Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
 

Είδα την «Αποκάλυψη», σε σκηνοθεσία Θάνου Παπακωνσταντίνου Κύριο

Από τη Γιώτα Δημητριάδη 

Θα ήταν τουλάχιστον, ψευδαίσθηση αν πιστέψει κανείς ότι μπορεί να αναλύσει αυτό το δύσβατο βιβλίο της Καινής Διαθήκης μέσω μιας θεατρικής κριτικής. Αυτό πέρα από αδύνατο, δεν είναι και ο στόχος, άλλοι επιστήμονες είναι αρμόδιοι και σίγουρα γνώστες. 

Το βιβλίο του Αγίου και Ευαγγελιστού Ιωάννου αποτελεί την επάξια κατακλείδα όλης της Αγίας Γραφής. Είναι ένα ιερό κείμενο, το οποίο στο διάβα των αιώνων είχε τεράστια απήχηση και επιδράσεις όσο λίγα.

Εδώ έρχεται να κλειδώσει και η φράση του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη, ο οποίος χαρακτηρίζει την «Αποκάλυψη του Ιωάννη», ως : « ένα κείμενο, όχι ενός καιρού και μιας γενεάς ανθρώπων, αλλά όλων των καιρών και όλων των γενεών».

Αιώνες τώρα η ανθρωπότητα σκύβει περίεργη πάνω στο βιβλίο με την ελπίδα ότι θα εκμαιεύσει την έκβαση των πεπρωμένων. Ακόμα και ο πιο αδιάφορος αναγνώστης δεν μπορεί παρά να σταθεί με ευλάβεια μπροστά στις πολλές εικόνες και τα σύμβολά του, αναζητώντας  παράλληλα τις πραγματικότητες στις οποίες παραπέμπουν.

Εδώ, ακριβώς έγκειται και η μεγάλη επιτυχία της παράστασης του Θάνου Παπακωνσταντίνου στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.

 

ApocalypseΓÇElina Giounanli for Onassis Stegi 23 641x960

Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης έχοντας κάνει εκπληκτική δουλειά πάνω στη δραματουργία του κειμένου δίνει στην παράσταση μια οικουμενικότητα και ένα σύγχρονο στοιχείο, διότι καταφέρνει μ’ εντυπωσιακό τρόπο να προβάλλει τις εικόνες και τα σύμβολα του βιβλίου.

Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου δίνει ουσία και εγγύτητα στο έργο του Ιωάννη με τις 7 εικόνες που παρουσιάζει πίσω από την αποκάλυψη (Πρωτοχριστιανοί, Ισλαμικός εξτρεμισμός, Οκτωβριανή Επανάσταση, Γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός, Αμερικάνικη Επανάσταση, Γαλλική Επανάσταση και Μεσαιωνικοί Χιλιαστές)

ApocalypseΓÇElina Giounanli for Onassis Stegi 70 960x641

Μ’ αυτόν τον τρόπο δικαιολογεί και το σκηνοθετικό σημείωμα στο πρόγραμμα της παράστασης, όπου υπογραμμίζει ότι « πίσω από κάθε εξέγερση υπάρχει η επιθυμία ριζικής αναμόρφωσης».

Δεν επιλέγει τον εύκολο δρόμο των βιντεοπροβολών αλλά δουλεύει με ηθοποιούς που χαρίζουν επιπλέον εκπληκτικές σκηνές στο συνολικό αποτέλεσμα.Η παράσταση δεν αγγίζει απλά την εικαστική τελειότητα αλλά σε πολλές σκηνές δίνει τον ορισμό της.

Είναι σαν να παρακολουθείς έναν αναγεννησιακό πίνακα να ζωντανεύει. Προσωπικά θυμήθηκα την «Παναγία των Βράχων» του  Λεονάρντο ντα Βίντσι (εκθέτεται στο Λούβρο), όχι μόνο λόγω της θρησκευτικής σύνδεσης, αλλά κυρίως γιατί έχουμε να κάνουμε μ’ έναν πίνακα όπου κανένας δεν είναι μόνος, η Παναγία κρατά τον Ιησού, εκείνος ένα αρνάκι αλλά και η Παναγία βρίσκεται προστατευμένη από την αγκαλιά των βράχων.

Την ίδια ακριβώς «προστασία» έδειχναν και τα δέκα σώματα των ηθοποιών της παράστασης. Σώματα δουλεμένα στην παραμικρή λεπτομέρεια που εκτελούσαν με μοναδικό συντονισμό τις κινήσεις –εικόνες της παράστασης. Εδώ βεβαία, πρέπει να αναφέρουμε και την εμπνευσμένη δουλειά της Νάντης Γώγουλου στην κίνηση.

Το σκηνοθετικό εύρημα με τον παιδάκι επί σκηνής να διαβάζει το βιβλίο, δεν δικαιολογείται απλά από τη συλλογική σκηνική σύλληψη, αλλά δικαιώνεται πλήρως. Ο παράδεισος όπου θα φτάσουν στο τέλος οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο από μια παιδική χαρά, ο παράδεισος είναι η αθώα ψυχή των παιδιών που αιωρούνται στην κούνια.

Επιπλέον, η σιωπή που κυριαρχεί στα πρώτα λεπτά της παράστασης γίνεται το καλύτερο καθαρτήριο και μυεί το κοινό στο σύμπαν του έργου.

Νομίζω πώς δεν χρειάζεται να αναφερθώ στην ερμηνεία κάθε ηθοποιού ξεχωριστά και αυτό γιατί και οι δέκα πέτυχαν να είναι ένα σώμα και κάθε φορά που χρειαζόταν κάποιος να αποκοπεί από το σύνολο,έκανε ένα εκπληκτικό σόλο.

Αλεξία Καλτσίκη, Μαριάννα Δημητρίου, Καλλιόπη Σίμου, Ελένη Μολέσκη, Κλεοπάτρα Μάρκου, Θανάσης Δόβρης, Σωτήρης Τσακομίδης, Μάριος Παναγιώτου, Μιλτιάδης Φιορέντζης και Γιώργος Δικαίος δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό επί σκηνής και δικαιώνονται.

Η παράσταση οφείλει πολλά και στους μουσικούς : Θοδωρής Βαζάκας (κρουστά), Κώστας Γάτσιος (κλαρινέτο, μπάσο κλαρινέτο), Αλέξης Καραϊσκάκης (τσέλο), Σπύρος Μοσχονάς (τρομπόνι), Ελευθερία Τόγια (βιόλα), Δημήτρης Τίγκας (κοντραμπάσο), Κώστας Τσιώλης (ηλεκτρονικά), οι οποίοι επεμβαίνουν σε καίρια σημεία και εξυπηρετούν την ροή της αφήγησης.  Σπουδαία δουλειά έχει κάνει στη σύνθεση ο Πάνος Ηλιόπουλος.

Τα κουστούμια και τα σκηνικά της Νίκη Ψυχογιού, είναι από μόνα τους ένα ξεχωριστό σύμπαν. Ξεκουράζουν το μάτι του θεατή, καταφέρνοντας παράλληλα να είναι εντυπωσιακά μέσα στη λιτότητά τους. Το ίδιο και οι ατμοσφαιρικοί φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλα.

Προφητεία, όραμα ή, μήπως, μανιφέστο εξέγερσης; Η Αποκάλυψη του Ιωάννη εξάπτει τη φαντασία των ανθρώπων από τον 1ο αιώνα μ.Χ. και γίνεται η καλύτερη έναρξη για τη θεατρική σεζόν στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ανεβάζοντας πολύ τον πήχη για τις επόμενες, και δικαιώνοντας, παράλληλα, την επιλογή του Θάνου Παπακωνσταντίνου, να σκηνοθετήσει για πρώτη φορά στη μεγάλη σκηνή της Στέγης.

Από τα must-see της σεζόν! 

Παραστάσεις από 3 έως 20 Οκτωβρίου περισσότερες πληροφορίες εδώ. 

 

 

 

tg gif 300 250px

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00 στο Θέατρο 104

Κλείστε εγκαίρως τις θέσεις σας μέσω viva.gr 

Από 20 Νοεμβρίου μέχρι 23 Ιανουαρίου 2020

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία