Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
 

Στέλλα Παπαδημητρίου: «Δεν ήμουν ποτέ μέσα στα πράγματα»

Ένα βαζάκι γλυκό του κουταλιού κυδώνι σε μια ωραία συσκευασία με περιμένει μέσα σε ένα όμορφο σακουλάκι. Μου εξηγεί πόσο πολύ τη χαλαρώνουν η μαγειρική και η ενασχόλησή της με την καλλιέργεια της γης. Μου περιγράφει τη χαρά που νιώθει όταν βλέπει «το φασόλι σιγά σιγά να προσπαθεί να σπάσει το χώμα που είναι πάνω του, να βγάλει το κεφάλι του και να γίνει φασολιά».

Η Στέλλα Παπαδημητρίου αυτή την περίοδο είναι η Αρετή στην «Προίκα», το μονόλογο της Μπέτυς Μαγρίζου. Με αφορμή τη συγκινητική της ερμηνεία μου μίλησε μεταξύ άλλων για το περιεχόμενο αυτό καθαυτό της παράστασης, για όλα όσα διαδραματίζονται επί σκηνής, καθώς και για τους συνειρμούς που μπορεί κανείς να κάνει με το σήμερα. 

 

stella-papadimitriou2.jpg

«Προίκα» για όλους

Είναι ένα έργο που ενδιαφέρει γυναίκες κάθε ηλικίας: αυτές που έχουν περάσει τα πενήντα, γιατί τους φέρνει στο μυαλό μνήμες από τα νεανικά τους χρόνια, αλλά και νεότερες, που είναι στη φάση του «ψαξίματος» για να βρουν έναν άνθρωπο να πορευτούν μαζί στη ζωή. Ενδιαφέρει όμως πολύ και το αντρικό κοινό, αφού μέσα από τη συγκεκριμένη ιστορία γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι γυναίκες. Επίσης μαθαίνουν τι προσέχουν οι γυναίκες σε αυτούς και πώς τους κρίνουν.

 

Συγκίνηση στην πλατεία

Συγκινούνται και τα δύο φύλα. Άντρες και γυναίκες. Δεν μου λένε το λόγο, όμως έχω την αίσθηση πως στον περίγυρό τους υπάρχουν κάποιες θείες όπως η Αρετή και αυτό τους αγγίζει όλους. Οι γυναίκες συγκινούνται τόσο εύκολα, που νομίζω πως δεν μπορούν να αντιληφθούν το γιατί. Η Αρετή, εξομολογούμενη τη ζωή της, κάνει τους θεατές συνοδοιπόρους της. Συμπάσχουν μαζί της, είτε γελώντας είτε κλαίγοντας. 

 

Το κοινό ως συμπαίκτης

Στην αρχή φοβήθηκα την επικοινωνία με το κοινό, μάλιστα, όταν ο Φώτης Μακρής, ο οποίος σκηνοθέτησε την παράσταση, τοποθέτησε την πολυθρόνα τόσο κοντά με το κοινό, με έπιασε πανικός. Σκέφτηκα: «Θα είμαι τόσο κοντά με τους θεατές; Θα ακούω την ανάσα τους;» Πράγματι μου έχουν τύχει πολλά περιστατικά. Πρόσφατα καθόταν μπροστά μια κυρία κάποιας ηλικίας, η οποία χαλάρωσε τόσο πολύ μέσα στη ζεστασιά και στη θαλπωρή της παράστασης που άρχισε να χασμουριέται. Δεν ήταν όμως ένα απλό χασμουρητό, κάτι που μπορεί να συμβεί σε όλους και να βάλουν το χέρι τους μπροστά στο στόμα τους. Εκείνη έκανε θόρυβο! Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι θεατές που κάθονται στην πρώτη σειρά ότι δεν πρέπει να τους πιάνει νευρικότητα και να κουνούν το πόδι τους πέρα δώθε! Τις προάλλες μια κυρία το κουνούσε τόσο έντονα, που σκέφτηκα πως θα μου έδινε κλοτσιά… (γέλια) Χρειάζεται να καταλάβουν ότι ενοχλείται ο ηθοποιός, ειδικά όταν είναι τόσο κοντά τους. 

 

stella-papadimitriou3.jpg

Η προίκα το 2016

Ο θεσμός της προίκας δεν έχει εκλείψει και δεν αναφέρομαι στην τελευταία εξαετία, που είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Μπορεί να μην υφίσταται με την παραδοσιακή σημασία του όρου, αλλά ακόμα και σήμερα δεν φροντίζουν οι γονείς να εξασφαλίσουν τα παιδιά τους με ένα σπίτι ή με ένα οικόπεδό; Άλλοι κοιτάζουν να τους ανοίξουν ένα μαγαζί, να τους αγοράσουν ένα αυτοκίνητο. Αυτό δεν είναι προίκα; Προίκα είναι μόνο οι μαξιλαροθήκες και τα σεντόνια; Προίκα είναι η βοήθεια που παρέχουν οι Έλληνες στα παιδιά τους, ενώ στο εξωτερικό δεν το συνηθίζουν.

 

Οι μαμάκηδες

Η μάνα είναι μάνα σε όποια φάση της ζωής της και αν βρίσκεται, ιδιαίτερα η Ελληνίδα μάνα. Ακόμα και αν πει «εγώ αυτά δεν θα τα κάνω στα παιδιά μου», τελικά τα κάνει. Έχει περάσει στο DNA μας αυτό και δυστυχώς επεμβαίνουμε στη ζωή των παιδιών μας. Για παράδειγμα, για την Ελληνίδα μάνα το να παντρευτεί το παιδί της είναι πολύ σημαντικό. Νιώθει πως κάνει τον κύκλο του. Το ίδιο αισθάνθηκα και εγώ με το γιο μου. Ένιωσα πως παντρεύτηκε, πως θα δημιουργήσει το δικό του σπιτικό, τη δική του οικογένεια. Ακόμα και όταν το παιδί φεύγει από κοντά της, η μάνα είναι μάνα, πόσο μάλλον η Ελληνίδα μάνα. Δεν παύει ποτέ να ανησυχεί και να ενδιαφέρεται γι’ αυτό. 

 

Οι σημερινές Αρετές

Οι κοπέλες στην εποχή μας δεν νοιάζονται να βρουν ένα καλό παιδί, που να έχει μια δουλεία, και να έχουν και εκείνες μια δουλεία για να πορευτούν στη ζωή μαζί. Κάνουν υποχωρήσεις και οι δύο. Πάντα έλεγα στο γιο μου: «Όποια αποφασίσεις να πάρεις, να τη δεις εκείνη τη στιγμή με ψυχραιμία, μην τη δεις μέσα υπό το πρίσμα του έρωτα και μετά θελήσεις να την αλλάξεις. Δεν θα αλλάξει». Είναι λάθος να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον άλλο. Μόνο με αμοιβαία κατανόηση και υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές προχωρά μια σχέση.

 

Facebook vs προξενήτρα 

Εγώ δεν θα έδειχνα εμπιστοσύνη στο Facebook, γιατί δεν ξέρεις τι θα σου προκύψει. Αντίθετα στα παραδοσιακά προξενιά το πρόσωπο που σου γνώριζαν το ήξεραν και κάποιοι στη γειτονιά και στον περίγυρο. Μπορούσαν να ζητήσουν πληροφορίες. Στο διαδίκτυο ο κίνδυνος είναι μεγάλος. 

 

Λάθη και πάθη 

Ό,τι και αν έκανα, ακόμα και τα λάθη μου, τα έκανα συνειδητά. Την εκάστοτε στιγμή ήθελα κάτι συγκεκριμένο. Ήξερα από την αρχή ότι ήταν λάθος, απλά έπρεπε να προχωρήσω παρακάτω και να μην ξοδέψω περισσότερο χρόνο από ό,τι άξιζε. 

 

«Τα Μυστικά της Εδέμ» και οι επαγγελματικές προτάσεις 

Με πικραίνει που ο κόσμος με αναγνωρίζει μόνο από την τηλεόραση, αλλά θα ήταν χαζό και να στενοχωριέμαι. Ο ρόλος μου στα «Τα Μυστικά της Εδέμ» ήταν καταπληκτικός. Ίσως ήταν η συγκυρία, η στιγμή μου, παρ’ όλα αυτά δεν με βοήθησε ιδιαίτερα, πέρα από το γεγονός ότι μου εξασφάλισε αναγνωρισιμότητα και ορισμένοι ανακάλυψαν το ταλέντο μου. Προτάσεις όμως για άλλες δουλειές δεν προέκυψαν. Ίσως επειδή τα πράγματα δεν είναι όπως τα έχουμε στο μυαλό μας, δεν λειτουργούν έτσι. Δηλαδή δεν θα σκεφτούν πως η εκάστοτε ηθοποιός έπαιξε καλά το ρόλο που κλήθηκε να ερμηνεύσει, άρα είναι καλή, και θα θελήσουν να συνεργαστούν μαζί της. Αυτό δεν έχει τόση σημασία. Αυτό που μετρά είναι να είσαι μέσα στα πράγματα και εγώ δεν ήμουν ποτέ. Μάλιστα απορώ πώς κατάφερα να έχω πάντα δουλειά και να μεγαλώσω το παιδί μου. Κάνω τη δουλειά μου χωρίς να πουλήσω κάτι από τη ψυχή μου. 

 

stella-papadimitriou.jpg

Η Στέλλα και η… φασολιά 

Η ενασχόληση με τη γη σε χαλαρώνει και συμβάλλει στην καταπολέμηση του άγχους. Γίνεσαι επίσης πιο ευαίσθητος άνθρωπος. Σπέρνεις το φασόλι και το βλέπεις σιγά σιγά να προσπαθεί να σπάσει το χώμα, που είναι πάνω του, να βγάλει το κεφάλι του και να γίνει φασολιά ή βλέπεις την ντοματιά να μεγαλώνει ώρα με την ώρα, μέρα με τη μέρα. Σηκώνομαι το πρωί και ελέγχω αυτά που έχω σπείρει, καμιά φορά μιλάω κιόλας στα φυτά, και το απόγευμα, όταν κατεβαίνω, βλέπω καμιά φορά ένα κεφαλάκι να έχει μεγαλώσει, να έχει ξεπεταχτεί.

 Η Στέλλα Παπαδημητρίου ερμηνεύει το μονόλογο «Προίκα» κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 19:00 στο Θέατρο Αλκμήνη. 

 Η φωτογράφιση για το Texnes-plus έγινε από τον Κοσμά Ινιωτάκη. 

Το Texnes-plus είναι χορηγός επικοινωνίας της παράστασης.

Τα Ζαχαροπλαστεία Καγγέλης είναι χορηγός της παράστασης

kagelis_2.gif

 

Video

"Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν" στο Κέντρο ελέγχου τηλεοράσεων.

Από 13 Οκτώβρη - 11 Νοέμβρη. Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

Ομάδα NV Sisterhood

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία