Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου χτυπάει σε διπλό θεατρικό ταμπλό αυτήν τη σεζόν, καθώς σκηνοθετεί το «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» στο θέατρο Πορεία, μπαίνοντας έτσι για τα καλά στον χώρο της σκηνοθεσίας, μετρώντας, ουσιαστικά, την έκτη της παράσταση, και πρωταγωνιστεί στο έργο του Torben Betts, «Οι Άτρωτοι», το οποίο κάνει πρεμιέρα για πρώτη φορά στη χώρα μας, στις 7 Δεκεμβρίου, στο Αγγέλων Βήμα.

Στο φιλόξενο φουαγιέ του νεοκλασικού της οδού Σατωβριάνδου, σ’ ένα κτίριο βγαλμένο από άλλη εποχή, το οποίο αντιστέκεται στην ασχήμια της περιοχής, συναντηθήκαμε λίγο μετά την πρόβα των «Άτρωτων».

Την πιο κρύα μέρα του Νοεμβρίου, το χαμόγελό της, η χαλαρή της διάθεση κι η επικοινωνιακή της ικανότητα, ζεσταίνουν την ατμόσφαιρα και την κουβέντα μας.

Αντίθετα με τον τίτλο του έργου, η ίδια δηλώνει πώς αισθάνεται «ευάλωτη» στην εποχή, που ζούμε. Αναπολεί τα δημιουργικά χρόνια του Αμόρε, έχοντας την αίσθηση ότι μπορεί να αναπολεί και τις εποχές της πρώτης της νιότης. Μας περιγράφει την ιδανική, για εκείνη, θεατρική κολεκτίβα. Εξηγεί, αν την ενοχλεί, που κάποιοι την θυμούνται ως Λίζα από τη σειρά του Mega κι ονειρεύεται ό,τι κάθε μαμά για τις κόρες της.

 marilita lampropoulou texnes plus

Το έργο του Torben Betts «Οι Άτρωτοι» ανεβαίνει, για πρώτη φορά, στην Ελλάδα. Θα θέλατε να μας το συστήσετε με λίγα λόγια, πριν το παρακολουθήσουμε στη σκηνή;

Είναι ένα έργο με τέσσερα πρόσωπα και γράφτηκε μ’ αφορμή την οικονομική κρίση, την οποία βίωσαν κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στο συγκεκριμένο έργο, την εξετάζουμε σ’ έναν παραλληλισμό με τις οικογενειακές κρίσεις στη ζωή δύο ζευγαριών. Το δραματικό ενδιαφέρον είναι μια τραμπάλα του έργου, μεταξύ του σατιρικού και του δραματικού. Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε κι ως δραματική κομεντί. Ξεκινάει σαν κωμωδία και καταλήγει μ’ έναν πικρό τρόπο. Υπάρχουν δύο ζευγάρια, διαφορετικής κοινωνικής τάξης και διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου, που έχουν έρθει όμως κοντά λόγω γεωγραφικής γειτνίασης.

Πιο συγκεκριμένα το ζευγάρι Όλιβερ - Έμιλυ μετακόμισε από το Λονδίνο σε μια λαϊκή γειτονιά, μιας επαρχιακής πόλης της Αγγλίας. Ο Όλιβερ είναι γόνος πλούσιας οικογένειας κι η Έμιλυ πετυχημένη εικαστικός. Εκεί γνωρίζουν τους γείτονές τους, οι οποίοι είναι σε μια άλλη τελείως λογική, διαφορετική νοοτροπία, χωρίς μόρφωση. Ο άνδρας βλέπει συνέχεια ποδόσφαιρο και φανατίζεται. Η συνάντησή τους θα φέρει πολλές τριβές και θα αποκαλύψει κρυμμένα μυστικά. Γιατί και τα δύο ζευγάρια, έχουν πολλά προβλήματα κι η συνάντησή τους θα λειτουργήσεικαταλυτικάφέρνοντας στην επιφάνεια γεγονότα, που θα τους κάνουν να συνειδητοποιήσουν πράγματα για τους εαυτούς τους.

Τι σημαίνει για εσάς «Άτρωτος»;

Πρόκειται, ουσιαστικά για έναν σαρκαστικό τίτλο, ο οποίος έχει πολυεπίπεδες αναφορές στο έργο. Το αγγλικό «Invincible» σημαίνει ανίκητοι- άτρωτοι. Επομένως είναι και μια αναφορά στις ομάδες και στην πολεμική μηχανή, γιατί ο ένας από τα δύο ζευγάρια, ο Άλαν, έχει στείλει τον γιο του να γίνει φαντάρος σε πολέμους του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, ο ίδιος δούλευε σ’ ένα αεροπλανοφόρο που είχε αυτό το όνομα. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και μια αναφορά στις ζωές αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι προσπαθούν να βγουν άτρωτοι, μέσα από δύσκολες συνθήκες, όπως είναι η απώλεια του παιδιού τους ή η οικονομική τους κατάρρευση. Τέλος έχει μια αναφορά, στο ίδιο το σύστημα, στο οποίο ζούμε που μοιάζει άτρωτο και φαίνεται αυτός να είναι ο νικητής τελικά.

atrotoi

Εσείς, ως καλλιτέχνης, στην Ελλάδα του σήμερα, πόσο «Άτρωτη» αισθάνεστε;

Πολύ! Τι να σου πω! (γέλια)

Κάνετε όμως, πολλά πράγματα, παίζετε, σκηνοθετείτε, διδάσκετε υποκριτική, μεταφράζετε έργα…

Ναι, κάνω πολλά και στο δικό μου το μυαλό, φαντάζουν ακόμα περισσότερα και λόγω των οικογενειακών υποχρεώσεων. Θέλει προσωπική θυσία και μόχθο για αποτελέσματα, τα οποία είναι δύσκολο να ευοδωθούν με τον τρόπο, που θα ήθελε κανείς. Δεν μιλάμε μόνο για τις οικονομικές απολαβές, αλλά και για τον τρόπο που θα ήθελες να λειτουργήσουν τα πράγματα. Υπάρχει στενότητα χώρων και πόρων. Είναι σαν να προσπαθούμε όλοι να συνυπάρξουμε σε μια στενή βάρκα κι αυτό δημιουργεί μεγάλη αγωνία αλλά και χαρά γιατί είναι κανείς δημιουργικός. Είμαστε ευάλωτοι, πάντως, όχι άτρωτοι.

Η Έμιλυ, στο έργο, ονειρεύεται να φτιάξει μια καλλιτεχνική κολεκτίβα. Εσείς αν είχατε αυτήν τη δυνατότητα ποιους θα επιλέγατε;

Αυτό είναι πολύ μακριά από την εποχή μας, γιατί σήμερα, όπως λέει κι η Έμιλυ στο έργο, «η εποχή μας ευνοεί τα μικρά μοναχικά ζευγαράκια κι όχι τις ομάδες». Προσπαθούμε να λειτουργήσουμε μ’ ανθρώπους, με τους οποίους έχουμε κοινή γλώσσα, αλλά αυτή είναι δύσκολο να δημιουργηθεί, όταν σκορπιζόμαστε ανάμεσα σε 1000 πράγματα. Αν δημιουργούσα, όμως, μια θεατρική κολεκτίβα, θα ήθελα να την κάνω μ’ ανθρώπους, με τους οποίος μπορώ να συνυπάρχω και να υπάρχει αλληλοσεβασμός και πίστη σ’ ένα κοινό όραμα.

Παράλληλα, υπογράφετε και την έκτη σκηνοθετική σας δουλειά στο θέατρο Πορεία και στο έργο «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» του Ευγένιου Ο’ Νηλ. Είναι η δεύτερη φορά που σκηνοθετείτε τον σύζυγό σας. Πώς είναι αυτή η συνεργασία;

Είναι πολύ ωραία! Με τον Γιάννη (Νταλιάνη) λειτουργούμε πολύ στο ίδιο επίπεδο κι αυτό νομίζω ότι είναι και για τους δύο αμοιβαία ωφέλιμο.

Οι πρόβες σταματάνε στο θέατρο ή σας ακολουθούν και στο σπίτι;

Αυτό είναι το παράπονό του! Έχει τύχει να είμαι εγώ η σκηνοθέτις σ’ αυτή τη δουλειά και συνήθως ο σκηνοθέτης έχει τέτοιες αγωνίες και πηγαίνει και τριβελίζει τον άλλον. Προσπαθώ να το τηρήσω σε κάποιο βαθμό, δηλαδή η πρόβα είναι πρόβα κι αν χρειαστεί να υπάρξει κάποια συζήτηση μετά, κλείνουμε ραντεβού για να την κάνουμε.

Τι σας γοήτευσε στο κείμενο του Ο’ Νηλ, ώστε να το επιλέξετε;

Μου αρέσει ο τρόπος που μιλάει για τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν κατάφεραν να ταιριάξουν τις ζωές τους. Κι η αγωνία του για το εγγενές σφάλμα, το οποίο υπάρχει στην κοινωνία των ανθρώπων και στη μοίρα τους. Κι όλα αυτά, χωρίς να χάνει το χιούμορ του. Ποτέ δεν μπορώ να καταπιαστώ με έργο που του λείπει το χιούμορ.

Πώς βλέπετε το μέλλον σας στη σκηνοθεσία; Έχετε κι άλλα έργα στο μυαλό σας ή προτιμάτε να παίζετε;

Μου αρέσουν και τα δύο. Γι’ αυτό έχω μοιράσει κάπως τη ζωή μου σε περιόδους κατά τις οποίες άλλοτε σκηνοθετώ κι άλλοτε παίζω.

atrotoi 2

Μια από τις πρώτες σας σκηνοθεσίες ήταν στο θέατρο Αμόρε, το οποίο δεν υπάρχει πια. Σας λείπει εκείνη η εποχή ή δεν αναπολείτε το παρελθόν;

Όταν αναπολείς εποχές της πρώτης σου νιότης, δεν ξέρεις αν τις αναπολείς, γιατί ήταν η πρώτη σου νιότη ή επειδή η εποχή ήταν, όντως, καλύτερη. Η αίσθηση που έχω είναι πως ενώ υπήρχαν και τότε προβλήματα, υπήρχαν όμως κι οι δυνατότητες εξέλιξης κάποιων ομάδων. Δεν βρίσκονταν όλοι σ’ ένα κυνήγι επιβίωσης, όχι μόνο υλικής αλλά και καλλιτεχνικής. Υπήρχε μια αίσθηση, ότι μπορούσες να μπεις σ’ ένα χώρο να επικοινωνήσεις και να συνυπάρξεις με κάποια σχετική ασφάλεια.

Αισθάνεστε πώς είστε μια «γυναίκα καριέρας»;

Ομολογώ, ότι αυτή η φράση δεν με χαρακτηρίζει. Η δουλειά κι η εξέλιξη μέσω αυτής με ενδιαφέρει και χωρίς αυτό νιώθω μισή και κουλή και κουτσή. Χωρίς, όμως, η δουλειά να αποκλείει άλλα πράγματα.

Μου δίνετε την αίσθηση πως είστε ιδιαίτερα ισορροπημένη κι ήρεμη. Ισχύει;

Αυτό μου το λένε πάρα πολλοί άνθρωποι και, πραγματικά, δεν μπορώ να το καταλάβω! Είναι ένα μυστήριο για μένα. Εκπλήσσομαι για πολλοστή φορά! Δεν είμαι πάντα ήρεμη. Ελάτε στην παράσταση και θα το καταλάβετε. (γέλια)

Σας δυσαρεστεί, που ενώ μιλάμε για τόσο πράγματα, στα οποία δραστηριοποιείστε στο θέατρο αλλά και στον κινηματογράφο, μια μεγάλη μερίδα του κοινού σας θυμάται ως «Λίζα» από τη σειρά του Mega, αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια.

Δεν μ’ ενοχλεί. Έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν θέατρο. Ελπίζω ότι κάποιοι άλλοι με θυμόνται και για άλλα πράγματα.

Πώς ήταν εκείνη η εποχή για εσάς; Πώς βιώσατε την απότομη αναγνωρισιμότητα;

Ναι, ήταν δύσκολη εποχή. Γενικώς, η έκθεση στα Μέσα δεν μου αρέσει να γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο. Μερικές φορές, όμως, το παίρνω και με πιο χαλαρή διάθεση: ότι εντάξει δεν έγινε και τίποτα τρομερό. Ήταν, όμως, κάτι που δεν με έβρισκε εναρμονισμένη.

Σας βοήθησε αυτή η αναγνωρισιμότητα στο θέατρο;

Στο θέατρο λειτουργώ, τελείως, διαφορετικά κι ουσιαστικά σ’ άλλη περιοχή, καθόλου αντίστοιχη με το τηλεοπτικό κομμάτι. Με ενδιαφέρει περισσότερο το θέατρο, το πιο πειραματικό και το θέατρο ρεπερτορίου. Έτσι για μένα είναι δύο διαφορετικά πράγματα τελείως διακριτά μεταξύ τους. Η τηλεόραση είναι ένας χώρος διασκέδασης, το θέατρο είναι ένα χώρος τέχνης. Όχι ότι δεν έχει κάποια ψήγματα τέχνης κι η τηλεόραση. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορείς εύκολα να παίξεις στην τηλεόραση είναι, όμως, τελείως διαφορετική συνθήκη.

Ως μαμά, τι ονειρεύεστε για τις κόρες σας;

Ό,τι ονειρεύονται όλες οι μαμάδες. Να κάνουν αυτό που θα τους δώσει χαρά κι ευτυχία, να είναι υγιείς, δυνατές, να έχουν σωστή καλλιέργεια.

Καλλιτεχνική φλέβα βλέπετε να έχουν κληρονομήσει από τους γονείς τους;

Ναι, έχουν αλλά δεν ξέρω αν είναι το κυρίαρχο στοιχείο τους.

atrotoi3

Κεντρική φωτογραφία Elpida Topaloglou, φωτογραφίες παράστασης Ilias Dimakouleas

Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου πρωταγωνιστεί στους «Άτρωτους» στο Αγγέλων Βήμα,μαζί με τον Μιχάλη Μαρκάτη, την Ειρήνη Μπαλτά και τον Γιάννη Μπουραζάνα. Τη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει ο Σταύρος Στάγκος. Πρεμιέρα 7/12

Παράλληλα, σκηνοθετεί την παράσταση «Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους» στο θέατρο Πορεία, την οποία μπορείτε να απολαύσετε για τις 8 ακόμη παραστάσεις (3, 4, 10, 11, 17, 18 26/12 & 6/1) πρωταγωνιστούν η Ιωάννα Παππά, ο Γιάννης Νταλιάνης, ο Γιώργος Τριανταφυλλίδης, ο Ιωάννης Κοτίδης και ο Ντίνος Γκελαμέρης.

«Στο θέατρο είμαστε όλοι μια οικογένεια» ακούμε, πολύ συχνά, να λένε οι ηθοποιοί. Κάποιοι, όμως, είναι και στην πραγματικότητα οικογένεια, αφού εκτός από τους δεσμούς συγγένειας που τους ενώνουν, βρίσκονται αρκετά συχνά μαζί και στη σκηνή.Εμείς ανακαλύψαμε μόνο μερικούς δεσμούς συγγένειας από τις παραστάσεις της φετινής σεζόν, που θα παρακολουθήσουμε σε έντεκα θέατρα της πόλης.

Ο ηθοποιός Γιάννης Νταλιάνης συνεργάζεται ξανά με τη σύζυγό του Μαριλίτα Λαμπροπούλου. Η δεύτερη από την καρέκλα του σκηνοθέτη, τον καθοδηγεί σκηνικά στο έργο του Ευγένιου Ο’ Νηλ «Ένα Φεγγάρι για τους καταραμένους».

marilita lampropoulou ntalianis texnes plus

Μετά τη «Σκακιστική Νουβέλα» του Στέφαν Τσβάιχ, η οποία είχε παρουσιαστεί κι αυτή στο θέατρο Πορεία, οι δύο τους μαζί με την ομάδα Zero Gravity ανεβάζουν από τις 15 Οκτωβρίου, το κύκνειο άσμα του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα (βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας και τέσσερα Πούλιτζερ), που πρωτοείδαμε στην Ελλάδα πριν είκοσι χρόνια και τώρα θα παρακολουθήσουμε σε καινούργια μετάφραση. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν ακόμα οι: Ιωάννα Παππά, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Ιωάννης Κοτίδης και Ντίνος Γκελαμέρης.

skoulikia texnes plus

Τον Τάσο Νούσια, στον ρόλο του έκπτωτου σαιξπηρικού βασιλιά που βιώνει την απόλυτη μοναξιά μέσα στη φυλακή του, σκηνοθετεί η σύζυγός του Μαρλέν Καμίνσκι. Οι δύο τους συνεργάστηκαν, για πρώτη φορά, ως ηθοποιοί στα «Σκουλήκια» του Χιλέλ Μίτελπουνκτ σε σκηνοθεσία Μάνου Πετούση. Η παράσταση «Ριχάρδος Β’-Το Ρέκβιεμ ενός Βασιλιά» έχει, ήδη, κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Άλφα.Ιδέα. Στη σκηνή παρακολουθούμε και τον Αλέξανδρο Φιλιππόπουλο.

Η παράσταση «Δον Κιχώτης, Βιβλίο 2ο, κεφ. 23ο», σε μινιμαλιστική φόρμα, με πρωταγωνιστή τον Άρη Σερβετάλη, έκανε πρεμιέρα το καλοκαίρι στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, απέσπασε τις καλύτερες κριτικές και τώρα επέστρεψε για λίγες ακόμη παραστάσεις. Τον ταλαντούχο ηθοποιό σκηνοθετεί για μια ακόμη φορά η σύζυγός του, σκηνοθέτης και εικαστικός Έφη Μπίρμπα. Τον θίασο ολοκληρώνουν οι: Αχιλλέας Χαρίσκος, Ιωάννα Τουμπακάρη, Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Σοφία Γεωργοβασίλη, Δάφνη Αντωνιάδου και Κυριάκος Σάλης.

matika iordanidis texnes plus

Το αντίστροφο σχήμα με τη γυναίκα στη σκηνή και τον άνδρα στη σκηνοθετική καρέκλα βλέπουμε στο Θέατρο 104 και στο «Beginning» του Ντέιβιντ Έλντριτζ. Είναι, μάλιστα, η δεύτερη φορά που ο Τάσος Ιορδανίδης σκηνοθετεί τη Θάλεια Ματίκα. Η πρώτη ήταν η μεγάλη επιτυχία «Δυο γυναίκες χορεύουν» του Ζουζέπ Μαρία Μπένετ Ζουρνέ, όπου συμπρωταγωνιστούσε με την Χρυσούλα Διαβάτη. Στο «Beginning» η Θάλεια Ματίκα πρωταγωνιστεί μαζί με τον Γιάννη Δρακόπουλο σ’ ένα συγκινητικό και βαθιά ανθρώπινο ρομάντζο του 21ου αιώνα.

prosopiki symfonia

Από το 2014 ο Δημήτρης Μυλωνάς και η Άννα Ελεφάντη αποφασίζουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και προχωρούν στη σύσταση της Εταιρείας Θεάτρου Εν Δράσει. Ένα χρόνο πριν αναλαμβάνουν την καλλιτεχνική διεύθυνση του Θεάτρου Από Μηχανής από ένα άλλο γνωστό και αγαπημένο θεατρικό ζευγάρι τον Χρήστο Βαλαβανίδη και την Ασπασία Κράλλη. Από τις 7 Νοεμβρίου, ο Δημήτρης Μυλωνάς θα σκηνοθετήσει την «Προσωπική Συμφωνία» του Ρόναλντ Χάργουντ, μια μεγάλη σύμπραξη πρωταγωνιστών όλων των γενεών, Νικήτας Τσακίρογλου, Χρήστος Βαλαβανίδης κι Αλέξανδρος Μπουρδούμης. Μαζί τους στη σκηνή κι η Άννα Ελεφάντη, η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου, ο Παναγιώτης Γουρζουλίδη, ο Κώστας Κουτρούλης κι ο Δημήτρης Μπούρας.

Το έργο γράφτηκε το 1995 και βασίζεται σε πραγματικά ημερολόγια του σπουδαίου μαέστρου Βίλχελμ Φουρτβένγλερ, τα οποία κρατούσε κατά τη διάρκεια της ανάκρισής του και το 2001 μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη σε διασκευή του ίδιου του συγγραφέα, σε σκηνοθεσία του Ούγγρου Ίστβαν Σάμπο με τον Χάρβευ Καϊτέλ στο ρόλο του ανακριτή Άρνολ.

anepidekti texnes plus

Ένα θεατρικό αφιέρωμα στη μνήμη της Άννας Πολιτκόφσκαγια σκηνοθετεί ο Μιχάλης Κοιλάκος. Το άκρως ενδιαφέρον θεατρικό έργο του Στέφανο Μασίνι «Ανεπίδεκτη Διόρθωσης» ανεβαίνει στη Β' Σκηνή του Θεάτρου της οδού Κεφαλληνίας από τις 17 Οκτωβρίου, με τον ίδιο και τη σύζυγό του, Τάνια Παλαιολόγου να ερμηνεύουν τους δύο ρόλους του έργου. Η παράσταση είχε πρωτοπαρουσιαστεί στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων και σε περιοδεία ανά την Ελλάδα την θεατρική περίοδο 2014-2015.

moly souini texnes plus

Στη «Μόλλυ Σουήνη» του Μπράιαν Φρίελ, ο Αργύρης Ξάφης και η Δέσποινα Κούρτη είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι, όπως και στην πραγματική ζωή. Οι δύο ταλαντούχοι ηθοποιοί έχουν συνεργαστεί αρκετές φορές στο θέατρο με την ομάδα ΠΥΡ. Στη συγκεκριμένη παράσταση, που σκηνοθετεί η Ιώ Βουλγαράκη στο Δώμα του Θέατρο του Νέου Κόσμου, την πετυχημένη σκηνική τριάδα ολοκληρώνει ο Δημήτρης Γεωργιάδης.

xartopolemos texnes plus

Ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή είναι κι ο Γιωργής Τσουρής με τη Βάλια Παπακωνσταντίνου. Οι δύο τους πρωταγωνιστούν στο έργο του Βαγγέλη Ρωμνιού, ο οποίος δυστυχώς, έφυγε από τη ζωή πριν μερικούς μήνες. Στον «Χαρτοπόλεμο» τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Παλούμπης και στη σκηνή παρακολουθούμε μια εξαιρετική ιστορία με χιούμορ, σασπένς και στοιχεία θρίλερ. Στη σκηνή του Μικρού Γκλόρια, απολαμβάνουμε και τους: Θάνο Αλεξίου, Παύλο Πιέρρο και Φοίβο Ριμένα.

Η συνεργασία τους θα συνεχιστεί στο «Moonwalk» έργο που έγραψε το Γιωργής Τσουρής και θα ανέβει στο Από Μηχανής Θέατρο, πάλι σε σκηνοθεσία του Γιώργου Παλούμπη.

mixalakopoulos

Η Ιωάννα Μιχαλακοπούλου σκηνοθετεί, για δεύτερη θεατρική σεζόν, τον πατέρα της και σπουδαίο ηθοποιό, Γιώργο Μιχαλακόπουλο στο «Τίμημα» του Άθρουρ Μίλλερ με τον ίδιο να δίνει ένα ρεσιτάλ ερμηνείας. Μαζί του στη σκηνή του θεάτρου Ιλίσια ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, ο Χρήστος Σαπουντζής κι η Ρένια Λουιζίδου. Πατέρας και κόρη συνεργάζονται στο θέατρο εδώ και είκοσι χρόνια. Η πρώτη παράσταση που φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή και των δύο ήταν ο «Επιστάτης» του Πίντερ με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο στον ομώνυμο ρόλο.

12enorkoi texnes plus

Πατέρα και γιο θα δούμε κι αυτή τη σεζόν μαζί στην επιτυχημένη παράσταση«Οι 12 ένορκοι»του Ρέτζιναλντ Ρόουζ, που συνεχίζει τη sold-out πορεία της για 5η χρονιά στο θέατρο Αλκμήνη. Ο Τάσος κι ο Παντελής Παπαδόπουλος θα κληθούν να βγάλουν ετυμηγορία για ένα 16χρόνο αλλοδαπό αγόρι, το οποίο κατηγορείται για φόνο στη Νέα Υόρκη του 1957. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη. Τη δωδεκάδα των ενόρκων συμπληρώνουν οι: Νίκος Βατικιώτης, Σωτήρης Δούβρης, Μάνος Ζαχαράκος, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Τρύφων Καρατζάς (διπλή διανομή με τον Παντελή Παπαδόπουλο), Θανάσης Κουρλαμπάς, Περικλής Λιανός, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Κωνσταντίνος Μπάζας, Ορέστης Τρίκας. Στον ρόλο του φύλακα o Αλέξης Σταυριανός. Η πρεμιέρα αναμένεται για τις 11 Οκτωβρίου.

Vagena 2gynaikes xoreuoyn texnes plus

Πολλά φορές, όμως, έχουν συνεργαστεί στο θεατρικό τους σπίτι, στο θέατρο «Μεταξουργείο» κι η Άννα Βαγενά με την κόρη της Γιασεμί Κηλαηδόνη. Από την πρώτη εβδομάδα του Δεκεμβρίου, μάλιστα, θα συνυπάρξουν σκηνικά στο έργο του Καταλανού συγγραφέα, Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ, «Δύο γυναίκες χορεύουν» σε σκηνοθεσία Nebojsa Bradic. Στο έργο, το χιούμορ κι η συγκίνηση να εναλλάσσονται γοργά. Δύο γυναίκες, εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, ηλικία, μνήμες, επιθυμίες, με μόνο κοινό τη μοναξιά τους, ενώνουν τις ζωές τους και χορεύουν μαζί... τον τελευταίο χορό.

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Please enter youtube id.

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Kalomoira2.jpg

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία