Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

 

Από τη Νατάσα Κωνσταντινίδη

«Περίμενε με Ζαχαρένια, έρχομαι». Με αυτή τη φράση του Λεό προς τη μητέρα του, ανοίγει και κλείνει το άτυπο αφιέρωμα στον Παύλο Σιδηρόπουλο στο Θέατρο Αργώ. Η βραβευμένη θεατρική συγγραφέας Λεία Βιτάλη έγραψε το Rock Story το 2009, χρονιά, κατά την οποία παραστάθηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Το έργο αφορμήθηκε από την προσωπικότητα του Παύλου Σιδηρόπουλου, ο οποίος σημάδεψε, με τη σύντομη παρουσία του (πέθανε από υπερβολική χρήση ηρωίνης στα 42 του χρόνια), την ελληνική ροκ σκηνή. Ο θρύλος του «πρίγκηπα της ροκ» συνδέεται με μια εποχή, όπου οι άνθρωποι είχαν όνειρα κι ιδανικά, οραματίζονταν, όπως ο Παύλος, έναν κόσμο καλύτερο και δεν επαφίονταν στην επανάσταση του καναπέ. Το Ροκ δεν είναι απλά ένα είδος μουσικής, είναι στάση ζωής, είναι αντίσταση στο καταστημένο. Ζω απομυζώντας τη ζωή, ρουφώντας τη μέχρι το μεδούλι. Αυτό ήθελε κι ο «ο πρίγκηπας», αλλά στην πορεία έχασε τα όρια και πέρασε στην απέναντι όχθη. Δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά κι ανηψιός της Έλλης Αλεξίου και της Γαλάτειας Καζαντζάκη, ο Παύλος, από τα φοιτητικά του χρόνια, κιόλας, έδειξε το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα του.Το νοσηρό οικογενειακό περιβάλλον, ο άτυχος έρωτάς του με τη Γιόλα Αναγνωστοπούλου, επίσης τραγουδίστρια, η οποία τον μύησε, σύμφωνα με μαρτυρίες, στα ναρκωτικά, τον οδήγησαν στην αυτοκαταστροφή. Οι ουσίες τον νίκησαν, όμως, δεν έσβησαν το όραμά του για έναν κόσμο πιο ανθρώπινο. Η διαφορετικότητα είναι επικίνδυνη και πολεμιέται ως τέτοια.

Η συγγραφέας Βιτάλη στο έργο της δεν τον αποθεώνει, ούτε τον δικαιολογεί, υπερασπίζεται, όμως, το δικαίωμά του να είναι ο εαυτός του και να ζει σύμφωνα με τα θέλω του κι όχι σύμφωνα με τις επιβολές των άλλων.

argo

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Καραχισαρίδης έστησε μια ροκ παράσταση με πολύ ξένη ροκ μουσική. Ακούγονται, κατά τη διάρκεια της παράστασης, τραγούδια της δεκαετίας ’70 και ’80 όπως το «Dust in the wind», «I am a passenger» κ.α., καθώς και κάποια ποιήματα του Σιδηρόπουλου.Δεν ακούγεται, όμως, η φωνή κι οι στίχοι του. Ενδιαφέρουσες οι στιγμές όπου κάθε μέλος της οικογένειάς του μιλά για τη σχέση του με αυτόν, άλλοτε σαν απολογία κι άλλοτε σαν εξομολόγηση. Αναδρομές χρονικές προσθέτουν σε συναίσθημα, ενώ έμφαση δίνεται τόσο στο κεντρικό πρόσωπο, όσο και στην αρρωστημένη σχέση με τη μητέρα του.

Στο Rock Story ο Παύλος γίνεται Λεό, η μητέρα του Τζένη, Ζαχαρένια, ο πατέρας Κώστας, είναι ο Μανώλης, η αδερφή του Μελίνα παίρνει το όνομα Χρυσόφη, ενώ ο έρωτας του Σιδηρόπουλου έχει το όνομα Γιασεμή.

Ο Βασίλης Παναγιωτίδης στον ρόλο του Λεό είναι αποκάλυψη. Κρατά όλο το έργο επάνω του διαθέτοντας τόσο τις υποκριτικές, όσο και τις μουσικές ικανότητες, ώστε να δοκιμαστεί στον ρόλο αυτό με επιτυχία. Η σκηνική του παρουσία πείθει ότι απέναντί μας έχουμε έναν ροκά. Μετά την πρώτη έκπληξη της εικόνας, που δε θυμίζει σε τίποτα τον Παύλο, δικαιωνόμαστε εκ του αποτελέσματος.

Η Αιμιλία Υψηλάντη, η Ζαχαρένια του Λεό, αλλάζει μορφή όταν απευθύνεται στον γιό της, και μετουσιώνεται σε μια τρυφερή κι εξαρτημένη μάνα,που τον στηρίζει ακόμα κι όταν παίρνει πρέζα. «Είναι καλλιτέχνης, Μανώλη, δεν το βλέπεις;», φωνάζει στον σύζυγο της. Αλλά η αγάπη της φτάνει σε ακραία σημεία, όταν επεμβαίνει στη ζωή του χωρίζοντάς τον από τη Γιασεμή.

Εξαιρετικός ο Γιώργος Ζιόβας στον ρόλο του πατέρα, ο οποίος αισθάνεται ξεριζωμένος στην Αθήνα κι αδυνατεί να δείξει αγάπη στα παιδιά του. Συγκινητικός, πραγματικά, τόσο στον μονόλογό του, «Ελεύθεροι είναι οι δυνατοί», «Κι εγώ ήθελα να γίνω καλλιτέχνης», όσο κι όταν, μετά τον θάνατο της Ζαχαρένιας, προσπαθεί να σώσει ό,τι απομένει από τη σχέση του με τα παιδιά του. Αντιλαμβανόμαστε τις καλές προθέσεις του πατέρα, που όμως δεν είναι αρκετές.

Η Δήμητρα Βαμβακάρη στον ρόλο της Χρυσόφης αποτελεί τη δεύτερη προσωπική έκπληξη μετά τον Παναγιωτίδη. Μας αποσπά θετικά την προσοχή με το πόσο έχει αδικηθεί από γονείς κι αδερφό, παρ’ όλ’ αυτά κάνει προσπάθειες να βγει από την κόλαση που κουβαλάει και να φτιάξει τη δική της ζωή. Άλλοτε ενωτικός κρίκος της οικογένειας, κι άλλοτε δημοσιογράφος αλλάζει με ευκολία προφίλ και διάθεση αφήνοντας καλές εντυπώσεις.

Η Έλια Βεργανελάκη είναι η Γιασεμή, η ερωτευμένη γυναίκα με τον Παύλο, η οποία υποκύπτοντας στις πιέσεις της μητέρας του κάνει έκτρωση στο παιδί του. Αυτό βάζει τέλος στη σχέση τους, αλλά όχι στην αγάπη της για εκείνον.

Τους ταιριαστούς, με το σκοτάδι της ψυχής των ηρώων, φωτισμούς επιμελήθηκε η έμπειρη Κατερίνα Μαραγκουδάκη.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης, με αύρα περασμένων δεκαετιών, είναι της Χριστίνας Κωστέα.

Η παράσταση στο Θέατρο Αργώ είναι άκρως συγκινητική, προβληματίζει για την παθογένεια στην οικογένεια και βγαίνοντας αισθάνεσαι: “Μήπως δεν κάνω κι εγώ κάτι καλά;», πράγμα που σημαίνει ότι ο θεατής δε μένει ανεπηρέαστος από το θέαμα. Αξίζει η θέαση τόσο για τον πρωταγωνιστή, όσο και για το έργο.

250x300 knives

ANIXNOS

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Στο πλαίσιο της έναρξης του 3ου Διεθνούς Φεστιβάλ Εκκλησιαστικού Οργάνου την Δευτέρα 19 Αυγούστου στην Άνω Σύρο, σας παρουσιάζουμε το τηλεοπτικό spot με πρωταγωνίστρια την νεαρή πετυχημένη ηθοποιό Εύη Δαέλη- με καταγωγή από την Σύρο - γνωστή από τη συμμέτοχη της σε πολλές τηλεοπτικές και κινηματογραφικέςδουλειές («Ευτυχισμένοι μαζί» - Mega, «Έλα στην Θέση μου» - Alphaκλπ).

To σποτ γυρίστηκε στα στενά της Άνω Σύρου από τον Γιάννη Μανούσο πάνω σε μια δική του ιδέα.

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία