Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
 

Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη:«Η δέσμευση είναι για τους τολμηρούς»

Οι δρόμοι της πόλης βιώνουν το δικό τους κυκλοφοριακό έμφραγμα λόγω εορτών. Έχει κανείς την αίσθηση πως δεν θα φτάσει ποτέ στον προορισμό του. Στο φιλόξενο φουαγιέ του Θεάτρου Ιλίσια Βολανάκης επικρατεί απόλυτη ησυχία καθώς το « Ring» βρίσκεται σε εξέλιξη. Το διασχίζω ακροποδητί και μπαίνω στο καμαρίνι της Βαγγελιώς Ανδρεαδάκη, που με ένα ρόλο έκπληξη στο «Φοβάσαι;» του Άνταμ Σάιντλ κερδίζει τις εντυπώσεις . Εκεί, ανάμεσα στην μπλε τούρτα της αγαπημένης της Τζοάν, μιας «καλής Σαμαρείτισσας», που, «όπως είναι εμφανές και στο κείμενο, δεν έχει παιδιά»,μου δηλώνει με βαθιά ενσυναίσθηση για την ηρωίδά της, κατανοείς αμέσως γιατί η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη καταφέρνει όλα αυτά τα χρόνια να μας εκπλήσσει στη σκηνή και στην οθόνη.  

 

1233 (2).jpg

Το συγκεκριμένο έργο κινείται στα ρευστά όρια νοσηρού και κανονικού. Εσείς πού τοποθετείτε την ηρωίδα την οποία υποδύεστε;

Νομίζω πως η Τζοάν είναι μια κανονική γυναίκα, η γειτόνισσα, η γυναίκα της διπλανής πόρτας. Όμως, επειδή το έργο έχει δύο ακραίους χαρακτήρες, η εν λόγω γειτόνισσα έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, δεν είναι μια βαρετή ύπαρξη. Σε ορισμένα θέματα έχει μια δόση υπερβολής.

Αυτό είναι ίδιον των σύγχρονων κοινωνιών; 

Συνήθως με τους γείτονές μας αντιμετωπίζουμε διάφορα προβλήματα. Στην καλύτερη και σπάνια περίπτωση η γειτνίαση μπορεί να είναι αγαστή και όλα πολύ ωραία, αλλά, όπως και οι γειτονικές χώρες έχουν συχνά πρόβλημα μεταξύ τους, έτσι και οι γείτονες μιας περιοχής έχουν μονίμως διάφορα θέματα. Είναι ζήτημα ορίων, κατά πόσο ο ένας σέβεται τα όρια του άλλου, κατά πόσο τα ξεπερνά ή δεν τα ξεπερνά. Η Τζοάν, πέρα από το ότι έχει την περιέργεια να γνωρίσει τους γείτονές της, ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τους ανθρώπους, θέλει να προσφέρει. Η ίδια είναι γραμμένη σε πολλούς συλλόγους, πηγαίνει στους χορούς των βετεράνων, διοργανώνει γεύματα, μάλιστα επισκέπτεται τους γείτονές της με μια τούρτα ανά χείρας. Επιθυμεί να συμμετέχει ενεργά στην κοινότητα. Οι άλλοι άνθρωποι είναι το υλικό της. Μέσω αυτών, μέσω της προσφοράς, νιώθει χαρούμενη. Έχει το σύνδρομο του καλού Σαμαρείτη.

Το γεγονός ότι ο συγγραφέας σάς επισκέφτηκε, είδε την παράσταση και τον γνωρίσατε, πόσο βοηθητικό είναι για έναν ηθοποιό;

Τον γνωρίσαμε αφότου είχε ανέβει η παράσταση. Ήταν πολύ ωραία εμπειρία, γιατί διαπιστώσαμε πόσο του άρεσε. Ενθουσιάστηκε από τη ματιά με την οποία είναι ιδωμένο το έργο, καθώς και από τους ρόλους. Χάρηκε πολύ με την Τζοάν του, με τον τρόπο που την υποδύομαι. Τον ρώτησα αν η Τζοάν έχει παιδιά και μου απάντησε ότι δεν έχει, κάτι που άλλωστε είναι εμφανές στο κείμενο, αφού μιλά για διάφορες ασχολίες αλλά όχι για παιδιά. Είχα την αίσθηση πως, αν και δεν έχει η ίδια παιδιά, βλέπει τους γύρω της σαν παιδιά που πρέπει να τα φροντίσει. 

Η Τζοάν είναι τόσο υγιής και χαρούμενη όσο φαίνεται;

Φυσικά και δεν είναι, φυσικά και έχει μέσα της ρωγμές και τραύματα. Μάλιστα κάποια στιγμή λέει ότι έχει αισθανθεί και η ίδια αποξενωμένη. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ήθελα να νιώσω πως ανήκω κάπου». Αυτό που τη βοήθησε ήταν να αισθανθεί πως ανήκει στην κοινότητα των ανθρώπων, ώστε να μην αποξενωθεί. Έτσι κατάφερε να επουλώσει τις πληγές της. Όταν λοιπόν έχεις όλα αυτά τα στοιχεία για ένα ρόλο, μπορείς να τον φανταστείς, μπορείς σιγά σιγά να τον προσεγγίσεις από πολλές πλευρές. Η Τζοάν, μολονότι δεν έχει παιδιά, προσεύχεται για όλα τα παιδιά του κόσμου. Είναι ένας άνθρωπος που αποζητά την ομορφιά γύρω του. Θέλει να βλέπει όμορφους τους κήπους της, αγαπά τις τουλίπες της. Επίσης έχει πάρει τη ζωή στα χέρια της. Λέει: «Όταν σε παίρνει από κάτω, πρέπει να παίρνεις την κατάσταση στα χέρια σου». Και όλα αυτά τα εκφράζει με έναν τρόπο ανάλαφρο, χαριτωμένο. 

Στο «Smac» του Ηλία Δημητρίου μας εντυπωσιάσατε και κερδίσατε και το Α΄ Βραβείο της Ακαδημίας Κινηματογράφου. Δηλώσατε σε συνέντευξή σας ότι ο ρόλος σας ήταν πολύ δύσκολος και ότι είχατε κάνει τρομερή έρευνα. Έτσι ενεργείτε και στο θέατρο; Ποια είναι τα εργαλεία σας για να βγείτε στη σκηνή;

Βασίζομαι στην έρευνα, στη φαντασία, στην παρατήρηση. Παρατηρώ ανθρώπους, συμπεριφορές, τύπους. Το ρόλο επιβάλλεται να τον προσεγγίσεις από πολλές πλευρές, να αντλήσεις όσο πιο πολλά στοιχεία μπορείς, και από την πραγματικότητα και από τη φαντασία. Να πλάσεις με το μυαλό σου κορυφαίες στιγμές. Χρειάζεται να τα δουλέψεις όλα αυτά μέσα σου για να τα εκφράσεις στη σκηνή, για να σταθείς ως χαρακτήρας.

Οι πρωταγωνιστές του έργου «Φοβάσαι;» μετά την πρώτη συνάντηση έρχονται αντιμέτωποι με τη δυσκολία που συνεπάγεται η συμβίωση. Εσείς έχετε καταφέρει να συνυπάρξετε αρκετά χρόνια με έναν άνθρωπο, και μάλιστα του ίδιου χώρου. Πόσο δύσκολο είναι αυτό;

Το έργο μιλά για την αγάπη και τη δέσμευση, καθώς και για το πόσο η δέσμευση είναι για τους τολμηρούς. Σε μια σχέση δηλαδή χρειάζεται να τολμά κάποιος να μπει σε αυτή. Κανένας δεν γνωρίζει τι θα φέρει το αύριο, το μόνο που ξέρει είναι το τώρα. Εγώ είμαι πολύ τυχερή που έχω βρει τον άνθρωπό μου, με τον οποίο μοιράζομαι τη ζωή μου.

Είναι θέμα τύχης;

Όχι, δεν είναι θέμα τύχης. Έχει σχέση με τις λάθος επιλογές που έχεις κάνει, με το κατά πόσο έχεις επαναπροσδιορίσει τον εαυτό σου και τα θέλω σου. Όταν ξεκαθαρίσεις τα πράγματα, όταν τα βρεις με τον εαυτό σου, όταν καταλήξεις σχετικά με το πώς είσαι, ποιος είσαι, τι θέλεις, η ζωή θα σου φέρει το σωστό ταίρι.  

Το θέατρο σας βοήθησε σε αυτό;

Ναι, με βοήθησε. Αν δεν είχα αυτή τη διέξοδο, πιστεύω πως δεν θα τα είχα καταφέρει. 

Έχετε παίξει και οικογενειακώς στην ταινία του συζύγου σας, Περικλή Χούρσογλου, στον «Διαχειριστή». Πώς ήταν να παίζετε όλοι μαζί;

Εγώ στην αρχή δεν ήθελα να ερμηνεύσουν τους ρόλους των παιδιών και κάναμε οντισιόν. Όμως, μόλις το πληροφορήθηκαν, ήρθαν και τα δύο πάρα πολύ λυπημένα, με κατεβασμένα τα μούτρα, και μας είπαν: «Γιατί κοιτάτε άλλα παιδιά; Εμείς δεν είμαστε κανονικά παιδιά; Θέλουμε να παίξουμε». Επιθυμούσαν να λάβουν μέρος σε αυτό το «πάρτι» του γυρίσματος, οπότε συμβουλεύτηκα μια φίλη μου ψυχολόγο. Μου επισήμανε ότι, αν τους ξεκαθαρίζαμε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήμασταν ο μπαμπάς και η μαμά, αλλά δύο άτομα που ερμήνευαν ρόλους, δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να ενταχθούν ομαλά στο «παιχνίδι». 

 

Τα παιδιά έχουν επηρεαστεί από αυτή την εμπειρία; Θέλουν να ακολουθήσουν το δρόμο σας;

Όχι. Δεν έρχονται καν να δουν τις παραστάσεις μου. Ο μικρός πηγαίνει στην τρίτη γυμνασίου και ο μεγάλος φοιτά στο πανεπιστήμιο. Έχουν πολύ καλό κριτήριο και προσλαμβάνουν αμέσως το σωστό. Όμως προς το παρόν δεν έχουν δείξει κάποια κλίση προς αυτό τον τομέα. 

 

fovasai_theater_2016_10_001.jpg

Η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη πρωταγωνιστεί στο «Φοβάσαι;» του Άνταμ Σάιντλ  στο Θέατρο Ιλίσια Βολανάκης μαζί με την Αλεξία Καλτσίκη και τον Νίκο Ψαρρά την σκηνοθεσία υπογράφει η Έλενα Καρακούλη

 ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:

Τετάρτη 21.00

Παρασκευή 22.30

Σάββατο 19.00

Κυριακή 18.00

https://www.ticketservices.gr/event/Fovasai-Theatro-Ilissia-Volanakis/?lang=el

 

Video

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία