Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
fragilemag.gr

fragilemag.gr

Πηγή:http://fragilemag.gr

Γιατί χρησιμοποιούμε μια “ιταλόφερτη” λέξη για να περιγράψουμε τους φωτογράφους που κυνηγούν τις προσωπικές ζωές των πλούσιων και διάσημων; Παπαράτσι είναι όνομα που προβάλλει ως τύπος φωτογραφίας ή ως ειδίκευση φωτογράφου. Παρόλο που χρησιμοποιείται παγκοσμίως, κανείς δεν είναι απολύτως βέβαιος από πού προέρχεται. Αυτό που είναι γνωστό είναι ότι πρωτοακούστηκε στο εικονικό φιλμ La Dolce Vita (1960) του Φεντερίκο Φελίνι. Θυμάστε; Στην ταινία ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι παίζει έναν απογοητευμένο ρεπόρτερ που ψάχνει τη νυχτερινή ζωή της Ρώμης για να ανακαλύψει τα θέματά του. Πιστός του σύντροφος στις δημοσιογραφικές του περιπλανήσεις είναι ο φωτογράφος που ονομάζεται Paparazzo.

La Dolce Vita. Ο Μαρτσέλλο Μαστρογιάννi στο τιμόνι και στο κέντρο o ηθοποιός Ουόλτερ Σαντέσσο. Ο τελευταίος στο φιλμ του Φελίνι ερμήνευε τον φωτογράφο με το όνομα Paparazzo

•Και μπορεί να μην είμαστε σίγουροι από πού κατάγεται η λέξη παπαράτσι, όμως γνωρίζουμε πολλά για το προφίλ ζωής ενός φωτογράφου που έχει τάξει ως επαγγελματικό του καθήκον την “κλοπή” προσωπικών στιγμών ανθρώπων που η σπανιότητα της ζωής τους πυροδοτεί την περιέργεια του κοινού

Η Τζάκι Κένεντι Ωνάση συμβίωνε με τους παπαράτσι στη διάρκεια της πολυτάραχης ζωής της. Σε αυτή τη φωτογραφία που τραβίχτικε στη Νέα Υόρκη το 1971 την κυνηγά ο Ρομπ Γκαλέγια ©Rob Galella

Ο παπαράτσι κινείται διαρκώς. Γνωρίζει διευθύνσεις και ονόματα των ανθρώπων που τον ενδιαφέρουν. Η δουλειά του δεν έχει ωράριο. Ωράριο δεν έχουν και οι ηθικές του αναστολές. Στο μυαλό ενός παπαράτσι η λέξη διακριτικό είναι συνώνυμη του αδιάκριτο.

Στη διάρκεια των διακοπών της στη Ρώμη το 1965 η Μπριζίτ Μπαρντό φάνταζε ως ο ιδανικός μεζές για την όρεξη των παπαράτσι της πόλης / Vittorio La Verde © Vittorio La Verde

Οι ρίζες του επαγγέλματος
Μπορεί οι πραγματικές σόου μπιζ να ξεκίνησαν στις Η.Π.Α. Όμως οι πρώτοι παπαράτσι ήταν Ιταλοί. Στη δεκαετία του 1950 μια ομάδα φωτογράφων άρχισε να στοχεύει τα κινηματογραφικά αστέρια στους δρόμους της Ρώμης. Είχαν ως κυρίαρχο στόχο τους να αποκτήσουν ανεπίσημες εικόνες αστέρων όπως οι Άβα Γκάρτνερ, Μικελάντζελο Αντονιόνι, Σοφία Λόρεν και  Μπριζίτ Μπαρντό. Μια ανέμελη βόλτα της τελευταίας στη διάρκεια διακοπών της στη Ρώμη το 1965  κατέληξε σε σαφάρι φωτογραφιών. Όσο εκείνη αντιστεκόταν τόσο ο οίστρος των φωτογράφων να πάρουν εικόνες της υποτροπίαζε.

•Στην πραγματικότητα, η έμπνευση του Φελίνι για τον Paparazzo ήταν ένας φωτογράφος που γνώριζε καλά τις καφετέριες στη Via Veneto. Το όνομά του ήταν Felice Quinto. Και έμεινε γνωστός ως “βασιλιάς των παπαράτσι”.

Το 1960 στόχος των παπαράτσι έγινε η Ανίτα ‘Εκμπεργκ. Ο Quinto την συνέλαβε να φιλά έναν παντρεμένο παραγωγό κινηματογράφου σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στη Ρώμη. Την ακολούθησε ως το σπίτι που έμενε. Η παρακολούθηση της ηθοποιού έληξε όταν εκείνη παρουσιάστηκε μπροστά του σημαδεύοντας τον με βέλος τόξου. Δεν δίστασε να του ρίξει στο χέρι. Ο τραυματισμός του φωτογράφου έγινε πρωτοσέλιδο.

H Ανίτα ‘Εκμπεργκ δεν αστειεύονταν. Σημαδεύει τον Quinto με τόξο. Λίγο αργότερα το βέλος που εκτοξεύτηκε καρφώθηκε στο χέρι του Marcello Geppetti © MGMC/dolceVita GALLERY

Η Όντρεϊ Χέπμπορν στην Ρώμη το 1961 © Marcello Geppetti

Στο πέρασμα το χρόνου το κυνήγι των παπαράτσι με τα θύματά τους έγινε επιχείρηση. Η απλή παρακολούθηση ενός σταρ δεν ήταν αρκετή. Τα ανυποψίαστα θύματα άλλαξαν χαρακτήρα. Έγιναν πιο προσεκτικοί και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τις ολοένα και περισσότερο επιθετικές απόπειρες των φωτογράφων να εξασφαλίσουν τροφή στους εκδότες των περιοδικών που θα φιλοξενούσαν τις εικόνες τους. Η παράνομη ομορφιά των παπαράτσι φωτογραφιών φιλοξενήθηκαν σε βιβλία, μπήκαν σε γκαλερί, κατασκεύασαν ψεύτικα είδωλα και κατά μία έννοια γέννησαν τη σημερινή ίωση των fake news. Η όρεξη του κοινού ως άλλος ηδονοβλεψίας να συμμετέχει λαθραία στις προσωπικές ζωές των λαμπερών και πλούσιων της σόου μπιζ παραμένει ανεξάντλητη.

πηγή:https://www.gallerieditalia.com/it/vicenza/mostra-paparazzi/

 

 

Γράφει ο Παύλος Θ. Κάγιος // Πηγή:fragilemag.gr

Το τετράωρο φιλμ «Ένας ελέφαντας στέκεται ακίνητος» του 29χρονου κινέζου σκηνοθέτη Χου Μπο ο οποίος μετά το τέλος του αυτοκτόνησε, επιβάλλεται με την τραγικότητα της πράξης του στο φιλμικό τοπίο αυτής της εβδομάδας. Ακολουθούν η κουλτουρέ επιστημονική φαντασία “Μαύρη τρύπα” και το «Transit».

«Ένας ελέφαντας στέκεται ακίνητος»
h

Ελεγειακό, τετράωρο -!- φιλμ ενός 29χρονου δημιουργού που μετά το τέλος του, οδηγήθηκε σε αυτοκτονία! Και ο τίτλος της ταινίας του αποτελεί μια τραγική και ειρωνική «προβληματική» πάνω στη δημιουργία και στην αδυναμία της να σε λυτρώσει από τον βραχνά του θανάτου…

Κάτω από τον συννεφιασμένο ουρανό μιας ανώνυμης πόλης στη βόρεια Κίνα, παρακολουθούμε τις ζωές κάποιων απελπισμένων ανθρώπων που «διαπλέκονται» στη διάρκεια μίας και μόνο έντονης μέρας, από το ξημέρωμα μέχρι το σούρουπο.

H κάμερα τούς παρακολουθεί να δραπετεύουν από οικογένειες, αρχές, γκάνγκστερ, σχολείο και κυρίως από τη ζοφερή πραγματικότητα της ζωής τους στη μεταβιομηχανική παρηκμασμένη πολιτεία, μιας ζωής που κυριαρχείται από την αδιαφορία, τη βία και την απόγνωση. Όλοι τους σκέφτονται τη διαφυγή στο Μανζούλι (μια πόλη στα κινεζορωσικά σύνορα). Εκεί, στο μεγάλο τσίρκο, βρίσκεται ένας ελέφαντας που στέκεται διαρκώς ακίνητος, αδιάφορος για την κτηνωδία που κυριαρχεί στον κόσμο.

•Τo μνημειώδες, βασανισμένο και τραγικό ντεμπούτο του Χου Μπο είναι μια οδυνηρή ιστορία οργής και ομορφιάς. Ήδη, αποτελεί ένα ορόσημο για τον νεότερο Κινεζικό κινηματογράφο (και όχι μόνο), σημαδεμένο από μια τραγωδία: Ο δημιουργός του, αναγνωρισμένος συγγραφέας, σκηνοθέτης μερικών διακεκριμένων φιλμ μικρού μήκους πριν την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία και αγαπημένος μαθητής του Μπέλα Ταρ έδωσε τέλος στη ζωή του μετά την ολοκλήρωση της παραγωγής τον Οκτώβριο του 2017.

Το φιλμ παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 2018 και μέχρι σήμερα έχει τιμηθεί με δεκάδες βραβεία σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ.

Σκηνοθεσία: Χου Μπο
Παίζουν: Ζανγκ Γου, Πενγκ Γουτσάνγκ, Γουάνγκ Γιουγουέν, Λι Κονγκζ

«Μαύρη τρύπα»
Επιστημονική φαντασία τρόμου με … διανοουμενίστικο προβληματισμό που μας μεταφέρει στο μακρινό διάστημα όπου έχουν μεταφερθεί θανατοποινίτες οι οποίοι προκειμένου να εξαγοράσουν την ελευθερία τους δέχονται να γίνουν πειραματόζωα! Αναμεσά τους ο Μόντε και η κόρη του Γουίλοου που ζουν μαζί σε ένα διαστημόπλοιο σε απόλυτη απομόνωση… Ώσπου καταλαβαίνουμε ότι πριν χρόνια, ο άντρας είχε δώσει παρά τη θέλησή του το σπέρμα του το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να γονιμοποιήσει το ωάριο μιας νέας γυναίκας που γέννησε την κόρη του… Ήταν και οι δύο μέλη ενός πληρώματος θανατοποινιτών. Πειραματόζωα σε αποστολή. Τώρα, μαζί πατέρας και κόρη προσπαθούν προσδιορίσουν τον προορισμό τους…

Μπορεί να μην έχουμε την τύχη να βλέπουμε συχνά ταινίες της Κλερ Ντενί στις ελληνικές αίθουσες, όμως το 2017 είχαμε τη σπάνια ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τόσο ένα μεγάλο αφιέρωμα στο σύνολο της καριέρας της όσο και τη διανομή της τελευταίας της ταινίας, «Η Λιακάδα Μέσα Μου». Θεωρείται από τις σημαντικότερες σύγχρονες Γαλλίδες σκηνοθέτιδες κι έχει καταπιαστεί στην καριέρα της με πολλά διαφορετικά κινηματογραφικά είδη αντιμετωπίζοντάς τα πάντα με άκρως αντισυμβατικό κι απρόβλεπτο τρόπο. Στο τωρινό αγγλόφωνο ντεμπούτο της, η Ντενί δοκιμάζεται για πρώτη φορά στο είδος της επιστημονικής φαντασίας και στο τσακ καταφέρνει να μη φάει τα μούτρα της…

Σκηνοθεσία: Κλερ Ντενί
Παίζουν: Ρόμπερτ Πάτινσον, Ζιλιέτ Μπινός, Αντρέ Μπέντζαμιν, Μία Γκοθ

«Transit»

Άλλη μια υπερεκτιμημένη σκηνοθετική υπογραφή που δυσκολεύεται στη νέα ταινία του να μας πείσει για τις ικανότητές του. Ο λόγος για τον Γερμανό σκηνοθέτη Κρίστιαν Πέτζολντ του «Βarbara» (Αργυρή Άρκτος Καλύτερης Σκηνοθεσίας – 68ο Φεστιβάλ Βερολίνου) και «Το Τραγούδι του Φοίνικα». Εδώ, διασκευάζει το σπουδαίο μυθιστόρημα της Άνα Σέγκερς, “Τράνζιτο”…

Βρισκόμαστε στην αρχή του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου με τα γερμανικά στρατεύματα να πλησιάζουν στο Παρίσι κι ο Γκέοργκ, ένας Γερμανός πρόσφυγας, δραπετεύει στη Μασσαλία την τελευταία στιγμή. Στις αποσκευές του φέρει τα έγγραφα ενός συγγραφέα, του Βάιντελ, ο οποίος έχει αυτοκτονήσει. Τα έγγραφα περιλαμβάνουν ένα χειρόγραφο, επιστολές και βίζα από την πρεσβεία του Μεξικού. Στη Μασσαλία, μόνο εκείνοι που μπορούν να αποδείξουν ότι θα φύγουν, έχουν δικαίωμα να παραμείνουν. Ο Γκέοργκ υιοθετεί την ταυτότητα του νεκρού και αποφασίζει να παραμείνει εκεί… Όλα αλλάζουν όταν ο Γκέοργκ ερωτεύεται τη Μαρία, μια μυστηριώδη γυναίκα σε αναζήτηση του συζύγου της, ο οποίος θα την περίμενε στη Μασσαλία, για να διαφύγουν με βίζα στο Μεξικό…

Το ομώνυμο μυθιστόρημα της Άννα Σέγκερς γράφτηκε το 1942 στη Μασσαλία. Καταργώντας τις … χρονικές εποχές, ο σκηνοθέτης μιλάει για το τότε χρησιμοποιώντας την εικόνα της σημερινής Μασσαλίας χωρίς να πείθει για την αυθαιρεσία του που μας την παρουσιάζει σαν «άποψη» … Ό,τι διασώζεται είναι η ιστορία ενός μεγάλου, σχεδόν ανέφικτου έρωτα, εν μέσω πολέμου, αυτοεξορίας και της λαχτάρας τού να βρεις έναν νέο τόπο που θα μπορέσεις να τον αποκαλείς σπίτι. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, ο Φραντς Ρογκόφσκι (European Shooting Star 2017) και η Πάουλα Μπέερ (υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Κινηματογράφου για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στο Frantz του Φρανσουά Οζόν).

Σκηνοθεσία: Κρίστιαν Πέτζολντ
Παίζουν: Φραντς Ρογκόφσκι, Πάουλα Μπέερ

«Η κατάρα της Γιορόνα»

Όσο υπάρχει το ένστικτο του φόβου, τα σπλάτερς θα ζουν θα … θριαμβεύουν. Εδώ έχουμε μια άρπα-κόλα ταινία του είδους που βασίζεται σε ένα μεξικάνικο μύθο. Εφιαλτική μορφή της είναι η Γιορόνα. μία γυναίκα που κλαίει, μία απόκοσμη παρουσία, κάπου ανάμεσα στον Ουρανό και την Κόλαση, παγιδευμένη σε μια φοβερή μοίρα σφραγισμένη από το ίδιο της το χέρι. Η απλή αναφορά στο όνομά της προκαλεί τρόμο σ’ ολόκληρο τον κόσμο, για γενιές. Oταν ήταν ζωντανή, έπνιξε τα παιδιά της, εξαιτίας της οργισμένης ζήλιας της, ρίχνοντας στη συνέχεια και τον εαυτό της στο αφρισμένο ποτάμι, σπαράζοντας από πόνο. Τώρα τα δάκρυα της είναι αιώνια. Είναι θανατηφόρα. Και εκείνοι που ακούν το θανάσιμο θρήνο της τη νύχτα, είναι καταδικασμένοι. Η Γιορόνα παραφυλά στις σκιές και αρπάζει παιδιά, θέλοντας να τα κάνει δικά της. Καθώς οι αιώνες περνούν, η επιθυμία της έχει γίνει πιο αδηφάγα … και οι μέθοδοι της πιο τρομακτικές. Στη δεκαετία του 1970, στο Λος Άντζελες, η Γιορόνα παραφυλά τη νύχτα, για νέα παιδιά. Παραβλέποντας την προειδοποίηση μιας προβληματικής μητέρας που είναι ύποπτη για παιδική παρενόχληση, μία κοινωνική λειτουργός και τα μικρά παιδιά της σύντομα θα βρεθούν σε μια τρομακτική, υπερφυσική σφαίρα…

Σκηνοθεσία: Μάικλ Τσάβες
Παίζουνν: Λίντα Καρντελίνι, Ρέιμοντ Κρουζ, Πατρίτσια Βελάσκεζ, Μαρισόλ Ραμίρεζ

«Ο ευγενικός κύριος Λινκ»
http://fragi

 

Κινούμενα σχέδια με «προχωρημένη» σεναριακή ιδέα και ήρωα τον κύριο Λινκ, ένα ελαφρώς αφελές αλλά πολύ έξυπνο και καλόψυχο θηρίο που αποτελεί και το τελευταίο δείγμα της πρωτόγονης καταγωγής του ανθρώπου… Ο κύριος Λινκ θα βρεθεί σε μεγάλο κίνδυνο καθώς θα είναι ο τελευταίος του είδους του και θα ξεκινήσει μια τολμηρή αναζήτηση των μακρινών συγγενών του. Σε αυτή του την αναζήτηση θα ζητήσει τη βοήθεια του Σερ Λάιονελ Φροστ, του μεγαλύτερου ερευνητή μύθων και τεράτων στον κόσμο, και της Αντελίνα Φόρτναϊτ που έχει στην κατοχή της τον μοναδικό γνωστό χάρτη που θα οδηγήσει στη μυθική κοιλάδα που κρύβονται οι μακρινοί συγγενείς του, σε μια απίθανη οδύσσεια σε όλον τον κόσμο…

Σκηνοθεσία: Κρις Μπάτλερ

Με τις φωνές των: (στα αγγλικά) Χιου Τζάκμαν, Ζόε Σαλντάντα, Στίβεν Φράι, Έμα Τόμπσον / (στα ελληνικά) Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, Κωστή Μαραβέγια, Αντιγόνη Ψυχράμη

«Γυναίκες με τα όλα τους»

Μοιάζει απίστευτο το ότι στην κατ’ εξοχήν ανεπτυγμένη Ελβέτια του 1971 οι γυναίκες δεν είχαν, ακόμα, δικαίωμα ψήφου! Το φιλμ αυτό – βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τραϊμπέκα – διαδραματίζεται, λοιπόν, στην Ελβετία το 1971 όπου, παρά τις παγκόσμιες κοινωνικές αναταραχές της προηγούμενης δεκαετίας, οι γυναίκες εξακολουθούν να στερούνται το δικαίωμα στην ψήφο. Όταν ο σύζυγος της ταπεινής και υπάκουης νοικοκυράς Νόρας, της απαγορεύει να πιάσει μια εργασία μερικής απασχόλησης, εκείνη νιώθει τόση αγανάκτηση που τελικά την οδηγεί ώστε να γίνει η εμβληματική φιγούρα του φεμινιστικού κινήματος του χωριού της. Όμως αυτή η πρωτόγνωρη διασημότητα θα φέρει ταπείνωση, απειλές, και ένα πιθανό τέλος στο γάμο της αλλά εκείνη, αρνούμενη να κάνει πίσω, πείθει τις γυναίκες του χωριού της να κάνουν απεργία… και ταυτόχρονα κάνει μερικές εντυπωσιακές ανακαλύψεις σχετικά με τη δική της απελευθέρωση.

Σκηνοθεσία: Πέτρα Μπλοντίνα Βόλπε
Παίζουν: Μαρί Λεουενμπέργκερ, Μαξιμίλιαν Σιμόνιτσεκ, Ρέιτσελ Μπράουνσβαϊγκ

του Παύλου Θ. Κάγιου // Πηγή: //fragilemag.gr

Ευκαιρία να δούμε τον αξεπέραστο «Γαλαξία» του Λουί Μπουνιουέλ αυτή την εβδομάδα, ενώ ανάμεσα στην πληθώρα των νέων φιλμ ξεχωρίζουν το πολωνικό «Με άλλο πρόσωπο», η τρυφερή «Αμάντα», τα ελληνικά «Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες», «Holy boom» και το άγριο ναυτικό δράμα «Styx».

«Ο Γαλαξίας»

Το διαχρονικό αριστούργημα του Λουί Μπουνιουέλ σε τέλεια τεχνικά ψηφιακή αποκατάσταση 50 χρόνια μετά την πρώτη προβολή του. Η πιο αντισυμβατική, βλάσφημη και αναρχική ταινία του Ισπανού δημιουργού. Το φιλμ προβάλλεται χωρίς καμία περικοπή με ολόκληρη την κατακρεουργημένη κόπια στην πρώτη ελληνική προβολή της. Μη το χάσετε

Δύο ζητιάνοι, ο Πωλ και ο Ζαν, ακολουθούν το μονοπάτι του Αγίου Ιακώβου με προορισμό την πόλη Σαντιάγο ντε Κομποστέλα της Ισπανίας. Καθ’ οδόν συναντούν, εκτός τόπου και χρόνου, διάφορες μορφές οι οποίες εκπροσωπούν διδασκαλίες της Χριστιανικής πίστης και επεξηγούν ποικίλα δόγματα και αιρέσεις, πάντα με βάση την Αγία Γραφή.

Το φιλμ που περιέχει «όλο τον Μπουνιουέλ». Μια ισοπεδωτική σάτιρα για τη θρησκοληψία με βαθιά ειρωνεία και εξαιρετική παρουσίαση της σχέσης δόγματος και εξουσίας.

Σκηνοθεσία: Λουί Μπουνιουέλ
Παίζουν: Πολ Φρανκέρ, Λοράν Τέρζιεφ, Μισέλ Πικολί

“Με Άλλο Πρόσωπο”
Δυνατό πολωνικό δράμα βραβευμένο με Αργυρή Άρκτο στο Βερολίνο που διαθέτει πανέξυπνο σενάριο. Η ζωή ενός γυμνασμένου χεβιμεταλά που μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στη δουλειά και τον σκύλο του αλλάζει πλήρως όταν ένα ατύχημα παραμορφώνει το πρόσωπό του. Τότε ξεκινά τη διαδικασία για να γίνει ο πρώτος άνθρωπος στην Πολωνία που θα κάνει μεταμόσχευση προσώπου, μια ευκαιρία που μπορεί να τον αναγάγει σε εθνικό ήρωα.

Σκηνοθεσία: Μαλγκορζάτα Σουμόφσκα
Παίζουν: Ματέους Κοσκίκεβιτς, Ανιέσκα Πότσιαντλικ

«Η τέχνη καταστρέφει»

Ένας διάσημος ηθοποιός του θεάτρου, μετά από ένα έμφραγμα, καλεί κοντά του τις δύο κόρες του, από το Βέλγιο και τη Γαλλία. Προσπαθώντας να τις κρατήσει δίπλα του, τους προτείνει να ανεβάσουν μαζί έναν «Μάκβεθ για τρεις». Στη διάρκεια των προβών έρχονται στην επιφάνεια σκληρές αλήθειες για το παρελθόν, πικρίες και θυμοί απέναντι σε έναν πατέρα απόντα, δοσμένο ολοκληρωτικά στην τέχνη του. Εκείνος προκαλεί τις ηθοποιούς-κόρες τους να χρησιμοποιήσουν το τραυματικό αυτό παρελθόν στην ερμηνεία των ρόλων. Μέσα από την εγγύτητα των διαδοχικών προβών τα ψυχικά ρήγματα βαθαίνουν.

Το Σημείωμα σκηνοθέτη Νίκου Κορνήλιου
Η Τέχνη, ως γνωστόν, σώζει. Επίσης, πίσω από την Τέχνη – την ισχυρότερη μορφή εξουσίας, τη λεγόμενη «πνευματική» – έχουν καλυφθεί εγκλήματα κατά της ζωής, της ζωής ανθρώπων που βρέθηκαν δίπλα στους καλλιτέχνες. Ιδιαίτερα οι «μεγαλοφυείς» καλλιτέχνες χαίρουν μιας ιδιότυπης ασυλίας, της ασυλίας του Ωραίου. Η επικαιρότητα έχει φέρει στην επιφάνεια πολλές τέτοιες καταστάσεις – η λίστα διαχρονικά είναι ατελείωτη – και η κοινωνία δείχνει να ανακαλύπτει αυτήν την «πίσω αυλή» της τέχνης. Αυτή η αντίφαση – να δημιουργείς ομορφιά σκορπίζοντας γύρω την καταστροφή – είναι το θέμα αυτής της ταινίας μέσα από τις σχέσεις μιας οικογένειας ηθοποιών κατά τη διάρκεια των προβών του «Μάκβεθ», ενός έργου που έχει στον πυρήνα του τη δίψα για την εξουσία.

Σκηνοθεσία: Νίκος Κορνήλιος
Παίζουν: Κώστας Αρζόγλου, Aurora Marion, Katia Leclerc O’ Wallis, Estelle Marion

«Αμάντα»

Εφηβικό δράμα ενηλικίωσης με έναν νεαρό χωρίς σταθερή δουλειά και σχέση, απολαμβάνει την ελαφρότητα της νεότητάς του στο Παρίσι. Σύντομα, όμως, η ανεμελιά της ζωής του διακόπτεται βάναυσα από τον ξαφνικό χαμό της αδελφής του. Εκτός από το σοκ και τον πόνο, αναγκάζεται να διαχειριστεί και την κηδεμονία της μικρής ανιψιάς του.

Ο δεσμός ανάμεσα σ’ ένα παιδί που μεγαλώνει απότομα και σ’ έναν ενήλικα που δεν έχει ξεπεράσει την παιδική ηλικία είναι μία μόνο από τις αντιθέσεις που κινούν αυτή τη μοναδική ταινία, η οποία χωράει σε λιγότερο από δύο ώρες όλα τα μυστήρια και τα θαύματα της ρευστής μας ζωής.

•Με φόντο το Παρίσι των πρόσφατων τρομοκρατικών επιθέσεων ο σκηνοθέτης επιχειρεί να αποδώσει την ευθραυστότητα και τη βιαιότητα των καιρών μας.

Σημείωμα του σκηνοθέτη Μίκαελ Χερς :
Είναι η επείγουσα συγκυρία τού σήμερα που με οδήγησε στο να δημιουργήσω αυτή την ταινία. Αισθάνθηκα την ανάγκη να αποτυπώσω κάτι εξαιρετικά εύθραυστο, σχεδόν ηλεκτρικό, που συμβαίνει αυτή τη χρονική στιγμή και συγκεκριμένα, στην πόλη μου, το Παρίσι. Χωρίς να θέλω να σκιαγραφήσω το πορτραίτο μιας κατακλυσμιαίας Γαλλίας, χρησιμοποίησα ως αφετηρία ένα μάλλον σκοτεινό σημείο… κι αποφάσισα να το πιάσω από εκεί, όχι μέσω του καταστροφισμού και της άρνησης της πραγματικότητας, αλλά μέσω των ανθρώπινων σχέσεων και τα συναισθημάτων. Ο μόνος δυνατός συνδυασμός δηλαδή, για έναν περισσότερο ανεκτό κόσμο, κατά τη γνώμη μου.

Σκηνοθεσία: Μίκαελ Χερς
Παίζουν: Βενσάν Λακόστ, Ισόρ Μουλτριέρ, Στέισι Μάρτιν

Styx

Καλοσκηνοθετημένο δράμα βραβευμένο στο φεστιβάλ Βερολίνου με πολύ καλές προθέσεις που από ένα σημείο κι ύστερα πνίγεται στις υπαρξιακές ταλαντεύσεις του δημιουργού του… Μια νεαρή επιτυχημένη γιατρός αποφασίζει να σαλπάρει ολομόναχη με το ιστιοπλοϊκό της στη Νήσο της Αναλήψεως. Όλα βαίνουν καλώς μέχρι τη στιγμή που ξεσπά μια άγρια καταιγίδα, η οποία οδηγεί το σκάφος της κοντά σε ακυβέρνητο αλιευτικό γεμάτο μετανάστες που προσπαθούν να μείνουν ζωντανοί. Τότε η γυναίκα καλείται να αποφασίσει αν θα τους βοηθήσει ή θα συνεχίσει το ταξίδι της, αφήνοντας τη ζωή τους στα χέρια των αρχών που καθυστερούν τρομερά να φτάσουν στο σημείο.

Σκηνοθεσία: Βόλφγκανγκ Φίσερ
Παίζουν: Σουζάνε Βολφ, Γκίντιον Οντούορ Βεκέσα

«Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις … ντομάτες»

Πρωτότυπο ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βερολίνου 2019. Σε ένα χωριό του θεσσαλικού κάμπου που αργοπεθαίνει, δύο ξαδέλφια και πέντε γυναίκες, αποφασίζουν να κάνουν μια νέα αρχή. Με λίγη βοήθεια από τη μουσική του Βάγκνερ που παίζουν στα χωράφια και τις ιστορίες που διηγούνται για να πάρουν κουράγιο, επιχειρούν να διεισδύσουν στην παγκόσμια αγορά με τη βιολογική καλλιέργεια ενός παλιού σπόρου ντομάτας.

Σκηνοθεσία: Μαριάννα Οικονόμου

“After”

Νέα εκδοχή του «Πενήντα αποχρώσεις του γκρι» πλασαρισμένο ως «νεανικό ρομαντικό δράμα» που βασισμένο στο μπεστ σέλερ της Άννα Τοντ με ακραίες καταστάσεις… Μια νεαρή κοπέλα γνωρίζει στο πανεπιστήμιο έναν γοητευτικό μυστηριώδη συμφοιτητή της, τον οποίο ερωτεύεται κεραυνοβόλα. Εκείνος όμως κρύβει έναν σκοτεινό κόσμο ο οποίος θα παγιδεύσει και τους δύο, οδηγώντας τους σε απρόβλεπτες καταστάσεις.

Σκηνοθεσία: Τζένι Γκέιτζ
Παίζουν: Τζόζεφιν Λάνγκφορντ, Χίρο Φάινς-Τίφιν

“Holy Boom”

Αξιόλογη προσπάθεια να καταγραφεί το σήμερα του ελληνικού αλαλούμ με τρεις ιστορίες που διασταυρώνονται στη σύγχρονη Αθήνα. Σπονδυλωτή ταινία η οποία απεικονίζει την καθημερινότητα διαφορετικών μεταξύ τους χαρακτήρων που ζουν στην ίδια πολυκατοικία στα Πατήσια κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Πολύ καλή η Νένα Μεντή. Στην ταινία συναντιούνται, μεταξύ άλλων, μια μετανάστρια από την Αλβανία κι ένας από τη Νιγηρία αλλά και δύο Ελληνίδες, μια μεσήλικη και μια δεκαοκτάχρονη. Με αναφορές στη ζωή του Χριστού και την Εβδομάδα των Παθών, και μέσα από τις αφηγήσεις των πρωταγωνιστών, η ταινία στοχεύει στην ανάδειξη του ήρωα που κρύβει ο καθένας μέσα του, ανεξαρτήτως καταγωγής ή θρησκείας. Έτσι, όλοι μαζί οδηγούνται στην αρμονική συνύπαρξη παρά τις αντιξοότητες και τα αδιέξοδα που συναντούν στο δρόμο τους.

Σκηνοθεσία: Μαρία Λάφη
Παίζουν: Νένα Μεντή, Λούλι Μπίτρι, Αναστασία Ραφαέλα Κονίδη, Σαμουήλ Ακίνολα, Σπύρος Μπαλλεστέρος

«Hellboy: Ξαναγύρισα από την κόλαση»
Μεταλλαγμένη ανοησία με τον Hellboy να επιστρέφει από την… κόλαση στην Αγγλία θέλοντας πάση θυσία να νικήσει την παντοδύναμη μάγισσα Νίμουε, σύντροφο του Μέρλιν και γνωστή ως «Βασίλισσα του Αίματος» ή «Κυρά της Λίμνης» από τον μύθο του Αρθούρου. H Νίμουε βρίσκεται φυλακισμένη ως τη μέρα που θα καταφέρει να απελευθερωθεί και να συγκρουστεί σε μια επική μάχη με τον Hellboy, μια μάχη ικανή να φέρει το τέλος του κόσμου. Στόχος της η καταστροφή της ανθρωπότητας και ο μόνος που μπορεί να τη σταματήσει είναι ο Hellboy που επιστρέφει πιο βίαιος, πιο αιμοδιψής και πιο σαρκαστικός από ποτέ δίχως να νοιάζεται… κανείς – ούτε, φυσικά, κι ο θεατής…

Σκηνοθεσία: Νιλ Μάρσαλ
Παίζουν: Ντέιβιντ Χάρμπουρ, Ίαν ΜακΣέιν, Σάσα Λέιν, Μίλα Γιόβοβιτς, Ντάνιελ Ντάε Κιμ

«Πώς να εκπαιδεύσετε τον δράκο σας 3»
Η πετυχημένη σειρά ταινιών κινουμένων σχεδίων που κλείνει την τριλογία της με συνηθισμένη περιπέτεια με πολύ γέλιο πλατιάς κατανάλωσης… Στη νέα ταινία, ο επικεφαλής και κυβερνήτης του Μπερκ, έχοντας την Άστριντ στο πλευρό του, έχει δημιουργήσει μια καλά κρυμμένη ουτοπία δράκων, όπου μπορούν να ζουν ελεύθεροι και σε πλήρη αρμονία με το περιβάλλον τους. Όμως, ο κίνδυνος δεν θα αργήσει να εμφανιστεί και η πιο σκοτεινή απειλή θα ταράξει την ισορροπία της καλά κρυμμένης αυτής πόλης, όσο και του νησιού Μπερκ. Ο Ψάρης και ο Φαφούτης καλούνται να αφήσουν την ασφάλεια του μοναδικού σπιτιού που έχουν γνωρίσει, για ένα δύσκολο ταξίδι με προορισμό τη συναρπαστική μάχη σε μυθικούς κόσμους, απέναντι στο τρομερό κακό που απειλεί τους πάντες. Το πεπρωμένο τους θα είναι να παλέψουν ενωμένοι, με αυταπάρνηση, μέχρι τα βάθη της Γης, για όλες τις «αξίες» που έχουν αποκτήσει μαζί στις περιπέτειές τους και για όλα όσα έχουν μάθει να θεωρούν «ιδανικά». Κάπως έτσι θα δοκιμαστεί καθοριστικά και η δύναμη της φιλίας τους.

Σκηνοθεσία: Ντιν ΝτεΜπλουά
Με τις φωνές των: Βαγγέλη Ευαγγέλου, Ηρώ Μπέζου, Αλμπέρτο Εσκενάζi, Γιώτα Μηλίτση, Πάνης Καλοφωλιάς, Φώτης Πετρίδης

του Παύλου Θ. Κάγιου // Πηγή: http://fragilemag.gr

Ωραίες εκπλήξεις αυτή την εβδομάδα με το ανεξάρτητο «Δρόμο του κεραυνού»από την Αμερική, τρεις ελληνικές ταινίες – «Επαφή», «The waiter», «Τα δάκρυα του βουνού» – και τη γαλλική καταγγελία «Θέλημα Θεού».

«Θέλημα Θεού»

Δραματική καταγγελία με «ψευδό-ντοκιμαντερίστικο» ύφος πάνω στο καυτό κοινωνικό πρόβλημα της κακοποίησης, σεξουαλικής παρενόχλησης ανηλίκων από παπάδες της καθολικής εκκλησίας.

Μια ταινία του Φρανσουά Οζόν, που κέρδισε πρόσφατα την Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου 2019, και βασίστηκε στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης του ιερέα Preynat και αφηγείται τη δημιουργία του site «La parole Liberee» (απελευθερωμένος λόγος) από τα θύματά του, ακολουθώντας τρεις άντρες που είχαν κακοποιηθεί ως παιδιά στη δημοσιοποίηση της ιστορίας τους.

Το στόρι ξεκινάει με τον Αλεξάντρ που ζει στη Λυών με τη γυναίκα και τα παιδιά του. Μια ημέρα μαθαίνει τυχαία ότι ο ιερέας που τον κακοποίησε, όταν ήταν πρόσκοπος, εξακολουθεί να δουλεύει με παιδιά. Αποφασίζει να αναλάβει δράση και τον ίδιο δρόμο ακολουθούν άλλα δύο θύματα του ιερέα, ο Φρανσουά και ο Εμμανουέλ. Οι τρεις τους ενώνονται για να «σηκώσουν το πέπλο της σιωπής» γύρω από τη δοκιμασία τους. Αλλά οι επιπτώσεις και οι συνέπειες δεν θα αφήσουν κανέναν ανεπηρέαστο…

Το ιστορικό της διαφθοράς:
«Αυτή είναι συμβολικά μια πολύ σημαντική απόφαση για όλα τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, γεγονός που θα επιτρέψει ακόμη μεγαλύτερη ελευθερία λόγου», δήλωσε ο σκηνοθέτης Φρανσουά Oζόν σε μια συνέντευξή του στην Γαλλική εφημερίδα Le Parisien, μετά την ανακοίνωση της απόφασης εναντίον του Καρδινάλιου Philippe Barbarin, ο οποίος κρίθηκε ένοχος για την κάλυψη της σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, σε μια απόφαση που εκδόθηκε την Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019 στη Λυών.

Ο Καρδινάλιος Philippe Barbarin είχε κριθεί ένοχος για την απόκρυψη σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων από τον ιερέα Bernard Preynat, που κατηγορείται ότι επιτέθηκε σεξουαλικά σε δεκάδες παιδιά.

Ο Καρδινάλιος ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από την εκκλησία μετά την καταδίκη, για την οποία του δόθηκε εξάμηνη αναστολή. Προηγουμένως είχε προσπαθήσει να παραιτηθεί, αλλά το αίτημά του είχε απορριφθεί από τον Πάπα Φραγκίσκο.

Η Regine Maire, κατηγορούμενη για το ίδιο αδίκημα, ειδική ψυχολόγος της εκκλησίας για την βοήθεια κακοποιημένων ανηλίκων, που επίσης έχει ρόλο στην ταινία «ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ», δεν κρίθηκε ένοχη.

•Ο Καρδινάλιος Barbarin, η Régine Maire και πέντε άλλα μέλη της Καθολικής ιεραρχίας εμφανίστηκαν στο δικαστήριο τον Ιανουάριο του 2019 ως κατηγορούμενοι για την μη δημοσιοποίηση της σεξουαλικής επίθεσης σε ανηλίκους ηλικίας κάτω των 15 ετών και την αδυναμία παροχής βοήθειας στα θύματα. Η ετυμηγορία που ανακοινώθηκε στις 7 Μαρτίου 2019 έκρινε ένοχο τον Καρδινάλιο Barbarin για την κάλυψη της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.

Σκηνοθεσία-σενάριο: Φρανσουά Οζόν
Παίζουν: Μελβίλ Πουπό, Ντενίς Μενοσέ, Σουάν Αρλό, Ζοσιάν Μπαλασκό, Ερίκ Καραβακά

«Επαφή»

Στραμμένη στο σήμερα της ελληνικής κοινωνίας, είναι η ματιά του καλού και έμπειρου Τώνη Λυκουρέση στη νέα του ταινία. Μία δεκαετία σχεδόν μετά την πολύ σοβαρή και στιβαρή ταινία εποχής «Σκλάβοι στα δεσμά τους», ο σκηνοθέτης επιστρέφει στη μυθοπλασία με μια έξυπνη σεναριακή ιδέα που κοιτάζει εμάς και καταγράφει την ασφυκτική ατμόσφαιρα στην οποία προσπαθούμε να ανασάνουμε… Τον υποστηρίζουν γνωστοί και καλοί ηθοποιοί μας.

•Καλοκαίρι στη σύγχρονη Αθήνα. Με αφορμή την αιφνίδια διακοπή ρεύματος, πέντε διαφορετικά ζευγάρια καθημερινών ανθρώπων εγκλωβίζονται σε πέντε ακινητοποιημένους θαλάμους ασανσέρ. Η αναγκαστική συνύπαρξη του ενός με τον άλλον βγάζει στην επιφάνεια εσωτερικές φοβίες κι αληθινά συναισθήματα, καλά κρυμμένα έως τότε. Σε μια κόλαση τεσσάρων τετραγωνικών, ο πόλεμος ξεκινάει.

Και ο σκηνοθέτης σημειώνει:
«Η παραμονή του κινηματογραφικού φακού μέσα στους χώρους των ακινητοποιημένων ασανσέρ, επιβάλλει στους χαρακτήρες της ταινίας μια ασφυκτική πίεση και μια αυξανόμενη ένταση. Στο εσωτερικό των κτηρίων όπου έχουν αποκλειστεί, ο χρόνος του εγκλεισμού επιμηκύνεται και πολλαπλασιάζεται με το πέρασμα από τη μία ιστορία στην άλλη. Τα όρια των κλειστών θαλάμων καταργούνται σταδιακά για τον θεατή, καθώς αναπτύσσεται σε πρώτο πλάνο η ακραία συμπεριφορά των ηρώων που οδηγούνται σε συγκρούσεις, προβάλλοντας μια σημερινή κοινωνία σε κρίση», σημειώνει ο σκηνοθέτης.

Σκηνοθεσία: Τώνης Λυκουρέσης
Παίζουν: Νένα Μεντή, Άκης Σακελλαρίου, Χρήστος Λούλης, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Βασίλης Κουκαλάνι, Γιώργος Χριστοδούλου, Δομνίκη Μητροπούλου, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος, Ναταλία Σουίφτ.

«Ο δρόμος του κεραυνού»

Να και μια αμερικανική ταινία με ανθρώπινο πρόσωπο που τη βλέπεις και λες «ναι, αυτή η ιστορία με αφορά»

‘Ηρωάς της ένας ψυχολογικά ευάλωτος αστυνομικός – τον υποδύεται ο ίδιος ο σκηνοθέτης – που προσπαθεί να ξεπεράσει τον πρόσφατο θάνατο της μητέρας του. Ταυτόχρονα, προσπαθεί με κωμικοτραγικούς τρόπους να βάλει σε τάξη την προσωπική του ζωή δίνοντας μάχη με την πρώην γυναίκα του για να αναλάβει την κηδεμονία της κόρης του.

•Καλά σκηνοθετημένη και παιγμένη από τον ίδιο τον Τζιμ Κάμινγκς ταινία που το 2016 είχε πρωτοσκηνοθετήσει το ίδιο θέμα σε μικρού μήκους ταινία η οποία βραβεύτηκε σε όποιο φεστιβάλ πήρε μέρος στηριζόμενος σ’ ένα από τα πιο αγαπητά τραγούδια του Μπρους Σπρίνγκστιν – το Thunder road» – και τώρα παρουσιάζει το ίδιο θέμα ανεπτυγμένο σε μεγάλου μήκους φιλμ. Αν είχε αναπτύξει πιο προσεκτικά το σενάριο της, θα ήταν ακόμα πιο δυνατή ταινία. Αλλά κι έτσι, αξίζει να τη δείτε.

Σκηνοθεσία: Τζιμ Κάμινγκς
Παίζουν: Τζιμ Κάμινγκς, Κένταλ Φαρ, Νάικαν Ρόμπινσον

«The waiter»

Να και μια αξιοπρόσεχτη ελληνική ταινία που είναι η πρώτη του ελληνο- αμερικανού σκηνοθέτη Στιβ Κρικρής και σε γοητεύει με τον «παραλογισμό» της και τη θεατρική δραματική δομή της.

Ένα σουρεαλιστικό θρίλερ που έχει την τύχη να ερμηνεύεται από τον Άρη Σερβετάλη και τον Γιάννη Στάνκογλου οι οποίοι είναι απολαυστικοί. Ένα νεο-νουάρ φιλμ «υπαρξιακών ανησυχιών» με κεντρικό χαρακτήρα έναν μοναχικό ήρωα με μοναδική ικανότητα στην παρατήρηση των ανθρώπων. Στην εμπνευσμένη από μια πραγματική εμπειρία του σκηνοθέτη ταινία, ένας σερβιτόρος αντιμετωπίζει με τρομερό επαγγελματισμό τη δουλειά του ολοκληρώνοντάς την στην εντέλεια. Ένα απροσδόκητο συμβάν και μια σειρά ακραίων γεγονότων που το διαδέχονται θα ανατρέψουν τη διακριτική καθημερινότητά του, φέρνοντας τον πρωταγωνιστή απέναντι σε ένα πιεστικό δίλημμα.

Σκηνοθεσία-σενάριο: Στηβ Κρικρής
Παίζουν: Άρης Σερβετάλης, Γιάννης Στάνκογλου

«Τα δάκρυα του βουνού»

>Ελεύθερη δραματική διασκευή της Οδύσσειας με ένα μπουλούκι μαστόρων πέτρας περιπλανιέται όπου υπάρχει δουλειά χτίζοντας σπίτια, γεφύρια, σχολεία, εκκλησίες στην Ελλάδα του 19ου αιώνα.Η γνήσια ποιητική φλέβα που διατρέχει όλες τις προηγούμενες ταινίες του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου – και φιξιόν και ντοκιμαντέρ – αποπνέει κι εδώ, έτσι που τόσο οι ήρωες της ταινίας όσο κι ο σκηνοθέτης, θαρρείς κι έχουν ως υλικά τους τις πέτρες, τα δάκρυα του βουνού!

Ορεσίβιοι ήρωες που ο φτωχός και σκλαβωμένος, ακόμα, τόπος τους, τους σπρώχνει σαν άλλα δάκρυα του βουνού, να ξενιτευτούν για να ζήσουν καθώς όχι πολύ μακριά τους μαίνεται ο πόλεμος. Εξαιτίας του είναι αποκομμένοι απ’ τα χωριά τους σχεδόν δέκα χρόνια. Η προσπάθεια του πρωτομάστορα του μπουλουκιού και των μαστόρων να επιστρέψουν σπίτι τους εξελίσσεται σε μια σκληρή και εξοντωτική Οδύσσεια… Πολύ καλή η φωτογραφία του Δημήτρη Κορδέλα και η μουσική του Πλάτωνα Ανδριτσάκη.

Σκηνοθεσία-σενάριο: Στέλιος Χαραλαμπόπουλος
Παίζουν:
Νίκος Γεωργόπουλος, Σπύρος Ζαμπέλης, Αργύρης Κόγκας, Σπύρος Φωτίου

«Νεκρωταφείο ζώων»

Φιλμ βασισμένο στο μυθιστόρημα τρόμου του Στίβεν Κίνγκ άνευ, όμως, κάτι ξεχωριστού. Ο Δρ. Λούις Κριντ μετακομίζει με τη σύζυγό του Ρέιτσελ και τα δύο μικρά παιδιά τους από τη Βοστώνη στο Μέιν, όπου ανακαλύπτει ένα μυστηριώδη τόπο ταφής κρυμμένο βαθιά μέσα στο δάσος που βρίσκεται δίπλα στο νέο σπίτι της οικογένειας. Όταν μια τραγωδία τον χτυπά, ο Λούις στρέφεται στον ασυνήθιστο γείτονά του Τζαντ Κράνταλ και το «κακό» ξεκινά δημιουργώντας μια επικίνδυνη αλυσίδα τρομακτικών γεγονότων που είναι και το… ζητούμενο στα ανάλογα φιλμ.

Σκηνοθεσία: Κέβιν Κολς & Ντένις Βιντμάιερ
Παίζουν: Τζέισον Κλάρκ, Έιμι Σέιμετζ, Τζον Λίθγκοου

«Shazam»
Έξυπνη παρωδία των ταινιών με σούπερ ήρωες με τον Μπίλι Μπέιτσον, έναν 14χρονο, να αποκτά μαγικές δυνάμεις χάρη στην ευγενική… χορηγία ενός αρχαίου μάγου!

Αρκεί κάθε φορά να φωνάζει τη λέξη SHAZAM κι αμέσως μεταμορφώνεται από 14χρονο έφηβο στον ενήλικα σούπερ ήρωα με το ίδιο όνομα! Ωστόσο, παρά το θεόρατο γεροδεμένο σώμα του, παραμένει μέσα του παιδί και όπως είναι φυσικό διασκεδάζει με την ενήλικη έκδοση του εαυτού του, κάνοντας ό,τι θα έκανε κάθε έφηβος που θα αποκτούσε ξαφνικά υπερδυνάμεις: σπάει πλάκα! Μπορεί να πετάξει; Βλέπει με ακτίνες Χ; Μπορεί να ρίξει αστραπές με τα χέρια του; Μπορεί να απουσιάζει από τις εξετάσεις του σχολείου; Ο Shazam δοκιμάζει τα όρια των ικανοτήτων του με τη χαρούμενη απερισκεψία ενός παιδιού. Αλλά θα χρειαστεί να μάθει να ελέγχει τις δυνάμεις του προκειμένου να μπορέσει να πολεμήσει τον σούπερ – κακό Δρ. Ταντέους Σιβάνα.

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φ. Σάντμπεργκ
Παίζουν: Ζάκαρι Λίβαϊ, Άσερ Έιντζελ, Μαρκ Στρονγκ, Τζακ Ντίλαν Γκρέιζερ, Γκρέις Φούλτον, Φέιθ Χέρμαν, Ίαν Τσεν, Τζόβαν Άρμαντ, Κούπερ Άντριους, Μάρτα Μίλαν, Ντζίμον Χουνσού

 

γραφει ο Παύλος Θ. Κάγιος //

Αλλιώτικοι, ασυνήθιστοι και ακραίοι ήρωες που συγκινούν με τις τολμηρές πράξεις τους, αλλά μπορεί να γίνουν και δολοφόνοι με αγγελικό πρόσωπο, κυριαρχούν στην πληθώρα των πολλών – και καλών – νέων ταινιών αυτής της εβδομάδας.

«Ντάμπο»
htt

Το πιο διάσημο ελεφαντάκι του κόσμου επιστρέφει ανανεωμένο σε μία live-action φαντασμαγορική περιπέτεια που φέρει την υπογραφή του σπουδαίου παραμυθά σκηνοθέτη Τιμ Μπάρτον που ήταν δύο φορές υποψήφιος για Όσκαρ. Ένα συγκινητικό παραμύθι για ένα διαφορετικό ήρωα με μεγάλα αυτιά και ακόμα μεγαλύτερη καρδιά που έχουν λατρέψει εδώ και δεκαετίες όλων των ηλικιών οι σινεφίλ.

Ο λόγος για τον Ντάμπο, ένα γλυκό, νεογέννητο ελεφαντάκι με τεράστια αυτιά, που είναι η πιο πρόσφατη προσθήκη στο ρημαγμένο τσίρκο του Μαξ Μέντιτσι. Αρχικά, η διαφορετικότητά του είναι πηγή προβληματισμού για το αφεντικό του που υπολόγιζε σε ένα χαριτωμένο ελεφαντάκι για να προσελκύσει τα πλήθη, μέχρι που ο Ντάμπο ανακαλύπτει ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτά τα τεράστια αυτιά για να πετάξει…

Μία από τις ωραιότερες ιστορίες της Disney που κυκλοφόρησε το 1941 και κατέκτησε τις καρδιές του κοινού παγκοσμίως, η ταινία που ο ίδιος ο Γουόλτ Ντίσνεϊ θεωρούσε την αγαπημένη της φιλμογραφίας του διάσημου studio, επιστρέφει διασκευασμένη ως «κανονική ταινία» λίγο πριν την επέτειο των 78 χρόνων από την πρώτη κυκλοφορία της.

Ο Τιμ Μπάρτον αναλαμβάνει αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα αναβίωσης της κλασικής ιστορίας μεταπλάθοντάς το σ’ ένα σκοτεινό και ονειρικό παραλήρημα.

•O Τιμ Μπάρτον λέει για τον δικό του «Ντάμπο: «Η ιδέα του να είσαι μέρος ενός τσίρκου έχει να κάνει με μια αλλόκοτη οικογένεια από περιθωριακούς τύπους που δεν ταιριάζουν στην κοινωνία και που όλοι τους αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο. Αυτή είναι η ουσία της ταινίας».

Σκηνοθεσία: Τιμ Μπάρτον
Παίζουν: Κόλιν Φάρελ, Μάικλ Κίτον, Ντάνι ΝτεΒίτο, Εβα Γκρίν, Άλαν Άρκιν

«Ο καθηγητής κι ο τρελός»

Πάντα ήταν δύσκολο να αποδεχτεί η πλειοψηφία των κοινωνιών πως, ορισμένες φορές, «τρέλα και ιδιοφυία» τις χωρίζει μια… ανάσα, μια τρίχα… Και το διαπιστώνεις άλλη μια φορά βλέποντας αυτή την ταινία, όπου δεν μπορείς να πιστέψεις πως κυριαρχούσε τόσος σκοταδισμός στους κύκλους της επιστημονικής διανόησης της Δύσης – και, μάλιστα, στα υψηλά κλιμάκια της Οξφόρδης! Αν, βέβαια, δεις ότι βρισκόμαστε στον 19ο αιώνα, ε, τότε, τα πάντα… δικαιολογούνται.

Σκεπτόμενο φιλμ που βασίζεται στο ομώνυμο διεθνές μπεστ σέλερ του Σάιμον Γουίντσεστερ και σε «ξεναγεί» σε μια συναρπαστικά αληθινή – κι όμως τόσο απίστευτη – ιστορία παραφροσύνης, ιδιοφυΐας και εμμονής, με πρωταγωνιστές δύο αξιόλογους άντρες που άφησαν το σημάδι τους γράφοντας το Λεξικό της Αγγλικής Γλώσσας της Οξφόρδης, ένα εγχείρημα που ξεκίνησε το 1857 και ήταν ένα από τα πιο φιλόδοξα και επαναστατικά έργα του ανθρώπινου πνεύματος

Βρισκόμαστε, λοιπόν, στο Λονδίνο του 1872 όπου ο καθηγητής Τζέιμς Μάρεϊ (Μελ Γκίμπσον) αρχίζει να συγκεντρώνει ορισμούς με αφορμή την πρώτη έκδοση του Λεξικού της Οξφόρδης για την αγγλική γλώσσα. Λαμβάνει πάνω από 10,000 λήμματα από έναν δόκτορα Γουίλιαμ Μάινορ (Σον Πεν), ο οποίος είναι τρόφιμος σε άσυλο φρενοβλαβών εγκληματιών! Μέσα, όμως, από την «κουφή» και «ακραία» φιλία αυτών των δύο ανθρώπων και κόσμων και παρά τα απίστευτα εμπόδια που συνάντησαν, κατέκτησαν μία από τις πιο ψηλές κορυφές της ακαδημαϊκής έρευνας και επηρέασαν όλο τον σύγχρονο κόσμο.

•Ξεχωριστό φιλμ που ερμηνεύεται άψογα, η σκηνοθεσία του Π. Μπ. Σέμραν αποφεύγει τις ευκολίες. Η διαδρομή του, πάντως πλατειάζει σε κάποια σημεία και σ΄ αυτό πρέπει να ευθύνονται οι σεναριογράφοι Τοντ Κομάρνικι, Π. Ντ. Σέρμαν που δούλεψαν πάνω στο βιβλίο του Σάιμον Γουίντσεστερ. Καλή και η φωτογραφία του Κάσπερ Τάξεν και η μουσική του Μπιρ ΜακΚρίρι.

Σκηνοθεσία: Π. Μπ. Σέμραν
Παίζουν: Μελ Γκίμπσον, Σον Πεν, Νάταλι Ντόρμερ, Έντι Μάρσαν, Τζένιφερ Ιλ, Τζέρεμι Ίρβιν, Ιοαν Γκρούφονρτ, Ντέιβιντ Ο’ Χάρα, Στίβεν Ντιλέιν, Στιβ Κούγκαν

«Ελεύθερο θέμα»

Το ελληνικό σινεμά δηλώνει παρόν στην «πληγωμένη σκέψη» σημερινών ανθρώπων δυτικών κοινωνιών που δεν εφησυχάζουν… Ένα κοινωνικό-πολιτικό σκεπτόμενο δοκίμιο με το ερώτημα: τι είδους – και πόση – ατομική ελευθερία υπάρχει στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες που ζούμε, διατρέχει τη μορφή και το περιεχόμενο αυτής της ελληνικής ταινίας. Μιας ταινίας που αντλεί από το σινεμά του Γκοντάρ και του Ρενέ, αλλά και το μιούζικαλ και την ελευθεριακή αύρα του σινεμά της αμφισβήτησης άλλων δεκαετιών που μοιάζει πια να έχει χαθεί, για να παραδώσει το καλειδοσκοπικό πορτρέτο μιας νέας γενιάς που μοιάζει έτοιμη να βάλει τις δικές της ερωτήσεις απέναντι στη σημερινή εικόνα του κόσμου μας.

Ηρωίδα της είναι μια καθηγήτρια στη Σχολή Καλών Τεχνών – η Θεοδώρα Τζήμου και πάλι αφοπλιστικά πειστική και ξέχειλη εσωτερική αγωνία – που δίνει στους οκτώ φοιτητές της μια άσκηση με ελεύθερο θέμα με σκοπό την ωρίμανσή τους σε μια περίοδο αμφισβήτησης των κοινωνικών αξιών. Η ομάδα ενθουσιάζεται με την ιδέα της ελεύθερης επιλογής και δημιουργεί ένα «εργαστήριο φαντασίας» χωρίς όρια…

Μετά τα «Ημερολόγια Αμνησίας» – την προηγούμενη ταινία της – η σκηνοθέτης μάς περιπλανά στη σημερινή Αθήνα και στην πολύπλευρη ελληνική – και όχι μόνο… – κρίση της κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα. Στη συντηρητική στροφή μιας ολόκληρης κοινωνίας και μαζί της ίδιας της καλλιτεχνικής έκφρασης που μοιάζει να παραδίνεται και η ίδια στον εκφραστικό κομφορμισμό. Με βασικό άξονα τις ερμηνείες και την ενέργεια ενός κατά βάση νεανικού, πρωτοεμφανιζόμενου στην πλειοψηφία του καστ, το θέμα της ταινίας μιλάει για τον αφανισμό και την ισοπέδωση κάθε διαφορετικού τρόπου σκέψης και τη βύθιση της κοινωνίας σε μια «γραμμή του συρμού» που εξαφανίζει οτιδήποτε δεν ακολουθεί το γούστο και τις απόψεις των πολλών.

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Στέλλα Θεοδωράκη
Παίζουν: Θεοδώρα Τζήμου, Δημήτρης Κίτσος, Laurent Sauvage, Αντώνης Καρυστινός, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Κωνσταντίνος Ελματζιόγλου, Δημήτρης Θεοδωρίδης, Πάνος Κούγιας, Μάρθα Λαμπίρη, Ιωάννα Μούσουρα, Φραγκίσκη Μουστάκη, Ναταλία Ρήγα

“Mektoub, αγάπη μου”

Άνευ – ιδιαίτερου… – λόγου ερωτικό φιλμ από τον Αμπντελατίφ Κεσίς («Η Ζωή της Αντέλ» που του χάρισε τον Χρυσό Φοίνικα), και αφηγείται ένα καλοκαίρι ενηλικίωσης. Άμεσα συνδεδεμένο με τη γαλλο-τυνησιακή ταυτότητα του δημιουργού του, το φιλμ – «μεκτούμπ» του τίτλου στα αραβικά σημαίνει «πεπρωμένο» – είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας που ετοιμάζει ο σκηνοθέτης.Περιστρέφεται γύρω από την κρυφή σχέση της εξωστρεφούς Οφελί και του ήσυχου Αμίν, ο οποίος επιστρέφει στη γενέτειρά του για διακοπές, ενώ έχει παρατήσει τις σπουδές του στην ιατρική για να γίνει σκηνοθέτης. Τυνησιακές αμμουδερές παραλίες, μπαρ, joie de vivre και μπόλικη σεξουαλικότητα μπλέκονται με νωχελικούς αφηγηματικούς ρυθμούς. Ρηχό κι εύκολα «τολμηρό» φιλμ με ηδονοβλεπτικές… απογειώσεις σε μια εποχή που δεν υπάρχει τίποτα που να μην δειχθεί από την κλειδαρότρυπα .

Σκηνοθεσία: Αμπντελατίφ Κεσίς
Παίζουν: Σαΐν Μπουμεντίν, Οφελί Μπάου, Σαλίμ Κεσιούς

“Ο Άγγελος”

Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο μέσα από τη βιογραφία ενός νεαρού Αργεντίνου serial killer, του 20χρονου Κάρλος Ρομπλέντο Πουτς, που τη δεκαετία του ’70 έγινε συρροή δολοφόνος 11 ανθρώπων, ενορχηστρωτής 17 ληστειών και πολλών ακόμα παραπτωμάτων, προτού φυλακιστεί το 1973 για να παραμείνει. Σαράντα και πλέον χρόνια μετά, ο σκηνοθέτης Λουίς Ορτέγκα εμπνέεται από την περίπτωση του Πουτς και στην ταινία «Ο Άγγελος» καταδύεται στη νοσηρή ψυχοσύνθεσή του. Χάρη στο μελοδραματικό στιλιζάρισμα της ταινίας ο Πέδρο Αλμοδόβαρ ένιωσε να προκαλείται από τον ψυχισμό αυτού του γοητευτικά σατανικού ήρωα, συμμετείχε ως παραγωγός στη δημιουργία της.Απόλυτα ατμοσφαιρικά με το ύφος της ταινίας δένει και η σκηνοθεσία του Λουίς Ορτέγκα.

Σκηνοθεσία: Λουίς Ορτέγκα
Παίζουν: Σεσίλια Ροθ, Λουίς Νέκο, Μερσέντες Μοράν,

«Κωδικός Κολιμπρί»
http://fragilemag.gr/wp-content/uploads/2019/03/unnamed-22.jpg 600w" sizes="(max-width: 210px) 100vw, 210px" style="box-sizing:border-

Δύο ξαδέρφια από τη Νέα Υόρκη, ο Βίνσεντ (Τζέσι Άιζενμπεργκ) και ο Άντον (Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ) δραστηριοποιούνται στις διεθνείς αγορές και στις Συναλλαγές Υψηλής Συχνότητας, όπου το κέρδος βγαίνει μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Το όνειρό τους; Να φτιάξουν μια οπτική ίνα από το Κάνσας μέχρι το Νιου Τζέρσι που θα τους προσφέρει εκατομμύρια. Σε αυτό θα τους εμποδίσει η Εύα Τόρες, μια παρανοϊκή επενδύτρια και πρώην εργοδότριά τους, η οποία βρίσκεται συνεχώς πίσω τους και δεν θα σταματήσει μέχρι να τους δει να καταστρέφονται. Ο Βίνσεντ και ο Άντον όμως είναι αποφασισμένοι να διασχίσουν την Αμερική για να βρουν τη λύτρωση, όχι μέσω χρημάτων, αλλά μέσω της οικογένειας και της επανασύνδεσής τους με τη γη.

Σκηνοθεσία: Κιμ Νγκουγέν
Παίζουν: Σάλμα Χάγιεκ, Τζέσι Άιζενμπεργκ, Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ

«Επιστροφή στη κορυφή»

Η απίστευτη και ζηλευτή ιστορία ζωής του 35χρονου Λεωνίδα, ο οποίος μολονότι χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο μετά από ατύχημα, αποφασίζει να ανέβει στην κορυφή του Ολύμπου: το βουνό που είχε κατακτήσει αρτιμελής δύο φορές και μετά τον τραυματισμό του δεν έπαψε να το επισκέπτεται στα όνειρά του. Με τη βοήθεια των φίλων του επιδιώκει μια επική αναμέτρηση με τη φύση, το βουνό και την υπέρβαση των ανθρώπινων ορίων.

Και είναι πολύ ευχάριστο το γεγονός πως η ταινία, όπου προβάλλεται, χειροκροτείται θερμά τόσο για την τόλμη του ριψοκίνδυνου Λεωνίδα, όσο και για τη θέληση των φίλων του αλλά και του κινηματογραφικού συνεργείου, που για 3,5 χρόνια ετοιμάζονταν να κάνουν μαζί αυτη την παράτολμη αναρρίχηση.

•Ο σκηνοθέτης της ταινίας Στρατής Χατζηελενούδας γεννήθηκε το 1982 στην Αθήνα όπου μένει και εργάζεται ως σκηνοθέτης/σεναριογράφος. Έχει σκηνοθετήσει ντοκιμαντέρ, διαφημιστικά, βιντεοκλίπ αλλά και αρκετές ταινίες μικρού μήκους οι οποίες έχουν προβληθεί και διαγωνιστεί σε διεθνή φεστιβάλ.

Σκηνοθεσία: Στρατής Χατζηελενούδας

«Στιγμιαία οικογένεια»

Ανάλαφρη κομεντί με τον Μαρκ Γουόλμπεργκ και τη Ρόουζ Μπερν να αποφασίζουν να κάνουν οικογένεια και να εξετάζουν την επιλογή της υιοθεσίας. Όταν θα γνωρίσουν τρία αδέρφια, συμπεριλαμβανομένης μιας 15χρονης που κάνει την επανάστασή της, θα διαπιστώσουν ότι από εκεί που δεν είχαν κανένα παιδί βρέθηκαν μέσα σε μια νύχτα με … τρία. Από δω και πέρα, θα προσπαθήσουν να μάθουν τα κατατόπια τού να είσαι γονιός με ξεκαρδιστικό τρόπο με την ελπίδα να γίνουν οικογένεια.

Σκηνοθεσία: Σον Άντερς
Παίζουν: Μαρκ Γουόλμπεργκ, Ρόουζ Μπερν, Οκτάβια Σπένσερ, Τιγκ Νοτάρο, Ιζαμπέλα Μόνερ, Μάργκο Μάρτιντεϊλ

«Η τρύπα»

-Ενδιαφέρουσα ταινία τρόμου με μια «ανατριχιαστική ματιά» πάνω στη μητρότητα, Με ηρωίδα μια γυναίκα που μετακομίζει με τον μικρό της γιο στο απομονωμένο νέο τους σπίτι σε μια επαρχιακή πόλη, ελπίζοντας να κάνουν μια καινούργια αρχή έπειτα από μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο. Όμως η συνάντησή τους με την αλλόκοτη νέα τους γειτόνισσα και η προσωρινή εξαφάνιση του μικρού Κρις στο γειτονικό δάσος θα τη φέρουν στα όριά της καθώς θα ανακαλύψει μια τεράστια μυστηριώδη τρύπα στο έδαφος καθώς τον αναζητά. Το αγόρι θα επιστρέψει σύντομα, ωστόσο θα είναι διαφορετικό, κάνοντας τη μητέρα του να αναρωτηθεί αν πρόκειται πραγματικά για τον γιο της…

Σκηνοθεσία: Λι Κρόνιν
Παίζουν: Σεάνα Κερσλέικ, Τζέιμς Κόσμο, Σιμόν Κίρμπι, Στιβ Γουόλ

Του Παύλου Θ.Κάγιου // Πηγή: http://fragilemag.gr/h-nea-kinhmatografiki-evdomada-21-martiou/

Ήρωες με διασαλευμένες προσωπικότητες που περιφέρονται σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη μας, πρωταγωνιστούν στην πληθώρα των πολλών νέων ταινιών: Στον «Διερμηνέα» του Μάρτιν Σούλικ έχουμε έναν ήρωα που δεν ξεχνά τα εγκλήματα των ναζιστών, στο πολιτικό φιλμ «Σε πόλεμο» ζούμε την άγρια πλευρά της σημερινής Ευρώπης με τις απολύσεις των εργαζομένων και η Νάταλι Πόρτμαν καταρρέει στην ποπ σκηνή στο επί τούτου φορτωμένο με τη βαρύγδουπη κενότητα της εποχής μας «Vox Lux». Διασχίζοντας το ελληνικό – αλλά γυρισμένο στη Σιβηρία! – “Ακίνητο ποτάμι” του Άγγελου Φραντζή, συναντάμε το «Free solo»που κέρδισε το φετινό Όσκαρ ντοκιμαντέρ, ενώ το «Βερολίνο σ’ αγαπώ» είναι ένα φλύαρο βίντεο κλιπ σκηνοθετημένο από 11 «άγνωστους» σκηνοθέτες και «Τα δύο πρόσωπα του νόμου» είναι ένα ανατρεπτικό και … σκεπτόμενο αιματοβαμμένο αστυνομικό φιλμ.

«Ο διερμηνέας»

Γεμάτο ξεχασμένα συναισθήματα road movie όπου ο βραβευμένος Πίτερ Σιμόνισεκ του «Τόνι Έρντμαν» συναντά ως συμπρωταγωνιστή του τον θρυλικό Τσέχο σκηνοθέτη Γίρι Μένζελ που είχε κερδίσει το Όσκαρ Ξενόγλωσσης ταινίας το ’68 για το μαγευτικό κι αλησμόνητο «Άνθρωπο που Έβλεπε τα Τρένα να Περνούν», φιλμ που βασιζόταν στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπόχουμιλ Χράμπαλ και δεν έχει φύγει ποτέ από το μυαλό μου κι ας έχουν περάσει περίπου 50 χρόνια από τότε που το είδα !

Ένας ηλικιωμένος μεταφραστής ταξιδεύει στη Βιέννη για να εκδικηθεί τον αξιωματικό των Ναζί που ευθύνεται για την εκτέλεση των γονιών του. Αντί αυτού, βρίσκει τον γιο του και μαζί ξεκινούν ένα απρόοπτο οδοιπορικό που θα τους πλησιάσει στις απαντήσεις που γυρεύουν. Η υποβολή της Σλοβακίας στα φετινά Όσκαρ βάζει την κωμωδία και την τραγωδία συνεπιβάτες σε ένα.

Πανέμορφη ταινία δρόμου που έχει αφετηρία το ιστορικό δράμα και προορισμό την κωμωδία περί της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας. Ο Σούλικ ζυγίζει ευγενικά τις συγκρούσεις του παρελθόντος, με την αρωγή των δύο ζηλευτών πρωταγωνιστών του και της ζηλευτής χημείας τους.

Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σούλικ
Παίζουν: Πίτερ Σιμόνισεκ, Γίρι Μένζελ

«Σε πόλεμο»

Ο σκηνοθέτης του «Νόμου της Αγοράς» Στεφάν Μπριτζέ συνεργάζεται για τέταρτη φορά με τον Βενσάν Λιντόν (Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στο 68ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών), σε μία πολιτική ταινία εμπνευσμένη από ιστορία που, δυστυχώς, είναι μια αληθινή και λυπηρή κατάσταση που ζούμε τα τελευταία χρόνια της ευρωπαϊκής ένωσης όπου εταιρείες κλείνουν η μια πίσω από την άλλη και δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται στον δρόμο. Με ντοκιμαντερίστικη προσέγγιση, ο Μπριζέ στρέφει την κάμερά του στους διαμαρτυρόμενους εργάτες, τις μικρές προσωπικές τους ιστορίες, τις συνελεύσεις και τις μεταξύ τους συγκρούσεις, τον ρόλο των media, τις αδιέξοδες συζητήσεις με τα αφεντικά και τα ξεσπάσματα της βίας…

Το στόρι αναφέρεται στις μεγάλες οικονομικές θυσίες των υπαλλήλων και τα τεράστια κέρδη μιας εταιρίας που η διοίκηση αποφασίζει να κλείσει ένα από τα εργοστάσιά της. Οι 1100 υπάλληλοι, με επικεφαλής τον εκπρόσωπό τους Λοράν Αμεντεό, αποφασίζουν να εναντιωθούν στη στυγνή αυτή απόφαση, έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για να σώσουν τις δουλειές τους.

Σκηνοθεσία: Στεφάν Μπριζέ
Παίζουν: Βιντάν Λιντάν, Μελανί Ρόβερ, Ζακ Μπορντερί

«Ακίνητο ποτάμι»

Γυρισμένο εξ ολοκλήρου στην παγωμένη Ρωσία και τη Λετονία το νέο φιλμ του καλού Άγγελου Φραντζή καταφέρνει να διηγηθεί την ακραία ιστορία της δημιουργώντας ένα ατμοσφαιρικό δράμα μυστηρίου, αλλά δεν καταφέρνει να ξεκαθαρίσει προς τα πού θέλει να γύρει η ιστορία της, προς τον μυστικισμό, τον ρεαλισμό ή τον χριστιανικό σκοταδισμό. Φυσικά Ταρκόφσκι δεν γεννιούνται πολύ συχνά, αλλά η φιλοδοξία του σκηνοθέτη να δοκιμαστεί σε συμπαντικούς προσανατολισμούς, δεν είναι καθόλου μεγαλόσχημο τόλμημα.

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από ένα ζευγάρι, την Άννα και τον Πέτρο, που μετακόμισε πρόσφατα από την Ελλάδα στη Σιβηρία λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του Πέτρου. Με έκπληξη ανακαλύπτουν ότι η Άννα είναι έγκυος παρότι για μήνες δεν έχουν ολοκληρωμένες σεξουαλικές επαφές. Ο μέχρι πρότινος αδιάρρηκτος δεσμός τους κλονίζεται. Τι έχει συμβεί; Τον απάτησε; Έχουν πέσει θύματα συνωμοσίας; Ή μήπως ευλογήθηκαν με ένα θαύμα; Αναζητώντας μια εξήγηση, οι δυο τους στρέφονται προς αντίθετες κατευθύνσεις και η σχέση τους μετατρέπεται σε πεδίο μάχης ανάμεσα στο ορθολογικό και το πνευματικό.

•Με φόντο τα σχεδόν αποκαλυπτικά παγωμένα τοπία της Σιβηρίας, το «Ακίνητο Ποτάμι» στοχάζεται πάνω στην αναζήτηση του ανθρώπου για το «τυχαίο» ή το «δοτό» της ζωής μας και του ποιος αποφασίζει τις πράξεις μας. Ναι, είναι μια ταινία για την αγάπη, την εμπιστοσύνη και την πίστη που αγωνίζονται αέναα απέναντι στην αμφιβολία – έστω κι αν πολλές στιγμές θολώνει η σκέψη της …

Σκηνοθεσία: Άγγελος Φραντζής
Παίζουν: Κάτια Γκουλιώνη, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Indra Burkovska, Juris Bartkevičs, Ivars Puga,

«Vox Lux»
htt

Βαρύγδουπη και φιλόδοξα εντυπωσιακή κενότητα σαν την «ποπ» εποχή μας. Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του εκκεντρικούΜπρέιντι Κορμπέτ της «Γέννησης Ενός Ηγέτη», με τη Νάταλι Πόρτμαν σε πρωταγωνιστικό ρόλο που τα δίνει όλα παίζοντας μια πολυσχιδή σόου γούμαν ερμηνεύτρια που «καίγεται» στη σκηνή και την άλλη στιγμή αλλάζει φορεσιές και μακιγιάζ – σαν την εποχή μας.

Το φιλμ ξεκινά με αφήγηση του Γουίλιεμ Νταφόε που μας συστήνει τη Σελέστ στην παιδική της ηλικία και πριν ακόμη συμβεί το γεγονός που θα την μεταμορφώσει σε διασημότητα. Η νεαρή μαθήτρια θα είναι μια από τις ελάχιστες επιζώσες των μαζικών δολοφονιών από έναν οπλισμένο συμμαθητή της στο σχολείο, κι όταν σε μια εκδήλωση στην μνήμη των θυμάτων θα τραγουδήσει ένα τραγούδι που έγραψε μαζί με την αδελφή της, ολόκληρη η Αμερική θα συγκινηθεί. Και κάπως έτσι θα ξεκινήσει μια κατακόρυφη ανοδική πορεία προς τη δόξα και την ίδια στιγμή, όπως θα μας αποκαλύψει το τελευταίο μέρος της ταινίας, όταν η ώριμη πια Σελέστ ετοιμάζεται για μια συναυλία στην μικρή της πόλη για ένα θεματικό comeback, μια εξίσου καθοδική πορεία στην κόλαση του σήμερα με αντίτιμο την πώληση κάθε αληθινού συναισθήματός της.

Σκηνοθεσία: Μπρέιντι Κορμπέτ
Παίζουν: Νάταλι Πόρτμαν, Τζουντ Λο, Ράφεϊ Κάσιντι, Στέισι Μάρτιν

«Free solo»

Η συναρπαστική απόπειρα του αναρριχητή Αλεξ Χόνολντ να ανέβει – δίχως σχοινιά – τον μεγαλύτερο κάθετο βράχο του κόσμου, το Ελ Καπιτάν, σε ένα εφετζίδικο ντοκιμαντέρ που κέρδισε το φετινό Όσκαρ.

Το free solo είναι η αναρρίχηση σε κάθετες επιφάνειες δίχως οποιαδήποτε άλλη βοήθεια παρά μόνο με τα χέρια και τα πόδια σου κι όπως αντιλαμβάνεστε είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα σπορ στον κόσμο.

Σκηνοθεσία: Ελίζαμπεθ Τσάι Βασαρχέλι, Τζίμι Τσιν
Φωτογραφία: Τζίμι Τσιν, Κλερ Πόπκιν, Μάικι Σέφερ
Μουσική: Μάρκο Μπελτράμι

«Επίθεση στη Βομβάη»
Άγριο θρίλερ βασισμένο σε αληθινά γεγονότα σκηνοθετημένο από τον Αυστραλό ελληνικής καταγωγής Αντονι Μάρας που αν δεν ξέρεις ότι βασίζεται σε αληθινό γεγονός, γίνεσαι έξαλλος με την «αρρώστια» των σεναριογράφων που, δυστυχώς, όμως, η πραγματικότητα τους έχει ξεπεράσει!

Τον Νοέμβριο του 2008 ένα κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων σε ολόκληρη τη Βομβάη έριξε την πόλη στο χάος. Μία ομάδα Τζιχαντιστών κρυμμένη ανάμεσα σε απεγνωσμένους επιζώντες που έψαχναν για καταφύγιο εισέβαλε στο ξενοδοχείο TAJ. Εκεί και χωρίς διακρίσεις επιδόθηκαν σε μια σειρά από ανείπωτες πράξεις απανθρωπιάς και βίας. Ταινία που σε κάνει να λες μέσα σου: Θεέ μου, σώσε με από τους… ανθρώπους και τον θρησκευτικό φανατισμό που αιματοκυλεί και σήμερα όλο τον πλανήτη σαν να βρισκόμαστε στον μεσαίωνα!

Σκηνοθεσία: Άντονι Μάρας
Παίζουν: Άρμι Χάμερ, Ντεβ Πάτελ, Τζέισον Άιζακς, Ναζανίν Μπονιάντι

«Βερολίνο σ’ αγαπώ»

Ανάλαφρα – κι ανούσια – βιντεοκλιπάκια για δέκα διαφορετικές σύντομες ιστορίες ανθρώπων που προβάλλεται με ευκολία η δυναμική των διαπροσωπικών σχέσεων και διαμορφώνεται με σεναριακή επιπολαιότητα και ρηχότητα. Σκηνοθετημένη από 11 «άγνωστους» σκηνοθέτες με φόντο γοητευτικά σημεία του επιβλητικού Βερολίνου σε μια «σειρά» όπου παρελαύνουν πρωτεύουσες του κόσμου που έχουν γράψει ιστορία – για την Αθήνα δεν ακούσαμε κάτι…

Παίζουν: Έλεν Μίρεν, Μίκι Ρουρκ, Τζίμα Στάρτζες, Λουκ Γουίλσον, Νταϊάνα Αγκρόν, Κίρα Νάιτλ.

«Τα δύο πρόσωπα του νόμου»

Δήθεν… προβληματισμένο αστυνομικό φιλμ σε μια εποχή – τη δική μας – όπου όλα έχουν μεταλλαχθεί ανεπιστρεπτί. Ο βετεράνος Μελ Γκίμπσον και ο Βινς Βον περνούν στην άλλη πλευρά του νόμου, σε μια περιπέτεια που όλα έχουν πειραχτεί και διασαλευτεί χωρίς να υπάρχουν «καλοί» και «κακοί»… Φιλμ που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας …

Ήρωές της, ένας σκληρός και παλαιάς κοπής αστυνομικός και ο ευέξαπτος, νεότερος συνεργάτης του τίθενται σε διαθεσιμότητα όταν ένα βίντεο που δείχνει τις σκληρές μεθόδους καταστολής που ακολουθούν, διαρρέει στο διαδίκτυο….

Σκηνοθεσία: Σ. Κρεγκ Ζάλερ
Παίζουν: Μελ Γκίμπσον, Βινς Βον, Ντον Τζόνσον, Λόρι Χόλντεν, Τζένιφερ Κάρπεντερ, Τόρι Κιτλς

«Εμείς»
Με όχημα το έξυπνο σλόγκαν «φυλάξου από τον εαυτό σου» αυτό το σπλάτερ αποθεώνει την διαστροφή και το παρανοϊκό – με δουλεμένο σενάριο και ψαγμένα ψυχαναλυτικά τερτίπια. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Τζόρνταν Πιλ είχε καταφέρει με την πρώτη του ταινία, το Τρέξε, να φτάσει μέχρι τα Όσκαρ (Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου). Στο νέο κινηματογραφικό εφιάλτη, απογειώνεται στην κυριολεξία βγάζοντας γλώσσα σε όλα τα κινηματογραφικά είδη, αλλά και στην ίδια την αμερικάνικη κινηματογραφική παραγωγή και το… ιδεολογικό της υπόβαθρο.

Η βραβευμένη με Όσκαρ, Λουπίτα Νιόνγκο, υποδύεται μια γυναίκα που επιστρέφει στην γενέτειρά της, μαζί με τον σύζυγό της (ο Γουίνστον Ντιουκ του Black Panther) και τα δυο παιδιά της, με σκοπό λίγες μέρες ειδυλλιακών διακοπών.

Ένα απροσδιόριστο και σκοτεινό παιδικό της τραύμα, βρυκολακιάζει και γίνεται ανεξέλεγκτο και καταστροφικό δημιουργώντας μια εφιαλτική τροπή, όταν στο κατώφλι του σπιτιού τους θα εμφανιστεί μια «άλλη» τετραμελής οικογένεια που έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τους ήρωες και που μοιάζει να είναι το είδωλο του σκοτεινού καθρέφτη τους.

Οι επιρροές της ταινίας από την μυθολογία του σινεμά του φανταστικού είναι άπειρες – από τη Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών του Τζόρτζ Ρομέρο, με χιτσκοκικές αναφορές και παραπομπές στον τρόμο του Κρόνενμπεργκ, μέχρι τις αλλόκοτες ιστορίες του «Twilight Zone» κ.α.

Σκηνοθεσία: Τζόρνταν Πιλ
Παίζουν: Λουπίτα Νιόνγκο, Γουίνστον Ντιουκ, Ελίζαμπεθ Μος

 
  •  
  •  
  •  
  •  

Του Παύλου Θ. Κάγιου // Πηγή: http://fragilemag.gr

Ο Νιλ Τζόρνταν επιστρέφει και η Ιζαμπέλ Ιπέρ είναι ιδανική – άλλη μια φορά – ως ηρωίδα με «αρρωστημένη» ιδιοσυγκρασία στη «Χήρα», ενώ ο Ζακ Οντιάρ αφήνει το Παρίσι και πάει στο Φαρ Ουέστ σκηνοθετώντας τους «Αδελφούς Σίστερς». Αξιοθαύμαστος είναι ο Μαντς Μίκελσεν στο εξοντωτικό «Arctic» και ο Βέλγος Γκιγιόμ Σινέζ εμφανίζεται ως συνεχιστής των αδελφών Νταρντέν στο κοινωνικό φιλμ «Οι αγώνες μας». Όσο για τη «Σκιά» του Ζαν Γιμού δεν μπορούμε να έχουμε άποψη γιατί δεν έγινε δημοσιογραφική προβολή…

«Η Χήρα»

Άλλος ένας ρόλος κομμένος και ραμμένος στο ταπεραμέντο της Ιζαμπέλ Ιπέρ σ’ ένα φιλμ σκηνοθετημένο από τον βετεράνο – και βραβευμένο με Όσκαρ – Νιλ Τζόρνταν. Ψυχολογικό θρίλερ με μια έκρυθμη ιστορία σε σενάριο του σκηνοθέτη και του Ρέι Ράιτ (The Crazies), που θέρλουν να παρασύρουν τον θεατή σε έναν ανεμοστρόβιλο εμμονής και παράνοιας, αποκαλύπτοντας σιγά σιγά την πραγματική φύση των χαρακτήρων χάρη στη σκηνοθεσία του Τζόρνταν και τις ωραίες ερμηνείες των ηθοποιών καθώς η Ιζαμπέλ Ιπέρ και η Κλόε Γκρέις Μόρετζ ξετυλίγουν ένα ερμηνευτικό δεξιοτεχνικό παιχνίδι με τις σκηνοθετικές οδηγίες του βετεράνου πια Νιλ Τζόρνταν. .

Το στόρι αρχίζει με μία νεαρή γυναίκα που πενθεί τον θάνατο της μητέρας της, να ανακαλύπτει μία χαμένη τσάντα στο μετρό της Νέας Υόρκης και να αποφασίζει να την επιστρέψει στην κάτοχό της. Αυτή είναι η αρχή μίας ασυνήθιστης φιλίας με την αινιγματική χήρα Γκρέτα την οποία, φυσικά, ερμηνεύει η Ιζαμπέλ Ιπέρ, όπου σιγά-σιγά θα αποδειχθεί ότι διακατέχεται από μια νοσηρότητα …

Σκηνοθεσία: Νιλ Τζόρνταν
Παίζουν: Ιζαμπέλ Ιπέρ, Κλόι Γκρέις Μόρετζ, Μάικα Μονρόε, Στίβεν Ρία, Πάρκερ Σόγιερς, Κολμ Φιόρε

«Η σκιά»

Άλλη μια δεξιοτεχνική επίδειξη από τον Ζαν Γιμού που σχεδόν κάθε ταινία του προσφέρει σινεφιλικό … γεύμα μοναδικών απολαύσεων.Εδώ κρατάμε τις επιφυλάξεις μας για το αποτέλεσμα μιας και η εταιρεία εισαγωγής της ταινίας δεν πραγματοποίησε δημοσιογραφική προβολή προφασιζόμενη «τεχνικά κωλύματα»…

•Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται στους σωσίες, των οποίων η ύπαρξη χρονολογείται από τα αρχαία χρόνια. Ο σωσίας αποκαλούνταν «σκιά» και έπρεπε να είναι έτοιμος να αναλάβει δράση μόλις ο «αφέντης» του (βασιλιάς ή ευγενής) του βρισκόταν σε κίνδυνο.

Η ομοιότητα έπρεπε να είναι ικανή να μπερδέψει την αλήθεια με το ψέμα ώστε κανείς να μην μπορεί να καταλάβει ποιον έχει μπροστά του. Το θέμα της «σκιάς» απασχολούσε τον Ζαν Γιμού έντονα. Έχει πει: «Ήθελα πάντα να πειραματιστώ με αυτή την αισθητική και αυτό το μοναδικό στυλ. Μου φαίνεται πολύ «κινέζικο» το εφέ του μελανιού. Ειδικά οι σκηνές της βροχής έχουν μια πολύ ρευστή υφή και δημιουργούν μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα».

Εδώ, λοιπόν, περιγράφει την ιστορία ενός ισχυρού βασιλιά και του λαού του που έχουν εκδιωχθεί από την πατρίδα τους και επιθυμούν να την πάρουν πίσω…

Σκηνοθεσία: Ζανγκ Γιμού
Παίζουν: Ντενγκ Τσάο, Σουν Λι, Ζενγκ Κάι, Γκουαν Ξιαοτόνγκ

«Arctic»

Μια δραματικά παγωμένη περιπέτεια που όλη η αξία της επικεντρώνεται στη δυνατή πρωταγωνιστική παρουσία του με τον Μαντς Μίκελσεν. Υποδύεται έναν άνδρα που βρίσκεται μόνος στην Αρκτική μετά από συντριβή του αεροπλάνου του και τώρα πρέπει να αποφασίσει αν θα παραμείνει στη σχετική ασφάλεια της αυτοσχέδιας κατασκήνωσης ή θα ξεκινήσει ένα θανάσιμο ταξίδι μέσα από το άγνωστο, με την ελπίδα να βγει ζωντανός από αυτό. Πολύ επαρκής είναι και η σκηνοθεσία του Τζο Πάνα που καταφέρνει να κρατάει το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο δίχως το σενάριο να διακρίνεται για τις ανατροπές του και μόνο με την παρουσία ενός ηθοποιού.

Σκηνοθεσία: Τζο Πένα
Παίζουν: Μαντς Μίκελσεν, Μαρία Θέλμα Σμάραντοτιρ

«Οι αδελφοί Σίστερς»

Ένας παριζιάνος στο Φαρ Ουέστ σ’ αυτή την πρώτη αμερικάνικη ταινία του Ζακ Οντιάρ που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας με το βραβείο Σκηνοθεσίας, αλλά παραμένει «ξένο σώμα» με το ύφος των «καθαρόαιμων» φίλμ του είδους. Διαθέτει, πάντως δυνατό καστ…

Μεταφερόμαστε στα 1850 όπου ο χρυσοθήρας Χέρμαν Κέρμιτ Γουόρμ καταδιώκεται σε μια έκταση χιλίων μιλίων από την έρημο του Όρεγκον ως το Σαν Φρανσίσκο από το περίφημο ντουέτο δολοφόνων Ιλάι και Τσάρλι Σίστερς. Ο Τζον Μόρις είναι αυτός που έχει φτάσει πρώτος στον στόχο, ώστε να τον εντοπίσει και να τον παραδώσει στα δύο αδέλφια. Μέχρι τη στιγμή που ο Μόρις αρχίζει να αμφιβάλλει για τη μακροζωία της καριέρας του, και υποψιάζεται ότι ο Χέρμαν μπορεί τελικά να έχει μια καλύτερη προσφορά…

•Ο Ζακ Οντιάρ έχει υπογράψει μερικές πολύ καλές ευρωπαϊκές ταινίες («Ενας Πολύ Διακριτικός Ήρωας», «Πάνω στα Χείλη Μου», «Προφήτης», «Σώμα με Σώμα»), ενώ το 2015 τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών για το «Dheepan».

Ο Γάλλος δημιουργός διασκευάζει για το σινεμά το μυθιστόρημα του Καναδού συγγραφέα Πάτρικ Ντεγουίτ, «The Sisters Brothers», ένα σαρδόνια σκοτεινό – και ολίγον κωμικό – γουέστερν, τοποθετημένο στα χρόνια του πυρετού του χρυσού.

Σκηνοθεσία: Ζακ Οντιάρ
Παίζουν: Γιόακιν Φίνιξ, Τζον Σ.Ράιλι, Τζέικ Τζίλενχαλ

«Οι αγώνες μας»
 

Φορτωμένη με πολλά «δεύτερα» βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ είναι αυτή η δεύτερη ταινία του Βέλγου Γκιγιόμ Σενέζ που μοιάζει να κινείται στο ύφος των ταινιών των αδερφών Νταρντέν και του Κεν Λόουτς. Πήρε μέρος στο τελευταίο Φεστιβάλ Καννών ενώ στο Φεστιβάλ του Τορίνο κέρδισε 3 βραβεία, ανάμεσα τους το Βραβείο Κοινού, απέσπασε 5 βραβεία Magritte από τη Βελγική Ακαδημία Κινηματογράφου, ανάμεσά τους το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και το Βραβείο Σκηνοθεσίας.

Έχει για ήρωα τον Ολιβιέ που κάνει ό,τι μπορεί για να αντιμετωπίσει καθημερινά τις αδικίες ενάντια στους υπαλλήλους στο εργοστάσιο όπου εργάζεται. Αλλά από τη μια μέρα στην άλλη, όταν η σύζυγός του εγκαταλείπει ξαφνικά την οικογένειά τους, μένει μόνος του να τα βγάλει πέρα με τις ανάγκες των παιδιών, τις προκλήσεις της καθημερινότητας και τη δουλειά του. Πολύ δυνατή η ερμηνεία του Ρομέν Ντιρίς σε μια επίκαιρη, οικουμενικής εμβέλειας δημιουργία των καιρών μας όπου συμπλέκονται μοναδικά το προσωπικό με το πολιτικό, η στράτευση με την ανάγκη για ατομικότητα, το δράμα με το χιούμορ.

Σημείωμα του σκηνοθέτη:
Όταν προετοίμαζα την πρώτη μου ταινία (Keeper), η μητέρα των παιδιών μου και εγώ χωρίσαμε. Έμαθα, όπως και ο Ολιβιέ στην ταινία, να ζω μόνος μου μαζί τους, να τα παρατηρώ, να τα ακούω και να τα καταλαβαίνω. Αυτή ήταν μια καθοριστική περίοδος στη ζωή μου, σαν άντρας αλλά και σαν σκηνοθέτης. Αναρωτιόμουν πώς θα ήταν τα πράγματα αν ήμουν εντελώς μόνος μου, αν ήμουν χήρος ή εγκαταλελειμμένος. Η απάντηση είναι απλή: Δεν θα τα είχα καταφέρει να βρω τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική μου ζωή και στην οικογενειακή ζωή.

Η δομή της ταινίας είναι φτιαγμένη από δύο ιστορίες που τέμνονται: την εξαφάνιση της συζύγου και μητέρας, της Λώρα και τους εργατικούς αγώνες στους οποίους είναι αναμεμειγμένος ο Ολιβιέ. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει μια αντιστροφή: από τη μία ένας άνδρας που τον εγκατέλειψε η γυναίκα του με τα δύο του παιδιά, κάτι που δεν είναι συχνό στις ταινίες, και από την άλλη η σταδιακή μείωση της ανθρώπινης αξίας στην τωρινή μορφή του καπιταλισμού.

Σκηνοθεσία: Γκιγιόμ Σενέζ
Παίζουν: Ρομέν Ντιρίς, Λετίσια Ντος

«Το πάρκο των θαυμάτων»
 

Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1990 και μια μέρα η μικρή Τζουν τρέχει, διασχίζει το δάσος για να βρει τον δρόμο για το σπίτι της, όταν ανακαλύπτει ένα παλιό αυτοκινητάκι από λούνα-παρκ, και μπαίνει μέσα. Και ξαφνικά βρίσκεται στο Πάρκο των Θαυμάτων, ένα λούνα-παρκ που είχε φτιάξει με τον νου της, αλλά πια είχε ξεχάσει. Όλα όσα είχε φανταστεί είναι εκεί, αλλά έχουν ξεπέσει σε αταξία δίχως αυτήν. Τώρα, με τη βοήθεια των πλέον αγαπημένων της χαρακτήρων του πάρκου, η Τζουν πρέπει να ξαναφέρει το θαύμα στο Πάρκο των Θαυμάτων, πριν αυτό χαθεί για πάντα…

Σκηνοθεσία: Ντίλαν Μπράουν
Ηθοποιοί (φωνές): Τζένιφερ Γκάρνερ, Μίλα Κούνις, Μάθιου Μπρόντερικ, Κρίστοφ Βαλτς, Τζον Όλιβερ, Τζέφρι Τάμπορ

 
  •  
  •  
  •  
  •  
Του Μιχάλη Καβαλιεράτου //Πηγή: http://fragilemag.gr

Μια ομάδα ειδικών, διάφορων ειδικοτήτων, ένωσαν τις δυνάμεις τους. Έχουν ένα φιλόδοξο σκοπό. Να αποκαλύψουν νέα δεδομένα γύρω από τη ζωή του ιδιοφυούς Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Θα τα καταφέρουν; Χρησιμοποιούν βελτιωμένες μεθόδους «ανακάλυψης». Η έρευνα περιλαμβάνει και την τελευταία λέξη της DNA επιστήμης.

mona lisa

Λένε το πρότζεκτ τους «The Leonardo Project». Η έρευνά τους μοιάζει πολύ με εκείνη που είχε χρησιμοποιηθεί στην Ισπανία ψάχνοντας τον τάφο του συγγραφέα Μιγκέλ ντε Θερβάντες. Στην περίπτωση του Ντα Βίντσι θα χρησιμοποιήσουν μέχρι και ένα καινοτόμο ραντάρ ανίχνευσης DNA. Θα το τοποθετήσουν σε μια αρχαία ιταλική εκκλησία εκεί που φημολογείται πως έχει ταφεί ο πατέρας και άλλα μέλη της οικογένειάς του.

•Αν όλα πάνε καλά, το «The Leonardo Project» θα συγκρίνει DNA των συγγενών τού Λεονάρντο από το παρελθόν και το παρόν για να εντοπίσει σωματικά απομεινάρια – μαλλιά, κόκκαλα, δακτυλικά αποτυπώματα και κύτταρα δέρματος – που θα έχουν σχέση με την εμβληματική φιγούρα της Αναγέννησης που η ζωή της σημάδεψε την αναγέννηση του δυτικού πολιτισμού.

Πληροφορίες και λεπτομέρειες γύρω από τις μεθόδους και τη δουλειά που έχει γίνει στο «The Leonardo Project» κυκλοφόρησε πρόσφατα σε ειδική έκδοση του το περιοδικό «Human Evolution». Η κυκλοφορία του συνέπεσε με μια συνάντηση υψηλού ενδιαφέροντος, γύρω από το θέμα, που έγινε στη Φλωρεντία μετά από παρότρυνση του Euhenio Giani, πρόεδρου του Τοπικού Συμβουλίου της Τοσκάνης.

Γεννημένος στο Vinci της Ιταλίας ο Λεονάρντο πέθανε το 1519 σε ηλικία 67 ετών. Τάφηκε στο Αμπουάζ. Μια μικρή πόλη στη νοτιοδυτική Γαλλία. Χρησιμοποιώντας την καλπάζουσα φαντασία του προέβλεψε και περιέγραψε ανακαλύψεις που έγιναν χρόνια αργότερα από τον θάνατο του. Το ελικόπτερο και τα θωρακισμένα οχήματα ήταν κάποια απ’ αυτές. Ενώ η καλλιτεχνική παρακαταθήκη περιλαμβάνει έργα όπως η μοναδικά αινιγματική Μόνα Λίζα και Μυστικός Δείπνος.

Last-Supper-ca-1520Η ιδέα πίσω από το «The Leonardo Project» γεννήθηκε το 2014. Και ένωσε ανθρωπολόγους, ιστορικούς της τέχνης και άλλους ειδικούς από «δυνατά» πανεπιστημιακά ιδρύματα της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, του Καναδά και των Η.Π.Α. Ήδη μέσω αυτής της έρευνας είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε το καθημερινό του διαιτολόγιο, την κατάσταση της υγείας του, τις προσωπικές του συνήθειες και τις τοποθεσίες που έμεινε.

Πέρα από τα παραπάνω οι επιστήμονες διψούν να μάθουν περισσότερα. Αυτός είναι ο λόγος που το εκκλησάκι του Saint–Hubert στο «Σατό Αμπουάζ», χώρο ταφής του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, έχει γίνει δεύτερο σπίτι τους. Εκεί, και έχοντας ως δεξί τους χέρι την τεχνολογία,

θέλουν να συμπληρώσουν το γενετικό του προφίλ. Να αναλύσουν τα χαρίσματά του και η οπτική του οξύτητα είναι δύο «αξίες» που τους ενδιαφέρουν πολύ. Από εκεί θα αντλήσουν πληροφορίες γύρω από τις εκπληκτικές ικανότητες του ανθρώπου που ερευνούν.

Οι πληροφορίες που έχει συλλέξει και φιλοδοξεί να συλλέξει το project μπορεί να δώσει νέα πνοή σ’ αυτό που ονομάζουμε ιστορία της τέχνης. Η εξονυχιστική ανάλυση του DNA σε ανθρώπους μπορεί να προσφέρει στην ανθρωπότητα νέες πληροφορίες γύρω από την τέχνη και τις τεχνικές που οι «υπηρέτες» της χρησιμοποίησαν.

da vinci

 Το έτος 2019 είναι η 500η επέτειος από τον θάνατο του Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Οι επιστήμονες ελπίζουν πως μέχρι τότε θα μπορούν να κάνουν περισσότερες ανακοινώσεις γύρω από τη ζωή του. Για παράδειγμα, ελπίζουν να επιβεβαιώσουν ποια από τα αποτυπώματα που βρίσκονται σε ζωγραφιές του είναι δικά του. Το όλο πράγμα δεν σταματά όμως εκεί. Ομάδα του Ινστιτούτου Craig Venter σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας δηλώνουν πως είναι σε θέση να εξαντλήσουν την DNA έρευνα που υπάρχει στους πίνακες του Ντα Βίντσι, ακόμα και αν είναι ηλικίας 500 ετών, αναλύοντας τα μικρόβια που βρίσκονται πάνω τους, από εκείνη την εποχή. Τα στοιχεία του DNA που θα αντληθούν από τις καλλιτεχνικές δουλειές αυτής της ιδιοφυούς προσωπικότητας μπορούν να συγκριθούν με DNA που έχει αντληθεί από τον σκελετό του. Η μίξη των δύο και τα αποτελέσματα που μπορούν να δώσουν θα ανακοινωθούν στο μέλλον.

•Ο Brunetto Chiarelli είναι ερευνητής του Διεθνούς Τμήματος Ανθρωπολογικών Σπουδών και διευθυντής σύνταξης του περιοδικού «Human Evolution». Δηλώνει ενθουσιασμένος που μπορεί να μοιραστεί δημόσια λεπτομέρειες γύρω από το project που απασχολεί κορυφαίους επιστήμονες. Και δεν είναι μόνο αυτό. Μπορεί να χαίρεται ακόμα περισσότερο γιατί η έρευνα γύρω από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι θα ανοίξει ένα παράθυρο πληροφοριών γύρω από τις ικανότητες μεγάλων προσωπικοτήτων του πλανήτη που δεν είναι στη ζωή.

Του Παύλου Θ. Κάγιου // Πηγή: http://fragilemag.gr

Εκ βαθέων εξομολογήσεις από τον Ίαν ΜακΚέλεν, ελληνικό ντοκιμαντέρ για την κρίση στη Βενεζουέλα, η ερωτική αναζήτηση της Ζιλιέτ Μπινός και οι καταστρεπτικές συνέπειες των ναρκωτικών στη ζωή «Ενός όμορφου αγοριού»είναι η θεματική που διατρέχει τα σενάρια των πιο αξιοπρόσεκτων ταινιών αυτής της μέτριας φιλμικής εβδομάδας.

«Ένα όμορφο αγόρι»

Μέχρι τη μέση της ιστορίας της, λες “ωχ… άλλο ένα καυτό σημερινό θέμα που το πλασάρουν ως «αμερικανιά» οι υπερατλαντικοί φωστήρες!” Αλλά η συνέχεια και το δυνατό τέλος σε ικανοποιούν καθώς έχεις ζήσει μέσα από την ιστορία του δυνατές συγκινήσεις.Οι Στιβ Καρέλ και Τίμοθι Σαλαμέ πρωταγωνιστούν στην ταινία του Φέλιξ Φον Γκρόνιγκεν («Ραγισμένα Όνειρα» η προηγούμενη ταινία του).

Εδώ βασίζεται στα απομνημονεύματα των Ντέιβιντ και Νικ Σεφ «Beautiful Boy: A Father’s Journey Through His Son’s Addiction», πάνω στη σχέση ενός πατέρα και ενός γιου εθισμένου στα ναρκωτικά. Στα 18 του, ο Νίκολας Σεφ είναι ο καλός μαθητής, εκδότης της σχολικής εφημερίδας, ηθοποιός στο θεατρικό έργο του σχολείου, αλλά και μέλος της ομάδας υδατοσφαίρισης. Φανατικός αναγνώστης και ταλαντούχος καλλιτέχνης, ο Νικ ετοιμάζεται να μπει στο κολέγιο το Φθινόπωρο που έρχεται. Έχει όμως ξεκινήσει ήδη από τα 12 του να πειραματίζεται με τα ναρκωτικά, αλλά είχε προσπαθήσει μετά από κάποια χρόνια να απεξαρτηθεί μέσω της μεθαδόνης. Ο πατέρας του, ο Ντέιβιντ, έχει αναγνώσει το πρόβλημα και κάνει ό,τι μπορεί. Είναι αρκετό ή η μάχη θα κρατήσει για όλη τους τη ζωή; Ένα ερώτημα που μόνο η ίδια η ζωή το απαντάει…

Σκηνοθεσία: Φέλιξ Φον Γκρόνιγκεν
Παίζουν: Στιβ Καρέλ και Τίμοθι Σαλαμέ

«Ο τυχοδιώκτης του Παρισιού»

Στο απόγειο της βασιλείας του Ναπολέοντα ο Βιντόκ – ο μόνος άνθρωπος που απέδρασε με επιτυχία από δύο φυλακές υψηλής ασφαλείας – είναι ένας θρύλος. Αφού θεωρήθηκε νεκρός μετά από την τελευταία, εντυπωσιακή του απόδραση, ο πρώην κακοποιός κρατάει πια χαμηλό προφίλ, ως ένας απλός έμπορος ρούχων. Το παρελθόν του όμως δεν τον αφήνει ήσυχο, καθώς οι πρώην συγκρατούμενοί του τον κατηγορούν για μια δολοφονία που δεν διέπραξε. Για να αποδείξει την αθωότητα και τις καλές του προθέσεις, κλείνει μια συμφωνία με την αστυνομία: κυνηγά όλους τους κλέφτες και δολοφόνους του Παρισιού με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Χωρίς καν να το προσπαθεί, ο Βιντόκ γίνεται από πρώην κατάδικος σερίφης.

•Αυτός ο συναρπαστικός χαρακτήρας – στρατιώτης, κατάδικος, αστυνομικός, συγγραφέας και ιδιωτικός ντετέκτιβ, στάθηκε πηγή έμπνευσης για τον Βοτρέν του Μπαλζάκ, τον Γιάννη Αγιάννη του Ουγκώ και τον Ντυπέν του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Και σε αυτή την κινηματογραφική μεταφορά του, ατού του είναι η παρουσία του Βενσάν Κασέλ στον πρωταγωνιστικό ρόλο…

Σκηνοθεσία: Ζαν Φρανσουά Ρισέ
Παίζουν: Βενσάν Κασέλ, Όλγα Κιριλένκο, Φρέγια Μέιβορ, Όγκουστ Ντιλ, Φαμπρίς Λουκινί, Tζέιμς Τιερέ

«Ο κορσικανός»
Συμφορά από το πολύ μπλα, μπλα, μπλα – κυρίαρχο ελάττωμα πολλών γαλλικών ταινιών που έχουν θεματολογικό και σκηνοθετικό ενδιαφέρον αλλά η ακατάσχετη φλυαρία τις κάνει βαρετές. Πόσο, μάλλον, για ένα θέμα καθαρά τοπικού ενδιαφέροντος όπως στην εν λόγω ταινία…

Είμαστε, λοιπόν, στη Κορσική στη δεκαετία ’90, που έχει γίνει ένα πεδίο πολύ βίαιων εθνικιστικών συγκρούσεων με στόχο την αυτονόμηση του νησιού από τον έλεγχο της Γαλλίας. Δεκάδες νεκροί και ένα νησί παραδομένο στη βία. Ο σκηνοθέτης, Τιερί ντε Περέτι, στη δεύτερη ταινία του, που προβλήθηκε στις Κάννες, θέλησε να καταδείξει τις ολέθριες επιπτώσεις που είχαν τα εθνικιστικά κινήματα στη γενέτειρά του, αφηγούμενος την ιστορία ενός νεαρού, ο οποίος αναγκάζεται να μεταναστεύσει στη Γαλλία, προκειμένου να ξεφύγει από το βίαιο παρελθόν του, καθώς υπήρξε ενεργό μέλος εθνικιστικών οργανώσεων. Ο θάνατος ενός παλιού συντρόφου, του ξυπνά μνήμες και συνειδητοποιεί όλα όσα τον μεταμόρφωσαν από έναν νέο άνθρωπο της μεσαίας τάξης, γεμάτο όνειρα και σχέδια για το μέλλον σε έναν ριζοσπαστικό, ακτιβιστή επαναστάτη, που περνάει τη ζωή του μόνιμα καταδιωκόμενος. Η απόφαση στο δίλημμα να παραστεί ή όχι στην κηδεία του συντρόφου του στο νησί όπου είναι καταζητούμενος, είναι αυτή που θα καθορίσει το υπόλοιπο της ζωής του…

Σκηνοθεσία: Τιέρι ντε Περέτι
Παίζουν: Ζαν Μικελαντζελί, Ανρί-Νοέλ Ταμπαρί, Σεντρίκ Απιετό

«Κάθε χίλια χρόνια»
http://fragilemag.gr/wp-content/uploads/2019/03/image003-3.jpg 396w" sizes="(max-width: 210px) 100vw, 210px" style="box-sizing:border-box;max-H Ναόμι Καβάσε (Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής στο 70ο Φεστιβάλ Καννών για την Τυφλή Αγάπη) σκηνοθετεί τη βραβευμένη με Όσκαρ Zιλιέτ Μπινός (O Άγγλος Ασθενής) σε μία ονειρική, μυστηριώδη και μεταφυσική ιστορία που διαδραματίζεται στα ειδυλλιακά δάση της Ιαπωνίας, αλλά… Δεν καταφέρνει να σε γοητεύσει στο ελάχιστο και αιτία δεν είναι η ερμηνεία της Μπινός, αλλά η παντελής σεναριακή έλλειψη και η σκηνοθετική καθοδήγηση…

Η Ζιλιέτ Μπινός, λοιπόν, ταξιδεύει στην Ιαπωνία αναζητώντας ένα σπάνιο ιαματικό φυτό που σύμφωνα με τον θρύλο εμφανίζεται μια φορά κάθε 997 χρόνια υπό σπάνιες συνθήκες. Στο ταξίδι της, συναντά τον Τόμο, έναν δασοφύλακα, που τη συνοδεύει στην αναζήτησή της και τη βοηθάει να ανατρέξει στο παρελθόν της. Είκοσι χρόνια πριν, στο ίδιο δάσος στο οποίο ελπίζει να βρει το θεραπευτικό φυτό, η Ζαν ερωτεύτηκε για πρώτη φορά.

Σκηνοθεσία: Ναόμι Καβάσε
Παίζουν: Ζιλιέτ Μπινός, Μαζατόσι Ναγκάσε, Τακανόρι Ιβάτα, Μιράι Μοριγιάμα, Καζούκο Σιρακάβα

«Ίαν ΜακΚέλεν: Ρόλος ζωής»

Το ζηλευτό μεγαλείο της ζωής του Ίαν ΜακΚέλεν, ενός από τους μεγαλύτερους εν ζωή ηθοποιούς του καιρού μας, σε ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ για την τέχνη του να είσαι ηθοποιός.Ένας χείμαρρος εξομολογητικών σκέψεων που σε κάνουν να σκέπτεσαι πόσο τυχερός είσαι που τους ακούς και τους βλέπεις!

Βασισμένη σε μια συνέντευξη 14 ωρών, η ταινία «Ίαν ΜακΚέλεν: Ρόλος Ζωής» είναι ένα μοναδικό ταξίδι στις σημαντικές στιγμές της ζωής του Ίαν ΜακΚέλεν, από την πρώιμη παιδική ηλικία σε μια απαιτητική καριέρα που τον έθεσε υπό το φως της δημοσιότητας για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Μέσω πληθώρας φωτογραφιών από το προσωπικό αρχείο του ΜακΚέλεν και κινηματογραφικά ανακατασκευασμένων σκηνών, γινόμαστε μάρτυρες της λάμψης αυτού του ακατέργαστου ταλέντου μέσα από την ένταση, τη διαφορετικότητα και την αφοσίωση στη τέχνη του.

Σκηνοθεσία: Τζο Στίβενσον

«Make the economy scream»

Ντοκιμαντέρ που έκανε πρεμιέρα στο πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης και καταγράφει μια προσωπική περιπλάνηση από τις παραγκουπόλεις του Καράκας μέχρι τα σύνορα της Κολομβίας, μέσω της οποίας ο δημιουργός του αναζητά τις πραγματικές αιτίες της οικονομικής κατάρρευσης της Βενεζουέλας.

Ευθύνεται για όλα ο αμερικανικός οικονομικός αποκλεισμός, όπως υποστηρίζει ο Νικολάς Μαδούρο, ή ο «σοσιαλισμός», όπως υποστηρίζει ο Ντόναλντ Τραμπ; Μπορεί η hip hop σκηνή του Καράκας να εξηγήσει όσα πραγματικά συνέβησαν τα τελευταία 20 χρόνια στη Βενεζουέλα; Και πώς πρέπει να απαντάς σε κάποιον στο twitter όταν ζητά να βομβαρδίσουν την ίδια του τη χώρα;

•Γνωστοί αναλυτές, όπως ο πρώην διευθυντής της Monde Diplomatique, Ιγνάσιο Ραμονέ, ο πρώην εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ, Άλφρεντ Ντεζάγιας, και αρκετοί ακόμη δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί, αναλύουν και εξηγούν με τον δικό τους τρόπο τις εμπειρίες που καταγράφει η κάμερα των δημιουργών.

Το ντοκιμαντέρ έχει ως αφετηρία τη φράση «Make the economy scream», με την οποία ο Ρίτσαρντ Νίξον έδωσε εντολή στη CIA να διαλύσει την οικονομία της Χιλής πριν από το πραξικόπημα του Πινοσέτ, και φτάνει μέχρι τις σημερινές εξελίξεις και την προσπάθεια του Χουάν Γκουαϊδό και των ΗΠΑ να ανατρέψουν την κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

Σκηνοθεσία: Άρης Χατζηστεφάνου

«Αδέλφια εξ αίματος»
http://fragilemag.gr/wp-content/uploads/2019/03/adelfia-768x1102.jpg 768w, http://fragilemag.gr/wp-content/uploads/2019/03/adelfia-714x1024.jpg 714w, http://fragilemag.gr/wp-content/uploads/2019/03/adelfia.jpg 900w" sizes="(max-width: 209px) 100vw, 209px" style="box-sizing:border-box;max-width:100%;float:left;margin:5px 20px 10px 0px;height:auto">Ο Μίρκο και ο Μανόλο, δύο κολλητοί φίλοι που ζουν στη Ρώμη, περνούν τις μέρες τους στο λύκειο και τις νύχτες τους δουλεύοντας ως ντελιβεράδες. Ένα βράδυ παρασύρουν άθελά τους έναν άγνωστο πεζό με το αμάξι και στη συνέχεια τον εγκαταλείπουν αβοήθητο στην άσφαλτο. Αυτό που δεν γνωρίζουν είναι ότι στην πραγματικότητα έχουν σκοτώσει έναν πληροφοριοδότη της αστυνομίας και ότι με αυτό τον τρόπο έχουν μόλις εξαργυρώσει μια θέση στην τοπική συμμορία μαφιόζων. Σύντομα, ωστόσο, πρόκειται να συνειδητοποιήσουν ότι ο κόσμος του οργανωμένου εγκλήματος δεν είναι η γη της επαγγελίας που αναζητούσαν.

•Σκηνοθετικό και σεναριακό ντεμπούτο των αδελφών Νταμιάνο και Φάμπιο Ινοζέντσο που μεγάλωσαν στη Ρώμη ζωγραφίζοντας, γράφοντας ποιήματα και φωτογραφίζοντας χωρίς επίσημη κινηματογραφική εκπαίδευση, που έχουν κάνει βιντεοκλίπ, τηλεταινίες, θεατρικά και σε αυτή την πρώτη τους ταινία, κάνουν ένα γκανγκστερικό δράμα που δοκιμάζει τα όρια και τις αντοχές μιας αληθινής φιλίας…

Σκηνοθεσία: Νταμιάνο Ινοζέντσο, Φάμπιο Ινοζέντσο
Παίζουν: Αντρέα Καρπεντζάνο, Ματέο Ολιβέτι, Μιλένα Μαντσίνι

«Παύση»
http://fragilemag.gr/wp-content/uploads/2019/03/pafsi.jpg 400w" sizes="(max-width: 210px) 100vw, 210px" style="box-sizing:border-box;max-width:100%;float:left;margin:5px 20px 10px 0px;height:auto">Μια γυναίκα διψασμένη για αγάπη και επικοινωνία αλλά παγιδευμένη στη δυστυχία ενός καταπιεστικού γάμου, βρίσκει καταφύγιο σε ένα φανταστικό κόσμο εκδικητικής βίας. Σύντομα, πραγματικότητα και φαντασία συγχέονται.

Με πολλές συμμετοχές σε σημαντικά Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου σε Ευρώπη, Αφρική, Ασία και Αμερική και μετά από 4 βραβεία (βραβείο FIPRESCI καλύτερης Ελληνικής ταινίας και βραβείο της ΕΡΤ στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, βραβείο της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου στο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και βραβείο Emerging Filmmakers στο Hellas FilmBox στο Βερολίνο), το φιλμ προβάλλεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος .

Η ηρωίδα της Τώνιας Μισιαλή είναι μια γυναίκα σε συζυγική και υπαρξιακή κρίση στο κατώφλι της εμμηνόπαυσης που έρχεται αντιμέτωπη με έναν αδιάφορο και προσβλητικό σύζυγο -ένα αρσενικό «παλαιάς κοπής». Η ταινία τολμά να δείξει τον ερωτισμό μιας γυναίκας σε ώριμη ηλικία…

Και η σκηνοθέτης λέει για την ηρωίδα της: «Ζούμε σε μια εποχή όπου οι γυναίκες δεν εκπροσωπούνται επαρκώς στον κινηματογράφο ή εκπροσωπούνται εσφαλμένα, γι’ αυτό ήθελα αυτή η ταινία να απεικονίσει ένα γυναικείο χαρακτήρα που είναι πραγματικός. Η Παύση είναι μια γυναικεία ιστορία, ιδωμένη μέσα από τον γυναικείο φακό, πίσω και μπροστά από την κάμερα. Πρόθεσή μου ήταν να δημιουργήσω ένα μωσαϊκό του μικρόκοσμου της πατριαρχικής κοινωνίας και να απεικονίσω την αέναη μάχη μεταξύ των δύο φύλων, συνειδητά και μόνο από την ευαίσθητη και ευάλωτη γυναικεία ματιά.

Σκηνοθεσία: Τώνια Μισιαλή
Παίζουν: Στέλα Φυρογένη, Αντρέας Βασιλείου, Πόπη Αβραάμ.

«Captain Marvel»
http://fragilemag.gr/wp-content/uploads/2019/03/image002-1.jpg 598w" sizes="(max-width: 208px) 100vw, 208px" style="box-sizing:border-box;max-Η πρώτη σόλο ταινία της Marvel με γυναίκα υπερηρωίδα και γυναίκα σκηνοθέτη. Πρόκειται για την Άννα Μπόντεν (σενάριο Χαλφ Νέλσον) που συνυπογράφει τη σκηνοθεσία με τον Ράιαν Φλεκ. Πρωταγωνιστεί η βραβευμένη με Όσκαρ Μπρι Λάρσον (Room).

Η Κάρολ Ντάνβερς μεταμορφώνεται σε μία από τις πιο ισχυρές ηρωίδες του κόσμου. Όταν ένας μαινόμενος διαγαλαξιακός πόλεμος ανάμεσα σε δύο εξωγήινες φυλές καταλήγει στη Γη, η Ντάνβερς και οι σύμμαχοί της βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα.

Σκηνοθεσία: Άνα Μπόντεν, Ράιαν Φλεκ
Παίζουν :Μπρι Λάρσον, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Μπεν Μέντελσον, Ντζίμον Χόνσου

Του Παύλου Θ. Κάγιου //

Η «Δύση ηλίου» του Ούγγρου Λάζλο Νέμες, το δικό μας φιλμ «Η δουλειά της»του Νίκου Labôt , και το ντοκιμαντέρ «Το μάτι της Κωνσταντινούπολης» πάνω στη δουλειά του θρυλικού φωτογράφου Αρά Γκιουρέλ, είναι τα φιλμ που ξεχωρίζουν αυτή την εβδομάδα. Γοητευτικό είναι και το ερωτικό φιλμ μιας μελλοντικής εποχής «Ζωή» λόγω της παρουσίας του πάντα καλού Γιούαν Μακ Γκρέγκορ και της Λέα Σεϊντού.

«Δύση ηλίου»

Ντελικάτες και καλαίσθητες φιγούρες αέρινων φυσιογνωμιών και υπ΄ ατμόν βαρβαρότητα εν όψει του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου που στοχεύουν το «κτήνος» που κρύβει μέσα της η ανθρώπινη φύση, απασχολεί εδώ τον Ούγγρο σκηνοθέτη Λάζλο Νέμες που είχε εντυπωσιάσει με τη βραβευμένη με Όσκαρ πρώτη του ταινία «Ο Γιος του Σαούλ». Πρόκειται για ένα δράμα εποχής που σχεδίαζε πριν τον «Σαούλ» κι έχει για ηρωίδα μια γυναίκα, μόνη, χαμένη στον κόσμο της, σε μια κοινωνία που προσπαθεί αλλά αδυνατεί να κατανοήσει. Σε αντίθεση με τον “Γιο του Σαούλ” που είχε στοιχεία ντοκιμαντέρ, εδώ έχουμε μια ιστορία μυστηρίου όπου ο θεατής καλείται να ακολουθήσει τη διαδρομή του βασικού ήρωα και μαζί του να προσπαθήσει να διασχίσει έναν λαβύρινθο κοινωνικών και προσωπικών αδιεξόδων…

Το στόρι μάς γυρίζει στη Βουδαπέστη του 1913 όπου η νεαρή Ίρις Λάιτερ φτάνει στη Βουδαπέστη ελπίζοντας να εργαστεί ως καπελού στο θρυλικό κατάστημα που κάποτε ανήκε στους γονείς της. Παρ’ όλα αυτά ο νέος ιδιοκτήτης Όσκαρ Μπριλ δεν δέχεται να την προσλάβει, τη στιγμή της άφιξής της στο κατάστημα, γίνονται προετοιμασίες για την υποδοχή σημαντικών καλεσμένων κι ένας άνδρας προσεγγίζει την Ίρις αναζητώντας κάποιον Κάλμαν Λάιτερ, για τον οποίο – και παρόλο που φέρει το ίδιο επώνυμο με εκείνην – η Ίρις δεν έχει ακούσει ποτέ τίποτε.

Αρνούμενη να φύγει από την πόλη, η Ίρις αρχίζει να αναζητά τον Κάλμαν Λάιτερ, τον μοναδικό συνδετικό κρίκο με το χαμένο της παρελθόν. Αυτή η αναζήτηση την οδηγεί μακριά από τα λαμπερά φώτα του καταστήματος Λάιτερ, στους σκοτεινούς δρόμους μιας Βουδαπέστης που αρχίζει να αντανακλά την αναστάτωση ενός πολιτισμού που ετοιμάζεται να βυθιστεί στο χάος του πιο πολύνεκρου πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Σκηνοθεσία: Λάζλο Νέμες
Παίζουν: Βλαντ Ιβάνοφ, Τζούλι Τζάκαμπ, Σουζάν Γουέστ, Μπιορν Φράιμπεργκ, Μόνικα Μπαλσάι, Λεβέντ Μόλναρ, Ουρς Ρεχν.

«Η δουλειά της»

Να και μια ευχάριστη εγχώρια παραγωγή που δείχνει ότι οι Έλληνες σκηνοθέτες έχουν πάψει να είναι στην κοσμάρα τους και αφουγκράζονται τους χτύπους της κοινωνίας γύρω τους.

Ηρωίδα της ταινίας είναι η Παναγιώτα, μια σχεδόν αναλφάβητη 40άρα νοικοκυρά και μητέρα δύο παιδιών, που θα χρειαστεί να αναζητήσει για πρώτη φορά δουλειά, όταν ο άντρας της θα χάσει τη δική του. Έχοντας ελάχιστα εφόδια, θα προσληφθεί για λογαριασμό μιας ιδιωτικής εταιρείας καθαρισμού σ’ ένα νέο πολυκατάστημα. Εκεί, παρά τις συνθήκες εκμετάλλευσης και εργασιακής απαξίωσης, θα βιώσει μια πρωτόγνωρη αίσθηση οικονομικής και συναισθηματικής ανεξαρτησίας και θα σταθεί για πρώτη φορά στα πόδια της. Ό,τι κι αν ακολουθήσει από κει και μετά, εκείνη δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια…

Σημείωμα του σκηνοθέτη
«Η Δουλειά της είναι μια προσωπική ματιά πάνω σε μια γυναίκα που λίγο πολύ θα θυμίσει στον καθένα κάτι οικείο. Ακολούθησα σε όλη την πορεία έναν γνώμονα: να διακρίνω και να μεταδώσω το συναίσθημα που βιώνει μια γυναίκα φοβισμένη, σχεδόν αναλφάβητη αλλά συγχρόνως ρομαντική και καλοπροαίρετη, όταν έρχεται αντιμέτωπη με τέτοιες εξαντλητικές και ταπεινωτικές καταστάσεις που θα περίμενε κανείς να τη λυγίσουν και να την κάνουν να γυρίσει «πίσω στην κουζίνα της». Ενδεχομένως κάποιος να εκνευριστεί, ή να τη λυπηθεί ή να θέλει να της φωνάξει “ξύπνα”. Παραδόξως η Παναγιώτα προχωρά αθόρυβα σε αντίθετη τροχιά απ’ τον υπόλοιπο κόσμο, σε μια πορεία ανοδική! Ζει δηλαδή ενός τύπου χειραφέτηση στα 38 της χρόνια, ξεφεύγει από τη μονοτονία του σπιτιού και βρίσκει νέο νόημα στη ζωή. Για να συμπορευτώ με τον συναισθηματικό κόσμο της Παναγιώτας αποφάσισα ότι σε αυτήν την ταινία οι άνθρωποι πρέπει να βρίσκονται πάντα σε πρώτο πλάνο»…

Ποιος είναι ο Νίκος Labot;
Ο Νίκος Labôt σπούδασε Σκηνοθεσία στην Αθήνα. Έχει δουλέψει για μικρού και μεγάλους μήκους ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα στην Ελλάδα και τη Γαλλία. Έχει σκηνοθετήσει ένα ντοκιμαντέρ, μουσικά βίντεο, δύο θεατρικά έργα και τρεις μικρού μήκους ταινίες. «Η δουλειά της» είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία.

Σκηνοθεσία: Νίκος Labôt
Παίζουν: Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Δημήτρης Ήμελλος, Μαρία Φιλίνη, Ελένη Καραγιώργη, Δανάη Πριμάλη, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Κωνσταντίνος Γώγουλος

«Μαγικός κήπος»
 

Ταινία κινουμένων σχεδίων που ξεπηδάει από τις διασκεδαστικές σελίδες των βιβλίων του Άντον Κρινγκς ο οποίος θεωρείται «λογοτεχνικό φαινόμενο» με πάνω από 20 εκατομμύρια πωλήσεις και τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 17 γλώσσες.

Όταν ο Απόλλο, ένας ευγενικός περιπλανώμενος καλλιτέχνης, καταφθάνει στο χωριό που κατοικούν τα Ζουζούνια, δεν αργεί να αναστατώσει τη ζωή τους! O Απόλλο πέφτει στην παγίδα της Γουέντι, της ζηλιάρας και παμπόνηρης ξαδέλφης της βασίλισσας Μαργαρίτας. Ο ήρωάς μας κατηγορείται για την απαγωγή της Βασίλισσας, προκαλώντας τον πανικό στην κυψέλη. Η αλήθεια είναι ότι η Μαργαρίτα είναι αιχμάλωτη των Ζιζάνιων, που είναι συνένοχα της Γουέντι, όσο εκείνη καταλαμβάνει τον θρόνο.

Με τη βοήθεια των νέων του φίλων, ο Απόλλο ηγείται μίας ριψοκίνδυνης αποστολής διάσωσης. Πρέπει να απελευθερώσει τη Βασίλισσα Μαργαρίτα και να σώσει τo μελίσσι, ξεπερνώντας πολλά εμπόδια με τη βοήθεια της φαντασίας!

Σημείωμα του δημιουργού Άντον Κρινγκς
Μία μέρα, άρχισα να σχεδιάζω μία μικρή μέλισσα. Μου άρεσε πολύ και ένιωσα ότι χρειαζόταν ένα σπίτι, οπότε το σχεδίασα και μετά της έκανα και μία τριανταφυλλιά. Μετά, μερικούς φίλους… Ήμουν ενθουσιασμένος από τον πλούσιο και μαγικό κόσμο που ζωντάνευε στο χαρτί. Εμπνεύστηκα από τις εικονογραφήσεις της Μπέατριξ Πότερ και ο κήπος έγινε ένα αληθινό μέρος για αληθινούς χαρακτήρες. Ήξερα ότι ανακάλυψα κάτι ξεχωριστό που ήθελα να μοιραστώ με άλλους.

Όλο και περισσότεροι αναγνώστες αγάπησαν τα βιβλία μου κι έτσι άρχισα να συνεργάζομαι με μια ομάδα ταλαντούχων καλλιτεχνών που μετάφεραν αυτόν τον κόσμο στο πανί. Είδα ότι μπορούμε να λέμε ιστορίες που έχουν πλάκα και είναι συναρπαστικές, όπως μια ταινία δρόμου, αλλά που είναι τοποθετημένες σε ένα μικρό παρτέρι. Τι καταπληκτικό ταξίδι! Και το πιο ξεχωριστό είναι ότι οι πρώτοι μου αναγνώστες είναι τώρα πια ενήλικες που σαν παιδιά διάβαζαν τα βιβλία μου. Ποιος να ήξερε ότι όλα αυτά θα άρχιζαν τη μέρα που σχεδίασα αυτή τη μικρή μέλισσα.

Σκηνοθεσία: Αρνό Μπουρόν, Άντον Κρινγκς
Στην μεταγλωττισμένη στα ελληνικά κόπια ακούγονται οι: Θοδωρής Τσουανάτος, Έλενα Δελακούρα, Τάνια Παλαιολόγου, Πέτρος Σπυρόπουλος, Υακίνθη Παπαδοπούλου, Βασίλης Μήλιος, Βαγγέλης Ζάπας, Χρήστος Θάνος, Χρήστος Παπαμιχαήλ, Σοφία Καψαμπέλη, Μαρία Ζερβού, Ρία Απέργη.

Στην πρωτότυπη Αγγλόφωνη κόπια ακούγονται οι ηθοποιοί Τζάστιν Λονγκ και Κέιτ Μάρα.

«Το μάτι της Κωνσταντινούπολης»
 

Ντοκιμαντέρ με τη ζωή και το έργο του θρυλικού Τουρκοαρμένιου φωτογράφου Αρά Γκιουλέρ που είχε ταυτιστεί με την Κωνσταντινούπολη και πέθανε στα 90 του χρόνια.

Γεννημένος το 1928, ο Αρά Γκιουλέρ ονομάστηκε “Το μάτι της Πόλης”. Με τον φακό του προσπαθούσε να αποτυπώσει τον άνθρωπο του μόχθου, τον άνθρωπο που δουλεύει ή ξαποσταίνει, προσεύχεται ή διασκεδάζει. Ο ουμανιστικός του κόσμος αποτελείται από ψαράδες και βαρκάρηδες που διασχίζουν τον Κεράτιο, αχθοφόρους στα καφενεία, καθημερινούς εργάτες. Κατά διαστήματα μάλιστα κατηγορήθηκε κάποτε ότι παρουσίαζε την άσχημη πλευρά της Πόλης. Για τον ίδιο η φωτογραφία ήταν “πιο πολύ οπτική ιστοριογραφία, παρότι μοιάζει με τέχνη”. Όπως έλεγε, “η φωτογραφία αποσπά ένα μέρος της ζωής και το καθιστά αθάνατο”.

Ακόμη, σε διαλέξεις του δήλωνε: “Εγώ και οι φωτογραφίες μου είμαστε λίγο ρομαντικοί. Δεν βγάζω φωτογραφίες ποτέ με κανονικό φωτισμό. Είτε κατά την ανατολή του ηλίου, είτε στη δύση του, είτε νωρίς το πρωί. Επιθυμώ να εξηγώ κάτι σε κάθε καρέ. Κάθε εικόνα πρέπει να έχει κάτι να πει”.

•Το 1958 εργάστηκε ως φωτογραφικός ρεπόρτερ των περιοδικών “Time”, “Life”, “Paris Match” και “Dr. Stern”. Μετά τη γνωριμία του, το 1961, με τον Henri Cartier-Bresson συνδέθηκε με το πρακτορείο Magnum. Την ίδια χρονιά το αγγλικό περιοδικό “Photography Annual” τον όρισε ως έναν από τους επτά καλύτερους φωτογράφους του κόσμου.

Το 1962 κέρδισε τον διάσημο τίτλο τού “Master of Leica” και, το 1979, πήρε το πρώτο βραβείο ρεπορτάζ του Συλλόγου των Τούρκων δημοσιογράφων.

•Το 1999, του απονεμήθηκε στην Τουρκία ο τίτλος του “Φωτογράφου του αιώνα”.

Ο Αρά Γκιουλέρ είχε επίσης φωτογραφίσει πολλές προσωπικότητες, μεταξύ άλλων, του Ουίνστον Τσώρτσιλ, Ίντιρα Γκάντι, Άλφρεντ Χίτσκοκ, Σαλβαντόρ Νταλί, Πάμπλο Πικάσσο.

Οι φωτογραφίες του είχαν εκτεθεί το 2010 στο Μουσείο Μπενάκη

Σκηνοθεσία: Μπινούρ Καραεβλί, Φατίχ Καϊμάκ
Σενάριο: Αχσέν Ντινέρ, Μπινούρ Καραεβλί

«Ζωή»
http://fragilemag.gr/wp-content/uploads/2019/02/unnamed-15.jpg 596w" sizes="(max-width: 210px) 100vw, 210px" style="box-sizing:border-Καλοπαιγμένο ερωτικό δράμα μιας «μεταλλαγμένης» εποχής με πολύ καλές ερμηνείες από τους Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, Λέα Σεϊντού .Ο πρώτος ερμηνεύει έναν μηχανικό τεχνητής νοημοσύνης του οποίου η εταιρεία προσφέρει τεχνολογικά εργαλεία για ρομαντικές σχέσεις. Η πρώτη ανακάλυψη της εταιρείας του ήταν ένας αλγόριθμος που καθορίζει την πιθανότητα μιας επιτυχημένης σχέσης, ενώ το πρόσφατο έργο του είναι οι τεχνητοί άνθρωποι που έχουν σχεδιαστεί για να γίνουν το τέλειο ταίρι. Ο Κόουλ ξεκινάει μια σχέση με τη συνάδελφό του Ζωή, όμως η σχέση τους εμπλέκεται με τα επιστημονικά προϊόντα και το μέλλον της εταιρείας.

Σκηνοθεσία: Ντρέικ Ντόρεμους
Παίζουν: Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, Λέα Σεϊντού, Τέο Τζέιμς, Κριστίνα Αγκιλέρα, Ρασίντα Τζόουνς

«Γενέθλια θανάτου 2»
h

Πλήξη τρόμου Νο 2 που θέλει, λέει, να μας προσφέρει ένα… καταραμένο ταξίδι στον χωροχρόνο.

Η αρχή γίνεται με το ημερολόγιο να έχει… κολλήσει ξανά στην ημέρα των γενεθλίων της ηρωίδας, όπως και στην πρώτη ταινία μόνο που αυτή τη φορά, αντιλαμβάνεται ότι εκείνη η καταραμένη μέρα όπου είχε την ατυχία να δολοφονείται ξανά και ξανά, δεν έμελλε να είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να της έχει συμβεί και πως τα αληθινά της προβλήματα, μόλις αρχίζουν. Τα γεγονότα του σίκουελ θα πάρουν αδιανόητες διαστάσεις σε μια παράλληλη πραγματικότητα. Η προδιαγεγραμμένη σφαγή της πρώτης ταινίας θα προκαλέσει συνέπειες που θα ξεφύγουν σε ένα… παράλληλο σύμπαν και η επιστήμη θα παίξει τον βασικό ρόλο για ένα απρόβλεπτο ταξίδι στον χωροχρόνο – ουάου!!!

Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Λάντον
Παίζουν: Τζέσικα Ροθ, Ρούμπι Μοντίν, Ρέιτσελ Μάθιους, Ίσραελ Μπρουσάρντ

Ο Τζόνι πήρε τ' όπλο του

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Η ομάδα ΜΕΤΕΩΡΙΤΕΣ παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το θεατρικό έργο της Καναδής συγγραφέως Carole Fréchette "Η Βιολέτ στη γη". Aπό 6 Μαΐου κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00 στο studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134

Τηλέφωνο κρατήσεων: 21 0645 3330

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία