Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Η Νένα Μεντή και ο Πέτρος Ζούλιας, μετά την «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» και τις «Γυναίκες του Παπαδιαμάντη», με ένα θίασο δέκα ταλαντούχων ηθοποιών, συναντούν επί σκηνής την ΜΑΡΙΚΑ και ταξιδεύουν στον πολυδιάσταστο και αντιφατικό κόσμο της

Μαρίκας Κοτοπούλη.

Η ΜΑΡΙΚΑ είναι μια παράσταση εμπνευσμένη από τη μυθιστορηματική ζωή και το έργο της Μαρίκας Κοτοπούλη, μιας αμφιλεγόμενης γυναίκας, που κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλα το στίγμα της στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Όχι μόνο ως μια σπάνια καλλιτέχνιδα αλλά και ως μια πανίσχυρη προσωπικότητα με ενεργή συμμετοχή στο πολιτικό, πνευματικό και κοινωνικό γίγνεσθαι της εποχής της. Μια εποχής μακρινής, αλλά με πολλές συγγένειες με την σύγχρονη που ζούμε σήμερα.

Η Μαρίκα Κοτοπούλη, υπόδειγμα επιβίωσης, ενώ γεννήθηκε μέσα σε μεγάλη φτώχεια, κατάφερε να αποκτήσει μοναδική δόξα και χρήμα. Η ζωή της χαρακτηρίστηκε από ακραία πάθη, τρελούς έρωτες και θανάτους, που σημάδεψαν την εθνική μας ταυτότητα. Λατρεύτηκε σαν βασίλισσα και κυνηγήθηκε σαν χαμίνι του δρόμου. Πέρασε μέσα από τρεις πολέμους και στάθηκε όρθια, γιατί πάνω από το ταλέντο της θεατρικής της τέχνης, διέθετε το μοναδικό ταλέντο της ζωής. Η Μαρίκα ήθελε και ήξερε να ζει τη ζωή της απόλυτα και αντισυμβατικά. Ενώ ανήκε στο κατεστημένο, ήξερε να πηγαίνει κόντρα σ΄αυτό, όποτε η περίσταση και τα πιστεύω της το απαιτούσαν.

Το κείμενο του Πέτρου Ζούλια δημιουργήθηκε μετά από βαθιά έρευνα σε κείμενα, βιβλία, συνεντεύξεις και διηγήσεις γύρω από περιστατικά της επεισοδιακής ζωής της. Άλλοτε αστεία κι άλλοτε δραματικά, τα γεγονότα δημιουργούν μια σκηνική αφήγηση που ακροβατεί μεταξύ κωμωδίας και δράματος. Η παράσταση ξεκινά από αυτά που πράγματι συνέβησαν για να φύγει με τα φτερά της μυθοπλασίας σε μια σκηνική αναδημιουργία του πλούσιου υλικού της βιογραφίας της Μαρίκας Κοτοπούλη.

Στην αρχή της παράστασης βρίσκουμε τη Μαρίκα το 1937, την εποχή που εγκαινιάζει το σημερινό θέατρο Ρεξ. Ύστερα γνωρίζουμε την τρομερή προσωπικότητα της «δασκάλας» , όταν το 1941 ιδρύει τη θεατρική της σχολή, μέσα στην καρδιά της Κατοχής για να φτάσουμε ως την αργή αλλά σταθερή πορεία της, προς το τέλος του έργου της, το 1954, τότε που φεύγει πια κι από τη ζωή.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Κείμενο-σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας

Σκηνικά-κοστούμια: Αναστασία Αρσένη

Μουσική: Παναγιώτης Αυγερινός

Φώτα: Κατερίνα Μαραγκουδάκη

Φωτογραφίες: Μαριλένα Αναστασιάδου

Πρωταγωνιστούν:

Νένα Μεντή

Νεφέλη Κουρή

Δημήτρης Σαμόλης

Γιώργος Δεπάστας

Μάκης Πατέλης

Χριστιάννα Μαντζουράνη

Μαριάννα Τουντασάκη

Γιώργος Λόξας

Γιάννης Σίντος

Τόνια Μαράκη

Παραγωγή: Χώρα ΑΕΒΕ Πολιτιστικές Εκδηλώσεις

Χώρος: Θέατρο ΧΩΡΑ

Αμοργού 20, Κυψέλη

Τηλέφωνο, 2108673945

Πρεμιέρα: 13 Δεκεμβρίου 2019

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη στις 18:00, Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00,

Κυριακή στις 20:30

Διάρκεια: 120’ (με διάλειμμα)

Parking με 3 ευρώ (πλησίον του θεάτρου, Αμοργού 18)

Προπώληση:

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-hora/marika/

Επίσημος δικτυακός τόπος θεάτρου: www.choratheatro.gr

Από τη Γιώτα Δημητριάδη

Οι «Ξένες πόρτες» είναι ένα αδημοσίευτο κείμενο που ηχογράφησε και απομαγνητοφώνησε ο Μάνος Ελευθερίου και, πέντε χρόνια πριν φύγει από τη ζωή, το εμπιστεύτηκε στη Νένα Μεντή.

Πρόκειται για τη σπαρακτική διήγηση της γιαγιάς του, Ευαγγελίας Διγενή, στην οποία ζωντανεύουν τα βασικά μοτίβα του έργου του μεγάλου ποιητή και στιχουργού, όπως η σκληρότητα της επαρχίας, η κοινωνική αδικία, η μελαγχολία κι ο φόβος του θανάτου. Γι’ αυτό και την παράσταση διατρέχουν χαρακτηριστικές μελωδίες και ποιήματα, που έχουν συνδεθεί με τον Μάνο Ελευθερίου και την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σύρο.

Στα 400 και πλέον τραγούδια του είναι εμφανής η επιρροή, τόσο από τις αφηγήσεις αυτές, όσο κι από το τοπίο της πρωτεύουσας των Κυκλάδων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα  «Μαλαματένια λόγια», τα οποία περικλείουν όλη την ιστορία της Ελλάδας, όπως αυτή υπάρχει μέσα στην Ευρώπη που ζούμε.

Η γιαγιά του Ελευθερίου, γεννημένη την Πρωτομαγιά του 1900, πέρασε, πράγματι, μια μυθιστορηματική ζωή σημαδεμένη από τη φτώχεια και τις κακουχίες. Μια βιογραφία, γνώριμη σε πολλούς από εμάς από τις αφηγήσεις των παππούδων μας. Τι κάνει, λοιπόν, τις «Ξένες Πόρτες» μια τόσο ξεχωριστή θεατρική εμπειρία;

 

Menti Xenes Portes SITE 15 photo Evi Fylaktou

Μάλλον, αυτό που έλεγε η Σάρα Μπερνάρ: «Η αλήθεια, η απόλυτη αλήθεια, είναι η μεγάλη ομορφιά του θεάτρου, με τις κατάλληλες σωματικές αναλογίες».

Στη σκηνή της Ε, της Πειραιώς 260, η Νένα Μεντή, έγινε όχι μόνο η γιαγιά του Μάνου Ελευθερίου, αλλά η γιαγιά όλων μας, η γυναίκα της διπλανής πόρτας, την οποία θέλεις να περιθάλψεις, το φτωχό κορίτσι, που αβίαστα αγκαλιάζεις, η ταλαιπωρημένη λεχώνα, που οφείλεις να προστατεύσεις.

Τα ποικίλα θέματα, τα οποία συμφύρονται μέσα στο έργο, είναι σκηνές από το ασυνείδητο όλων μας, αλλά μόνο μια ηθοποιός τέτοιου βελινεκούς, μπορεί να κάνει το ατομικό, συλλογικό και να επιτύχει τέτοια βαθιά κι ουσιαστική συγκίνηση στο ακροατήριό της.

Η σκηνοθεσία του Μάνου Καρατζογιάννη εστίασε στη σπουδαία ηθοποιό και μας θύμισε, ότι ρίζα του θεάτρου είναι η υποκριτική τέχνη κι όχι τα κάθε είδους σκηνοθετικά εφέ.

Με τη σκιά του Μάνου Ελευθερίου πάντα παρούσα στα δεξιά της σκηνής και την ηθοποιό να του απευθύνεται, η παράσταση έγινε ένας φόρος τιμής στον απόντα στιχουργό. Το χαρακτηριστικό του προφίλ ήταν εκεί, σαν να μην έφυγε ποτέ.

Κι όταν η σκηνή σκοτείνιασε, ακούσαμε τη φωνή του. Η δραματουργική επεξεργασία του ίδιου του σκηνοθέτη (σύμβουλος δραματουργίας ο Θανάσης Νιάρχος), χωρίζοντας σε σκηνές-κεφάλαια το υλικό, κατάφερε να «τακτοποιήσει» τις αφηγήσεις, ώστε αυτές να βρουν τον δρόμο τους στη σκηνή.

Το σκηνικό του Γιάννη Αρβανίτη έμοιαζε, μάλλον, φτωχό κι ανολοκλήρωτο στη σκηνή της Πειραιώς, επαρκείς ήταν οι φωτισμοί του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου και συμβατό το κουστούμι της Βασιλικής Σύρμα.

Ενδιαφέρουσα η μουσική σύνθεση του Γιώργου Ανδρέου ευνόησε την ακολουθία των πράξεων, χωρίς να εκβιάσει το συναίσθημα.

Μόνο αν δει κανείς έτσι την παράσταση, σαν ένα φόρο τιμής, θα κατανοήσει και το απότομο φινάλε της. Τίποτα δεν τελειώνει στην ιστορία της γιαγιάς Ευαγγελίας, όπως τίποτα δεν τελείωσε και με τον θάνατο του Ελευθερίου. Τα τραγούδια του βρίσκονται στο συλλογικό μας ασυνείδητο και με κάθε ευκαιρία τα σιγοτραγουδάμε.

Σαν μια «Διαθήκη» κι ας έφυγε ο ίδιος για «Του Κάτω Κόσμου τα Πουλιά», ο «Άμλετ της Σελήνης», η «Μαρκίζα», η «Δίκοπη ζωή» θα χαράζουν πάντα στα χείλη μας «Παραπονεμένα λόγια» σαν μια «Ατελείωτη Εκδρομή» και θα έχουμε «Μάτια στο φεγγάρι» «Ελεύθεροι και ωραίοι».

Στις 22 Ιουλίου, κλείνει ένας χρόνος, από εκείνο το κυριακάτικο πρωινό, όταν η καρδιά του σταμάτησε να χτυπά. 

«Στους μπαξέδες και στους ταρσανάδες/ ήρθες να μου κόψεις μια ζωή/ κι ο βοριάς που ματώνει στις Κυκλάδες/ μ' άλλα λόγια φτώχεια και κρασί./ Σε μια θάλασσα μαλαματένια/ στολισμένος μάγκας και νταής...» 

 

Διαβάστε επίσης:

Μαρία Κίτσου,Μάνος Καρατζογιάννης Και Σπύρος Κυριαζόπουλος Μιλούν Και Φωτογραφίζονται "Για Την Ελένη"

«Ο Ήχος Του Όπλου»: Τρυπώσαμε Στις Πρόβες Και Μάθαμε Τα Πάντα Για Την Παράσταση

Οι Ξένες πόρτες είναι ένα αδημοσίευτο κείμενο που ηχογράφησε και απομαγνητοφώνησε ο Μάνος Ελευθερίου και, πέντε χρόνια πριν φύγει από τη ζωή, το εμπιστεύτηκε στη Νένα Μεντή.
Πρόκειται για ένα οδοιπορικό στη Σύρο από τις αρχές του 20ού αιώνα κι έπειτα, μέσα από τη διήγηση της γιαγιάς του Ευαγγελίας Διγενή. Στη σπαρακτική αυτή διήγηση ζωντανεύουν τα βασικά μοτίβα του έργου του μεγάλου ποιητή και στιχουργού, όπως η σκληρότητα της επαρχίας, η κοινωνική αδικία, η μελαγχολία και ο φόβος του θανάτου. Γι’ αυτό και την παράσταση διατρέχουν χαρακτηριστικές μελωδίες και ποιήματα που έχουν συνδεθεί με τον Μάνο Ελευθερίου και την ιδιαίτερη πατρίδα του. Οι Ξένες πόρτες, ένα κείμενο βαθιά προσωπικό για τον μεγάλο δημιουργό, εκφράζουν ίσως εντέλει το συλλογικό ασυνείδητο ενός ολόκληρου λαού.
 
Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Μάνος Καρατζογιάννης, ένας νέος δημιουργός που έχει ήδη διανύσει μία αξιόλογη πορεία  στο χώρο του θέατρου, αλλά που κυρίως έχει ξεχωρίσει για  την  βαθιά του αγάπη και πίστη στο νεοελληνικό έργο. 
Τη δραματουργική επεξεργασία και την πρωτότυπη μουσική της παράστασης υπογράφουν αντίστοιχα ο Θανάσης Νιάρχος και ο Γιώργος Ανδρέου, στενοί συνεργάτες του Μάνου Ελευθερίου όσο ήταν εν ζωή.
 
Σκηνοθετικό σημείωμα του Μάνου Καρατζογιάννη:
 
Καταφυγή μέσα στη νύχτα του θανάτου
Πέρασαν τα χρόνια σαν το σκοτεινό ποτάμι
πέρασες και συ μέσα στη ζωή μου
Τώρα που κάθομαι να λογαριάσω
πόσοι χαθήκαν
πόσοι μας άφησαν
και ποιοι σκορπίσανε
Τώρα που κάθε μέρα λιγοστεύουν
εκείνοι που μας πόνεσαν
Όσοι μας βρήκανε στη νύχτα του θανάτου
Εγώ σε ονομάζω καταφυγή μου, 
Ευαγγελία Πίσσα.
 
Καταφυγή «ονομάζει» τη γιαγιά του ο Μάνος Ελευθερίου στο τραγούδι που γράφει για εκείνην και μελοποιεί ο Μίκης Θεοδωράκης στα 1974. Και πράγματι για τους περισσότερους απο μας η αγάπη της γιαγιάς, ίσως λόγω και της ανιδιοτέλειάς της, λειτουργεί ως καταφυγή για το σκοτεινό ποτάμι του καθενός μας αφού το χνάρι της, συχνά ερήμιν μας, είναι έντονο όχι μόνο στη μνήμη αλλά στο βίο και το έργο μας.
Οι Ξένες πόρτες είναι ένα αδημοσίευτο κείμενο που ηχογράφησε και απομαγνητοφώνησε ο Μάνος Ελευθερίου και, πέντε χρόνια πριν φύγει από τη ζωή, το εμπιστεύτηκε στη Νένα Μεντή.
Πρόκειται για ένα οδοιπορικό στη Σύρο από τις αρχές του 20ού αιώνα κι έπειτα, μέσα από τη διήγηση της γιαγιάς του Ευαγγελίας Διγενή -Αντωνοπούλου.
Οι αφηγήσεις της γιαγιάς - Ευαγγελίας Πίσσα (όνομα του τελευταίου της συζύγου) διαπλέκουν όχι μόνο το προσωπικό και το συλλογικό, εν προκειμένω της ίδιας και της Σύρας των αρχών του περασμένου αιώνα, αλλά και τα αλληλένδετα, συχνά αόρατα στοιχεία του ανθρώπου και του δημιουργού, στην περίπτωσή μας του αείμνηστου Μάνου Ελευθερίου. Χάρη στη Νένα Μεντή που διαφύλαξε τα χειρόγραφα του με τις
απομαγνητοφωνημένες σκόρπιες ηχογραφήσεις αλλά και στους συνεργάτες μου, Θανάση Νιάρχο και Χριστιάνα Μαντζουράνη, μπορέσαμε να συνθέσουμε ένα κείμενο αυθεντικό στη γραφή του, ακριβές στην εκφρασή του αλλά και πρωτόγνωρο στη θεματική του μια και παρουσιάζει ίσως για πρώτη φορά τόσο γλαφυρά την σκληρότητα της ελληνικής επαρχίας. Μοτίβο που μαζί με την αγάπη του Μάνου
Ελευθερίου για το θέατρο και την ίδιαίτερη πατρίδα του, τη Σύρο, καθώς
και τον αέναο αγώνα για το δίκαιο συναντάμε συχνά στο σύνολο του
έργου του. Στοιχεία που κάνουν τον μεγάλο στιχουργό, πεζογράφο και συλλέκτη να
αποτελεί συχνά τη δική μας ποιητική «καταφυγή» στην προσωπική και
τη συλλογική μας μνήμη.

 

xenes portes texnes plus 2

Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους              Πειραιώς 260 – Χώρος Ε        11-15 Ιουλίου,21:00
 
Δραματουργική επεξεργασία - σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης
Δραματουργική συνεργασία: Θανάσης Νιάρχος - Χριστιάνα Μαντζουράνη
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Σκηνικά: Γιάννης Αρβανίτης
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Ερμηνεία: Νένα Μεντή
Διεύθυνση παραγωγής: Μαρία Κωνσταντάκη
Video: Δήμητρα Τρούσα
Διάρκεια: 70 λεπτά

Aπό την πρώτη κιόλας ημέρα του καινούριου χρόνου τα θέατρα σπεύδουν να κόψουν την καθιερωμένη πίτα, ένα έθιμο που κρατά εδώ και πολλές δεκαετίες! Πολλοί ηθοποιοί φέτος ήταν οι τυχεροί και κέρδισαν το φλουρί, το οποιό συνοδεύει ένας φάκελος με συμβολικό χρηματικό ποσό από τον επιχειρηματία του θεάτρου. 

Στο Θέατρο Ιλίσια συνεχίζει για δευτερη χρονιά και το "Τίμημα".  Η παράσταση από την αρχή ξεκίνησε με sold out και το κοινό υπομονετικά περίμενε αρκετό καιρό για να προμηθευτεί τα εισιτήρια του. 
Ο σημαντικός μας ηθοποιός Γιώργος Μιχαλακόπουλος δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας πλαισιωμένος από τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση, τη Ρένια Λουιζίδου και τον Χρήστο Σαπουντζή.
Τυχερή στο φλουρί ήταν η σκηνοθέτης της παράστασης Ιωάννα Μιχαλακοπούλου.
 
to timima pita texnes plus
 
Στο ανακαινισμένο Θέατρο Βεάκη η παράσταση "Λωξάντρα", από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου, σημειώνει μεγάλη επιτυχία και θα συνεχίσει τις παραστάσεις της μέχρι το Πάσχα. 
Στη σκηνή του θεάτρου συγκεντρώθηκαν οι συντελεστές με προεξάρχουσα την ηρωίδα που υποδύεται η Ελένη Κοκκίδου που έκοψε την πίτα στο πλευρό του σκηνοθέτη της Σωτήρη Χατζάκη. Το φλουρί έπεσε στους ηθοποιούς Αλεξία Μουστάκα και Χρήστο Πλαίνη.
 
loksantra pita tenxes plus
 
Η Αλεξία Μουστάκα με το τυχερό φλουρί σε μια αποκλειστική φωτογραφία. Την ευχαριστώ θερμά!
 
alexia moustaka texnes plus
 
Στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη η παράσταση "Έγκλημα στο Orient Express" έχει κερδίσει το κοινό που του χάρισε sold out παραστάσεις την περίοδο των εορτών. Ένας all star θίασος (Δανδουλάκη, Κατρανίδης, Χαλκιάς, Τρύπη, Καφετζόπουλος, Πολίτου, Κουλίεβα κ.α.) σε μια ατμοσφαιρική παράσταση που κρατά την αγωνία μέχρι το τέλος. Το έργο της μετρ του είδους Άγκαθα Κρίστι παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα!
Τυχερή στο φλουρί στάθηκε η Ταμίλα Κουλίεβα. 
 
dandoulaki pita texnes plus
 
Στο Θέατρο Χώρα παρουσιάστηκε πέρυσι με τεράστια επιτυχία η παράσταση "Γυναίκες του Παπαδιαμάντη". Ο Πέτρος Ζούλιας έκανε τη συρραφή των διηγημάτων του «αγίου των ελληνικών γραμμάτων» και σκηνοθέτησε την παράσταση στην οποία συνάντησε ξανά την μοναδική Νένα Μεντή η οποία είναι εξαιρετικά δημοφιλής στο θεατρόφιλο κοινό. Δίπλα της μόνο ταλέντο από την έμπειρη Έρση Μαλικένζου και την ανερχόμενη Ευγενία Δημητροπούλου και τις Χριστιάννα Μαντζουράνη, Έφη Σακελλαρίου και Μαριάννα Τουντασάκη κατάφεραν να φέρουν ξανά στο προσκήνιο τον Παπαδιαμάντη.
Η παράσταση συνεχίζει με sold out -όπως είχα προβλέψει- και φέτος τις παραστάσεις της. Την σκηνή μοιράζεται σε εναλλάγη με τη νέα παραγωγή του θεάτρου τον "Συμβολαιογράφο" με πρωταγωνιστή τον Σταμάτη Φασουλή και σημαντικό θίασο που ξεκίνησε λίγο πριν τις γιορτές τις παραστάσεις με απανωτά sold out. Οι θίασοι και των δυο παραστάσεων συγκεντρώθηκαν στη σκηνή και έκοψαν την πίτα μαζί με όλους τους συντελεστές του θεάτρου. Τυχερή στάθηκε η ταμίας του θεάτρου η Ειρήνη.
 
xora texnes plus
 
 
chora pita texnes plus
 
Η Μαρία Ναυπλιώτου συγκινεί και κερδίζει σε κάθε παράσταση του ¨Μaster Class" το δυνατό χειροκρότημα του κοινού υποδυόμενη την Μαρία Κάλλας. Στο Θέατρο Μικρό Χορν σε σκηνοθεσία του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου παρουσιάζεται η παράσταση που έχει αναμονή αρκετών ημερών για να βρεί κάποιος εισιτήριο. Το φλουρί έπεσε στην σκηνογράφο της παράστασης Όλγα Μπρούμα. 
 
 master class texnes plus
 
 
Στο ιστορικό θέατρο της Οδού Κυκλάδων του Λευτέρη Βογιατζή παρουσιάζεται από τα Χριστούγεννα η παράσταση "Κοριολανός και Ιούλιος Καίσαρας" του Σαίξπηρ. Με Διασκευή-Απόδοση-Σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Χατζή ο πολυπληθής θίασος και οι συντελεστές συγκεντρώθηκαν για την κοπή της βασιλόπιτας. Τυχερή στάθηκε η αγαπητή ηθοποιός Σοφία Φιλιππίδου.   
 
 sofia filipidou texnes plus
  
 
Στο Θέατρο Αθηνών ο "Φάρος" ήταν πέρυσι μια από τις πιο επιτυχημένες και πολυσυζητημένες παραστάσεις της χρονιάς, κάτι που συνεχίζεται και φέτος. Ο Κώνσταντίνος Μαρκουλάκης σκηνοθέτησε το έργο και μοιράζεται τη σκηνή με τους Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, Νίκο Ψαρρά, Αιμίλιο Χειλάκη και Προμηθέα Αλειφερόπουλο. Το φλουρί έπεσε στην Όλγα Παυλάτου, υπεύθυνη επικοινωνίας της παράστασης.
 
olga
 
 
Στο Θέατρο Πόλη παρουσιάζεται με καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία το έργο του Άρθουρ Μίλλερ "Σπασμένο Γυαλί". Ο Δάνης Κατρανίδης ιδιοκτήτης του θεάτρου έκοψε την πίτα δίπλα στην Παναγιώτα Βλαντή και τον Γιάννη Βούρο που αποτελούν το πρωταγωνιστικό δίδυμο της παράστασης. Το φλουρί πέτυχε ο υπεύθυνος του θεάτρου Αλέξανδρος.
 
poli pita texnes plus
 
Στο Θέατρο Μουσούρη παρουσιάζεται ξανά η επιτυχημένη κωμωδία "Ψέμα στο Ψέμα". Την πρωτοχρονιά ο θίασος οι συντελεστές και ο παραγωγός Κάρολος Παυλάκης έκοψαν την πίτα πριν την πρώτη παράσταση της νέας χρονιάς. Το φλουρί έπεσε στον Πέτρο Φιλιππίδη ο οποίος συμπρωταγωνιστεί με τον Παύλο Χαικάλη. 
 
psema sto psema texnes plus
 
 
Στο Θέατρο Ζίνα οι Δημήτρης Μακαλιάς, Ζήσης Ρούμπος και Λάμπρος Φισφής υπακούουν στις εντολές του κοινού στο αυτοσχεδιαστικό show "Tailor Made Comedy"
Οι τρεις χαρισματικοί κωμικοί, γνωρίστηκαν πριν από επτά χρόνια, με αφορμή τη συνύπαρξή τους στο τηλεοπτικό «Κάψε το Σενάριο».
Από τότε έχουν οργώσει όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό αυτοσχεδιάζοντας. 
 
zina pita texnes plus
 
Το φλουρί έπεσε στην ηθοποιό Πένυ Διαμαντάκου.
 
peny diamantakou texnes plus 
 
Στο Θέατρο Βέμπο παρουσιάζεται η κωμωδία "Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες" σε διασκευή - μεταφορά των Μιχάλη Ρέππα - Θανάση Παπαθανασίου. Ο θίασος και οι συντελεστές έκοψαν την πίτα ανήμερα την πρωτοχρονιά.  Τους δυο κεντρικούς ήρωες υποδύονται οι Γιάννης Ζουγανέλης και Γιάννης Τσιμιτσέλης. Μαζί τους οι Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Σπύρος Μπιμπίλας, Κατερίνα Ζαρίφη και άλλοι ηθοποιοί. 
Το φλουρί έπεσε στην ταμία του θεάτρου Ματίνα.
 
vempo pita texnes plus
 
Στο Θέατρο Προσκήνιο παρουσιάζεται η κωμωδία "Υπάρχει και Φιλότιμο" σε σκηνοθεσία του Γιάννη Μπέζου ο οποίος υποδύεται τον Μαυρογιαλούρο. Την Πρωτοχρονιά ο θίασος έκοψε την Βασιλόπιτα και το φλουρί έπεσε στον ηθοποιό Νίκο Απέργη.
 
proskinio pita texnes plus
 
Στην κατάλευκη Θεσσαλονίκη και στο Θέατρο Ράδιο Σίτυ έκοψε την πίτα ο θίασος του "Toc Toc". Η εξαιρετικά επιτυχημένη παράσταση, που μετρά έξι χρόνια και χιλιάδες εισιτήρια, ξεκίνησε τις φετινές παραστάσεις από την συμπρωτεύουσα στην οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με αποτέλεσμα να μην "πέφτει καρφίτσα" στην αίθουσα.
Ο Κώστας Σπυρόπουλος έχει σκηνοθετήσει το έργο και πρωταγωνιστεί σταθερά όλα τα χρόνια με εναλλαγές στο θίασο του. Από τη Δευτέρα 7 Ιανουαρίου η παράσταση θα ξεκινήσει και στην Αθήνα στο θέατρο Ήβη. Τυχερός στάθηκε ο ηθοποιός Νίκος Πολυδερόπουλος o οποίος πρωταγωνιστεί στην μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία Τατουάζ.
 
toco toc flouri texnes plus
 
 

  Να ευχηθούμε μια καλή χρονιά σε όλους σας με Υγεία, Αγάπη και Όμορφες Θεατρικές (και όχι μόνο) Στιγμές!!

 

Είδα Το «Σπασμένο Γυαλί» Σε Σκηνοθεσία Άσπας Καλλιάνη

 

O Γιάννης Μπέζος,O Πέτρος Φιλιππίδης Και O Ορφέας Αυγουστίδης Στο Texnes-Plus 

 

Από τον Οκτώβριο του 2017 η σημαντική δραματουργός φεύγει να κατοικήσει σε «κατακόκκινο ουρανό», το έργο της όμως μένει εδώ και δεν περιορίζεται στα 40 χρόνια δραματουργίας και στα 50 συνολικά θεατρικής ζωής, αλλά θα υπάρχει στο διηνεκές. Ευτυχώς. Ξεκίνησε με την Τριλογία της Πόλης το 1965, έργο σταθμός που ανεβαίνει και φέτος από το Φεστιβάλ Αθηνών σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.

Η Θεσσαλονικιά θεατρική συγγραφέας, αδερφή του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη και σύζυγος του συγγραφέα και καθηγητή ψυχιατρικής Γιώργου Χειμωνά κατέγραψε τις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις που συντελέστηκαν στην Ελλάδα από τον Εμφύλιο μέχρι τις μέρες μας. Γράφει θεατρικά έργα-πολιτικά κείμενα, όχι με την εξωστρέφεια που χαρακτηρίζει την πολιτική, αλλά με την εσωτερική δύναμη που χαρακτηρίζει την ίδια ως άνθρωπο. Τα έργα της λοιπόν είναι η πολιτική της στάση απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω της.

Το μονόπρακτο «Ο Ουρανός Κατακόκκινος» αποτελεί έναν μονόλογο, μια κραυγή που γράφτηκε το 1998 και πρωτοπαίχτηκε από την μεγάλη ηθοποιό μας και προσωπική φίλη της Αναγνωστάκη, Βέρα Ζαβιτσιάνου, στο Εθνικό Θέατρο- Νέα σκηνή Νίκος Κούρκουλος σε σκηνοθεσία Βίκτωρα Αρδίττη, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που παραστάθηκε στα 20 χρόνια που ακολούθησαν. Την Σοφία Αποστόλου έχουν ερμηνεύσει η Ρένη Πιττακή, η Λυδία Κονιόρδου και πιο πρόσφατα η Ελένη Ουζουνίδου, ενώ ηχεί στ’ αυτιά μας η ηχογράφηση της ίδιας της Αναγνωστάκη, γεγονός που δηλώνει και την βαθιά σχέση της με το κείμενο της.

Η ηρωίδα «Σοφία Αποστόλου, του Ιωάννου και της Ευγενείας, καθηγήτρια γαλλικής στο Δημόσιο, με ανώτερες σπουδές στη Φιλολογία, κάτοχος επίσης της αγγλικής και της ρωσικής, πρώην καθηγήτρια, απολυθείσα λόγω αλκοολισμού» με «ροπή προς το κακό», είναι μια αστή με πατέρα γιατρό, που παντρεύεται έναν «κομμουνιστή αλλά τσαχπίνη», και εξομολογείται πως έφτασε να βρει νόημα στη ζωή της όταν νοικιάζει σπίτι με θέα τις φυλακές Κορυδαλλού, όπου κρατείται ο γιός της, «ο άσχημος και ηλίθιος, Γιάννης της» μετά τη σύλληψη του και καταδίκη του για μαστροπεία. Από τη μία ο νεκρός κομμουνιστής σύζυγος και από την άλλη ο ασχημούλης αφελής γιός συνθέτουν το κοινωνικό πλαίσιο της Ελλάδας της διαφθοράς. Η αιρετική Αναγνωστάκη γράφει μια ωδή για την ετερότητα. Η Σοφία Αποστόλου αισθάνεται πως ξεχωρίζει : «Εγώ δεν βολεύομαι. Δεν είμαι ο μέσος όρος. Δεν είμαι απ’ αυτούς που ρίχνουν νερό στο μύλο των ισχυρών και νομίζουν πως είναι κάτι, ενώ δεν είναι τίποτα! Δεν έχω καν αλυσίδες για να τις χάσω! Ποτέ δεν είχα αλυσίδες εγώ! Εγώ. Κάνω τη δική μου επανάσταση.»

Η Νένα Μεντή στη νέα της θεατρική πρόκληση και ενώ μας έχει ήδη χαρίσει εξαιρετικούς μονολόγους, καλείται να ενσαρκώσει στο Θέατρο Σταθμός, την Σοφία Αποστόλου. Την ξεπεσμένη αλκοολική ηρωίδα της Αναγνωστάκη και εμφανίζεται στη σκηνή με μαύρα γυαλιά, μποτάκια και ριχτό μπορντώ φόρεμα. Η εικόνα της πείθει. Η τρεμάμενη σε σημεία φωνή της είναι το σαθρό υπόβαθρο της κοινωνίας που καταρρέει, μαζί με τα ιδανικά και τις αξίες της. Αποδίδει το οξύ κείμενο της Αναγνωστάκη άλλοτε συγκινητικά και άλλοτε αποστασιωποιημένα. Η εσωτερικότητα της ηρωίδας που παλεύει για την ‘’ελευθερία’’ της κάνοντας απολογισμό της ζωής της, υπάρχει, αλλά μοιάζει σε σημεία να χάνει τη δύναμη της. Εξαιρετικό το κλείσιμο της, όπου κοιτώντας τους θεατές στα μάτια, δηλώνει ότι δεν βολεύεται, το ίδιο και όταν διαπιστώνει πικρά πως «εδώ στη χώρα αυτή ή είσαι από τους πολύ δυνατούς ή γίνεσαι παράνομος», αλλά και όταν σαν πονεμένη μάνα εξομολογείται «10 χρόνια έφαγε ο Γιάννης μου για το τίποτα. Όλα για το τίποτα»

Ο συγκλονιστικός αυτός μονόλογος που αγγίζει ευαίσθητες χορδές μας, ακούγεται στην παράσταση δεύτερος, αλλά τον σχολιάζω πρώτο λόγω της ιδιαίτερης σχέσης του σκηνοθέτη Μάνου Καρατζογιάννη με τη συγγραφέα. Ανήκει στους ηθοποιούς που έκαναν το ντεμπούτο τους με έργο της ( ‘’Κασέτα’’, 2002), εξάλλου σκηνοθέτησε το 2014 τις «Ενέδρες της ζωής», ενώ εκπονεί αυτή την περίοδο τη διατριβή του πάνω στη δραματουργία της. Επομένως έχει μελετήσει το έργο της και οδηγεί την έμπειρη ηθοποιό του με ακρίβεια.

 

xatzipanagiotis

Ο δεύτερος μονόλογος που στην πραγματικότητα είναι πρώτος, είναι το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Αυτός και το παντελόνι του». Δύο μονόπρακτα που φαινομενικά διαφέρουν, στην ουσία όμως έχουν κεντρικά μοτίβα κοινά : την μοναξιά, τα ψυχικά τραύματα, τις προσωπικές ήττες, τα αδιέξοδα των ηρώων.

Ο Καμπανέλλης ανήκει επίσης στα παιδιά του Θεάτρου Τέχνης, μια γενιά πριν την Αναγνωστάκη και σημάδεψε με το έργο του τη μεταπολεμική ελληνική δραματουργία, αναμορφώνοντας το θεατρικό τοπίο μιας ολόκληρης Ελλάδας. Σε 60 χρόνια θεατρικής παρουσίας άφησε 41 θεατρικά. Το κλασικό πια μονόπρακτο «Αυτός και το πανταλόνι του», με το οποίο έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας ο Βασίλης Διαμαντόπουλος το 1957 όταν γράφτηκε είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα γραφής του. Ο Κουν ότι αυτό που τον κάνει ξεχωριστό είναι η θεατρική μαγεία της γραφής του. Το ένστικτο δηλαδή και η γνώση του παλμού των θεατών. Χαρακτηριστικό του η γνησιότητα και η ελληνικότητα των έργων του. Ακόμα και στο «Αυτός και το πανταλόνι του» σκιαγραφείται ο μέσος λαïκός Έλληνας. «Αυτός» που κλαίει, γελάει, φαντασιώνεται, θυμώνει είναι «Εμείς», οι Έλληνες που αναγνωρίζουμε στο πρόσωπο του, αδυναμίες μας, ευαισθησίες μας και συμπάσχουμε με την οδύνη του. Ο «Αυτός» λοιπόν είναι ένα γνήσιο σύμβολο.

Με λιτό μεστό λόγο είμαστε μπροστά σε έναν μονόλογο που ουσιαστικά είναι διάλογος «Αυτού» με το παρελθόν του, τις απώλειες του, τους φόβους του, τον έρωτα που τον προσπέρασε, τους ανθρώπους που αγάπησε.

Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης καλείται να φέρει σε πέρας ένα εξαιρετικά δύσκολο ρόλο με «βαρύ» παρελθόν και ανταποκρίνεται στο μέγιστο βαθμό. Η φωνή του, η κίνηση του, το μαρτύριο του ήρωα του μας διαπερνά και μας επηρεάζει. Είναι εντυπωσιακό τελικά ένα κείμενο που γράφτηκε 60 χρόνια πριν να αγγίζει το σύγχρονο Έλληνα. Σε αυτόν τον αριστοτεχνικά πλασμένο μονόλογο αποδεικνύεται σολίστας. Κατορθώνει όχι μόνο να συγκινήσει, αλλά και να προβληματίσει το κοινό.

Ξεκινά με το τραγούδι «Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν», στο στρατόπεδο του Μαουτχάουζεν οδηγήθηκε το 1943 ο Καμπανέλλης, πιστεύω είναι και αυτό συμβολικό. Μας ξεκλειδώνει με την ερμηνεία του καλά κρυμμένους φόβους μας και προκαλεί έναν πλούτο συγκινησιακών αποχρώσεων. «Αν μπορούσα θα’ φευγα πρώτος», προκαλεί τα έπιπλα. Δεν μπορεί όμως ή δεν θέλει. Υποδόριο χιούμορ όταν λέει : «Άλλοι κάνουν παιδιά εγώ τα ταïζω». Ή όταν δεν μπορεί να περάσει την κλωστή στη βελόνα για να ράψει το παντελόνι του : «Μα γιατί γίνεσαι σαχλή;». Τα λόγια του αποπνέουν μια ευαισθησία.

Έντονα συναισθήματα : «Γιατί πέθανες μάνα; Γιατί; Γιατί δεν με ρώτησες;»

Όσον αφορά το σκηνικό (Γιάννης Αρβανίτης) είναι κοινό για τους δύο μονολόγους. Ένα τραπέζι με μια καρέκλα στη μέση και στις δύο πλευρές, μια αναποδογυρισμένη καρέκλα, σκόρπια βιβλία, ένα χαλασμένο κασετόφωνο. Τόσο όσο, χωρίς υπερβολές για να τονιστεί η δυσκολία της εποχής. Ο φωτισμός του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου λειτουργικός. Τα κοστούμια ( Βασιλική Σύρμα) ταιριαστά.

Ακόμα και οι δύο συγγραφείς είχαν κοινά μεταξύ τους, πέρα από τις πολιτικές τους καταβολές περιγράφουν απλούς ανθρώπους, μόνους, Δύο τραγικά πρόσωπα που σηκώνουν ο καθένας το σταυρό του. Πολιτικά κείμενα που ταυτόχρονα είναι και κοινωνικά.

Από τη Νατάσα Κωνσταντινίδη

Ο «πατέρας» και η «μάνα» του νεοελληνικού θεάτρου: ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η Λούλα Αναγνωστάκη ενώνουν για πρώτη φορά τη φωνή τους σε ενιαία παράσταση.

Στον μονόλογο «Αυτός και το παντελόνι του», γραμμένος εξήντα χρόνια πριν, και στο μονοπρόσωπο έργο «Ο ουρανός κατακόκκινος» - που φέτος συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από το πρώτο του ανέβασμα - ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η Λούλα Αναγνωστάκη αντίστοιχα επαληθεύουν για μια ακόμη φορά τη διαχρονικότητα της υπαινικτικής γραφής τους.

«Αυτός» (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης) - παρά το γεγονός ότι δεν έχει ούτε όνομα - και η Σοφία Αποστόλου (Νένα Μεντή) - «πρώην καθηγήτρια, απολυθείσα λόγω αλκοολισμού» και «μητέρα φυλακισμένου» - αφηγούνται την προσωπική τους ιστορία με υποδόριο χιούμορ και ευαισθησία στην έκφραση της συναισθηματικής μνήμης τους και «ξεχωρίζουν». Εξακολουθούν να «ξεχωρίζουν» ακόμη, τόσο που αναρωτιόμαστε κατά πόσο έχει αλλάξει η δημόσια σφαίρα του σύγχρονου νεοελληνικού μας βίου.

Σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης

Σκηνικά: Γιάννης Αρβανίτης

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

Μουσική: Αντώνης Παπακωνσταντίνου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ανδρέας Ανδρέου

Διανομή: Νένα Μεντή (Σοφία Αποστόλου)

               Χρήστος Χατζηπαναγιώτης (Αυτός)

Πρεμιέρα: 11 Μαΐου, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Σημείωμα σκηνοθέτη:

«Ο ουρανός και... Το παντελόνι του» – Δύο διεθνείς ελληνικές φωνές

Ο «πατέρας» και η «μάνα» του νεοελληνικού θεάτρου: ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η Λούλα Αναγνωστάκη ενώνουν για πρώτη φορά τη φωνή τους σε ενιαία παράσταση.

Παρά το γεγονός ότι στην νεοελληνική κοινωνία συνηθίζεται να δημιουργούνται οπαδοί και δίπολα σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις της τέχνης είναι πλέον αντιληπτό ότι αρκετά κοινά στοιχεία χαρακτηρίζουν τους δύο κορυφαίους θεατρικούς συγγραφείς στον πυρήνα της δραματουργίας τους.

Θεματική των έργων τους η μοναξιά, η ενοχή, τα τραύματα και τα αδιέξοδα του Έλληνα των μεταπολεμικών χρόνων, το νέο αστικό τοπίο, οι εθνικές και προσωπικές μας διαψεεεις﷽﷽﷽﷽﷽﷽κές μας διαψε                             Κυριακ ΤΥΠΟΥ ο αδελφος του σπυρουηύσεις. Αν η πνευματική καταγωγή του Καμπανέλλη, όπως την ορίζει ο ίδιος σε συνέντευξή του είναι το στρατόπεδο εννοώντας το Μαντχάουζεν, η πνευματική αφετηρία της Αναγνωστάκη είναι σίγουρα ο εμφύλιος μια και υπάρχει ως ιστορική αναφορά σχεδόν στο σύνολο της δραματουργίας της.

Παρ’ όλο που το έργο και των δύο συγγραφέων εμπνέεται από οικεία δεινά παραμένει αποκαλυπτικό για οποιονδήποτε έχει ζήσει ακόμη και σε τελείως διαφορετικές γεωγραφικές, ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες.

Στον μονόλογο «Αυτός και το παντελόνι του», γραμμένο εξήντα χρόνια πριν, και στο μονοπρόσωπο έργο «Ο ουρανός κατακόκκινος» - που φέτος συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από το πρώτο του ανέβασμα - ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η Λούλα Αναγνωστάκη αντίστοιχα επαληθεύουν για μια ακόμη φορά τη διαχρονικότητα της υπαινικτικής γραφής τους.

«Αυτός» (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης) - παρά το γεγονός ότι δεν έχει ούτε όνομα - και η Σοφία Αποστόλου (Νένα Μεντή) - «πρώην καθηγήτρια, απολυθείσα λόγω αλκοολισμού» και «μητέρα φυλακισμένου» - αφηγούνται την προσωπική τους ιστορία με υποδόριο χιούμορ και ευαισθησία στην έκφραση της συναισθηματικής μνήμης τους και «ξεχωρίζουν». Εξακολουθούν να «ξεχωρίζουν» ακόμη, τόσο που αναρωτιόμαστε κατά πόσο έχει αλλάξει η δημόσια σφαίρα του σύγχρονου νεοελληνικού μας βίου.

Η ανάγκη Αυτού στο πρώτο μονόπρακτο «να έχει έναν άνθρωπο» και η «ροπή προς το κακό» της ανθρώπινης φύσης στο δεύτερο γίνονται αφορμή οι ήρωες να έρθουν πιο κοντά, έστω και νοητά, στα πιο αγαπημένα τους αλλά απόντα, για διαφορετικούς λόγους, πρόσωπα: σε μάνα και γιο αντίστοιχα. Μέσα από την ηχηρή τους απουσία τα σκηνικά πρόσωπα τακτοποιούν τους εσωτερικοκτοποιήσουν με αυτόν τον τρόπο τοια μπορολιτευτικο α οπλουτεργιος ο αδελφος του σπυρουηςύς τους λογαριασμούς, διαφοροποιούνται έστω και για λίγο από το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο και «κάνουν τη δική τους επανάσταση».

Ο τίτλος της παράστασης παραπέμπει στο γνωστό ποίημα του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι «Σύννεφο με παντελόνια», όπου ο Ρώσος ποιητής πραγματεύεται τα θέματα του έρωτα, της επανάστασης και της τέχνης.

κι αλλάζοντας απόχρωση σαν ουρανός

θα ‘μαι η άχραντη ευγένεια

… ένα σύννεφο με παντελόνια.

Θέατρο Σταθμός Βίκτωρος Ουγκώ 55, Αθήνα (Μετρό Μεταξουργείο).Τηλ.: 211 40 36 322

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00Εισιτήριο: Κανονικό: 15€,

                 Φοιτητικό, ΑΜΕΑ, άνω των 65: 12€Ανέργων: 8€Διάρκεια: 80 λεπτά

Ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου «Η σονάτα του σεληνόφωτος», συνδυασμένος με μαγικές μουσικές. Το ρόλο της Γυναίκας με τα Μαύρα, διαβάζει η Νένα Μεντή, με τη συνοδεία του βιρτουόζου κιθαρίστα Δημήτρη Παπαγγελίδη.

 Μια γυναίκα αναπολεί την ζωή της μέσα από τις αναμνήσεις της. Έχει κοντά της ένα νεαρό άντρα και του μιλά. Αυτός δεν της απαντά ποτέ..

 Αυτό το βαθύτατα λυρικό και ερωτικό κείμενο το επενδύουμε με γνωστές μουσικές ελλήνων και ξένων δημιουργών, δημιουργώντας μια μαγική βραδιά. Ο Παπαγγελίδης δίνει ένα ρεσιτάλ κιθάρας και μας ταξιδεύει με τις εκτελέσεις του. Ένα κείμενο εμβληματικό της πρόθεσης του ποιητή να «ξανακάνει την ποίηση να βλέπεται και να ακούγεται...» όπως ο ίδιος έλεγε. Την βραδιά σκηνοθετεί ο Λευτέρης Γιοβανίδης.

 Ερμηνεία: Νένα Μεντή

 Κιθάρα: Δημήτρης Παπαγγελίδης

 Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης

 Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος

 

ΘΕΑΤΡΟ ΑΠΟΛΛΩΝ

ΣΥΡΟΣ

ΤΡΙΤΗ 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017

ώρα: 21.30

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Γενική είσοδος 11€

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Θέατρο Απόλλων

Τηλ. 22810.85192

 

Ticket Services

Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39

Τηλεφωνικά: 210 7234567

Online: www.ticketservices.gr

 

και

σε όλα τα καταστήματα PUBLIC

 

 

 

 

 

 

 

 

 

theatroathinon

kopsekopse2

anixnos250x300

Σε Γενικές Γραμμές

Video

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00 στο Θέατρο Φούρνος. 

Από 23 Οκτωβρίου και για 20 μόνο παραστάσεις. 

Κλείστε πιο οικονομικά τις θέσεις σας με μόλις 5 ευρώ από το viva

Ζαχαροπλαστική Καγγέλης

Ροή Ειδήσεων

Banners 728mm x 90mm

 

τέχνες PLUS

 

Ποιοι Είμαστε

Το Texnes-plus προέκυψε από τη μεγάλη μας αγάπη, που αγγίζει τα όρια της μανίας, για το θέατρο. Είναι ένας ιστότοπος στον οποίο θα γίνει προσπάθεια να ιδωθούν όλες οι texnes μέσα από την οπτική του θεάτρου. Στόχος η πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση του κοινού για όλα τα θεατρικά δρώμενα στην Αθήνα και όχι μόνο… Διαβάστε Περισσότερα...

Newsletter

Για να μένετε ενημερωμένοι με τα τελευταία νέα του texnes-plus.gr

Επικοινωνία