Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Σπύρος Σιακαντάρης

Σπύρος Σιακαντάρης

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα (5/2) η συνέντευξη Τύπου για το μιούζικαλ «Jesus Christ Superstar». Η παράσταση θα ανέβει στο ιστορικό θέατρο Ακροπόλ της οδού Ιπποκράτους και η πρεμιέρα της αναμένεται την Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου. Το πολυβραβευμένο μιούζικαλ των Andrew Lloyd Webber και Tim Rice, παρακολουθεί την τελευταία εβδομάδα της ζωής του Χριστού και αποτελεί σταθμό στην ιστορία του θεάματος παγκοσμίως.

Η σκηνοθέτις Θέμιδα Μαρσέλλου δήλωσε: «Νιώθω ευγνώμων, καθώς σε μια πολύ δύσκολη εποχή οι παραγωγοί Αφοί Τάγαρη και  Οικογένεια Δεμέστιχα στηρίζουν μια πολύ μεγάλη παραγωγή, και πιστεύουν επενδύοντας σε αυτή τη παράσταση. Θεωρώ οτι η δική μας παράσταση δεν  θα έχει να ζηλέψει αντίστοιχες παραστάσεις του εξωτερικού σε καλλιτεχνικό επίπεδο ενώ όλοι οι συντελεστές αποτελούν μια δεμένη ομάδα καθώς μπήκαν με πολύ αγάπη και συγκίνηση σε αυτό το έργο».

Ο Νίκος Μουτσινάς θα υποδυθεί τον Ηρώδη, με το γνωστό του χιούμορ μας είπε ο,τι ο ρόλος του είναι ο «troll» της παράστασης, ενώ θα  χορέψει με κλακέτες.  Όταν δέχθηκε την πρόταση για να συμμετάσχει στην παράσταση του πήρε μόλις πέντε λεπτά να δεχθεί καθώς  οι συντελεστές και το έργο  αποτελούν εγγύηση για το αποτέλεσμα!

Ο Αιμιλιανός Σταματάκης που ενσαρκώνει τον Χριστό στην ροκ όπερα, δηλώνει  πολύ χαρούμενος για αυτό το εγχείρημα και εξηγεί ότι όλοι καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια με την φιλοσοφία της σκηνοθέτιδας να κάνουν το μιούζικαλ θέατρο και όχι μουσικό event.  Το θέαμα που θα παρακολουθήσουμε θα είναι ένα εικαστικό επίτευγμα. 

Ο Ισαίας Ματιάμπα, ο Ιούδας της παράστασης κατέστησε σαφές πως με την απόδοση της Θέμιδας Μαρσέλλου θα αντιληφθούμε το σεβασμό της απέναντί στο έργο. Ο κόσμος μέσα από τη παράσταση αυτή: «θα ανατριχιάσει, θα προβληματιστεί, θα σκεφτεί θα αισθανθεί όμορφα, θα αγαπήσει και ελπίζω μετά να κοιτάξει γύρω μας τι συμβαίνει στον κόσμο αυτή τη στιγμή» είπε συγκεκριμένα ο ερμηνευτής. 

Τον ρόλο της Μαρίας Μαγδαληνής θα υποδυθούν εναλλάξ - για ευχάριστο λόγο - η Ήβη Αδάμου και η Αντιγόνη Ψυχράμη.  Η Ήβη είναι πολύ χαρούμενη για την παράσταση αυτή και πολύ προσεχτική καθώς διανύει τον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης της και χαριτολογώντας μας είπε πως στεναχωριέται που δε θα χορέψει κλακέτες. Η Αντιγόνη που πρόσφατα έγινε μανούλα, είχε μαζί της τον πανέμορφο γιό της, μας μετέφερε το κλίμα από τις πρόβες και δηλώνει ευτυχής  που συμμετέχει σ’  ένα θέαμα υψηλών προδιαγραφών. 

Η Θέμις Μαρσέλλου σε ερώτηση αν φοβάται αντιδράσεις από μερίδα του κόσμου με βάση τα πρόσφατα περιστατικά σε παράσταση της Θεσσαλονίκης με θέμα το Χριστό και το γεγονός με το άγαλμα στο Φάληρο, απάντησε πως παγκοσμίως δεν υπάρχουν αντιδράσεις, το έργο θεωρείται πια κλασικό και αλίμονο αν συνέβαινε διαφορετικά ζούμε στο 2018. Αν όμως, συμβεί κάτι τέτοιο, θα λειτουργήσει σαν διαφήμιση για την παράσταση, αν και  ντρέπεται που το λέει αυτό. 

 Οι συντελεστές έδωσαν ραντεβού στη σκηνή του  θεάτρου Ακροπόλ  την Παρασκευή και υπόσχονται στο κοινό ένα θέαμα υψηλών προδιαγραφών! Αναμένουμε…

 

 

 Συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τη μεγάλη απώλεια του Σπύρου Ευαγγελάτου. Σκηνοθέτης, μεταφραστής, φιλόλογος, καθηγητής του Πανεπιστήμιου Αθηνών και ιδρυτής του ιστορικού Αμφι-Θεάτρου στην Πλάκα, ο Σπύρος Ευαγγελάτος χάρισε στο ελληνικό κοινό εμβληματικές παραστάσεις και ήταν μέχρι την τελευταία στιγμή ενεργός στα θεατρικά δρώμενα. Το texnes-plus ανατρέχει στη σημαντική πορεία του σπουδαίου θεατράνθρωπου, ενώ ηθοποιοί που συνεργάστηκαν μαζί του θυμούνται κάποιες στιγμές και μοιράζονται μαζί μας αδημοσίευτο φωτογραφικό υλικό. 


Ο Σπύρος Ευαγγελάτος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου του 1940. Ήταν γιος του συνθέτη Αντίοχου Ευαγγελάτου και της αρπίστριας Ξένης Mπουρεξάκη. Η καλλιτεχνική παράδοση της οικογένειας τον οδήγησε προς το θέατρο. Σπούδασε αρχικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1961. Την περίοδο 1966-1970 συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Αυστρία, στη Γερμανία, στη Γαλλία κ.α. Μάλιστα, σπούδασε με υποτροφία θέατρο και θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 1970 έγινε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

 Το 1962 ίδρυσε τη Νεοελληνική Σκηνή, ενώ το διάστημα 1971-1977 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο σκηνοθετώντας παραστάσεις στην Επίδαυρο και αλλού. Το 1975 ίδρυσε το Αμφι-Θέατρο, με το οποίο διοργάνωνε παραστάσεις σε όλο τον κόσμο.

 Το Αμφι-Θέατρο στα 36 χρόνια λειτουργίας του, 26 από τα οποία είχε την έδρα του στην Πλάκα, υπηρέτησε με συνέπεια ένα ρεπερτόριο μεγάλου κρατικού θεάτρου με συνολικά 95 παραγωγές. Την περίοδο της λειτουργίας του έλαβε μέρος σε 30 φεστιβάλ των πέντε ηπείρων. Στις παραστάσεις του Αμφι-Θεάτρου απασχολήθηκαν εκατοντάδες ηθοποιοί, καλλιτεχνικοί συντελεστές, τεχνικοί, διοικητικοί κ.ά. Εκτός από τη Λήδα Τασοπούλου, που υπήρξε συνιδρύτρια του Αμφι-Θεάτρου και πρωταγωνίστριά του, με το Αμφι-Θέατρο συνεργάστηκαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες του νεοελληνικού θεάτρου. Από τους ηθοποιούς αξίζει να αναφερθούν οι: Ε. Χατζηαργύρη, Α. Βαλάκου, Δ. Παπαμιχαήλ, Γ. Φέρτης, Ν. Τσακίρογλου, Δ. Μπεμπεδέλη, Κ. Χέλμη, Λ. Βογιατζής, Γ. Μιχαλακόπουλος, Θ. Καρακατσάνης, Ν. Γαληνέα, Π. Φυσσούν, Ο. Τουρνάκη, Χρ. Πάρλας, Στ. Κυριακίδης, Μ. Σκούντζου, Γ. Μοσχίδης, Ηλ. Λογοθέτης, Χρ. Καλαβρούζος, Κ. Καραμπέτη, Δ. Χατούπη, Μ. Χρυσομάλλης, Γ. Τσιτσόπουλος, Δ. Καταλειφός, Σπ. Παπαδόπουλος, Κ. Τσιάνος, Μ. Βούρτση, Δ. Πιατάς, Μ. Μητρούσης, Π. Σκουρολιάκος, Χρ. Βαλαβανίδης. Από τη νεότερη γενιά οι: Δ. Λιγνάδης, Κ. Μαρκουλάκης, Στρ. Τζώρτζογλου, Μ. Κεχαγιόγλου, Μ. Μαρμαρινός, Θ. Κουρλαμπάς, Στ. Γουλιώτη, Μ. Ασλάνογλου, Τζ. Παπαδοπούλου, Ε. Ρουμελιώτη και πολλοί άλλοι. Επίσης, με το Αμφι-Θέατρο συνεργάστηκαν αξιόλογοι μεταφραστές ‒Κ. Χ. Μύρης (Κ. Γεωργουσόπουλος), Τ. Ρούσσος, Κ. Ταχτσής, Π. Μάτεσις, Ε. Μπελλιές, Απ. Δοξιάδης κ.ά.‒, σκηνογράφοι-ενδυματολόγοι ‒Γ. Πάτσας, Γ. Στεφανέλλης, Δ. Μυταράς, Γ. Μετζικώφ, Ν. Πετρόπουλος, Γ. Ζιάκας κ.ά.‒, συνθέτες ‒Μ. Θεοδωράκης, Θ. Μικρούτσικος, Στ. Γαζουλέας, Θ. Αντωνίου, Δ. Τερζάκης, Γ. Μαρκόπουλος, Ν. Κυπουργός κ.ά.‒ και χορογράφοι ‒ Μ. Χορς, Ντ. Τσάτσου, Γ Φλερύ κ.ά.

 

 

 Το 1989 ο Σπύρος Ευαγγελάτος εκλέχθηκε αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, ενώ το 1991 ανέλαβε την έδρα Θεατρικών Σπουδών που μόλις είχε δημιουργηθεί. Την περίοδο 1977-1980 διετέλεσε γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, την περίοδο 1984-1987 διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, το διάστημα 1997-1999 πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών κ.ά. Είχε τιμηθεί με το Βραβείο «Κάρολος Κουν» (1988), το Βραβείο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1994), το Βραβείο Σκηνοθεσίας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1996), με το παράσημο του «Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος» από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, ενώ το 2005 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

 

Το Φεβρουάριο του 2011 ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αναστείλει τη λειτουργία του Αμφι-Θεάτρου λόγω οικονομικών προβλημάτων, κατηγορώντας τον τότε υπουργό Πολιτισμού Παύλο Γερουλάνο για αδιαφορία. Το Μάιο λοιπόν του 2011 διοργανώθηκε στο θέατρο ένα μπαζάρ με αντικείμενα παραστάσεων του θεάτρου που πουλήθηκαν σε συμβολική τιμή μέσα σε τρεις ώρες. «Αισθάνομαι ικανοποίηση γιατί μεγάλης αξίας κοστούμια από τις παραστάσεις, όπως και προγράμματα που θα σάπιζαν στις αποθήκες, διατίθενται στο θεατρόφιλο κοινό», είχε δηλώσει ο Σπύρος Ευαγγελάτος. Έτσι έπεσε η αυλαία για το ιστορικό θέατρο της οδού Αδριάνου στην Πλάκα, ύστερα από 36 χρόνια λειτουργίας και έπειτα από 95 επιτυχημένες παραγωγές. Στις 12 Ιανουαρίου 2012 ο Σπύρος Ευαγγελάτος ανακηρύχθηκε αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και το 2013 πρόεδρος.

 

 

 

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό και μούσα του Λήδα Τασοπούλου, η οποία δυστυχώς έφυγε από την επάρατη νόσο το 2005, μόλις στα 52 της χρόνια. Είχαν αποκτήσει τον Αντίοχο, που το 2010 πέθανε αναπάντεχα στα 24 του χρόνια, και την Κατερίνα, που ακολουθεί τα βήματα του πατέρα της με πολύ μεγάλη επιτυχία, έχοντας ήδη ξεχωρίσει για τη σκηνοθεσία της μέσα από εξαιρετικές παραστάσεις. Από το 2010 ήταν ζευγάρι με την ηθοποιό Χριστιάννα Μαντζουράνη με την οποία και παντρεύτηκαν τον Δεκέμβριο του 2015.  Κύκνειο άσμα του υπήρξε ο «Αμύντας» του Γεωργίου Μόρμορη στο Ηρώδειο το καλοκαίρι του 2016. Το βράδυ της 8ης Ιουλίου το κατάμεστο Ηρώδειο χειροκροτούσε επί ώρα όρθιο το σπουδαίο σκηνοθέτη, με τον ίδιο να υποκλίνεται συγκινημένος. Μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο η κόρη του αναβίωσε την παράσταση προς τιμήν του στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και ανέβηκε στο Ηρώδειο με ιδιαίτερη συγκίνηση.

Εμείς ζητήσαμε από κάποιους καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί του να μοιραστούν μια ανάμνηση στο texnes-plus.

 

 

 

 

 

  

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΥΡΛΑΜΠΑΣ

Το πιο έντονο που θυμάμαι από το δάσκαλό μου, πατέρα μου θα τον έλεγα, καθώς έκανα μαζί του 29 έργα ‒ξεκινώντας το 1996 με την «Ερωφίλη» στο Αμφι-Θέατρο‒, είναι το απύθμενο χιούμορ του, η παιδικότητά του, η διάθεση να περάσει ωραία με τη δουλειά χωρίς να είναι σοβαροφανής. Είχε αστείρευτο χιούμορ, ήθελε να περνάς καλά στη δουλειά σαν να είναι παιχνίδι. Παιχνίδι με τη μεγαλειώδη έννοια. Σαν μια ανάταση ψυχής. Γεμάτος ζωή, με χαρά. Στη δύσκολη αυτή δουλειά που κάνουμε να την αντιμετωπίζεις σαν να είναι η πιο τυχερή του κόσμου, η πιο ευχάριστη περίοδος της μέρας. Μπορώ να μιλάω για το δάσκαλό μου ατελείωτες μέρες, αφηγούμενος τόσα αστεία, και όχι μόνο γεγονότα που έζησα αυτά τα χρόνια.

  

 

 

 

ΦΑΙΗ ΞΥΛΑ
Ό,τι και να πω για τον Σπύρο Ευαγγελάτο θα είναι πολύ λίγο, γιατί άφησε απίστευτη κληρονομιά στο θέατρο και στον πολιτισμό μέσα από το ακαδημαϊκό του έργο και μέσα από τις σπουδαίες σκηνοθεσίες του. Θεωρώ ότι υπήρξα πολύ τυχερή που συνεργάστηκα μαζί του έστω και στην τελευταία του δυστυχώς παράσταση. Ήταν πολύ συγκινητική η στιγμή στο Ηρώδειο, όταν καταφέραμε να επαναλάβουμε την παράσταση, γιατί ήταν μια μεγάλη του επιθυμία να επαναληφθεί, ήταν κάτι που επιδίωκε. Ήταν σαν να βρισκόταν ακόμη εκεί, ήταν πραγματικά πολύ συγκινητικό. Η αίσθησή μου είναι ότι ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, με απίστευτο χιούμορ, πολύ γλυκός, πολύ δοτικός, αγαπούσε πάρα πολύ το θέατρο και τους ηθοποιούς του. Οι πρόβες για εμάς ήταν ένα παιχνίδι φυσικά, με πολλή δουλειά πίσω από αυτό. Θα τον θυμάμαι πάντα με πολλή αγάπη και πραγματικά νιώθω ιδιαίτερα τυχερή που τον συνάντησα και συνεργάστηκα μαζί του. Ό,τι εγώ έχω αγαπήσει και σκέφτομαι για το θέατρο ήταν ο Σπύρος Ευαγγελάτος.

 

ΜΑΡΙΝΑ ΑΣΛΑΝΟΓΛΟΥ

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος ήταν και είναι για μένα ο Θεατρικός μου πατέρας. Έτσι τον αποκαλούσα. Πριν 17 χρόνια του έδωσα ένα βιογραφικό και μου έδωσε αυτό που είμαι τώρα!Μόνο καλές αναμνήσεις υπάρχουν και μόνο καλά μπορώ να σκεφτώ! Πολλές συζητήσεις, πολλές συμβουλές και πολύ εμπιστοσύνη. Είναι ο άνθρωπος που πίστεψε σε μένα πριν καν πιστέψω εγώ στον ίδιο μου τον εαυτό. Του οφείλω ότι είμαι, ότι έχω. Από το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη που πήρα για τον ρόλο της Κάθριν στο "Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι" μέχρι την πρώτη μου επαφή με το Αρχαίο δράμα, στην Ηλέκτρα του Ευριπίδη. Ήταν η τελευταία μας συνεργασία. Και έχω κάτι πολύ σημαντικό για μένα στα χέρια μου και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας, μια χειρόγραφη αφιέρωση του στο πρόγραμμα της παράστασης. 

"Καλό σου ταξίδι στο αρχαίο δράμα Bravo!

Με αγάπη 

Σ. Ευαγγελάτος"

 

 

 

ΤΖΙΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

 Σκέφτηκα πολύ για να διαλέξω μια ανάμνηση από τις τέσσερις συνεργασίες μου με τον Σπύρο Ευαγγελάτο. Έχω άπειρες αναμνήσεις και μόνο ωραίες και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια. Υπήρξε μια τρανή προσωπικότητα του ελληνικού θεάτρου από κάθε άποψη. Και σαν καλλιτέχνης αλλά και σας άνθρωπος. Νομίζω πως αυτό που θα θυμάμαι είναι το αστείρευτο χιούμορ του, ανατρεπτικό και καθόλου σοβαροφανές! Και η απίστευτη ευγένεια του. Προσόντα σημαντικά για έναν σκηνοθέτη!!!! Είναι αυτά που (μου) λείπουν!!   

 Ευχαριστούμε όλους όσους μοιράστηκαν μαζί μας μνήμες από τον σπουδαίο Σπύρο Ευαγγελάτο και τη σύζυγό του για τις αδημοσίευτες φωτογραφίες. 

Με πολύ μεγάλη επιτυχία(75 παραστάσεις, 110.000 εισιτήρια)  παρουσιάστηκε στο Θέατρο Παλλάς η «Μαντάμ Σουσού», η διαχρονική κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά. Τη θρυλική ηρωίδα ερμήνευσε η ιδιαίτερα δημοφιλής Δήμητρα Παπαδοπούλου, η οποία είχε αναλάβει και τη διασκευή του έργου, ενώ η σκηνοθεσία ήταν του Γιάννη Κακλέα. Με αφορμή την παράσταση που έκλεισε τον κύκλο της  στην Αθήνα αλλά σύμφωνα με πληροφορίες του texnes-plus, θα συνεχίσει την επιτυχία της με περιοδεία, ερχόμαστε να θα θυμηθούμε τον Δημήτρη Ψαθά και την ιστορία της «Μαντάμ Σουσού» στο πέρασμα των χρόνων.

 

Δημήτρης Ψαθάς,  Ο συγγραφέας της «Μαντάμ Σουσού»
Ο Δημήτρης Ψαθάς γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου στις 21 Οκτωβρίου του 1907. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του στις 13 Νοεμβρίου του 1979. Υπήρξε πολυγραφότατος θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος/χρονογράφος κυρίως στην εφημερίδα «Τα Νέα», στην οποία παρέμεινε για 40 περίπου χρόνια ‒ είχε καθημερινή παρουσία μέσα από τη στήλη του μαχητικού του χρονογραφήματος «Εύθυμα και Σοβαρά», που δέσποζε στην πρώτη σελίδα. Το 1937 κυκλοφόρησε το πρώτο χιουμοριστικό βιβλίο του, «Η Θέμις έχει κέφια», με θέμα τα ευτράπελα των δικαστηρίων. Η επιτυχία οδήγησε και στο επόμενο, «Η Θέμις έχει νεύρα».

Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν «Το στραβόξυλο» (1940) και ακολούθησε το 1941 η «Μαντάμ Σουσού». Τα θεατρικά έργα του, όλα κωμωδίες, παίχτηκαν από όλους σχεδόν τους θιάσους της Αθήνας και από τους καλύτερους ηθοποιούς. Τα πιο γνωστά έργα του είναι, μεταξύ άλλων, «Ο εαυτούλης μου» (1941), «Οι ελαφρόμυαλοι» (1942), «Φον Δημητράκης» (1947), Ζητείται ψεύτης (1953), «Μικροί Φαρισαίοι» (1954), «Ένας βλάκας και μισός» (1956), «Φωνάζει ο κλέφτης» (1958), «Εταιρεία θαυμάτων» (1959), «Εξοχικόν κέντρον ο Έρως» (1960), «Χαρτοπαίχτρα» (1963), «Ξύπνα, Βασίλη» (1965), «Αχόρταγος» (1966), «Οι ατίθασοι» (1970), «Το ανθρωπάκι» (1974).

Τα περισσότερα από τα θεατρικά έργα του έχουν γίνει κινηματογραφικές ταινίες με τεράστια επιτυχία. Τα έργα του γνώρισαν τη διεθνή αναγνώριση και μεταφράστηκαν στα αγγλικά, στα γαλλικά, στα ρωσικά, στα ρουμανικά και στα τουρκικά, και παίχτηκαν σε πολλές χώρες.

Στον κινηματογράφο ποιος δεν έχει απολαύσει τη μοναδική Ρένα Βλαχοπούλου ως «Χαρτοπαίχτρα» αλλά ως τη σύζυγο Στρατηγού στο «Φωνάζει ο κλέφτης», τον Χρήστο Ευθυμίου στο «Ένας βλάκας και μισός», τον αξέχαστο Ντίνο Ηλιόπουλο στο «Ζητείται ψεύτης» και στον «Ατσίδα», τον Γιώργο Κωνσταντίνου στο «Ξύπνα, Βασίλη», τον Γιάννη Γκιωνάκη στη μεγάλη προσωπική επιτυχία του «Το στραβόξυλο» και στον «Αχόρταγο», τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στην «Εταιρεία Θαυμάτων» κ.ά.

Η Θρυλική Μαντάμ Σουσού
Ο Δημήτρης Ψαθάς παρουσίασε τη «Μαντάμ Σουσού» για πρώτη φορά ως ευθυμογράφημα σε συνέχειες από τις στήλες του προπολεμικού εβδομαδιαίου περιοδικού «Θησαυρός» (1939-1941) με τίτλο «Βίος και πολιτεία της Μαντάμ Σουσού» με τεράστια επιτυχία. Αργότερα έκανε μια συρραφή των αυτοτελών περιπετειών της και την εξέδωσε σε βιβλίο (1941) και κατόπιν (1942) έγραψε το θεατρικό έργο.

Η Μαντάμ Σουσού ήταν μια φτωχή αλλά ονειροπαρμένη γυναίκα, κυριευμένη από μεγαλομανία. Ζούσε στον Μπύθουλα, μια γειτονιά του Κολωνού, όπου λίμναζαν στάσιμα νερά σε έναν ξεροπόταμο, με τον ιχθυοπώλη σύζυγό της, τον Παναγιωτάκη. Πίστευε ότι ξεχώριζε από τον υπόλοιπο κόσμο καθώς ήταν αριστοκράτισσα ενώ έμενε στις λάσπες αλλά συμπεριφερόταν σαν να ζούσε σε μια ειδυλλιακή γειτονιά. Όταν τη ρωτούσαν πού έμενε, απαντούσε με νόημα «Ακαδημία Πλάτανος». Όταν κληρονόμησε από τον αδερφό της που διέμενε στην Αμερική μια τεράστια περιουσία, μετακόμισε στο Κολωνάκι, χώρισε το σύζυγό της και άρχισε να ζει όπως πάντα ονειρευόταν. Φυσικά ούτε τότε έπαψε να είναι γραφική και φαντασμένη. Η Μαντάμ Σουσού είχε τη δική της οικιακή βοηθό, την οποία αποκαλούσε «υπηρετικόν προσωπικόν», και συχνά έπεφτε θύμα απατεώνων που είχαν στόχο τα λεφτά της, με κορυφαίο τον Μηνά Κατακουζηνό.

 

Η «Μαντάμ Σουσού» μεταφέρθηκε στο θέατρο το 1942 με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Ανδρεάδη και τον Αιμίλιο Βεάκη ως Παναγιωτάκη, σημειώνοντας πρωτοφανή θρίαμβο την περίοδο της ιταλογερμανικής Κατοχής. Το ρόλο της Σουσού στο θέατρο ερμήνευσαν επίσης η Μαίρη Αρώνη (1946), η Άννα Παναγιωτοπούλου (1998) και πρόσφατα (2012) η Φωτεινή Μπαξεβάνη στο ΚΘΒΕ. Το 1948 έγινε και κινηματογραφική ταινία με τη Μαρίκα Νέζερ στο ρόλο της Μαντάμ Σουσού και τον Βασίλη Λογοθετίδη στο ρόλο του Παναγιωτάκη. Η ταινία αυτή δυστυχώς δεν σώζεται. Στο ραδιόφωνο την ηρωίδα ερμήνευσε η Γεωργία Βασιλειάδου (1950). Στη μικρή οθόνη απολαυστική υπήρξε το 1972 η Άννα Παϊτατζή, την οποία ο ίδιος ο Ψαθάς θεωρούσε καταλληλότερη για το ρόλο. Ο συγγραφέας δεν πρόλαβε να δει την ηρωίδα του στο πρόσωπο της Άννας Παναγιωτοπούλου, που την υποδύθηκε το 1986 με ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία. Το ρόλο του Παναγιωτάκη ενσάρκωσαν οι Ιάκωβος Ψαρράς και Θανάσης Παπαγεωργίου αντίστοιχα.

 

*Την περίοδο των εορτών πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στην ΕΣΗΕΑ από την κόρη του Δημήτρα Ψαθά, Μαρία, και την εγγονή του Ελένη Νίτσου με αφορμή την παρουσίαση ημερολόγιο - λεύκωμα με τη Μαντάμ Σουσου στην οποία μεταξύ άλλων παρευρέθηκαν και μίλησαν οι τρεις θεατρικές Σουσούδες Παναγιωτοπούλου, Παπαδοπούλου και Μπαξεβάνη από όπου και οι φωτογραφίες του Σπύρου Σιακαντάρη. 

Η κοπή της Βασιλόπιτας στο θέατρο είναι καθιερωμένη εδώ και δεκαετίες και οι συντελεστές σπεύδουν να κερδίσουν το γούρι για τις παραστάσεις της νέας χρονιάς.

Το Texnes-Plus παραβρέθηκε στο χαρούμενο αυτό γεγονός  των πρώτων ημερών της νέας χρονιάς σε μερικές από τις παραστάσεις οι οποίες ξεχωρίζουν σημειώνοντας μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία και  σας μεταφέρει το κλίμα.

 Εχοντας το ρεπορτάζ για  τους τυχερούς που κέρδισαν το φλουρί και όλα τα παραλειπόμενα. Μαζί με το φλουρί ο τυχερός κέρδιζε και ένα φάκελο με χρηματικό ποσό που η παραγωγή του εκάστοτε θεάτρου είχε φροντίσει. 

Η αρχή  έγινε την πρωτοχρονιά στο Θέατρο Βέμπο, όπου στη σκηνή του μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία ο «Αλέξης Ζορμπάς»  του Νίκου Καζαντζάκη. Σε γιορτινό και κεφάτο κλίμα επάνω στη μεγάλη σκηνή, ο πρωταγωνιστής Γρηγόρης Βαλτινός έκοψε την βασιλόπιτα με τη βοήθεια των παραγωγών, του σκηνοθέτη Σταμάτη Φασουλή καθώς και συντελεστών της παράστασης. Το φλουρί έπεσε στον Μιχάλη Ρέππα ο οποίος σε συνεργασία με τον Θανάση Παπαθανασίου έχει κάνει τη διασκευή από το ομώνυμου μυθιστόρηματος.

Το θέατρο Ιλίσια παρουσιάζει από τις 5 Οκτωβρίου το έργο του Άρθουρ Μίλλερ «Το Τίμημα» σε σκηνοθεσία Ιωάννας Μιχαλακοπούλου. Από την πρώτη στιγμή η παράσταση κέρδισε τους θεατές και  σημειώνει απανωτά sold out. Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος  σταύρωσε τη πίτα παρουσία του θιάσου, των παραγωγών  και των συντελεστών του θεάτρου. Τυχερή στάθηκε η Τερέζα Τσούκνου που εργάζεται στο θέατρο ως ταξιθέτρια.

 

Από τις πρώτες παραστάσεις του «Ο Φάρος» του Κόνορ Μακφέρσον, έκλεψε τις εντυπώσεις του κοινού σχηματίζοντας ουρές στη Βουκουρεστίου. Ο πενταμελής ανδρικός θίασος έκοψε την πίτα παρουσία του παραγωγού και των συντελεστών. Το φλουρί έπεσε σε αυτόν που έκοψε την πίτα που δεν είναι άλλος από τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, πρωταγωνιστή και σκηνοθέτη της παράστασης. 

Μια ατμοσφαιρική παράσταση παρουσιάζεται στο θέατρο Χώρα.  Οι «Γυναίκες του Παπαδιαμάντη» κερδίζουν  τις εντυπώσεις με τις ερμηνείες και το έντονο ελληνικό στοιχείο ηθογραφίας  του προηγούμενου αιώνα. Ο σκηνοθέτης Πέτρος Ζούλιας συνέθεσε το κείμενο από τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη δίνοντας  στη Νένα Μεντή έναν ακόμη ρόλο σταθμό στη πορεία της. Την πίτα έκοψε η Τζέλα Ζούλια που έχει την οργάνωση παραγωγής και τυχερή στάθηκε μια κοπέλα της ταξιθεσίας η Θεοδώρα Νίκαινα

Έναν δύσκολο και απαιτητικό ρόλο ανέλαβε ο Θανάσης Τσαλταμπάσης αυτή τη χρονιά. Με την καθοδήγηση του Πέτρου Ζούλια ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο τον «Τσάρλι Τσάπλιν» δείχνοντας πόσο σκληρά δούλεψε σκληρά για να πετύχει την ενσάρκωση αυτή. Στη τεράστια σκηνή του θεάτρου Ακροπόλ ο Γιώργος Κωνσταντίνου μαζί με τον Θανάση Τσαλταμπάση έκοψαν την πίτα παρουσία του θιάσου και των συντελεστών. Τυχερός ήταν ο γραφίστας Κάρολος Πορφύρης.  

 

Κλείνουμε με μια παράσταση που είναι στην τελική ευθεία και αναμένεται να ανέβει αρχές Φλεβάρη στο Θέατρο Ακροπόλ. Πρόκειται για το κλασικό, πολυβραβευμένο μιούζικαλ των Andrew Lloyd Webber και Tim Rice, «Jesus Christ Superstar». Η σκηνοθέτις Θέμις Μαρσέλλου με έναν πολυπληθή θίασο διέκοψε την πρόβα για την κοπή της πίτας. Το φλουρί έπεσε στην Κατερίνα Κτίστη ηθοποιό της παράστασης που αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον.

Να ευχηθούμε σε όλους ένα καλύτερο 2018 γεμάτο υγεία και όμορφες θεατρικές στιγμές.

 

 

Video

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία