Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Νατάσα Καλογήρου

Νατάσα Καλογήρου

Μια Μαρτιάτικη Κυριακή, την πρώτη ηλιόλουστη μετά από έναν μακρύ χειμώνα αποφασίσαμε να μην αλλάξουμε την συνήθειά μας και, για άλλη μια φορά, να πάμε θέατρο αντί να τρέξουμε σε καμιά παιδική χαρά. Πήραμε και τους φίλους μας και πήγαμε να δούμε «Ιστορίες με φίλους» στο Studio Μαυρομιχάλη, από τη θεατρική εταιρεία Μποέμ. 

Και καλά κάναμε. Μπορεί οι θεατές να ήταν λίγοι –κέρδισε ο πρώτος ήλιος της άνοιξης το ευρύ κοινό- αλλά η παράσταση άφησε ένα γλυκό χαμόγελο στα πρόσωπα μικρών και μεγάλων. 

Οι «Ιστορίες για φίλους» όπως μαρτυρά ο τίτλος καταπιάνονται με την αξία της φιλίας δοσμένη με απλό και άμεσο τρόπο μέσα από τη σχέση δύο φιλενάδων που εξελίσσεται στο χρόνο. Δύο διαφορετικά κορίτσια –το ένα αγαπά τα βιβλία και το διάβασμα και το άλλο τα παιχνίδια και τη μουσική- κάθονται δίπλα δίπλα στο ξύλινο θρανίο του σχολείου και με τον καιρό γίνονται οι καλύτερες φίλες. Παραστέκεται η μια στην άλλη στα καλά και τα άσχημα, μέχρι που οι σπουδές και οι δουλειές τους τις χωρίζουν. Μετά από χρόνια ξανασμίγουν και δεν χωρίζονται ποτέ.

Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Σε αυτήν την κεντρική ιστορία περιπλέκονται και τρεις, όχι, τέσσερις διάσημες ιστορίες φιλίας από άλλες εποχές: Ο φιλόσοφος Δάμων που ήταν έτοιμος να δώσει την ζωή του για τον φίλο του, επίσης φιλόσοφο Φιντία, ο καλομαθημένος και χορτάτος Μάγκας της Πηνελόπης Δέλτα που έμαθε για την σκυλίσια ζωή από τον κοκαλιάρη και αδέσποτο Αφράτο, ο Μικρός Πρίγκιπας του Αντουάν ντε Σεντ- Εξιπερί που εξημέρωσε την αλεπού και κατάλαβε γιατί το τριαντάφυλλο του είναι το μοναδικό για αυτόν στον κόσμο όλον και, μια μικρή έκπληξη, ένα αλλιώτικο ζευγάρι, η Σκύλλα και η Χάρυβδη που μια προσφέρει το φαγητό της στην άλλη –καράβια με ναυτικούς- με περισσή ευγένεια, όλοι ανεβαίνουν στη σκηνή και λένε την ιστορία τους.   

Το κείμενο είναι απλό και κατανοητό για τα παιδιά και η σκηνοθεσία  δουλεμένη. Τα λιτά σκηνικά και κουστούμια ζωντανεύουν από το ενεργητικό παίξιμο των τριών κοριτσιών που κερδίζουν με το χαμόγελο και την όρεξή τους μικρούς και μεγάλους. Μια από τις καλύτερες στιγμές της παράστασης είναι το θέατρο σκιών όπου εκτυλίσσεται η ιστορία του Μάγκα και του Αφράτου.

Στο τέλος τα παιδιά μας έτρεξαν στα παρασκήνια να δηλώσουν στις πρωταγωνίστριες ότι είναι οι καλύτερες φίλες και ότι θα παραμείνουν φίλες για πάντα. Ακολούθησαν ωραίες συζητήσεις που ξεκίνησαν από την φιλία και κατάληξαν που αλλού…. στην φιλοσοφία.

H Βερενίκη έγραψε για την παράσταση 

Vereniki.jpg

Προτάσεις 

Τον Μάγκα της Πηνελόπης Δέλτας που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1935 μπορείτε να τον βρείτε στις Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ (2011), στις Εκδόσεις Μεταίχμιο (2012) ή στις Εκδόσεις Παπαδόπουλος (2012) και αλλού. Τον μικρό πρίγκιπα του Αντουάν Ντε Σεντ-Εξιπερί μπορείτε να τον βρείτε στις Εκδόσεις Πατάκη (2011) ή στις Εκδόσεις Ψυχογιός και αλλού.

Μια πρόταση για τους πιο μεγάλους αναγνώστες: Δάμων και Φιντίας των Εκδόσεων Γαβριηλίδη, από τη σειρά: Παραμύθια των λαών (2016)

Συγγραφέας : Μαργαρίτη Άντα

 

 

Και μια παράσταση για τους πιο μικρούς φίλους του θεάτρου: Το αγόρι με τα μπλε μαλλιά.

Στην παιδική σκηνή του Φούρνου της οδού Μαυρομιχάλη μια παράσταση με ηθοποιούς και κούκλες για παιδιά ηλικίας τριών μέχρι έξι ετών, παίζεται φέτος για δεύτερη χρονιά.

 

Το γλυκό, ευαίσθητο αγόρι με τα μπλε μαλλιά που ακούει στο όνομα Άτρο  -από το Ατρόμητος- δεν ταιριάζει και πολύ στην πόλη των ανθρώπων με τα κόκκινα μαλλιά. Είναι λίγο διαφορετικός και λίγο ντροπαλός. Έτσι δεν έχει φίλους. Ή μάλλον δεν έχει φίλους ανθρώπους. Έχει όμως τον Μέρμπερ, ένα μαγεμένο παιχνίδι που του χάρισε η γιαγιά του όταν ήταν μωρό. Με τον Μέρμπερ παίζει και τραγουδάει. Ο Μέρμπερ τον παρακινεί να δοκιμάζει νέα πράγματα και είναι αυτός που πολλές φορές τον μπλέκει σε  περιπέτειες. Ο Άτρο αγαπάει πολύ τον Μέρμπερ. Όταν μάλιστα αυτός χάνεται στο δάσος των Σχημάτων και των Χρωμάτων δεν διστάζει στιγμή, αρχίζει να ψάχνει από άκρη σε άκρη μέχρι να τον βρει…  

 

Λίγα λόγια για το Αγόρι με τα Μπλε Μαλλιά από την ¨μαμά¨ του Ελεάννα Σαντοριναίου

 

Θέλησα να γράψω μία ιστορία που να αφορά τα μικρά παιδιά και να κάνει αναφορά σε προβλήματα που αντιμετωπίζουν αλλά ίσως να μην μπορούν να εκφράσουν. Ο στόχος μου ήταν να δημιουργήσω ένα έργο που να πραγματεύεται ευαίσθητα θέματα αλλά να δίνεται στα παιδιά με μία γλώσσα που εκείνα μπορούν να καταλάβουν. Τα παιδιά μπορούν να ταυτιστούν  εύκολα με τον Άτρο και τον Μέρμπερ – το κουκλάκι/φίλο του Άτρο. Όπως Άτρο, μπορεί να φοβούνται το σκοτάδι, να έχουν κάποιο φανταστικό φίλο ή να έχουν υποστεί κοροϊδία, είτε επειδή κατάγονται από άλλη χώρα, είτε γιατί έχουν κάποιο διαφορετικό χαρακτηριστικό. Όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει, πρωτόγνωρο γι’ αυτά πρέπει όχι μόνο να βρουν τρόπο επίλυσης, αλλά αρχικά να καταλάβουν τι νιώθουν και να το εκφράσουν.

 

Έτσι ο αρχικός σκοπός του έργου, είναι να δείξει στα παιδιά ότι είναι εντάξει να είμαστε διαφορετικοί, είναι εντάξει να μην νιώθουμε πάντα καλά και ότι πάντα με σωστούς φίλους θα βρούμε την δύναμη να το ξεπεράσουμε.  Φυσικά αυτές είναι έννοιες που ένα μικρό παιδί δεν μπορεί να καταλάβει γι’ αυτό ήθελα ο τρόπος που θα δομηθεί όλο το έργο να στηρίζεται στο τραγούδι και το χιούμορ. Αισθάνομαι τυχερή που οι εξαιρετικοί ηθοποιοί (Ματίνα Δημητροπούλου, Κωνσταντίνος Δημητρακάκης και Ευγενεία Μαραγκού) και η Άννα Σαντοριναίου η οποία έχει κατασκευάσει τις κούκλες έχουν αγκαλιάσει αυτή την ιδέα και έχουν δημιουργήσει χαρακτήρες που αγαπιούνται από μικρούς και μεγάλους.  Τα παιδιά περνάνε καλά, ανεβαίνουν πάνω στην σκηνή και βοηθάνε στην εξέλιξη του μύθου. Έχουμε διαπιστώσει με κουβέντες που κάνουμε με τους γονείς που ξαναέρχονται στο θέατρο, ότι το έργο αποτελεί αφορμή για συζήτηση και επίσης το ίδιο συμβαίνει και με τους δασκάλους που έρχονται με τους μαθητές τους να δουν την παράσταση.Το έργο παίζεται φέτος για δεύτερη χρονιά, έχοντας δεχτεί μία δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για να δώσει δωρεάν παραστάσεις σε σχολεία που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να δουν θέατρο. Επίσης στο τέλος του μήνα θα ταξιδέψει στο Λονδίνο για να δώσει δύο παραστάσεις για τα παιδιά των ομογενών.

 

 Η παράσταση είναι ότι δηλώνει: μια γλυκιά περιπέτεια με πολλές αφορμές για κουβέντα με τα. παιδιά. Ωραία μουσική, έξυπνα σκηνικά, κουστούμια με χαριτωμένες λεπτομέρειες και κούκλες έτοιμες να… τις αγαπήσεις.

Ο Φούρνος πάντα φιλόξενος, πριν και μετά την παράσταση, έχει χώρο να ζωγραφίσουν τα παιδιά καθώς περιμένουν και φεύγοντας τα κερνάει μπαλόνια.

 

Πώς όμως είδε η Βερενίκη την παράσταση; Τι έχει να μας πει;

 

Vereniki Atro.jpg

 

 

 

Γιατί μαμά το έργο το λένε «Οι τρεις σωματοφύλακες» ενώ ήταν τέσσερις; Η ερώτηση της πεντάχρονης Χριστίνας πρέπει να έχει απαντηθεί από δεκάδες μαμάδες και μπαμπάδες που συνόδεψαν τα παιδιά τους στην φετινή παιδική παράσταση που σκηνοθετεί ο Βασίλης Νικολαΐδης στο θέατρο Ακροπόλ. Μια ερώτηση που την κάναμε και εμείς σαν παιδιά όταν διαβάσαμε την ιστορία στα κλασσικά εικονογραφημένα και αργότερα το ομώνυμο βιβλίο.

Όταν άκουσα ότι θα ανέβει το κλασικό μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου Δουμά στην θεατρική σκηνή ήμουν πολύ περίεργη να δω πως μια τόσο πολύπλοκη και απαιτητική ιστορία θα ξετυλιγόταν και μάλιστα μπροστά στα μάτια μικρών θεατών. Τι θα πάρουν; Τι θα αφήσουν; Πως θα μας ταξιδέψουν από την γαλλική επαρχεία στο Παρίσι και στο παλάτι, από τους κήπους που ξιφομαχούν οι σωματοφύλακες με τη φρουρά του Καρδινάλιου Ρισελιέ στα διαμερίσματα του Δούκα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο; Πως θα χωρέσουν ομαδικές συμπλοκές, ρομαντικά ειδύλλια, παλατιανοί χοροί και καπηλειά μιας άλλης εποχής στον περιορισμένο χώρο και χρόνο μιας παράστασης;  

Λοιπόν, η διασκευή του Φίλιππου Μανδηλαρά και η σκηνοθεσία του Βασίλη Νικολαΐδη που πρώτη φορά καταπιάνεται με παιδικό θέατρο κατάφεραν να τα χωρέσουν όλα μια χαρά και μάλιστα με ξεκάθαρο, άμεσο τρόπο, κατανοητό αλλά συνάμα μαγευτικό για τα παιδιά. 

Έτσι στο πρώτο μέρος της παράστασης ο Ντ’ Αρτανιάν ξεκινά από το χωριό του για να πάει στο Παρίσι να γίνει σωματοφύλακας. Μετά από διάφορες περιπέτειες κατορθώνει όχι μόνο να γίνει μέλος της εκλεκτής ομάδας σωματοφυλάκων αλλά και να συνδεθεί με βαθιά φιλιά με τρεις από αυτούς, τον Άθω, τον Πόρθο και τον Άραμι. Στο δεύτερο μέρος για χάρη της αγαπημένης του Κωνστάνς βάζει τη ζωή του σε κίνδυνο για να επιστρέψει στην βασίλισσα ένα περιδέραιο με διαμάντια που βρίσκεται στο Λονδίνο, στα χέρια του Δούκα του Μπάκιγχαμ. Με τη βοήθεια των φίλων του, ξεφεύγει από τις παγίδες που του στήνει ο πονηρός καρδινάλιος Ρισελιέ και η σατανική Μιλαίδη και επιστρέφει το κόσμημα στην βασίλισσα λίγα λεπτά πριν ξεκινήσει ο χορός στο παλάτι. 

«Ένας για όλους και όλοι για έναν»:Τα εντυπωσιακά κουστούμια του Γιάννη Μετζικώφ, η μουσική του Θωμά Καραχάλιου που κάτι θυμίζει –υπαινίσσεται όπως αναφέρει και ο ίδιος στο πρόγραμμα- αλλά… μάλλον όχι, οι ψηφιακές προβολές της Χρυσούλας Κοροβέση και του Μάριου Γαμπιεράκη που βασίστηκαν σε πίνακες ζωγραφικής του 17ου αιώνα και πάνω από όλα οι εξαιρετικές σκηνές ξιφομαχίας σε επιμέλεια και διδασκαλία Γεννάδιου Πάτση ζωντανεύουν το ιπποτικό αυτό μυθιστόρημα με γοητευτικό τρόπο. Οι έντεκα ηθοποιοί κάνουν πολύ καλή δουλειά σε όλα τα επίπεδα: υποκριτική, χορό, τραγούδι και ξιφομαχία! 

Το χιούμορ δεν λείπει από την παράσταση, με αγαπημένη σκηνή αυτή του χρυσοχόου του Δούκα του Μπάκιγχαμ που …πείστηκε να επιδιορθώσει το περιδέραιο της βασίλισσας σε χρόνο ρεκόρ.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι παρόλες τις συμπλοκές, τα μυστικά και τις μηχανορραφίες, το μήνυμα του Δουμά ότι όλα είναι δυνατά μέσα από τη φιλιά, τη συνεργασία και την αληθινή αγάπη, μεταφέρεται με καθαρότητα στους μικρούς θεατές. 

Η Βερενίκη γράφει για την παράσταση

3 Somatofilakes Vereniki.jpg

Με αφορμή τον καινούριο δίσκο με τη Φωτεινή Σαββατιανού, «Μια παρέα Μεσάνυχτα», μιλήσαμε με το συνθέτη Φίλιππο Περιστέρη.

 

Ποιος είναι ο Φίλιππος Περιστέρης;

Μέσα από τα μάτια του ιδίου είναι ένας άνθρωπος που αγάπησε τη μουσική και την έμαθε στο βαθμό που μπορούσε ο ίδιος καθώς και στο ποσοστό που η ίδια αφήνει τον εαυτό της να αποκαλυφθεί στους λάτρεις της. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές στη μουσική ασχολήθηκε κυρίως με την αισθητική της, ανοίγοντας έτσι και την πόρτα της φιλοσοφίας, με αποτέλεσμα να λύσει πολλές απορίες του την ίδια στιγμή που προέκυπταν άλλες, όπως γίνεται πάντα στην έρευνα...

Ποια είναι η σχέση σας με το θέατρο;

Το θέατρο ήταν και είναι η δεύτερη μεγάλη αγάπη. Έβλεπα από μικρός και είχα την τύχη να ξεκινήσω να γράφω μουσική για παραστάσεις πριν από αρκετά χρόνια και σήμερα έχω ξεπεράσει τις πενήντα πέντε.

Ποια από τις δουλειές σας για το θέατρο ξεχωρίζετε;

Είχα την τύχη μία από τις πρώτες μου συνεργασίες να είναι με έναν ηθοποιό και σκηνοθέτη που αποτέλεσε σύμβολο για το χώρο. Αναφέρομαι στον Χρίστο Τσάγκα. Είχε ακούσει τη μουσική για μια «Αντιγόνη» που είχα γράψει το 1993 και έτσι ανοίχτηκε ένα πεδίο γόνιμου καλλιτεχνικού διαλόγου. Η πρώτη αυτή παράσταση που του έγραψα μουσική ήταν το πρώτο ανέβασμα ενός έργου κάποιου άλλου μεγάλου του θεάτρου, του Γιώργου Σκούρτη. Η παράσταση «Οι ηθοποιοί» ευτύχησε να είναι σύμφωνα με τη σχετική κατάταξη του κυρίου Γεωργουσόπουλου μέσα στις εκατό καλύτερες του νεοελληνικού θεάτρου στην Ελλάδα. Ωστόσο δεν θα μπορούσα να παραλείψω παραστάσεις όπως αυτή του «Καβάφη» του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε σκηνοθεσία Λάμπρου Τσάγκα, την παράσταση «Του Κουτρούλη ο γάμος» σε συνεργασία με τον Δημήτρη Λέκκα στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλατζόπουλου ή μια από τις φετινές δουλειές μου, όπως η παράσταση «Μια στάση πριν» του Βασίλη Ρίσβα στην Αθηναΐδα με την Ηρώ Μουκίου και τον Θοδωρή Αντωνιάδη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μάριζα.

Υπάρχει κάποιο θεατρικό έργο, κάποια παράσταση για την οποία θα θέλατε να γράψετε μουσική;

Είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι στην ερώτησή σας διαχωρίζετε το έργο και την παράσταση. Κάνετε πολύ σωστά, καθώς μερικοί γράφουν μουσική για το έργο και κάποιοι άλλοι για την παράσταση. Εγώ προτιμώ να ξεκινώ από το έργο και να καταλήγω στην εκάστοτε παράσταση, διατηρώντας όμως όσο μεγαλύτερο μέρος μπορώ από το ίδιο το έργο. Κατά συνέπεια θα έλεγα ότι θα ήθελα να γράψω για πολλά μεγάλα θεατρικά έργα, που ευτυχούν να γίνονται και ενδιαφέρουσες και πρωτότυπες παραστάσεις...

mia-parea-mesanyxta.jpg

Στην Ελλάδα του 2017 αυτό που λέμε δημιουργική βιομηχανία πού και πώς βαδίζει;

Στην Ελλάδα της κρίσης αυτή τη στιγμή είναι δύσκολο να μιλά κανείς για μαζικές έννοιες κατασκευής ή κατανάλωσης, πολλώ δε μάλλον όταν αναφερόμαστε στην τέχνη. Ευτυχώς για κάποιες περιπτώσεις και δυστυχώς για κάποιες άλλες δεν υπάρχει βιομηχανία τέχνης, αλλά μεμονωμένες προσπάθειες, συχνά σπασμωδικές, ωστόσο δημιουργικές.

Πείτε μας δυο λόγια για τη δουλειά σας με τη Φωτεινή Σαββατιανού «Μια παρέα Μεσάνυχτα», που παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε λίγες μέρες.

Πρόκειται για 13 «υβριδικά» λαϊκά τραγούδια όπως έχουν αποκληθεί από πολλούς. Μια ιδιαίτερη ματιά στο «νέο λαϊκό τραγούδι», με μια συνθετική, φορμαλιστική, ενορχηστρωτική και οπωσδήποτε στιχουργική πρόταση που έρχεται να ολοκληρωθεί ως τέτοια από μια σπουδαία ερμηνεύτρια όπως η Φωτεινή Σαββατιανού. Περισσότερα νομίζω μπορούν και πρέπει να πουν οι ακροατές αυτού του δίσκου που κυκλοφορεί από τη Zefxis Music. H πρώτη ευκαιρία για κάτι τέτοιο μας δίνεται στη ζωντανή παρουσίαση που θα λάβει χώρα στις 13 Φεβρουαρίου στον Πολυχώρο Άγκυρα, Σόλωνος 124 και είστε όλοι καλεσμένοι με δωρεάν είσοδο.

 

H Zefxis Music, ο Φίλιππος Περιστέρης και η Φωτεινή Σαββατιανού παρουσιάζουν τη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου του 2017, στις 21.00, στον Πολυχώρο Άγκυρα, το νέο τους δίσκο «Μια παρέα Μεσάνυχτα». 

 

Είσοδος ελεύθερη

Συμμετέχουν οι μουσικοί: Φωτεινή Σαββατιανού (τραγούδι), Φίλιππος Περιστέρης (πιάνο), Χρήστος Βιδινιώτης (μπουζούκι), Δημήτρης Λέκκας (φλογέρα), Παντελής Ραβδάς (πλήκτρα), Νίκος Τζίμας (κιθάρα), Πασχάλης Τσέρνας (κρουστά), Λάκης Χαλκιόπουλος (μπάσο), Γιάννης Χαραλαμπίδης (τύμπανα)

Χαιρετίζουν οι στιχουργοί: Άρις Κουτούγκος, Κώστας Λάζαρης, Αγνή Παλάντζα, Γεωργία Τζαβάρα, Πασχάλης Τσέρνας και Γρηγόρης Χαλιακόπουλος

 

Ένα από τα «μικροσκοπικά έργα τέχνης» - όπως ο ίδιος ο Όσκαρ Ουάιλντ χαρακτηρίζει τα παραμύθια του- Ο Εγωιστής Γίγαντας, παρουσιάζεται για 6η συνεχόμενη χρονιά από το θίασο «Θέατρο του Παιδιού» σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κόκκινου στο θέατρο Κνωσός. Ο Εγωιστής Γίγαντας περιλαμβάνεται στο βιβλίο του σπουδαίου Ιρλανδού συγγραφέα «Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας και άλλες ιστορίες» που γράφτηκε το 1888. Τα παραμύθια αυτά του Ουάιλντ είναι από τα πιο συζητημένα και τα πιο διασκευασμένα δείγματα του έργου του. Μέσα από μια αντικειμενική ως και σκληρή ματιά στα γεγονότα της εποχής του, επιστρατεύοντας παραμυθένιους πρωταγωνιστές και μια πένα γεμάτη ευαισθησία, μιλά για δύσκολες αλήθειες τόσο σε μικρούς όσο και σε μεγάλους. Αλήθειες που ξεπερνούν τον χώρο και το χρόνο και απευθύνονται σήμερα στο κοινό με την ίδια δύναμη με την οποία απευθύνονταν πενήντα και εκατό χρόνια πριν. 

Βερενίκη Ο εγωιστής γίγαντας.jpg

Βερενίκη

Η ιστορία λέει ότι ο Γίγαντας γυρίζοντας μετά από εφτά χρόνια απουσίας στον πύργο του και στον πολυαγαπημένο του κήπο, τον βρίσκει γεμάτο με παιδιά! Α-πα-ρά-δε-κτο: Ο Δικός του κήπος είναι μόνο Δικός του και τα παιδιά πρέπει να φύγουν αμέσως. Μαζί με τα παιδιά όμως φεύγουν και τα πουλιά, μαραίνονται τα λουλούδια και τα δέντρα δεν βγάζουν πια καρπούς. Το κρύο και η παγωνιά γίνονται μόνιμοι κάτοικοι του κήπου και ο Γίγαντας δεν καταλαβαίνει τι του συμβαίνει… 

 

Την παράσταση την είδαμε 1 και ½ φορές! Την πρώτη φορά μια διακοπή του ρεύματος που έπληξε την περιοχή μας έκοψε την ιστορία στη μέση. Οι υπεύθυνοι του θεάτρου αμέσως έδωσαν την δυνατότητα σε όλους να έρθουν όποτε θελήσουν για να δουν την παράσταση από την αρχή. 

Την δεύτερη φορά το θέατρο ήταν γεμάτο και, όπως πολλές φορές συμβαίνει, η μαγική ενέργεια των παιδιών μεταφέρθηκε και στη σκηνή. Τα παιδιά διεκδίκησαν τον κήπο του γίγαντα και την καρδιά του και τα κέρδισαν και τα δύο. Ο εγωισμός, το κρύο και η παγωνιά έφυγαν και η άνοιξη επέστρεψε. 

Ωραία κοστούμια, συμπαθητικά σκηνικά, απλή και άμεση η προσέγγιση του παραμυθιού από τους συντελεστές. Οι πολύ μικροί φίλοι είναι πιθανόν να κουραστούν γιατί η παράσταση  είναι μεγάλη. Τα παιδιά της τρίτης τάξης του δημοτικού όμως, θα δουν ένα κείμενο που διάβασαν στο σχολικό τους βιβλίο, να ζωντανεύει.   

 

Το παραμύθι του Εγωιστή Γίγαντα του Όσκαρ Ουάιλντ μπορείτε να το βρείτε στις 

Εκδόσεις Καστανιώτη σε μετάφραση Φώντα Κονδύλη (1998) και στις Εκδόσεις Μίνωας σε μετάφραση Ζωής Βαλάση (2014) και βέβαια στο βιβλίο της γλώσσας της τρίτης δημοτικού! 

 

Ο Βασιλιάς Ύπνος

 

«Μα, έλα ύπνε, καλώς να ‘ρθεις; Και στο σκαμνί να κάτσεις; Δεν έχει έρθει δηλαδή; Που είναι; Αν τον γυρεύεις δεν θα σου κάνει τη χάρη. Πρέπει να λες πως ήρθε. Για να κάτσει και στο σκαμνί, ως να γνέσεις και τα συναφή. Έλα ύπνε καλώς ήρθες. Κατάλαβες; Ήρθες. Ήρθε».

 

Το όνειρο για να γίνει πραγματικότητα πρέπει να το πιστέψεις. Είναι η πρώτη συμβουλή που λέει στην ορφανή Άννα η παραμάνα της. Πρέπει να πιστέψεις για να έρθει ο Ύπνος και σφιχταγκαλιασμένοι να βαδίσετε στο μέλλον. Και αυτή η συμβουλή, η προτροπή να πιστέψει, είναι η κινητήριος δύναμη μιας παράστασης που ξεκινά με αφορμή ένα παραδοσιακό παραμύθι και τελειώνει σε μια σκηνή γεμάτη γήινα άχυρα και μακρινά αστέρια…

 

Τον παραδοσιακό Βασιλιά Ύπνο τον συνέλεξε η λαογράφος Μαριάννα Καμπούρογλου περί τα 150 χρόνια πριν. Ο βασιλιάς Ύπνος του Γρηγόρη Χατζάκη κλέβει από αυτόν την ατμόσφαιρα, τους πρωταγωνιστές, την αντίθεση του χωριατόσπιτου με το παλάτι. Προσθέτει το όνειρο, μια παιχνιδομηχανή και βέβαια wifi και φτιάχνει μια ιστορία μπλεγμένη στον χώρο και το χρόνο, το όνειρο και την πραγματικότητα.

Όταν όμως η Άννα πιστεύει ότι όλα είναι δυνατόν να συμβούν τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους.

 

Παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς γονείς, ο φόβος για το άγνωστο, η χρήση της τεχνολογίας, η πίστη στον εαυτό μας, ο σεβασμός στην διαφορετικότητα: Όλα χωρούν στην σκηνή του θεάτρου χωρίς να συνωστίζονται.

 

Μια παράδοξη, τρυφερή ιστορία δοσμένη με χιούμορ και μέτρο. Δουλεμένη αισθητική, διακριτική μουσική και ηχητική επένδυση. Έξυπνη χρήση της τεχνολογίας χωρίς υπερβολές, ωραία σκηνικά και κοστούμια.

 

 

ΒΕΡΕΝΙΚΗ

 

 

vasilias.jpg

 

Στο πρόγραμμα ο σκηνοθέτης σημειώνει ότι στόχος ήταν να στήσει μια παράσταση «με κέντρο τα παιδιά, χωρίς –όσο το δυνατόν- την παραμικρή έκπτωση, σε σχέση με την αντίστοιχη απόδοσή του, για ενήλικο κοινό». Τον στόχο τον πετυχαίνει. Η παράσταση χωρίς να γίνεται διδακτική, προβληματίζει και εγείρει συζητήσεις με έναν άμεσο, απλό, μα και γλυκό τρόπο.

 

Να πάτε να την δείτε μαζί με τα παιδιά σας. Θα περάσετε όλοι καλά. Απευθύνεται κυρίως σε παιδιά δημοτικού, αλλά και  γυμνασίου. Τελευταία παράσταση 9 Απριλίου.

 

 

14724407_768084223331788_729159192532069089_n.jpg

 

 

Η Υπόθεση

Μια κοπέλα σε ένα φτωχικό επαρχιακό σπίτι, δυσκολεύεται να κοιμηθεί και νανουρίζει τον εαυτό της. Στον ύπνο της συναντάει έναν νεαρό που μελετά τα αστέρια και φτιάχνει ιστορίες.

Στο παλάτι, ο πρίγκιπας, με το ιδιαίτερο όνομα «Ύπνος», βαριέται. Τα βράδια, που κάνει διάλειμμα από την αγαπημένη του παιχνιδομηχανή, ανεβαίνει τους γύρω λόφους να φτιάξει νέους αστρικούς σχηματισμούς.

Η βασίλισσα και μητέρα του Ύπνου που απορεί με την απροθυμία του να βρει νύφη, πιστεύει πως κάποια συναντά κρυφά τα βράδια που λείπει. Έτσι, εκείνη κατεβαίνει στο χωριό, ψάχνοντας το σπίτι που μπορεί να βρίσκεται ο γιος της.

Ένα βράδυ η βασίλισσα περνάει έξω από το σπίτι της κοπέλας που καλεί με το τραγούδι της τον ύπνο και πιστεύει πως η κοπέλα απευθύνεται στο γιο της, τον βασιλιά Ύπνο. Χαρούμενη τότε αρχίζει να γεμίζει την κοπέλα με πολυτελή προικιά. Η κοπέλα όμως, δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Ο Ύπνος κοιτάζει τ’ άστρα. Κι όσο ο καθένας κοιμάται «τον ύπνο του δικαίου», η ιστορία τους χτίζεται σιγά σιγά μέσα από όνειρα, πραγματικότητα και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους.

 

 

 To παραδοσιακό παραμύθι «Ο βασιλιάς Ύπνος» που συνέλεξε η λαογράφος Μαριάννα Γρ. Καμπούρογλου στα μέσα περίπου του 19ου αι. μπορείτε να το βρείτε στην  ηλεκτρονική έκδοση του Σπουδαστηρίου Nέου Eλληνισμού 

http://www.snhell.gr/kids/content.asp?id=247&cat_id=11

 

Το θεατρικό έργο του Γρηγόρη Χατζάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια 

 

Συντελεστές:

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Χατζάκης

Σκηνικά: Ζωή Αρβανίτη

Κοστούμια: La Reina

Μουσική: Βύρων Κατρίτσης

Κίνηση: Μαρία Καραγεώργου

 

Παίζουν:

Βασίλισσα: Κατερίνα Αντζουλάτου

Άννα: Άννα Κολιοφώτη

Βασιλιάς Ύπνος: Νίκος Πλυτάς

Παραμάνα: Κλεοπάτρα Τολόγκου

 

Φωτογραφίες: Στυλιανός Παπαρδέλας

Γραφιστική Επιμέλεια: Michelangelo Bevilacqua

 

Παραγωγή: Σύγχρονο Θέατρο

 

Screen Shot 2016-10-21 at 13.59.46.png

 

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Please enter youtube id.

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία