Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
 

Είδα την «Καινούργια σελίδα» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου

«Ξυπόλυτοι στο πάρκο», «Αταίριαστο ζευγάρι», «Βότκα Μολότοφ», «Παίζουν το τραγούδι μας» και φυσικά η «Καινούργια σελίδα» είναι μερικά από τα έργα του διάσημου και στην Ελλάδα συγγραφέα Νιλ Σάιμον. Ο Σάιμον με την «Καινούργια σελίδα» του 1977 αποτίνει φόρο τιμής στη δεύτερη κατά σειρά σύζυγό του, Μάρα Μέισον, ηθοποιό, η γνωριμία της οποίας στάθηκε αφορμή να ξεπεράσει το θάνατο της πρώτης συζύγου του από καρκίνο το 1973. 

Μόλις τέσσερα χρόνια μετά έρχεται η «Καινούργια σελίδα», ένα έργο αυτοβιογραφικό, που συνδυάζει το κωμικό και το δραματικό στοιχείο και, κατά την άποψη του ίδιου του συγγραφέα, δείχνει «πόσο θλιβερή και συνάμα πόσο αστεία είναι η ζωή».

Στην Ελλάδα το έργο έχει παρασταθεί αρκετές φορές. Σε μία από αυτές τις παραστάσεις, συγκεκριμένα το 1989, σε σκηνοθεσία Μίνωα Βολανάκη, το ρόλο της Τζένι Μαλόουν κρατούσε η Ζωή Λάσκαρη. Φέτος λοιπόν που το έργο ανεβαίνει ξανά στο Θέατρο Μικρό Γκλόρια σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου θεωρώ ότι έχει μια ιδιαίτερη φόρτιση.

Πρόκειται για μια δραματική κομεντί, στην οποία ο συγγραφέας με μαεστρία προκαλεί το έντονο συναίσθημα των θεατών, κάνοντάς τους να γελούν και να προβληματίζονται ταυτόχρονα. Πόσοι άνθρωποι στ’ αλήθεια έχουν τη δύναμη, την ωριμότητα, ακόμα και τη θέληση να αλλάξουν σελίδα στη ζωή τους; Πόσοι άνθρωποι είναι σε θέση να αναγνωρίσουν κάποιον όταν τον συναντήσουν ότι είναι κατάλληλος γι’ αυτούς και να τον καλωσορίσουν;

Στην «Καινούργια σελίδα» εκτυλίσσεται η ιστορία του Τζορτζ Σνάιντερ 

(Ταξιάρχης Χάνος), ενός συγγραφέα που ζει στη Νέα Υόρκη και πρόσφατα έχει χάσει την επί δεκαοκτώ χρόνια σύζυγό του, την Μπάρμπαρα, και της Τζένι Μαλόουν (Μαρία Καλλιμάνη), ηθοποιού σε σαπουνόπερα που μόλις έχει βγει από δεκαετή ψυχανάλυση και από έναν άθλιο δεκαετή γάμο με τον Γκας, παίκτη του ράγκμπι. Λέει χαρακτηριστικά στη φίλη της, τη Φέι: «Μόλις πέταξα στα σκουπίδια δέκα χρόνια από τη ζωή μου». Παράλληλα διαδραματίζεται και η ιστορία του Λέο Σνάιντερ (Άγγελος Μπούρας), αδερφού του Τζορτζ, και της Φέι Μέντγουικ (Άνδρη Θεοδότου), φίλης της Τζένι. Οι δυο τους διατηρούν εξωσυζυγική σχέση, ενώ παράλληλα προσπαθούν να πείσουν τους ανθρώπους τους να βγουν ραντεβου. Ο Λέο στην προσπάθειά του να απαλύνει το πένθος του αδερφού του τον φέρνει σε επαφή με διάφορες γυναίκες, γεγονός που συναντά την αντίδραση του Τζορτζ: «Δεν είμαι έτοιμος ακόμη ψυχολογικά». Αργότερα του υπενθυμίζει: «Είμαι ο μεγαλύτερος αδερφός σου. Μη μου φέρεσαι σαν να είμαι παιδάκι. Ενηλικιώθηκα πια. Σταμάτα να παίζεις τη μαμά μου». Και παίρνει την εξής απάντηση από τον Λέο: «Χαραμίζομαι στις δημόσιες σχέσεις. Εγώ έχω γεννηθεί μάνα».

Η Φέι, κολλητή φίλη της Τζένι, παρότι και η ίδια περνά κρίση στο γάμο της, προτρέπει τη φίλη της να βγει ραντεβού προκειμένου να απαλλαγεί από τον Γκας: «Ο Λέο Σνάιντερ έχει έναν αδερφό. Χήρεψε πρόσφατα». Η Τζένι όμως της λέει: «Δεν έχω καμία όρεξη να βγω ραντεβού». Η Φέι συνεχίζει: «Τέλεια, ούτε ο Τζορτζ». Η Τζένι της ζητά να σταματήσει: «Φαντασιώνεσαι να μου βρεις τον τέλειο άντρα. Θέλω από εδώ και μπρος να κάνω καλό θέατρο, να αφοσιωθώ στη δουλειά».

Η γνωριμία του Τζορτζ και της Τζένι είναι καρμική. Έρχεται σε μια στιγμή που και οι δύο είναι ανέτοιμοι να την καλωσορίσουν, κυρίως ο Τζορτζ, που ζει ακόμη με τα φαντάσματα της γυναίκας του, της Μπάρμπαρα. Ξεκινά με ένα λάθος τηλεφώνημα ή καλύτερα με μια σειρά τηλεφωνημάτων. Ανάμεσά τους υπάρχει ένα «βλακώδες» τηλεφώνημα και ένα «πνευματώδες» τηλεφώνημα, κατά τη διάρκεια του οποίου οι θεατές απολαμβάνουν ένα διάλογο γρήγορο, έξυπνο και διασκεδαστικό ‒ από τις καλύτερες στιγμές της παράστασης.

Στην αρχή και οι δύο αρνούνται να το αποκαλέσουν ραντεβού. Είναι μια συνάντηση, λέει ο Τζορτζ: «Μα δεν σας πρότεινα να βγούμε ραντεβού, μόνο για πέντε λεπτά». Η Τζένι δεν χάνει καιρό και τον ρωτά: «Πότε θα λάβει χώρα η συνάντηση αυτή;» «Τώρα αμέσως», της απαντά. Σε αυτή τη ματιά στα πεταχτά καταλαβαίνουν ότι ταιριάζουν και ξεκινούν να γυρίσουν τη σελίδα τους σε χρόνο ρεκόρ. Σε δύο βδομάδες αποφασίζουν να παντρευτούν. Η Τζένι είναι σίγουρη για την απόφασή  της ‒«Αισθάνομαι ότι σε ξέρω χρόνια»‒ και, ενώ και ο Τζορτζ νιώθει το ίδιο, της ζητά να του δώσει λίγο χρόνο γιατί φοβάται πως αγαπώντας τη θα ξεχάσει την Μπάρμπαρα και έτσι θα τη χάσει για πάντα. Η Τζένι επιδεικνύει αξιοθαύμαστη κατανόηση και αφοσίωση. Παντρεύονται, παρά τους ενδοιασμούς του Λέο. Επιστρέφοντας από το γαμήλιο ταξίδι στη Χαβάη ο Τζορτζ μοιάζει να έχει μετανιώσει για την απόφασή του να παντρευτεί την Τζένι, ενώ εκείνη είναι απογοητευμένη από τη στάση του. Το παρελθόν είναι παρόν και τους στοιχειώνει και την ίδια στιγμή εμφανίζονται και οι πρώτες συγκρούσεις και διαφορές στην προσωπικότητά τους. Ο Τζορτζ φεύγει από το σπίτι για να ελευθερωθεί, ενώ η Τζένι...

Η παράσταση που έστησε ο σκηνοθέτης Γιάννης Μόσχος στο Μικρό Γκλόρια είναι πολύ προσεγμένη, δουλεμένη με μεράκι, με σημαντικές δόσεις χιούμορ και συγκίνησης. Η ιδέα του να διασκευάσει το έργο εισάγοντας στο χαρακτήρα του Λέο το στοιχείο του γκέι αδερφού που έχει εξωσυζυγικές σχέσεις προσθέτει κωμικές πινελιές που διαφορετικά δεν θα υπήρχαν. Το σκηνικό (Τίνα Τζόκα) είναι λειτουργικό, αν σκεφτεί κανείς ότι τα δύο σπίτια, του Τζορτζ και της Τζένι, «χώρεσαν» σε μια τόσο μικρή σκηνή. Έχω όμως μια ένσταση όσον αφορά τις χρωματικές επιλογές, τόσο του σκηνικού όσο και των κοστουμιών (Τίνα Τζόκα). Θεωρώ ότι το έργο δεν είναι τόσο «ροζ» όσο φαίνεται. Η χρωματική συμμετρία μεταξύ του ροζ και του λαδί μπορεί να είναι αρμονική, αλλά ξεφεύγει από τους χαρακτήρες. Αποκορύφωμα, το ροζ μπουρνούζι του Τζορτζ!

Οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου καθώς και η μουσική υπόκρουση προσδίδουν δυναμική στην παράσταση.

Και φτάνω στους τέσσερις ηθοποιούς. Εξαιρετικοί, δεν αφήνουν τους θεατές να ξεφύγουν λεπτό. Γρήγορες εναλλαγές, σπιρτόζικες ατάκες, συναίσθημα διάχυτο και καταπληκτική η μεταξύ τους χημεία.

Θα ξεκινήσω με τη Φέι (Άνδρη Θεοδότου), που με το μπρίο και την κωμική της στόφα ξεσηκώνει στην κυριολεξία το κοινό. Παίρνει πάνω της μία από τις ωραιότερες σκηνές της παράστασης, όταν περιμένοντας τον Λέο αυτοσχεδιάζει και ποζάρει ημίγυμνη στο φακό. Σκέτη απόλαυση.

Συνεχίζω με την Τζένι (Μαρία Καλλιμάνη), που με διάχυτο ερωτισμό και χιούμορ πείθει πως είναι μια γυναίκα που ξέρει τη θέλει, τα έχει βρει με τον εαυτό της και διεκδικεί τη θέση που της αξίζει στην καρδιά του αγαπημένου της. Μας χαρίζει μια εξαιρετική Τζένι, που θα τη θυμόμαστε.

 Ο Ταξιάρχης Χάνος ως Τζορτζ Σνάιντερ είναι ο αμήχανος άντρας που δυσκολεύεται στη διαδικασία του ζευγαρώματος, όπως εύστοχα λέει ο ήρωας του. Παρουσιάζεται γλυκός, τρυφερός αλλά και σκληρός όταν μπροστά στην Τζένι πρέπει να ομολογήσει πόσο πολύ του λείπει η Μπάρμπαρα. Πλάθει ένα προφίλ για τον Τζορτζ Σνάιντερ διαφορετικό από αυτό που θα περίμενε κανείς, αλλά επιτυχημένο.

Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στον Λέο, κατά κόσμον Άγγελο Μπούρα, του οποίου ο χαρακτήρας είναι κωμικός στη βάση του και με τις ατάκες του προσφέρει αβίαστα το γέλιο.

Η συνολική αποτίμηση της παράστασης είναι θετική. Ένα γλυκόπικρο έργο, με εντάσεις και άφθονες ατάκες.

 

 Από τη Νατάσα Κωνσταντινίδη 

 

 

Video

"Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν" στο Κέντρο ελέγχου τηλεοράσεων.

Από 13 Οκτώβρη - 11 Νοέμβρη. Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

Ομάδα NV Sisterhood

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία