Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
 

Ελένη Μποζά: «Η μεταβατική στιγμή της ανθρώπινης Ιστορίας, φέρνει στα άκρα τις ανθρώπινες συμπεριφορές»

 Ο σταθμός metro Dostoyevskaya στη Β σκηνή του Θεάτρου της οδού Κεφαλληνίας  έχει ανοίξει και προβάλει με ιδιαίτερο τρόπο, δια χειρός και πνεύματος Ελένης Μποζά μια σκηνική σύνθεση τεσσάρων διηγημάτων του κορυφαίου Ρώσου συγγραφέα: «Μια αισχρή ιστορία», «Κροκόδειλος», «Μπαμπόκ» και «Το όνειρο ενός γελοίου». Η Ελένη Μποζά πρώτ’ από όλα υπογράφει την δραματουργική επεξεργασία των κειμένων της όψιμης περιόδου του συγγραφέα και στη συνέχεια τη σκηνοθεσία της παράστασης. «Σε μία εμφανώς μεταβατική στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας, εν αναμονή της επερχόμενης δυστοπικής πραγματικότητας που προκαλεί στα άκρα την ανθρώπινη ύπαρξη, τέσσερις ηθοποιοί με όχημα το αιχμηρό χιούμορ του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, διαπραγματεύονται τη σύνδεση του χθες με το σήμερα, ατενίζοντας το αύριο κατάματα» διαβάζουμε. 

 Λαμβάνοντας υπόψη ένα δραματουργικό υλικό με βαριά παράδοση και μια Ελληνική κοινωνία στην κόψη του ξυραφιού εδώ και αρκετό καιρό, που δεν φαίνεται να τα πάει καλά με την αυτοκριτική, αναρωτιέται κανείς αν θα μπορέσει ένας δημιουργός να βρει τους κώδικες να επικοινωνήσει στο κοινό την αλήθεια αυτής της «δυστοπικής πραγματικότητας».

 «Το όνειρο ενός γελοίου» όσο και «Ο κροκόδειλος» και το «Μπαμπόκ» έχουν παρουσιαστεί παλαιότερα στην Ελλάδα με διάφορους τρόπους. Η Ελένη Μποζά πατώντας γερά στην εμπειρία της, τολμά και προτείνει κάτι διαφορετικό. Έχοντας αυτά κατά νου, ρωτήσαμε τη σκηνοθέτρια και πήραμε απαντήσεις 

 

 

Ο Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι σας «βρήκε» ή εσείς τον αναζητήσατε, μιας που είχατε και στο παρελθόν καταπιαστεί με το έργο του;

 Στην ζωή αναζητάς πάντοτε, ακόμα και αν δεν το ξέρεις, αυτό που έχεις ανάγκη να βρεις.   

Σε συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης, γιατί αυτά τα διηγήματα; Γενικότερα γιατί διασκευή; Τι σημαίνει για εσάς αυτό;

Οποίος μπει στον κόπο, να διαβάσει αυτά τα διηγήματα ,θα καταλάβει απόλυτα πόσο πολύ αντανακλούν τη σημερινή ανθρώπινη κατάσταση και ακριβώς με ποία κοινή θεματική. Αυτό προσδιορίζει και την ουσία μιας θεατρικής διασκευής. 

 Τι ρόλο παίζει το «χιούμορ» στο συγκεκριμένο έργο και σε όλη τη θεατρική ζωή σας;

Η αυθύπαρκτη έννοια του κωμικοτραγικού όπως υφίσταται στην ίδια την λειτουργία της ζωής, δεν είναι δυνατόν να μην υφίσταται και  στο οποιοδήποτε σκηνικό γεγονός, εν γένει.Η συγκεκριμένη δουλειά κατά κάποιον τρόπο σχολιάζει μια «δυστοπική πραγματικότητα που προκαλεί στα άκρα την ανθρώπινη ύπαρξη». Πριν λίγες ημέρες διαβάσαμε κάπου την παρακάτω είδηση: «Γυναίκα αυτοκτόνησε στον σταθμό του ΗΣΑΠ. Τεράστια η ταλαιπωρία των επιβατών.».

 

Χωρίς να γνωρίζουμε το τι και το γιατί του συγκεκριμένου γεγονότος, θα ήθελα να ρωτήσω σε τι βαθμό πιστεύετε ότι σήμερα στην Ελλάδα ζούμε μια πραγματικότητα που φέρνει στα άκρα την ανθρώπινη ύπαρξη;  

Η μεταβατική στιγμή της ανθρώπινης Ιστορίας, φέρνει στα άκρα τις ανθρώπινες συμπεριφορές, όχι μόνο με  αφορμή την ελληνική πραγματικότητα... κι έτσι δημιουργούνται καινούργια ερωτήματα..

 Σε παλαιότερη συνέντευξή σας είχατε δηλώσει ότι σε καιρό κρίσης «Κινητοποιούνται οι άνθρωποι γιατί πάνε ξανά στα βασικά και στα ουσιαστικά, τα προβλήματα θα τους πυροδοτήσουν.» Μερικά χρόνια αργότερα θεωρείται ότι η δήλωσή σας επαληθεύτηκε σε προσωπικό επίπεδο; Στο θέατρο γενικότερα;  

Σε προσωπικό επίπεδο σίγουρα ναι -πάλεψα με όλες μου τις δυνάμεις για μια ισχυρή θεατρική εκπαίδευση, εκτός των τειχών - μιλάω για το κτίσιμο της νεοσύστατης δραματικής σχολής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Πάτρας, της οποίας υπήρξα Διευθύντρια Σπουδών για τέσσερα συναπτά έτη , η οποία ιδρύθηκε επί καλλιτεχνικής διευθύνσεως Θοδωρή Αμπαζή. Το ζήτημα είναι όμως, όχι πως λειτουργούν οι μονάδες, αλλά πώς αντιδράει ένα σύνολο. Το ερώτημα για την ελληνική κοινωνία παραμένει ανοιχτό.

 Πόσο σίγουρη είστε για την επιτυχία μιας παράστασης πριν ανοίξει η αυλαία; 

 Η επιτυχία για μια παράσταση νομίζω πως είναι, η επί της ουσίας επαναδιαπραγμάτευση ενός θέματος, με κέντρο βάρους τις ενστικτώδεις, πραγματικές αντιδράσεις του κοινού. Ένας, «εδώ και τώρα» διάλογος, με φορέα την συγκίνηση.

 Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι δουλειές που ξεχωρίζουν στην καριέρα τους είναι αυτές στις οποίες  «πέρασαν καλά» ανεξαρτήτως επιτυχίας. Ισχύει αυτό για εσάς; Τι σημαίνει το «καλά» στην διάρκεια μιας παράστασης -από τη γέννηση μέχρι την ολοκλήρωσή της; 

Κατ' εμέ, «περνάω καλά» στο θέατρο από την πλευρά των συμμετεχόντων στη σκηνική πράξη, είναι η οδυνηρή και επί της ουσίας, διαπραγμάτευση  μιας ισχυρής θεματικής, η οποία σε κάθε περίπτωση πυροδοτεί, το κλαυσίγελο της ανθρώπινης ύπαρξης, άρα και της υποκριτικής ύπαρξης.

 Αν και η ερώτηση ακούγεται κοινότυπη, θα ήθελα να μου πείτε με βάση τα βιώματά σας αν θεωρείτε ότι η επιτυχία πάει πάντα χέρι- χέρι με καλό, δημιουργικό κλίμα στα παρασκήνια.

Πιστεύω και έχω επενδύσει στο θέατρο συνόλου.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

 Η σκηνοθεσία του έργου «Ένας στρατιώτης που τον έλεγαν Λαβ» του Ιάσονα Σίγμα, στην Νέα σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, το Μάρτιο του 2018.

 

H παράσταση Dostoyevskaya metro station*

Βασισμένη σε 4 διηγήματα του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι

Με τους: Νίκος Γιαλελής, Αντριάνα Ανδρέοβιτς, Ελένη Ανδρικοπούλου, Κώστας Κουτρουμπής και  Χάρης Μπαλασόπουλος

Σε σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Ελένη Μποζά παίζεται κάθε Τετάρτη στις  20:00 και Πέμπτη  21.00 στη Β' σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας.

 

 

Video

kart1

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία