Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
 

Δανάη Μπάρκα: «Το να εκδηλώνουμε τα συναισθήματα μας θεωρείται αδυναμία όμως τα “like’’είναι μόδα»

Η «Ουρανία» είναι φίλη σου, αλλά μάλλον δεν το ξέρεις. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ν’ ανήκεις στους 240 φίλους της στο facebook. Στην πραγματική ζωή είναι κάπως δύσκολο να τη συναντήσεις μιας κι η «Ουρανία»  δε βγαίνει απ’ το σπίτι, παρά μόνο για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο…

 

Η «Ουρανία»  είναι ερωτευμένη. Πολύ. Και φοβάται περισσότερο. Η Ουρανία χαίρεται, θυμώνει, γελάει και κλαίει. Η Ουρανία έχει σκοτεινά μυστικά. Έχει κι ένα μεγάλο Όνειρο, αλλά αυτό θα σου το εκμυστηρευτεί μόνο αν σε εμπιστευτεί πραγματικά.

Με αφορμή τον μονολόγο «Ουρανία» που κάνει πρεμιέρα σήμερα στο Θέατρο 104, ας γνωρίσουμε την νέα ηθοποιό Δανάη Μπάρκα.

Πόση «Ουρανία» έχει σήμερα μέσα του το κοινό. Εσύ έχεις γνωστούς που ζουν μακριά από όλους και εν τέλει η πραγματικότητά τους είναι περισσότερο εικονική από ότι πραγματική;

Δυστυχώς δεν χρειάζεται να ζεις μακριά από όλους για να νιώθεις-ή να είσαι-μόνος. Παρατηρώ ανθρώπους γύρω μου που είναι συνέχεια ανάμεσα στον κόσμο, βγαίνουν, δείχνουν να περνάνε καλά όμως κατά βάθος δεν επικοινωνούν ουσιαστικά. Φαίνεται στο βλέμμα τους η μοναξιά που μπορεί να αισθάνονται ή ότι οι σκέψεις τους μένουν κλειδωμένες μέσα τους και δεν τις μοιράζονται. Η Ουρανία είναι ένα κομμάτι όλων μας. Είναι η αδυναμία επικοινωνίας που μπορεί όλοι να βιώσουμε κατά την επαφή μας με τον κόσμο! Η Ουρανία αφορά όλους μας. Κρυβουμε πολύ από εκείνη χωρίς να το ξέρουμε!

Πώς έχει η τεχνολογία αλλάξει τον τρόπο που ερωτευόμαστε;

Δε νομίζω ότι το έχει κάνει η τεχνολογία αλλά εμείς οι ίδιοι. Η τεχνολογία καθεαυτή δε νομίζω ότι μας κάνει κακό. Ίσα-ίσα… αν σκεφτούμε ποσό εύκολα βρίσκουμε πληροφορίες, ποσό γρήγορα μαθαίνουμε πράγματα που αναζητούμε με το πάτημα κάποιων κουμπιών η ποσό κοντά ερχόμαστε με φίλους η συγγενείς που ζουν μακριά θα πειστούμε ότι μας διευκολύνει στην καθημερινότητα. Ωστόσο εμείς την χρησιμοποιούμε αλόγιστα και ανεξέλεγκτα. Είμαι από τους ρομαντικούς ανθρώπους που θέλω να πιστεύω πως ενώ όλα στη φύση αλλάζουν και ενώ οι εξελίξεις στον κόσμο τρέχουν ραγδαία ο έρωτας θα παραμένει πάντα αναλλοίωτος. Όλοι τώρα πια είναι πίσω από μια οθόνη… ενδιαφέρονται για τα likes, την ωραιότερη #photooftheday και καθόλου για το μέσα τους. Το τοπίο δεν το κοιτάνε καθόλου παρά μόνο για την φωτογραφια. Υπάρχει πολλή έκθεση… και όπου υπάρχει πολλή έκθεση υπάρχουν πολλές απόψεις πολύ λογοκρισία πολλά μάτια και γενικά πολλή φασαρία. Ζούμε σ’ ένα σύστημα αξιών που οι ερωτευμένοι ή εκείνοι που γράφουν κάτι πιο προσωπικό στα σόσιαλ μίντια αντιμετωπίζονται σαν παρίες. Το να εκδηλώνουμε τα συναισθήματα μας θεωρείται αδυναμία όμως το να κάνουμε like σε ημίγυμνα προκλητικά σώματα είναι μόδα. Αυτό μας παγιδεύει σε μια συνθήκη στην οποία ορίζονται «πρέπει» που μπορεί να μη συνάδουν με τα δικά μας «θέλω» αλλά θα τα ακολουθήσουμε προκειμένου να είμαστε με «τους πολλούς». Εκει ίσως συγκρούεται η τεχνολογία με το «μέσα μας». Στο τι επιτρέπουμε να μας επηρεάζει και ποσό βολευόμαστε σε μια εικόνα που θέλουμε να έχουμε για τους άλλους και όχι για εμάς. Και εκεί φυσικά εμφανίζεται η προσωπικότητα του καθενός και η αντίσταση του στα «πρέπει» και στο «φαίνεσθαι». Εν κατακλείδι ,δεν ξέρω πως ακριβώς η τεχνολογία έχει αλλάξει τον τρόπο που ερωτευόμαστε, δεν ξέρω καν αν ερωτεύονται πια οι άνθρωποι ή αν μένουν στην εικόνα και στο συμφέρον, προσωπικά πάντως δεν αφήνω καθόλου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αλλοιώσουν τον τρόπο που σκέφτομαι, που ερωτεύομαι, που αγαπώ και που προοδεύω.

Εσύ έχεις υπάρξει «μόνη σε έναν κόσμο που δεν μπορείς να καταλάβεις και να σε καταλάβει» κάποια στιγμή και πώς «βγήκες» από αυτή την συνθήκη;

Στην πραγματικότητα μόνη δεν έχω υπάρξει ποτέ,όχι. Και χαίρομαι γι αυτό και φροντίζω γι’ αυτό. Προσπαθώ να με καταλαβαίνω πρώτα εγώ και μετά να επικοινωνήσω τα προβλήματα που με απασχολούν στους δικούς μου ανθρώπους. Σαφώς κρατάω πράγματα για εμένα χωρίς να τα μοιράζομαι, μου αρέσει και η μοναξιά κάποιες φορές… «Αυτά που μ’ αρέσουν είναι η μοναξιά μου. Δεν σιμώνει κανένας.» όπως έχει πει και ο Ελυτης. Μ’ αρέσει να σκέφτομαι αυτά που με απασχολούν και να τα λύνω η να τα αναλύω μόνη. Κάποιες φορές αισθάνομαι πως πνίγομαι σε μια κουτάλια νερό αλλά οι άνθρωποι που υπάρχουν γύρω μου-που είναι λίγοι αλλά «πολλοί» και «πολύ» για εμένα- μετατρέπονται σε σωσίβια και με γλιτώνουν απ τον πνιγμό. Θεωρώ σπουδαίο πράγμα να έχεις ανθρώπους να σε ακούν να σε νιώθουν να σε αγαπούν-και όλα αυτά να είναι αμοιβαία.

Διαβάστε την υπόλοιπη συνέντευξη στο viewtag.gr

Video

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία