Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Σπύρος Σιακαντάρης

Σπύρος Σιακαντάρης

Το Πεδίον του Άρεως είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια άλση της Αθήνας, γύρω από το οποίο υφίσταται και η ομώνυμη συνοικία. Περπατώντας σε ολόκληρο το πάρκο, διαπίστωσα πως επιτέλους έχει καθαριστεί και νομίζω πως είναι αρκετά ασφαλές. Μέσα σε αυτό βρίσκεται και το ιστορικό θέατρο Άλσος το οποίο επαναλειτουργεί αυτό το καλοκαίρι ανακαινισμένο, σύγχρονο, με απίστευτη θέα και κυριολεκτικά μέσα στη φύση. Μια μεγάλη υπερπαραγωγή ετοιμάζεται από τον Ηλία Μαροσούλη και τον Άγγελο Κοταρίδη με 17 ηθοποιούς, 12μελή ζωντανή ορχήστρα, 24μελές μπαλέτο, 1.000 κοστούμια επί σκηνής και 300 περούκες! Οι συντελεστές μας κάλεσαν το απόγευμα της Πέμπτης 6 Ιουνίου και μας μίλησαν για την παράσταση "Το δικό μας σινεμά".
 
O Ηλίας Μαροσούλης μίλησε με  συγκίνηση: «Το Θέατρο Άλσος, με το οποίο έχω ταυτίσει τη ζωή μου, είναι ένα καμάρι για την πόλη , μια όαση ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Ένα δώρο στην Αθήνα».
«Φτιάξαμε ιστορίες από το σινάφι μας, για καλλιτέχνες» σημείωσε ο Μιχάλης Ρέππας. Ένα έργο αφιερωμένο στον Φιλοποίμενα Φίνο. «Μην ψάξετε αναφορές σε πραγματικά πρόσωπα. Όλα είναι φανταστικά. Δίπλα μας, γύρω μας, ο Φίνος, ο θεός που κανονίζει τις ζωές όλων. Κρατήσαμε όμως 37 υπέροχα τραγούδια που όλοι έχουμε αγαπήσει από τις ελληνικές ταινίες μιας εποχής που έχει γραφτεί στην καρδιά μας».
Για το Φωκά Ευαγγελινό «Το δικό μας σινεμά» έχει ξεχωριστή θέση. «Είναι μέσα μου, είπε. Μεγάλωσα μέσα σ’ αυτό. Ήθελα να μεταφερθεί όλη η ομορφιά που γνωρίσαμε από τις οθόνες του κινηματογράφου στη θεατρική σκηνή με μια σημερινή αντίληψη, με μια ομάδα εξαιρετικών πρωταγωνιστών και τραγούδια που έχουν γραφτεί στη μνήμη μας. Όταν ήμουν νέος και ξεκινούσα την πορεία μου στην περιοχή υπήρχαν περισσότερα από 10 θέατρα. Έπειτα η περιοχή γύρω από το πεδίον του Άρεως ερήμωσε. Το Άλσος ξαναδίνει ζωή και χαρά».
 
Η Δέσποινα Βανδή έρχεται στο Άλσος, έχοντας στις αποσκευές της, την προσωπική της διαδρομή στην οποία προσθέτει ακόμη ένα διαφορετικό ρόλο. «Στη ζωή δεν σου δίνονται πολλές τέτοιες ευκαιρίες», είπε. «Όταν μου έγινε η πρόταση, παρ΄όλο που ήμουν κουρασμένη από την περιοδεία του Mama mia, ενθουσιάστηκα με την παραγωγή και το θεατρικό σχήμα. Στη συνέχεια άκουσα και τα τραγούδια της παράστασης και δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην πρόκληση. Έπρεπε να είμαι μέρος της δουλειάς αυτής. Πιστεύω να καταφέρω να σταθώ δίπλα σε αυτούς τους άξιους ηθοποιούς. Η κινητήρια δύναμη στη δουλειά μου είναι η επαφή με τον κόσμο. Να ξυπνάω το συναίσθημα. Σε αυτή την παράσταση ξυπνά και το δικό μου το συναίσθημα. Υποδυόμαστε στη σκηνή ανθρώπους με ξεχωριστά χαρακτηριστικά και με τα τραγούδια ξεκλειδώνουμε τα συναισθήματα τους. Ευχαριστώ όλους για την ευκαιρία».
Ο Σπύρος Παπαδόπουλος αφού ευχαρίστησε «σαν πολίτης» τον Ηλία Μαροσούλη για την αναβάθμιση της περιοχής μέσα από την λειτουργία του Άλσους μίλησε με αγάπη και εκτίμηση για τους συνοδοιπόρους του, πρωταγωνιστές της παράστασης και συμπλήρωσε ότι «ο ελληνικός κινηματογράφος είναι όλος δικός μας . Τα θηρία που βλέπαμε στις ταινίες μας σημάδεψαν. Είμαστε εδώ με μια μεγάλη παραγωγή για να τα θυμηθούμε».
 
to diko mas cinema typou texnes
 
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου μας θύμισε ότι το Άλσος είναι γι' αυτόν σημείο αναφοράς, ένας χώρος οικείος «Εδώ έπαιξα με το Χάρρυ Κλυνν, με το Γιώργο Μουστάκα. Είμαι 60 χρόνια στη δουλειά αλλά αυτό που γίνεται σήμερα με «Το δικό μας σινεμά» δεν το έχω ξαναζήσει. Πρόκειται για μια παραγωγή δέκα φορές ανώτερη από αυτές που έχω γνωρίσει»
Η Ελένη Γερασιμίδου διαβεβαίωσε ότι «Το δικό μας σινεμά είναι αναμφισβήτητα η μεγαλύτερη παραγωγή που έχει γίνει στο θέατρο. Δουλέψαμε όλοι μαζί με αγάπη. Υπέροχο μπαλέτο, χορογραφίες τραγούδια τι να πρωτοπούμε» και η Πηνελόπη Πιτσούλη άμεση και με πολύ χιούμορ σημείωσε «δεν είχα απωθημένο το Χόλυγουντ... Όμως η ζωή με έφερε ξαφνικά στο Χόλυγουντ με αυτή την μεγάλη υπερπαραγωγή».
Ο Παύλος Χαικάλης εξήγησε ότι αυτή η παράσταση «είναι μια επένδυση μνήμης στην ιστορία. Ένας φόρος τιμής στον πατέρα Φιλοποίμηνα Φίνο. Κι ας μην ξεχνάμε ότι οι ταινίες αυτές κράτησαν έναν ολόκληρο λαό». Ο ίδιος όπως αποκάλυψε ερμηνεύει το ρόλο ενός χορογράφου και θα βάλει τα δυνατά του «για να πάρω την πρωτιά από το Φωκά»!
 
Η Κατερίνα Λέχου υπογράμμισε ότι «Το δικό μας σινεμά» φέρνει στην εποχή μας το αίσθημα του Φίνου». Είναι μια ξεχωριστή παράσταση γιατί φέρνει στη σκηνή τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μιας μεγάλης ομάδας ηθοποιών» 
Ο Μέμος Μπεγνής θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια, όταν στην αυλή της γιαγιάς του μαζευόταν η οικογένεια για να χαρεί τις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. «Αυτή η παράσταση ξυπνά μνήμες παιδικής αθωότητας» είπε. 
«Φουσκώνω από υπερηφάνεια- σημείωσε συγκινημένος ο Κώστας Κόκλας, ούτε στο πιο μακρινό μου όνειρο να είμαι στο Άλσος και να παίζω δίπλα στον Γιώργο Κωνσταντίνου που τον θαύμαζα απο μικρό παιδί» ενώ η Σύλβια Δεληκούρα πήρε το λόγο για να εξηγήσει ότι με τη συμμετοχή της σε αυτή την υπερπαραγωγή «μου δίνετε η ευκαιρία να γνωρίσω την εποχή που ελληνικού κινηματογράφου»
«Όποιος δεν έρθει θα χάσει» είπε με χιούμορ η ταλαντούχα Παρθένα Χοροζίδου, ο Γιώργος Χρανιώτης συμπλήρωσε ότι «νοιώθω σαν να είμαι στην καλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα που πάει να πάρει το πρωτάθλημα» και η Ευγενία Σαμαρά εξέφρασε την μεγάλη της  ευχαρίστηση που της πρότειναν να συμμετέχει σε αυτή την τόσο μεγάλη παραγωγή με τόσους αξιόλογους ηθοποιούς.
 
 
 typou texnes plus
 
 
INFO
Θέατρο ΑΛΣΟΣ
Ευελπίδων 4, Κυψέλη – Πεδίον του Άρεως - https://goo.gl/maps/oz1VRgLqkuZMmv8f8
Πρεμιέρα: Τετάρτη 12 Ιουνίου 
Ημέρες Παραστάσεων: Τετάρτη-Κυριακή
Ώρα έναρξης: 21:00
Διάρκεια παράστασης: 3 ώρες
Τηλ. Κρατήσεων: 210-8227471 & 210-8831487 
Τιμές εισιτηρίων: 7,5 €- 70 €
Ισχύουν ειδικές τιμές για ομαδικές κρατήσεις. Πληροφορίες: 2103428055, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 
ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ
Λεωφορείο:
γραμμή 224 στάση Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού (ΓΥΣ) (120m)
γραμμή 035 στάση Ευελπίδων (270m)
γραμμή 054 στάση Αγγελοπούλου
γραμμή 022 στάση Πανελλήνιος (500m)
 
Τρόλεϊ
γραμμή 2, 4, 5, 11, 15
Ηλεκτρικός
Σταθμός Βικτωρίας (900m)
 
 
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
 
Θανάσης Παπαθανασίου - Μιχάλης Ρέππας
Σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαθανασίου, Μιχάλης Ρέππας, Φωκάς Ευαγγελινός
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή 
Κοστούμια: Έβελυν Σιούπη
Χορογραφίες: Φωκάς Ευαγγελινός 
Πρωτότυπη μουσική-ενορχήστρωση-μουσική διεύθυνση: Γιώργος Ζαχαρίου
Μουσική διδασκαλία: Χάρης Γεωργίου
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Video design-προβολές: Κάρολος Πορφύρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Τσούρμας
Βοηθός Χορογράφου: Μάρκο Γιακουμόγλου 
Βοηθός σκηνογράφου: Δημήτρης Αγγέλης 
Βοηθός ενδυματολόγου: Σταυριέλενα Δημητρακοπούλου
Hair styling: Μαρίνα Καμπριγιάννη
Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης 
Video και τηλεοπτικά σποτ: Σταμάτης Γιαννουλάκης
Art Director: Θοδωρής Λαλάγκας
Κινηματογραφικός σύμβουλος: Ιάσων Τριανταφυλλίδης
Οργάνωση παραγωγής: Θάνος Παφιώλης
Διεύθυνση παραγωγής: Θανάσης Μαροσούλης 
Παραγωγή: Ηλίας Μαροσούλης, Άγγελος Κοταρίδης
 
Δημόσιες Σχέσεις / Eπικοινωνία – Προβολή στα media: 
TOROU PR & Communication: 
 
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: 
Σπύρος Παπαδόπουλος, Δέσποινα Βανδή, Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κόκλας, Κατερίνα Λέχου, Μέμος Μπεγνής, Γιώργος Χρανιώτης, Σύλβια Δελικούρα, Παρθένα Χοροζίδου, Ευγενία Σαμαρά, Μαριλού Κατσαφάδου, Μαριαλένα Ροζάκη, Γιώργος Τσούρμας, Γιάννης Ρούσος, Δημήτρης Γαλάνης και σε ξεχωριστούς ρόλους η Πηνελόπη Πιτσούλη, η Ελένη Γερασιμίδου και ο Γιώργος Κωνσταντίνου.
 

Ο Κώστας Ευριπιώτης έφυγε από τη ζωή, σήμερα το απόγευμα, έπειτα από δίμηνη νοσηλεία στο Σπηλιοπούλειο Νοσοκομείο, όπου έδινε μάχη με τον καρκίνο. Ακριβώς πριν από ένα χρόνο ο ηθοποιός είχε αποκαλύψει πως είχε κάνει μια σοβαρή επέμβαση στο κεφάλι, καθώς είχε μια φλεγμονή. Είχε παντρευτεί και χωρίσει με την Βάλια Κωστοπούλου με την οποία απέκτησαν δυο αγόρια τον Ίωνα και τον Αδαμάντιο.

Στις αρχές Μαρτίου, ο Κώστας Ευριπιώτης αισθάνθηκε έντονη αδιαθεσία και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Εκεί διαπιστώθηκε ότι αντιμετωπίζει λοίμωξη του αναπνευστικού και οι γιατροί έκριναν απαραίτητη τη νοσηλεία του. Το τελευταίο διάστημα η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί. Στο πλευρό του βρισκόταν συνεχώς η αγαπημένη του Λίλιαν Μπότση, τα παιδιά και οι φίλοι του. Οι γιατροί και οι δικοί του άνθρωποι ήλπιζαν σε ένα θαύμα.

Ανήμερα των γενεθλίων του τα παιδιά του εμφανίστηκαν με μια τούρτα στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός όπου και νοσηλευόταν τότε και ανάρτησαν μια φωτογραφία στο προφίλ τους στο Facebook. Αυτή είναι και η τελευταία φωτογραφία του αγαπητού ηθοποιού. 

evripiotis

Ο Κώστας Ευριπιώτης γεννήθηκε στην Ηλιούπολη στις 5 Μαρτίου του 1961 και ήταν το τέταρτο παιδί μιας φτωχής οικογένειας εργατών. Στο πατρικό του, μια μονοκατοικία με αυλή, ζούσε όλη του τη ζωή. Σε ηλικία 17 ετών χάνει τον αδερφό του γεγονός που τον είχε στιγματίσει έντονα. Τα παρθενικά του βήματα στη σκηνή τα έκανε με τον Νάσο Κεδράκα, ο οποίος είχε θεατρικό εργαστήρι στην Ηλιούπολη και ήταν ο άνθρωπος που τον παρότρυνε να γραφτεί στη σχολή Θεοδοσιάδη. Από το 1981 ήταν επαγγελματίας ηθοποιός και στα πρώτα του βήματα έπαιξε σε μια επιθεώρηση δίπλα στον Χρόνη Εξαρχάκο από τον οποίο μαγεύτηκε. Στο σίριαλ "Ο Ανδροκλής και τα λιονταράκια του" γνωρίζεται με τον Κώστα Βουτσά τον οποίο θεωρούσε δάσκαλο όπως και τον Θύμιο Καρακατσάνη με τον οποίο συνεργάστηκε στο θέατρο πολλά χρόνια.  

Στον κινηματογράφο, μεταξύ άλλων, εμφανίστηκε στις μεγάλες επιτυχίες "Ρόδα τσάντα και κοπάνα", 'Ελα να γυμνωθούμε ντάρλιγκ", "Το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο", και πρόσφατα στα ριμέικ των ταινιών "Ο κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός", "Οι γαμπροί της Ευτυχίας". Στην τηλεόραση μεγάλη επιτυχία γνώρισε στο σίριαλ "Της Ελλάδος τα παιδιά". Στο θέατρο μεγάλη επιτυχία είχε η παράσταση "Άντρες έτοιμοι για όλα" που γνώρισε μεγάλη επιτυχία για τρεις σεζόν και τελευταία του εμφάνιση ήταν στην παράσταση "Ο Άη Βασίλης είναι σκέτη λέρα" στο θέατρο Βέμπο τη σεζόν 2016 -  2017. 

 

Με αφορμή τις αυριανές εκλογές, για το Ευρωκοινοβούλιο, τους δήμους και τις Περιφέρειες, ας θυμηθούμε τις ταινίες με θέμα τις εκλογές που έχουν ένα διαφορετικό άρωμα και που θυμίζουν στους παλαιότερους εποχές που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αν και πάντα υπάρχουν οι δεσμοί με τις σύγχρονες εποχές. Θα θυμηθούμε τους αξέχαστους Γκρούεζα, Μαυρογιαλούρο και Γκόρτσο, τους διαχρονικούς ψευτοθόδωρους και τους απαραίτητους κλακαδόρους.
 
Ο Έλληνας είναι συνυφασμένος με την πολιτική. Στην Ελλάδα, άλλωστε δεν είναι κρυφό, η πολιτική πάντα δημιουργούσε πάθη, διαμάχες, ακόμη και διχασμούς. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ένα μικρόβιο που δεν είχε συχνά αρνητική επίδραση, αλλά σίγουρα ορισμένες φορές μόλυνε και έφερνε αρρωστημένες καταστάσεις. Οι εκλογές, η γιορτή της πολιτικής, έχουν και αυτές τις δικές τους μεγάλες ιστορίες και μερικές πέρασαν και στο λευκό πανί.
 
Για τους νεώτερους ίσως φανεί περίεργο, αλλά οι εκλογές πριν μερικές δεκαετίες, πριν μπουν στη ζωή μας τα κανάλια, το διαδίκτυο, τα κοινωνικά δίκτυα, αλλά και οι ευρωπαϊκές συνήθειες, ήταν μια μάχη που ξεκινούσε πολύ πριν από τη διεξαγωγή τους και πολλές φορές δεν τέλειωνε ποτέ, αφού με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων αναπτυσσόταν ταυτόχρονα η ιδέα, η πεποίθηση, η φημολογία ότι πάμε άμεσα για τις επόμενες, για τη ρεβάνς, για την τελική επικράτηση.
 
Παρόλα αυτά, ο ελληνικός κινηματογράφος τίμησε το θέμα των εκλογών, με πολύ λίγες ταινίες, επιδεικνύοντας έναν φόβο για το θέμα αυτό, ίσως γιατί το παλιό ελληνικό σινεμά ήταν λαϊκό θέαμα και οι συνέπειες ενός λάθους χειρισμού να ήταν καταστροφικές. Εν αντιθέσει με τα τελευταία χρόνια, τις μεταπολεμικές δεκαετίες, μέχρι και την πτώση της χούντας, ήταν άγνωστη η πολιτική τοποθέτηση σχεδόν όλων των αγαπημένων πρωταγωνιστών, όπως και των τραγουδιστών ή άλλων γνωστών στο χώρο του θεάματος.
 
Επιπλέον, στον λεγόμενο παλιό εμπορικό κινηματογράφο οι ταινίες με πολιτικές αναφορές ήταν επίσης, πολύ λίγες και αυτές σχεδόν όλες έχοντας μια μονοδιάστατη μικρομεσαία αστική οπτική, δηλαδή μία έμμεση και ήπια κριτική, για τους πολιτικούς, που δεν έχουν κακές προθέσεις, αλλά πέφτουν θύματα των τρωκτικών που τους περιτριγυρίζουν ή άλλων συμπτώσεων. Έτσι, ενώ τις δεκαετίες του '50 και '60 όταν, ας πούμε στη γειτονική Ιταλία, έχουμε πολιτικές ταινίες και ειδικά κάποιες δηλητηριώδεις κωμωδίες που ισοπεδώνουν το πολιτικό κατεστημένο, στην Ελλάδα έχουμε ανάλαφρες κωμωδίες, που τις περισσότερες φορές μπορεί να βάζουν κάποιες ιδέες, αλλά στο τέλος έχουμε μια στρογγυλοποίηση των καταστάσεων και των χαρακτήρων, έτσι για να φύγουμε γελώντας και αγκαλιασμένοι από το σινεμά.
 
«Υπάρχει και Φιλότιμο»
 
Εμβληματική κωμωδία του 1965, που προβάλλεται πάντα την ημέρα των εκλογών από κάποιο κανάλι και που γύρισε ο Αλέκος Σακελλάριος, σε σενάριο που έγραψε ο ίδιος σε ιστορία του Χρήστου Γιαννακόπουλου. Με τον αξέχαστο και ιδανικό, για το ρόλο του πασίγνωστου υπουργού Μαυρογιαλούρου, Λάμπρο Κωνσταντάρα, ο οποίος ενώ απολαμβάνει το μύθο του αξιώματός του, ανακαλύπτει, σε μία επίσκεψή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του και εκλογική του περιφέρεια, στην οποία πηγαίνει γιατί, όπως πάντα οι εκλογές είναι κοντά, την άποψη που έχουν γι' αυτόν οι κάτοικοι ενός διπλανού χωριού, αλλά και τις ρεμούλες του κομματάρχη του, επίσης διάσημου πια, Γκρούεζα.
 
yparxei kai filotimo
 
 
Παρά τις απλοϊκότητα του σεναρίου, με την παντελή άγνοια του υπουργού για το τι συμβαίνει δίπλα του, από τον ιδιαίτερό του μέχρι τον κομματάρχη του ή τι πραγματικά επικρατεί στην εκλογική του περιφέρεια, αλλά και μεσοαστικές συνήθειες τύπου κουμκάν το βραδάκι, σταυρόλεξο στο υπουργείο, κουβέντες για τη μαύρη τραγουδίστρια σε κάποιο νυχτερινό κέντρο, η ταινία θίγει το θέμα του κομματικού κράτους, της οικογενειοκρατίας (ο παππούς και ο πατέρας του Μαυρογιαλούρου ήταν κι αυτοί πολιτικοί και «το μεγαλύτερο τζάκι του τόπου», αλλά και της τεράστιας απόστασης μεταξύ των προβλημάτων των απλών ανθρώπων και των πολιτικών και των μπαρ του Κολωνακίου που συχνάζουν. Η ταινία διαθέτει αξέχαστες ατάκες και διαλόγους («μαύρο δαγκωτό», «φάγανε, φάγανε, φάγανε..») ή τις οικείες πλέον σκηνές με τα φάσκελα των χωρικών όταν ακούγεται το όνομα του Μαυρογιαλούρου, αλλά και την περίφημη σκηνή που ο Μαυρογιαλούρος προβάρει τον λόγο του και είναι έτοιμος να πει ακόμη ένα από τα «θα» του και τον καλύπτει ένα γκάρισμα γαϊδάρου. Φυσικά η ταινία τελειώνει με θετικό τρόπο για τον υπουργό, καθώς αυτός παραιτείται από το υπουργείο του, αναγνωρίζοντας την αποτυχία του, κάτι που μάλλον δεν έχει συμβεί ποτέ στην ελληνική πολιτική σκηνή. Στον καλύτερο ρόλο του ο Κωνσταντάρας, καθιερώνει τον Μαυρογιαλούρο ως σημείο αναφοράς στην πολιτική, ενώ εξαιρετικός και ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, στο ρόλο του κομματάρχη Γκρούεζα. Παίζουν με κέφι και οι Ανδρέας Ντούζος (ο ιδιαίτερος του υπουργού), Νίκη Λινάρδου, Γιώργος Γαβριηλίδης, Μίτση Κωνσταντάρα, Μέλπω Ζαρόκωστα, Χρήστος Δοξαράς και Χάρης Παναγιώτου.
 
«Τζένη Τζένη»
 
Ένα χρόνο μετά κι ενώ τα πολιτικά πράγματα στη χώρα μπορούν να χαρακτηριστούν επιεικώς ταραγμένα, έρχεται η κωμωδία «Τζένη Τζένη», που γύρισε ο Ντίνος Δημόπουλος, σε σενάριο των Ασημάκη Γιαλαμά και Κώστα Πρετεντέρη. Σε ένα νησί - στις πανέμορφες Σπέτσες - ο εφοπλιστής Κασανδρής (Λάμπρος Κωνσταντάρας) φέρνει από το εξωτερικό τον νεαρό ανιψιό του Μαντά (Ανδρέας Μπάρκουλης) για υποψήφιο στις επικείμενες εκλογές, έχοντας να αντιμετωπίσει τον Σκούταρη (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) ένα διαφορετικό κομματάρχη, που έχει τρέλα με την πολιτική και υποστηρίζει τον «λαϊκό» Γκόρτσο, «το παιδί του λαού», αν και υπέργηρο. Η κόρη του Σκούταρη, η Τζένη (Καρέζη) που θέλει να γίνει δασκάλα και μπαινοβγαίνει στη βιβλιοθήκη των Κασανδρήδων, θα δεχθεί έναν «χαριτωμένο» εκβιασμό από την εφοπλιστική οικογένεια, για να συνάψει ένα λευκό γάμο με τον Μαντά, ο οποίος έχει ήδη παντρευτεί στο Αμέρικα, προκειμένου να εξουδετερωθεί η δύναμη του πατέρα της, που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα..
 
tzeni
 
Εδώ το αίσθημα, που αναπτύσσεται μεταξύ των δύο νέων, κυριαρχεί, ενώ θίγονται ακροθιγώς τα πολιτικά ήθη, τα προβλήματα των κατοίκων του νησιού, τα παιχνίδια εξουσίας και η σκοπιμότητα της υποψηφιότητας ενός γόνου εφοπλιστών. Καρέζη και Μπάρκουλης λάμπουν, πολύ καλός και ο Κωνσταντάρας, αλλά ο Παπαγιαννόπουλος στο ρόλο του Σκούταρη κλέβει την παράσταση και πάνω του αποτυπώνεται το πάθος των Ελλήνων για την πολιτική. Η ταινία σήμερα μπορεί να βλέπεται ευχάριστα και να γλυκαίνει τις μνήμες («Άνω Παναγιά, Κάτω Παναγιά, Πέρα Παναγιά, Δώθε Παναγιά...» ή «καημένε Γκόρτσο, τι όνειρο να έβλεπες;»), αλλά βρίσκεται πολύ μακριά από την πραγματικότητα, καθώς όταν γυριζόταν η ταινία η Αθήνα και όλη η Ελλάδα καιγόταν, με την «αποστασία» και τα «Ιουλιανά».
 
«Θανασάκης ο Πολιτευόμενος»
 
Κλασική ελληνική κωμωδία, που γύρισε με κέφι ο Αλέκος Σακελάριος το 1954, σε σενάριο που έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο, με έναν υπέροχο Ντίνο Ηλιόπουλο στο ρόλο ενός μεγαλομπακάλη, ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει την έπαρση του γαμπρού του Θανασάκη Γκοβότσου (Βύρωνας Πάλλης) που θέλει και αυτός με τη σειρά του να σώσει τη χώρα μπαίνοντας στην πολιτική και τρώγοντας την προίκα της αδελφής (Άννα Συνοδινού) του μεγαλομπακάλη.
 
thanasakis 
 
Η ταινία μας μεταφέρει σε μια Αθήνα, που δεν υπάρχει πια και όπου η πολιτική στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα χρήματα που μπορεί να διαθέσει ο κάθε υποψήφιος. Φυσικά υπάρχουν και οι νύξεις για τον οπορτουνισμό και τον αμοραλισμό που διαχέονται στην πολιτική και τους πολιτικούς της εποχής, (οι πολιτευτές που αλλάζουν κόμματα σαν τα πουκάμισα και σύμφωνα με το προσωπικό τους συμφέρον, οι πολιτικοί αρχηγοί και τα μεγάλα λόγια τους, οι αλλεπάλληλες εκλογές κλπ) αλλά μάλλον τις εντυπώσεις κερδίζουν οι ιστορίες με το πόσο κοστίζουν οι πιτσιρικάδες που μοιράζουν τα φυλλάδια, οι γκροτέσκο αφίσες των υποψηφίων και τα αστεία ονόματά τους, οι κλακαδόροι, τα καφενεία, τα κεράσματα. Ακόμη και ότι τα αποτελέσματα τότε τα μάθαιναν από το ραδιόφωνο..
 
Βεβαίως και η ταινία διαθέτει ξεκαρδιστικές ατάκες, όπως «φέρε κάνα λάχανο στο σπίτι σου πρώτα και ύστερα αναλαμβάνεις το υπουργείο Γεωργίας», όπως λέει στον Θανασάκη ο μεγαλομπακάλης, ή πάλι όταν ο μόνιμα υποψήφιος λέει «εγώ αν θέλω τη νομαρχία την έχω εδώ», δείχνοντας τη χούφτα του και ο Ηλιόπουλος του απαντά «Ε, λοιπόν αυτό που θαυμάζω σε σένα είναι η χούφτα σου..»
 
«Η Κυρία Δήμαρχος»
 
Το 1960, ο Ροβήρος Μανθούλης γυρίζει την γνωστή κωμωδία «Η Κυρία Δήμαρχος», σε σενάριο των Νέστορα Μάτσα και Βίωνα Παπαμιχάλη, με την ανεπανάληπτη Γεωργία Βασιλειάδου, να θέλει να πάρει τη δημαρχία από τον πληθωρικό Βασίλη Αυλωνίτη.
 
 
Η ταινία, εκτός από τους δυο πρωταγωνιστές και τους αξιόλογους καρατερίστες, δεν έχει ιδιαίτερο πολιτικό λόγο και απλώς φωτίζει ορισμένες γλαφυρές καταστάσεις και πολιτικά ήθη. Βεβαίως και μόνο που μια γυναίκα θέλει να γίνει δήμαρχος είναι κάτι ανατρεπτικό για την εποχή, αλλά όλα τακτοποιούνται στο τέλος, με την υπεροχή του ανδρός. Από κει και πέρα, έχει μια πλάκα η «πανουργία» της υποψήφιας δημάρχου Βασιλειάδου που διατηρεί ταβέρνα απέναντι από το καπηλειό του Αυλωνίτη, αλλά μέχρις εκεί. Παίζουν ακόμη Νίκος Κούρκουλος, Αλέκα Στρατηγού, Κούλα Αγαγιώτου, Νίκος Φέρμας, Αθηνά Μιχαηλίδου κά. Αξίζει να αναφερθεί ότι στα ατού της ταινίας είναι και η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Καζαντζίδη και της Μαρινέλας, ένα αχτύπητο δίδυμο της εποχής, ενώ μουσική και τραγούδια έχουν γράψει Μάνος Χατζιδάκις και Αργύρης Κουνάδης.
 
«Η βουλευτίνα»
 
Σχετικά συμπαθητική κωμωδία (1966) του μετρ της άρπα κόλλας Κώστα Καραγιάννη, σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη και Γιώργου Κατσιαμπή, με ένα ακόμη μόνιμο υποψήφιο πολιτευτή, που το όνομά του κανονικά θα έπρεπε να τον αποτρέψει από την περιπέτεια της πολιτικής.
 
i vouleftina 
 
Πρόκειται για τον Περικλή Αράπη (Σταύρος Ξενίδης) που θέλει να βγει βουλευτής και χάνει συνεχώς χρήματα από τη μικρή του επιχείρηση, την οποία εγκαταλείπει για να τρέχει στις Μαγκουφάνες και τις Κουκουβάουνες προκειμένου να κυνηγήσει την ψήφο και ταυτόχρονα αφήνει την μόνιμη αρραβωνιαστικιά του Ρένα Βλαχοπούλου στα κρύα του λουτρού. Η Βλαχοπούλου, που πιστεύει ότι δεν θα δει στεφάνι αν δεν βγει βουλευτής ο αγαπημένος της Αράπης, μπαίνει και αυτή στον προεκλογικό του αγώνα, αλλά μία σύμπτωση θα τη φέρει εκείνη στη Βουλή ως βουλευτίνα. Καλός ο Σταύρος Ξενίδης, ειδικά στις στιγμές θλίψης του, μετά από τις αλλεπάλληλες αποτυχίες του ως υποψήφιος, όπως και ο Νίκος Ρίζος στο ρόλο του παρατρεχάμενου και βοηθού του, που πληρώνει τα καφενεία και τους «αυθόρμητους» υποστηρικτές.
 
«Οι 900 της Μαρίνας»
 
Από τις λιγότερο γνωστές ταινίες με θέμα τις εκλογές, που γύρισαν με προχειρότητα το 1960 ο Κώστας Δούκας με τον Θάνο Σάντα. Σε ένα χωριό, ο παλαίμαχος βουλευτής Δαμαλάς κι ένας νεαρός ιδεαλιστής (Νίκος Τζόγιας), γιος του γιατρού της περιοχής, είναι αντίπαλοι στις επικείμενες εκλογές. Ωστόσο, ο ρυθμιστής των εκλογών είναι ο πανίσχυρος πρόεδρος του χωριού, Δαλέγγος (Άρης Μαλιαγρός), που κρατά σφιχτά 900 ψήφους. Στην ιστορία θα εμπλακεί και η κόρη του (Γκέλυ Μαυροπούλου), που ερωτεύεται τον Τζόγια και όλα θα ανατραπούν απ' τον έρωτα των δύο νέων. Στην ταινία παίζει και ο Θανάσης Βέγγος σε ένα χαρακτηριστικό ρόλο, αυτόν του αφελή παλικαρά που χρησιμοποιεί ο παράγοντας της περιοχής για να κάνει τα δικά του παιχνίδια.
 
Αυτές είναι οι πέντε ταινίες που έχουν άμεση σχέση με τις εκλογές στην Ελλάδα, αλλά υπάρχουν και κάποιες άλλες που μπορούν να τοποθετηθούν στο πλαίσιο των «πολιτικών» ταινιών του παλιού εμπορικού σινεμά. Ανάμεσά τους οι γνωστές κωμωδίες «Ζητείται Ψεύτης», μία ακόμη εμβληματική ταινία για την πολιτική τάξη και τους πολιτικούς, με καλογραμμένο σενάριο του Δημήτρη Ψαθά και σε σκηνοθεσία του Δαλιανίδη, με πρωταγωνιστή τον «Ψευτοθόδωρο» (Ντίνο Ηλιόπουλο) που αναλαμβάνει ιδιαίτερος του πολιτικού γραφείου του βουλευτή Θεόφιλου Φερέκη (Παντελής Ζερβός). Ο Θανάσης Βέγγος στο ρόλο του σωματοφύλακα του βουλευτή απολαυστικός.
 
Επίσης, υπάρχει η ταινία «Φωνάζει ο Κλέφτης», που υπογράφει ο Δαλιανίδης, από το θεατρικό του Δημήτρη Ψαθά, όπου ένας έντιμος υπάλληλος πέφτει θύμα των τρωκτικών που ροκανίζουν τα χρήματα ενός οργανισμού και τον κατηγορούν για αναρχικό. Πρωταγωνιστεί και πάλι ο Ντίνος Ηλιόπουλος, στο ρόλο του υπαλλήλου, ενώ παίζουν και οι Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, στο ρόλο του στρατηγού και προέδρου του οργανισμού, η Ρένα Βλαχοπούλου (σύζυγος προέδρου), αλλά ξεχωρίζουν τόσο ο Ανδρέας Ντούζος στο ρόλο του «λαμόγιου» έμπιστου υπαλλήλου, που φωνάζει ότι υπάρχει συνωμοσία αναρχικών και ο Νικήτας Πλατής που υποδύεται υποδειγματικά τον αστυνομικό διοικητή.
 
Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο το σαφές πολιτικό σχόλιο που γίνεται στην κλασική ταινία «Ένας ήρωας με παντούφλες», με τον υπουργό, τον ιδιαίτερο και τον κολλητό, που βγάζουν λεφτά από την αφέλεια του ήρωα στρατηγού Βασίλη Λογοθετίδη, στήνοντας ένα άγαλμα μπροστά από το φτωχικό σπιτικό του, αλλά και ορισμένες κωμωδίες του Θανάση Βέγγου, που γύρισε σε σκηνοθεσία του εξαιρετικού Ντίνου Κατσουρίδη, όπως και το γεμάτο πίκρα φιλμ «Θανάση Πάρε το Όπλο Σου» (1972) όπου ένας φτωχός και καλόκαρδος οδηγός φορτηγού φτάνει στα όριά του από το ανάλγητο καθεστώς και τους ανθρώπους του, ενώ πως είναι δυνατόν να ξεχάσουμε και τον θρυλικό «Καλοχαιρέτα» και την αθάνατη ατάκα του: «Ε-τε-λεί-ω-σε».
 
 
πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
 

«Δεν ερωτευόμαστε τους άλλους. Αλλά αυτό, σε αυτούς, που μας λείπει και που ψάχνουμε για εμάς».

Με αυτή τη φράση περιγράφει ο ταλαντούχος σκηνοθέτης Θάνος Σαμαράς τον Χρύσιππο, δίνοντας το βασικό στίγμα της παράστασης. Ο κεντρικός ήρωας συμπυκνώνει ως φιγούρα τον έρωτα στην απόλυτη μορφή του. Εκπληκτικής ομορφιάς, ο Χρύσιππος γνωρίζει και εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στη σαγήνη που εκπέμπει. Είναι όμως αυτό το ζητούμενο; Η παράσταση θέτει διαρκώς το ερώτημα: ποιον ερωτευόμαστε; Ποιο είναι το αντικείμενο του πόθου μας; 

 
Ο Χρύσιππος του Δημήτρη Δημητριάδη πρωτοεκδόθηκε το 2008, θα παρουσιαστεί όμως για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Αθηνών φέτος το καλοκαίρι. Έργο με ιδιαίτερο χιούμορ, θεωρείται από πολλούς υπόδειγμα της ελληνικής queer γραφής. Καθώς ο Δημητριάδης τοποθετεί την πλοκή σ’ ένα αστικό σαλόνι, φωτίζονται οι πιο μύχιες πτυχές των οικογενειακών δεσμών, των πιο ιδιωτικών ανθρώπινων σχέσεων και ιδιαίτερα στη σχέση μάνας-γιου. Έτσι, μαζί με την κοινωνικά ανατρεπτική του διάσταση και τις σαφείς ψυχαναλυτικές του προεκτάσεις, το έργο δίνει αφορμές φιλοσοφικού στοχασμού για την ίδια τη φύση του έρωτα ανεξαρτήτως ρόλων και φύλων. «Ο Χρύσιππος είναι η σκηνική εγκατάσταση μιας μοιραίας συνάντησης για την ανθρώπινη συνθήκη: της συνάντησης με το απόλυτο κάλλος», όπως λέει ο Δημητριάδης, συγγραφέας που έχει συνδέσει το όνομά του με κάποιες από τις σημαντικότερες στιγμές του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου (Πεθαίνω σα χώρα, Insenso κ.α.).
 
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Θάνος Σαμαράς σκηνοθετεί έργο του Δημήτρη Δημητριάδη, καθώς Ο ευαγγελισμός της Κασσάνδρας την άνοιξη του 2018 ενθουσίασε τους θεατές και τους κριτικούς και δημιούργησε ακόμα περισσότερες προσδοκίες για την παράσταση που θα απολαύσουμε στην Πειραιώς 260. Ο σκηνοθέτης υπογράφει επίσης το εντυπωσιακό σκηνικό και όλη την εικόνα της παράστασης (κίνηση, κοστούμια, φωτισμούς, σχεδιασμό ήχου και animation). Πρωταγωνιστούν η Ράνια Οικονομίδου, ο Νίκος Καραθάνος, η Σοφία Κόκκαλη, η Αγγελική Στελλάτου, ο Θανάσης Δόβρης, ο Γιάννης Σιαμσιάρης, ο Νικόλας Μίχας και ο Μιχαήλ Ταμπακάκης.
 
Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους
 
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία – Κίνηση – Σκηνικά – Κοστούμια – Φωτισμοί – Σχεδιασμός ήχου και Animation Θάνος Σαμαράς
Βοηθός σκηνοθέτη Αμαλία Βλάχου
Βοηθός σκηνογραφίας Δήμητρα Κουτσόγεωργα
Βοηθός ενδυματολογίας Κωνσταντίνα Μαρδίκη
Βοηθός φωτισμού Γιώργος Αγιαννίτης
Εκτέλεση animation Δημοσθένης Βάγιας, Φωτεινός Χιώλος
Εκτέλεση παραγωγής Κατερίνα Μπερδέκα - Θεατρικός Οργανισμός MeWe
Οργάνωση παραγωγής Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη
 
Παίζουν με σειρά εμφάνισης Ράνια Οικονομίδου, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Νικόλας Μίχας, Θανάσης Δόβρης, Σοφία Κόκκαλη, Γιάννης Σιαμσιάρης, Αγγελική Στελλάτου, Νίκος Καραθάνος
 
Ευχαριστίες σε Νικόλα Βιλλιώτη, Μάριο Τραγουδάρα, Ζώη Οικονόμου, Άγγελο Μαρδίκη και Jeanna Fine
Τα προϊόντα μακιγιάζ της παράστασης είναι GOLDEN ROSE.
 
Σελίδα παράστασης: http://greekfestival.gr/festival_events/chrysippos/
 
Προπώληση εισιτηρίων:
Ταμεία Φεστιβάλ Αθηνών: Πανεπιστημίου 39 (στοά Πεσμαζόγλου) 
Τηλεφωνικό κέντρο: 210 8938112 (Δευτέρα έως Κυριακή 09:00-21:00) 
Ηλεκτρονική αγορά: greekfestival.gr και www.ticketmaster.gr 
Για ομαδικές αγορές (20+ άτομα): 2103222720 και Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Εισιτήρια ΑμεΑ στο email : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η Κωνσταντίνα Αλεξανδράτου, η Αφροδίτη Φλώρου, η Κασσάνδρα Τζάρτζαλου και η Βερόνικα Μπακόλα πρωταγωνιστούν στην παράσταση «Με δύναμη από την Κηφισιά» των Δ. Κεχαϊδη και Ε. Χαβιαρά, σε σκηνοθεσία Εμμανουέλλας Κοντογιώργου, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο Θέατρο Φούρνος και μας ανοίγουν το καμαρίνι τους…
 
Αντικείμενα που έχω πάντα στο καμαρίνι μου.
 
Κασσάνδρα: Παραμάνες, κλωστή και βελόνα, υγρά μαντηλάκια, τσιμπιδάκια μαλλιών, χτένα.
 
Βερόνικα: Ένα μπουκαλάκι νερό και τα απαραίτητα για την προετοιμασία πριν την παράσταση.
 
Κωνσταντίνα: Νομίζω είναι καφές!
 
Αφροδίτη: Τσιμπιδάκια, λακ, τα απαραίτητα καλλυντικά, βούρτσα για τα μαλλιά.
 
Πιο όμορφο καμαρίνι που είχα ποτέ.
 
Κασσάνδρα: Το «καμαρίνι» στο Φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστών, όπου και πρωτοπαίχτηκε αυτή η παράσταση. Γιατί ήταν το πρώτο μου. Και γιατί δεν ήταν καμαρίνι.
 
Βερόνικα: Στα Γιάννενα, το καμαρίνι του θεάτρου του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ, όταν έπαιζα ερασιτεχνικά θέατρο με την ομάδα μου εκεί. Χωριζόμασταν σε 3αδες και τρέχαμε ποιος θα προλάβει το καλύτερο λες κι ήμασταν 3ήμερη με το σχολείο. Επίσης μου άρεσε γιατί είχε μια ελικοειδή σκάλα που σε έβγαζε πάνω στη σκηνή.
 
Κωνσταντίνα: Δεν έχω προλάβει να δω και πολλά.. αλλά νομίζω ότι ήταν σε ένα θέατρο στα Γιάννενα!
 
Αφροδίτη: Δεν μπορώ να ξεχωρίσω. Όλα τα καμαρίνια είναι όμορφα γιατί κουβαλάνε αυτό το «προ της παράστασης» άγχος, και τη «μετά την παράσταση» χαρά. Κρύβουν αυτή τη προετοιμασία από το μεταξύ μας στον κόσμο. Από όλα έχεις κάτι να θυμάσαι.
 
me dynami kamarini 2
 
Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.
 
Κασσάνδρα: Δε μου ‘χει τύχει ακόμα.
 
Βερόνικα: Του Μάικλ Κίτον στο “Birdman”. Το καμαρίνι του Μπρόντγουεϊ δηλαδή
 
Κωνσταντίνα: Δεν έχω δει κανένα εντυπωσιακό μέχρι στιγμής.
 
Αφροδίτη: Το πρώτο καμαρίνι στο οποίο μπήκα ως παιδί. Με τους τεράστιους καθρέφτες και τις λάμπες ολόγυρα. Ήταν εντυπωσιακό να βλέπεις εκεί τον ηθοποιό από κοντά. Μέσα στο καμαρίνι ο ήρωας της σκηνής γίνεται ξανά απλός άνθρωπος. Μου είχε φανεί σχεδόν μαγικό.
 
Την πιο ωραία ανάμνηση που έχω από καμαρίνι.
 
Κασσάνδρα: Μια τελευταία αγκαλιά της Αφροδίτης πριν βγει και να μου κλείνει συνωμοτικά το μάτι λέγοντάς μου «Θα τα πούμε στη σκηνή».
 
Βερόνικα: Τη μέρα την πρεμιέρας, ένα παιδί απ’ την ομάδα είχε γράψει στον ολόσωμο καθρέφτη έξω απ’ τα καμαρίνια με μεγάλα γράμματα «ΣΚΑΤΑ ΣΚΑΤΑ ΘΑ ΣΚΙΣΟΥΜΕ». Ήταν κάτι που μας έκανε όλους να χαμογελάσουμε μες στο άγχος μας και κατέληξε σε group hug. Φυσικά ακολούθησε η γνωστή συζήτηση απ’ τα κορίτσια του θιάσου: «Πού το βρήκες αυτό το κραγιόν, ελπίζω να μην είναι δικό μου, θα σε σκοτώσω κτλ κτλ»
 
Κωνσταντίνα: Ήταν μία φορά που με είχε πιάσει μια υπερκινητικότητα και νευρικότητα και γέλια άγχους . Η συμπαίκτης και φίλη που παίζαμε μαζί, άρχισε να με κοροϊδεύει και στο τέλος , λίγο πριν βγούμε στη σκηνή, καταλήξαμε να μιλάμε αλβανο-ελληνικά. Και κάθε φορά που μπαίναμε στο καμαρίνι κατά τη διάρκεια της παράστασης συνεχίζαμε το διάλογο «επιπέδου» που είχαμε αφήσει πριν στη μέση. Πάντα με την ίδια διάλεκτο!
 
Αφροδίτη: Σε μια προηγούμενη παράσταση στο καμαρίνι υπήρχαν μικρές ρωγμές απ’ όπου μπορούσες να δεις στη σκηνή. Πολλές φορές όταν δε παίζαμε καθόμασταν και κρυφοκοιτάγαμε. Μια φορά με έπιασαν τα γέλια σε τέτοιο σημείο που πολύ πιθανόν να ακουγόμουν. Σχεδόν ξέχασα να βγω να παίξω.
 
Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνω πριν βγω από το καμαρίνι μου.
 
Κασσάνδρα: Χαμογελάω.
 
Βερόνικα: Χοροπηδάω 4-5 φορές και τσιρίζω μία αθόρυβα.
 
Κωνσταντίνα: Σκέψη είναι συνήθως και αλλάζει ανάλογα την κατάσταση. Δυο πάντως ειναι οι σκέψεις που εναλλάσσονται «Πάμε να τα διαλύσουμε όλα» και η δεύτερη «Άντε και καλή τύχη μάγκες» (Σιδηρόπουλος)
 
Αφροδίτη: Ανακεφαλαίωση για το αν είναι όλα στη θέση τους, τουαλέτα, μια γουλιά νερό και πάμε να το χαρούμε. «Είσαι τυχερή που μπορείς και το κάνεις!»

Το texnes-plus σας πάει θέατρο!

Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση  «Ο Φονιάς» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά για όλες τις παραστάσεις: 

  • ΔΕΥΤΕΡΑ          20/5      19.30 & 21.30
  • ΤΡΙΤΗ                21/5      19.30 & 21.30
  • ΤΕΤΑΡΤΗ          22/5      10.00 &  12.00
  • ΠΕΜΠΤΗ           23/5      10.00  & 12.00 
  • ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ    24/5      10.00  & 12.00

Για να λάβετε μέρος στο διαγωνισμό, κάντε τη  σελίδα του texnes-plus στο facebook,  σχολιάστε το όνομά σας κάτω από το άρθρο καθώς και την ημέρα που θέλετα να δείτε την παράσταση (π.χ Μαρία Μπακοδήμου Τρίτη 19:30) και μοιραστείτε το άρθρο στο προφίλ σας.

Oι νικητές θα ενημερωθούν μέσω της σελίδας μας στο facebook.

 

Αρχές δεκαετίας του ’80. Μια μέρα με βροχή σε ένα μικροαστικό σπίτι, τέσσερις ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με το ένοχο παρελθόν τους κρυμμένοι πίσω από μάσκες και ταυτότητες σε ένα παιχνίδι ρόλων και ευθυνών. Ο Σάββας μετά την αποφυλάκισή του επισκέπτεται, μαζί με τον πρώην συγκρατούμενό του Ταρζάν, το σπίτι της αδελφής του Μαρίας και του γαμπρού του Γιάννη. Θύτες και θύματα μικρών ενδοοικογενειακών τραγωδιών που στιγματίζουν, συνειδητά ή υποσυνείδητα, τις ανθρώπινες ζωές τους, οι ήρωες του «Φονιά» παλεύουν να υπάρξουν, με όποιο κόστος, μέσα στην κοινωνική, πολιτική και ηθική διαφθορά και τη σήψη ενός κόσμου γεμάτου αβεβαιότητες. Ζώντας εντός και εκτός των τειχών, μέσα στη σιωπή της ενοχής, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, βλέπει την αλήθεια να ορθώνεται σα φάντασμα έτοιμο να τον κατασπαράξει ή να τον αφήσει εκτεθειμένο να βασανίζεται χωρίς κάθαρση στην μάταιη ύπαρξή του.

 

Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή
Σκηνικά – Κουστούμια  Λίλη Πεζανού
Μουσική Νίκος Βασιλείου
Φωτισμοί Αννα Σμπώκου

Παίζουν οι ηθοποιοι
•    Μπιτούνη Ιωάννα
•    Μαυράκης Νίκος
•    Παπακώστας Λευτέρης
•    Ρόκκος Βαγγέλης 

Αντικείμενα που έχω πάντα στο καμαρίνι μου.

Μυλωνάς: Έχω τα υγρά μου μαντηλάκια. Μακιγιάζ συνήθως δεν βάζω. Σε αυτό το έργο μόνο επί σκηνής βάζω μακιγιάζ.

Βακούσης: Δεν θα μιλήσω για αντικείμενα, αλλά για μια πολύ συγκινητική φράση που πάντα κουβαλάω μέσα μου «Η Σεμέλη ερωτεύτηκε». Είναι μια αρχέτυπη φράση που με βοηθάει να πάρω ενέργεια και δύναμη για τον όποιο ρόλο παίζω.

Το πιο ωραίο καμαρίνι που είχα ποτέ.

α)Ως χώρο

Μυλωνάς: Το πιο ωραίο καμαρίνι ήταν όταν είχα παίξει το «Festen» στο Θησείο όπου εκεί δεν υπάρχουν καμαρίνια. Είναι ένας ενιαίος χώρος που κάθονται όλοι γύρω από ένα τραπέζι, στο οποίο ο καθένας έχει τη δική του θέση. Έτσι μιλάς με όλους τους άλλους και έχει πολύ πλάκα αυτό. Αυτό μου άρεσε πολύ.

Βακούσης: ‘Ως χώρος ήταν με τον Σωτήρη Τσαφούλια σε ένα έξοχο χώρο στο Λαγονήσι που είχε φτιάξει ένα φοβερό καμαρίνι. Και στο Εθνικό που είναι ένας χώρος πολύ αγαπητός, που δεν μπορείς να μην το ερωτευτείς.

β) Με ποιους συναδέλφους.

Μυλωνάς: Πάλι θα μιλήσω για το «Festen», που μοιραζόμουν το ενιαίο καμαρίνι με τους Μπαζάκα, Στάνκογλου, Παπαθεμελή, Ντούμα κ.α.

Βακούσης: Το ωραιότερο καμαρίνι που έχω κάνει στην ζωή μου ήταν στο «Έτερος Εγώ» με τον Σωτήρη Τσαφούλια που κάναμε πρόβες και κάναμε πολλές πλάκες και φυσικά είναι και εδώ, στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, με τον Αλέξανδρο Μυλωνά

Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Μυλωνάς: Το πιο ωραίο καμαρίνι ήταν όταν έπαιζα στο Brighton στο Royal Theater Brighton όπου το καμαρίνι του πρωταγωνιστή είναι σαν διαμέρισμα και βέβαια σπουδαίοι άνθρωποι το έχουν χρησιμοποιήσει, όπως ο Laurence Olivier και άλλοι.

Βακούσης: Το ωραιότερο καμαρίνι που έχω δει στην ζωή μου είναι στο Νόβι Σαντ έξω από το Βελιγράδι το οποίο δεν περιγράφεται, ήταν σαν παραμύθι αρχετυπικό.

Την πιο ωραία ανάμνηση που έχω από καμαρίνι.

Μυλωνάς: Αυτή την ανάμνηση από το «Festen» στο Θησείο.

Βακούσης: Είναι πολλές οι αναμνήσεις αλλά νομίζω ότι από καμαρίνι ήταν όταν είχα παίξει κάποτε στο έργο του Καμπανέλη «Η Αυλή των Θαυμάτων» και ήμουν με την Πίτσα Καπετσινέα και τον Γκίκα Μπινιάρη τους δασκάλους μου.

Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνω πριν βγω από το καμαρίνι μου.

Μυλωνάς: Η τελευταία σκέψη που κάνω πριν βγω είναι να είμαι ήρεμος.

Βακούσης: «Μπράβο. Κατάφερα να μην είμαι πεθαμένος»

 

Oι Αλέξανδρος Μυλωνάς και Μάνος Βασούσης πρωταγωνιστούν στην παράσταση "Ο Αμπιγιέρ" στη Β σκηνή του θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας που πάιζεται για 2η χρονιά.

Αντικείμενα που έχω πάντα στο καμαρίνι μου.

Δεν συνηθίζω να αφήνω πράγματα στο καμαρίνι μου. Γενικά τα μαζεύω και φεύγω. Βέβαια σε πιο απαιτητικές πρόβες, όπως ήταν οι τωρινές, υπήρχαν πάντα μπισκότα ή άλλα σνακς για να μην ξεχνάω να φάω.

Το πιο ωραίο καμαρίνι που είχα ποτέ.

Το αγαπημένο μου, ήταν σίγουρα αυτό που μας είχαν φτιάξει στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης, όταν θα παίζαμε παράσταση Θουκυδίδη. Είχαν στηθεί κάποιες λευκές τέντες στο χώμα με λευκό φωτισμό στο πλάι του θεάτρου. Βέβαια, ήταν ανάμεσα στα αρχαία και σε στιγμές μοιάζαμε περισσότερο με αρχαιολόγους παρά με ηθοποιούς.

vasilis athanasopoulos 3

Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Δεν θυμάμαι να έχω δει κάποιο καμαρίνι που να έχω ξεχωρίσει ως κάτι ιδιαίτερο. Θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι το υπαίθριο καμαρίνι της Αρχαίας Μεσσήνης.

Την πιο ωραία ανάμνηση που έχω από καμαρίνι.

Είναι πολλές. Η αλήθεια είναι ότι με την ολοκλήρωση κάθε κύκλου παραστάσεων ρίχνω μια κλεφτή ματιά πίσω μου για τελευταία φορά στο εκάστοτε καμαρίνι.

Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνω πριν βγω από το καμαρίνι μου.

Όλα αυτά διαφέρουν σε κάθε παράσταση. Στην τωρινή πάντως, στα Μαθήματα Πολέμου ΙΙ, επειδή φοράω ένα φαρδύ λευκό πουκάμισο, φροντίζω να το τοποθετώ σωστά μέσα από το παντελόνι και βγαίνω στο διάδρομο να συναντήσω τους άλλους για το καθιερωμένο μας ζέσταμα.

vasilis athanasopoulos texnes plus

 
Η ηθοποιός Κατερίνα Παπαδάκη και πρώην σύζυγος του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου βρίσκεται για τέταρτη ημέρα στην εντατική μονάδα του νοσοκομείου. Από εκεί πόσταρε μία φωτογραφία στο Facebook στην οποία έγραψε:
 
«Παράταση Πασχαλινών διακοπών….!!! 3η ημέρα στην Στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Ρεθύμνου !!! (οι ιώσεις 2019 ήταν πολύ επιθετικές…) Αλλά αφού κατάφερα να βγάλω σέλφι… Αρχίζω να ελπίζω!!! ».
 
katerina5
Πέθανε ο Τάκης Μόσχος στα 68 του χρόνια. Ο ηθοποιός τον τελευταίο καιρό νοσηλευόταν στην Αθήνα όπου είχε μεταβεί από τη Σκόπελο όπου και έμενε τα τελευταία χρόνια. Ύστερα από μια σειρά εγκεφαλικών επεισοδίων ο Τάκης Μόσχος ήταν σε κώμα τον τελευταίο καιρό. O ηθοποιός απεβίωσε μετά σχεδόν τρεις μήνες νοσηλείας σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. 
 
 
Ο Τάκης Μόσχος γεννήθηκε στη Χαλκίδα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης και κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία και τις Καλές Τέχνες στη Γερμανία. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε ως μοντέλο. Ένας φίλος του από τη Χαλκίδα τον συνέστησε στον κριτικό κινηματογράφου Παναγιώτη Τιμογιαννάκη. Σύντομα έκανε την πρώτη του διαφήμιση, ενώ έπαιξε και ως κομπάρσος σε ένα αιγυπτιακό σίριαλ εποχής.
 
Ο πρώτος του επαγγελματικός ρόλος ήταν στην ταινία «Άγγελος» του Γιώργου Κατακουζηνού. Η ταινία διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1982 και απέσπασε τα βραβεία καλύτερης ταινίας, σεναρίου και πρώτου ανδρικού ρόλου για τον Μιχάλη Μανιάτη. Κατόπιν, πάλι η τύχη τον έσπρωξε στη «Γλυκιά Συμμορία» (1983), την ταινία ορόσημο του Νίκου Νικολαΐδη, η οποία αντικατόπτριζε κάποιες από τις εμπειρίες του στην Γερμανία. Στην ταινία υποδύθηκε τον Αργύρη, έναν άνεργο ηθοποιό, που ζούσε στο περιθώριο και την παραβατικότητα. Η ταινία απέσπασε συνολικά οκτώ βραβεία, δίχασε κοινό και κριτικούς, ενθουσίασε όμως τη νεολαία μιας έντονα πολιτικοποιημένης εποχής μιλώντας μια διαφορετική γλώσσα και άφησε το δικό της στίγμα στην ιστορία του ελληνικού σινεμά με σκηνές εμβληματικές και «ατάκες» που αναπαράγονταν για χρόνια. Ο Τάκης Μόσχος είχε βραβευθεί και για το ρόλο του στην ταινία «Μετέωρο και σκιά» (1985), η οποία ήταν βασισμένη στη βιογραφία του ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη.
 
Ο Τάκης Μόσχος είχε γυρίσει συνολικά 20 ταινίες, ενώ συμμετείχε σε επεισόδια του «Κόκκινου Κύκλου», στο «Η ζωή μας μια βόλτα», «στο Camping», και σε άλλες τηλεοπτικές σειρές. Ενας από τους τελευταίους ρόλους του στον κινηματογράφο ήταν στην ταινία «Οι Αισθηματίες» (2014) του Ν. Τριανταφυλλίδη, ενώ στο θέατρο η τελευταία του εμφάνιση ήταν στην παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» (2018).
 
Ο ηθοποιός είχε μιλήσει ανοιχτά για τον εθισμό του στα ναρκωτικά, που κράτησε για περίπου 20 χρόνια. Όπως είχε δηλώσει, την πρώτη του επαφή με ναρκωτικές ουσίες την είχε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Κόντρα». Για πολλά χρόνια έχασε τον εαυτό του και από ένα σημείο και πέρα, αποφάσισε να μη δέχεται προτάσεις και να αποκοπεί από την υποκριτική. Η περιπέτεια που έζησε τον έσπρωξε να αλλάξει στάση ζωής. Η Αθήνα τον κούρασε και έτσι πήρε την απόφαση να την εγκαταλείψει και να μείνει μόνιμα στο αγαπημένο του νησί, τη Σκόπελο.
 
Στη Σκόπελο, δηµιούργησε την Ερασιτεχνική Θεατρική Οµάδα Σκοπέλου (ΕΘΟΣ), µε σκοπό να διδάξει και να αναδείξει τη θεατρική τέχνη, ενώ παράλληλα έκανε µαθήµατα σε παιδιά Γυµνασίου.
 
Τον Οκτώβριο του 2018 εγκατέλειψε προσωρινά τη Σκόπελο και µετακόµισε στην Κοζάνη, όπου συµµετείχε στην παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ «Ρωµαίος και Ιουλιέτα», στον ρόλο του πατέρα Λαυρέντιου. Ωστόσο η υγεία του τον πρόδωσε και υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Παρά τις συστάσεις των γιατρών να περιορίσει τις δραστηριότητές του, συµµετείχε κανονικά στην περιοδεία και ετοιµαζόταν να ακολουθήσει το σχήµα στην Κροατία. Υπέστη όμως και νέο εγκεφαλικό επεισόδιο στην Αθήνα.
 
Από τον Φεβρουάριο του 2019 νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Αθήνας. Στις αρχές Μαρτίου, φίλοι και συνάδελφοί του είχαν απευθύνει έκκληση για βοήθεια, καθώς ανέμεναν να πάρει εξιτήριο, και χρειάζονταν χρήματα για θεραπεία σε κέντρο αποκατάστασης, καθώς και ένα σπίτι για να μείνει στη Σκόπελο. Ωστόσο, στο τέλος Μαρτίου ο Τάκης Μόσχος έπεσε σε κώμα.
 
 
 

250x300 knives

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Ρίτα Αντωνοπούλου–Θοδωρής Οικονόμου «Χωρίς τίτλο…» Τρίτη 9 Ιουλίου│21:00 Στον Κήπο του Μεγάρου Μια φωνή κι ένα πιάνο.

Κι ένα συναρπαστικό ταξίδι σε έναν ωκεανό μουσικής και μελωδιών, μέσα από την πνοή και τις ερμηνείες της Ρίτας Αντωνοπούλου και τον υπέροχο μουσικό κόσμο που πλάθουν τα δάχτυλα του Θοδωρή Οικονόμου στα πλήκτρα του πιάνου

Τιμές εισιτηρίων 10 € (προπώληση), 12 € (αγορά την ημέρα της συναυλίας) Η προπώληση έχει ήδη αρχίσει. Eισιτήρια 210 72 82 333, megaron.gr και σε όλα τα καταστήματα Public

Πληροφορίες 210 72 82 333 http://megaron.gr https://www.facebook.com/megaron.gr https://www.instagram.com/megaron_ath... https://www.youtube.com/user/AthensCo... https://twitter.com/MegaronAthens https://plus.google.com/+MegaronGr https://www.pinterest.com/megaronathens/

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία