Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
 

H Δήμητρα Βαμβακάρη και η Δήμητρα Σύρου μας ανοίγουν το καμαρίνι τους

Αντικείμενα που έχω πάντα στο καμαρίνι μου.

Δήμητρα Βαμβακάρη: Παλιότερα αγόραζα μια καινούργια κούπα για κάθε παράσταση και μετά το τέλος της παράστασης την άφηνα στο θέατρο. Τα τελευταία χρόνια φροντίζω να έχω πάντα μαζί μου τα δώρα των συναδέλφων μου, από την εκάστοτε παράσταση. Είτε είναι ένα κερί, είτε γλυκά, είτε μια αφιέρωση σε ένα χαρτί. Το κείμενο της παράστασης, συνήθως, μένει στο καμαρίνι από την πρώτη παράσταση μέχρι την τελευταία, για ψυχαναγκαστικούς κυρίως λόγους. Νερό, καλλυντικά, τσιμπιδάκια υπάρχουν πάντα στο καμαρίνι.

Δήμητρα Σύρου: Εκτός από όλα τα συνηθισμένα (τσιμπιδάκια, ψαλιδάκια, πούδρες, μάσκαρες κτλ) ΚΟΥΤΙΑ. Πολλά κουτάκια για να είναι όλα αυτά τακτοποιημένα. Μικρά, μεσαία και μεγαλύτερα! ΚΟΥΤΙΑ!

 

vamvakari dimitra

Το πιο ωραίο καμαρίνι που είχα ποτέ.

Δήμητρα Βαμβακάρη: Όταν προφέρω τη λέξη καμαρίνι, το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι οι συνάδελφοι με τους οποίους το έχω μοιραστεί. Απαντώ λοιπόν με αυτή τη λογική και η αλήθεια είναι πως έχω να θυμάμαι πολλές όμορφες συναντήσεις. Στο “Iράκ, 9 τόποι επιθυμίας”, στο θέατρο Vault, μοιραζόμασταν 7 γυναίκες ένα μεγάλο καμαρίνι και πριν από κάθε παράσταση τα γέλια κι οι φωνές μας ακούγονταν σε όλο το θέατρο. Ιδιαίτερο καμαρίνι, ήταν για μένα στην παράσταση του “Ταρτούφου”, στο θέατρο “Τζένη Καρέζη”, το καμαρίνι που μοιραζόμουν με τον σύντροφο μου. Μόλις είχα γεννήσει, έφερνα πολλές φορές το μωρό στην παράσταση, το κοίμιζα και το άλλαζα στο καμαρίνι... αισθανόμουν μια οικεία, οικογενειακή αύρα σε ένα μικρό παρασκηνιακό δωματιάκι, το οποίο μάλιστα μοιραζόμασταν και με άλλη παράσταση. Αγαπώ το καμαρίνι που μοιράζομαι τώρα με την Έλενα και τη Δήμητρα. 6 χρόνια μετά την πρώτη μας συνάντηση στο ίδιο ακριβώς θέατρο, κοιταζόμαστε και προετοιμαζόμαστε στον ίδιο καθρέφτη, ούσες πολύ διαφορετικές από τότε, αλλά με την ίδια και περισσότερη αγάπη κι εκτίμηση η μία για την άλλη. Κι άλλα καμαρίνια, που αδικώ.. Στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης, κάθε πρωί, για έναν χρόνο, κάναμε ολόκληρη ιεροτελεστία στο καμαρίνι με τον πρωινό καφέ. Με την Τσεβά, το πρώτο μου καμαρίνι… Δε μπορώ να διαλέξω το πιο ωραίο καμαρίνι που είχα ποτέ…

Δήμητρα Σύρου: Για πολλούς λόγους, θα πω τα δύο παρακάτω:

Αυτό, εδώ, τώρα. Θέατρο Vault, Φελίτσε & Λίλυ. Από το καμαρίνι, μέχρι τη σκηνή, μέχρι το φουαγιέ μόνο γέλια και υγεία… Γιατί το πρώτο το βρίσκεις, ειδικά στο χώρο μας, και καμιά φορά σε υπερβολική δόση. Και τα δύο μαζί όμως σπάνια. Και τα θέλει και τα δύο αυτή η ζωή!

Και στο Fabrica Athens, στην παράσταση «Ψέματα ή Αλήθεια», με τον Νίκο Αξιώτη και την Ελεάννα Σταθοπούλου. Οικογένεια… Ίδιος πλανήτης, ίδιοι κόσμοι, πολλά γέλια, πολύ επικοινωνία.

 

 surou texnes plus

Το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Δήμητρα Βαμβακάρη: Τα πιο ωραία καμαρίνια για μένα είναι αυτά στα οποία έχουν ακουστεί άπειρες θεατρικές ιστορίες, που έχουν φιλοξενήσει σπουδαίες προσωπικότητες, που μυρίζουν θέατρο σε κάθε γωνιά. Στο καμαρίνι του Καζάκου, είχα εντυπωσιαστεί. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ο Άγγελος Μπούρας έχει το πιο ωραίο καμαρίνι που έχω δει. Χα χα χα! Μαζεύονται όλοι στο καμαρίνι του (το οποίο είναι εφοδιασμένο με καφετιέρα, σπάνια τσάγια, καλλυντικά για κάθε συνάδελφο) και χωρίς να το καταλάβουν εξομολογούνται όλες τις θεατρικές τους εμπειρίες. (Άγγελε, συγγνώμη, έπρεπε να γίνει γνωστό.“Ζηλεύουμε” όλοι το καμαρίνι σου. Είναι το πιο ωραίο που έχω δει στη ζωή μου! χαχαχα)

Δήμητρα Σύρου: Ένα κουκλίστικο που είχε κι ένα μικρό κρεβάτι!

Την πιο ωραία ανάμνηση που έχω από καμαρίνι.

Δήμητρα Βαμβακάρη: Βρίσκομαι στο δημοτικό θέατρο Πειραιά (πριν την ανακαίνιση) για μια παράσταση μπαλέτου μιας φίλης. Περιμένω να της δώσω “συγχαρητήρια” , θυμάμαι να μυρίζει ξύλο και να λέω στον εαυτό μου : “θέλω να γίνω ηθοποιός και κάποια στιγμή να βρεθώ κι εγώ σε ένα καμαρίνι”. Επαγγελματικά, έχω να θυμάμαι πολλές στιγμές ευτυχισμένες από καμαρίνι. Αναφέρω μία πρόσφατη, μόλις την προηγούμενη βδομάδα, μετά την παράσταση, είμαστε αρκετά φορτισμένες με τις συναδέλφους μου, κατεβαίνει η σκηνοθέτις μας, συγκινημένη και μας λέει “Ευχαριστώ”. Αγκαλιαστήκαμε όλες μαζί και κλάψαμε για λίγα δευτερόλεπτα, σε μια μέθη ευτυχίας.

Δήμητρα Σύρου: Όλες οι κρίσεις γέλιου και/ή άγχους πριν «βγούμε». «Θα παίξουμε σήμερα;», «Γιατί βάφεστε;», «Μπορώ να κάτσω άλλο λίγο εδώ;»

Α! Και η μέρα που μέσα στο καμαρίνι συνειδητοποίησα ότι δεν είχα ούτε μισό ρούχο της παράστασης μαζί μου!...

Το τελευταίο πράγμα-κίνηση-σκέψη που κάνω πριν βγω από το καμαρίνι μου.

Δήμητρα Βαμβακάρη: Να ευχαριστηθώ την παράσταση!

Δήμητρα Σύρου: Κλείνω τα φώτα.

 

vamvakari surou texnes plus

Η Δήμητρα Σύρου, η Δήμητρα Βαμβακάρη και η Έλενα Τυρέα παίζουν στην παράσταση «Φελίτσε και Λίλυ: ένας άνθρωπος ανάμεσα στους ανθρώπους», της Ελένης Καρασαββίδου, που παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στον Πολυχώρο Vault σε σκηνοθεσία Κατερίνας Πολυχρονοπούλου.

 

surou vamvakari tyrou

bookfeed_konstantinidis

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Μένουμε σπίτι!!! Διαβάζουμε, τραγουδάμε, συζητάμε, βλέπουμε ταινίες και φυσικά θεάτρο...on line!

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία