Bitcoin Solo Οδηγός εξόρυξης CGMiner among Up BTC Rank Check εγγραφής Πότε θα ξεκινήσει η Butcoin Futures Bitcoin Price Peak Με τις bitcoins που πραγματικά κερδίζετε Όταν η φούσκα bitcoin σκάει Bitcoin γραμμένο σε ποια γλώσσα μακρά bitcoin Καλή bitcoin εμπορικά βιβλία bitcoin Reddit bitcoin Διαχείριση κεφαλαίων που αγοράζει bitcoin σε ποια χώρα bitcoin νόμιμη τι σημαίνει bitcoin για το μέλλον Bitcoins Minen για ανδρείκελα Στοίχημα με Ο Bitcoin θα αντικαταστήσει το δολάριο Μπορείτε Κόστος συναλλαγής Πώς να καταθέσετε Bitcoin στους φόρους Βαθμολογία Bitcoin στο Πακιστάν σήμερα Κορυφαίοι τρόποι να κερδίσετε bitcoin Δεν υπάρχουν κωδικοί μπόνους κατάθεσης bitcoin καζίνο εταιρείες που παράγουν bitcoin Αποστολή Bitcoin Τιμή χρυσού bitcoin μετά από πιρούνι Χρησιμοποιώντας το Amazon στο δικό μου Bitcoins Bitcoin μετρητά σήμερα προβλέψεις Αγοράζοντας μεγάλες ποσότητες bitcoin BTC Lights John Lewis Ενσύρματη κατανάλωση ενέργειας Bitcoin Διαμόρφωση Δεν παίρνω την εξόρυξη bitcoin Bitcoin Trading Master Game πιο Cryptocurrency Bitcoin συζήτηση ομάδας Δίκτυο αστραπής Bitcoin Twitter Πώς επηρέασε ο Bitcoin στον κόσμο Γιατί ο BTC dating club Duncraig Australia to purchase 性交友网站 苗栗縣 спонсор Новосибирск ищет девушку بهترین سایت های دوستیابی رایگان ساكزایران
Τελευταία Νέα
Είδα «Τη Δημοκρατία του Μπακλαβά», σε σκηνοθεσία Ανέστη Αζά «Η Κοκκινοσκουφίτσα και τα άγρια φύλλα» από την Έλενα Μαυρίδου σε περιοδεία «Το Μό­νον της Ζωής του Ταξείδιον» στις οθόνες μας Κερδίστε προσκλήσεις για την παράσταση «Κάντω Τζαβέλλα» (Ηλιούπολη) Στις φυλακές της Τρίπολης ο Πέτρος Φιλιππίδης «Ιχνευταί»: Είδα την παράσταση, σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού Είδα το «Γάλα, αίμα», σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα Είδα την «Κρεουργία», σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα Το 5ο Φεστιβάλ Δωδώνης ξεκινά! Πέθανε η σπουδαία του θεάτρου μας, Μάγια Λυμπεροπούλου «Χορείες Χώρων»: Για δύο παραστάσεις στην Αρχαία Κόρινθο «Το Ταξίδι»: Η μικρή Αμάλ φτάνει στην Ελλάδα Το Μέta-μπουλούκι είναι μια παράσταση που γεννιέται και πεθαίνει την ίδια στιγμή Κερδίστε προσκλήσεις για την παράσταση «Ανθισμένες Μανόλιες» Κερδίστε προσκλήσεις για την παράσταση «Κάντω Τζαβέλλα» στη Νίκαια
 

Είδα τον «Παπαγάλλο μου» της Σοφίας Τρικούπη στο θέατρο Σφενδόνη

Ένα βαθιά εξομολογητικό, συναισθηματικά παλλόμενο κείμενο, που δεν έχει γραφτεί για το θέατρο, ζωντανεύει μέσα από μία αισθαντική και εικαστικά άρτια παράσταση.

Η Σοφία Τρικούπη δεν υπήρξε θεατρική συγγραφέας ούτε ποτέ διεκδίκησε αυτόν τον τίτλο. Κόρη του Σπυρίδωνα και αδελφή του Χαρίλαου Τρικούπη, δύο εμβληματικών προσωπικοτήτων της πολιτικής ζωής της Ελλάδας κατά τον 19ο αιώνα, μεγάλωσε μέσα σε ένα αμιγώς αστικό περιβάλλον, όπως αυτό του Λονδίνου, στο οποίο διέμενε τα πρώτα χρόνια της ζωής της καθ’ ότι ο πατέρας της διατελούσε πρέσβης της Ελλάδας εκεί. Άνθρωπος εξαιρετικά καλλιεργημένος και ευφυής κέρδισε το σεβασμό πολλών Ελλήνων και ξένων προσωπικοτήτων, αν και παρέμεινε ηθελημένα στη σκιά του Χαρίλαου Τρικούπη, τον οποίο και λάτρευε.

Το κείμενό της «Ο Παπαγάλλος» μου γράφεται το 1903, επτά χρόνια μετά τον θάνατο του πολυαγαπημένου της αδελφού. Αφορμή στέκεται ο χαμός του μοναδικού φίλου που της είχε απομείνει, του  παπαγάλου της, αν και είναι σαφές ότι στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με ένα βαθιά εξομολογητικό κείμενο που αγγίζει έννοιες όπως η αφοσίωση και η αγάπη , την ίδια στιγμή που φωτίζει πτυχές της ελληνικής κοινωνίας και της πολιτικής ζωής της Ελλάδας του 19ου αιώνα.

Παρά τα όποια δραματουργικά του προβλήματα, που νομίζω ότι δεν κατάφερε να εξαλείψει πλήρως η δραματουργική επεξεργασία της Άννας Κοκκίνου και του Νίκου Φλέσσα, κάτι το οποίο ωστόσο μου φαίνεται άκρως λογικό αφού το κείμενο της Τρικούπη δεν έχει γραφτεί για το θέατρο αλλά για να εκδοθεί, ο «Παπαγάλλος μου» παραμένει ένα παλλόμενο συναισθηματικά έργο, μία κατάθεση ψυχής με μία ακριβή γλώσσα, που δεν χορταίνεις να ακούς.

Ίσως όμως κι αυτά τα παραπάνω να μην ήταν αρκετά για να σταθεί το έργο θεατρικά εάν η ευφυής Άννα Κόκκινου, μία από τις πιο σημαντικές μονάδες του θεάτρου μας, δεν επινοούσε ένα σκηνοθετικό εύρημα που χαρίζει στο κείμενο μία συναρπαστικά διαφορετική διάσταση. Η Κοκκίνου τοποθετεί την ηρωίδα του κειμένου, δηλαδή την ίδια την Τρικούπη, μέσα σε μία σκηνή από μαύρα πέπλα, που παραπέμπει ευθέως στο κλουβί του παπαγάλου, την ίδια στιγμή που χαρίζει στην αινιγματική αυτή, μαυροφορεμένη, πενθούσα γυναίκα μία κινησιολογία – η Αγγελική Στελλάτου έχει κάνει υποδειγματική δουλειά επιμένοντας στη λεπτομέρεια – με σαφείς αναφορές στο εξωτικό πουλί. Κάπως έτσι η Τρικούπη δεν μιλά απλώς για τον αδικοχαμένο παπαγάλο της, αλλά ταυτίζεται εν μέρει με αυτόν. Ένας άνθρωπος εγκλωβισμένος στον μικρόκοσμό του, στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού – κλουβιού του, εκεί που η ίδια η Τρικούπη είχε καταδικάσει τον εαυτό της τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής της μετά τον θάνατο του αδελφού της. 

Η μνήμη ξυπνά και επιστρέφει ωσάν θραύσματα από το παρελθόν. Αυτό το σπίτι είχε κάποτε ζωή, αυτό το σπίτι δεν ήταν πάντα φυλακή. Η ηρωίδα της παράστασης της Κοκκίνου είναι ένα πλάσμα – κάτι ανάμεσα σε γυναίκα και πουλί - που θρηνεί για την απώλεια, που είναι σύμφυτη με τη ζωή, για την ευτυχία που χάθηκε, για το φως που έσβησε. Με φόντο τη σκοτεινή θάλασσα της μνήμης, που ανά στιγμές φωτίζεται αναπάντεχα σαν κάποιος να κάνει βουτιές με τον φακό του αναζητώντας μαργαριτάρια στο βυθό. Κι όλο αυτό, χάρη στη περίτεχνη, λογοτεχνίζουσα γλώσσα του κειμένου και την εσωτερική, αλλά πάλλουσα, ερμηνεία της Κοκκίνου, δεν γλιστράει ούτε στιγμή στο μελό. Αντιθέτως χαρακτηρίζεται από μία κομψότητα, που αντανακλάται εύστοχα και στο εικαστικό μέρος της παράστασης, που απαρτίζεται από το total black αλλά πανέξυπνο σκηνικό του Δημήτρη Ταμπάκη το πίσω μέρος του οποίου νομίζω ότι επιτηδευμένα μένει υποφωτισμένο και ασαφές, τη μοναδικής αισθητικής μαύρη τουαλέτα της Δέσποινας Μακαρούνη, τους διακριτικούς φωτισμούς της Μελίνας Μάσχα, την εξαιρετική και άκρως υποβλητική μουσική της Στέλλας Γαδέδη και το εύστοχο ηχητικό περιβάλλον του Μηνά Εμμανουήλ, που αποτελεί σημαντικό ατού της παράστασης.

Φυσικά η απουσία σοβαρής δραματουργικής δομής – το κείμενο μοιάζει να επαναλαμβάνεται συχνά, ενώ στερείται μίας αποτελεσματικής κορύφωσης – σε συνδυασμό με τη σκηνοθετική προσέγγιση, που με εξαίρεση το αρχικό πολύτιμο εύρημα και την άρτια αισθητική της δεν μοιάζει να κρύβει ιδιαίτερες εκπλήξεις και ανατροπές για τον θεατή, κινδυνεύει ενίοτε να καταστήσει το θέαμα μονότονο λειτουργώντας πέραν του δέοντος υπνωτιστικά για τον θεατή. Όμως έχω την αίσθηση ότι εκεί που πάει να σε χάσει η παράσταση σε ξανακερδίζει. Και στο τέλος μένουν στο μυαλό σου οι αρετές αυτής της παράτολμης και άκρως ιδιαίτερης θεατρική δουλειάς, που εκπέμπει όντως την επιζητούμενη αισθαντικότητα που διαπερνά και το ίδιο το κείμενο.  

 

popolaros banner

popolaros banner

Video

Μπορείτε να τις αποκτήσετε μ' ένα κλικ στην πόρτα σας στο  https://radshop.gr/

sample banner

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία