Τελευταία Νέα
Εις Μνήμη Έλλης Παπαγεωργακοπούλου: Μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε «Η Μικρή μας πόλη»: Η ιστορική παράσταση του Βολανάκη στις οθόνες μας Θέατρο Σταθμός: Εορταστικό ψηφιακό πρόγραμμα για το Πάσχα Νατάσα Παπαμιχαήλ: «Περιμένουμε τη στιγμή που θα γυρίσουμε στον φυσικό μας χώρο που είναι το θέατρο» «Σωτηρία με λένε»: Απόψε η Αλεξάνδρα Παντελάκη γίνεται Σωτηρία Μπέλλου στα FM Πέθανε ο στιχουργός των μεγάλων λαϊκών επιτυχιών Σπύρος Γιατράς Δείτε τη νέα εταιρική ταυτότητα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου «Φωνάζει ο κλέφτης»: Πώς γίνεται θέατρο στο ραδιόφωνο την εποχή της πανδημίας; Έφυγε από τη ζωή η γνωστή σκηνογράφος και ενδυματολόγος Έλλη Παπαγεωργακοπούλου Μια διαφορετική επιθεώρηση που θέλουμε να δούμε έρχεται στο Βεάκειο! Νέα οντισιόν από το Εθνικό Θέατρο Κάνουμε #Restart με 10.000 δράσεις εθελοντισμού «Πλατεία Θεάτρου»: 10 ελληνικά έργα παρουσιάζονται από τον Αθήνα 9.84! Απόψε το Β' μέρος της εκπομπής «Υστερόγραφο» αφιερωμένο στον Λευτέρη Βογιατζή Η Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής παρουσιάζει on demand «Τα γεγονότα»
 
texnes-team

texnes-team

Το Δημοτικό θέατρο Πειραιά συνεχίζει την διαδικτυακή δράση Αφηγήσεις  με έντεκα λογοτεχνικά ταξίδια ελλήνων συγγραφέων  ως podcasts  μέσα από την ιστοσελίδα του www. dithepi.gr με παράλληλη ραδιοφωνική μετάδοση από  το Kανάλι 1-  Δημοτική Ραδιοφωνία Πειραιά  στους 90.4.

 
Πρόκειται για μια διαδικτυακή και ραδιοφωνική δράση που ανοίγει ένα δεύτερο κύκλο λογοτεχνικών συναντήσεων από το ΔΘΠ, με τη συμμετοχή συγγραφέων διαφορετικού ύφους και γραφής .
 
Στόχος το ταξίδι με λέξεις και αισθήματα . Οι συγγραφείς που ανταποκρίθηκαν θετικά σε αυτή την πρωτοβουλία διαβάζουν οι ίδιοι τα κείμενα τους και επιλέγουν τις μουσικές που τα συνοδεύουν.
 
Οι Κυριακάτικες ραδιοφωνικές  συναντήσεις - αφηγήσεις , οι οποίες πρόκειται να συνεχιστούν από το ΔΘΠ  έχουν  διάρκεια  περίπου 30 λεπτά  κι αποτελούν μια δράση που φέρνει την εντελώς προσωπική σφραγίδα του κάθε συγγραφέα.
 
Ακολουθείστε τους σε αυτό το Κυριακάτικο απογευματινό ραντεβού!
 
 
 
 Πρόγραμμα Αφηγήσεων Μάρτιος – Απρίλιος -  Μάιος
 
 Με τους Πειραιώτες συγγραφείς
 
1.Ελένη Νίκα – Ζωές μεσίστιες εκδόσεις Γκοβόστη  - 14/3
 
2. Ιερώνυμος Ηλίας Πολλάτος  Τα καμίνια εντός  εκδόσεις  Ινστιτούτο Μελέτης  της τοπικής ιστορίας και της ιστορίας των επιχειρήσεων  - 21/3
 
3. Μαρία Σταματάκη  Οικογενειακή παρέλαση εκδόσεις Πηγή  - 28/3
 
4. Δημήτρης Χριστόπουλος Τζίντιλι εκδόσεις Ροδακιό  - 4/4
 
5. Βασίλης Πανόπουλος - Ζοζεφίνα Τζονάκα  Πλούτος του Αριστοφάνη μια Θεατρική διασκευή για ανήλικους θεατές με μουσική του Βασίλη Πανόπουλου εκδόσεις Αρμός  - 11/4
 
 
 
Ακολουθούν οι:
 
 
 
6.Νίκος Παναγιωτόπουλος  «Ανήσυχα άκρα» - διαβάζει
 
το διήγημα «Κινητόν εντός κινητού» εκδόσεις Μεταίχμιο  - 18/4
 
7.Διονύσης Μαρίνος Όπως και ναρθει αυτό το βράδυ εκδόσεις Μελάνι - 25/4
 
8.Θεοδόσης Μίχος  Η Αλκμήνη και οι άλλοι εκδόσεις KEYBOOKS -  9/5
 
9.Ηρώ Σκάρου  Η ζωή όπως είναι εκδόσεις Κέδρος -  16/5
 
10.Χρήστος Χωμενίδης  Ο βασιλιάς της  εκδόσεις Πατάκη  - 30/5
 
  
Ανήμερα το Πάσχα Κυριακή 2 Μαΐου ο  Δημήτρης Καταλειφός διαβάζει ερωτικά του Καβάφη  
 
 
 
Η  διαδικτυακή και νέα ραδιοφωνική και δράση του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά «Αφηγήσεις » πραγματοποιείται σε συνεργασία με του εκδοτικούς οίκους και το Δημοτικό Ραδιόφωνο  Πειραιά «Κανάλι Ένα 90.4
 

Το καθιερωμένο φεστιβάλ χορού της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση κατεβαίνει από τη σκηνή και καταλαμβάνει τον ψηφιακό κόσμο.
Now it’s your move.

Χορός και σώμα στην οθόνη. Στις 20 και 21 Μαρτίου η Στέγη παρουσιάζει το πρώτο της Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων ειδικά φτιαγμένο για τον ψηφιακό κόσμο. Για δύο μέρες πατάμε παύση στην καραντίνα και ζούμε στον παλμό των νέων καλλιτεχνών που επανεκκινούν, κινούνται και συγκινούνται. Το 8ο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων (ONC 8) κατεβαίνει από τη σκηνή και συναντά το κοινό στο μόνο μέρος που αυτή τη στιγμή μπορούμε να υπάρχουμε «μαζί», στο ψηφιακό περιβάλλον, μέσα από το YouTube Channel του Ιδρύματος Ωνάση, το Onassis.org και τα social media. Με σύνθημα ««είμαστε εδώ, χορεύοντας», καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς καταθέτουν έργα που δημιούργησαν το τελευταίο δίμηνο, αποτυπώνουν με κινήσεις τη στιγμή και την κατάσταση και στέλνουν το μήνυμά τους για όσα βιώνουμε, σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε. Και επειδή οι φωνές που πρέπει να ακουστούν είναι πολλές, το φετινό φεστιβάλ, το οποίο προέκυψε από open call που καλούσε καλλιτέχνες στη δημιουργία έργων με ψηφιακά μέσα, περιλαμβάνει 11 νέα καλλιτεχνικά πρότζεκτ.

Οι Βασίλης Βηλαράς (RED RIDING SHOES), Νάντη Γώγουλου (The cooking-with-Nadi show), Μυρτώ Δελημιχάλη και Στάθης Δογάνης (Pose_Transpose), Ειρήνη Καλαϊτζίδη (yaGrid), Oμάδα Besuch (Besuch), Άννα Παπαθανασίου (Axel’s just dreaming), Ιωάννα Παρασκευοπούλου (All she likes is popping bubble wrap), Κωνσταντίνος Παπανικολάου (Άλογα κατάδυσης και άλλες μυθολογίες), Νατάσα Σαραντοπούλου (ΙΛΙΣΣΟΣ/ λίμπο eξótica), ody icons (YES HALLO HI) και Stereo Nero Dance Co. (442, or A Game Without Score) χορογραφούν την Αθήνα, την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο το παράξενο έτος 2021.

Όπως αναφέρουν οι επιμελητές του ONC 8, Ιλειάνα Δημάδη, Κωνσταντίνος Τζάθας και Στεριανή Τσιντζιλώνη: «Είναι η πρώτη φορά που το πιο “σωματικό” φεστιβάλ της Στέγης γίνεται εξολοκλήρου ψηφιακά. Έντεκα πρωτότυπα έργα χορογραφίας, απενοχοποιημένα ως προς το τι είναι “ποπ” και τι “υψηλή τέχνη”, με ιδιαίτερη αγάπη για το χιούμορ, το παράδοξο και το απροσδόκητο, κάνουν πρεμιέρα στο YouTube, το Instagram και το διαδίκτυο: από μικρού μήκους ταινίες ενηλικίωσης εν χορώ μέχρι βίντεο κλιπ και από χορευτικά μαθήματα μαγειρικής μέχρι περιπατητικές περφόρμανς, κινηματογραφημένες παραστάσεις, διαδραστικούς χάρτες, εικόνες και κείμενα, stick figures, studio visits και performative διαλέξεις. Κινηματογραφιστές, επιστήμονες, προγραμματιστές, digital media artists, αλλά και youtubers, influencers και bloggers συνεργάζονται πλέον στενά με τους χορογράφους. Δίχως να μετατράπηκαν όλοι οι καλλιτέχνες, εν μια νυκτί, σε hi-tech freaks, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πειραματίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη και εργάζονται με interfaces, αισθητήρες επαφής, go-pro κάμερες, αλλά και chat rooms, selfies και stories, διευρύνοντας (και) ψηφιακά το πάντα υβριδικό και καινοτόμο πεδίο του σύγχρονου χορού.

Με απόλυτη συνειδητότητα απέναντι στις αντιφάσεις και τις λειτουργίες του καλλιτέχνη στη νέα συνθήκη της πανδημικής αναστολής και της ψηφιακής έξαψης, το φετινό φεστιβάλ δεν είναι μια απάντηση ανάγκης στη μη δυνατότητα παρουσίασης έργων ζωντανά, αλλά μια δική μας σταθερά. Ανοίξαμε τη συζήτηση για το πώς παράγεται τέχνη σε μια εποχή που τα πάντα –από την κοινωνικοποίηση έως το φλερτ– γίνονται σε ένα περιβάλλον συνεχούς και διάχυτης δικτύωσης ήδη από το 2016, με την έκθεση “Digital Revolution”. Κι αν την περασμένη άνοιξη, με το “ΕΝΤΕR”, δημιουργήσαμε μια ψηφιακή χρονοκάψουλα για το “εδώ και τώρα”, καλωσορίζουμε πλέον στην ψηφιακή μας σκηνή βασικούς εκπροσώπους της νέας γενιάς του σύγχρονου ελληνικού χορού.»

Σχεδιασμός-Επιμέλεια: Ιλειάνα Δημάδη, Κωνσταντίνος Τζάθας, Στεριανή Τσιντζιλώνη
Production Manager: Δήμητρα Δερνίκου
Οργάνωση Παραγωγής: Βασίλης Παναγιωτακόπουλος, Χριστίνα Πιτούλη
Εκτέλεση Παραγωγής: Δέσποινα Σιφνιάδου, Ειρηλένα Τσάμη, Ιουλία Σταμούλη
Τεχνική Διεύθυνση: Λευτέρης Καραμπίλας
Αναπληρωτής Τεχνικός Διευθυντής – Τεχνική Διεύθυνση Περιοδείας: Philip Hills
Οργάνωση δράσεων εξωστρέφειας: Χριστίνα Λιάτα
Σχεδιασμός προβολής: Τμήμα Επικοινωνίας Ιδρύματος Ωνάση
Κινηματογραφική επιμέλεια: Χρήστος Σαρρής
Onassis Channel assistant: Σμαράγδα Δογάνη
Μια παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

Παραγωγές
Βασίλης Βηλαράς,RED RIDING SHOES
Νάντη Γώγουλου, The cooking-with-Nadi show
Μυρτώ Δελημιχάλη, Στάθης Δογάνης, Pose_Transpose
Ειρήνη Καλαϊτζίδη, yaGrid
Oμάδα Besuch, Besuch
Άννα Παπαθανασίου, Axel’s just dreaming
Ιωάννα Παρασκευοπούλου, All she likes is popping bubble wrap
Κωνσταντίνος Παπανικολάου, Άλογα κατάδυσης και άλλες μυθολογίες
Νατάσα Σαραντοπούλου, ΙΛΙΣΣΟΣ/ λίμπο eξótica
ody icons, YES HALLO HI
Stereo Nero Dance Co., 442, or A Game Without Score

 Βασίλης Βηλαράς, RED RIDING SHOES
Κόπηκα, θα βάλω λίγο κόκκινο

Γυρισμένο σε ένα ατελιέ στην Κυψέλη, το σόλο του Adam Khalil εμπνέεται από τα «Κόκκινα Παπούτσια» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και γίνεται από τον Βασίλη Βηλαρά ένα ψηφιακό παραμύθι-μανιφέστο κατά της πατριαρχίας και των έμφυλων στερεότυπων.

Ένα σκοτεινό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, για ένα κορίτσι καταδικασμένο να χορεύει μέχρι τελικής πτώσεως. Μια εμβληματική ταινία χορού του 1948. Ένα femme αγόρι που ενηλικιώνεται στην Αθήνα χορεύοντας πάνω σε κόκκινα παπούτσια. Συνθέτοντας τα τρία προαναφερθέντα υλικά, ο σκηνοθέτης Βασίλης Βηλαράς δημιούργησε το RED RIDING SHOES, διασαλεύοντας τα όρια μυθοπλασίας και πραγματικότητας και έχοντας ως πρωταγωνιστή τον 18χρονο Πολωνοαιγύπτιο περφόρμερ/μοντέλο Adam Khalil (aka terpsichorree).
Ο σκηνοθέτης του έργου σημειώνει: «Το 2009 προβλήθηκε στους κινηματογράφους η αποκατεστημένη κόπια της ταινίας του 1948 Τα κόκκινα παπούτσια. Μια ταινία-ορόσημο στην ιστορία του κλασικού χορού. Την ίδια χρονιά, σε ένα σινεμά της Αθήνας, ένα επτάχρονο αγόρι παρακολουθεί την ταινία παρέα με τη γιαγιά του. Θαμπώνεται από την ιστορία, την πρωταγωνίστρια και το πάθος της για τον χορό. Αναπτύσσει μια παθιασμένη σχέση με την περιβόητη 15λεπτη σκηνή του μπαλέτου, την οποία αναπαράγει καθημερινά, με τον δικό του, σύγχρονο τρόπο. Σήμερα, στα 18 του χρόνια πια, εξακολουθεί να εμπνέεται από τη χορογραφία, την ηρωίδα της ταινίας, αλλά και το ίδιο το κόκκινο χρώμα. Τα χρησιμοποιεί ως εργαλεία στην πορεία ενηλικίωσής του, σε μια προσπάθεια να αποτινάξει από πάνω του τα όποια στερεοτυπικά αρρενωπά χαρακτηριστικά τον δεσμεύουν, σε μια εικόνα που δεν μοιάζει να τον αφορά. Προτίθεται να πλησιάσει την εικόνα της ηρωίδας στην ταινία, μιας γυναίκας καταπιεσμένης από την πατριαρχία που μαστίζει τον χώρο του χορού. Να γιορτάσει τις αδυναμίες της, αλλά και τις δικές του. Νιώθει πως παλεύει με τους ίδιους δαίμονες που μάχεται η ηρωίδα της ταινίας, 73 χρόνια πριν. Ένα femme αγόρι, στον σύγχρονο κόσμο, που επιθυμεί να γίνει αποδεκτό χωρίς να θυσιάσει την ταυτότητά του.»

Σκηνοθεσία: Βασίλης Βηλαράς, Διεύθυνση Φωτογραφίας: Άλεξ Βηλαράς, Μοντάζ: Σωτήρης Βασιλείου, Άλεξ Βηλαράς, Κείμενο: Κέλλυ Παπαδοπούλου, Περφόρμερ: Adam Khalil, Ενδυματολόγος: Φίλιππος Μίσσας, Διαμόρφωση σκηνικού χώρου: Μαριλένα Καλαϊτζαντωνάκη, Makeup Artist: Αλεξάνδρα Ρέντζου, Εκτέλεση Παραγωγής: Θάλεια Γρίβα, Παραγωγή: Monstera ΑΜΚΕ

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/red-riding-shoes

 Νάντη Γώγουλου, The cooking-with-Nadi show

“The cooking-with-Nadi show” είναι το νέο μαγειρικό κανάλι στο YouTube. Η Νάντη Γώγουλου δεν είναι πια χορεύτρια. Είναι η influencer Nadi the Cook και κάνει την πρεμιέρα της μαγειρεύοντας την πρώτη συνταγή του καναλιού live, με τη βοήθεια των ακολούθων της.

Χορεύτρια, μαγείρισσα ή influencer; Όπως και να έχει, το ψηφιακό αυτό πρότζεκτ της Νάντης Γώγουλου έρχεται να συνδέσει τον σύγχρονο χορό με τη μαγειρική και τα social media μέσα σε 20 κινήσεις. Το The cooking-with-Nadi show ξεκίνησε από έναν Instagram λογαριασμό με καθημερινά posts & stories για 20 ημέρες, που καλούν τους ακολούθους της σε ψηφοφορίες (polls) για 20 υλικά: από το αγαπημένο φρούτο έως το βασικό υλικό που χρειάζονται στην κουζίνα τους. Το πρότζεκτ καταλήγει σε ένα food-dance film διάρκειας 20 λεπτών, ενώ η συνταγή που τελικά παρασκευάζεται εκτελείται ζωντανά μπροστά στο κοινό.
“Nadi enjoys life and every beat of it. C?king is her strongest element. Follow Nadi for tricks and tips in the kitchen!”: Έτσι μας συστήνεται στον νέο Instagram λογαριασμό της. Και αναρωτιέται: «Πόσο fancy μπορεί να γίνει το μαγείρεμα virtually; Πόσα tricks and tips μπορούμε να δώσουμε, ώστε το μαγείρεμα και το φαγητό να “χωρέσουν” στο διαδίκτυο, με τις ποιότητες με τις οποίες “χωράει” ο χορός;» Κανόνες και τεχνικές διαχείρισης της κίνησης, σε μια χορογραφία από τρόφιμα, και υλικά για την εκτέλεση μιας συνταγής. Πώς μεταφράζεται το λεξιλόγιο μιας παράστασης χορού στο λεξιλόγιο της εκτέλεσης μιας συνταγής; Αντιπαραβάλλοντας την παράσταση της συνταγής με αυτήν του χορού, την επιλογή των υλικών μαγειρέματος με αυτήν των κινήσεων μιας χορογραφίας, και τη σύνθεση της συνταγής με αυτήν της χορογραφίας, η Νάντη επιχειρεί να κάνει το φαγητό να χορέψει. Πώς θα ήταν η ζωή αν το φαγητό ήταν χορός;

Ιδέα, Εκτέλεση, Χορο-γραφία, Κινηματογράφηση & Μοντάζ: Νάντη Γώγουλου, Καλλιτεχνική συνεργάτρια & Υποστήριξη μέσων κοινωνικής δικτύωσης: Μαρία Κωνσταντάκη, Σύμβουλος Τεχνικής Υποστήριξης & Οργάνωσης Κινηματογραφικών εργασιών: Γεύη Δημητρακοπούλου, Σύμβουλος τροφής & Συντονισμός συνταγών: Χαρά Ζήκου, Εκτέλεση Παραγωγής: Θεοδώρα Καπράλου

Συντελεστές κινηματογράφησης
Σκηνοθεσία, Σενάριο & Μοντάζ: Νάντη Γώγουλου, Παίζουν, Χορεύουν: Νάντη Γώγουλου, Μαρία Κωνσταντάκη, Κινηματογράφηση: Νάντη Γώγουλου, Γεύη Δημητρακοπούλου, Σχεδιασμός Ήχου: Νάντη Γώγουλου, Υποστήριξη στο Μοντάζ, Διορθωτική Επεξεργασία στη Φωτογραφία και τον Ήχο: Γεύη Δημητρακοπούλου
Συμμετέχει: Ευθύμιος Μοσχόπουλος και η φωνή του Μάριου Παναγιώτου.

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/the-cooking-with-nadi-show

 Μυρτώ Δελημιχάλη, Στάθης Δογάνης, Pose_Transpose

Κάθε μετατόπιση προϋποθέτει μια θέση

350 ημέρες πανδημικής εμπειρίας σε 35 λεπτά. Tο “Pose_Transpose” είναι ταυτόχρονα περφόρμανς στον δημόσιο και τον ιδιωτικό χώρο, κινηματογραφικό γύρισμα, φιλμ και ιστοσελίδα για έναν απολύτως ιδιοσυγκρασιακό χάρτη της πόλης.

Χρειάστηκαν 35 ημέρες για να φτιαχτεί, μέσα από ρεπεράζ, γυρίσματα και φωτογραφήσεις, μέσα από τη δημιουργία μιας ιστοσελίδας, την επεξεργασία ήχων και κειμένων για τη σύνθεση ηχοτοπίων και τη σκηνοθεσία και χορογραφία μιας σειράς δράσεων και αντιδράσεων. Σε 11 διαφορετικά σημεία της πόλης: από τον Λυκαβηττό έως την πλατεία Αγίων Αναργύρων στου Ψυρρή και από τη Φωκίωνος Νέγρη έως τη Στοά Αριστείδου. Σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, σε ταράτσες και διαμερίσματα. Χωρίς κοινό. Με εννέα περφόρμερς. Οι πορείες και οι στάσεις τους στην πόλη κινηματογραφήθηκαν επιτόπου, απ’ όπου προέκυψε το φιλμ και το site map που τώρα κάνουν πρεμιέρα.
Το έργο μάς δείχνει τη βιωματική παρατήρηση γεγονότων που εξελίσσονται στο λόκνταουν του 2020-21. Στοχεύοντας στην παράθεση των πρόσφατων εμπειριών, σχετικά με τον περιορισμό της ελεύθερης μετακίνησης, δημιουργήθηκε ένας χάρτης κινητικών αποτυπωμάτων.
Έχοντας ως αφετηρία το βίωμα της πόλης, όπως αυτό διαμορφώνεται και μεταλλάσσεται καθημερινά λόγω της επικαιρότητας, το πρότζεκτ επιχειρεί τη χαρτογράφηση των διακεκομμένων μας διαδρομών, των απαγορευμένων εξόδων, των άσκοπων μετακινήσεων και των τηρουμένων αποστάσεων. Το έργο μπορεί να θεαθεί αυτόνομα ως μια ιστορία ή ως ένα σύστημα τεκμηρίωσης καθημερινών στιγμών.

Ιδέα, Χορογραφία & Σκηνοθεσία: Μυρτώ Δελημιχάλη, Στάθης Δογάνης, Ερμηνευτές: Αντώνης Αντωνίου, Μαρία Βούρου, Μυρτώ Δελημιχάλη, Στάθης Δογάνης, Λουκιανή Παπαδάκη, Θάνος Ραγκούσης, Δέσποινα Σανιδά Κρεζία, Φωτεινή Σταματελοπούλου, Δέσποινα Στασινού, Εικαστική Performance (κατασκευή μάσκας): Αντώνης Αντωνίου, Μουσική Σύνθεση: Ραφαηλία Μπαμπασίδου, Κινηματογράφηση: Στάθης Δογάνης, Δημήτρης Τρανός

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/pose_transpose

 Ειρήνη Καλαϊτζίδη, yaGrid

Yet another Grid. Ένα ακόμα ψηφιακό πλέγμα παραθύρων στο cloud, κάπου μεταξύ Zoom, Jitsi και Google Meet. Το “yaGrid” φτιάχτηκε για να φιλοξενήσει μια φανταστική χορευτική συνάντηση ανθρώπινων και μετα-ανθρώπινων συμμετεχόντων. Χωράει άραγε άλλη μία τηλεδιάσκεψη στο πρόγραμμά σου;

Μερικές γραμμές αρκούν για τον σχεδιασμό μιας σκελέτινης φιγούρας (stick figure), της βασικής συμβολικής αναπαράστασης του ανθρώπου από την προϊστορική εποχή: ένας κορμός σε σχήμα ραβδιού και άκρα που προεξέχουν. Στο έργο της Ειρήνης Καλαϊτζίδη, κάμποσες τέτοιες αφαιρετικές φιγούρες έρχονται ως μετα-ανθρώπινα όντα να συγχορέψουν με άλλα, ανθρώπινα.
Εδώ, το περιβάλλον μίας τηλεδιάσκεψης γίνεται ένας μεταιχμιακός χώρος μεταξύ πραγματικού και φαντασιακού, ιδανικός για να φιλοξενήσει τα ανθρώπινα και μετα-ανθρώπινα όντα εν κινήσει. Μία ψηφιακή πλατφόρμα με εικονικά παράθυρα, παρά την πλεγματική της δομή, θολώνει τα όρια μεταξύ των συμμετεχόντων. Πού ξεκινά ο ένας και πού τελειώνει η άλλη; Πόσο διακριτός είναι ο άνθρωπος σε σχέση με μία σκελέτινη φιγούρα, ενώ συνυπάρχουν στο ίδιο flat πεδίο;
Οι σκελέτινες φιγούρες, ως όντα απαράμιλλης ουδετερότητας και ψηφιακής απλότητας, αδειάζουν το σώμα από την πολλή πληροφορία και προκαλούν τη φαντασία του θεατή να εφεύρει ή να ανακαλύψει κάτι για αυτό. Σε τι ποσοστό είναι ύλη; Σε τι ποσοστό είναι κύμα, ιδέα, ήχος, pixels;
Η Ειρήνη βρίσκεται εντός του grid. Καθοδηγεί λεκτικά τις συμμετέχουσες σε έναν κινητικό αυτοσχεδιασμό με διάθεση σχεδόν διαλογιστική. Το οικοσύστημα των χορευτικών υπάρξεων που δημιουργείται αφήνεται σε ένα χρονικό και χωρικό συνεχές. Δεν έχει αρχή και τέλος. Δεν έχει πόλους. Δεν έχει στρώματα. Υπάρχει οριζόντιο και ελαστικό, ελαφρώς παράδοξο και κάπως οικείο. Και ο θεατής, παρών, βρίσκει τον εαυτό του σε κάποιο παράθυρο. Η συναναστροφή αυτή με τις σκελέτινες φιγούρες ελπίζει στην πυροδότηση μιας μεγαλύτερης ευαισθησίας και λιγότερου φόβου προς το μη ανθρώπινο, είτε αυτό είναι ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, είτε μία γαρδένια, είτε ένα παπούτσι.

Σύλληψη, Χορογραφία & Ψηφιακά Μέσα: Ειρήνη Καλαϊτζίδη, Εμφανίζονται: Μαρία Βούρου, Ειρήνη Καλαϊτζίδη, Ευθύμιος Μοσχόπουλος, esther, kostas, chimera και 19 ακόμα ανώνυμοι συμμετέχοντες, Ηχητική Σύνθεση: Νίκος Τσώλης, Κινηματογράφηση & Ψηφιακή Υποστήριξη: Στάθης Δογάνης, Οργάνωση Παραγωγής: Delta Pi

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/yagrid

festivalxorou texnesplus2

 Oμάδα Besuch, Besuch

Besuch σημαίνει «επίσκεψη». Πέντε δημιουργοί συναντιούνται σε ένα ψηφιακό κολάζ και καλούν το κοινό σε μια συνειρμική περιήγηση. Τι αφηγήσεις προκύπτουν από την εμπειρία της μεταξύ τους οικειότητας;

Πέντε χρόνια αφότου συναντήθηκαν ως σπουδαστές χορού, και ενώ εξερευνούν διαφορετικά επιτελεστικά και συνθετικά πεδία, οι πέντε δημιουργοί δοκιμάζουν στο Besuch τρόπους με τους οποίους μπορούν να συναντηθούν και να συνομιλήσουν καλλιτεχνικά. Η διαμεσική προσέγγιση, το παιχνίδι με τη χορευτική παράδοση, το φλερτ με τη βλακεία, ο ερωτισμός της ενσώματης εμπειρίας και ο «τηλεπαθητικός» χορός, δημιουργούν πέντε πρωτότυπες προσκλήσεις που γίνονται αφετηρία για την πρώτη τους ομαδική συνεργασία.
Ένα ψηφιακό αρχείο οδηγιών με πολύχρωμα ιδεογράμματα, ένα μικροσκοπικό σχέδιο μεγάλων διαστάσεων, μία DIGI-persona, ένας πίνακας αισθητηριακών ερεθισμάτων και ένα συμβόλαιο μέσω ταχυδρομείου αποτελούν τις προσκλήσεις που γίνονται το κοινό score της ομάδας. Οι συντελεστές ανταλλάσσουν τα πέντε αυτά υλικά μεταξύ τους και κάθε μέλος υπόσχεται να πραγματοποιήσει μία επίσκεψη σε αυτά, διάρκειας ενός λεπτού. Στο τέλος, καλούνται να επεξεργαστούν από κοινού τις 25 αποδόσεις, και έτσι να συνθέσουν το Besuch. Καλούν επίσης το κοινό να επισκεφθεί, με τη σειρά του, τόσο τα ίχνη αυτών των συναντήσεων όσο και το συλλογικό τους καλλιτεχνικό αποτύπωμα.
Η ομάδα δίνει ραντεβού σε ψηφιακά περιβάλλοντα, τα οποία γίνονται ο τόπος της καλλιτεχνικής τους ζύμωσης. Δεσμεύονται για έναν μήνα να καταδυθούν στις ποικίλες προσεγγίσεις τους, να ανταλλάξουν αισθητικά μέσα και να διαμορφώσουν ένα ετερόκλητο σύμπαν που θα κατοικήσει στην οθόνη. Η «παράσταση» θα υλοποιηθεί με τη μορφή βίντεο-κολάζ που θα αποτυπώνει μια πολυεπίπεδη χορογραφική σύνθεση. Η διαδικασία καταγράφεται και προσφέρεται στο κοινό μέσω του www.besuch.team, δίνοντάς του την ευκαιρία να κοιτάξει μέσα από την κλειδαρότρυπα τα στοιχεία εκείνα που οδήγησαν στο τελικό έργο.

Συντελεστές
Ομάδα Besuch: Νεφέλη Αστερίου, Ξένια Βλάχου-Κογχυλάκη, Βενετσιάνα Καλαμπαλίκη, Ευθύμιος Μοσχόπουλος, Δημήτρης Μυτιληναίος
Ιστοσελίδα: Γιώργος Ψημένος

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/besuch

 Άννα Παπαθανασίου, Axel’s just dreaming

Μια σειρά από σύντομα βίντεο-πορτρέτα, σαν κομμάτια ενός δίσκου που αναδεικνύει μια αίσθηση ανοίκειου. Ένας αντιχορός που αντιστέκεται στην ιδέα της ομορφιάς.

Η Άννα Παπαθανασίου δημιούργησε το Axel’s just dreaming σαν μια παράθεση κινούμενων εικόνων, σαν έναν δίσκο με «ακυκλοφόρητα» κομμάτια. Μια σειρά από επτά βίντεο-πορτρέτα που απεικονίζουν χαρακτήρες φανταστικούς σε συνθήκη απομόνωσης και έκστασης.
Η κάθε εικόνα προτείνει μια ύπαρξη, που χτίζει το αφήγημά της σε έναν χωρικά και χρονικά στενό τόπο, μέσα σε ένα κλειστό κύκλωμα, πίσω από τζάμι ή οθόνη. Η κάθε ύπαρξη είναι μια μικρή έκρηξη που πήγε στράφι, μέσα σε ένα άτυχο κλειστό κουτί δώρου, που δεν παραδόθηκε ποτέ λόγω δυσλειτουργίας των ΕΛΤΑ. Η επανάληψη των κινήσεων φέρει κάτι από το Καθαρτήριο, όπου όντα ψυχικά φορτισμένα κάνουν την κάθε μέρα ξεχωριστή, έστω και αν πρόκειται για ψευδαίσθηση.
Όλοι θέλουμε κάποιον να παρατηρεί τη μοναξιά μας, προκειμένου να μην τρελαθούμε μέσα στο κουτί μας.
Η αλλοίωση, η επαναληπτικότητα και η μεταμόρφωση είναι οι πρώτες ύλες για την αναπαράσταση ενός δυστοπικού συναισθήματος. Ένας βουβός και ήσυχος εφιάλτης με παράδοξες οπτικές συνάψεις, που δεν εξηγούνται, αλλά εξηγούν. Όπως το όνειρο του ετοιμοθάνατου σκύλου, που κολυμπάει ήδη σε έναν τόπο μεταβατικό, ενώ το σώμα του τον αφήνει σιγά σιγά.
Ένα tableau vivant μιας βουτιάς στο παράλογο.

Σύλληψη, Χορογραφία & Ερμηνεία: Άννα Παπαθανασίου, Καλλιτεχνικός Συνεργάτης: Κώστας Γκαραμέτσης, Διεύθυνση Φωτογραφίας & Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Κούρος, Πρωτότυπη Μουσική & Ηχητικός Σχεδιασμός: Δημήτρης Παπαδάτος, Επιμέλεια Κίνησης & Δραματουργίας: Ίρις Φουστέρη, Σχεδιασμός & Κατασκευή Κοστουμιών: Κώστας Γκαραμέτσης, Χρωματική Επεξεργασία Κινούμενης Εικόνας: Άγγελος Μάντζιος – MetaPost, Τεχνικός Προϊστάμενος Εικόνας: Δημήτρης Μαυροφοράκης, Ειδικές Κατασκευές: Νεκτάριος Θεοδώνης, Βοηθός Καλλιτέχνη: Ηρώ Αδρακτά, Βοηθός Φωτιστή: Ιφιγένεια Γιαννιού, Οργάνωση & Εκτέλεση Παραγωγής: Νίκος Μαυράκης & Χρήστος Χριστόπουλος – TooFarEast, Βοηθοί Παραγωγής: Κωνσταντίνα Δούκα-Γκόση, Στεργιάνα Τζέγκα, Φωτογράφοι: Γιώργος Καπλανίδης, Πέτρος Χυτήρης, Κινηματογραφικός Εξοπλισμός: RGB Studios

Στη μνήμη του Axel μας που έφυγε λίγες μόλις μέρες μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων.

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/axels-just-dreaming

Κωνσταντίνος Παπανικολάου, Άλογα κατάδυσης και άλλες μυθολογίες

Πέντε φωτογραφίες. Με χορούς που δεν χορεύονται πια: με νεαρές αναβάτριες που πέφτουν στο κενό πάνω σε λευκά άλογα και μαραθώνιους με έπαθλο την επιβίωση. Με αυτήν την αφορμή, ο Κωνσταντίνος Παπανικολάου σχεδιάζει μια περφόρμανς-διάλεξη στα όρια των προσωπικών αναμνήσεων και του ντοκουμέντου.

Στην απέραντη ακαταστασία του διαδικτύου μπορεί κανείς να εντοπίσει φωτογραφίες, ενημερωτικά βίντεο, έξυπνα κείμενα, λίστες, προτάσεις, προβλέψεις με βάση τα ζώδια, ιστορικές πηγές, ακαδημαϊκά πονήματα, διαλέξεις, παραστάσεις, οδηγίες «προς ναυτιλλομένους». Τα πάντα ριγμένα άτακτα το ένα πάνω στο άλλο, σε ασύμμετρους σωρούς. Μερικά από αυτά τα συλλέγουμε με διάφορες αφορμές. Τα ταξινομούμε ανά τα χρόνια μέσα σε φακέλους μέσα σε άλλους φακέλους με ιδιόρρυθμα ονόματα για να τα αξιοποιήσουμε ίσως κάποτε.
Ο Κωνσταντίνος Παπανικολάου αλιεύει από τις άνισες βιβλιοθήκες του προσωπικού του υπολογιστή πέντε φωτογραφίες. Πέντε ντοκουμέντα από τη χορευτική πραγματικότητα άλλων εποχών: λησμονημένοι χοροί και εξαφανισμένες πρακτικές. Τολμηρά κορίτσια που καλπάζουν στο κενό, ζευγάρια που χορεύουν μέχρι εξάντλησης κάτω από το αδηφάγο βλέμμα ενός άπληστου κοινού, αιθέριες μπαλαρίνες που θυσιάζονται στον βωμό της τέχνης. Με αφορμή τις πέντε αυτές φωτογραφίες, o Κωνσταντίνος στοχάζεται πάνω σε χορευτικές πρακτικές που ο χρόνος υπέβαλε σε φθίνουσα πορεία και αναλογίζεται την προέλευση τους αλλά και τα ίχνη τους στο παρόν.
Αφήνει την ερμηνεία των τεκμηρίων στους ιστορικούς. Δεν τα μελετά, αλλά μάλλον ρεμβάζει. Δεν ανακατασκευάζει την ιστορία, αλλά μάλλον προσπαθεί να συμφιλιωθεί με το παρόν. Με πυξίδα την προσωπική εμπειρία και το ένστικτό του φτιάχνει μικρές εφήμερες διαδρομές από την υπόθεση στη μαρτυρία.
Μήπως το παρελθόν δεν το συνθέτουν τα ίδια τα συμβάντα/γεγονότα, αλλά οι τρόποι που τα ατενίζουμε και τα ερμηνεύουμε; Και ακόμη, τι εργαλεία κατασκευάζουμε για να κατανοήσουμε τις κληρονομιές και τους ξεχασμένους μακρινούς συγγενείς/προγόνους μας; Τις καταγωγές των πρακτικών μας;

Χορογραφία & Περφόρμανς: Κωνσταντίνος Παπανικολάου, Δραματουργία: Παρασκευή Τεκτονίδου, Κινηματογράφηση: Αλέξανδρος Μερκούρης

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/the-diving-horse-and-other-mythologies

 Ιωάννα Παρασκευοπούλου, All she likes is popping bubble wrap

Ο τίτλος της περφόρμανς παραπέμπει στον ήχο που παράγεται από μια φαινομενικά άσκοπη και αδιάφορη δράση: το να σκας φουσκάλες σε συσκευασίες. Κι όμως, o ήχος αυτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εφέ σε μια καταδίωξη ζόμπι. Καλώς ήρθατε στο παιγνιώδες πείραμα ήχου και εικόνας της Ιωάννας Παρασκευοπούλου.

Η οθόνη χωρίζεται στα δύο. Στο ένα μισό προβάλλεται μια συρραφή από κινηματογραφικές εικόνες αρχείου: τρεις κοπέλες ψαρεύουν σε μια λίμνη, ζόμπι σε συνθήκη καταδίωξης, μία γυναίκα βρίσκεται στην μπανιέρα. Στο άλλο μισό, η Ιωάννα Παρασκευοπούλου «συνομιλεί» μαζί τους: επινοεί, δημιουργεί και παράγει εκ νέου ήχο, με τη χρήση διαφορετικών υλικών μέσων ή/και του σώματός της, προκειμένου να τις συνοδεύσει και, έτσι, να τις ενορχηστρώσει και να τις εμψυχώσει ηχητικά.
Γιατί το All she likes is popping bubble wrap είναι μια περφόρμανς ήχου και εικόνας, ένα δίπτυχο παράλληλων δράσεων: η οθόνη διχοτομείται με σκοπό τη διεύρυνση των ηχητικών και οπτικών αποτυπωμάτων σε επιλεγμένες κινηματογραφικές εικόνες αρχείου.
Επιδιώκοντας τη σύνθεση μιας τέτοιας οπτικοακουστικής χορογραφίας μικροκινήσεων και αντικειμένων, η δημιουργός ερευνά τη συσχέτιση μεταξύ εικόνας, ήχου και σώματος, καθώς και τη δυνατότητα ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των δύο παράλληλα προβαλλόμενων εικόνων. Η διαδικασία αυτή προτρέπει σε ένα παιγνιώδες πείραμα: μια δραματουργικά επιλεγμένη πράξη της ερμηνεύτριας συνδιαλέγεται με το αρχειακό υλικό τροφοδοτώντας α-σύγχρονες πραγματικότητες προς νέες, πρωτότυπες προοπτικές και διαστάσεις.
Πώς δύο παράλληλες δράσεις επηρεάζουν τη θέαση; Πώς οι διαφορετικές χρονικότητες των δύο εικόνων μπορούν να οδηγήσουν σε πολλαπλές ερμηνευτικές συσχετίσεις ή/και αφαιρέσεις; Ποιοι μηχανισμοί εύρεσης ταυτίσεων ενεργοποιούνται στην προσπάθεια δημιουργίας μιας ψευδούς εικονικής ολότητας;

Σύλληψη, Σκηνοθεσία & Ερμηνεία: Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Δραματουργία: Έλενα Νοβάκοβιτς, Τεχνική Υποστήριξη Ήχου & Ηχητικός σχεδιασμός: Δάνης Χατζηβασιλάκης, Κινηματογράφηση & Μοντάζ: Carlos Muñoz, Μοντάζ αρχειακού υλικού: Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Σκηνικός χώρος & Κοστούμια: Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Κείμενα: Έλενα Νοβάκοβιτς, Ξύλινη κατασκευή: Μίλτος Αθανασίου

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/all-she-likes-is-popping-bubble-wrap

 Νατάσα Σαραντοπούλου, ΙΛΙΣΣΟΣ/ λίμπο eξótica

Μια εικονική περιπλάνηση 360 μοιρών στα χνάρια του Ιλισσού μάς προσκαλεί να «ξαναδούμε» το ξεχασμένο ποτάμι μέσα στην πόλη της Αθήνας που, αν και αόρατο πια, ποτέ δεν έπαψε να κινείται.

Ο ποταμός Ιλισσός, άλλοτε ιερό ποτάμι της Αθήνας, παίρνει τη μορφή μιας γκροτέσκας θεότητας και αναδύεται σε σημεία της πόλης, όπου κάποτε κυλούσε περήφανα. Ως κυριολεκτικά underground, περιθωριοποιημένο και απωθημένο στοιχείο της πόλης, δηλώνει την ύπαρξή του με μια πορεία-«μανιφέστο». Ο Ιλισσός, που περιγράφεται στον «Φαίδρο» του Πλάτωνα να διασχίζει ένα ειδυλλιακό τοπίο, έχει καταλήξει σήμερα ένας τσιμεντοποιημένος υπόνομος. Με πρόσχημα υγειονομικά ζητήματα, αλλά και τις επικίνδυνες πλημμύρες που προκαλούσε, κυλά σήμερα αόρατος. Στοιχεία από το ένδοξο παρελθόν του μπερδεύονται με τη σημερινή του υποβάθμιση. Με τον ίδιο περίπου τρόπο που διευθετήθηκε η κοίτη του, έτσι εμφανίζονται και εξαφανίζονται όλα όσα θεωρούνται «βρόμικα» ή «επικίνδυνα» στην πόλη, όπως κοινωνικές ομάδες, πρακτικές, συνήθειες, καθώς και επιθυμίες. Αλλά δεν παύουν να υπάρχουν. Η ακάλυπτη κοίτη του στην Αγία Φωτεινή Ιλισσού, ή «Σάντα Φωφώ», είναι το νήμα που ενώνει το μυστηριακό παρελθόν του με το σήμερα.

Σύλληψη & Ερμηνεία: Νατάσα Σαραντοπούλου, Σύμβουλος Δραματουργίας: Αλέξανδρος Μιστριώτης, VFX/3D Artist: Αίας Κόκκαλης, Φωτογράφος: Αλίνα Λέφα, Ενδυματολόγοι: Δήμητρα Λιάκουρα, Περικλής Πραβήτας, Κατασκευή Περούκας: Pierre Magendie, Σχεδιασμός Ήχου: Παύλος Κατσιβέλης, Οργάνωση Παραγωγής: Cultόpια

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/ilissos-limbo-exotica

 ody icons, YES HALLO HI

«Σκεφτόμουν την ανάγκη μου να σώσω τον κόσμο την ώρα που άραζα στον καναπέ μου» δηλώνει με αφοπλιστικό σαρκασμό ο ody icons για το νέο πρότζεκτ του με το οποίο δίνει το «παρών» στο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων.

Τα Χριστούγεννα του 2020 κυκλοφόρησε το πρώτο κομμάτι του ody icons, με το βίντεο κλιπ “Working Out My Little Muscles”, ένα electropop μανιφέστο, με το οποίο ζητά από τους ακροατές του να ξεχάσουν τα δεινά του πλανήτη και να επικεντρωθούν στην προπόνηση των μικρών μυών τους.
To YES HALLO HI είναι το νέο έργο του, το οποίο κάνει πρεμιέρα στο Onassis Channel του YouTube στο πλαίσιο του 8ου Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων 2021. Εδώ, κάποιο άτομο, από τη ζεστασιά και τη μικροαστική ραστώνη του σπιτιού του, καλεί σε κάποια απροσδιόριστη υπηρεσία. Ζητά καθοδήγηση για το πώς να σώσει τον κόσμο και το μέλλον. Αναρωτιέται ειρωνικά: «Ποια αίτηση πρέπει να συμπληρώσω; Σε ποια πεδία χρειάζεται να κάνω τικ;» Σε μια παράλληλη αφήγηση, το ίδιο άτομο βρίσκεται σε μια συνθήκη όπου κυριαρχεί το ζωώδες ξέσπασμα στη «Φύση».
Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τον μουσικό παραγωγό Sagittarius Lefthand, ο οdy icons γράφει το YES HALLO HI συνδυάζοντας την ηλεκτρονική μουσική με τη slam ποίηση και τον πολιτικό στίχο. Αντλώντας από τη θεατρικότητα και την υπερβολή των καιρών, με μια πολιτική-σαρκαστική διάθεση σύγχρονου, παράξενου, queer καμπαρέ, επιδιώκει να συμφιλιώσει τη ζέστη της ελευθερίας με την απόλαυση της μελαγχολίας. Με άλλα λόγια; να δημιουργήσει την κατάλληλη θερμότητα που θα πυροδοτήσει την αναζήτηση της προσωπικής ευθύνης.

Συντελεστές
Τραγούδι
Στίχοι: ody icons, Μουσική Παραγωγή: Sagittarius Lefthand, Mastering: DTA Studio Athens
Βίντεο
Σκηνοθέτης: Θεόδωρος Σελέκος, Διευθυντής Φωτογραφίας: Κώστας Μάνδυλας, Σύλληψη & Περφόρμανς: ody icons, Επιμέλεια & Κοστούμια: Μάριος Ράμμος, Διερμηνεία στη Διεθνή Νοηματική: Ανδρέας Πλεμμένος, Υποτιτλισμός: Κερασία Μιχαλοπούλου, Παραγωγή: Χρίστος Παπαμιχαήλ – Liminal Access
Ρούχα από δεύτερο χέρι της Memorabilia Lovers

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/yes-hallo-hi

 Stereo Nero Dance Co., 442, or A Game Without Score

Εσείς τι σκέφτεστε όταν σκέφτεστε το ποδόσφαιρο; Πράσινα γήπεδα, σουτ και ιδρωμένες φανέλες γύρω από μια ασπρόμαυρη θεά; Ή μήπως ακριβά συμβόλαια, διαφθορά, χουλιγκανισμό και εκτοξευμένα ρολά ταμειακών μηχανών; Η ομάδα Stereo Nero ξεπερνά τέτοιου τύπου διλήμματα και συγκροτεί μια σκηνική ποιητική για το ποδόσφαιρο, αντιμετωπίζοντάς το σαν μια παιγνιώδη αλληγορία για κάθε είδους πάθη, πόθους και συλλογικές υποθέσεις.

«Το ποδόσφαιρο έχει να κάνει με πάρα πολλά πράγματα. Τη μνήμη, την ιστορία, τον τόπο, την κοινωνική τάξη, το φύλο (κυρίως το αρσενικό, αλλά ολοένα και περισσότερο και το θηλυκό), την ταυτότητα, την οικογένεια, την κοινότητα, το έθνος. Κι ενώ είναι υπόθεση συλλογική, σχεδόν σοσιαλιστική στην ουσία της, ανθεί μέσα στην απληστία, στη διαφθορά, στον καπιταλισμό και στην απολυταρχία.» Ο φιλόσοφος Simon Critchley, στο βιβλίο του Τι σκεφτόμαστε όταν σκεφτόμαστε το ποδόσφαιρο, επιχειρεί να κατανοήσει όλα τα παραπάνω και να συγκροτήσει μια αισθητική, ακόμη και μια ποιητική του ποδοσφαίρου.
Ορμώμενη από αντίστοιχες ανησυχίες, η 11μελής ομάδα Stereo Nero και η χορογράφος Εύη Σούλη συνθέτουν μια περφόρμανς βασισμένη στους γρήγορους βηματισμούς, τις κοφτές ανάσες, τα σουτ, το κοντρόλ, την πάσα, τις αποκρούσεις και τα τάκλιν. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Γιατί στο 442, or A Game Without Score, ο πολυδιάστατος κόσμος που σχηματίζεται γύρω από την «ασπρόμαυρη θεά» ξεδιπλώνεται σαν ένα παιχνίδι διαρκώς μεταβαλλόμενων δυναμικών, πλεγμάτων και σχηματισμών.

Άθλημα συνεργατικό, το ποδόσφαιρο έχει ως προϋπόθεση την ομάδα. Κάθε ομάδα, όμως, απαρτίζεται από ξεχωριστές, διακριτές ατομικότητες. Πώς το άτομο λειτουργεί στο σύνολο όταν δεν εξυπηρετεί τους κανόνες;

Πόσο εύκολα το σύνολο δέχεται το «διαφορετικό»; Τι γίνεται με τους αντισυμβατικούς αουτσάιντερ; Η αντίσταση ενός συγκροτημένου συνόλου απέναντι στο ξένο μπλέκεται με την επιβολή του δυνατότερου, τον ενθουσιασμό και την ελευθερία των σουτ και των αποκρούσεων. Τι υπερισχύει, εντέλει; Ο λυρισμός των σωμάτων, το πάθος, η εκστατική χαρά της νίκης, η απογοήτευση της ήττας και ο διαρκής αγώνας υπερίσχυσης – μέσα και έξω από το γήπεδο και, τελικά, μέσα και έξω από το σύνολο.

Σκηνοθεσία & Χορογραφία: Εύη Σούλη, Διεύθυνση Προβών: Κατερίνα Φώτη, Πρωτότυπη Μουσική Σύνθεση: Jan Van de Engel, Δραματουργία: Τζίνα Σταυρουλάκη, Σύμβουλος Δραματουργίας: Πρόδρομος Τσινικόρης, Σκηνικά: Μαριλένα Γεωργαντζή, Φωτισμοί: Μαριέττα Παυλάκη, Κοστούμια: 2WO+1NE, Οργάνωση Παραγωγής: Stereo Nero Dance Co. / Κατερίνα Φώτη, Εκτέλεση Παραγωγής: Αλεξάνδρα Φώτη, Χορός, Ερμηνεία & Συνδημιουργία Υλικού: Βασίλης Αρβανιτάκης, Δημήτρης Κίτσος, Χριστιάνα Κοσιάρη, Δημήτρης Λαγός, Ηλίας Μπαγεώργος, Κωνσταντίνος Παπανικολάου, Δημόκριτος Σηφάκης, Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, Αινείας Τσαμάτης, Κώστας Τσουκαλάς, Κατερίνα Φώτη

https://www.onassis.org/el/whats-on/onassis-new-choreographers-festival-8/442-or-a-game-without-score


Oι ακριβείς ώρες του φεστιβάλ και κάθε παραγωγής θα ανακοινωθούν σύντομα.

Τον βηματισμό του προσπαθεί να βρει ξανά το Εθνικό Θέατρο. Η παραίτηση Λιγνάδη και όσα ακολούθησαν τροφοδότησαν για καιρό τις φήμες περί εξεγερμένων σπουδαστών στη Δραματική Σχολή εξαιτίας ανάρμοστων συμπεριφορών από καθηγητές τους, γεγονός που αρχικά αποδόθηκε στον Δημήτρη Λιγνάδη, όμως δεν επρόκειτο περί αυτού. Την αφορμή για τις φήμες έδωσε η ανακοίνωση που δημοσίευσε ο Σύλλογος Σπουδαστών στις 30 Ιανουαρίου στην επίσημη σελίδα του στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης facebook.

Στις 6 Φεβρουαρίου οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου είχαν διαδικτυακή συνάντηση με τους καθηγητές τους (συνάντηση που ζήτησαν οι ίδιοι οι σπουδαστές) και το τοπίο ξεκαθάρισε. Σε μια έντονα φορτισμένη ατμόσφαιρα οι σπουδαστές κατονόμασαν συγκεκριμένο καθηγητή, τον Στάθη Λιβαθινό, κατηγορώντας τον για αλαζονική, αυταρχική συμπεριφορά και «πρακτικές διδασκαλίας» με χρήση «μειωτικών, απαξιωτικών και ομοφοβικών σχολίων τα οποία τραυμάτιζαν την αξιοπρέπειά τους και δημιουργούσαν ένα κλίμα διακρίσεων και φόβου».

Σε επιστολή μάλιστα προς τους καθηγητές τους (η οποία προηγήθηκε της συνάντησης) οι σπουδαστές σημείωναν πως «η επώνυμη καταγγελία συγκεκριμένων περιστατικών που συνέβησαν στο παρελθόν στη σχολή μας είναι μια πολύπλοκη και επώδυνη διαδικασία και δεν μπορεί κανένας και καμία να πιεστεί επί τούτου».

«Οι σχέσεις μεταξύ σπουδαστών και καθηγητών αποκαταστάθηκαν και η σχολή έχει προχωρήσει ήδη στη διερεύνηση των περιστατικών που αναφέρθηκαν, ώστε να επιλυθούν τα ζητήματα» ανέφερε η κοινή ανακοίνωση που εξέδωσαν μετά τη συνάντηση η διευθύντρια Σπουδών της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, Δηώ Καγγελάρη, ο Σύλλογος Καθηγητών και ο Σύλλογος Σπουδαστών.

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορούσε η φήμη ότι ο Στάθης Λιβαθινός απομακρύνθηκε από τη Δραματική Σχολή, χτες οι φήμες εντάθηκαν, ωστόσο ο ίδιος ο σκηνοθέτης διαψεύδει και ότι του ζήτησαν να απομακρυνθεί και ότι ο ίδιος παραιτήθηκε. Υποτίθεται ότι μέχρι αργά το βράδυ θα εξέδιδε σχετικό δελτίο Τύπου, αλλά τελικά δεν ήρθε.

Ωστόσο η διευθύντρια της Σχολής, Δηώ Καγγελάρη, έκανε χθες την ακόλουθη δήλωση («Lifo»): «Ο Στάθης Λιβαθινός δεν έχει υποβάλει ακόμα την παραίτησή του, θα την υποβάλει αύριο το πρωί. Στην παραίτηση οδηγείται μετά από καταγγελίες των σπουδαστών για αυταρχική συμπεριφορά. Η διάσταση που δημιουργήθηκε μεταξύ των σπουδαστών και του κ. Λιβαθινού είναι αγεφύρωτη. Η Σχολή συνεχίζει τη λειτουργία της με διαφάνεια και σεβασμό προς τους καθηγητές και τους σπουδαστές και με ανοιχτό το παράθυρο του διαλόγου».

 Πριν λίγο το Εθνικό Θεάτρο έστειλε και σχετική ανακοίνωση. Αναλυτικά αναφέρει:

 

Παρά τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε η Διευθύντρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, δυστυχώς δεν κατέστη εφικτό να θεραπευθεί η δυσαρμονία που ανέκυψε κατά τη διδακτική διαδικασία και να επανέλθει κλίμα συνεργασίας και συναντίληψης μεταξύ του Καθηγητή κ. Στάθη Λιβαθινού και των σπουδαστών της Σχολής.

Ο κ. Λιβαθινός, έχοντας τη διάθεση να διευκολύνει τη λειτουργία και το εκπαιδευτικό έργο της Δραματικής Σχολής αλλά και να αποφορτίσει την κατάσταση, έλαβε την απόφαση να αναστείλει επ’ αόριστον τα διδακτικά καθήκοντά του. Η Δραματική Σχολή σέβεται την απόφασή του αυτή και τον ευχαριστεί για τις υπηρεσίες του, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται, κατά τη θητεία του ως Καλλιτεχνικού Διευθυντή, η ίδρυση του Τμήματος Σκηνοθεσίας της Δραματικής Σχολής και η μεταστέγασή του στις εγκαταστάσεις του «Σχολείον της Αθήνας-Ειρήνη Παπά».

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.

Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ

Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

 

 

 

Πηγή:https://www.efsyn.gr/

Σε ομοφοβική επίθεση κατά του σεναριογράφου, ηθοποιού και σκηνοθέτη, Γιώργου Καπουτζίδη προχώρησε ο Αλέξης Κούγιας, στην ανακοίνωσή του με την οποία εκδήλωσε την πρόθεσή του να καταθέσει αναφορά στον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου και στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σχετικά με την υπόθεση Λιγνάδη.

 
«Ιδιαίτερα για τον Καπουτζίδη, αυτό το νέο πρότυπο της κοινωνίας, που στην εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου «Στην Υγειά μας» επί 3 ώρες, ανέλυε –παρουσίαζε τον έρωτά του με το σύντροφό του, ο οποίος του αφιέρωνε και του τραγουδούσε τραγούδια, ενώπιον των φυσιολογικών οικογενειών μας και των φυσιολογικών παιδιών μας και ενώπιον εκατομμυρίων τηλεθεατών και ο οποίος τόλμησε, για να προσβάλει τη τιμή και την υπόληψή μου και να θίξει τον φυσιολογικό τρόπο δημιουργίας οικογενείας, και ανήρτησε μια φωτογραφία μου μετά από επίθεση από μπράβο, για την οποία εκκρεμεί ποινική δικογραφία, του επιφυλάσσω ιδιαίτερη μεταχείριση στα δικαστήρια», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Κούγιας.
 

Ο Γιώργος Καπουτζίδης, που έχει εκφράσει ανοιχτά τον δικό του προσανατολισμό στέλνοντας μάλιστα πολλαπλά μηνύματα στα νέα παιδιά, ανέβασε μία φωτογραφία του γνωστού δικηγόρου γράφοντας:

«Ο μόνος δρόμος για την ευτυχία και ισορροπία είναι όχι η ιδιαιτερότητα αλλά η φυσιολογικότητα στην ερωτική μας ζωή με τον ρομαντικό έρωτα και την αγάπη για το άλλο φύλο» ενώ πρόσθεσε το hashtag #ευτυχισμένος στην ανάρτηση.

 

kapoutzidis

 

Η ταινία «Nomadland» βγήκε νικήτρια χθες, Κυριακή, το βράδυ στην τελετή της απονομής των Χρυσών Σφαιρών, στην οποία διακρίθηκε επίσης σε μείζονες κατηγορίες μεγάλος αριθμός μαύρων καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων ο εκλιπών Τσάντγουικ Μπόουζμαν.

Το «Nomadland», ένας ύμνος στους σύγχρονους χίπις που διατρέχουν τις Ηνωμένες Πολιτείες με τα ημιφορτηγά τους, κέρδισε στην κατηγορία της καλύτερης δραματικής ταινίας, ενώ η σκηνοθέτριά της, η Κινέζα Κλοέ Ζάο, 38 ετών, έγινε η δεύτερη γυναίκα στην ιστορία των Χρυσών Σφαιρών που κερδίζει σ'αυτή την κατηγορία, μετά την Μπάρμπρα Στρέιζαντ το 1984.

Η Άντρα Ντέι, μια νεαρή μαύρη αμερικανίδα ηθοποιός, έκανε την έκπληξη κερδίζοντας στην κατηγορία της καλύτερης ηθοποιού σε δραματική ταινία, χάρη στον ρόλο της στην ταινία «ΗΠΑ εναντίον Μπίλι Χάλιντεϊ». Είχε αντιπάλους στην κατηγορία αυτή πολλές διάσημες ηθοποιούς, μεταξύ των οποίων την Φράνσις Μακντόρμαν από το «Nomadland».

Άλλοι μαύριοι ηθοποιοί τιμήθηκαν επίσης με βραβεία στις Χρυσές Σφαίρες, με πρώτον τον Τσάντγουικ Μπόουζμαν για την ταινία «Η θρυλική Μα Ρέινι», την τελευταία που είχε γυρίσει πριν υποκύψει στον καρκίνο το περασμένο καλοκαίρι. Κέρδισε με αντιπάλους μεγαθήρια όπως ο Άντονι Χόπκινς, οκτώ φορές αποτυχών υποψήφιος στις Χρυσές Σφαίρες.

Ο Βρετανός Ντάνιελ Καλούγια κέρδισε το βραβείο του καλύτερου δραματικού δεύτερου ρόλου για την ερμηνεία του στον ρόλο του Φρεντ Χάμπτον, του νεαρού ηγέτη του κινήματος των «Μαύρων Πανθήρων» που σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο 1969 σε επιδρομή της αστυνομίας.

Στην κορυφή με έξι βραβεία βρέθηκε η ασπρόμαυρη ταινία του Netflix «Mank» με τον Γκάρι Όλντμαν.

Ο Σάσα Μπάρον Κόεν κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού σε κωμική ταινία για τον ρόλο του στην ταινία «Borat 2», η οποία τιμήθηκε και με το βραβείο της καλύτερης κωμωδίας. «Περιμένετε, ο Ντόναλντ Τραμπ αμφισβητεί το αποτέλεσμα. Ισχυρίζεται πως ψήφισαν πολλοί νεκροί», αστειεύτηκε ο Σάσα Μπάρον Κόεν.

Στις γυναίκες, το βραβείο καλύτερης ηθοποιού σε κωμική ταινία κέρδισε η Ρόζαμουντ Πάικ για την ταινία «I Care A Lot».

Η Τζόντι Φόστερ κέρδισε το βραβείο του καλύτερου γυναικείου δεύτερου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Ο Μαυριτανός», στην οποία υποδύεται τον ρόλο μιας δικηγόρου που υπερασπίζεται έναν Μαυριτανό ο οποίος κατηγορείται άδικα για τρομοκρατία από τις ΗΠΑ και είναι φυλακισμένος επί 14 χρόνια στο Γκουαντάναμο.

Η ταινία «Minari» του αμερικανού σκηνοθέτη Λι Άιζαακ Τσανγκ πήρε το βραβείο της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Με Χρυσές Σφαίρες βραβεύονται επίσης τηλεοπτικά έργα και η σειρά «The Crown» τιμήθηκε φέτος με τέσσερα βραβεία.

Η τελετή της απονομής των Χρυσών Σφαιρών ήταν φέτος πλήρως εικονική εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ 

Προφυλακιστέος κρίθηκε ο Δημήτρης Λιγνάδης για την κατηγορία του βιασμού κατά συρροή μετά την μαραθώνια απολογία του ενώπιον της 19ης τακτικής ανακρίτριας και με τη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου εισαγγελέα γνωμοδοτήσεων.

 
Η απολογία του Δημήτρη Λιγνάδη ενώπιον της ανακρίτριας κράτησε τέσσερις ώρες ενώ είχε προηγηθεί ένα θρίλερ μετά την κατάθεση της αίτηση ακυρότητας της προδικασίας η οποία κατατέθηκε από την υπεράσπιση του η οποία τελικά απορρίφθηκε από το αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας.
 
Εξερχόμενος από το γραφείο της ανακρίτριας ο κατηγορούμενος, μετά το τέλος της απολογίας του, δεν θέλησε να κάνει κάποια δήλωση στους δημοσιογράφους. Αποχώρησε αμίλητος και σήμερα αναμένεται να μεταφερθεί στη φυλακή.

«Διαβάζω τα μυστικά της τέχνης»
Με φετινή πρώτη ενότητα
«1821 από την θυσία στην απελευθέρωση της Ελλάδας »

Αναλύοντας γνωστά έργα ζωγραφικής και η συμβολή της Μυκόνου στις ιστορικές στιγμές που αναφέρονται.

Τα μαθήματα θα γίνονται με έδρα την ΚΔΕΠΠΑΜ διαδικτυακά.

Οι φετινές εργασίες θα είναι μια προσφορά για το 1821 από τη Μύκονο για όλη την Ελλάδα, με την ευκαιρία της επετείου των 200 χρόνων από την επανάσταση.

marinapetri texnesplus2

Με την εμβάθυνση γνωστών έργων με θεματική εμπνευσμένη από τα χρόνια της επανάστασης, μαθαίνω πως βλέπω, αναλύω, ανακαλύπτω τα μυστικά τους και εκφράζομαι για επτά έργα ζωγραφικής και άλλες δημιουργίες, με τα έργα:

1. Ποιος ζωγράφισε τους ήρωες του 1821 όπως το πορτραίτο της Μαντώ Μαυρογένους και γιατί; Ποια η συμβολή του στον αγώνα της Ελλάδας.

2. Το πορτραίτο της Μαντώ Μαυρογένους. Πως και γιατί απεικονίστηκε η Μαντώ στο γνωστό πορτραίτο που όλοι γνωρίζουμε.

3. Η έξοδος του Μεσολογγίου. Η έννοια της σύνθεσης του- Χρωματική γκάμα – μικρότερες συνθέσεις μέσα σε αυτό. Σύμβολα και πραγματικά γεγονότα. Η σύνδεσή του με έργα αγιογραφίας.

4. «Η σφαγή της Χίου» και «οι Σουλιώτισσες», δύο δραματικές στιγμές της επανάστασης. Χάραξη του κάθε έργου κοινά και διαφορές τους – χρωματολογική γκάμα μικρές και μεγάλες συνθέσεις σε αυτά. Ο ρόλος του φωτός και σκιάς.

5. Η δολοφονία του Καποδίστρια πως απεικονίζεται με φωτογραφική ιδέα η στιγμή αυτή η επιλογή του ζωγράφου για τις φιγούρες – κίνηση και έκφραση, πως και γιατί φτάνει σε αυτή την απόδοση. Η σημασία των Ελλήνων ζωγράφων σε ιστορικές θεματογραφίες.

6. Η Ελλάς ευγνωμονούσα. Χάραξη του έργου- χρωματική γκάμα στα διάφορα επίπεδα της σύνθεσης. Ο συμβολισμός των απεικονιζόντων και γεωμετρικά σχήματα που ενυπάρχουν για την μεταφορά αισθημάτων στον θεατή.

ΣΗΜEIΩΣΗ: μαζί με την παρουσίαση αυτών των έργων θα παρουσιαστούν και οι κρυφές στιγμές της σημαντικής παρουσίας των Μυκονιατών και η συμβολή τους στον Αγώνα. Στο τέλος της επιστολής παραθέτουμε τα έργα αυτά η σειρά δεν είναι η σειρά που αναφέρονται

Με τα έργα αυτά μαθαίνουμε, σκεφτόμαστε, αναλύουμε:
-Πως βλέπω ένα έργο τέχνης
-Τη συμβολική και χρωματική του σημασία
-Τα σύμβολα και η σύνθεση της εποχής του
-Η σημασία της χάραξης και η μεταφορά της στο ασυνείδητό μας
-Ο λόγος επιλογής του ζωγράφου στη θεματική του
-Μύθος και πραγματικότητα στην τέχνη και τον καλλιτέχνη
-Το ύφος και συνήθειες μιας εποχής στη δημιουργία των έργων

ΤΡΟΠΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

Χρόνος μαθήματος 1,50 ώρα με 2 ώρες αν χρειαστεί για λοιπές ερωτήσεις.

Αριθμός μαθημάτων 14 από 2 μαθήματα την εβδομάδα.

Για ερωτήσεις και άλλες απορίες των μαθημάτων τρόπους προετοιμασίας εργασιών θα μπορεί να υπάρχει τηλεφωνική επαφή με την Μαρίνα Πετρή 6978064528

Κόστος για κάθε μήνα από 25 ευρώ το άτομο.

Κάθε ενότητα, θα γίνεται σε δύο μαθήματα για κάθε έργο, συν δύο τελικά μαθήματα για την σύνθεση και παρουσίαση των εργασιών μας.
1. Πρώτη ενότητα μιάμιση ώρα με ομιλία παρουσίαση του έργου με εικόνες και βίντεο για τον τρόπο κατασκευής τους.
2. Δεύτερη ενότητα, παρουσίαση των προσωπικών μας σκέψεων και αισθημάτων για το έργο για τη θεματική και σύνθεση με λοιπές πληροφορίες π.χ. άλλες παρόμοιες θεματικές από τον εικαστικό και προφορικό λόγο σε word ή και αν χρειαστεί και επισυναπτόμενες φωτογραφίες.

Στα δύο τελευταία μαθήματα :
Α- παρουσίαση συγκέντρωση του υλικού ανά έργο τέχνης και σύνθεση σε κείμενα και φωτογραφικό υλικό- Η εργασία της παρουσίασης θα γίνεται ανά δύο η τρείς μαθητές σε ένα κείμενο και φωτογραφική συλλογή αν αυτό απαιτείται.

Β- Παρουσίαση σε βίντεο της ομαδικής αυτής μελέτης, στο You Tube, με ανάρτηση από την ΚΔΕΠΑΜ και Μαρίνα Πετρή σαν πολιτιστική μας προσφοράς στο 1821

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΗΛΕΦΩΝΑ : Μαρίνα Πετρή 6978064528 και ΚΔΕΠΠΑΜ 22890 27190, 22890 27791

Απορρίφθηκε η ένσταση ακυρότητας κατά της προδικασίας και ξεκινά κανονικά η διαδικασία απολογίας του Δημήτρη Λιγνάδη,

 
Απορρίφθηκε η ένσταση ακυρότητας κατά της προδικασίας του Δημήτρη Λιγνάδη.
 
Ως εκ τούτου, ο Δημήτρης Λιγνάδης προχωρά στην απολογία του στην ανακρίτρια.

Οι θεατρικές επιχειρήσεις Λεμπέση - σε συνεργασία με το Θεατροκίνημα - ανοίγουν το ιστορικό τους αρχείο και παρουσιάζουν σε online streaming στις 12,13 και 14 Μαρτίου, την παράσταση θρύλο « Ο Αμπιγιέρ » του Ρόναλντ Χάργουντ, που ήρθε για να μείνει, με μία πλειάδα κορυφαίων συντελεστών, που ο καθένας στο είδος του σημείωσαν και σημειώνουν μεγάλες επιτυχίες.

Ο Αμπιγιέρ (Τhe dresser ) του Ρόναλντ Χάργουντ ανέβηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας τη σεζόν 1989 -90 στο θέατρο Αθήναιον – νυν Τζένη Καρέζη, σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου, με Σερ τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Νόρμαν τον Νικήτα Τσακίρογλου και Λαίδη την Ελένη Χατζηαργύρη. Σημείωσε τεράστια καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία και η παράσταση έμεινε στην ιστορία του θεάτρου.

Ο συγγραφέας εμπνεύστηκε το έργο από την εμπειρία του ως Αμπιγιέρ στο πλάι του κορυφαίου Άγγλου ηθοποιού Σερ Ντόναλντ Γούλφιτ. Το έργο παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο Λονδίνο στις 6 Μαρτίου 1980 με τον Freddie Jones ως Σερ και τον Tom Courtenay ως Νόρμαν.

Είναι ένα έργο χαρακτήρων, που περιγράφει την ιδιόμορφη σχέση ανάμεσα σε ένα βετεράνο διάσημο σαιξπηρικό ηθοποιό και τον αφοσιωμένο Αμπιγιέρ του.

Ο Σερ είναι ένας δύστροπος άνθρωπος, που ηγείται σε περιοδεύοντα θίασο στην Αγγλία , κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Αμπιγιέρ ( Νόρμαν ) είναι ο αφοσιωμένος βοηθός του, που για 15 χρόνια τον φροντίζει σχολαστικά και τον γεμίζει αυτοπεποίθηση με σκοπό ο Σερ να μην ακυρώνει τις παραστάσεις λόγω των ανασφαλειών του.

Παρακολουθούμε τον κόσμο του θεάτρου μέσα από την σχέση εξάρτησης που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στους δυο τους. Γινόμαστε μάρτυρες καταστάσεων που κατακλύζονται από έντονα συναισθήματα. Αφοσίωση, εγωισμός, αχαριστία, απόρριψη, εγκατάλειψη, μοναξιά.

 abigier2 texnes plus

Για την ιστορία : Το θέατρο Αθήναιον ( νυν Τζένη Καρέζη ) έπιασε φωτιά εκείνη την περίοδο. Η ζημιά ήταν πολύ μεγάλη. Ήταν προσωπικό στοίχημα και υπόσχεση του Γιώργου Λεμπέση στη Τζένη Καρέζη ότι το θέατρο θα λειτουργήσει ξανά μέσα σε δύο εβδομάδες. Σύσσωμο το Ελληνικό Θέατρο ήταν εκεί από το πρωί έως το βράδυ, προκειμένου να ανοίξει ξανά το θέατρο. Τα ρούχα της παράστασης δεν είχαν καεί, όμως το σκηνικό του Διονύση Φωτόπουλου έπρεπε να γίνει από την αρχή εξαιτίας της πυρκαγιάς. Το θέατρο άνοιξε ξανά τις πόρτες του και υποδέχτηκε το κοινό μέσα σε δύο εβδομάδες , σε μία βραδιά με ελεύθερη είσοδο, που προλόγισε η Τζένη Καρέζη, ως οικοδέποινα του θεάτρου, με μεγάλη συγκίνηση και θερμά χειροκροτήματα. Ήταν γιορτή και χαρά για όλο το Ελληνικό Θέατρο.

 

Διανομή

Σερ : Δημήτρης Παπαμιχαήλ

Νόρμαν : Νικήτας Τσακίρογλου

Λαίδη : Ελένη Χατζηαργύρη

Τζέφρευ: Τίμος Περλέγκας

Ιρένε : Ελένη Κούρκουλα

Ματζ : Ελευθερία Σπανού

Όξενμπυ : Φώτης Θωμαίδης

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση : Μαρλένα Γεωργιάδη

 

Σκηνοθεσία : Βασίλης Παπαβασιλείου

 

Σκηνικά- Κοστούμια : Διονύσης Φωτόπουλος

 

Φωτισμοί : Ανδρέας Μπέλλης

 

Μουσική – ηχητική επιμέλεια : Ιάκωβος Δρόσος

 

Βοηθός σκηνοθέτη Γιάννης Μπίμης

 

Βοηθός σκηνογράφου : Λιλή Πεζανού

Φωτογραφίες : Studio Κλεισθένης

 

Τηλεσκηνοθεσία : Κυριάκος Καλαματιανός

 

Τρέιλερ παράστασης : Μιχαήλ Μαυρομούστακος

 

Επικοινωνία και προβολή της παράστασης : Νταίζη Λεμπέση  email daisylempesi@hotmail.gr |

 

Παραγωγή Γιώργος και Νινέττα Λεμπέση

 

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΜΑΡΤΙΟΥ \ ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΜΑΡΤΙΟΥ ΩΡΑ 20.00

ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΜΑΡΤΙΟΥ ON DEMAND

 

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theatre/streaming/o-ampigier/

 

 

Ένσταση ακυρότητας κατά της προδικασίας που εφαρμόστηκε σε βάρος του κατέθεσε με τον συνήγορο του στην ανακρίτρια ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο οποίος έλαβε προθεσμία για να απολογηθεί αύριο στις 14:30 το μεσημέρι.

 
 
Ο κατηγορούμενος και κρατούμενος με ένταλμα σύλληψης καλλιτέχνης με την ένσταση του βάλλει κατά της διαδικασίας που εφαρμόστηκε από τους Εισαγγελείς κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης αλλά και κατά της ακόλουθης έκδοσης του εντάλματος σύλληψης το οποίο θεωρεί άκυρο.
 
Σε δηλώσεις του ο συνήγορος του καλλιτέχνη, Αλέξης Κούγιας, ανέφερε πως όλη η προδικασία σε βάρος του εντολέα του πάσχει από απόλυτη ακυρότητα καθώς ο κ. Λιγνάδης δεν κλήθηκε σε γραπτές ή προφορικές εξηγήσεις και κατά παράβαση του νόμου εκδόθηκε σε βάρος του ένταλμα σύλληψης ενώ δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται. Όπως είπε ο κ. Κούγιας, για την έκδοση εντάλματος απαιτείται είτε να διαπράττονται αυτόφωρα αδικήματα είτε να κινδυνεύει με διαφυγή ο δράστης, παράγοντες που στην περίπτωση του εντολέα του δεν έχουν ισχύ.
 
Ο συνήγορος τόνισε πως ο κ. Λιγνάδης όχι μόνο δεν ήταν ύποπτος φυγής, αλλά αντίθετα και να εξεταστεί ζήτησε και έθεσε εαυτόν στην διάθεση των αρχών.
 
 
Σύμφωνα με τον κ. Κούγια, οι καταγγελίες που αφορούν τις δύο πράξεις βιασμού που αποδίδονται είναι ψευδείς , ενώ όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «είναι και οι δύο Αιγύπτιοι».
 
Μάλιστα ο συνήγορος ανέφερε για την πράξη βιασμού, που καταγγέλλεται ότι έλαβε χώρα στην Επίδαυρο στις 8 Αυγούστου 2015, ο εντολέας του μπορεί με στοιχεία και μαρτυρικές καταθέσεις να αποδείξει ότι βρισκόταν στο εξωτερικό μέχρι τις 10 του μήνα. Προς επίρρωση των ισχυρισμών του, προτείνει να εξεταστούν αύριο πριν την απολογία του συγκεκριμένα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων δημοσιογράφος, επιχειρηματίας και άλλοι που επιβεβαιώνουν τον καλλιτέχνη
 
«Με τη δεύτερη καταγγελία, που αφορά το 2010, είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα» συμπλήρωσε ο κ. Κούγιας. Ο συνήγορος τόνισε ότι ο εντολέας του δεν αρνείται ότι γνώριζε τα πρόσωπα που τον καταγγέλλουν, ωστόσο αρνείται την κατηγορία του βιασμού αποδίδοντας την εμπλοκή του σε «φθόνο για την καλλιτεχνική του πορεία» αναφερόμενος και σε ηθικούς αυτουργούς.
 
 
Σύμφωνα με τον κ. Κούγια, όλη η υπόθεση αποτελεί «μία χοντροκομμένη κατασκευή» με στοιχεία «θολά και κόντρα στην κοινή λογική» για την οποία εφαρμόστηκε μία «ταχύτατη διαδικασία κατά ευθεία παράβαση της νομιμότητας».
 
(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι του Διονύσιου Σολωμού

Για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο σε Live streaming - απευθείας από το

Θέατρο Rex Σκηνή - «Ελένη Παπαδάκη»

Σάββατο 6 Μαρτίου, στις 20:30

 

eleytheroipoliorkimenoi texnes plus2

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει για πρώτη φορά σε δραματοποιημένη μορφή ένα από τα κορυφαία έργα του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, Οι ελεύθεροι πολιορκημένοι. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Θάνος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος με την ιδιαίτερη εικαστική ματιά του δημιουργεί μια σκηνική ατμόσφαιρα τελετουργίας θανάτου και ανάστασης.

Ο ποιητής ξεκινώντας από τον ηρωικό αγώνα των Μεσολογγιτών κατά τη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου (1825-1826) έως και το κορύφωμα της ηρωικής εξόδου, αναφέρεται στον αγώνα του ανθρώπου για την εξωτερική και εσωτερική ελευθερία του. Το έργο, το περίφημο «ποίημα του χρέους», δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και έφτασε σ' εμάς σε χειρόγραφα αποσπάσματα, που συνθέτουν τρία Σχεδιάσματα.

Ο σκηνοθέτης σημειώνει χαρακτηριστικά:

« “Φως που πατεί χαρούμενο τον Άδη και το Χάρο” 

Πατριωτικός ύμνος ή φιλοσοφική ποίηση; Νεκρώσιμη ακολουθία ή τραγούδι ανάστασης; Ημιτελές αριστούργημα ή σκόρπιοι ανολοκλήρωτοι στίχοι;

Οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» είναι το ποιητικό έργο που απασχόλησε τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο (1834-1847), εμπνευσμένο από την πολιορκία του Μεσολογγίου και την ιστορική Έξοδο, τη νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826.

Ένα έργο για την ελευθερία, την αντίσταση και τον αγώνα του ανθρώπου να κρατήσει το πνεύμα του ελεύθερο ακόμα και στους πιο ζοφερούς καιρούς του ιστορικού του βίου. Ένα ανολοκλήρωτο ποίημα που έχει αποτελέσει μια από τις πιο εμβληματικές συνθέσεις της νεοελληνικής γραμματείας και ένα από τα σημαντικότερα ποιητικά «μνημεία» της ελληνικής επανάστασης του 1821.

 

 Μέσα στο εργαστήριο του, με ημιτελή –ίσως και ατελή– σχεδιάσματα, ο Ποιητής κάνει διαδοχικές απόπειρες για να μιλήσει για την αλύτρωτη ψυχή και το αλύτρωτο ελληνικό γένος.

Πώς γεννιούνται τα έθνη; Είναι μυθικές κοινότητες που κατοικούν σε κάποιο ένδοξο παρελθόν; Είναι φαντασιακές κοινότητες που κατοικούν στα έργα κάποιων ποιητών; Ή μήπως είναι ένας τρόπος να έρθουμε πιο κοντά με τους ανθρώπους γύρω μας; Ένας τρόπος να βρούμε και να επινοήσουμε στοιχεία που μπορούν να μας ενώσουν αντί να μας κρατούν απομονωμένους; Είμαστε σε επαφή με την ιστορία ή μήπως προσπαθούμε να δημιουργήσουμε έναν κοινό μύθο για να ανταπεξέλθουμε στη βία που είναι σύμφυτη με τη ζωή;

Πως κατασκευάζονται οι εθνικές ταυτότητες; Ποιά είναι τα υλικά τους; Οι επινοημένες παραδόσεις ενός ηρωικού παρελθόντος; Ο φόβος απέναντι σε μια επερχόμενη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης; Η πίστη σε ουτοπικές κοινότητες που μπορούν να αλλάξουν τη ροή της ιστορίας; 

Στη σκηνή του θεάτρου, ο Ποιητής αναμετριέται με τα υλικά του: τη γλώσσα, τους ανθρώπους, τα σύμβολα και την ιστορία. 

Χτίζει και γκρεμίζει το έργο του επιχειρώντας διαδοχικές εκδοχές δημιουργίας πάνω στο θέμα της ηρωικής Εξόδου.

Θάνος Παπακωνσταντίνου

Ταυτότητα παράστασης
Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου
Σκηνικός Χώρος - Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Πρωτότυπη Μουσική Σύνθεση – Μουσική Διδασκαλία: Δημήτρης Σκύλλας

Σχεδιασμός Κίνησης: Αμαλία Κοσμά
Σχεδιασμός Φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα
Σχεδιασμός Ήχου - Βοηθός Σκηνοθέτη: Φάνης Σακελλαρίου

Βοηθός Σκηνογράφου: Σπύρος Λουκίδης

Δραματολόγος Παράστασης: Ειρήνη Μουντράκη

eleytheroipoliorkimenoi texnes plus3

Διανομή

Ο Ποιητής: Αντώνης Μυριαγκός

Η Μούσα: Λένα Δροσάκη

Οι Πολιορκημένοι: (αλφαβητικά) Κωνσταντίνος Αρνόκουρος, Αυγουστίνος Κούμουλος, Λάμπρος Κωνσταντέας, Κλεοπάτρα Μάρκου, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Ελένη Μολέσκη, Μάριος Παναγιώτου, Άννα Πατητή, Νάνσυ Σιδέρη, Δανάη Τίκου

 Μουσικοί επί σκηνής: 

Τρομπέτα: Στέφανος Δαφνής, Τρομπόνι: Χρήστος Γιάκκας, Τύμπανα – Κρουστά: Θοδωρής Βαζάκας, Πιάνο – KeyboardΚριστίν Σωφρονίου

Στη σελίδα προπώλησης εισιτηρίων θα είναι διαθέσιμο για ηλεκτρονική αγορά το πρόγραμμα της παράστασης σε ψηφιακή μορφή.

Στην παράσταση υπάρχει η δυνατότητα επιλογής ελληνικών ή γαλλικών υποτίτλων.

Η απευθείας μετάδοση θα είναι διαθέσιμη στη σελίδα livestream.n-t.gr μέσω κωδικού πρόσβασης με αγορά ηλεκτρονικού εισιτηρίου.

Τιμή εισιτηρίου: 8€

Ώρα έναρξης: 20:30

Ενώπιον του Εισαγγελέα προσέρχεται σήμερα ο πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου των Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών Πασχάλης Τσαρούχας που κλήθηκε να καταθέσει για τις υποθέσεις σεξουαλικής βίας εντός του θεατρικού χώρου που έχουν καταγγελθεί.

 
 Ο κ. Τσαρούχας αναμένεται να παραδώσει στον Εισαγγελέα κ. Κώστα Σπυρόπουλο ολόκληρο το υλικό που έχει συλλέξει το πειθαρχικό όργανο του ΣΕΗ για περιπτώσεις έκνομων συμπεριφορών από ανθρώπους του θεάτρου σε βάρος συναδέλφων τους ή άλλων προσώπων.
 
 Εκτιμάται ότι οι καταγγελίες που θα παραδοθούν στον εισαγγελικό λειτουργό είναι εκατοντάδες , χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως όλες αφορούν σοβαρά περιστατικά σεξουαλικής βίας που μπορούν να ελεγχθούν ποινικά κυρίως ως προς τους χρόνους παραγραφής αλλά και ως προς την δυνατότητα συλλογής επιπλέον στοιχείων.
 
 
Ανάμεσα στους φακέλους που αναμένεται να παραδοθούν θα είναι και κάποιοι που αφορούν την υπόθεση του ήδη κατηγορούμενου ηθοποιού, σκηνοθέτη Δημήτρη Λιγνάδη που εκκρεμεί η απολογία του ενώπιον της ανακρίτριας.
 
 
 
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, Σπύρος Μπιμπίλας, αναφέρθηκε εκ νέου στις καταγγελίες σε βάρος του σκηνοθέτη, Δημήτρη Λιγνάδη, αλλά και στην ανοιχτή επιστολή του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη προς το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ).

 
 Υπενθυνμίζεται ότι ο ηθοποιός, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, έστειλε το βράδυ της Δευτέρας, ανοιχτή επιστολή προς τον ΣΕΗ, κατηγορώντας το σωματείο ότι τον στοχοποίησε χωρίς απόδειξη.
 
 
 «Ζούμε σκληρές και οδυνηρές μέρες και πάρα πολύ σημαντικές για εμάς στο ΣΕΗ που αυτή τη στιγμή βάλλεται πανταχόθεν και δεν ήταν έτοιμο να αντιμετωπίσει αυτό το πράγμα. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου που συμβαίνει», δήλωσε στον Alpha, ο Σπύρος Μπιμπίλας.
 
 
 «Παρακαλώ τον κ. Μαρκουλάκη να αφήσουμε στην άκρη τα φάουλ τα δικά μας, τα δικά του, της κυβέρνησης και της κας Μενδώνη και τον καλώ να έρθει στο Σωματείο και να συναποφασίσουμε κάποια πράγματα και να λύσουμε το θέμα των ηθοποιών που πεινάνε».
 
 
 Ο Σπύρος Μπιμπίλας πρόσθεσε στη συνέχεια: «Εγώ καταλαβαίνω τη συναισθηματική του φόρτιση, την υποκειμενική του άποψη πάνω στο πώς αναγιγνώσκει κανείς μια ανακοίνωση».
 
 
 Καλώ το φίλο μου τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη να έρθει να τα βρούμε, να αφήσουμε στη μπάντα τα φάουλ και να προσπαθήσουμε να λύσουμε το πρόβλημα των ηθοποιών που πεινάνε, αυτό έχει σημασία για μένα, κατέληξε ο κ. Μπιμπίλας.
 
 
 
 

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης απαντά με μια ανοικτή επιστολή διαμαρτυρίας προς το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, μετά την ανακοίνωση που τον «φωτογράφιζε» συνδέοντάς τον με την υπόθεση του Δημήτρη Λιγνάδη.

Η επιστολή του όπως ακριβώς την δημοσίευσε:

 Προσβλήθηκα επειδή δεν μπήκατε έστω, καν, στον κόπο να με καλέσετε να σας δώσω την όποια εξήγηση πιθανόν θα χρειαζόσαστε. Προτιμήσατε να με στοχοποιήσετε, να με «κρεμάσετε στα μανταλάκια», αδιαφορώντας για τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό στην τιμή, την υπόληψή μου, ακόμα και στην προσωπική ζωή μου ως πατέρα ενός 15χρονου ανήλικου αγοριού.
 
Προσβλήθηκα επειδή, ενώ το μείζον θέμα των ημερών είναι η κακοποίηση, παντός είδους και βαθμού, εσείς δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεστε πως με την πράξη σας αυτή κακοποιήσατε και συκοφαντήσατε έναν συνάδελφό σας, του οποίου η στάση ήταν πάντα στην αντίπερα όχθη κάθε κακοποίησης.
 
Για αυτά – και άλλα πολλά- προσβλήθηκα βαθύτατα.
Λυπήθηκα επειδή, παρά την αντίδραση πολλών συναδέλφων στην ανακοίνωση σας, μέχρι σήμερα, δύο ημέρες μετά, δεν έχετε σκεφτεί ότι θα ήταν σωστό να ανακαλέσετε. ‘Έχω μια ελπίδα πως, μετά την επιστολή μου αυτή, θα το κάνετε. Ο ίδιος ο πρόεδρος σας αποκάλεσε τη στοχοποίησή μου «μικρό φάουλ». Μάλλον δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι αυτές οι σταγόνες των «μικρών φάουλ», που μπορεί έστω και ασυναίσθητα να κάνει ο καθένας από μας, είναι ανεπίτρεπτες από ανθρώπους που ενδιαφέρονται για την επικράτηση του ήθους και της ηθικής στο θέατρο. Σταγόνα τη σταγόνα, στο τέλος θα πνιγούμε.
 
Λυπήθηκα επειδή, ενώ ήδη έχω εξάρει δημοσίως την προσπάθεια του σωματείου, που έχει αναλάβει θεσμική δράση -και για τις καταγγελίες και για το νέο εργασιακό περιβάλλον που πρέπει να διαμορφωθεί- εσείς επιλέξατε να φερθείτε στον σύμμαχό σας σαν να ‘ναι εχθρός.
 
Λυπήθηκα επειδή, σε μια επώδυνη αλλά ταυτόχρονα ελπιδοφόρα, μεγάλη στιγμή για το ελληνικό θέατρο και την κοινωνία, μοιάζει να έχουμε οι άνθρωποι του θεάτρου μπερδέψει την πολυπόθητη για όλους μας ΚΑΘΑΡΣΗ με την ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ προσωπικών λογαριασμών.
 
Λυπήθηκα επειδή αυτός ο πολύ σημαντικός αγώνας, που μπορεί να οδηγήσει μπροστά την κοινωνία μας, αν δεν προσέξουμε, κινδυνεύει να εκφυλιστεί σε μικρό εμφύλιο μεταξύ μας, σε πόλεμο, με εχθρούς και «δικά μας παιδιά». Σ’ αυτόν τον αγώνα όμως δεν υπάρχουν «δικά μας παιδιά». Κάθε θύμα κακοποίησης είναι δικό μας παιδί. Κάθε άνθρωπος που υπερασπίζεται αυτή τη θέση, ενάντια στον φόβο, ενάντια σε κάθε κακοποίηση, μεγάλη ή ελάχιστη, είναι κι αυτός δικός μας. Αντίπαλοι, εχθροί, είναι μόνον οι όποιοι θύτες.
 
Λυπήθηκα, τέλος, για το ίδιο το θέατρο. Οι καταγγελίες που βγαίνουν στο φως μόνον αποτροπιασμό μπορούν να δημιουργήσουν, στον κάθε υγιή άνθρωπο. Είναι σπουδαία οι στιγμή που παίρνουν τον δρόμο της δικαιοσύνης. Κάθε ένοχος πρέπει να υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του και να τιμωρηθεί όπως του αξίζει κι όπως ο νόμος ορίζει.
 
Κι όμως, το ξέρουμε όλοι, ειδικά εσείς, που έχετε και την πλήρη εικόνα των επίσημων καταγγελιών, πως δεν είμαστε όλοι έτσι. Οι περισσότεροι, οι πολύ περισσότεροι, η πλατιά μάζα των καλλιτεχνών του θεάτρου είμαστε στην απέναντι όχθη απ’ το σκοτάδι, την κακοποίηση, τη βία και την αρρώστια.
 
Ναι, συνάδελφοι, ακόμα κι αυτήν τη αδιανόητα δύσκολη στιγμή, που όλοι μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με το έρεβος και την ασκήμια, ειδικά τώρα, εγώ θα συνεχίζω να πιστεύω και να θυμίζω πως στο θέατρο και στους ανθρώπους του επικρατεί η ομορφιά. Όσο έχουμε ανάγκη την κάθαρση και τη δικαιοσύνη, το πιστεύω, έχουμε ανάγκη κι αυτήν την ελάχιστη μνήμη.
 
 
Αποζητώντας αυτήν την ομορφιά χρειάζονται οι άνθρωποι το θέατρο. Αποζητώντας αυτήν την ομορφιά γίναμε καλλιτέχνες. Αυτή η ομορφιά, στο τέλος θα νικήσει.
 
Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,
 
Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
 
 
Υ.Γ: Καθώς η επιστολή μου είναι ανοιχτή και δημόσια, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω, προς πάσα κατεύθυνση, σε καμία όμως περίπτωση απευθυνόμενος προς εσάς, πως από σήμερα το πρωί έχω ήδη λάβει όλα τα νόμιμα μέτρα προάσπισης της τιμής και της υπόληψής μου, απέναντι σε οποιονδήποτε, επωνύμως ή ανωνύμως, δημοσίως ή ιδιωτικώς, επιχειρήσει να τις προσβάλλει.
 

Φέτος οι εκδόσεις Περισπωμένη συμπληρώνουν δέκα χρόνα αδιάλειπτης εκδοτικής δραστηριότητας — τον Μάιο του 2011 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους βιβλίο, τις περίφημες Ελεγείες του Ντουίνο του Ράινερ Μαρία Ρίλκε. Παρά τις δυσμενείς, από κάθε άποψη, συνθήκες και τη γενικευμένη κόπωση, οι εκδόσεις Περισπωμένη συνεχίζουν, με την ίδια αφοσίωση, να υπηρετούν το εκδοτικό τους όραμα, εντείνουν μάλιστα την προσπάθεια να παραδώσουν στους αναγνώστες ψηφίδες του — ακολουθεί ο προγραμματισμός του πρώτου εξαμήνου του νέου έτους, ευελπιστώντας πως θα κερδίσει το ενδιαφέρον αλλά και την υποστήριξή σας.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

1. ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΜΑΤΖΑΡΙΔΟΥ, Φτερά στο τσιμέντο [μυθιστόρημα]

Μια νέα γυναίκα καθηλωμένη. Διά βίου ανήλικη, ξεδιπλώνει την απροσμέτρητη μοναξιά της σε μια ασθμαίνουσα αφήγηση με επίκεντρο τη διαφορετικότητα και τις μετωπικές της συγκρούσεις με το σύνηθες, το κανονικό, το αποδεκτό.

2. ΛΙΛΑ ΤΡΟΥΛΙΝΟΥ, Το ίδιο χώμα. Κατεβαίνοντας τις ανηφόρες της ιστορίας [μυθιστόρημα]

Ένα πρωτότυπο ιστορικό μυθιστόρημα με στοιχεία παραμυθιού και πρωταγωνιστές δύο παιδιά από ένα ορεινό χωριό της Κρήτης.

3. ΜΑΡΙΑ ΔΑΛΑΜΗΤΡΟΥ, Ηλιοστάσιο [Διηγήματα]

Εννέα διηγήματα, άλλοτε ρεαλιστικά και άλλοτε υπερρεαλιστικά, που πραγματεύονται τον άνθρωπο και τη σχέση του με τον άλλον και τον χρόνο.

ΞΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ

1. JOHN BERRYMAN, Τα ονειρικά τραγούδια

Πρόλογος-Εκλογή-Μετάφραση: Αντώνης Ζέρβας

Δίγλωσση έκδοση

Το πιο χαρακτηριστικό έργο του Αμερικανού ποιητή για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα. Πρόκειται για τα πιο κρυπτικά, τα πιο γριφώδη ποιήματα της αγγλόφωνης ποίησης. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι δεν μεταφράστηκαν ποτέ σε άλλη γλώσσα.

2. PAUL VALÉRY, Τα ποιήματα του Νάρκισσου

Εισαγωγή-Μετάφραση: Βαγγέλης Κάσσος

Δίγλωσση έκδοση

Για πρώτη φορά στα ελληνικά η πλήρης σειρά των διαδοχικών ποιημάτων του Paul Valery με το ίδιο θέμα. Ο Γάλλος ποιητής εμπνεύστηκε τον πρωτόλειο «Νάρκισσο» από μια επιτύμβια επιγραφή στον βοτανικό κήπο του Μονπελιέ: Lacandis Narcissae Manibus — Για να γαληνεύει το πνεύμα της Νάρκισσας, κόρης του Άγγλου ποιητή Edward Young, που, κατά την παράδοση, είχε πεθάνει στο Μονπελιέ προς το τέλος του 18ου αιώνα, αλλά δεν ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο της πόλης, επειδή ήταν προτεστάντισσα. Έτσι, ο πατέρας της την ενταφίασε νύχτα στον βοτανικό κήπο, υπό το φως της σελήνης.

ΞΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

1. GEORGES RODENBACH, Μπρυζ,η νεκρή πόλη [νουβέλα]

Μετάφραση: Σοφία Διονυσοπούλου-Μαρίνα Μέντζου

Κορυφαία νουβέλα του Συμβολισμού (πρωτοδημοσιεύτηκε το 1892), έργο σπάνιας ποιητικότητας και καινοτόμου μορφής, σε νέα μετάφραση που σέβεται τους ρυθμούς, τους ήχους, τα φώτα και τις σκιές του.

nekripoli texnesplus

2. ΑΡΘΟΥΡ ΣΝΙΤΣΛΕΡ, Η ξένη [νουβέλα]

Μετάφραση-Σημειώσεις-Επίμετρο: Μάνος Περράκης

Μια γοητευτική και συνάμα αινιγματική μορφή που ενσαρκώνει το αρχετυπικό δίπολο της θηλυκότητας (femme fragile - femme fatale) του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα σε μια νουβέλα σπάνιας ποιητικότητας από τον κορυφαίο εκπρόσωπο του βιεννέζικου μοντερνισμού στη λογοτεχνία.

ΔΟΚΙΜΙΟ

1. ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΛΕΒΙΤΣΗΣ, Επιστροφή στο Χάος (Ανάλυση της ταινίας Kaos των Αδελφών Taviani)

Με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από τον θάνατό του μεγάλου τεχνίτη του φιλοσοφικού δοκιμίου, οι εκδόσεις Περισπωμένη κυκλοφορούν, για πρώτη φορά σε αυτοτελή έκδοση, το κείμενό του για την ταινία Kaosτων Αδελφών Taviani. Σε επίμετρο, δύο κείμενα του Χρήστου Μαρσέλλου: «Impromptu» και «Passacaglia».

2. SøREN KIERKEGAARD, Σημείον αντιλεγόμενον. Αποσπάσματα από την Άσκηση στον Χριστιανισμό

Μετάφραση-Επίμετρο: Χρήστος Μαρσέλλος

Καμια απόφανση του Ιησού της ιστορίας, και καμια μαρτυρία, και καμιά παράδοση, δεν οδηγεί ευθέως στον Χριστό της πίστης. Το χάσμα ανάμεσα στους δύο θα υπάρχει πάντα όπως υπήρχε για τους συγχρόνους του Ιησού — ο Χριστός δεν ανήκει στο παρελθόν, είναι εδώ και τώρα, όσο και το δίλημμα της πίστης, και μόνο ως σύγχρονός του πιστεύει κανείς. Αλλά ακριβώς επειδή είναι και θα είναι πάντα σημείον αντιλεγόμενον ο Χριστός φανερώνει, μέσα από τον ίλιγγο της πίστης — αυτό που κρύβουν οι καρδιές των ανθρώπων.

3. ERNST BLOCH, Ο Μαρξ, ο Θάνατος και η Αποκάλυψη

Μετάφραση-επίμετρο: Χρήστος Μαρσέλλος

Πρόκειται ουσιαστικά για το δεύτερο μέρος του περίφημου βιβλίου Πνεύμα της Ουτοπίας (Geist der Utopie), που ο Μπλοχ αρχίζει να γράφει το 1914 και δημοσιεύει με τη λήξη του πολέμου το 1918 κι όπου, μέσω έντονης εσχατολογικής επιχειρηματολογίας, συμπλέκει —με πρωτοφανές επικό εύρος, όπως γράφτηκε— μεσσιανισμό και μαρξισμό, σε ένα σπουδαίο ιστορικό κείμενο, διαπνεόμενο από μεταφυσική αγωνία.

4. VIRGINIA WOOLF, Μια συζήτηση περί τέχνης / Λεξιτεχνία

Μετάφραση-Σχόλια: Μανώλης Βάρσος

Το πρώτο δοκίμιο συνιστά μια πραγματεία στον λογοτεχνικό κυβισμό, με εμφανή στόχο να καταλήξει —μέσω της αναδόμησης, της σύγκρισης και της συνεκδοχής— στο απόλυτο μοντερνιστικό αξίωμα: οι λέξεις, το εργαλείο δηλαδή του λογοτέχνη, είναι μέσο αδόκιμο, ατελές και ατελέσφορο σε σύγκριση με τον χρωστήρα, δηλαδή το άφωνο εργαλείο ενός μυθοπλαστικού ζωγράφου ο οποίος βεβαίως ελέγχει απολύτως το εκφραστικό του μέσο σε αντιδιαστολή με τον λογοτέχνη που παλεύει να το χειραγωγήσει. Η «Λεξιτεχνία» εκφωνήθηκε ως ομιλία από το ραδιόφωνο του BBC στις 29 Απριλίου του 1937 για τη ραδιοφωνική σειρά «Words Fail Me . Η ομιλία αυτή των 8 λεπτών είναι το μοναδικό ηχητικό ντοκουμέντο που έχουμε από την Βιρτζίνια Γουλφ. Εδώ το αντικείμενο είναι οι ίδιες οι λέξεις. Το μοναδικό εργαλείο του λογοτέχνη που έχει την ικανότητα να δρα ανεξάρτητα από τον δημιουργό του και να παραμένει αχειραγώγητο, και συνεπώς πολύ δύσχρηστο για τον μάστορά του.

5. FRIEDRICH SCHILLER, Περί του Υψηλού

Εισαγωγή-Μετάφραση-Επίμετρο: Σοφία Αυγερινού

6. ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΟΛΙΑΣ, O Thomas Piketty και η Μεγάλη Θεωρία της Ανισότητας

ΤΑ ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΣΠΩΜΕΝΗΣ (βιβλιοφιλική σειρά)

Έβδομο φυλλάδιο

W.B. YEATS, Per amica silentia lunae

Μετάφραση: Μυρτώ Παπαχριστοφόρου

Όγδοο φυλλάδιο

RAINER MARIA RILKE, Errinerung. Μικρή επετειακή ανθολογία

(για τα δέκα χρόνια της Περισπωμένης)

Μετάφραση: Σωτήρης Σελαβής

Το Εθνικό Θέατρο σε νέα του ανακοίνωση προβαίνει σε ορισμένες διευκρινίσεις σχετικά με τον τέως Καλλιτεχνικό, Διευθυντή Δημήτρη Λιγνάδη και θέτει το σύνολο των υπηρεσιών του στη διάθεση κάθε αρμόδιας δημόσιας αρχής.

Τι αναφέρει η ανακοίνωση:

Το Εθνικό Θέατρο είναι συγκλονισμένο από τον ορυμαγδό των τελευταίων καταγγελιών ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Συμπαρίσταται αμέριστα σε όσους έχουν υποστεί οποιασδήποτε μορφής κακοποιητική, παραβατική συμπεριφορά και καλεί κάθε θύμα να απευθυνθεί ελεύθερα και άφοβα στα αρμόδια θεσμικά όργανα.

Μολονότι, και σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε, δεν έχει προκύψει οποιαδήποτε διερευνητέα συμπεριφορά κατά το διάστημα της θητείας του κ. Λιγνάδη ως Καλλιτεχνικού Διευθυντή, σχετιζόμενη με τις δραστηριότητες του Εθνικού Θεάτρου, το σύνολο των υπηρεσιών μας βρίσκεται στη διάθεση κάθε αρμόδιας δημόσιας αρχής για τη διερεύνηση και την αποκάλυψη της αλήθειας.

 

Αισθανόμαστε ειδικώς την ανάγκη να διευκρινίσουμε ότι ο κ. Λιγνάδης ουδέποτε είχε οποιαδήποτε διδακτική ή οργανωτική εμπλοκή με εργαστηριακά προγράμματα του Εθνικού Θεάτρου, προς Έλληνες ή πρόσφυγες ανηλίκους, τα οποία διεξάγονταν ανέκαθεν με εγγυήσεις διαφάνειας ως προς το περιεχόμενο και την ταυτότητα διδασκόντων και διδασκομένων, αλλά και  συμμετεχουσών οργανώσεων. Οποιαδήποτε σύνδεση της επικαιρότητας με το εκπαιδευτικό έργο του Εθνικού Θεάτρου είναι ανακριβής και αποπροσανατολιστική. Κατά τα λοιπά, το Εθνικό Θέατρο αυτονοήτως απέχει από το σχολιασμό οποιασδήποτε δικονομικής εξέλιξης επί εκκρεμούς ποινικής υπόθεσης.

Θα δώσουμε τη μάχη μαζί με όλη τη θεατρική οικογένεια, την Πολιτεία και το σύνολο του καλλιτεχνικού και εργασιακού δυναμικού μας για να αποσυνδεθεί στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας κάθε επίμεμπτη συμπεριφορά ατόμων από τη λειτουργία και το κύρος των θεσμών της τέχνης και του πολιτισμού, τους οποίους οφείλουμε να διαφυλάξουμε, να θωρακίσουμε και να ενδυναμώσουμε.

Το Διοικητικό Συμβούλιο
Η Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Η Διεύθυνση της Δραματικής Σχολής

 

Καλλιτέχνες πραγματοποιούν διαμαρτυρία έξω από το υπουργείο Πολιτισμού, ζητώντας την παραίτηση της υπουργού Λίνας Μενδώνη.

 
Σε παρέμβαση μπροστά από το υπουργείο Πολιτισμού προχωρούν καλλιτέχνες, το πρωί της Δευτέρας, εν μέσω ραγδαίων εξελίξεων στον χώρο του ελληνικού θεάτρου με πλήθος καταγγελιών για περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης ή ακόμη και κακοποίησης, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση αυτή του Δημήτρη Λιγνάδη.
 
Οι διαδηλωτές ζητούν την παραίτηση της υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη, κρατώντας πανό που γράφει «Μενδώνη παραιτήσου».

Η ηθική τελειότητα μοιάζει να είναι ο οδηγός στη ζωή του ενός ήρωα (Αλέξανδρος), αλλά δυστυχώς η ζωή πολλές φορές μας γεμίζει ψευδαισθήσεις προερχόμενες από το συλλογικό ασυνείδητο που δεν μπορούμε να τις διαχειριστούμε, και σε έναν τέτοιο σκόπελο σκοντάφτεi ο Αλέξανδρος. 

Παράλληλα, οι κεντρικές ηρωίδες μας ( Μητέρα της Νούρα και η Νούρα) αποζητούν, όχι το δυτικό όνειρο όπως κάνουν οι μετανάστες, αλλά μία ανθρώπινη ζωή. Μια ζωή δίχως διώξεις, εγκλήματα και πολέμους. Όπως λέει, η Νούρα μας : «μαμά στις χούφτες μου έχω φυλάξει λίγο ήλιο». Αυτόν τον ήλιο αποζητούν. Στο έργο αυτό μας παρουσιάζεται μία διπλή Οδύσσεια: Του δυτικού ανθρώπου που τα έχει «όλα» και στέκεται θύμα αυτής της ιδανικής συνθήκης και των προσφύγων που, η ζωή τους μοιάζει το απόβλητο ενός συστήματος που δεν δείχνει στάλα συμπόνιας.

nouran texnesplus2

Ταυτότητα παράστασης:

Kείμενο / Σκηνοθεσία: Βάσια Αργέντη
Πρωτότυπη μουσική: Ανδρέας Καρανίκας

Παίζουν:
Μαριάννα Τουμασάτου
Ανδριάνα Μπάμπαλη,
Γιάννης Χαντέλης,
Θεώνη Φύτρου,
Δανάη Αλυσανδράτου
Στο πιάνο live ο Ανδρέας Καρανίκας

Σκηνικά: Art In Art

Σκηνική Επιμέλεια: Βάσια Αργέντη
Σχεδιασμός φωτισμών: Μανώλης Μπράτσης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νίκη Καρνάτσου
Φωτογραφία: Άμπερ Ντόκου

Camera μαγνητοσκόπησης και μοντάζ: Νίκος Συμεωνίδης

Παραγωγή : Art In Art

Ημέρες & Ώρα Streaming
27 & 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Οn Demand για 48 ώρες
Εισιτήρια βρίσκετε στο viva.gr στα 8 ευρώ.

Στα Δικαστήρια της Ευελπίδων έφτασε ο Δημήτρης Λιγνάδης λίγο πριν τις 10 το πρωί. Ο Λιγνάδης μετήχθη στην Ευελπίδων από τη ΓΑΔΑ φορώντας χειροπέδες.

 Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός αναμένεται να περάσει το κατώφλι της 19ης Τακτικής Ανακρίτριας η οποία συμφώνησε στην έκδοση του εντάλματος σύλληψης για το κακούργημα του βιασμού κατά συρροή.
 
Ζήτησε και πήρε προθεσμία για να απολογηθεί. 
 
Αυτή την ώρα κατευθείνεται προς την ΓΑΔΑ. 
 
Αύριο αναμένεται να καταθέσει στην Ευελπίδων και ο πρόεδρος του ΣΕΗ, Σπύρος Μπιμπίλας. 
 
 

Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης τελικά το βράδυ του Σαββάτου για τον σκηνοθέτη, Δημήτρη Λιγνάδη.

Το αποδεικτικό υλικό που συγκέντρωσαν οι εισαγγελείς πρωτοδικών Κώστας Σπυρόπουλος και Νίκος Στεφανάτος τους οδήγησε στην άσκηση της ποινικής δίωξης για το κακούργημα του βιασμού.Η δικογραφία διαβιβάστηκε αμέσως στην ανακρίτρια η οποία συμφώνησε για την έκδοση του εντάλματος σύλληψης.

 Λίγες ώρες νωρίτερα, ο Δημήτρης Λιγνάδης είχε επισκεφθεί αυτοβούλως τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής μαζί με το δικηγόρο του, αλλά μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε εκδοθεί ένταλμα, σύμφωνα με δήλωση του ίδιου και του δικηγόρου του.
Το ένταλμα αφορά βιασμό κατά συρροή με βάση το άρθρο 336 του ποινικού κώδικα, άρθρα 1, 2 και 3 και του έχει ασκηθεί δίωξη για το αδίκημα αυτό.

popolaros banner

popolaros banner

anixnos250x300

Video

Μπορείτε να τα αποκτήσετε μ' ένα κλικ στην πόρτα σας στο  https://radshop.gr/

Ροή Ειδήσεων

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία