο μόνιμος χρηματοδότης  του θεάτρου μέσω του Ο.Π.Α.Ν., η οποία πρόσφατα ανανεώθηκε και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια,  με το ποσό των 800.000 ευρώ το χρόνο.

»Παράλληλα, δώσαμε από την πρώτη μέρα και καθόλη τη διάρκεια της λειτουργίας του αυτά τα πέντε χρόνια, την απαιτούμενη ελευθερία και χώρο στη διοίκηση του θεάτρου, προκειμένου απερίσπαστα να διαχειριστεί το καλλιτεχνικό πρόγραμμα και την εν γένει καλλιτεχνική δημιουργία.

»Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον απερχόμενο καλλιτεχνικό διευθυντή κ. Νίκο Διαμαντή για την πενταετή  συνεργασία.

»Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, με την ιστορική του αξία και τη σημασία του για τους δημότες και την πόλη,  είναι πέρα και πάνω από πρόσωπα.

»Η επιλογή της νέας διοίκησης θα υπηρετεί τις ίδιες αρχές και την ίδια φιλοσοφία την οποία η Δημοτική Αρχή καθορίζει. Είμαστε υπερήφανοι για την πορεία του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά και θα συνεχίσουμε με το ίδιο πάθος να στηρίζουμε τον Πολιτισμό στην πόλη μας».

φωτογραφία:ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ//EUROKINISSI

Το Από Μηχανής Θέατρο,παρουσιάζει το κορυφαίο ψυχολογικό θρίλερ του Άντονι Σάφερ «ΣΛΟΥΘ» σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη.

Στους δύο ήρωες του έργου απολαμβάνουμε τον σκηνοθέτη της παράστασης Σωτήρη Χατζάκη και τον Δημήτρη Μυλωνά, δύο καλλιτέχνες με σημαντική διαδρομή στο χώρο της υποκριτικής και της σκηνοθεσίας ,οι οποίοι συναντιούνται επί σκηνής για πρώτη φορά σε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας που συναρπάζει. Μία θεατρική σύμπραξη που θα συζητηθεί και αναμένεται με πολύ ενδιαφέρον.

Το «ΣΛΟΥΘ» παίχτηκε για περισσότερες από 2.300 παραστάσεις στο West End του Λονδίνου και περίπου 2.000 παραστάσεις στο Broadway. Κέρδισε το Βραβείο Τόνι, ως το καλύτερο έργο του 1970. Δύο χρόνια αργότερα διασκευάστηκε για τον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Μάνκιεβιτς με τους Μάικλ Κέιν στο ρόλο του Μίλον Τιντλ και τον Σερ Λόρενς Ολίβιε στο ρόλο του Άντριου Γουάικ. Ο Ολίβιε κέρδισε το βραβείο των Κινηματογραφικών Κριτικών της Νέας Υόρκης και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ.

Λίγα λόγια για το έργο:
Το «ΣΛΟΥΘ» δεν είναι μόνο ένα ψυχολογικό θρίλερ ούτε περιορίζεται σε μια ιστορία πάθους, μυστηρίου κι εκδίκησης. Πρόκειται για ένα τολμηρό έργο που διαποτίζεται από την ύπαρξη μιας πληθώρας ψυχολογικών και κοινωνιολογικών επιπέδων ενώ οι κωμικές καταστάσεις, το σασπένς, η αγωνία και οι συνεχόμενες ανατροπές κόβουν την ανάσα.

Η διεκδίκηση μιας γυναίκας γίνεται η αφορμή για τη μέχρι τελικής πτώσης σύγκρουση δύο ανδρών. Με γενναίες δόσεις φλεγματικού χιούμορ και την ατμόσφαιρα ενός στιβαρού αστυνομικού έργου, το συναρπαστικό θεατρικό έργο του Άντονι Σάφερ μετατρέπεται σε ένα συμφωνημένο μεταξύ των ηρώων «παιχνίδι» όπου όλα επιτρέπονται: οι ρόλοι εναλλάσσονται, τα όρια καταργούνται, η πραγματικότητα θολώνει.

slouth texnesplus2

Σε αυτήν την κωμικοτραγική αρένα που έχει στηθεί, η κοινωνική καταξίωση, το κυνήγι της επιτυχίας η αγωνία της φθοράς του χρόνου λειτουργούν τελικά ως καταλύτες και παρακινούν τους δύο άντρες σε ένα παιχνίδι…δίχως επιστροφή! Το μυστηριώδες αυτό θεατρικό παιχνίδι που συνέθεσε πριν από περίπου 40 χρόνια ο Σάφερ, γοητεύει διαχρονικά τον θεατή. Γραμμένο το 1970, παρέμεινε το κορυφαίο του Βρετανού συγγραφέα  και αυτό που τον έκανε διάσημο.

Σύμφωνα με σημείωμα του ίδιου του Άντονι Σάφερ, το μυστικό της επιτυχίας του «ΣΛΟΥΘ» βρίσκεται στο ότι το έργο ουσιαστικά διακωμωδεί τις αστυνομικές ιστορίες κι εν γένει το αστυνομικό μυθιστόρημα ενώ ταυτόχρονα, όπως σημείωσε ο κριτικός Κλάιβ Μπαρνς της Νέας Υόρκης, «περιέχει και αναδεικνύει όλες τις αρετές του αστυνομικού θρίλερ παραμένοντας έτσι το καλύτερο δείγμα θρίλερ που γράφτηκε ποτέ».

Ο σκηνοθέτης Σωτήρης Χατζάκης αναφέρει σχετικά για την παράσταση: «Δυο άντρες στη σκηνή. Ο ένας καλεί στο σπίτι του τον εραστή της γυναίκας του, ο άλλος ανταποκρίνεται και τον επισκέπτεται.

Δυο μαχητές πρόσωπο με πρόσωπο. Και αρχίζει το παιχνίδι. Με πρόσχημα την γυναίκα, μια άλλη γυναικά, το χρήμα, την κοινωνική δύναμη, την ταξική θέση, την καταγωγή, την γοητεία, την ψυχική αντοχή, την συναισθηματική ανθεκτικότητα, το παιχνίδι θα εξελιχθεί άγριο αλλά και αστείο, αδυσώπητο, αλλά και κωμικό. Οι δυο παίχτες παίζουν το ρόλο του θύτη και του θύματος, του θηρευτή και του θηράματος εναλλάξ. Μεταμφιέζονται, αλλάζουν όψη, ψυχισμούς, συμπεριφορές και πεποιθήσεις. Τίποτα δεν μένει σταθερό, γιατί όλα υπηρετούν το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι του φωτός, μέσα στο αιώνιο σκοτάδι. Οι δυο μαχητές, όπως οι σκακιστές, προβλέπουν τις άμεσες αλλά και τις κατοπινές κινήσεις αγνοώντας ότι η ζωή, είναι τελικά ο πιο απρόβλεπτος παίχτης.

Γι αυτό και θα έχουν – στο έξοχο έργο του Άντονι Σάφερ – το τέλος που αξίζει στα απελπισμένα και γι’ αυτό παιγνιώδη πνεύματα, αυτού του σκληρού αμετακίνητου κόσμου.»

Συντελεστές:
Μετάφραση: Αντώνης Σολωμού
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
Σκηνικά: Έρση Δρίνη
Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ
Σχεδιασμός Φωτισμού: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Μουσική: Παύλος Κατσιβέλης

Παίζουν:

Σωτήρης Χατζάκης
Δημήτρης Μυλωνάς

INFO:
Μια παραγωγή του Από Μηχανής Θεάτρου
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό:15 €
Μειωμένο(Φοιτητικό/Ανέργων/ΑμεΑ/Άνω των 65): 12 €
Ατέλεια : 5€
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theatre/apo-mixanis/slouth/
Τηλέφωνο κρατήσεων : 210 5232097

Από Μηχανής Θέατρο
www.amtheater.gr

Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, τκ 10436
Τηλέφωνο: 210 5232097
Προπώληση:viva.gr

Ώρες ταμείου και επικοινωνίας: Καθημερινά 9:00 - 22:00

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μετά την έκδοση των έργων «Κλωντέλ και Κάφκα» και «Γράμμα Αγάπης» ο Νεκτάριος – Γεώργιος Κωνσταντινίδης συνεχίζει την έρευνά του στον Φερνάντο Αρραμπάλ μεταφράζοντας το θεατρικό έργο «Μια χελώνα επονομαζόμενη Ντοστογέφσκι» (1968) το οποίο κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ηριδανός.

Ο Αρραμπάλ εμπνέεται το συγκεκριμένο έργο από το διήγημα «Ο Κροκόδειλος» του Ντοστογέφσκι το οποίο γράφτηκε το 1865 και αποτελεί σάτιρα για την άνοδο του καπιταλισμού. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, το 1968, αποτίει φόρο τιμής στον Ντοστογέφσκι γράφοντας ένα θεατρικό έργο όπου στη θέση του Κροκόδειλου βάζει μία τεράστια ραδιενεργό χελώνα με κεφάλι λιονταριού δίδοντας υπαρξιακές διαστάσεις στην πολιτική σάτιρα.

Για το πολύ ιδιαίτερο και προσωπικό είδος γραφής του Αρραμπάλ γράφει ο κριτικός θεάτρου Λέανδρος Πολενάκης, προλογίζοντας τη μετάφραση: «Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η γραφή του τρέφεται από έναν πολύ προσωπικό μύθο, που γεννάει με τη σειρά του πολλαπλές εναλλασσόμενες ποιητικές εικόνες αχαλίνωτης φαντασίας, οι οποίες παραπέμπουν σε έναν κόσμο που δεν είναι αυτός της δικής μας πραγματικότητας, μέσα στον οποίο ζούμε, αλλά, κατά ένα περίεργο τρόπο, ταυτοχρόνως είναι ο κόσμος μας: μια γκροτέσκο παραμόρφωση, της εικόνας του και εικόνας μας, μέσα σε ένα παραμορφωτικό κάτοπτρο.»

Το έργο
Οι νεόνυμφοι Μαλίκ και Λίσκα επισκέπτονται τον ζωολογικό κήπο για να δουν από κοντά μια τεράστια, ραδιενεργό χελώνα, που γεννήθηκε μετά την ατομική έκρηξη του 19… Ο Μαλίκ, εντυπωσιασμένος από το θέαμα του πελώριου και παράξενου ζώου, στην προσπάθειά του να το παρατηρήσει καλύτερα, το πλησιάζει και εκείνο τον καταπίνει ζωντανό. Η Λίσκα, πανικόβλητη, καλεί για βοήθεια τον υπάλληλο του κήπου, Παπιρί. Ο Μαλίκ όμως στο εσωτερικό της χελώνας καταβυθίζεται σε μία λαβυρινθώδη φαντασμαγορία ονείρων, προβάλλεται στο παρελθόν και στο μέλλον, αποκτά απόλυτη συνείδηση της ύπαρξής του. Η Λίσκα θα τον συνοδεύσει τελικά μέσα στη χελώνα, όπου μαζί θα ανακαλύψουν έναν καινούργιο, φωτεινό και φαντασιακό κόσμο που θα οδηγήσει το ζευγάρι σε νέα μονοπάτια…

biblio texnesplus2

Φερνάντο Αρραμπάλ
Ο Φερνάντο Αρραμπάλ γεννήθηκε το 1932 στη Μελίγια του Ισπανικού Μαρόκου. Από το 1956 ζει μόνιμα στη Γαλλία και γράφει στη γαλλική γλώσσα. Έχει γράψει περί τα 100 θεατρικά έργα («Νεκροταφείο Αυτοκινήτων», «Πικ νικ στο μέτωπο») καθώς και μυθιστορήματα, δοκίμια, ποιητικές συλλογές, είναι σκηνοθέτης και ζωγράφος με διαρκή ενεργή αντιφασιστική δράση. Είναι ο ιδρυτής του Θεάτρου του Πανικού και εκπρόσωπος του Θεάτρου του Παραλόγου. Έχει αποσπάσει μεταξύ άλλων το λογοτεχνικό βραβείο Ναμπόκοφ, το βραβείο Εσπάζα για το δοκίμιο και το θεατρικό βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας. Το έργο του έχει αναγνωριστεί διεθνώς, τα κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και τα θεατρικά του έργα ανεβαίνουν συνεχώς σε θεατρικές σκηνές σε ολόκληρο τον κόσμο.

Νεκτάριος-Γεώργιος Κωνσταντινίδης
Ο Νεκτάριος-Γεώργιος Κωνσταντινίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Είναιαριστούχος διδάκτωρ του Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (υπότροφος ΙΚΥ), κριτικός θεάτρου, μεταφραστής και καθηγητής γαλλικών. Εκπονεί, από το 2016, μεταδιδακτορική έρευνα στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, με θέμα "Το γαλλόφωνο θέατρο στην ελληνική σκηνή του 21ου αιώνα". Κείμενά του δημοσιεύονται σε επιστημονικά περιοδικά, εφημερίδες, και διαδικτυακές σελίδες που σχετίζονται με το θέατρο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μεταφράσεις του γαλλόφωνων θεατρικών έργων έχουν εκδοθεί και παρουσιαστεί από ελληνικούς θιάσους. Είναι μέλος του Κέντρου Σημειολογίας του Θεάτρου και της Επιστημονικής Επιτροπής του περιοδικού Θεατρογραφίες.

Πληροφορίες Έκδοσης

Εκδόσεις Ηριδανός
Χαριλάου Τρικούπη 24, 106 79 Αθήνα
Τηλ.: (210) 3847660
ISBN: 978-960-335-434-5
Σελίδες: 70
Τιμή : € 10, 07
www.hridanos-ekdoseis.gr

tg gif 300 250px

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

 

Πρεμιέρα 10 Φεβρουαρίου 

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο Θέατρο ΜΠΙΠ

 (τηλεφωνικές  κρατήσεις 2130344074 )

Αγίου Μελετίου 25, Κυψέλη

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία