Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Σπύρος Σιακαντάρης

Σπύρος Σιακαντάρης

Tο texnes-plus σας πάει θέατρο!
 
2 τυχεροί θα απολαύσετε την παιδική παράσταση «Το κορίτσι που επιμένει» την Κυριακή 21 Οκτωβρίου στις 11:00, στο Θέατρο Άλφα.Ιδέα  
 
Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό κάντε like στη σελίδα του texnes-plus στο facebook, comment το όνομά σας κάτω από το άρθρο (π.χ Μαρία Παπαδοπούλου) και share το άρθρο στο προφίλ σας.
 
Οι νικητές θα ενημερωθούν μέσω της σελίδας μας στο facebook. Η Κλήρωση θα γίνει την Παρασκευή 19 Οκτωβρίου. 
 
Οι προσκλήσεις είναι διπλές!
 
 
 
Το θέατρο Άλφα.Ιδέα μετά την «Τελευταία Μάυρη Γάτα» του Ευγένιου Τριβιζά  και τον «Ματία τον Πρώτο» της Άλκης Ζέη,  παρουσιάζει την παράσταση μουσικού θεάτρου για μικρούς και μεγάλους «Το κορίτσι που επιμένει»: ένα πρωτότυπο παραμύθι σε κείμενα, στίχους και σκηνοθεσία του Τηλέμαχου Τσαρδάκα και μουσική σύνθεση του Διονύση Μπάστα.
 
 Πρόκειται για μία παράσταση γεμάτη ζωντανό τραγούδι, μουσική και πολύ χιούμορ. Χρησιμοποιούνται τεχνικές σωματικού θεάτρου με καταιγιστικές εναλλαγές ρόλων, μουσικού θεάτρου με στοιχεία όπερας, ακόμα και κουκλοθεάτρου με ειδικά κατασκευασμένες κούκλες και σκηνικά αντικείμενα.
 
Βασισμένη στη δύναμη της Ελληνικής Μυθολογίας διδάσκει σε μικρούς και υπενθυμίζει σε μεγάλους, με πολύ διασκεδαστικό τρόπο, την αξία της τόλμης και της προσπάθειας.
 
«Το Κορίτσι που επιμένει» απευθύνεται σε παιδιά 6 ετών και άνω. Οι  παραστάσεις θα πραγματοποιούνται κάθε Κυριακή στις 11:00 π.μ. , ενώ θα πραγματοποιούνται πρωινές σχολικές παραστάσεις καθημερινά κατόπιν συνεννόησης.
 
Λίγα Λόγια για το έργο
 
Μια φορά κι ένα καιρό, ένα κορίτσι κι ένα αγόρι μεγάλωναν μαζί και, όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, αγαπιούνται και παντρεύονται και είναι έτοιμοι να ζήσουν για πάντα… αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
 
Όμως, στα παραμύθια, τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Πάνω στην κορύφωση της ευτυχίας τους, τη μέρα του γάμου τους, ο θεός του Κάτω Κόσμου, ο Πλούτωνας, κλέβει το αγόρι. Η λύπη του κοριτσιού είναι τόσο μεγάλη που οι υπόλοιποι θεοί συγκινούνται και αποφασίζουν να το βοηθήσουν να φέρει πίσω τον αγαπημένο της.
 
Έτσι ξεκινάει ένα ταξίδι γεμάτο περιπέτειες, στο οποίο, το κορίτσι μας, θα αντιμετωπίσει τα εμπόδια και τους κωμικούς χαρακτήρες του Κάτω Κόσμου σε μια σειρά από αστεία επεισόδια γεμάτα μουσική και τραγούδι. Πείθει τον απρόθυμο Βαρκάρη, παίρνει με το μέρος της τον τρικέφαλο Κέρβερο και κερδίζει τη συμπάθεια της ευαίσθητης Περσεφόνης, πριν βγει τελικά νικήτρια στη μεγάλη αναμέτρησή της με τον ίδιο τον Πλούτωνα.
 
Κείμενο – Στίχοι – Σκηνοθεσία: Τηλέμαχος Τσαρδάκας
Μουσική σύνθεση: Διονύσης Μπάστας
Σκηνικά αντικείμενα – Κοστούμια: Μαρία Βασιλάκη
Κινησιολογία: Σπύρος Κουβαράς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μάρια Φλωράτου 
Σχεδιασμός αφίσας: Δημήτρης Γιαννακούλιας 
Ηχογραφήσεις: NoiseBox Studio
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος
 
Ερμηνεύουν και τραγουδούν: 
Αγγελική-Ζωή Καραγκούνη, Πάολα Καλλιγά, Βασίλης Ασημακόπουλος, Αντώνης Αντωνιάδης
 
Διάρκεια: 70 λεπτά
 
Τιμές Εισιτηρίων: Προπώληση: 6 ευρώ (παιδικό), 8 ευρώ (ενήλικες)
Ημέρα παράστασης: 8 ευρώ (παιδικό), 10 ευρώ (ενήλικες)
Πρωινές προγραμματισμένες παραστάσεις για μαθητές και μαθήτριες με γενική είσοδο 6 ευρώ.
 
Οργάνωση Σχολικών Παραστάσεων:
Τζίφας Χρήστος: 6970282888
Χρυσού Έφη: 6972284350
Τζίφας Χρήστος
Υπεύθυνος Επικοινωνίας
Θέατρο Άλφα.Ιδέα
 
 
Όροι και προϋποθέσεις του διαγωνισμού
 
 • Για να συμμετάσχετε στο διαγωνισμό, πρέπει να είστε σίγουροι ότι έχετε κάνει «ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ» στη σελίδα του texnes-plus στο facebook.
 
• Για να είναι έγκυρη η συμμετοχή σας, θα πρέπει να κάνετε και τα 3 βήματα σωστά!
 
• Μέσω του διαγωνισμού αναδεικνύονται νικητές από την ηλεκτρονική κλήρωση, με τη χρήση της ειδικής εφαρμογής Random Number Generator, η οποία εξασφαλίζει το τυχαίο της επιλογής και την αδυναμία παρέμβασης του ανθρώπινου παράγοντα.
 
 • Δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό έχει οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο άνω των 18 ετών και κάθε διαγωνιζόμενος συμμετέχει μόνο μία φορά.
 
 • Ο νικητής που για οποιονδήποτε λόγο δεν παρευρεθεί στην παράσταση και δεν  ενημερώσει θα έχει κυρώσεις.
• Οι νικητές θα λαμβάνουν τις προσκλήσεις τους μισή ώρα πριν από την έναρξη της παράστασης, από το ταμείο του θεάτρου.
 
  • Οι προσκλήσεις είναι ατομικές και δεν ανταλλάσσονται! Είναι απαραίτητη η ταυτότητά σας για την παραλαβή των προσκλήσεων
 
Στην τριήμερη δημοπρασία που διοργανώνει η ΚAPOPOULOS AUCTION HOUSE στις 2,3 & 4 Νοεμβρίου στο Μainstore Kapopoulos Fine Arts, θα δημοπρατηθεί το έργο του καλλιτέχνη Κωνσταντίνου Βαλαή σε συνεργασία με τον tattoo artist “Sake”, αξίας 30.000-40.000€, το οποίο προσέφεραν αφιλοκερδώς για τους πληγέντες από τις πυρκαγιές στο Μάτι, Αττικής. 
 
Το τελικό ποσό πώλησης θα διατεθεί στον ειδικό λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδος από το Υπουργείο Οικονομικών για την αρωγή των πληγέντων. 
Η δημοπρασία του έργου θα γίνει την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου στις 22:30 και θα ξεκινήσει με ελεύθερη προσφορά. 
Δεχόμαστε γραπτές προσφορές στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. αλλά και τηλεφωνικές στο 210 8971 922.
 
Παρακαλούμε θερμά λόγω της κοινωνικής διάστασης του θέματος για την ενημέρωση του κοινού.

Μια ιδιαίτερη παράσταση, η οποία έχει ήδη εξιτάρει την φαντασία μας και έχει τραβήξει την προσοχή μας, έκανε πρεμιέρα το Σάββατο 13 Οκτωβρίου στο ΚΕΤ και θα συνεχιστεί για λίγες ακόμα παραστάσεις,τα Σαββατοκύριακα

Οι «Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Ον» είναι μια παράσταση εμπνευσμένη από τις εθνολογικές εκθέσεις «Χωριά των Χωρών» που διεξήχθησαν τον 18ο, 19ο  και στις αρχές του 20ου αιώνα. Εστιάζει στο φόβο της ετερότητας πάνω στο οποίο κατασκευάζονται προσωπικοί και κοινωνικοί μηχανισμοί συμπεριφοράς. Είναι μια περιήγηση στη σχέση μεταξύ σώματος-νου, εισέρχεται στα προσωπικά δεδομένα που δημιουργούνται από τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες και εξετάζει το κατά πόσον υπάρχει - και πού βρίσκεται - η ελεύθερη βούληση.

Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με την μουσικό Βάλυ Ιωάννου, η οποία υπογράφει τη μουσική σύνθεση των ζωολογικών κήπων και παίζει στην παράσταση μαζί  με τη Νέλλη Πουλοπούλου.

vali ionnou texnes συν

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την παράσταση «Ανθρώπινες Ζωολογικοί Κήποι: Όν»;

Γεννήθηκε αρχικά στο μυαλό της φίλης και συνεργάτιδας Νέλλης Πουλοπούλου το 2014. Επηρεασμένη από τη συνθήκη των ανθρώπινων ζωολογικών κήπων, των εκθέσεων δηλαδή ζωντανών ανθρώπων (ιθαγενών,Φιλλιπινέζων,νάνων,κ.α.) που πραγματοποιούνταν στο τέλος του προηγούμενου και στις αρχές του 20ου αιώνα, δημιούργησε μαζί με διάφορες καλλιτεχνικές ομάδες μια τριλογία παραστάσεων ψάχνοντας να καταλάβει με ποιόν τρόπο και κατά πόσο η έκθεση και κατηγοριοποίηση του διαφορετικού συνεχίζει να υπάρχει γύρω μας, αλλά και μέσα μας. Οι πρώτες δύο παραστάσεις αφορούσαν τις κοινωνικές και στερεοτυπικές συμπεριφορές που έχουμε υιοθετήσει απέναντι στους στιγματισμένους με σκοπό να ταρακουνήσει και να μας φέρει αντιμέτωπους με τα προσωπικά μας δεδομένα. Το τελευταίο μέρος της τριλογίας «το όν» παίρνει αυτή την εξωτερική συνθήκη και τη γυρνάει προς τα μέσα ψάχνοντας να βρει που βρίσκεται ο αυτοστιγματισμός στο άτομο. Ποιό είναι το διαφορετικό μέσα μας και πως το αντιμετωπίζουμε; Υπάρχει μια σχέση εκθέτη εκτεθειμένου στον ίδιο μας τον εαυτό; Εξομαλύνεται η αμηχανία μας απέναντι στο διαφορετικό, όταν το ανακαλύπτουμε και το αποδεχόμαστε πρωτίστως μέσα μας;

Υπογράφετε τη μουσική σύνθεση της παράστασης. Θέλετε να μας πείτε δύο λόγια γι’ αυτή; Τι ήχους θα ακούσουμε;

Τα όργανα που χρησιμοποιώ είναι η φωνή, το πλήκτρο και μια λουπιέρα. Σε κάποια προηχογραφημένα κομμάτια έχω χρησιμοποιήσει και διάφορους εξωτερικούς ήχους, όπως ας πούμε τον χτύπο μιας άδειας βαλίτσας. Μου αρέσει πολύ να βρίσκω ήχους μέσα στο χώρο τον οποίο βρίσκομαι τη κάθε στιγμή. Όπως μου αρέσει και ο τρόπος που αλλάζει αυτός ο ήχος όταν περνάει από το μικρόφωνο. Ο ήχος του χώρου και ο ίδιος ο χώρος επιδρούν πάντα στο μουσικό/συναισθηματικό περιεχόμενο. Κάποιες φορές συνειδητά, άλλες όχι και τόσο.

Πώς στήθηκε η ηχητική δημιουργία της παράστασης;

Αρχικά ακούγοντας και συζητώντας τις ιδέες της Νέλλης. Έπειτα παρατήρησα πως επιδρούν πάνω μου και προσπάθησα να τις εσωτερικοποιήσω και να επιτρέψω την δημιουργία εικόνων και λέξεων γύρω από αυτές. Με αυτό το συναισθηματικό/σωματικό παιχνίδι των αισθήσεων έπαιξα πρώτα. Μέσα από αυτό το πρίσμα γεννήθηκαν οι πρώτες μουσικές ιδέες. Στη πορεία ξεκινήσαμε μαζί να δομούμε τη γενικότερη σύλληψη. Εκεί προσπαθούσαμε να βρούμε έναν ισορροπημένο διάλογο. Πότε θα υπάρξει λόγος, πότε μουσική, πότε και τα δύο, πότε κίνηση, πότε σιωπή; Πως θα ενώσουμε το βίωμα, το σώμα με τη λογική και πρακτική πλευρά του εαυτού; Η μουσική σύνθεση λειτούργησε σαν ένας μικρόκοσμος αυτού που διαπραγματεύεται η παράσταση. Τη σχέση μεταξύ σώματος και νου.

Η παράσταση εστιάζει στο φόβο της ετερότητας πάνω στην οποία χτίζονται προσωπικοί και κοινωνικοί μηχανισμοί συμπεριφορών. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτός ο φόβος;

Δεν νομίζω οτι υπάρχει μία μονάχα απάντηση για ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Ο κάθε άνθρωπος βρίσκει τον δικό του τρόπο αν το θέλω του είναι ισχυρό. Όταν λοιπόν αντιληφθούμε πως υπάρχει αυτός ο φόβος, είναι εξίσου σημαντικό να υπάρξει και η θέληση να τον αντιμετωπίσουμε, αλλιώς είναι πιθανό να ζούμε στη κόλαση μόνο και μόνο επειδή μας είναι γνωστή. Αυτό που έχω καταλάβει είναι πως όταν δεν επαναπαυόμαστε στα κλισέ μας, στα προεπιλεγμένα δεδομένα μας και δίνουμε χώρο στο καινούριο, στο ξένο με την ανάγκη να το καταλάβουμε και να δούμε που βρίσκεται μέσα μας και πως εκδηλώνεται, καταπολεμάμε τη ρατσιστική αντιμετώπιση απέναντι στο άγνωστο. Όταν μπαίνουμε στο καινούριο δεν πηγαίνουμε μόνο σε ευχάριστα μέρη, αλλά και σε δυσάρεστα. Φωτεινά και σκοτεινά μαζί. Με αυτόν τον τρόπο ανοίγουμε και σιγά σιγά μαθαίνουμε να αποδεχόμαστε όλες τις πλευρές της φύσης. Η αποδοχή του σκοταδιού μας είναι θεωρώ το κλειδί στην αντιμετώπιση του φόβου. Χωρίς αυτή την αποδοχή, το σκοτάδι θα επαναστατήσει σε ανυποψίαστο χρόνο, ασυνείδητα και τις περισσότερες φορές διαστρεβλωμένα. Εκεί μέσα υπάρχει ένας φοβερός εγκλωβισμός διότι γινόμαστε έρμαια ακατέργαστων συναισθημάτων που εξαιτίας της καταπίεσής τους, έχουν χάσει τη σύνδεσή τους με τη πηγή. Τείνουμε να αναζητούμε αυτόν τον εγκλωβισμό. Μάλλον επειδή είναι πιο εύκολος και είναι κάτι που έχουμε συνηθίσει. Ταπώνουμε τις επιθυμίες μας και αναζητούμε την ελευθερία στην έκρηξη και τα ξεσπάσματα για να ισορροπήσουμε. Θα μπορούσαμε να αναλάβουμε εμείς την ευθύνη των επιθυμιών μας. Να χαράξουμε εμείς το δρόμο μας. Να βουτάμε με όλο μας το είναι στις επιθυμίες μας και να πάρουμε την ευθύνη του ποιοί είμαστε. Θεωρώ ότι εν δυνάμει είμαστε τα πάντα και πως ο κάθε άνθρωπος ενεργοποιεί διαφορετικές πτυχές του εαυτού μας. Μόλις μας επιτρέψουμε να καταλάβουμε πως αυτό που βλέπω στον άλλον, το έχω κάπου και εγώ και πως η μόνη διαφορά είναι το πως το εκδηλώνει ο καθένας, τότε ίσως βρούμε κάποια ελευθερία. Η οποία μάλλον δεν είναι βολική. Μπορώ να είμαι όποιος/όποια θέλω. Τί θα επιλέξω;

Τι κοινά βλέπετε ανάμεσα στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία και τους ζωολογικούς κήπους;

Θεωρώ ότι βρισκόμαστε σε μία εποχή όπου η έκθεση βρίσκεται στο ζενίθ της. Ο εκθέτης μας όμως δεν είναι κάποιος άλλος, αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός. Ο ανώτερός μας εαυτός που παίρνει τα ηνία και φτιάχνει περσόνες. Ο διαχωρισμός λοιπόν που κάποτε υπήρχε ανάμεσα στους αποικιοκράτες και ιθαγενείς, υπάρχει τώρα μέσα μας. Εν μέρει αυτές οι δυο πλευρές είναι φυσιολογικές. Είναι λογικό δηλαδή να συνυπάρχουν τα δίπολα. Όταν όμως τα άκρα μεγεθύνονται και δεν αναγνωρίζει το ένα την ύπαρξη του άλλου, υπάρχει τεράστια εσωτερική σύγκρουση. Τείνουμε να φτιάχνουμε οι ίδιοι ρόλους αρχηγού και σκλάβου και χανόμαστε στη παρουσίαση και στην εικόνα, αντί να ταρακουνήσουμε αυτούς τους ρόλους και να ψάξουμε για μια καινούρια συσχέτιση διπόλων. Αντί να ακούσουμε τη φωνή που δεν μας αρέσει, την πετάμε. Αντί να μας καταλάβουμε, μας αγνοούμε. Αντί να απελευθερωθούμε, αυτοεγκλωβιζόμαστε. Πως αναζητούμε λοιπόν «ιδανικά» έξω από εμάς, όταν δεν τα έχουμε βρει μέσα; Μπορεί μια νοητική διαδικασία, μια ιδέα, μια εικόνα, ένα ιδανικό να ανθίσει αν δεν έχει συνδεθεί χωρίς παρωπίδες και ειλικρινά με τη καρδιά μου;

 

Ξεκινήσατε να παίζετε πιάνο από 8 ετών. Πώς ήρθε η μουσική στη ζωή σας;

Μου άρεσε από πολύ μικρή να πατάω κουμπάκια. Όταν ξεκίνησα πιάνο αντικατέστησα τα κουμπάκια με πλήκτρα. Έλαβα μια αυστηρά κλασσική παιδεία στο πιάνο, η οποία παραδόξως καταπίεζε την ανάγκη μου για δημιουργία. Μετά από πολλά χρόνια μελέτης αλλά και αμφισβήτησης άρχισα να γεφυρώνω αυτό το χάσμα και να καταλαβαίνω πώς η τεχνική και η αυστηρή δομή της κλασσικής παιδείας μπορεί να γίνει βάση για να δημιουργήσω κάτι καινούργιο. Ξαναγύρισα λοιπόν απενοχοποιημένα στην έμπνευση που μου έδιναν πάντα οι φυσικοί ήχοι, ο ήχος μιας ρόδας που κυλάει σε χώμα, η ηχογράφηση χαρτιών που τσαλακώνονται, κάποια είδη τακουνιών που περπατούν σε ξύλο η μάρμαρο, ο ήχος των φύλλων, κ.α. Δεν κατάλαβα ακριβώς πως ήρθε η μουσική στη ζωή μου. Κάπως νοιώθω ότι υπήρχε από πάντα.

Που θα τοποθετούσατε τη μουσική σας καταγωγή;

Έχω ακούσει και παίξει πολλά κλασσικά έργα και κατά καιρούς με έχουν στιγματίσει και συνεχίζουν να με στιγματίζουν διάφοροι καλλιτέχνες η κομμάτια που ακούω ξανά και ξανά. Είναι φοβερά ευρύς ο κύκλος, αλλά θα αναφερθώ στους Arvo Part, Nick Cave, Valentyn Silvestrov, Bjork, Cocorosie, Beethoven, Robert Schumann, Domenico Scarlatti, Portishead, Radiohead, David Byrne, Rokia Traore, Keith Jarett, Velvet underground, Martha Argerich, Sviatoslav Richter, Giya Kancheli, Pj Harvey, Erykah Badu, Brad Mehldau.. Η αυθόρμητη όμως απάντησή μου σε αυτή την ερώτηση θα ήταν οι σχέσεις μου με τους άλλους. Ο τόνος, χρώμα, βάθος και εκφραστικότητα των πλασμάτων (ανθρώπινων και μη), η πολυπολιτισμικότητα, οι ήχοι των χώρων και χωρών που βρίσκομαι την κάθε στιγμή, η ανοιχτότητα και το ταξίδι στο άγνωστο.

Διδάσκετε μουσική σε παιδιά. Γιατί πιστεύετε ότι ένας γονιός αξίζει να προτρέψει το παιδί του να ασχοληθεί με τη μουσική;

Διδάσκω πιάνο σε παιδιά και ενήλικες τα τελευταία 15 χρόνια και εδώ και 2 χρόνια συντονίζω κάποιους κύκλους κρουστών για όλες τις ηλικίες. Ήθελα να φέρω μικρούς και μεγάλους σε επαφή με την εμπειρία του να παίζουν μαζί μουσική. Να μάθουν για αυτήν βιώνοντάς την και όχι το ανάποδο. Είναι κάτι που ενσωματώνω και στη διδασκαλία του πιάνου, διότι οι νοητικές διαδικασίες που απαιτεί η μάθηση της μουσικής πολλές φορές μπλοκάρουν το σώμα. Και ο ρυθμός είναι σώμα.. Ένας λοιπόν λόγος που αξίζει κανείς (είτε γονιός, είτε παιδί) να μάθει μουσική είναι η σύνδεση που αποκτάει με το σώμα του. Και αυτή η σύνδεση όταν μαθαίνεις και αγαπάς κάποιο όργανο, γίνεται μέρος μιας καθημερινότητας. Δημιουργείς μια σχέση με το όργανό σου που μοιάζει πολύ με τις σχέσεις που δημιουργούμε γενικότερα. Μέσα από τη τόσο λεπτομερή μελέτη που αναπτύσσεις, μαθαίνεις να κάνεις υπομονή, να έχεις αυτοπειθαρχία, αυτοπεποίθηση, να ακούς, να εμβαθύνεις, να μένεις στο τώρα, να έρχεσαι σε επαφή με το συναίσθημά σου ενώ παράλληλα εξασκείς το μυαλό σου να λειτουργεί καλά και στα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου. Εφόδια που σε συνοδεύουν σε ό,τι και αν αποφασίσεις να κάνεις στη ζωή σου. Το σπουδαιότερο όμως για μένα είναι οτι μαθαίνεις να επικοινωνείς με άλλο τρόπο. Μαθαίνεις να ερμηνεύεις τους ήχους και να μιλάς με αυτούς. Διότι η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα που έχει τη δύναμη να εξομαλύνει το αιχμηρό και να επικοινωνήσει το αφηρημένο.

 afisa ket

Από τις 13 Οκτωβρίου έως τις 11 Νοεμβρίου για 10 μοναδικές παραστάσεις.

Κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 21:00 στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Κύπρου 91Α & Σικίνου 35 Α , Κυψέλη, Αθήνα

Τηλέφωνα κρατήσεων: 213.00.40.496 & 69.45.34.84.45

 

 

Η ισπανίδα υψίφωνος Μονσεράτ Καμπαγιέ απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών σε νοσοκομείο της Βαρκελώνης. Η Καμπαγιέ που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια, είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο Σαντ Πάου της Βαρκελώνης στα μέσα Σεπτεμβρίου. Ήταν παντρεμένη με τον Ισπανό τενόρο, Bernabé Martí από το 1964. Απέκτησαν δύο παιδιά, ενώ η κόρη τους Montserrat Martí είναι επίσης μια οπεραϊκή σοπράνο. Στην Ελλάδα η τελευταία της εμφάνιση ήταν στις 17 Σεπτεμβρίου 2012 στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του José Collado. Η κηδεία της έχει προγραμματισθεί για τη Δευτέρα 8 Οκτωβρίου.
 
43253560 2085731241477835 8921027517700112384 n
 
 
Η ζωή της Μονσεράτ Καμπαγιέ
 
Η Μονσεράτ Καμπαγιέ (Montserrat Caballé, πλήρες ονοματεπώνυμο María de Montserrat Viviana Concepción Caballé i Folch) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, στις 12 Απριλίoυ 1933, σε φτωχή οικογένεια. Σπούδασε μουσική στο Ωδείο Liceu και τεχνική τραγουδιών και αποφοίτησε με χρυσό μετάλλιο το 1954. Στη συνέχεια μετακόμισε στη Βασιλεία της Ελβετίας, όπου έκανε το επαγγελματικό της ντεμπούτο το 1956 ως Mimì στο La bohème του Puccini. Έγινε μέλος της εταιρείας της Όπερας της Βασιλείας από το 1957 έως το 1959, τραγουδώντας ένα ρεπερτόριο που περιελάμβανε Mozart (Erste Dame στο Magic Flute) και Richard Strauss (Salome) στα γερμανικά, ασυνήθιστο για Ισπανούς τραγουδιστές, αλλά που αποδείχτηκε χρήσιμο για την επόμενη δέσμευσή της την Όπερα της Βρέμης (1959-1962). Το 1961, πρωταγωνίστησε ως Iφιγένεια, από την "Ιφιγένεια εν Ταύροις", στο Εθνικό Θέατρο της Λισαβόνας.
 
Το 1962, επέστρεψε στη Βαρκελώνη και έκανε το ντεμπούτο της στο Liceu, τραγουδώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην Arabella του Strauss. Από το φθινόπωρο του 1962 μέχρι την άνοιξη του 1963 περιόδευσε στο Μεξικό, σε ένα σημείο τραγουδώντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Manon του Massenet στο Palacio de Bellas Artes. Ακολούθησαν αρκετές επιτυχημένες εμφανίσεις στο Liceu το 1963.
 
Η διεθνής αναγνώριση της Καμπαγιέ ήρθε το 1965, όταν αντικατέστησε την Marilyn Horne στην παράσταση "Λουκρητία Βοργία", στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης. Ενώ αυτή ήταν η πρώτη της εμπλοκή σε μια όπερα bel canto και έπρεπε να μάθει το ρόλο σε λιγότερο από ένα μήνα, η παράσταση την έκανε διάσημη σε όλο τον κόσμο της όπερας. Τα επόμενα χρόνια θα παραμείνει στην Αμερική όπου θα ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, "Τosca", "Μadama Butterfly", "La Traviata". H πρώτη της εμφάνιση στο Covent Garden θα γίνει το 1972. Ακολουθούν εμφανίσεις στη Μetropolitan Opera, στη Μόσχα, στο Σαν Φραντζίσκο, στη Μαδρίτη. Η φωνή της εντυπωσίαζε για την καθαρότητα, τον ακριβή έλεγχο και την δυναμική της. 
 
Το 1987, πραγματοποίησε μια σπάνια ηχογράφηση στον κόσμο της ποπ μουσικής, όταν κυκλοφόρησε ένα ντουέτο με τον Freddie Mercury, τον τραγουδιστή της ροκ μπάντας Queen, με τίτλο "Βarcelona". 
Ο Μercury ήταν μεγάλος θαυμαστής της, θεωρώντας τη φωνή της ως "την καλύτερη στον κόσμο". Το single ακολούθησε ένα άλμπουμ με το ίδιο όνομα που κυκλοφόρησε το επόμενο έτος και δημιούργησε περαιτέρω συνεργασίες μεταξύ των δύο ερμηνευτών. Το τραγούδι έγινε αργότερα ο ύμνος των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1992 που φιλοξενήθηκε στη Βαρκελώνη. Η Καμπαγιέ το ερμήνευσε ζωντανά, συνοδευόμενο από μια ηχογράφηση του Mercury, ο οποίος είχε πεθάνει το 1991, πριν από τον τελικό του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος UEFA Champions League 1999 στο στάδιο Camp Nou της Βαρκελώνης.
 
Το 1995 συνεργάστηκε με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου για το άλμπουμ "El Greco", αφιερωμένο στον Έλληνα ζωγράφο. Το 1997, ο Mike Moran παρουσίασε το άλμπουμ "Friends For Life", το οποίο περιλαμβάνει ντουέτα με την Καμπαγιέ και τραγουδιστές όπως ο Bruce Dickinson, ο Johnny Hallyday, ο Johnny Logan, ο Gino Vannelli και ο Helmut Lotti.
 
Η Καμπαγιέ αφιερώθηκε σε διάφορες φιλανθρωπικές οργανώσεις. Ήταν Πρέσβης Καλής Θέλησης της UNESCO και ίδρυσε ένα ίδρυμα για τα παιδιά με αναπηρία στη Βαρκελώνη. Το 2003, πρωταγωνίστησε στην δική της ταινία ντοκιμαντέρ "Caballé Beyond Music", στην οποία συμμετείχαν πολλοί γνωστοί τραγουδιστές όπερας, όπως ο Plácido Domingo, ο Luciano Pavarotti, ο José Carreras και ο Renée Fleming.
 
Το 2003, της απονεμήθηκε ο "Σταυρός του Διοικητή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας". Επίσης, το 1966 ονομάστηκε "Διοικητής του Τάγματος της Καθολικής Ισαβέλλας".
 
Η Μονσεράτ Καμπαγιέ σε όλη τη μακρά καριέρα της και έκανε πολλές αξιόλογες ηχογραφήσεις ολοκληρωμένων όπερων.  
 
 
Στις 6 Ιουνίου 2013, η Καμπαγιέ κηρύχθηκε ανεπιθύμητη στο Αζερμπαϊτζάν αφού επισκέφθηκε, παρά τις επίσημες προειδοποιήσεις της πρεσβείας του Αζερμπαϊτζάν στην Ισπανία, το de facto ανεξάρτητο κράτος Ναγκόρνο-Καραμπάχ και συναντήθηκε με τοπικούς ηγέτες.
 
Το 2015, διώκεται για καταγγελίες περί φοροδιαφυγής. Παραδέχθηκε ότι παρά το γεγονός ότι ζούσε στην Ισπανία το 2010, είχε εγγραφεί στην Ανδόρα για να αποφύγει την πληρωμή φόρου στην Ισπανία. Τον Δεκέμβριο του 2015, το ισπανικό δικαστήριο διαπίστωσε ότι ήταν ένοχος απάτης και της επέβαλε ποινή φυλάκισης έξι μηνών, καθώς και την καταβολή χρηματικού πρόστιμου ύψους 254.231 ευρώ. Απαγορεύτηκε επίσης να λαμβάνει δημόσιες επιχορηγήσεις για περίοδο 18 μηνών.
 
H μεγάλη σοπράνο, συμπλήρωσε στην καριέρα της περισσότερες από 4,000 παραστάσεις στην σχεδόν εξήντα ετών διαδρομή της στη μουσική και μένει στην Ιστορία σαν μία από τις μεγαλύτερες ντίβες της όπερας, κάτι που η ίδια με σεμνότητα απέρριπτε: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου θρύλο της όπερας, ούτε την "τελευταία ντίβα" όπως με αποκαλούν συχνά οι δημοσιογράφοι. Κάθε εποχή έχει τις ντίβες της και στη δική μου περίπτωση το μόνο που έκανα είναι να κάνω τη δουλειά μου καλά, κατά το δυνατόν στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο».
 
 
 
 

Το καινούριο θεατρικό έργο του Τηλέμαχου Τσαρδάκα «Οι κάτω απ΄τα αστέρια» έγινε παράσταση και πρωτοπαρουσιάστηκε στην Πάτρα την προηγούμενη σεζόν, με επιτυχία. Ακολούθησε μια καλοκαιρινή περιοδεία σε νησιά, και τώρα έρχεται στο θέατρο Άλφα.Ιδέα για να μας ταξιδέψει νοσταλγικά στην εποχή της ηλικιακής αθωότητας και στη δεκαετία του ‘90.

Πρωταγωνιστές, τα δύο φερέλπιδα «Μπ» του ελληνικού θεάτρου, η Λίλα Μπακλέση και ο Κωνσταντίνος Μπιμπής. Λίγες ώρες πριν τη sold-out πρεμιέρα τους, συναντηθήκαμε στο φουαγιέ του θεάτρου για μια συζήτηση μ’ αφορμή τα εφηβικά μας καλοκαίρια, τα οποία, όπως φαίνεται, παραμένουν ζωντανά στη μνήμη μας…

Μια ιστορία γεμάτη εντάσεις, χιούμορ, χαρά, συγκίνηση και μουσική. Και όλα αυτά μέσα από μια διαφορετική σκηνοθετική προσέγγιση - παρουσίαση και μια έκπληξη που δεν μπορώ να σας αποκαλύψω… Σπεύσατε, αν θέλετε να βουτήξετε και εσείς στον έρωτα με εφηβική ορμή.

 mpaklesi mpimpis kato apo ta asteria texnes plus

Ποιοι είναι οι «Κάτω απ’τα αστέρια»;

Λίλα Μπακλέση: Είναι ο Νικολής κι η Μένια. Νομίζω κάθε ζευγάρι από 15 …

Κωνσταντίνος Μπιμπής: … μέχρι 65 και παραπάνω

Λίλα: … που ζει έντονες καταστάσεις, που ερωτεύεται, που απογοητεύεται, που τσακώνεται φοβερά (γελάει), που μέσα στη τραγικότητά του μπορεί να βγει και πολύ κωμικό. Νομίζω είμαστε όλοι.

Πως προέκυψε η συνεργασία αυτή; Γνωριζόσασταν από πριν;

Λίλα: Δεν γνωριζόμασταν. Δεν είχαμε δει ποτέ ο ένας τον άλλον στο θέατρο. Ο Τηλέμαχος Τσαρδάκας, ο οποίος έγραψε το έργο είναι κοινός μας φίλος. Όταν έγραψε αυτό το έργο, είχε στο μυαλό του τον Κωνσταντίνο κι εμένα. Τον Φεβρουάριο του 2017 μας το έστειλε, το διαβάσαμε και δε νομίζω ότι μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο. Έπρεπε να το κάνουμε.

Κωνσταντίνος: Δε γινόταν αλλιώς!

Λίλα: Δε γινόταν αλλιώς! Δεν είχαμε χρόνο, είχαμε κλείσει κι οι δυο πολλές δουλειές την επόμενη χρονιά.

Κωνσταντίνος: Tο συνηθίζουμε.

Λίλα: Αλλά αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε πρόβες, μπορεί να είχαμε 2 ώρες κενό; Θα κάναμε ένα δίωρο πρόβα. Κάπου στη μέση καταλάβαμε ότι χρειαζόμασταν κι έναν τρίτο άνθρωπο για να μας βοηθήσει στη σκηνοθεσία κι η Άρτεμις Γρύμπλα ήταν ο «από μηχανής θεός». Η παράσταση ξεκίνησε στην Πάτρα το, Μάιο και το καλοκαίρι πήγαμε μια μικρή περιοδεία σε διάφορα μέρη.Τώρα, ξεκινάμε στην Αθήνα.  

Γνωρίζοντας και τους δυο σας ο συγγραφέας, έχετε δει στοιχεία του χαρακτήρα σας στο κείμενο;

Κωνσταντίνος: Το έχει μπολιάσει.

Λίλα: Σίγουρα υπάρχουν στοιχεία. Το αντιμετωπίζαμε πολύ προσωπικά, είχαμε μια εμπλοκή, είχαμε φτάσει σε ένα σημείο να μιλάμε και να προσπαθεί ο καθένας να υπερασπιστεί τον χαρακτήρα του. Αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο. Δεν είμαστε εμείς προφανώς είναι η Μένια κι ο Νικολής.

Κωνσταντίνος: Κι, ευτυχώς, θα έλεγε κάποιος.

Λίλα: Αλλά είμαστε κι εμείς, όμως.

Κωνσταντίνος: Φυσικά είμαστε κι εμείς, κι ο τρόπος που έχουμε επιλέξει να το σκηνοθετήσουμε είναι η μη σκηνοθεσία. Το «μη θέατρο». Οπότε εκ των πραγμάτων κι η υποκριτική μας είναι «μη υποκριτική» κατά κάποιον τρόπο. Οπότε δε μπορούμε παρά να είμαστε πολύ εμείς μέσα σε όλο αυτό.

Πόσο σας δυσκόλεψε να συν-σκηνοθετήσετε τους εαυτούς σας και γιατί το επιλέξατε;

Κωνσταντίνος: Δεν είναι εύκολο. Εγώ όσες φορές το βλέπω να συμβαίνει απορώ πως το κάνουν και κάποιοι πολύ γνωστοί ηθοποιοί. Είναι πολύ δύσκολο, απλώς με αυτό το έργο νιώσαμε πως δεν γινόταν αλλιώς. Διαβάζοντάς το, αισθανθήκαμε πως οποιοδήποτε σκηνοθετικό όραμα κάποιου τρίτου ο οποίος δεν συμμετείχε εξαρχής σε όλη αυτήν τη δική μας τρέλα , που διαβάζαμε το έργο, μιλάγαμε, κλαίγαμε, γελάγαμε λέγαμε τι ωραίο έργο, δε θα το έβλεπε όπως εμείς. Για αυτό έφερα την Άρτεμη, με την οποία τελειώσαμε μαζί τη σχολή του θεάτρου Τέχνης και κάνουμε τρία χρόνια μαζί σεμινάρια, είμαστε πολύ φίλοι, επειδή γνώριζα ότι θα μοιραστεί μαζί μας το ίδιο κλίμα και την ίδια τρέλα και, πραγματικά, συνέβη.

Λίλα: Να πω την αλήθεια εγώ το φοβήθηκα, αλλά ο Κωνσταντίνος, ο οποίος έχει την εμπειρία γιατί το έχει ξανακάνει με την Ομάδα Ιδέα μού είπε «μη φοβάσαι, πάμε να το κάνουμε». Στην τελική πρόβα συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικά βλέπω αυτήν τη στιγμή το θέατρο. Νιώθω σαν να είχα μυωπία και φόρεσα γυαλιά. Με τη σκηνοθεσία παίρνεις και μια ευθύνη. Βοήθησε το ότι είχαμε μια κοινή αισθητική με τον Κωνσταντίνο και δεν είχαμε και πολλές διαφωνίες. Αν σκηνοθετούσα κάτι μόνη μου θα με τρόμαζε, αλλά ήμασταν ομάδα. Μου άρεσε πολύ αυτή η διαδικασία το να δημιουργούμε όλοι μαζί. Ένα πλαίσιο που μετά γίνεται παράσταση. Ήταν καταπληκτική εμπειρία.

Πως αισθάνεστε από το τελικό αποτέλεσμα της παράστασης και τι αλλαγές έχουν υπάρξει για την παρουσίαση της στην Αθήνα;

Κωνσταντίνος: Μακάρι, να είχαμε την πολυτέλεια κάθε πρεμιέρα να γίνεται έτσι στην Αθήνα. Δεν την έχουμε, δυστυχώς, πάντα βρισκόμαστε στα τέλη του καλοκαιριού να πλακωνόμαστε στις πρόβες έτσι ώστε να είμαστε έτοιμοι και ποτέ η πρεμιέρα δεν έχει μια χαρά και μια αίσθηση πληρότητας. Αντίθετα, στην Αμερική αυτό συμβαίνει κατά κόρον. Πρώτα ετοιμάζουν την παράσταση, για κάποιο διάστημα την παρουσιάζουν στην περιφέρεια, παίρνουν feedback και στο τέλος καταλήγουν να κάνουν την πρεμιέρα τους. Στην Ελλάδα δεν το έχουμε καθόλου αυτό με αποτέλεσμα να μη θεωρείται πρεμιέρα. Εμείς με την παράσταση αυτή είμαστε πιο πλούσιοι σε εμπειρίες κι οι αλλαγές έχουν συμβεί μέσα μας. Είμαστε πιο έτοιμοι να το παρουσιάσουμε σε μάτια δημοσιογράφων, κριτικών, συναδέλφων.

Ανατρέξατε στις αναμνήσεις της ηλικίας των δεκαπέντε ετών που γνωρίζονται οι ήρωες του έργου;

Λίλα: O Tηλέμαχος δημιουργεί εικόνες. Με το που διάβασα το κείμενο η φαντασία μου το τοποθέτησε κάπου.

Κωνσταντίνος: Kι αυτό συμβαίνει και στο κοινό.

Λίλα: Ναι! Έρχονται και μας λένε αναμνήσεις εκείνης της ηλικίας ή της εποχής και βρίσκουν πολλά κοινά σημεία.

Κωνσταντίνος: Και σε εμάς και στο κοινό. Σε ένα σημείο του έργου της λέω «θυμάσαι που ήμασταν 16 χρονών και πηγαίναμε βαθειά για να κάνεις τις βουτιές σου και κρατιόμασταν και υπήρχε αμηχανία»… ποιος δεν το έχει ζήσει αυτό ειδικά στην Ελλάδα. Το κείμενο είναι γεμάτο συγκινησιακές μνήμες για εμάς.

Το έργο μιλά για τον έρωτα. Ο έρωτας είναι η κινητήριος δύναμη για την τέχνης σας;

Κωνσταντίνος: Μα δεν έχω κάνει καμία παράσταση εκτός έρωτα, που να λέει κάτι άλλο (γέλια). Για τον έρωτα και τον θάνατο για αυτά συζητάμε.

Λίλα: Όταν πάμε για ποτό θα μιλήσουμε 5 λεπτά για την τέχνη, για καμία παράσταση που είδαμε ή κάποια ταινία και μετά θα μιλήσουμε για τον έρωτα, γιατί ό,τι έχουμε δει θα σε πάει κατευθείαν εκεί.

oi kato apo ta steria texnes plus

Τη θρυλική παράσταση «Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2» θα έχουμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε ξανά;

Kωνσταντίνος: Κοίταξε, ναι όταν φτάσουμε στα 65 (γέλια). Πέρα από την πλάκα, προφανώς, κι έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας, ότι κάποια στιγμή θα κάνουμε μια επανεμφάνιση. Είναι μια παράσταση τόσο σκληρή, τόσο απαιτητική που φαντάσου, πέρυσι, πέρασαν δυο μήνες λόγω καλοκαιριού κι ενώ έξι χρόνια παίζαμε χρειάστηκαν πρόβες για να ξαναπαίξουμε. Οπότε δε θέλουμε να γίνει έτσι απλά για να γίνει. Θα πρέπει να το πιάσουμε από την αρχή σοβαρά. Θεωρώ πως θα χρειαστούν κάποια χρόνια απόστασης για να το ξαναπαρουσιάσουμε.  

Σας έχει συμβεί κάποια έντονη αντίδραση θεατή;

Κωνσταντίνος: Στην Πάτρα, αλλά δε θα μπορείτε να το γράψετε είναι σόκιν.

Λίλα: Δε μπορεί να γραφτεί ήταν από τα πιο αστεία πράγματα.

Κωνσταντίνος: Ας πούμε τη στιγμή που γίνεται μια αποκάλυψη στο έργο, ένας θεατής είπε μια λέξη με βροντερή φωνή (δυνατά γέλια). Κάτι ακούσαμε, αλλά επιλέξαμε να συνεχίσουμε.

Κωνσταντίνε είναι η πρώτη φορά που συμμετέχεις σε τηλεοπτική σειρά.

Κ.Μ. Κοίταξε δεν θα μπορούσαν να ανέβουν τα αστέρια αν δεν ήμουν κι εγώ στην τηλεόραση, αφού αποχώρησε η Λίλα

Λίλα: Βεβαίως (γελάμε). Πριν αρκετό διάστημα κάναμε μια βραδιά για τους φίλους μας, προκειμένου να μας πουν την γνώμη τους για την παράσταση. Είχα καλέσει τον Πιέρρο Ανδρακάκο, ο οποίος είχε σκηνοθετήσει το «Ταμάμ». Τρελάθηκε με τον Κωνσταντίνο και κάνανε μια ταινία μαζί κι ακολούθησε και το σίριαλ.

Πως είναι η εμπειρία σου από το κλίμα και τα γυρίσματα του «Κάνε γονείς να δεις καλό»;

Κωνσταντίνος: Αισθάνομαι ευτυχής, γιατί από αυτά που ακούω από συναδέλφους κι όλα αυτά τα χρόνια που αποφεύγω την τηλεόραση «όπως ο διάολος το λιβάνι», βρέθηκα σε μια συνθήκη για τα δεδομένα της τηλεόρασης πολύ προσεγμένη. Με πολύ καλούς ηθοποιούς, με πολύ καλούς σκηνοθέτες, όπως είναι ο Πιέρρος Ανδρακάκος κι ο Νίκος Κρητικός, έναν πολύ καλό διευθυντή φωτογραφίας και με μια πολύ καλή διάθεση και κλίμα ότι πάμε να κάνουμε κάτι πολύ όμορφο. Αυτό θα έλεγα ότι δεν είναι ο κανόνας αλλά η εξαίρεση. Οπότε με αυτά τα δεδομένα κι ότι πρώτη φορά εργάζομαι στην τηλεόραση είμαι πολύ χαρούμενος. Πολύ.

Οπότε Λίλα, φέτος, θα απέχεις από την τηλεόραση;

Λίλα: Έκανα ένα επεισόδιο, νομίζω το δεύτερο, στη νέα τηλεοπτική σειρά του Πάνου Κοκκινόπουλου «Ου φονεύσεις». Παίξαμε μαζί με τη Νεφέλη Κουρή, η οποία είναι πολλή φίλη μου. Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί θα βρίσκεται κι εκείνη στο θέατρο Άλφα.Ιδέα. Την πρότεινα στον Κωνσταντίνο, όταν έψαχνε για ηθοποιούς, γιατί ήμουν σίγουρη πως θα ταιριάξουν.

Κωνσταντίνος: Eίναι υπέροχη

Κλείνοντας θα ήθελα να μου πεις Κωνσταντίνε, από τη θέση του παραγωγού, έναν απολογισμό για τα 2 πρώτα χρόνια λειτουργίας του θεάτρου Άλφα.Ιδέα

Αυτή την εποχή, όταν με ρωτάει κάποιος πως τα πάμε απαντώ «δε χρωστάμε». Με πλήρη συνείδηση του τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη χώρα και στη θεατρική επιχειρηματικότητα. Είμαι πολύ χαρούμενος. Η αλήθεια είναι πως δεν ήξερα τι να περιμένω, περίμενα δυσκολίες. Δεν περίμενα με μόνη βοήθεια τον κόσμο και τα εισιτήρια να βρεθούμε αλώβητοι κι εκτός φυλακής στην αρχή της τρίτης μας σεζόν. Στεκόμαστε εδώ στα πόδια μας, να πατάμε και να λέμε συνεχίζουμε. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς αυτό και με την πολύτιμη βοήθεια και του Υπουργείου Πολιτισμού αυτά τα δυο χρόνια φυσικά, ωστόσο σε ένα χώρο που εμείς μεταξύ μας το ονομάζουμε μαύρη τρύπα. Όταν κάνουμε κι εκτός Άλφα κάποια δουλειά τα χρήματα τα ρίχνουμε εδώ όταν χρειαστεί. Αλλά τουλάχιστον είναι η δική μας μαύρη τρύπα. Εννοώ, ορίζουμε εμείς τις συνθήκες κι αυτό είναι πολύ πολύτιμο στις μέρες μας, όσον αφορά τους ανθρώπους που δουλεύουν στο θέατρό μας σε οποιοδήποτε πόστο. Εμείς ορίζουμε τη συνθήκη, το πλαίσιο, την ατμόσφαιρα και το κλίμα που χρειαζόμαστε κι αυτό είναι αναντικατάστατο για μένα. Δεν ανταλλάσσεται ούτε με πολλά λεφτά, ούτε με πρωταγωνιστικούς ρόλους στα κρατικά θέατρα. Δε το ανταλλάζουμε με τίποτα.

 OiKatwAp27T27Asteria DigitalPosterA

Συνεντευξη:Σπύρος Σιακαντάρης

H παράσταση παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Άλφα.Ιδέα στις 21:15 για 8 μοναδικές παραστάσεις

Συντελεστές:
Ερμηνεύουν: Λίλα Μπακλέση, Κωνσταντίνος Μπιμπής
Σκηνοθεσία: Λίλα Μπακλέση, Κωνσταντίνος Μπιμπής
Συνεργασία στη σκηνοθεσία: Άρτεμις Γρύμπλα

Διάρκεια: 70 λεπτά
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ (προπώληση), 15 ευρώ (ταμείο),  12 ευρώ (ΑΜΕΑ, φοιτητικό, μαθητικό, ανέργων)

 
Οι Θεατρικές Σκηνές παρουσιάζουν την πολυαναμενόμενη υπερπαραγωγή «Οι Μάγισσες της Σμύρνης» της Μάρας Μειμαρίδη, σε θεατρική απόδοση και σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή, με ένα θίασο εμβληματικών ηθοποιών και ομάδα σπουδαίων συντελεστών. 
Μια παράσταση που αναμένεται να δημιουργήσει έναν ακόμη σταθμό στα αθηναϊκά θεατρικά δρώμενα, έχοντας ήδη σημειώσει το χωρίς προηγούμενο, ρεκόρ προπώλησης 20.000 εισιτηρίων.
 
Το πολυδιαβασμένο ατμοσφαιρικό βιβλίο της Μάρας Μειμαρίδη που καθήλωσε περισσότερους από 1.000.000 αναγνώστες παγκοσμίως, και ενθουσίασε στη μεταφορά του στην μικρή οθόνη από τον Κώστα Κουτσομύτη το 2005, έρχεται στην σκηνή του Θεάτρου Παλλάς στις 11 Οκτωβρίου για να μεταφέρει το θεατρόφιλο κοινό στα τέλη του 19ου αιώνα στη Σμύρνη, σε μια ιστορία γεμάτη πάθη, μάγια, ξόρκια, αρώματα και έρωτες.
 
Ο Σταμάτης Φασουλής αποτυπώνει την ατμόσφαιρα μίας ανυπέρβλητης εποχής, μεταφέροντάς μας 130 χρόνια πίσω στα παράλια της Μικράς Ασίας και ζωντανεύοντας τη ζωή και τη δομή μίας κοινωνίας ιδιαίτερης, που αποτέλεσε ιστορικό πρότυπο και βάση για όλες τις ερχόμενες γενιές.
 
Στην παράσταση πρωταγωνιστούν η Μαρία Καβογιάννη στο ρόλο της Ευθαλίας, η Σμαράγδα Καρύδη στο ρόλο της Κατίνας, που μαγεύει τους Μέμο Μπεγνή – Κωνσταντίνο και Μελέτη Ηλία – Σύριο Καραμάνο. 
Στον ρόλο της μάγισσας Αττάρτης, η κυρία Μίρκα Παπακωνσταντίνου.
 
Η σκηνογράφος Αθανασία Σμαραγδή έχει δημιουργήσει μια μικρή πόλη στην σκηνή του Παλλάς δίνοντας εικόνα στις αναμνήσεις,  ενώ η Ντένη Βαχλιώτη σκιαγραφεί ενδυματολογικά τους χαρακτήρες και τις ιστορίες τους. Την πρωτότυπη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Θοδωρής Οικονόμου ταξιδεύοντας μας μουσικά στη Σμύρνη, τις λέσχες, στα φημισμένα καφέ της εποχής «Κε» και «Καφέ ντε Παρί» της πόλης. Ο Δημήτρης Παπάζογλου επιμελείται τις χορογραφίες της παράστασης.
 
Σμύρνη, 1887. Η Κατίνα είναι μια φτωχή, έξυπνη κι αδίστακτη Σμυρνιά. Η ζωή της αλλάζει όταν γνωρίζει την Αττάρτη, μια Τούρκα μάγισσα, που την παίρνει υπό την προστασία της. Έτσι η Κατίνα βάζει στόχο να ανέβει ψηλά. Ερωτικά φίλτρα, μπουγιούμ, λιώματα και μαγικά ποτέ δεν κάνουν λάθος. Καταφέρνει να παντρευτεί τέσσερις άντρες, τον ένα καλύτερο από τον άλλον, τον ένα πλουσιότερο από τον άλλον. Όσο ανεβαίνει πιο ψηλά σε κοινωνική τάξη, η Κατίνα ανακατεύεται στις δουλειές τους και κουμαντάρει άξια τα εμπόρια, τις μπάνκες, τα καπνά, φτάνοντας μια μέρα να γίνει αρχόντισσα όλης της Σμύρνης. Εκατό χρόνια μετά, σ' ένα σκονισμένο μπαουλάκι στο σπίτι της Αίγινας, βρέθηκαν οι γραφές, τα ξόρκια και τα μαγικά της.
 
Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή 
Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη
Χορογραφία: Δημήτρης Παπάζογλου
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος 
 
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Μαρία Καβογιάννη, Σμαράγδα Καρύδη, Μέμος Μπεγνής, Μελέτης Ηλίας, Νικολέτα Βλαβιανού και η Μίρκα Παπακωνσταντίνου στο ρόλο της Μάγισσας Αττάρτης 
 
ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΑ: Μαρία Αντουλινάκη, Νικόλας Βασιλειάδης, Κλεάνθης Βαρσαμούλης , Μανώλης Γεραπετρίτης, Γιώργος Γκολφινόπουλος, Δημήτρης Γκοτσόπουλος
Βερόνικα Δαβάκη, Γιώργος Δεπάστας, Νατάσσα Κοτσοβού, Γιώργος Λόξας, Γιώργος Ματζιάρης, Στράτος Μενούτης, Δανάη Μπάρκα, Αθηνά Νιαβή, Νεφέλη Παπαδερού
Γιώργος Παράσχος, Δέσποινα Πολυκανδρίτου, Ευγενία Σαμαρά, Νίκος Σταυρακούδης, Ευσταθία Τσαπαρέλη
 
Η προπώληση έχει ξεκινήσει από την www.viva.gr 
 
 
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018 στο Θέατρο Παλλάς
H μαύρη κωμωδία του Μιχάλη Παπαδόπουλου, «Η σιδηρά πρωθυπουργός», επανέρχεται, εκτάκτως, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και για 6 μοναδικές παραστάσεις, από το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου έως το Σάββατο 3 Νοεμβρίου.
 
Στη σουίτα ενός ξενοδοχείου η πρωθυπουργός Μ., ο ιδιαίτερός της και μια καμαριέρα συναντιούνται σ’ ένα παιχνίδι εξουσίας, ίντριγκας και πολιτικών σκανδάλων κάνοντας την ιστορία αυτή δυστυχώς πολύ επίκαιρη για τις μέρες μας.
 
«Η πολιτική δεν είναι παιχνίδι, είναι αρένα», λέει η Μ. «Και το μαχαίρι στο καρφώνουν πισώπλατα».
 
Μια μαύρη κωμωδία μυστηρίου και ανατροπών, με πολύ χιούμορ και ανάσες γέλιου, εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα του παρελθόντος με την ελπίδα στο μέλλον να μοιάζουν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

 
Συγγραφέας: Μιχάλης Παπαδόπουλος
Σκηνοθεσία - μουσικές επιλογές: Αλέξανδρος Λιακόπουλος
Παίζεις τους ηθοποιούς: Βασίλης Θεοδώρου, Γεωργία Σιακαβάρα, Μαρσώ Φίλη
Ημέρες και ώρες παρουσίασης: Σάββατο 19:00
 
Διάρκεια παραμονής: 80 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ, 10 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, Α.Μ.Ε.Α.) 
 
Παραστάσεις από τη Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου έως τη Σάββατο 3 Νοεμβρίου
 
Το ταμείο του θεάτρου λειτουργεί καθημερινά (εκτός Δευτέρας και Τρίτης) από τις 17:30 - 22:30
 
Θέατρο ΜΠΕΛΛΟΣ:  Κέκροπος 1, Πλάκα. Τηλέφωνο 2103229889
 
Το iFocus.gr παρουσιάζει τον Ανδρέα Καμουτσή, επίσημο X-Photographer της FujiFilm, την Δευτέρα 8 Οκτωβρίου, στις 19:00, στο Cafe Public Συντάγματος. Ο φωτογράφος θα παρουσιάσει το φωτογραφικό του έργο πλαισιώνοντας το παλιό αλλά και πρόσφατα έργο του. Θα έχετε τη δυνατότητα να συζητήσετε μαζί του πάνω σε τεχνικά θέματα, καθώς και για την ιστορία που κρύβει κάθε φωτογραφία του.
Κατά τη διάρκεια της έκδηλωσης θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα η νέα mirrorless φωτογραφική μηχανή της FujiFilm, η Χ-Τ3, παρουσία συντελεστών της Fujifilm Hellas, προς στο τέλος της παρουσίασης θα κληρωθεί μια φωτογραφική μηχανή στο κοινό, η FujiFilm XF10,που μόλις κυκλοφόρησε στην αγορά (αξίας 550 Ευρώ) ευγενική χορηγία της Fujifilm Hellas. 
Στην αρχή καθώς και στο τέλος της εκδήλωσης θα υπάρχει η δυνατότητα να δείτε από κοντά και να δοκιμάσετε μηχανές και φακούς της σειράς Χ τηςFujifilm.
Δηλώστε τη συμμετοχή σας στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. γράφοντας στο θέμα The Story Behind the Image - Ανδρέας Καμουτσής 
 
 
 
Λίγα λόγια για τον Ανδρέα Καμουτσή
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, που τώρα χρησιμοποιεί και ως επαγγελματική φωτογραφική βάση, παρόλο που ταξιδεύει εκτενώς σε διάφορες φωτογραφικές αποστολές σε όλη την χώρα και στο εξωτερικό.
Είναι επίσημος φωτογράφος της Fujifilm (Χ-Φωτογράφος) και οι φωτογραφίες του έχουν δημοσιευτεί σε πολλές ιστοσελίδες και περιοδικά σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Ο κύριος στόχος του είναι να καταγράψει ισχυρά οπτικά στοιχεία, όπως το μυστήριο των συναισθημάτων, της αρμονίας και της απλότητας.
Αυτή η μοναδική τέχνη υφίσταται ως καλλιτεχνική έκφραση του εαυτού της και ταυτόχρονα λειτουργεί ως ένα μεγάλο πεδίο συνεχούς αυτοανακάλυψης, σαν μια πορεία για την προσωπική και δημιουργική εκπλήρωση μέσα από το συνεχώς μεταβαλλόμενο όραμα αυτού του κόσμου.
 

Από τον Σπύρο Σιακαντάρη

Τη Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Σταθμός, η συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση του προγράμματος της τρέχουσας θεατρικής  περίοδου 2018 - 2019. Ο Μάνος Καρατζογιάννης για δεύτερη χρονιά είναι στο τιμόνι του θεάτρου ως καλλιτεχνικός διευθυντής και μας υποδέχθηκε στη σκηνή με μεγάλη χαρά. Σε αντίθετη με πέρυσι που το ρεπερτόριο ήταν κυρίως ελληνικό, φετος είναι ποικίλλο μέσα από περισσότερες θεματικες ενοτητες. Αξίζει να τονιστεί πως για πρώτη φορά παρουσιάστηκε το πρόγραμμα και στη νοηματική γλώσσα από διερμηνέα που βρισκόταν στη σκηνή, αφού θα υπάρχει και ειδική ενότητα στο πρόγραμμα του θεάτρου. 

«Σταθμεύσαμε» πέρυσι. Συνεχίζουμε φέτος. Με τον ίδιο ενθουσιασμό και πιο πολλές «στάσεις»: Αρχαίο δράμα, Βιβλίο, Ετερότητα, Μάης ’68, Νεοελληνικό έργο.
 
Ο Βασίλης Κατσικονούρης, συγγραφέας μεγάλων θεατρικών επιτυχιών, θα παρουσιάσει σε σκηνοθεσία της Κίρκης Κάραλη το νέο του έργο «Τσιτάχ». Ένας μονόλογος που έχει να κάνει με την ανδρική μοναξιά. «'Οποτε πήγαινα στο γήπεδο την προσοχη μου τράβαγε ο τερματοφύλακας, που έστεκε μόνος του και περίμενε. Κάτα κάποιο τρόπο με οδήγησε στην έννοια της μοναχικότητας. Η ματαίωση του στόχου μέσα από την απώλεια. Δε θα μπορούσε αυτό το ρόλο να τον παίξει άλλος από τον Τάκη Σπυριδάκη και είναι ίσως η μοναδική φορά που σκεφτόμουν συγκεκριμένο ηθοποιό όταν έγραφα το έργο».   
 
Η Πέγκυ Τρικαλιώτη ήταν αρκετά συγκινημένη με την παρουσία του διερμηνέα για τη νοηματική γλώσσα, καθώς της ξύπνησε μνήμες από την παράσταση «Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού» και το ρόλο της ως κωφάλαλη. Μας τόνισε πόσο κοντά ηρθε εξαιτίας του ρόλου με άτομα με ειδικές ανάγκες. Πόσο δύσκολο ειναι να ενταχθούν στην κοινωνία, πόσο τους κρατάμε σε απόσταση με χιλιάδες προβλήματα που δεν έχουν πρόσβαση σε θέατρα, σε κινηματογράφους με τα αναπηρικα αμαξιδια. Θα επαναλάβει για ένα μήνα την «Απολογία της Μαρί Κιουρί» που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. «Το κείμενο που υπογράφει η Ευσταθία προέκυψε έπειτα από μια κουβέντα που είχα ενα απογευμα μαζί της. Μου εξιστόρησε την υπόλοιπη ζωή που δε ξέραμε της Κιουρί, μια απίθανη ζωή σα μυθοπλασία και εντυπωσιαστηκα. Αυτό πρέπει να το κάνεις θεατρικό της είπα. Στη πορεία μπήκε στη παρέα η Κίρκη Κάραλη και το απογείωσε, την ερωτεύτηκα, μπορώ να δουλεύω μαζί της για πάντα». 
 
Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης σκηνοθετεί για πρώτη φορά. Πρόκειται για μια σουρεαλιστική κωμωδία. «Διαβάζω Έλληνες συγγραφείς, επειδή βαθιά στη ρίζα μου είμαι Έλληνας, έχω μια αγάπη στο ελληνικό έργο. Όταν καταφεραμε και ήρθαμε σε επαφή με τους Βαγγέλη Αλεξανδρή και Οδυσσέα Ανδρούτσου, πήρα στα χέρια μου ένα σατυρικό κείμενο, ένα παραμύθι για μεγάλους. Θα επιθυμούσα όλοι οι άνθρωποι να διατηρούν στη πάροδο του χρόνου ένα κομμάτι παιδικότητας μέσα τους». 
 
Η Σοφία Φιλιππίδου θα σκηνοθετήσει τη «Μελάχρα» ένα έργο του Παντελή Χορν που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1909 από το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη και έκτοτε δεν παρουσιάστηκε ξανά από επαγγελματικό θίασο. Με το αστείρευτο πραγματικά χιούμορ της η σπουδαία ηθοποιός μας περιέγραψε μοναδικά πως πήρε την απόφαση να έρθει τελικά στη παρουσίαση και να μην στείλει επιστολή. Δύσκολα περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο μας περιέγραψε την πορεία της ως το θέατρο Σταθμός κάνοντας τους παρευρισκόμενους να ξεσπούν σε γέλια αλλά και να προβληματίζονται στο τέλος. Κατέφθασε όχι με ταξί ως συνήθως αλλά με τα πόδια μέσω της βρώμικης οδού Μάρνης καθώς ήθελε να διασχίσει την πόλη, και αισθάνθηκε μεγάλη ανασφάλεια τελικά. Μόλις μπήκε στο θέατρο αισθάνθηκε μια ασφάλεια και δροσιά και δεν φοβάται να βρίσκεται σε θεατρικό χώρο και ανάμεσα μας. 
 
 
Ο Μάνος Καρατζογιάννης θα σκηνοθετήσει, το σημαντικότερο ίσως έργο της Λούλας Αναγνωστάκη, «Ο ήχος του όπλου», ένα χρόνο μετά το θάνατο της. Πριν δέκα χρόνια ο ίδιος είχε πρωταγωνιστήσει στο ανέβασμα του έργου στο θέατρο 104 δίπλα στη Τάνια Τσανακλίδου και στην Χρύσα Σπηλιώτη. Μας αποκάλυψε πως είχε συναντηθεί με τη Χρύσα Σπηλιώτη ένα μήνα πριν το τραγικό συμβάν και είχαν συμφωνήσει να ανέβει στο θέατρο Σταθμός ένα μονόλογο που είχε γράψει. Το θέατρο δεσμεύεται να παρουσιάσει όποτε επιθυμεί η οικογένεια της να γίνει η συνεργασία αυτή στη μνήμη της. 
 
stathmos 2018 19
To πρόγραμμα αναλυτικά
 
ΣΤΑΣΗ – ΝEOEΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΓΟ
 
Χωρίς νέο ελληνικό θεατρικό έργο δεν υπάρχει ελληνικό θέατρο.
Κάρολος Κουν
 
 
Ο ΗΧΟΣ ΤΟΥ ΟΠΛΟΥ της Λούλας Αναγνωστάκη
 
Το Θέατρο Σταθμός, τιμά τη μνήμη της Λούλας Αναγνωστάκη ανεβάζοντας, ένα χρόνο μετά το θάνατό της, το δημοφιλές θεατρικό της έργο « Ο Ήχος του όπλου». 
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Σταθμός Μάνος Καρατζογιάννης, μελετητής του έργου της Αναγνωστάκη, σκηνοθετεί αυτή τη φορά τον «Ήχο του όπλου» με ένα εξαιρετικό καστ - τριάντα χρόνια μετά τη θρυλική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης.
 
Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Σταύρος Μερμήγκης, Αγησίλαος Μικελάτος, Κώστας Νικούλι, Τζένη Σκαρλάτου, Πέγκυ Σταθακοπούλου, Βασιλική Τρουφάκου
Σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης | Σκηνικά: Γιάννης Αρβανίτης | Βοηθός σκηνογράφου: Αναστασία Δημουλάκη | Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα |  Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου | Βοηθός σκηνοθέτη: Φλάβιους Νεάγκου | Μουσική επιμέλεια: Λούλα Αναγνωστάκη, Μάνος Καρατζογιάννης
 
Παραγωγή: Θεάτρου Σταθμός  - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών
 
Από 9 Νοεμβρίου, κάθε Πέμπτη και Παρασκευή στις 21:00. 
Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 19:00
 
* Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού
 
 
ΤΣΙΤΑΧ του Βασίλη Κατσικονούρη
 
Η Κίρκη Καραλή, μετά την «Απολογία της Μαρί Κιουρί», καταπιάνεται με το καινούριο έργο του Βασίλη Κατσικονούρη «Τσιτάχ. Η ερημιά του τερματοφύλακα».
Με όχημα το ποδόσφαιρο αυτήν τη φορά ο δημιουργός των μεγάλων θεατρικών επιτυχιών πλάθει μια ιστορία γεμάτη χιούμορ και συγκίνηση με κύρια θέματά της την αντρική μοναξιά και τη ματαίωση μαζί όμως με ένα βαθύ αίσθημα αξιοπρέπειας, ως πυξίδα και ως ύστατη νίκη απέναντι στην ήττα και την απώλεια. 
 
Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή
Ερμηνεύει ο Τάκης Σπυριδάκης
 
Τον Μάιο, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
 
 
•       Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ
 
Η θρυλική ιστορία αγάπης, της Τασούλας Πετρακογιώργη και του Κώστα Κεφαλογιάννη, που συγκλόνισε την εγχώρια και διεθνή κοινή γνώμη και -μέσα στον απόηχο του εμφυλίου- παρ’ ολίγον να προκαλέσει εμφύλια σύρραξη στην Κρήτη, μια περιοχή της Ελλάδας που δεν γνώρισε εμφύλιο, μεταφέρεται για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή.
 
Ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Μάρκελλος και η ηθοποιός Ελένη Στεργίου (This Famous Tiny Circus theater group) μετά την επιτυχία του «Καραφλομπέκατσου και της Σπυριδούλας ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους συγγράφοντας ένα πρωτότυπο έργο, εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία της Απαγωγής της Τασούλας, του οποίου την δραματουργική επιμέλεια υπογράφει ο Ανδρέας Στάικος.
 
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μάρκελλος | Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
 
Από 6 Φεβρουαρίου κάθε Τετάρτη στις 19:00 και κάθε Πέμπτη στις 21:00.
 
 
HOMO GRECO
 
Σ'ενα μακρινό γαλαξία, οι εξωγήινοι κάτοικοι του δορυφόρου Χάπι αποφασίζουν να μετακομίσουν σε έναν άλλο πλανήτη για να γλιτώσουν από τη βαρύτητα που ολοένα τους τραβάει προς τα κάτω κινδυνεύοντας να καταλήξουν στο χώμα.
 
Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης σκηνοθετεί για πρώτη φορά τη σουρεαλιστική κωμωδία επιστημονικής φαντασίας των Βαγγέλη Αλεξανδρή και Οδυσσέα Ανδρούτσου
που πραγματεύεται την ιστορία του Έλληνα από την αρχή της ύπαρξής του, περνώντας από εποχή σε εποχή με περίτεχνο τρόπο. 
 
Σκηνοθεσία: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης
 
Ερμηνεύουν (αλαφαβητικά): Βαγγέλης Αλεξανδρής, Φανή Γεωργακοπούλου, Αναστάσης Κολοβός, Χάρης Μπόσινας και Ηλέκτρα Τσακαλία
 
Από 17 Δεκεμβρίου 2018 κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
 
ΜΕΛΑΧΡΑ
 
Η Σοφία Φιλιππίδου σκηνοθετεί το έργο του πρωτεργάτη του νεοελληνικού θεάτρου του 20ου αιώνα Παντελή Χορν, που ανέβηκε για πρώτη φορά το 1909 από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη.  Η "Μελάχρα», ένα  ποιητικο δράμα στα όρια της άγριας φάρσας με δυνατή πλοκή και συμβολισμούς παρμένους από λαϊκά παραμύθια, διαδραματίζεται σε ένα τσιγγανοχώρι με μάστορες σιδηρουργούς,  όπου καταφθάνει ενας περιοδεύων θίασος, με θεατρίνους και παλιάτσους. Στην αλληγορική «Μελάχρα» ο Παντελής Χορν, επηρεασμένος βαθύτατα από τον «Δωδεκάλογο του γύφτου» του Κωστή Παλαμά -που φέτος συμπληρώνει εβδομηντα πέντε χρόνια από το θάνατο του και εκατόν εξηντα πέντε από τη γέννηση του-αναζητά με πάθος την ελευθερία και τα δυσδιάκριτα όρια της.
 
Σκηνοθεσία: Σοφία Φιλιππίδου
 
Το Μάιο, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
 
 
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΜΙΘ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ – Αναλόγιο
 
Το Analogio Festival και το θέατρο Σταθμός παρουσιάζουν σε μορφή αναλογίου το 
καινούργιο έργο του Σάκη Σερέφα. Μια ανατρεπτική, μαύρη κωμωδία που θα σας παγιδεύσει μέσα σε ένα αμείλικτο δίλημμα.
 
Σκηνοθεσία: Μαρία Αιγινήτου
Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Νίκος Αϊβαλής,  Μαρία Αιγινίτου, Νικολέτα Βλαβιανού, Αντώνης Γιαννακός, Γιάννης Σοφολόγης
Προβολές – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ινδαρές | Διεύθυνση φωτογραφίας: Δημήτρης Κυριακού | Ηχοληψία: Γιάννης Ζερβάκος | Μοντάζ: Τάσος Ψαλιδάκης | Εξοπλισμός: Post Production Topcut - MODIANO
 
Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου στις 17:00. 
 
 
ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ
 
 
Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙ ΚΙΟΥΡΙ
 
Η συγκλονιστική ιστορία της «γυναίκας με τη μεγαλύτερη επίδραση στην ιστορία» που ανέβηκε πέρυσι για πρώτη φορά στη σκηνή του θεάτρου Σταθμός και αγαπήθηκε από κοινό και κριτικούς επαναλαμβάνεται για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.  Στο ρόλο της Μαρί Κιουρί, η Πέγκυ Τρικαλιώτη. Μαζί της, η ηθοποιός Αγγελική Πασπαλιάρη και ο χορευτής Κωνσταντίνος Παπανικολάου
 
Κείμενο / Μουσική: Ευσταθία | Δραματουργική επεξεργασία / Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή / 
Σκηνικά / Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου | Φωτισμοί: Άλεξ Αλεξάνδρου | Κίνηση: Κωνσταντίνος Παπανικολάου | Επιστημονική Σύμβουλος: Παρή Ράπτη | Βοηθός σκηνοθέτη: Κίρκη Ιωσηφίδου
 
Από 5 ως 28 Οκτωβρίου, κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 18:15.
 
 
 
Ο πατέρας και η μάνα του νεοελληνικού θεάτρου: ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η Λούλα Αναγνωστάκη ενώνουν για πρώτη φορά τη φωνή τους σε ενιαία παράσταση με θέμα τη μοναξιά και την ήττα.
 
Η Νένα Μεντή (Σοφία Αποστόλου) και ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης (Αυτός) σ’ ένα ρεσιτάλ ερμηνείας εναλλαγής χιούμορ και συγκίνησης επιστρέφουν στη σκηνή του θεάτρου Σταθμός για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
 
Σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης
 
Ερμηνεύουν: Νένα Μεντή, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης
 
Σκηνικά: Γιάννης Αρβανίτης | Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα | Μουσική: Αντώνης Παπακωνσταντίνου | Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
 
Οι ακριβείς ημερομηνίες θα ανακοινωθούν από το site του θεάτρου stathmostheatro.gr.
EΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ - ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ
 
Το πιο σπουδαίο στοιχείο της ζωής μας είναι η ετερότητα. Ζεις, επειδή υπάρχει το έτερον.
Στέφανος Ροζάνης
 
ΦΥΛΕΣ της Νίνα Ρέιν
 
Πέντε χρόνια μετά το «Ποιός σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα» ο Τάκης Τζαμαργιάς και ο Μάνος Καρατζογιάννης συναντιούνται ξανά στο πολυβραβευμένο έργο της Νίνα Ρέιν «Φυλές», που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα με μια εξαιρετική διανομή. 
Η Νίνα Ρέιν, μια νέα δυναμική φωνή του βρετανικού θεάτρου, επεξεργάζεται, με ισορροπία ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση, το ευαίσθητο θέμα μιας οργανικής αναπηρίας.
 
Ο νεαρός Μπίλυ αν και εκ γενετής κωφός έχει μεγαλώσει «φυσιολογικά» μέσα σε μια οικογένεια που έχει κάνει τα πάντα για να αμβλύνει τις συνέπειες της ιδιαιτερότητάς του.  
Τι συμβαίνει όμως όταν έρχεται η στιγμή που κάποιος από τη «φυλή» του, τον προσκαλεί να ενταχτεί σ’ αυτήν; Πώς αντιδρά στο κάλεσμα να βρεθεί εκεί που τον οδηγεί η φύση του; 
 
Μετάφραση: Έρι Κύργια | Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς | Σκηνικά / Κοστούμια: Εδουάρδος Γεωργίου | Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου | Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης
 
Ερμηνεύουν αλφαβητικά: Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Μάνος Καρατζογιάννης, Δημήτρης Κουρούμπαλης, Μανώλης Μαυροματάκης, Ελένη Μολέσκη, Βασιλική Τρουφάκου.
 
Από 25 Ιανουαρίου καθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.
.
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ – Σε συνεργασία με το «Εργαστήρι – Λίλιαν Βουδούρη» 
 
Το Κέντρο κοινωνικής φροντίδας «Εργαστήρι  - Λίλιαν Βουδούρη» παρέχει τις υπηρεσίες του σε 100 νέους και νέες με μέση και ελαφρά νοητική υστέρηση άνω των 17 ετών εδώ και 40 χρόνια. Την παράμονή της παγκόσμιας ημέρας αναπηρίας (3 Δεκεμβρίου) το θεατρικό τμήμα του «Εργαστηρίου» μαζί με τον υπεύθυνο καθηγητή τους Μάνο Καρατζογιάννη παρουσιάζουν μια παράσταση – ωδή στην ετερότητα και στην ατομικότητα.
 
Ο Βασίλης αγαπάει το φλάουτο. Στη Σούλα αρέσει να κόβει χαρτιά. Η Μυρτώ γράφει ποιήματα. Στον Γιώργο αρέσει ο Μακρόπουλος. Ο Νικόλας ταξίδεψε στην Αμερική. Τον Κώστα τον ηρεμεί η Εκκλησία. Της Ελένης της αρέσει να χορεύει. Ο Χροστόφορος βλέπει κάθε μέρα τον «Φίλο μου τον Λευτεράκη». Η Βαγγελιώ φτιάχνει κοσμήματα. Ο Αντρέας σαπούνια. Ο Αλέξανδρος αγαπά τα κόμικς. Ο Γιώργος κολυμπάει. Ο Στέφανος είναι ολυμπιονίκης. Όλοι τους βρίσκουν τη δύναμη να μιλήσουν δημόσια.  Να μλήσουν προσωπικά σε έμας που τους ακούμε. 
 
Σ’ εμάς που οφείλουμε να τους ακούσουμε. Καθέναν χωριστά. Μέσα από τα πράγματα που αγαπούν μας συτήνουν την ξεχωριστή ατομικότητα τους. Εκφράζουν τα συναισθήματά τους. Μοιράζονται τη χαρά τους μιλώντας για αυτά που αγαπούν. «Τους δίνουν ζωή ξανά».
 
Σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης
 
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου στις 21:15
 
ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
 
Ο νευρολόγος, επίκουρος καθηγητής ΕΚΠΑ και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών Αναστάσιος Μπονάκης και ο ηθοποιός Άγης Εμμανουήλ υπογράφουν το κείμενο της παράστασης, που πραγματεύεται το ευαίσθητο θέμα της επιληψίας και παρουσιάζεται τις καθημερινές σε σχολεία κατόπιν συννενόησης. 
 
Η Σίντυ (σύνδεσμικός νευρώνας) αναλαμβάνει τη δύσκολη αποστολή να ενώσει τους λοβούς του εγκεφάλου προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις κρίσης επιληψίας που μόλις έπαθαν. Η παράσταση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του ηθοποιού Πέτρου Αλατζά, στον οποίο ανήκε και η αρχική σύλληψή της.
 
Σκηνοθεσία: Άγης Εμμάνουηλ
 
Από τα μέσα του Οκτώβρη.
 
ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑ ΧΩΡΑ...30 ΧΡΟΝΙΑ HOMO AD
 
Η συγκεκριμένη παράσταση, με όχημα το εμβληματικό κείμενο του Δημήτρη Δημητριάδη, όπως εκφράστηκε για πρώτη φορά σκηνικά το 1989 απο τους θεραπεπευόμενους του προγράμματος απεξάρτησης 18 άνω στο Ψυχιατρικό νοσοκομείο Αττικής (Δαφνί), διατρέχει το διάστημα των 30 χρόνων στο χώρο της απεξάρτησης αλλά και στο ευρύτερο κοινωνικό πεδίο της χώρας μας. Η διαφορετική αυτή παράσταση εντάσσεται στο «Θέατρο ντοκουμέντο» για το οποίο υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και στη διεθνή θεατρική σκηνή.
 
Ηθοποιοί, καθώς και θεραπευτές- πρόσωπα που έχουν διαδραματήσει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των προγραμμάτων απεξάρτησης στην χώρα μας 
εμφανίζονται εναλάξ με αρκετούς απο τους πρωταγωνιστές εκείνης της ιστορικής παράστασης, οι οποίοι μιλούν για τη μετέπειτα διαδρομή τους 
 
Τεχνικές του «Θεάτρου ντοκουμέντο» και της Δραματοθεραπείας όπως ζωντανές αναμνήσεις, αναπαράσταση γεγονότων, video με σκηνές απο αυθεντικές παραστάσεις απεξαρτήσης, αφηγήσεις οικογενειακών ιστορικών, δημιουργία ιστοριών και ανθρώπινων γλυπτών μαζί μ’ ενα σύνθετο δραματικό και αισθητικό σύμπαν που εκτός απο το κείμενο του Δημήτρη Δημητριάδη περιλαμβάνει κείμενα των Κατερίνα Μάτσα, Γιάννη Κωνσταντινίδη, Στέλιου Κρασανάκη και άλλων, αποσκοπούν στη διερεύνηση της ευρύτερης κοινωνικής Ελλαδικής κατάστασης μέσα απο το πολυπαραγοντικό φαινόμενο της εξάρτησης.
 
Ιδέα-Σκηνοθεσία και Δραματουργία: Στέλιος Κρασανάκης
Διαμόρφωση Κειμένων: Γιάννης Κωνσταντινίδης
 
Μεγάλη Δευτέρα 22, Μεγάλη Τρίτη 23 και Μεγάλη Τετάρτη 24 Απριλίου στις 21:00
 
ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ
 
ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΠΟΝΙ του Πάκο Μπεθέρα
 
Επίκαιρο όσο ποτέ, «το Μικρό πόνι» συνεχίζει για δεύτερη χρονιά την επιτυχημένη πορεία του, αυτή τη φορά στο Θέατρο Σταθμός. Το βαθειά κοινωνικό και πολύ ευαίσθητο αυτό έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ για την οποία και τιμήθηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Eurodram του Maison d’ Europe et d’ Orient το 2017. Ο συγγραφέας, εμπνευσμένος από αληθινά περιστατικά, εξερευνά τις ευθύνες και τα αίτια του σχολικού εκφοβισμού και εστιάζει στο θέμα της διαφορετικότητας και της αποδοχής του εαυτού μας και των γύρω μας. Η παράσταση που ξεκίνησε στο Θέατρο του Νέου κόσμου και απέσπασε επαινετικές κριτικές αναδεικνύει με μοναδικά βιωματικό τρόπο αυτά που βιώνει ένας μαθητής μέσα κι έξω απ την τάξη του, ένας γονιός στο σπίτι του, και ένας καθηγητής στο σχολείο του.
 
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ | Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη | Σκηνικά /κοστούμια: Κωνσταντίνα Κρίγκου | Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου | Επιμέλεια κίνησης : Μαργαρίτα Τρίκκα | Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος | Video animation: Αλέξανδρος Τσόχας | Βοηθός σκηνοθέτη : Βάσια Μίχα
Πρωταγωνιστούν: Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Ρηνιώ Κυριαζή
Από 2 Νοεμβρίου και κάθε Παρασκευή στις 18:30 και τις καθημερινές για σχολεία, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων
 
 
ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ - Μάης ’68
Ίσως είναι λιγότερο πνευματώδες αλλά πιο γόνιμο, να δούμε στον Μάη και στα κινήματα του ’60, τις πελώριες υποσχέσεις που εμπεριέχει δυνάμει η εποχή μας και τις τεράστιες δυσκολίες που δοκιμάζει η σύγχρονη ανθρωπότητα για να βγει από την ιδιώτευση, να πολιτικοποιηθεί και να αποφασίσει ότι η ενασχόληση με τις (συλλογικές) υποθέσεις της θα μπορούσε να είναι η συνηθισμένη και φυσιολογική της κατάσταση.                                                                                      Κορνήλιος Καστοριάδης
 
Πενήντα χρόνια μετά, τις τρεις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου, του «δικού μας Μάη» γιορτάζουμε, θυμόμαστε και στοχαζόμαστε σχετικά με το ένδοξο φοιτητικό κίνημα του Παρισιού.
Μέρες του ‘68
Ο Θανάσης Νιάρχος συνομιλεί με προσωπικότητες των γραμμάτων και τεχνών, που έζησαν από κοντά τις μέρες του Μάη του ’68.
Παρασκευή 1η Νοεμβρίου στις 21:00. Είσοδος ελεύθερη.
Οι ιδέες του Μάη 
Ο Σπύρος Βραχωρίτης και η ομάδα του με οδηγό τον Κορνήλιο Καστοριάδη διαβάζουν ξανά τα κείμενα, που αφορούν στην ιδεολογία του φοιτητικού επαναστατικού κινήματος.
Σάββατο 2 Νοεμβρίου στις 21:00
Τα τραγούδια του Μάη
Μουσικές και τραγούδια εμπνευσμένα από τον Μάη του ’68 ζωντανεύουν ξανά στη σκηνή του θεάτρου Σταθμός από μια ομάδα ταλαντούχων μουσικών, ηθοποιών και τραγουδιστών. 
Επιμέλεια /Σκηνοθεσία: Γιωργής Τσουρής
Ερμηνεύουν: Ηρώ Μπέζου, Γιωργής Τσουρής
Κυριακή 3 Νοεμβρίου στις 21:30
 
ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ – ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ
 
Τραγωδία ίσον ηλικία της γενναιοδωρίας, της αφειδώλευτης προσφοράς               Άγγελος Τερζάκης
 
ΑΦΟΡΜΗ ΤΡΩΑΔΕΣ, βασισμένο πάνω στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη
Τρεις γυναίκες ηθοποιοί ερμηνεύουν όλα τα πάθη, τα αδιέξοδα, τη σύγκρουση του ανθρώπου με τον άλλον άνθρωπο και τον εαυτό του. Υποφέρουν από τον πόλεμο, τον ξεριζωμό, τον θεό, τη ματαίωση, την απόγνωση. 
 
Όλα εκείνα που αφορούσαν, αφορούν και θα αφορούν τον άνθρωπο. Όσο υπάρχει ο άνθρωπος, θα ερμηνεύεται αρχετυπικά μέσα από την αρχαία τραγωδία. Αιτία η ζωή. 
 
Έτσι ξετυλίγεται μπροστά στα πρόσωπα του δράματος ο δρόμος της προσφυγιάς. Ξεριζωμένα από την πατρίδα τους, αλλά βαθιά ριζωμένα στις προσωπικές τους ιστορίες. Και στις προσωπικές μας ιστορίες. Αφορμή ένας πόλεμος, ένας έρωτας, ο θάνατος. Αφορμή οι Τρωάδες.
 
Μετάφραση: Μιχάλης Κακογιάννης | Διασκευή / σκηνοθεσία: Τάσος Αλατζάς | Δραματουργική σύμβουλος: Ελένη Ρουμπάνη | Κινησιολογία:Ασπασία Μηλιαράκη | Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης | Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα | Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Ψυχογιός
 
Ερμηνεύουν: Νεκταρία Γιαννουδάκη, Ελένη Ουζουνίδου, Μαριάννα Πολυχρονίδη
 
Απο 25 Μαρτίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00.
Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
 
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ
Η Στεφανία Γουλιώτη καταπιάνεται και πάλι με το Αρχαίο Δράμα, αυτήν τη φορά για τις ανάγκες του εργασηρίου Αρχαίου Δράματος που ετοιμάζει στη σκηνή του Θεάτρου Σταθμός. 
Σχετικές πληροφορίες προσεχώς στην ηλεκτρονική σελίδα του θεάτρου: stathmostheatro.gr
 
 
ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ- ΒΙΒΛΙΟ 
με αφορμή την ανακήρυξη της Αθήνας σε παγκόσμια πρωτεύουσα βιβλίου 2018
Διάβαζε για να ζήσεις
             Γκυστάβ Φλωμπέρ
 
 
ΤΙ ΕΙΔΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
 
Ο Χρήστος Νικολάου σκηνοθετεί τη μουσικοθεατρική παράσταση «Τι είδε το Φεγγάρι». Ο τίτλος της παράστασης, που πραγματεύεται τη μοναξιά, τον έρωτα και την έμπνευση είναι δανεισμένος από το ομώνυμο παραμύθι  του Χανς Κρίστιαν – Άντερσεν. Το τραγούδι της παράστασης υπογράφει ο Θέμης Καραμουρατίδης.
 
Ερμηνεύουν και τραγουδούν ζωντανά η Ευρυδίκη, η Σοφία Κουρτίδου, η Ευγενία Λιάκου, ο ακορντεονίστας Νίκος Σταδιάτης, ο πιανίστας Αντώνης Παλαμάρης και ο Χρήστος Νικολάου.
 
Σκηνογραφική επιμέλεια: Μαίρη Τσαγκάρη | Κοστούμια: Λίλα Νόβα | Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώτα Καλλίνη | Painter Animator: Μπάρη Αλεξάνδρα
 
Από 31 Οκτωβρίου και κάθε Τετάρτη στις 21:15 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
 
 
ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΡΙΕ ΝΙΑΡΧΟ 
 
Την προηγούμενη θεατρική περίοδο ο Θανάσης Νιάρχος συνομίλησε στην πετυχημένη δράση του με διακεκριμένες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών από την Ελένη Αρβελέρ ως τον αξέχαστο Μάνο Ελευθερίου. 
 
Φέτος φιλοξενεί κάθε μήνα ένα συγγραφέα, ο οποίος αποκαλύπτει στον ίδιο και στο θεατρόφιλο κοινό τα μυστικά της τέχνης του. 
 
Πρώτη προσκεκλημένη του στις 4/10 στις 20:00 η Φωτεινή Τσαλίκογλου, η οποία θα μιλήσει για την απώλεια σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο αλλά και για το τελευταίο της βιβλίο: «Ο Έλληνας ασθενής». 
 
Αναλυτικότερες πληροφορίες κάθε μήνα στο site του θεάτρου stathmostheatro.gr και στη σελίδα του στο Facebook. Είσοδος ελεύθερη
 
 
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
 
 
Ο ΚΑΡΑΦΛΟΜΠΕΚΑΤΣΟΣ ΚΑΙ Η ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ της Λένας Κιτσοπούλου
 
 Χαρακτηρίστηκε ως «μια από τις καλύτερες θεατρικές παραστάσεις» της προηγούμενης θεατρικής σεζόν.  Η παράσταση των διηγημάτων της Λένας Κιτσοπούλου που σκηνοθέτησε ο Κωνσταντίνος Μάρκελλος επαναλαμβάνεται με τον Θύμιο Κούκιο στο ρόλο του Καραφλομπέκατσου αυτή τη φορά.
 
Ο «Καραφλομπέκατσος» και η «Σπυριδούλα» είναι δυο ιστορίες σύγχρονων ανθρώπων που αλλάζουν σπίτι, αλλάζουν ρούχα, αλλάζουν δέρμα, αλλάζουν φύλο, αλλάζουν ζωή και φλερτάρουν με το θάνατο για να ανακαλύψουν και πάλι άλλο ένα καινούριο αδιέξοδο. Πρόσωπα που αναπνέουν και κραυγάζουν εγκλωβισμένα μέσα στα όρια του αστικού κενού τους. Μα πάντα τραγουδώντας.
 
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μάρκελλος | Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Βαφιάς | Σχεδιασμός Φωτισμών: Μελίνα Μάσχα | Μουσική: Γιώργος Κασαβέτης | Επιμέλεια Κίνησης-Χορογραφίες: Βαγγέλης Πιτσιλός | Σχεδιασμός Ήχου: Μανώλης Ανδρεάδης | Παραγωγή: This Famous Tiny Circus theater group
 
Ερμηνεύουν: Θύμιος Κούκιος, Ελένη Στεργίου
 
Από 8 Οκτωβρίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15 για δέκα μόνο παραστάσεις
 
 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ
 
Η παράσταση του Μάνου Καρατζογιάννη, που ξεκίνησε την επιτυχημένη πορεία της στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα πριν τρία χρόνια από την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, επαναλαμβάνεται για μια μοναδική φορά στο πλαίσιο της προώθησης στο εξωτερικό του σύγχρονου ελληνικού θεατρικού έργου από το Analogio Festival. 
 
Η Μαρία Κίτσου ερμηνεύει μοναδικά την αδικοχαμένη ηθοποιό Ελένη Παπαδάκη που δολοφονήθηκε στα Δεκεμβριανά σε μια παράσταση που στηρίχτηκε στο ιστορικό αρχείο που συγκέντρωσε ο αλησμόνητος Μάνος Ελευθερίου για τις ανάγκες του βιβλίου του «Η γυναίκα που πέθανε δυο φορές».
 
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης
Ερμηνεύουν: Μαρία Κίτσου, Σπύρος Κυριαζόπουλος.
 
Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου στις 19:30.    
ΕΦΗΒΙΚΗ ΣΚΗΝH
 
ΞΑΝΑ…ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ του Βασίλη Κατσικονούρη
 
Ο Βασίλης Κατσικονούρης, θεατρικός συγγραφέας και καθηγητής Αγγλικών στο 1ο Γυμνάσιο Ζωγράφου, παρουσιάζει την παράσταση «ΞΑΝΑ…λέγοντας τις ιστορίες», στην οποία παίζουν οι μαθητές του μαζί με τους γονείς τους και τους δασκάλους τους. Ένα κοινοτικό γεγονός, μία άλλη πρόταση για το πώς μπορούν να γίνονται οι παραστάσεις και οι καλλιτεχνικές δράσεις στο σημερινό Ελληνικό σχολείο.
 
Έξι διηγήματα του Β. Κατσικονούρη και ένα της Ελένης Γιαννάκη μέσα από ένα παιχνίδι γέλιου, συγκίνησης και μνήμης εφήβων και ενηλίκων.
 
Σκηνοθεσία: Βασίλης Κατσικονούρης
 
Ερμηνεύουν: Ομάδα «Εφήλικον» - Έφηβοι και ενήλικες του 1ου Γυμνασίου και Λυκείου Ζωγράφου.
 
Από 14 Οκτωβρίου ως 9 Δεκεμβρίου κάθε Κυριακή στις 15:00
 
 
 
ΜΙΚΡΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ
 
 
Κάθε παιδί είναι καλλιτέχνης. Το θέμα είναι πως θα παραμείνει καλλιτέχνης μεγαλώνοντας.
Πάμπλο Πικάσο
 
ΑΙΣΩΠΟΥ...ΦΙΛΟΙ, βασισμένο στα παραμύθια του Αισώπου
 
 
Γνωστοί και αρχέτυποι μύθοι, βαθιά ριζωμένοι στην παράδοσή μας, συναντούν τα παιδιά του σήμερα, σε μια ευρηματική παράσταση, με γρήγορους ρυθμούς, χιούμορ, διάδραση και ζωντανή μουσική (γιουκαλίλι, αυλοί, κουίκα, πιανίκα, μπάντζο, καζού). Μια σύγχρονη ματιά στους μύθους του Αισώπου με κέντρο τη φιλία. 
Τα παιδιά, μέσα από τη λαϊκή παράδοση, ανακαλύπτουν έναν κόσμο ακέραιο, καθαρό, δίκαιο, που τείνει να ξεχαστεί. 
Σύλληψη Ιδέας: Τάσος Ράτζος & Χρύσα Διαμαντοπούλου | Κείμενα: Κορίνα Θεοδωρίδου | Σκηνοθεσία: Τάσος Ράτζος | Βοηθός σκηνοθέτις: Χρύσα Διαμαντοπούλου | Μουσική σύνθεση-στίχοι τραγουδιών-μουσική διδασκαλία: Πέτρος Δαμουλής | Ζωντανή μουσική: Η ομάδα Μικρός Νότος |
Σκηνικά-κοστούμια-κατασκευή μάσκας-σκηνικά αντικείμενα: Μάρθα Φωκά | Επιμέλεια κίνησης:  Έλενα Γεροδήμου - Κατερίνα Φωτιάδη | Επιστημονικός σχεδιασμός διαδραστικού μέρους: Φλώρα Σπύρου, ειδικευμένη στο DRAMA IN EDUCATION
 
Ερμηνεύουν: Νίκος Αξιώτης, Δημήτρης Γιαννής, Χαρά Δημητριάδη 
 
Από Κυριακή 7 Οκτωβρίου και κάθε μεσημέρι στις 12:00 και τις καθημερινές στις 10.30 π.μ για τα σχολεία, κατόπιν συνεννόησης. 
 
 
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ
 
Οι ήρωες των Παραμυθιών ζουν ξέγνοιαστοι στη Χώρα τους. Είναι ευτυχισμένοι γιατί ξέρουν ότι τα παιδιά τους αγαπούν και διαβάζουν τις ιστορίες τους. Όμως καθώς περνούν τα χρόνια και η νέα τεχνολογία κάνει δυναμικά την εμφάνισή της, το ενδιαφέρον των παιδιών για τα βιβλία ολοένα και μειώνεται. Έτσι η ανέμελη ζωή των ηρώων αρχίζει να κλονίζεται.Τι θα γίνει αν τα παιδιά σταματήσουν να διαβάζουν παραμύθια; Η Χώρα των Παραμυθιών θα καταστραφεί. Σε μια προσπάθεια να σωθεί η Χώρα, επιστρατεύονται πέντε ήρωες: ο Πίτερ Παν, η Ντάμα Κούπα, η Ωραία Κοιμωμένη, ο Κακός Λύκος και η Τίνκερμπελ. Θα καταφέρουν οι ήρωες αυτοί να παραμερίσουν τις μεταξύ τους διαφορές και να αγωνιστούν για ένα κοινό σκοπό; Την Επιστροφή των Παραμυθιών!
«Η επιστροφή των Παραμυθιών» είναι μια παράσταση που προωθεί τη "φιλαναγνωσία".  Αγαπημένοι ήρωες των παιδιών μιλούν για την αξία του βιβλίου και παρουσιάζουν με τρόπο χιουμοριστικό, διασκεδαστικό και σύγχρονο την ανάγκη συμπόρευσης του βιβλίου με τη νέα τεχνολογία.              
Κείμενο: Γεωργία Παρασκευά | Σκηνοθεσία: Κατερίνα Πολυχρονοπούλου | Σκηνικά- Κουστούμια: Σάντρα Στεφανίδου | Μουσική: Σταύρος Τσουμάνης | Χορογραφίες: Αναστασία Γεωργαλά
 
Από Κυριακή 16 Δεκεμβρίου και κάθε μεσημέρι στις 15:00
 
  
Δράσεις και αφιερώματα που έχουν προγραμματιστεί για την ερχόμενη θεατρική περίοδο θα ανακοινώνονται από το site του θεάτρου stathmostheatro.gr καθώς και στη σελίδα του Θεάτρου στο Facebook καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. 
 
Την άνοιξη του 2019 παραστάσεις του Θεάτρου Σταθμού της τελευταίας διετίας ταξιδεύουν στο ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ Αγρινίου για μια ξεχωριστή θεατρική εβδομάδα.
 
 
 
 
Γενικές Τιμές Εισιτηρίων: Κανονικό: 15 €, Φοιτητικό: 12 €, Ανέργων, ΑΜΕΑ, πάνω από 65: 10 €
Παραστάσεις για παιδιά: Εισιτήριο: 10 €, Ομαδικό: 8 €
Δράσεις με ελεύθερη είσοδο ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΡΙΕ ΝΙΑΡΧΟ
 
Θέατρο Σταθμός, Βίκτωρος Ογκό 55, (στάση μετρό) Μεταξουργείο - 'Εξόδου Δεληγιάννη
Τηλ .: 210 52 30 267
 
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Μάνος Καρατζογιάννης
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Ευαγγελία Σκρομπόλα
Υπεύθυνος Θεάτρου και κοινωνικών μέσων: Κατερίνα Γρυλλάκη
Εκτέλεση παραγωγής: Ιωάννης Παντελίδης, Αναστασία Παπαγεωργίου
Τεχνικός υπεύθυνος: Βλάσσης Παπαπετρόπουλος
Γραφιστικά: Μάριος Γαμπιεράκης
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Τ

 

«Παραθερίζουμε στην ίδια παραλία. Αφήνουμε τα πράγματα μας στα βότσαλα και βουτάμε στη θάλασσα. Είμαστε πολλά παιδιά, μεγάλη παρέα, αλλά για μένα υπάρχει μόνο εσύ. Είμαστε δεκατεσσάρων χρόνων. Μπορεί και δεκαπέντε. Καθόμαστε ακριβώς στο σημείο που σκάει το κύμα και μαζεύουμε τα κοχύλια. Είναι μια ωραία αφορμή για να καθόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο »
 
Μετά από περισσότερα από 10 πούλησαν εκθέσεις στο Πάτρα από όπου ξεκίνησαν το ταξίδι τους, και δεκάδες έπαθλαν να εκπέμπουν παραστάσεις κάτω από αστεράκια στα ανοιχτά θέατρα σε όλη την Ελλάδα, «Τα κάτω από τα αστέρια» ζωντανεύουν την ιστορία τους στο σκηνικό Άλφα.Ιδέα.
 
Τέλη της δεκαετίας του 80, αρχή των 90σ. Ελληνική επαρχία, πόλη του νησιού. Η Μένια και ο Νικολής πάνε μαζί με το σχολείο, γίνονται αχώριστες, ονειρεύονται, κάνουν αγάπη, ερωτεύονται «για πάντα». 
Αλλά τα χρόνια περνούν και η πραγματικότητα - όπως συνηθίζει - επιβάλλει τον εαυτό της. Οι δύο ήρωες όμως ποτέ δεν παύουν να σημαδεύουν το ένα το άλλο. Παρά τις επιλογές που έχουν κάνει στις ζωές τους, μεταξύ τους, εξακολουθεί να καίει μια πυρκαγιά άγρια.  
 
Αυτή είναι η τελική επίδειξη ενός μεγάλου εγκλωβισμένου έρωτα. Αυτή είναι η συνάντηση που χρωστάνε το ένα στο άλλο. Γεμάτη χιούμορ και συναναστροφή, γεμάτη την ευχαρίστηση και την απόρριψη, γεμάτη σύγκρουση και νοσταλγία.  
 
Αυτή είναι η γλυκόπικρη ιστορία των «κάτω από τα τρία αστέρια». 
 
Μια ιστορία αγάπης και ενηλικίωσης, για τις πολύ μεγάλες προσδοκίες και την πολύ σκληρή πραγματικότητα, με φόντο την μικρή κοινωνία της επαρχίας, τις παραλίες του καλοκαιριού και την απελπιστική εποχή της ακεραιότητας.
 
"Μέσα στα μάτια του κάτι σκοτεινού λαμπύριζε. Αλλά η κοιλιά μου, μέσα της, με γαργαλούσε. Και σε αυτές τις περιπτώσεις οι κοιλιές δεν κάνουν λάθος. "
 
 
Ερμηνεύουν: Λίλα Μπακλέση, Κωνσταντίνος Μπιμπής
Σκηνοθεσία: Λίλα Μπακλέση, Κωνσταντίνος Μπιμπής
Συνεργασία σε σκηνοθεσία: Άρτεμις Γρύμπλα
 
Παραστάσεις: Από την Δευτέρα 1 Οκτωβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9 μ.μ.
Διάρκεια: 70 λεπτά 
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ (προπώληση), 15 ευρώ (ταμείο), 12 ευρώ (ΑΜΕΑ, φοιτητικό, μαθητικό) 
 
Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Τζίφας Χρήστος
 
Θέατρο Άλφα.Ιδέα
28ης Οκτωβρίου (Πατησίων) 37 & Στουρνάρα 51, Αθήνα
Τηλ .: (210) 5221444, 5238742.

Video

"Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν" στο Κέντρο ελέγχου τηλεοράσεων.

Από 13 Οκτώβρη - 11 Νοέμβρη. Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

Ομάδα NV Sisterhood

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία